အခန်း ၅

အခန်း (၅) မီးတောက်ဝံပုလွေအုပ် ဝင်ရောက်တိုက်ခိုက်လာခြင်း

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကျိုးဟန်သည် ၎င်းတို့အပေါ်သို့ အကဲဖြတ်ခြင်း စွမ်းရည်ကို အသုံးပြုလိုက်သည်။

လေဟုန်ကြောင်

အရည်အသွေး - သာမန်အဆင့်

အဆင့် - ၁

သွေး - ၃၀၀

တိုက်ခိုက်မှု - ၄၀

ကာကွယ်မှု - ၁၀

စွမ်းရည် - သွေးဆာ ကိုက်ဖြတ်ခြင်း (အမြင့်ဆုံး အမြန်နှုန်းကို အသုံးပြု၍ ရန်သူကို ရူးသွပ်စွာ ကိုက်ဖြတ်ခြင်း)

ဖော်ပြချက် - အမြန်နှုန်းဖြင့် နာမည်ကြီးပြီး အဆင့် ၁ သားရဲများထဲတွင် အလွန် အစွမ်းထက်ကာ လေကဲ့သို့ အမြန်နှုန်းရှိသဖြင့် ရင်ဆိုင်ရ အလွန်ခက်ခဲသည်

ကျိုးဟန်၏ မျက်ဝန်းများ ကျုံ့ဝင်သွားသည်။ အမြန်နှုန်းကို ကျွမ်းကျင်သည်ဆိုလျှင် နှိမ်နင်းရန် လွယ်ကူမည် မဟုတ်တော့ပေ။

၎င်းတို့၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ကျိုးဟန် ကြောက်လန့်၍ မဟုတ်ပေ။ ၎င်းတို့က အမြန်နှုန်း အားသာချက်ကို အသုံးပြု၍ ထွက်ပြေးသွားမည်ကို စိုးရိမ်ခြင်းသာ ဖြစ်သည်။ ထိုသို့ဆိုလျှင် သူ အချိန်ကုန်လူပန်း အလဟဿ ဖြစ်သွားမည် ဖြစ်သည်။

"အားနည်းချက် တစ်ခုလောက် အရင်ဟပြပြီး... သူတို့ကို မျှားခေါ်ရမယ်။"

ဤသို့ တွေးမိသည်နှင့် ကျိုးဟန်က အကြံတစ်ခု ရသွားသည်။

သူသည် ကျောပြင်ကို တမင်တကာ ဟပြလိုက်ပြီး ထိတ်လန့်နေသည့်ပုံစံ ဟန်ဆောင်ကာ နောက်သို့ တဖြည်းဖြည်း ဆုတ်သွားသည်။

"မြောင်..."

ထင်သည့်အတိုင်းပင် လေဟုန်ကြောင် နှစ်ကောင်သည် အခြေအနေကို မြင်သည်နှင့် အခွင့်အရေးကို ဆုပ်ကိုင်၍ ကျိုးဟန်ဆီသို့ အပြင်းအထန် ခုန်အုပ်လာကြသည်။

...

အနီးအနားရှိ တောအုပ်ထဲတွင် လူလေးယောက်ပါ အဖွဲ့တစ်ဖွဲ့က တစ်ကောင်တည်း ကွဲထွက်နေသော သားရဲများကို သတိကြီးစွာ ရှာဖွေနေကြသည်။

"အစ်မ... ရှေ့မှာ တိုက်ခိုက်နေတဲ့ အသံတွေ ကြားရတယ်"

ဟန်ရှန်နင်၏ ပင်ကိုစွမ်းရည်က အကြားအာရုံ တိုးမြင့်ခြင်းဖြစ်ရာ သူမက မျက်နှာထား တည်တင်းစွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

အကြောင်းမှာ တိုက်ပွဲက အလွန် ပြင်းထန်နေပြီး သူတို့ သွားရောက် ရန်စနိုင်သော အခြေအနေ မဟုတ်သောကြောင့်ပင်။

"အင်း... ငါလည်း မြင်နေရပြီ... ကစားသမား တစ်ယောက်က လေဟုန်ကြောင် နှစ်ကောင်ရဲ့ လိုက်လံတိုက်ခိုက်တာ ခံနေရတယ်"

"ဒုက္ခပဲ... သူက ငါတို့ဘက် ပြေးလာနေပြီ"

ဟန်ချင်ရွှဲ့ မျက်နှာပျက်သွားပြီး အလွန် စိုးရိမ်တကြီး ပြောလိုက်သည်။ သူမ၏ ပင်ကိုစွမ်းရည်က အမြင်အာရုံ တိုးမြင့်ခြင်း ဖြစ်သည်။

သူမတို့ နှစ်ယောက်၏ ပင်ကိုစွမ်းရည်ကြောင့်သာ အန္တရာယ်များစွာကို ရှောင်ရှားနိုင်ခဲ့ပြီး အဖွဲ့ထဲတွင် အထိအခိုက် မရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤ လေဟုန်ကြောင် မျိုးကို သူမ အဝေးမှနေ၍ တစ်ကြိမ် မြင်ဖူးခဲ့သည်။ လေဟုန်ကြောင် တစ်ကောင်က အလွန်မြန်ဆန်သော အမြန်နှုန်းကို အသုံးပြု၍ အဖွဲ့တစ်ဖွဲ့လုံးကို သတ်ဖြတ်သွားခဲ့သည်။ ထိုသားရဲ၏ ကြောက်စရာကောင်းပုံကို သိထားသောကြောင့်သာ သူမ ဤမျှလောက် ထိတ်လန့်သွားခြင်း ဖြစ်သည်။

"ဘာ... လေဟုန်ကြောင်တွေ ပါလာတယ် ဟုတ်လား... သောက်ကျိုးနည်းပဲ"

အဖွဲ့ထဲမှ ချိုက်လန် ဆိုသော အမျိုးသားမှာ မျက်နှာ အလွန်ပျက်ယွင်းသွားသည်။ လေဟုန်ကြောင်များ၏ ပစ်မှတ်ထားခံရပါက သူတို့၏ အမြန်နှုန်းဖြင့် လုံးဝ လွတ်မြောက်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။ ထို့အပြင် ယခုက နှစ်ကောင်တောင် ဖြစ်သည်။

"မြန်မြန် ပြေးကြစို့... နောက်ကျသွားရင် မီတော့မှာ မဟုတ်ဘူး"

"ဒါက အခြေအနေ မကောင်းတော့ဘူး ထင်တယ်"

အဖွဲ့ထဲမှ အခြား အသင်းဖော် တစ်ယောက်ကလည်း ကြောက်ရွံ့စွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ ပြောစရာပင် မလိုအောင် မြန်ဆန်လွန်းလှသည်။

သူတို့လေးယောက် ဘာလုပ်ရမှန်း မသိခင်မှာပင် လေဟုန်ကြောင် နှစ်ကောင်က လေပြင်းကဲ့သို့ ပြေးလိုက်လာပြီး ကျိုးဟန်ကို အပြင်းအထန် ဖိအားပေး တိုက်ခိုက်နေသည်။

"အခုပဲ"

ကျိုးဟန်က အေးစက်စွာ ပြုံးလိုက်ပြီး လှည့်ကာ သံဓားကို မြှောက်၍ လေဟုန်ကြောင်များဆီသို့ အကြမ်းပတမ်း ခုတ်ချလိုက်သည်။

လေဟုန်ကြောင်များမှာ သတိလက်လွတ် ဖြစ်နေချိန်နှင့် အံကိုက်ပင် ဖြစ်သည်။ ကျိုးဟန်၏ လုပ်ရပ်ကို ၎င်းတို့ မျက်လုံးထဲတွင် အသက်လု ရုန်းကန်နေသည်ဟုသာ မြင်နေသည်။

ထို့ကြောင့် လေဟုန်ကြောင် နှစ်ကောင်သည် ကျိုးဟန်၏ အနီးသို့ တိုက်ရိုက် တိုးဝင်လာပြီး ချွန်ထက်သော လက်သည်းနှင့် သွားများဖြင့် အပြင်းအထန် ကိုက်ဖြတ်လာသည်။

ဤလုပ်ရပ်က ကျိုးဟန်၏ အကြံအစည်ထဲသို့ တည့်တည့် ဝင်သွားခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ လေဟုန်ကြောင်များ ထွက်ပြေးသွားမည်ကို စိုးရိမ်၍သာ သူ ဤမျှလောက် အချိန်ကုန်ခံနေရခြင်း ဖြစ်သည်။

ထင်သည့်အတိုင်းပင်... အနီးကပ် တိုက်ခိုက်ရပြီဆိုလျှင် အားလုံးက လွယ်ကူသွားပြီ ဖြစ်သည်။ ကျိုးဟန်၏ အကြမ်းပတမ်း ခုတ်ချက်များအောက်တွင် သွေးဆိပ်တက်ခြင်း အာနိသင်ကလည်း ဆက်တိုက် ထွက်ပေါ်လာသည်။

လေဟုန်ကြောင်များ သတိထားမိချိန်တွင်တော့ ဘာမှလုပ်၍ မရတော့ဘဲ သွေးထွက်လွန်ကာ သေဆုံးသွားကြသည်။

သူတို့လေးယောက် အကွာအဝေးတစ်ခုအထိ ထွက်ပြေးပြီးချိန်တွင် နောက်ကျောဘက်မှ လှုပ်ရှားသံများ ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားသည်ကို သတိထားမိလိုက်သည်။

"ဒါ... ဒါ အရမ်းလန်းလွန်းမနေဘူးလား"

"သူ တစ်ယောက်တည်းက... လေဟုန်ကြောင် နှစ်ကောင်လုံးကို သတ်လိုက်တာလား"

"ဒါ ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ"

ဟန်ရှန်နင်၏ လှပသော မျက်လုံးလေးများ ပြူးကျယ်သွားပြီး ဆက်တိုက် အော်ဟစ်လိုက်မိသည်။ ဤမျှ အစွမ်းထက်သော ကစားသမားကို ပထမဆုံးအကြိမ် မြင်တွေ့ဖူးခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

လမ်းတစ်လျှောက် ကြုံတွေ့ခဲ့ရသော အခြား ကစားသမားများအားလုံးမှာ လေးယောက်တစ်ဖွဲ့ဖြင့်ပင် အလွန် သတိထားနေကြရသည်။

သို့သော် ရှေ့မှာရှိတဲ့ ကျိုးဟန်ကတော့ တစ်ယောက်တည်းဖြင့် နှစ်ကောင်ကို ရင်ဆိုင်ကာ လေဟုန်ကြောင်များ အားလုံးကို သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့ခြင်းက တကယ်ကို မယုံနိုင်စရာပင်။

"တကယ်ကို အစွမ်းထက်တာပဲ... ဒါပေမဲ့ သူ့ပုံစံက ရင်းနှီးနေသလိုပဲ"

ဟန်ချင်ရွှဲ့လည်း အံ့အားသင့်သွားသည်။ ကျိုးဟန်က သူတို့ကို ကျောခိုင်း၍ တိုက်ခိုက်နေသောကြောင့် ရုပ်ရည်ကို သေချာ မမြင်ရပေ။

"ငါ သိပြီ... မင်းတို့ ကြည့်လိုက်... သူ ဝတ်ထားတာ ကာကွယ်ရေးဝတ်စုံ တစ်ခုပဲ"

"ကံကောင်းသွားလို့ နေမှာပါ... အဲ့ဒီ ဝတ်စုံက ကာကွယ်မှု အရမ်းကောင်းလို့သာ... လေဟုန်ကြောင်တွေရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုကို ခုခံနိုင်ခဲ့တာ ဖြစ်မယ်"

ချိုက်လန်က မကျေမနပ်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ အလှပန်းလေး နှစ်ပွင့်၏ အထင်ကြီး လေးစားနေသော အကြည့်များကို မြင်သောအခါ သူ၏ စိတ်ထဲတွင် အလွန် မနာလို ဖြစ်သွားသည်။ သူ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် လောဘရိပ်များ တဖျပ်ဖျပ် လက်သွားသည်။

အကယ်၍ သူသာ ထိုကဲ့သို့သော ကာကွယ်ရေးဝတ်စုံကို ရရှိခဲ့ပါက သေချာပေါက် ဤမျှ အစွမ်းထက်လာမည်မှာ အသေအချာပင်။ ထို့ကြောင့် သူ၏ စိတ်ထဲတွင် အကြံအစည်များ စတင် ပေါ်ထွက်လာသည်။

"ဟင်... သူပါလား"

ကျိုးဟန် လှည့်ကြည့်လိုက်သောအခါ ဟန်ချင်ရွှဲ့လည်း သူ၏ ရုပ်ရည်ကို သေချာ မြင်လိုက်ရပြီး အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားသည်။

သူမကို ငြင်းပယ်ခဲ့သော ဤအမျိုးသား၏ အစွမ်းအစက ဤမျှလောက် အစွမ်းထက်နေသည်လား။ အခြားသူများနှင့် အသင်းမဖွဲ့သည်မှာ အံ့သြစရာ မဟုတ်တော့ပေ။

"အစ်မ... အစ်မ ပြောတာ သူလား"

"သူ့နာမည်က ကျိုးဟန်တဲ့... ညီမတို့ ဘေးခန်းက အတန်းဖော်လေ"

ဟန်ရှန်နင်လည်း မြင်သွားပြီး စကားပြောနေရင်းဖြင့် သူမ၏ မျက်နှာလေး နီရဲလာကာ အနည်းငယ် စိတ်လှုပ်ရှားသွားသည်။

"ဒီလောက်တိုက်ဆိုင်တာပဲ အတန်းဖော် ဖြစ်နေတာကိုး... ဒါဆို မြန်မြန်သွားနှုတ်ဆက်လေ"

ဟန်ချင်ရွှဲ့က အမြန် တိုက်တွန်းလိုက်သည်။ သူမ ညီမ၏ မျက်နှာကို ကြည့်ရသည်မှာ ဤ ကျိုးဟန်ကို အနည်းငယ် စိတ်ဝင်စားနေပုံရသည်။

"ဒါက သိပ်မကောင်းပါဘူး"

ဟန်ရှန်နင်က မရဲတရဲ ပြောလိုက်ပြီး မျက်နှာလေး ပို၍ နီရဲသွားသည်။

"သွားစမ်းပါ... လူရင်းတွေပဲဟာကို... ဒီအခြားကမ္ဘာမှာဆိုတော့ တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် အပြန်အလှန် စောင့်ရှောက်လို့ ရတာပေါ့"

ဟန်ချင်ရွှဲ့က ဆက်ပြောလိုက်သည်။ ဤ ကျိုးဟန်၏ အစွမ်းအစက အတော်လေး အစွမ်းထက်ရာ သူတို့ကိုသာ ခေါ်သွားပေးမည်ဆိုလျှင် အစပိုင်းတွင် သေချာပေါက် လျင်မြန်စွာ တိုးတက်လာနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

...

တိုက်ပွဲပြီးဆုံးသွားပြီးနောက် ကျိုးဟန်သည် ကျလာသော ကြေးဒင်္ဂါးများ အားလုံးကို ကောက်ယူ သိမ်းဆည်းလိုက်သည်။

"အခု ငါ့ဆီမှာ အဆင့်မြှင့်ပွိုင့် ၁၁ မှတ် ရှိပြီဆိုတော့... ဒုတိယအကြိမ် အဆင့်မြှင့်လို့ ရပြီ"

ကျိုးဟန်က ဝမ်းသာအားရဖြင့် သူ့ဘာသာ ရေရွတ်လိုက်သည်။

"အာဝူး..."

"အာဝူး..."

အဆင့်မြှင့်ရန် ပြင်နေဆဲမှာပင် အူသံများ ဆက်တိုက် ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် မြေပြင်ကြီး တစ်ခုလုံး ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားသည်။

"ဒါ... ဝံပုလွေအုပ်လား"

ကျိုးဟန် မျက်နှာပျက်သွားသည်။ အဆင့် ၁ သားရဲ နှစ်ကောင် သုံးကောင်ကို ရင်ဆိုင်ရန်မှာ ပြဿနာ မရှိသော်လည်း အုပ်စုလိုက်ကို ရင်ဆိုင်ရမည်ဆိုလျှင်တော့ ပြောရခက်ပေမည်။

အရှေ့တည့်တည့်တွင် ရေကျွဲတစ်ကောင်ခန့် အရွယ်အစားရှိသော မီးတောက်ရောင် တောဝံပုလွေတစ်ကောင် ရုတ်တရက် ပေါ်လာသည်။

ရက်စက်သော မျက်လုံးများဖြင့် သူတို့လေးယောက်ကို စူးစိုက်ကြည့်နေပြီး သွေးဆာနေသော အလင်းရောင်များ ထွက်ပေါ်နေသည်။

"ဘုရားရေ... ဒါ မီးတောက်ဝံပုလွေအုပ်ပဲ... ရေကျွဲလောက် အရွယ်အစားတွေကြီးပဲ"

"သူတို့က မီးမှုတ်နိုင်တယ်... ကစားသမား အများကြီး သူတို့လက်ချက်နဲ့ သေကုန်ပြီ။"

"ခုနက တိုက်ပွဲက အသံကျယ်သွားလို့ သူတို့ သိသွားတာ သေချာတယ်"

"ဘုရားရေ... ဆယ်ကောင်ကျော်တောင် ရှိတယ်... ဒုက္ခတော့ ရောက်ပြီ"

"ရှေ့မှာ မတ်စောက်တဲ့ ကျောက်တောင်ကြီး တစ်ခု ရှိတယ်... အဲ့ဒီကို တက်သွားကြမယ်... အဲ့ဒီမှာ ဝံပုလွေအုပ်ရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုကို ရှောင်လို့ရတယ်"

သူတို့၏ အနောက်ဘက်မှ ဝံပုလွေ အူသံများ ဆက်တိုက် ထွက်ပေါ်လာရာ ဟန်ချင်ရွှဲ့တို့ အဖွဲ့သည် အမြန် သဘောတူညီချက် ရယူပြီး ကျောက်တောင် ရှိရာသို့ အမြန် ပြေးသွားကြသည်။

ကျောက်တောင်မှာ မီတာ ဆယ်ကျော်ခန့် မြင့်ပြီး ဝံပုလွေအုပ်၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ကာကွယ်ရန် အံကိုက်ပင် ဖြစ်သည်။

ကျိုးဟန်၏ ပစ်မှတ်ကလည်း ထိုနေရာပင် ဖြစ်သည်။ သူ လုံးဝ မတုံ့ဆိုင်းနေပေ။ သူ၏ လက်ရှိ အစွမ်းအစဖြင့် မီးတောက်ဝံပုလွေ ဆယ်ကောင်ကျော်ကို ရင်ဆိုင်နိုင်ရန် မဖြစ်နိုင်သေးပေ။

"ဟင်... သူလည်း အဲ့ဒီဘက်ကို လာနေတာလား"

"အခွင့်အရေးပဲ"

ချိုက်လန်က သူ၏ အောက်ဘက် ခပ်စောင်းစောင်းတွင် ကျောက်တောင်ကို တွယ်တက်နေသော ကျိုးဟန်ကို မြင်သောအခါ သူ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် ရက်စက်မှုများ ပေါ်လွင်လာသည်။

စောစောကတည်းက သူသည် ကျိုးဟန် ကိုယ်ပေါ်ရှိ ကာကွယ်ဝတ်စုံကို လိုချင်နေခဲ့သော်လည်း အခွင့်အရေး မရခဲ့ပေ။

ယခု အခွင့်အရေးက သူ့ရှေ့ တည့်တည့် ရောက်လာပြီဖြစ်ရာ သူ ဘယ်လိုလုပ် လက်လွတ်ခံမည်နည်း။

ကျိုးဟန်၏ အကွာအဝေးက သူတို့ထက် အနည်းငယ် ပိုဝေးနေသောကြောင့် နောက်ကျကျန်နေခဲ့သည်။

ရုတ်တရက် သူ့လက်ကို တစ်စုံတစ်ယောက်က အားပြင်းပြင်းနဲ့ ကန်ချလိုက်တာကို ခံစားလိုက်ရသည်။ နာကျင်မှုကြောင့် ကျိုးဟန်က မသိစိတ်မှ လက်ကို လွှတ်လိုက်မိပြီး တိုက်ရိုက် ပြုတ်ကျသွားသည်။

မီးတောက်ဝံပုလွေအုပ် နီးကပ်လာပြီဖြစ်သည်ကို မြင်သောအခါ ချိုက်လန်၏ မျက်နှာပေါ်တွင် မသိမသာ ယုတ်မာသော အပြုံးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

ဤတစ်ကြိမ်တော့ သူ သေချာပေါက် သေရတော့မည်။