အခန်း ၄၃

အခန်း (၄၃) ပိုင် သခင်မလေး... လဲကျတာ နာသွားလား

ဒီလိုဆိုမှပဲ သူမ ရရှိမည့် ပထမနေရာက တန်ဖိုးရှိမှာ ဖြစ်သည်။

အခြားသူများက ပြောဆိုကြသည့်အခါတွင်လည်း ဒီလိုပြောကြမည် ဖြစ်သည်။

"ဒီမှာကြည့်... ကျိုးဟန်ဆိုတဲ့လူက တကယ်ကို အံ့မခန်းပဲ... ၈ ပွဲ ဆက်တိုက် နိုင်ခဲ့တယ်... နောက်ဆုံး ဗိုလ်လုပွဲမှာဆိုရင် ပိုပြီးတောင် ကြောက်စရာကောင်းသေးတယ်... သူက အလွန် အစွမ်းထက်တဲ့ အပြင်းထန်ဆုံး တိုက်ကွက်ကို ထုတ်သုံးခဲ့တယ်... အဲဒီစွမ်းအားက သာမန်မဟုတ်ဘူး... ဒါပေမဲ့ နောက်ဆုံးမှာတော့ မြို့စားရဲ့ သမီးတော် ပိုင်လင်းလုံ ရဲ့ လက်အောက်မှာ ရှုံးနိမ့်သွားခဲ့ရတယ်..."

ဒီလိုဆိုရင် နှိုင်းယှဉ်ချက်က ချက်ချင်း ပေါ်လွင်သွားမည် ဖြစ်သည်။

ဒါကလည်း ပိုင်လင်းလုံက ကျိုးဟန်ကို အစွမ်းကုန် ကြိုးစားရန် ပြောရခြင်း၏ အကြောင်းရင်းပင် ဖြစ်သည်။

တစ်ဖက်လူ၏ အပြင်းထန်ဆုံး အကွက်ကို မျက်နှာချင်းဆိုင် ရင်ဆိုင်ပြီး အနိုင်ယူနိုင်မှသာ ဒီအောင်ပွဲက လူတိုင်းကို စကားမပြောနိုင်အောင် ဆွံ့အသွားစေမည် ဖြစ်သည်။

ထိုသို့မဟုတ်ဘဲ သူမက တစ်ဖက်လူကို အလွယ်တကူ အနိုင်ယူလိုက်ပါက သူမ ကံကောင်းလို့ဟု အခြားသူများက ပြောဆိုလာနိုင်ပေသည်။

ဒီလို တွေးမိပြီးနောက် ပိုင်လင်းလုံ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အပြုံးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

"ဝါး... နတ်သမီးလေးရဲ့ အပြုံးက အရမ်း ဆွဲဆောင်မှု ရှိတာပဲ... ငါတော့ ရူးတော့မယ်..."

"နတ်သမီးလေး သေချာပေါက် နိုင်မှာ... ကျိုးဟန်ကို အပြတ်အသတ်သာ လုပ်လိုက်ပါ... နတ်သမီးလေး ဖိုက်တင်း..."

ပတ်ဝန်းကျင်မှ ကြည့်ရှုနေသူများက အားပေးနေကြပြီး ပိုင်လင်းလုံကို အားပေးစကားများ ပြောနေကြသည်။

ကျိုးဟန် ကြားလိုက်ရချိန်တွင် ချက်ချင်း ရယ်မောလိုက်မိသည်။

"ငါ့ရဲ့ တကယ့် စွမ်းအားတွေကို ပြရမှာ သေချာရဲ့လား... မင်း ငိုသွားမှာကို ငါ စိုးရိမ်လို့ပါ..."

သူက အလွန် လေးနက်စွာဖြင့် ပြောလိုက်ခြင်း ဖြစ်ပြီး တကယ်လည်း အမှန်အတိုင်း ပြောခြင်း ဖြစ်သည်။

ပြိုင်ဘက်ကင်း ဓားမယ် ပိုင်လင်းလုံ

အဆင့် - ၄၆

သွေးပမာဏ - ၆၀၀၀

တိုက်ခိုက်မှု - ၂၄၆၀

အကာအကွယ် - ၈၀၂

လက်နက် - မြူခိုး ဓားရှည်

အသုံးအဆောင် - နတ်သမီး ဝတ်စုံ

အဆင်တန်ဆာ - အကာအကွယ် ဆွဲကြိုး

သိုင်းကျမ်း - ကောင်းကင်လှည့်စားမှု ဓားသိုင်း

သူမ၏ အဆင့်က အလွန် မြင့်မားပြီး အချက်အလက်များကလည်း အလွန် အစွမ်းထက်လှသည်။

သိုင်းကျမ်း၏ တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းကလည်း အလွန် ကြီးမားသည်။

သို့သော် ကျိုးဟန်၏ ရှေ့တွင်တော့ လုံလောက်မှု မရှိသေးပေ။

သူမ ဝတ်ဆင်ထားသော ပစ္စည်းများက ပလက်တီနမ်အဆင့်များ ဖြစ်သော်လည်း ကျိုးဟန် အဆင့်မြှင့်ထားသော ရွှေအဆင့် ပစ္စည်းများလောက် မစွမ်းသေးပေ။

ဤသည်မှာ SSS အဆင့် အကန့်အသတ်မဲ့ အဆင့်မြှင့်တင်ခြင်း ပင်ကိုစွမ်းရည်၏ အားသာချက်ပင် ဖြစ်သည်။

အဆင့်နိမ့် ပစ္စည်းများက အဆင့်မြှင့်တင်ပြီးနောက် အဆင့်မြင့် ပစ္စည်းများကို အပြတ်အသတ် အနိုင်ယူနိုင်စွမ်း ရှိသည်။

သို့သော် ပိုင်လင်းလုံ ကြားလိုက်ရချိန်တွင် သူမ၏ မျက်နှာ ပြောင်းလဲသွားပြီး ကျိုးဟန်ကို ကြည့်သည့် အကြည့်များက တဖြည်းဖြည်း အေးစက်လာသည်။

ဤကဲ့သို့ ပေါ့ပျက်ပျက် စကားမျိုး ပြောဆိုခြင်းမှာ သူမကို ပရောပရည် လုပ်နေသည်မှာ သိသာထင်ရှားလှသည်။

လူအများရှေ့တွင် ဤကဲ့သို့ စကားမျိုး ပြောဆိုရဲသဖြင့် သေချာပေါက် ကောင်းကောင်း ပညာပေးရမည် ဖြစ်သည်။

ချန်းလဲ့မြို့ တစ်မြို့လုံးတွင် မည်သည့် ယောကျ်ားမျှ ဤကဲ့သို့ စကားမျိုး မပြောရဲပေ။ ကျိုးဟန်က ပထမဆုံးပင် ဖြစ်သည်။

"လေလုံးထွားမနေနဲ့... နင့်ရဲ့ အပြင်းထန်ဆုံး အကွက်ကို ထုတ်သုံးလိုက်စမ်း... ငါ နင့်ကို မျက်နှာချင်းဆိုင် အနိုင်ယူပြမယ်..."

ပိုင်လင်းလုံက မြူခိုး ဓားရှည်ကို ဆွဲထုတ်လိုက်ရာ အေးစက်သော အလင်းတန်းများ တောက်ပသွားပြီး ဓားဖြင့် ကျိုးဟန်ကို ချိန်ရွယ်ကာ ဒေါသတကြီး ပြောလိုက်သည်။

"ကောင်းပြီလေ... မင်းကိုယ်တိုင် ပြောတာနော်... ငါ စတော့မယ်..."

ဘယ်တတ်နိုင်မလဲ... ကျိုးဟန်က ဤမျှ သဘောကောင်းသူ တစ်ယောက် ဖြစ်နေသည် မဟုတ်ပါလား။

အလှလေးများ၏ တောင်းဆိုချက်ကို အမြဲတမ်း ဖြည့်ဆည်းပေးလေ့ ရှိသည်။

"သေချာ ကြည့်ထား... ဓားလေဆင်နှာမောင်း..."

ကျိုးဟန်က အချိန်ဆွဲမနေဘဲ ယခင်က ပေါင်းစပ်ထားသော စွမ်းရည်ကို တိုက်ရိုက် ထုတ်သုံးလိုက်သည်။

၎င်းမှာ လက်ရှိအချိန်တွင် သူ၏ အပြင်းထန်ဆုံး အကွက်ဟု ဆိုနိုင်သည်။

စကားသံ အဆုံးတွင် ရူးသွပ်ကြမ်းတမ်းသော ဓားစွမ်းအင်များက သူ၏ ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ပျံ့နှံ့သွားသည်။

"ရွှစ်... ရွှစ်... ရွှစ်..."

ဓားစွမ်းအင်များ၏ ဖြတ်တောက်မှုကြောင့် လေထုပင် တုန်ခါသွားပြီး အသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ပိုင်လင်းလုံ၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ အပြုံးများ တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားပြီး လေးနက်သော အမူအရာများ ဝင်ရောက်လာသည်။

ဤကဲ့သို့သော အရှိန်အဝါကို မြင်လိုက်ရချိန်တွင် သူမ အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားသည်။

ကျိုးဟန် ဤမျှ အစွမ်းထက်လိမ့်မည်ဟု သူမ ထင်မထားခဲ့သဖြင့် သူမ၏ မျှော်လင့်ချက် ပြင်ပသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။

"ဒီလိုဆိုရင်တောင် နင်က ငါ့ပြိုင်ဘက် မဟုတ်ပါဘူး..."

ပိုင်လင်းလုံက စိတ်ထဲတွင် ခိုင်မာစွာ ယုံကြည်ထားသည်။ မြို့စား၏ သမီးတော် တစ်ယောက်အနေဖြင့် သူမ လုံးဝ ရှုံးနိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။

ဓားစွမ်းအင်များက ပိုပိုများလာပြီး လေဆင်နှာမောင်း တစ်ခု ဖြစ်တည်လာကာ လျှပ်စီးကဲ့သို့ အမြန်နှုန်းဖြင့် လိမ့်ဝင်လာတော့သည်။

"ဟင်... ဒီ အရှိန်အဝါက... မကောင်းတော့ဘူး..."

ပိုင်ဝူဟိန်၏ တည်ငြိမ်နေသော မျက်နှာက ပြင်းထန်စွာ ပြောင်းလဲသွားသည်။

ဤကဲ့သို့သော စွမ်းအားကို ပိုင်လင်းလုံ လုံးဝ ခုခံနိုင်မည် မဟုတ်ဘဲ အသက်အန္တရာယ်ပင် ရှိနိုင်သည်။

သို့သော် မြို့စား တစ်ယောက်အနေဖြင့် သူက ပြိုင်ပွဲကို သွားရောက် နှောင့်ယှက်၍ မရပေ။ စိတ်ထဲတွင် စိုးရိမ်နေသော်လည်း ဝင်ရောက် ဟန့်တားခြင်း မပြုခဲ့ပေ။

"အား..."

နာကျင်စွာ အော်ဟစ်သံ တစ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ရူးသွပ်ကြမ်းတမ်းသော လေဆင်နှာမောင်းက ပိုင်လင်းလုံကို ထိမှန်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် သူမကို ချက်ချင်း လွင့်စင်သွားစေခဲ့သည်။

တစ်ချက်တည်းနှင့် ပြိုလဲသွားပြီး ပြန်လည် ခုခံနိုင်စွမ်း လုံးဝ မရှိတော့ပေ။

"ဒါ... ဒါ ဘာအခြေအနေလဲ... တစ်ကွက်တည်းနဲ့ ပိုင်လင်းလုံ ကို အနိုင်ယူလိုက်တာလား..."

"ဒီလူငယ်က သေချာပေါက် ထိပ်သီး ကျွမ်းကျင်သူ ဖြစ်လာမှာပဲ... အနာဂတ်မှာ သူ့ရဲ့ အောင်မြင်မှုက အကန့်အသတ် မရှိနိုင်ဘူး... နောက်ဆို သူ့ကို သွားမရှုပ်ကြနဲ့... မဟုတ်ရင် ဒုက္ခရောက်လိမ့်မယ်..."

"အား... ငါ့ရဲ့ နတ်သမီးလေး လွင့်သွားပြီ... လဲကျတာ နာများသွားလား မသိဘူး... ငါ့ရင်တွေ အရမ်း နာတာပဲ..."

"ကျိုးဟန် က တကယ်ကို ညှာတာမှု လုံးဝ မရှိဘူးပဲ... ဒီလောက်တောင် ပြင်းပြင်းထန်ထန် လုပ်ရသလား..."

"သူက တကယ့် ယောကျ်ားရော ဟုတ်ရဲ့လား... ငါသာဆိုရင် ကိုယ့်ဘာသာ အရှုံးပေးလိုက်မှာ... နတ်သမီးလေးကိုတောင် အလျှော့မပေးတတ်ဘူး..."

...

တိုက်ပွဲ၏ ရလဒ်ကို မြင်လိုက်ရပြီးနောက် အားလုံးက အချင်းချင်း ဆွေးနွေးနေကြသည်။

ကျိုးဟန်မှာ ချန်းလဲ့မြို့၏ နာမည်ကြီး လူပုဂ္ဂိုလ် တစ်ယောက် ဖြစ်သွားပြီမှာ ထင်ရှားသည်။

အချို့က ကြောက်ရွံ့ကြပြီး အချို့က ဒေါသထွက်နေကြသည်။ အားလုံး ဆွေးနွေးနေသည့် အကြောင်းအရာမှာ သူ့အကြောင်းသာ ဖြစ်သည်။

'သောက်ကျိုးနည်း... ဒီစွမ်းအားက အရမ်း အစွမ်းထက်လွန်းနေပြီ...'

ကျိုးဟန် ကိုယ်တိုင်လည်း ဤအကွက်က ဤမျှ ကြောက်စရာ ကောင်းလိမ့်မည်ဟု မထင်ထားခဲ့ပေ။

ယခုအချိန်တွင် ပတ်ဝန်းကျင် တစ်ခုလုံး အပျက်အစီးများ ဖြစ်နေသည်။

မီတာ ၃၀ ပတ်လည်ရှိ ကြမ်းပြင်များ အားလုံး ကွာကျသွားခဲ့သည်။

မြေပြင်ပေါ်တွင် ထက်မြက်သော ဓားများဖြင့် ခုတ်ထစ်ထားသည့် အရာများ ပြည့်နှက်နေသည်။

မလှမ်းမကမ်းတွင် လဲကျနေသော ပိုင်လင်းလုံ ကို ကြည့်လိုက်ရာ တစ်ကိုယ်လုံး ရွှံ့များ ပေကျံနေပြီး ညစ်ပတ်နေသည်။

ယခင်က မောက်မာပြီး သန့်စင်သော အငွေ့အသက်များ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားပြီ ဖြစ်သည်။

အစားထိုး ဝင်ရောက်လာသည်ကတော့ စုတ်ပြတ်သတ်နေသည့် အခြေအနေပင် ဖြစ်သည်။

ဤမြင်ကွင်းကို ကြည့်ပြီး ကျိုးဟန် အနည်းငယ် အားနာသွားသည်။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သူမက ချန်းလဲ့မြို့၏ နံပါတ်တစ် အလှလေး ဖြစ်ပြီး ယခု သူက သူမကို ဤမျှ စုတ်ပြတ်သတ်အောင် လုပ်လိုက်ရုံသာမက လူများစွာကလည်း ဝိုင်းကြည့်နေကြသည် မဟုတ်ပါလား။

တကယ်တမ်းတွင်လည်း ကျိုးဟန်ကို အပြစ်တင်၍ မရပေ။

ပထမအချက်မှာ ဓားလေဆင်နှာမောင်း ဤမျှ အစွမ်းထက်လိမ့်မည်ဟု သူ မသိခဲ့ပေ။

ဒုတိယအချက်မှာ ပိုင်လင်းလုံ ၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် ပလက်တီနမ်အဆင့် ပစ္စည်းများ ရှိနေသဖြင့် အနည်းငယ်တော့ ခုခံနိုင်လိမ့်မည်ဟု သူ ထင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ထိလိုက်သည်နှင့် လွင့်စင်သွားမည့် အခြေအနေ ဖြစ်လာလိမ့်မည်ဟု သူ မထင်ထားခဲ့ပေ။

'ငါ အဲဒီလောက်တောင် အစွမ်းထက်နေပြီလား...'

ကျိုးဟန်၏ စိတ်ထဲတွင် အနည်းငယ် ခံစားသွားရသည်။

ယခုအချိန်တွင် မြေပြင်ပေါ်၌ လဲကျနေသော ပိုင်လင်းလုံ မှာ အမှန်တကယ်တော့ သတိရနေပြီ ဖြစ်သည်။

သို့သော် သူမ ဆက်လက် သတိလစ်ချင်ယောင် ဆောင်နေလိုက်သည်။

လူများစွာက သူမ၏ အရှက်ကွဲနေသည့် ပုံစံကို ကြည့်နေကြသည်မှာ တကယ်ကို ရှက်စရာ ကောင်းလွန်းလှသည်။

အမြဲတမ်း အထက်စီးမှ နေလာခဲ့သော သူမအတွက် ဤကဲ့သို့ အရှက်ကွဲရခြင်းမှာ ပထမဆုံးအကြိမ် ဖြစ်ပြီး စိတ်ထဲတွင် ချက်ချင်း လက်မခံနိုင်အောင် ဖြစ်နေသည်။

'ကျိုးဟန်... နင် တော်တော် ကောင်းတယ်... ဒီသခင်မလေးက နင့်ကို လုံးဝ ခွင့်မလွှတ်ဘူး... နင် စောင့်နေလိုက်...'

ပိုင်လင်းလုံ၏ စိတ်ထဲတွင် အရူးတစ်ယောက်လို အော်ဟစ်နေပြီး ကျိုးဟန်ကို အပိုင်းပိုင်း ခုတ်ထစ်ချင်စိတ်များ ပေါက်နေသည်။

သူမလို အလှလေးကို သူက ဤမျှ ပြင်းပြင်းထန်ထန် လုပ်ရက်သည်။

တကယ့် သစ်တုံးလိုကောင်ပဲ... ညှာတာရကောင်းမှန်း လုံးဝ မသိဘူး...

တွေးမိလေ ဒေါသထွက်လေ ရှက်လေ ဖြစ်လာသည်။

ဒိုင်လူကြီး၏ ကြေညာချက်နှင့်အတူ ကျိုးဟန်က ပထမနေရာကို သေချာပေါက် ရရှိသွားပြီ ဖြစ်သည်။

ရွေးချယ်ပွဲလည်း ဤနေရာတွင်ပင် ပြီးဆုံးသွားတော့သည်။

"ကျိုးဟန်... မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေး ဌာန ကို ဝင်ဖို့ဆိုတာ သန်မာတဲ့ ခန္ဓာကိုယ် မရှိရင် မဖြစ်ဘူး... ဒီ ဓားအရိုး ဆေးလုံး က မင်းအတွက် ဆုကြေးပဲ... သေချာ သိမ်းထားပါ..."

မကြာမီ သက်တော်စောင့် တစ်ယောက် ရောက်လာပြီး ကျိုးဟန်ကို ဆုကြေးများ ပေးအပ်လိုက်သည်။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ်..."

သက်တော်စောင့်၏ လက်ထဲမှ ဆုကြေးကို ယူလိုက်ပြီးနောက် စနစ်၏ သတိပေးသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

"စနစ် သတိပေးချက်... သင်သည် ဓားအရိုး ဆေးလုံး ကို ရရှိပါသည်... စစ်ဆေးကြည့်ရှုလိုပါသလား..."

ကျိုးဟန် ချက်ချင်း စစ်ဆေးကြည့်လိုက်သည်။

ပလက်တီနမ်အဆင့် ဖြစ်နေလိမ့်မည်ဟု မထင်ထားခဲ့ပေ။

ထို့အပြင် အကာအကွယ်နှင့် သွေးပမာဏကို တိုးမြှင့်ပေးပြီး ခန္ဓာကိုယ်ကို ပိုမို သန်မာစေသည်။

ကျိုးဟန် ချက်ချင်းပင် ၆ ကြိမ် အဆင့်မြှင့်လိုက်ပြီး စစ်ဆေးကြည့်လိုက်သည်။

ဓားအရိုး ဆေးလုံး

အရည်အသွေး - ပလက်တီနမ်အဆင့်

(အကျိုးသက်ရောက်မှု - အသုံးပြုပြီးနောက် အရိုးများကို ဓားတစ်လက်ကဲ့သို့ အလွန် ပျော့ပျောင်းပြီး မာကျောသွားစေမည်ဖြစ်ကာ သွေးပမာဏ ၅၀၀၀ နှင့် အကာအကွယ် ၅၀၀ အမြဲတမ်း တိုးစေမည်။)

(ဖော်ပြချက် - တစ်ခါသုံး ပစ္စည်း ဖြစ်ပြီး တူညီသော ဆေးလုံးကို တစ်လုံးသာ စားသုံးနိုင်ကာ အကြိမ်ကြိမ် စားသုံးသော်လည်း အပို အကျိုးသက်ရောက်မှု ရရှိမည် မဟုတ်ပါ။)

သွေးပမာဏ ၅၀၀၀ နှင့် အကာအကွယ် ၅၀၀ တိုးလာလိမ့်မည်ဟု မထင်ထားခဲ့ပေ။

ကျိုးဟန် အလွန် ဝမ်းသာသွားပြီး ချက်ချင်း စားသုံးလိုက်သည်။

သန့်စင်သော စွမ်းအားတစ်ရပ်က သူ၏ ခြေလက်များဆီသို့ စီးဆင်းသွားပြီး အဆက်မပြတ် လှုပ်ရှားကာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို သန့်စင်ပေးနေသည်။

အရိုးများက တကျွတ်ကျွတ် မြည်လာပြီး ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခွန်အားများ ပိုမို အားကောင်းလာတော့သည်။