အခန်း ၃၅

အခန်း (၃၅) လေဟုန်စီးခြင်း... တကယ်ကြီး ပျံတက်တော့မှာလား

"သင်သည် ရွှေ သေတ္တာကို ဖွင့်လိုက်ပါသည်..."

"သင်သည် စွမ်းရည်ပြောင်းလဲခြင်းကတ် ၁ ချပ် ရရှိပါသည်..."

'စွမ်းရည်ပြောင်းလဲခြင်းကတ် ဟုတ်လား... နာမည်ကြည့်ရတာ ပစ္စည်းကောင်း တစ်ခု ဖြစ်နိုင်တယ်...'

ကျိုးဟန်က အသေးစိတ် ရှင်းလင်းချက်ကို အမြန် စစ်ဆေးကြည့်လိုက်သည်။

စွမ်းရည်ပြောင်းလဲခြင်းကတ် အမျိုးအစား - အထူးပစ္စည်း အကျိုးသက်ရောက်မှု - အသုံးပြုပြီးနောက် လက်ရှိအလုပ်အကိုင်တွင် ပွင့်ပြီးသားဖြစ်သော စွမ်းရည်တစ်ခုကို ကျပန်းရွေးချယ်၍ ပုံစံပြောင်းလဲပေးမည်

မည်ကဲ့သို့ ပြောင်းလဲသွားမည် သို့မဟုတ် မည်သည့် စံနှုန်းအပေါ် မူတည်မည်ကိုတော့ စနစ်က တိကျသော ရှင်းပြချက် မပေးထားသဖြင့် ကျိုးဟန် ကိုယ်တိုင် စမ်းသပ်ကြည့်ရုံသာ ရှိတော့သည်။

"စွမ်းရည်ပြောင်းလဲခြင်းကတ်ကို အသုံးပြုမယ်..."

"သင်သည် စွမ်းရည်ပြောင်းလဲခြင်းကတ်ကို အသုံးပြုလိုက်ပါသည်... သင်၏ ခုန်ပျံခြင်း စွမ်းရည်သည် ပြောင်းလဲသွားပါပြီ... ကျေးဇူးပြု၍ စစ်ဆေးကြည့်ပါ..."

'ခုန်ပျံခြင်းက ပြောင်းလဲသွားတာလား... တကယ်ကြီး ပျံနိုင်တော့မှာလား...'

ကျိုးဟန် သိချင်စိတ်ဖြင့် စစ်ဆေးကြည့်လိုက်ရာ ကြောင်အမ်းသွားရသည်။ သူ ခန့်မှန်းခဲ့သည့်အတိုင်းပင် ဤစွမ်းရည်က တကယ်ကို ပျံသန်းနိုင်စွမ်း ရှိပေသည်။

လေဟုန်စီးခြင်း (၄ ကြိမ်မြှင့်) အကျိုးသက်ရောက်မှု - ကမ္ဘာမြေဆွဲအားကို ဖယ်ရှားပြီး ၂ မိနစ်အတွင်း ခန္ဓာကိုယ်ကို ၁၀ မီတာ အမြင့်တွင် ပျံဝဲနေစေနိုင်သည် စောင့်ဆိုင်းချိန် - ၈ စက္ကန့်

စွမ်းရည်အမည်က လေဟုန်စီးခြင်း ဟု ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

ကြည့်ရှုပြီးနောက် ကျိုးဟန် အလွန် စိတ်လှုပ်ရှားသွားသည်။ ၁၀ မီတာ အမြင့်အထိသာ ပျံဝဲနိုင်သေးသဖြင့် လုံးဝ အပြည့်အဝ ပျံသန်းခြင်းမျိုး မဟုတ်သေးသော်လည်း နောင်တစ်ချိန်တွင် ဆက်တိုက် အဆင့်မြှင့်တင်သွားပါက မည်ကဲ့သို့ ဖြစ်လာမည်ကို ခန့်မှန်းရန် ခက်ခဲလှသည်။

သူသည် စွမ်းရည်သစ်၏ အကျိုးသက်ရောက်မှုကို စမ်းသပ်ရန် ပြင်လိုက်စဉ် ညီညာသော ခြေသံအချို့ ထွက်ပေါ်လာသည်။

"ဒီနေရာပဲ... ခုလေးတင် မိစ္ဆာအငွေ့အသက်တွေကို ငါ ခံစားလိုက်ရတယ်..."

သံချပ်ကာများ ဝတ်ဆင်ထားပြီး တည်ငြိမ်လှသော သတ်ဖြတ်လိုသည့် အငွေ့အသက်များ ထွက်ပေါ်နေသည့် မြို့စောင့်တပ်ဖွဲ့ တစ်ဖွဲ့ ရောက်ရှိလာသည်။ သူတို့၏ စွမ်းအားများမှာ အလွန် ကြောက်စရာ ကောင်းလှသည်။

ကျိုးဟန်က သူတို့ထဲမှ တစ်ယောက်ကို အကဲဖြတ်ကြည့်လိုက်ရာ အဆင့် ၄၀ အထက်ရှိသော ကျွမ်းကျင်သူများ ဖြစ်နေကြသည်။ ခေါင်းဆောင်ဖြစ်သူမှာမူ အဆင့် ၆၀ ကျော်အထိပင် ရှိနေသည်။

"ဟင်... ဒါက အရိပ်မိစ္ဆာ တစ်ကောင်ပဲ... အသတ်ခံရတာ မကြာသေးဘူး... အလောင်းက နွေးနေတုန်းပဲ..."

မကြာမီ သူတို့က အလောင်းကို တွေ့ရှိသွားပြီးနောက် စစ်ဆေးကာ ကောက်ချက်ချလိုက်ကြသည်။

လေဟုန်တပ်ဖွဲ့ ခေါင်းဆောင်က ကျိုးဟန်နှင့် ထန်ယွီရိုကို မြင်သောအခါ လှမ်း၍ မေးမြန်းလိုက်သည်။

"လူငယ်လေး... ဒီအရိပ်မိစ္ဆာကို မင်း သတ်လိုက်တာလား..."

"ဟုတ်ပါတယ်... ဒီကောင်က ကျွန်တော်တို့ လူသားနယ်မြေမှာ လာပြီး ရမ်းကားရဲတာဆိုတော့ သေလမ်းရှာနေတာနဲ့ အတူတူပါပဲ..."

ကျိုးဟန်က ခေါင်းညိတ်ပြပြီး ဒေါသထွက်နေသည့်ဟန်ဖြင့် ပြန်ပြောလိုက်သည်။

"ကောင်းတယ်... လူငယ်လေးက တကယ်ကို သတ္တိရှိတာပဲ... ဒီလောက် အစွမ်းထက်တဲ့ စကားမျိုး ပြောနိုင်တယ်ဆိုတော့... မင်းလို သူရဲကောင်းမျိုးကို သေချာပေါက် ဆုချရမယ်..."

ခေါင်းဆောင်က အစပိုင်းတွင် အနည်းငယ် အံ့သြသွားသော်လည်း တစ်ဖက်လူက ငယ်ငယ်ရွယ်ရွယ်နှင့် အရိပ်မိစ္ဆာကို သတ်နိုင်ခဲ့သဖြင့် အလွန် ချီးကျူးကာ လက်ခုပ်တီးလိုက်သည်။ သူ၏ အေးစက်သော မျက်နှာပေါ်တွင်လည်း အပြုံးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

ကျိုးဟန်က ဆုပေးမည်ဆိုသော စကားကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ မျက်လုံးများ ဝင်းလက်သွားပြီး အလျင်အမြန်ပင် နှိမ့်ချကာ ပြောလိုက်သည်။

"ခေါင်းဆောင်ကလည်း မြှောက်ပြောလွန်းနေပါပြီ... ဒါက ကျွန်တော့်ရဲ့ တာဝန်ပါ... ချန်းလဲ့မြို့သား တစ်ယောက်အနေနဲ့ လုပ်သင့်လုပ်ထိုက်တဲ့ အလုပ်ပါ..."

"စကားပြောတာ တကယ် ကောင်းတာပဲ... ကောင်းပြီလေ... မင်းရဲ့ ဒီကောင်းမှုကို ငါ အရင် မှတ်သားထားလိုက်မယ်... ငါတို့ ချန်းလဲ့မြို့ တစ်မြို့လုံးမှာ မင်းလိုမျိုး အသိတရားရှိတဲ့သူတွေသာ ရှိနေမယ်ဆိုရင် ဒီမိစ္ဆာမျိုးနွယ်တွေကို ကြောက်နေစရာ မလိုတော့ဘူး..."

ခေါင်းဆောင်က ကျိုးဟန်ကို ပို၍ပင် အထင်ကြီးသွားတော့သည်။ ဤမျှ စွမ်းအားရှိပြီး နှိမ့်ချတတ်သော လူငယ်မျိုးက တကယ်ကို ရှားပါးလှသည်။ သို့သော် လက်ရှိ အခြေအနေတွင် မိစ္ဆာမျိုးနွယ်များ၏ ကျူးကျော်မှုက ပိုမို များပြားလာနေသဖြင့် ချန်းလဲ့မြို့က မည်မျှ တောင့်ခံနိုင်မည်ကို သူလည်း မသိသဖြင့် သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။

စကားသံ အဆုံးတွင် ကျိုးဟန်၏ မျက်နှာက သိသိသာသာ ပျက်ယွင်းသွားသည်။

'တောက်... ဒါက ဇာတ်လမ်းအတိုင်း မဟုတ်ဘူးလေ... ငါက အားနာလို့ အလိုက်သင့် ပြောလိုက်တာကို မင်းက တကယ်ကြီး မှတ်ထားလိုက်တာလား... ရှေးခေတ်လူတွေက နှိမ့်ချတတ်တာကို တန်ဖိုးထားကြတာ မဟုတ်ဘူးလား...'

ကျိုးဟန် မိမိပါးစပ်ကို မိမိ ပြန်ရိုက်ချင်စိတ် ပေါက်သွားသည်။ ဘာလို့ ပါးစပ်သရမ်းပြီး အဲဒီလို စကားမျိုး ပြောမိပါလိမ့်... ရခါနီး ဆုလာဘ်ကတော့ လွင့်သွားပြီ ဖြစ်သည်။ သို့သော် ခေါင်းဆောင်၏ စကားများအရ လက်ရှိ အခြေအနေက ထင်ထားသည်ထက် ပိုမို ဆိုးရွားနေနိုင်ကြောင်း သူ သိလိုက်ရသဖြင့် သူ၏ စွမ်းအားကို အမြန်ဆုံး မြှင့်တင်ရမည် ဖြစ်သည်။

နှုတ်ဆက်၍ ထွက်ခွာရန် ပြင်လိုက်ချိန်တွင် ခေါင်းဆောင်၏ စကားသံကို ထပ်မံ ကြားလိုက်ရသည်။

"မင်းက အရည်အချင်းရှိတဲ့ လူတစ်ယောက်ပဲ... ငါတို့ မြို့စားမင်းက မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာန တစ်ခု ဖွဲ့စည်းဖို့ ပြင်နေတယ်... မင်း စိတ်ဝင်စားလား မသိဘူး..."

"စနစ် သတိပေးချက်... တာဝန်အသစ်တစ်ခု ပေါ်လာပါပြီ... လူရည်ချွန် ရွေးချယ်ပွဲ... လက်ခံမလား..."

အိုး... မဆိုးပါဘူး... ဆုလာဘ်က လွင့်သွားပေမဲ့ တာဝန်အသစ်တစ်ခု ထပ်ရလိုက်တာပဲ... အရှုံးသိပ်မကြီးတော့လို့ လက်ခံလို့ ရတာပဲ...

"သေချာပေါက် စိတ်ဝင်စားတာပေါ့... ကျွန်တော်လည်း ချန်းလဲ့မြို့အတွက် အင်အား တစ်ခုအနေနဲ့ ပါဝင်ချင်ပါတယ်..."

"သင်သည် တာဝန်ကို လက်ခံလိုက်ပါပြီ... ကျေးဇူးပြု၍ တာဝန် ဖော်ပြချက်ကို စစ်ဆေးပါ..."

လူရည်ချွန် ရွေးချယ်ပွဲ ဖော်ပြချက် - လူရည်ချွန် ရွေးချယ်သည့် ပြိုင်ပွဲတွင် ထိပ်ဆုံး ၁၀ ယောက်စာရင်းထဲ ဝင်အောင် လုပ်ဆောင်ပါ... အဆင့် မြင့်လေလေ ဆုလာဘ် ပိုမို များပြားလေလေ ဖြစ်ပါသည် တိုးတက်မှု - မပြီးမြောက်သေးပါ တည်နေရာ - လေ့ကျင့်ရေးကွင်း

"ကောင်းပြီ... ပါဝင်ယှဉ်ပြိုင်မယ့်သူတွေက တကယ့် လူငယ်ပါရမီရှင်တွေချည်းပဲ... မင်း အောင်မြင်မှု ရလိမ့်မယ်လို့ ငါ မျှော်လင့်ပါတယ်..."

ဤစကားကို ပြောပြီးနောက် ခေါင်းဆောင်က စစ်သည်များကို ခေါ်ဆောင်၍ ထွက်ခွာသွားတော့သည်။ ကျိုးဟန် မြေပုံကို ဖွင့်ကြည့်လိုက်ရာ လေ့ကျင့်ရေးကွင်းက အလွန် မဝေးလှပေ။

ထွက်ပေါက်ရှိရာသို့ ထွက်ခွာရန် ပြင်လိုက်ချိန်တွင် ထန်ယွီရို တစ်ယောက် ထိုနေရာတွင် ထိုင်၍ ငိုနေဆဲ ဖြစ်သည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သူမက အလွန် ဝမ်းနည်းပူဆွေးနေပြီး သနားစရာကောင်းလှသည်။ ကျိုးဟန်ကဲ့သို့ ကြင်နာတတ်သော ယောကျ်ားတစ်ယောက် အနေဖြင့် မိန်းကလေးတစ်ယောက် မိမိရှေ့တွင် ဤမျှ ငိုကြွေးနေသည်ကို လျစ်လျူရှုထား၍ မရပေ။

"ဒီလို ငိုနေလို့လည်း ဘာမှ ထူးလာမှာ မဟုတ်ဘူး... မင်း အဘိုးကို အရင်ဆုံး ကောင်းကောင်းမွန်မွန် မြှုပ်နှံပေးသင့်တယ်..."

ထန်ယွီရို စိတ်ဓာတ်ကျနေသည်ကို မြင်သောအခါ ကျိုးဟန်က တိုက်ရိုက်ပင် အကြံပေးလိုက်သည်။

"ဒါပေမဲ့... ကျွန်မမှာ ပိုက်ဆံ မရှိဘူး..."

"ကျွန်မ... ကျွန်မကိုယ် ကျွန်မ ရှင့်ဆီ ရောင်းပါ့မယ်... ကျွန်မ အဘိုးကို ကောင်းကောင်း မြှုပ်နှံပေးနိုင်ဖို့ပဲ တောင်းဆိုပါတယ်..."

ကျိုးဟန် ဘာမှ ပြန်မပြောသည်ကို မြင်သောအခါ ထန်ယွီရိုက ကျိုးဟန် သူမကို ပိုက်ဆံ မချေးချင်ဟု ထင်သွားပုံရသည်။ မှန်ပါသည်... သူ့လို ရူးသွပ်နေတဲ့သူက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး စိတ်ကောင်းရှိပါ့မလဲ...

"ဟင်... မင်းကလည်း... ရော့... ဒီရွှေဒင်္ဂါးတွေကို ယူထားလိုက်..."

ကျိုးဟန်၏ နဖူးပေါ်တွင် အကြောများပင် ထောင်တက်လာသည်။ သူက ရွှေဒင်္ဂါးများကို ထန်ယွီရို၏ လက်ထဲသို့ ထည့်ပေးလိုက်ပြီးနောက် ချက်ချင်းပင် ထွက်ခွာလာခဲ့တော့သည်။

"စိတ်ချပါ... ကျွန်မ ပြောရင် ပြောတဲ့အတိုင်းပဲ... အလုပ်တွေ ပြီးသွားတာနဲ့ ရှင့်ကို လာရှာပါ့မယ်... နောက်ဆိုရင် ကျွန်မက ရှင့်ရဲ့ အစေခံမလေး ဖြစ်သွားပြီ..."

'ဒီလို ဒေါသကြီးတဲ့ ကောင်မလေးကို အစေခံ အဖြစ် ထားဖို့လား... ထားလိုက်ပါတော့...'

ကျိုးဟန် တွေးကြည့်ရုံနှင့်ပင် ခေါင်းကိုက်လာသလို ခံစားလိုက်ရသည်။ လေ့ကျင့်ရေးကွင်းသို့ ရောက်ရှိလာချိန်တွင် လူများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး အားလုံးက လူရည်ချွန် ရွေးချယ်ပွဲတွင် ပါဝင်ရန် အလုအယက် စာရင်းပေးနေကြသည်။

ကျိုးဟန် တန်းစီနေစဉ် သူ၏ အနောက်မှ လူငယ်တစ်ယောက်က လာ၍ စကားစမြည် ပြောလာသည်။ ထိုလူငယ်က ဆံပင်များ ဖရိုဖရဲဖြင့် အနည်းငယ် ညစ်ပတ်ပေရေနေပုံရသော်လည်း ကျိုးဟန်ကိုတော့ ခင်မင်ဖွယ် ပြုံးပြနေသည်။ တစ်ဖက်လူ၏ အမူအရာနှင့် လှုပ်ရှားမှုများကို ကြည့်ပြီး ကျိုးဟန်က ဤကမ္ဘာ၏ ဒေသခံ ဖြစ်ကြောင်း ချက်ချင်း သိလိုက်သည်။

"ဟုတ်တယ်... ဘာဖြစ်လို့လဲ..."

ကျိုးဟန် စိတ်မပျက်ဘဲ တိုက်ရိုက် စကားပြောလိုက်သည်။ 'လျှို့ဝှက်ချက် တစ်ခုခုများ ပွင့်လာမလားဟု' သူ မျှော်လင့်မိခြင်း ဖြစ်သည်။

"ပြဿနာ ရှိတာပေါ့... သေချာပေါက် ရှိတာပေါ့... မင်းရဲ့ စွမ်းအားကို ကြည့်ရတာ သိပ်မဆိုးပေမဲ့ ဒီရွေးချယ်ပွဲမှာ အောင်မြင်ဖို့ကတော့ နည်းနည်း ခက်ခဲလိမ့်မယ်..."

ညစ်ပတ်ပေရေနေသော ထိုလူငယ်က အလေးအနက်ထား၍ ပြောလိုက်ရာ တကယ်ပင် ဟုတ်တိပတ်တိ ရှိနေပုံရသဖြင့် ကျိုးဟန်ပင်လျှင် အနည်းငယ် ယုံကြည်သွားမိသည်။

'သူက ငါ့ရဲ့ စွမ်းအားကို မြင်နိုင်လို့လား... ဒါမှမဟုတ် သူက တကယ့် ကျွမ်းကျင်သူကြီးများလား... ငါက တကယ့် လျှို့ဝှက် ဘော့စ်ကြီး တစ်ယောက်နဲ့များ လာတိုးနေတာလား... ငါ့ကို ပစ္စည်း လာပေးတာလား...'

ဤသို့ တွေးမိသည်နှင့် ကျိုးဟန်၏ စိတ်ထဲတွင် ရင်ခုန်လာခဲ့သည်။ သူ၏ ကံတရားက တကယ်ကို မိုက်လွန်းနေပြီ မဟုတ်ပါလား။