အခန်း ၁၁
Vol. 2 Ch. 11
အခန်း (၁၁) ဓားသမား လင်းအန်နှင့် တာဝန်လက်ခံခြင်း
နမ်းပြီးသွားတော့မှ ဟန်ရှန်နင်တစ်ယောက် သတိပြန်ဝင်လာပြီး မျက်နှာလေးမှာ သွေးရောင်လွှမ်းကာ နီရဲသွားတော့သည်။
ခုနကတော့ သူမ စိတ်လှုပ်ရှားလွန်းလို့ ဘာမှမစဉ်းစားဘဲ ကျိုးဟန်ကို နမ်းမိသွားခြင်း ဖြစ်သည်။ အခုပြန်စဉ်းစားကြည့်တော့မှ ရင်ထဲမှာ တဒုန်းဒုန်းနဲ့ ခုန်နေပြီး ရှက်ကိုးရှက်ကန်း ဖြစ်နေမိသည်။
"သေပါပြီ... ငါ တကယ်ပဲ ဒီလိုလုပ်မိသွားတာလား..."
သူမရဲ့ အစ်မကလည်း ဘေးမှာရှိနေတာကြောင့် ပိုပြီးတော့တောင် ရှက်နေမိသည်။ ဒါက သူမရဲ့ ပုံမှန် အေးအေးဆေးဆေးနေတတ်တဲ့ စတိုင်လ်နဲ့ လုံးဝ မတူတော့ပေ။
ကျိုးဟန်က သူမကို စနောက်ဖို့ လုပ်လိုက်သေးသော်လည်း သူမရဲ့ ရှက်နေတဲ့ ပုံစံလေးကို မြင်တော့မှပဲ အကြံပြန်ဖျက်လိုက်သည်။
ထို့နောက် သူက နောက်ထပ် နှလုံးသားကာကွယ်ရေး ကြာပန်း ကို ဟန်ချင်ရွှဲ့ဆီသို့ ကမ်းပေးလိုက်သည်။
ဟန်ချင်ရွှဲ့က ရုံးဝတ်စုံနှင့် အနက်ရောင် ခြေအိတ်အရှည်ကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ရင့်ကျက်တဲ့ အလှတရားတွေနဲ့ ဆွဲဆောင်မှု ရှိနေသူ ဖြစ်သည်။ ကျိုးဟန်က သူမနှင့် သိပ်မရင်းနှီးသေးတာကြောင့် သူမကိုတော့ စနောက်ခြင်း မပြုဘဲ ယဉ်ယဉ်ကျေးကျေးပဲ ဆက်ဆံလိုက်သည်။
ဟန်ချင်ရွှဲ့က ပြုံးပြီး ကြာပန်းကို လက်ခံလိုက်ကာ ကျိုးဟန်ကို ကျေးဇူးတင်စကား ပြောပြီးနောက် ချက်ချင်း စားသုံးလိုက်သည်။
စက္ကန့်အနည်းငယ်အကြာမှာပဲ အစွမ်းတွေက ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူမက ဟန်ရှန်နင်လို အော်ဟစ်ပြီး မပြောသော်လည်း သူမရဲ့ ရင်ဘတ်တွေ မြှင့်တက်နေတာကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် စိတ်ထဲမှာ ဘယ်လောက်တောင် တုန်လှုပ်သွားသလဲဆိုတာ သိနိုင်ပါသည်။
သူမက ကျိုးဟန်ကို ကျေးဇူးတင်တဲ့ အကြည့်တွေနဲ့ ကြည့်လာသည်။ ဤရတနာအကြောင်းကို သူမက သတင်းပေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သော်လည်း ကျိုးဟန်က သူတို့ကို မခွဲပေးဘဲ တစ်ယောက်တည်း သိမ်းထားရင်လည်း သူတို့မှာ ဘာမှတတ်နိုင်မှာ မဟုတ်ပေ။
ဒီလို သွေးပမာဏ ၈၀၀ တိုးပေးနိုင်တဲ့ ရတနာမျိုးကို စကားပြောချန်နယ်ထဲမှာသာ ရောင်းမယ်ဆိုရင် ဘယ်လိုအဖိုးတန်တဲ့အရာနဲ့မဆို လဲမယ့် မိန်းကလေးတွေ အများကြီး ရှိနေမှာကို သူမ သိသည်။
ဒါပေမဲ့ ကျိုးဟန်ကတော့ အလကားပဲ သူတို့ကို ပေးခဲ့သည်။ ကျိုးဟန်က စကားပြောရင် နည်းနည်း လျှာရှည်တတ်ပေမဲ့ တကယ့်ကို အားကိုးထိုက်တဲ့ လူကောင်းတစ်ယောက် ဖြစ်မှန်း သူမ နားလည်လိုက်သည်။
"သူက ငါ့ညီမလေးနဲ့သာ ဖူးစာပါမယ်ဆိုရင် တကယ်ကို ကောင်းမှာပဲ..."
ဟန်ချင်ရွှဲ့က သူမရဲ့ ညီမလေးကို ကြည့်ပြီး စိတ်ထဲကနေ အားကျနေမိသည်။
ကျိုးဟန်ကတော့ မိန်းကလေးနှစ်ယောက်ရဲ့ ကျေးဇူးတင်နေတဲ့ အကြည့်တွေကို ဂရုမစိုက်ဘဲ ပြုံးပြလိုက်ကာ သူ၏ ကိုယ်ပိုင် အချက်အလက်တွေကို ဖွင့်ကြည့်လိုက်သည်။
ကစားသမား - ကျိုးဟန်
အဆင့် - ၃ (၇၉%)
အလုပ်အကိုင် - မရှိသေး (အဆင့် ၁၀ တွင် ပြောင်းလဲနိုင်သည်)
သွေးပမာဏ - ၁၇၀ဝ + ၄၀ဝ
တိုက်ခိုက်မှု - ၃၀ + ၁၉၀
အကာအကွယ် - ၅ + ၈၀
ပင်ကိုစွမ်းရည် - အကန့်အသတ်မဲ့ အဆင့်မြှင့်တင်ခြင်း
လက်နက် - သံဓား (၂ ကြိမ်မြှင့်)
လည်ဆွဲ - သုံးရွက်ကြာ လည်ဆွဲ (၂ ကြိမ်မြှင့်)
ဝတ်စုံ - ချည်ထည်ဝတ်ရုံ (၂ ကြိမ်မြှင့်)၊ မြွေရေခွံစစ်ဖိနပ် (၂ ကြိမ်မြှင့်)၊ သံကြမ်း လက်ပတ် (၂ ကြိမ်မြှင့်)
အခုဆိုရင် သူ၏ သွေးပမာဏက ၂၁၀၀ ရှိသွားပြီး တိုက်ခိုက်မှုက ၂၂၀ အထိ ရှိလာပြီ ဖြစ်သည်။ အဆင့်မြင့် သားရဲတွေကို သွားရောက် စိန်ခေါ်ဖို့ အဆင်သင့် ဖြစ်နေပါပြီ။
ပြင်ဆင်ပြီးနောက် သူတို့ သုံးယောက်သား သားရဲတွေကို ဆက်လက် သတ်ဖြတ်ဖို့ ထွက်လာခဲ့ကြသည်။
"ဟိုရှေ့က တောအုပ်ထဲမှာ တစ်ယောက်ယောက် ရပ်နေသလိုပဲ... မလှုပ်မယှက် ရပ်နေတာ ထူးဆန်းတယ်နော်..."
ဟန်ချင်ရွှဲ့က ထူးခြားမှုကို တွေ့ရှိပြီး ကျိုးဟန်ကို အသိပေးလိုက်သည်။
"သတိထားကြဦး... တစ်ဖက်လူက ကျွမ်းကျင်သူ ဖြစ်နိုင်တယ်..."
ဒီလို မြူထူသစ်တောထဲမှာ တစ်ယောက်တည်း သွားလာနေတဲ့သူဟာ လူမိုက် မဟုတ်ရင် ကျွမ်းကျင်သူပဲ ဖြစ်ရမည်။
"ဟေ့ ကောင်လေး... မင်းကိုကြည့်ရတာ ထူးခြားတဲ့ အစွမ်းအစနဲ့ ပါရမီ ရှိမယ့်ပုံပဲ... ငါ့မှာ မင်းကို အကူအညီတောင်းချင်တဲ့ ကိစ္စလေးတစ်ခု ရှိတယ်..."
ကျိုးဟန် အနားကို ရောက်သွားတဲ့အခါမှာတော့ တစ်ဖက်လူက ရင့်ကျက်တဲ့ ပုံစံရှိတဲ့ အန်ကယ်ကြီး တစ်ယောက် ဖြစ်မှန်း မြင်လိုက်ရသည်။ ဘာမှ မပြောရသေးခင်မှာတင် ကျိုးဟန်ကို ချီးကျူးစကားတွေ အရင်ပြောလာခြင်း ဖြစ်သည်။
အန်ကယ်ကြီးရဲ့ ခေါင်းပေါ်မှာတော့ "ဓားသမား လင်းအန်" ဟု ပေါ်နေသည်။ ဤလူက NPC တစ်ယောက် ဖြစ်မည်ဟု ကျိုးဟန် ခန့်မှန်းလိုက်ပြီး စကားပြောကြည့်လိုက်သည်။
"အန်ကယ်... ဘာကိစ္စရှိလို့လဲ... ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းသာ ပြောပါ..."
"ငါတို့ လင်းမိသားစုရဲ့ ဓားပညာက တစ်လောကလုံးမှာ ပြိုင်ဘက်ကင်းခဲ့တာ... ဒါပေမဲ့ ငါတို့ရဲ့ မျိုးရိုးစဉ်ဆက် လက်ဆင့်ကမ်းလာတဲ့ ဓားပျောက်ဆုံးသွားပြီးကတည်းက အခုတော့ အခြေအနေတွေက အရင်လို မဟုတ်တော့ဘူး..."
"ဒါဆို အန်ကယ်က အဲဒီဓားကို ပြန်ရှာခိုင်းချင်တာလား..."
ကျိုးဟန်က ခန့်မှန်းပြီး မေးလိုက်သည်။
"ဟက်ဟက်... အဲဒီဓားကို ရှာဖို့က ဘယ်လွယ်ပါ့မလဲ... ငါက ပစ္စည်းတချို့ပဲ လိုချင်တာပါ... မင်း ငါ့ကို အကူအညီပေးမယ်ဆိုရင်တော့ ငါ မင်းကို အလကား ခိုင်းမှာ မဟုတ်ပါဘူး..."
လင်းအန်ရဲ့ စကားကို ကြားတော့ ကျိုးဟန် စိတ်ထဲကနေ ရယ်ချင်သွားသည်။ ဒီ NPC က ဇာတ်လမ်းဆင်နေတာ မဟုတ်ဘဲ ဓားအကြောင်းတွေ ပြောပြီးမှ ပစ္စည်းရှာခိုင်းနေခြင်း ဖြစ်သည်။
ထိုသို့ ပြောပြီးသည်နှင့် စနစ်ဆီမှ အသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။
"စနစ် သတိပေးချက် - တာဝန်ကို တွေ့ရှိသည် - ပစ္စည်းစုဆောင်းခြင်း ၁... လက်ခံမလား..."
ဒါက မျှော်လင့်မထားတဲ့ ဝမ်းသာစရာပဲ ဖြစ်သဖြင့် ကျိုးဟန်က ချက်ချင်း လက်ခံလိုက်သည်။
တာဝန် - ပစ္စည်းစုဆောင်းခြင်း ၁
ဖော်ပြချက် - သံချပ်ကာဝက် ကို သတ်ဖြတ်ပြီး သံချပ်ကာ ၁၀၀ ကို စုဆောင်း၍ လင်းအန် ထံသို့ ပေးအပ်ပါ။
တိုးတက်မှု - ၀/၁၀၀
တည်နေရာ - မြူထူသစ်တော (တည်နေရာပြ မြေပုံပါဝင်သည်)
အရေးကြီးဆုံးအချက်မှာ တည်နေရာ အတိအကျ ပါဝင်နေခြင်း ဖြစ်သည်။ မဟုတ်ရင်တော့ ကျိုးဟန်တစ်ယောက် မျက်စိလည် လမ်းမှားနေရဦးမည်။
"အန်ကယ်... စိတ်ချပါ... ကျွန်တော် မကြာခင် ရှာခဲ့ပေးမယ်... ဒီမှာပဲ စောင့်နေပါဦး..."
"ကောင်လေး... သတိတော့ထားဦး... သံချပ်ကာဝက်တွေက ကိုင်တွယ်ရ မလွယ်ဘူးနော်..."
လင်းအန်က လေးလေးနက်နက် သတိပေးလိုက်သည်။ ကျိုးဟန်က ခြေလှမ်းအနည်းငယ် လှမ်းပြီးမှ နောက်ထပ် တာဝန်တွေ ရှိဦးမလားဟု ပြန်လှည့်မေးကြည့်လိုက်သည်။
"လောဘမကြီးစမ်းနဲ့... ဒီအလုပ်ကို အရင်ပြီးအောင်လုပ်ဦး... ကျန်တာ နောက်မှ ပြောကြတာပေါ့..."
လင်းအန်ရဲ့ ငြင်းဆိုမှုကို ခံလိုက်ရတာကြောင့် ကျိုးဟန်က ခေါင်းခါရင်း ညီအစ်မနှစ်ယောက်ကို ခေါ်ပြီး သံချပ်ကာဝက်တွေ ရှိရာဆီသို့ ထွက်လာခဲ့သည်။
တည်နေရာဆီကိုတော့ တစ်ကီလိုမီတာလောက်ပဲ ဝေးသည်။ လမ်းတလျှောက်မှာ ရှိတဲ့ သားရဲတချို့ကို ရှင်းလင်းပြီးနောက် မကြာခင်မှာပဲ ရောက်ရှိသွားသည်။
သံချပ်ကာဝက် အုပ်စုကြီးက သူတို့ရဲ့ နယ်မြေထဲမှာ ဆော့ကစားနေကြသည်။ သူတို့ရဲ့ ကိုယ်ပေါ်မှာ ထူထဲတဲ့ သံချပ်ကာတွေ ပါဝင်ပြီး တစ်ကောင်နဲ့တစ်ကောင် တိုက်မိတဲ့အခါမှာတော့ မီးပွားတွေတောင် ထွက်ပေါ်လာတတ်သည်။
အမည် - သံချပ်ကာဝက်
အရည်အသွေး - သာမန်
အဆင့် - ၈
သွေးပမာဏ - ၅၆၀
တိုက်ခိုက်မှု - ၁၆၀
အကာအကွယ် - ၈၀
စွမ်းရည် - ကြမ်းတမ်းစွာ တိုက်ခိုက်ခြင်း (သံချပ်ကာဝက်က တစ်ဦးတည်းသော ပစ်မှတ်ကို ၂ ဆ တိုက်ခိုက်မှုဖြင့် တိုက်ခိုက်မည်... စောင့်ဆိုင်းချိန် ၄၀ စက္ကန့်။)
ဖော်ပြချက် - အကာအကွယ် မြင့်မားပြီး ခွန်အားကြီးမားသည်... အလွယ်တကူ သွားရောက် မစော်ကားပါနှင့်။
"ဒီဝက်တွေက အကာအကွယ် တကယ် မြင့်တာပဲ..."
"အဆင့် ၈ တောင်ဆိုတော့ ကိုင်တွယ်ရ ခက်မယ့်ပုံပဲနော်..."
"အဲဒီဝက်သားက စားလို့ကောင်းမလား မသိဘူး... ငါ အခုထိ ဘာမှ မစားရသေးဘူး..."
"မင်းကတော့ အစားအသောက်ပဲ သိတာပဲ... အစားပုပ်မလေးရဲ့..."
ကျိုးဟန်က ဟန်ရှန်နင်ရဲ့ နှာခေါင်းလေးကို ဆွဲပြီး ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။
"မုန်းလိုက်တာ... ငါ့ကို လာပြီး နောက်ပြန်ပြီ..."
ဟန်ရှန်နင်က လက်သီးဆုပ်လေးနဲ့ ကျိုးဟန်ကို ထုလိုက်သည်။ ဒါပေမဲ့ ကျိုးဟန်လည်း နည်းနည်း ဗိုက်ဆာလာတာ အမှန်ပဲ ဖြစ်သည်။ ဒီကမ္ဘာက တကယ့် လက်တွေ့ကမ္ဘာလို ဖြစ်နေတာကြောင့် သူကလည်း စားဖို့ သောက်ဖို့ လိုအပ်နေသေးသည်။
"ကောင်းပြီ... ခဏနေ တာဝန်ပြီးရင် ငါတို့ ဝက်သားကင် လုပ်စားကြမယ်... မင်းကို ဝအောင် ကျွေးမယ်..."
ပြောပြီးနောက် ကျိုးဟန်က တိုက်ခိုက်ရေး အစီအစဉ်ကို စတင်လိုက်သည်။ ဒီနေရာမှာ သံချပ်ကာဝက် ၁၀၀ ကျော် ရှိနေသည်။
အကယ်၍ အားလုံးကသာ တစ်ပြိုင်တည်း တိုက်ခိုက်လာရင် ကျိုးဟန်လည်း တောင့်ခံနိုင်မှာ မဟုတ်ပေ။ ဒါကြောင့် တိုက်ရိုက် တိုးတိုက်တာကတော့ အသိဉာဏ် မရှိရာ ရောက်သည်။
ဒီအတွက်ကြောင့် သူတို့တွေကို တစ်ကောင်ချင်းစီ ခွဲထုတ်ပြီး သတ်ရမည်။
"ရှန်နင်... မင်းကို အရေးကြီးတဲ့ တာဝန်တစ်ခု ပေးမယ်..."
"အာ... ငါ့ကိုလား... ဘာတာဝန်လဲ..."
ဟန်ရှန်နင်က သူမကိုယ်သူမ လက်ညှိုးထိုးပြပြီး မသေချာသလို မေးလိုက်သည်။