အခန်း ၄၇

အခန်း (၄၇) အိုဟွမ်၏ ရည်မှန်းချက်နှင့် ပစ္စည်းများ ရောင်းချခြင်း

အဆင့်သတ်မှတ်ချက်တွင် ပထမနေရာ ရရှိထားသော ဆိုင်မှာ အိုဟွမ်၏ ဆိုင်ပင် ဖြစ်သည်။

ထိုကံကောင်းလွန်းလှသော ကောင်မှာ ယနေ့တွင်လည်း ပလက်တီနမ်အဆင့် ပစ္စည်းတစ်ခုကို ထပ်မံ ဖောက်ယူနိုင်ခဲ့သည်။

စကားပြောချန်နယ် တွင်လည်း ဝင်ရောက် ကြွားဝါနေတော့သည်။

"ဝါး... အိုဟွမ် ဆရာကြီး ရောက်လာပြီပဲ... ငါလည်း ကံကောင်းအောင် လာကပ်ရမယ်... အခု ငါက မြေအိုး ကုန်သည် နားမှာ ရောက်နေတာ... ဆယ်ကြိမ် ဆက်တိုက် ဖွင့်ကြည့်မလို့... ပစ္စည်းကောင်းတွေ ထွက်လာပါစေလို့ ဆုတောင်းပေးကြပါဦး..."

"ဆရာကြီးရေ... ပစ္စည်းကောင်းတွေ ထွက်လာအောင် ဘယ်လိုလုပ်ရမလဲ ဆိုတာ နည်းနည်းလောက် မျှဝေပေးပါဦး... ဘယ်လို လုပ်ရင် မြန်မြန် ထွက်လာမှာလဲ..."

"အစ်ကိုအို ကတော့ တကယ် မိုက်တာပဲ... ဆိုင် အဆင့်သတ်မှတ်ချက်မှာလည်း အပြတ်အသတ် နံပါတ်တစ် ရနေတာပဲ..."

"အစ်ကိုအို က တပည့်တွေ ဘာတွေရော လက်ခံသေးလား... ငါ့ကိုလည်း ခေါ်ပါဦး... ငါက ခိုင်းသမျှ အကုန် လုပ်ပေးနိုင်တယ်နော်..."

"အပေါ်ကလူ ငါ့ကို လာဆက်သွယ်လှည့်... ငါတို့ ဘဝအကြောင်း ဆွေးနွေးကြရအောင်..."

"သောက်ရူး... မင်းက အစ်ကိုအို လောက် စွမ်းလို့လား..."

စကားပြောချန်နယ် မှ မြှောက်ပင့်စကားများကို မြင်ရသောအခါ အိုဟွမ် စိတ်ထဲတွင် အလွန် သာယာကျေနပ်နေတော့သည်။

သူ နိုးထလာချိန်တွင် ရရှိခဲ့သည့် ပင်ကိုစွမ်းရည်မှာ A အဆင့် ဖြစ်သော ကံကောင်းခြင်း မြှင့်တင်မှု ဖြစ်သည်။

ထိုစွမ်းအားကို သူက အချိန်အတော်ကြာ ဖုံးကွယ်ထားခဲ့ပြီး ဒုတိယမြောက်နေ့တွင် မြေအိုးဖွင့် လုပ်ဆောင်ချက် ပွင့်လာချိန်မှသာ အားလုံးကို အံ့သြသွားစေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ပစ္စည်းကောင်းများစွာကို သူက ဖွင့်ဖောက် ရယူနိုင်ခဲ့သည်။

ဤအရာက သူ့ကို နာမည်ကျော်ကြားစေရုံသာမက တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားကိုလည်း အလွန် တိုးတက်စေခဲ့သည်။ သူသည် ချက်ချင်းပင် နာမည်ကြီးသူ တစ်ဦး ဖြစ်လာခဲ့တော့သည်။

'ဟွန့်... ကျိုးဟန် လား... ဒီလောက်ပါပဲ... ငါ့ကို ရက်နည်းနည်းလောက် အချိန်ပေးလိုက်စမ်းပါ... ငါ သေချာပေါက် အဆင့်သတ်မှတ်ချက်မှာ နံပါတ်တစ် ဖြစ်လာစေရမယ်...'

အိုဟွမ် က အဆင့်သတ်မှတ်ချက် ဇယားကို ဖွင့်ကြည့်လိုက်ရာ နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် အပြုံးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူသည် လူတစ်ယောက်ကို အောင်မြင်စွာ ကျော်တက်နိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

အဆင့်သတ်မှတ်ချက်

၁ ကျိုးဟန် အဆင့် ၂၃ (၈၄.၆%)

၂ ဟန်ရှန်နင် အဆင့် ၁၂ (၁၀.၉%)

၃ အိုဟွမ် အဆင့် ၁၂ (၉.၃%)

၄ ဟန်ချင်ရွှဲ့ အဆင့် ၁၂ (၈.၉%)

၅ ကျာဖေးချိုး အဆင့် ၁၀ (၇၆.၂%)

၆ ကောက်ထျို အဆင့် ၁၀ (၃၆.၄%)

၇ မေအောက်ရွှယ် အဆင့် ၁၀ (၁၃.၀%)

၈ လင်းဖန် အဆင့် ၉ (၇၃.၃%)

သူသည် ယခု လက်ရှိတွင် နံပါတ် ၃ နေရာ၌ ရှိနေသော်လည်း မိမိကိုယ်ကိုယ် အလွန် ယုံကြည်မှု ရှိနေသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် အဆင့်များ မြင့်လာသည်နှင့်အမျှ အဆင့်တက်ရန် ပိုမို နှေးကွေးလာမည် ဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

သူ၏ ကံကောင်းခြင်းများကြောင့် ပစ္စည်းကောင်းများစွာ ရရှိထားရာ အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ သူ၏ အားသာချက်များက ပိုမို များပြားလာမည်ဟု သူ ယုံကြည်နေသည်။

ကျိုးဟန် ကို ကျော်တက်ရန်မှာ သူ့အတွက် အလွန် လွယ်ကူသော ကိစ္စပင် ဖြစ်သည်။

'ငါက ဒီဒေသတစ်ခုလုံးမှာ နံပါတ်တစ် ဖြစ်လာရမယ့် သူပဲ...'

'ဒီနေ့လည်း ကံကောင်းပြန်ပြီ... အဆင့်မြင့် အတွေ့အကြုံမှတ် ကတ် ရထားတယ်... အတွေ့အကြုံမှတ် ၂.၃ ဆ တိုးပေးမှာလေ...'

'ကျိုးဟန်... မင်း စောင့်နေလိုက်တော့...'

အိုဟွမ် က အဆင့်မြင့် အတွေ့အကြုံမှတ် ကတ် ကို အသုံးပြုလိုက်ပြီးနောက် သားရဲများကို ရူးသွပ်စွာ သတ်ဖြတ်တော့သည်။

အိုဟွမ် ၏ ဆိုင်ထဲသို့ ဝင်ရောက်ကြည့်ရှုပြီးနောက် ကျိုးဟန် အနည်းငယ် စိတ်ပျက်သွားခဲ့သည်။

အားလုံးမှာ သာမန်အဆင့် ပစ္စည်းများသာ ဖြစ်ကြပြီး အကောင်းဆုံး ဆိုလျှင်ပင် ကြေးအဆင့် ပစ္စည်း နှစ်ခု သုံးခုခန့်သာ ရှိသည်။

'ဒီလောက်လေးနဲ့ပဲ နံပါတ်တစ် ရနေတာလား...'

'ကြေးအဆင့် ပစ္စည်းတွေဆိုတာ ငါကတော့ ကောက်ဖို့တောင် ပျင်းသေးတယ်... တကယ်ကို အချိန်ဖြုန်းတာပဲ...'

ကျိုးဟန် အနည်းငယ် ဆွံ့အသွားသည်။

အားလုံးမှာ အမှိုက်များသာ ဖြစ်ကြသည်။ တစ်ဖက်လူ၏ အရောင်းအဝယ် ပမာဏက ရွှေဒင်္ဂါး ၅၀၀၀ ကျော်နေပြီဖြစ်ရာ ဆိုင်အဆင့် ကလည်း အဆင့် ၂ သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

"အခု လူတွေက ပစ္စည်း ဒီလောက်တောင် လိုအပ်နေကြတာလား... သာမန်အဆင့် ပစ္စည်းတွေကိုတောင် ဒီလောက် ဝယ်နေကြတာလား..."

ကျိုးဟန် က သံသယဖြင့် ညီအစ်မနှစ်ယောက်ကို မေးလိုက်သည်။

"ဒါပေါ့... နင်ကများ လူတိုင်း နင့်လိုမျိုး ပစ္စည်းကောင်းတွေ အပြည့် ရှိနေတယ်လို့ ထင်နေတာလား..."

"ဟုတ်တယ်... အခုထိ ပစ္စည်း ခြောက်မျိုးတောင် မစုံသေးတဲ့ ကစားသမားတွေ အများကြီး ရှိသေးတယ်... နင်ကတော့ ဗိုက်ဝနေတဲ့သူဆိုတော့ ဗိုက်ဆာတဲ့သူရဲ့ ဒုက္ခကို ဘယ်သိမလဲ..."

ညီအစ်မနှစ်ယောက်က ကျိုးဟန် ကို မျက်စောင်းထိုးကာ ပြောလိုက်ကြသည်။

ကျိုးဟန် ကတော့ သေချာပေါက် ကြွားဝါနေခြင်းသာ ဖြစ်ရမည်ဟု သူတို့ ထင်နေကြသည်။ မဟုတ်ပါက ဤကဲ့သို့ မေးခွန်းမျိုးကို မေးလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။

တကယ်တမ်းတွင် ကျိုးဟန် က ကြွားဝါနေခြင်း မဟုတ်ဘဲ သူ ကိုယ်တိုင်ပင် အထင်မှားနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤသည်မှာ နတ်ဘုရားနှင့်မိစ္ဆာကမ္ဘာ သို့ ရောက်ရှိလာသည့် တတိယမြောက်နေ့ ဖြစ်သည်။ သူ ကိုယ်တိုင်တွင် ပစ္စည်းများ မရှားပါးသဖြင့် အခြားသူများလည်း ထိုအတိုင်းပင် ဖြစ်မည်ဟု သူ ထင်ခဲ့မိခြင်း ဖြစ်သည်။

'ဪ... ဒီလိုကိုး... ဟီးဟီး... ဒါဆိုရင် လွယ်သွားပြီ...'

ကျိုးဟန် က ကြီးမားသော အခွင့်အရေးတစ်ခုကို တွေ့ရှိသွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။

လူတိုင်းက ပစ္စည်း လိုအပ်နေကြမှတော့ သူ၏ ပစ္စည်းများမှာ သေချာပေါက် ယှဉ်ပြိုင်နိုင်စွမ်း ရှိပေလိမ့်မည်။

သူ၏ ကျောပိုးအိတ်ထဲတွင် အညံ့ဆုံး ပစ္စည်းမှာပင် ငွေအဆင့် မှ စတင်သည် မဟုတ်ပါလား။

ထို့ကြောင့် ကျိုးဟန် က ပစ္စည်းများကို ချက်ချင်း တင်ရောင်းလိုက်တော့သည်။

ငွေအဆင့် ပစ္စည်းများ

ဈေးနှုန်း - ရွှေဒင်္ဂါး ၁၀၀ သို့မဟုတ် ညီမျှသော ပစ္စည်းများ

အရေအတွက် - ၁၀၃

ကျိုးဟန် က သူ၏ ကျောပိုးအိတ်ထဲမှ ပစ္စည်းအားလုံးကို အရင်ဆုံး စမ်းသပ်သည့် အနေဖြင့် တင်ရောင်းလိုက်သည်။

ဤဈေးနှုန်းက မမြင့်မားလှသဖြင့် အားလုံးအတွက် တန်သည်ဟု ဆိုနိုင်သည်။

အဘယ်ကြောင့် ဈေးနှုန်းကို ဤမျှ နည်းပါးစွာ သတ်မှတ်ထားသနည်း။

ပထမအချက်မှာ အရောင်းအဝယ် ပမာဏ အဆင့်သတ်မှတ်ချက် ကို မြှင့်တင်ရန် ဖြစ်သည်။

ဒုတိယအချက်မှာ ကနဦး အဆင့် ကျော်လွန်သွားသည်နှင့် ငွေအဆင့် ပစ္စည်းများမှာ တန်ဖိုး မရှိတော့မည် ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် အခုကတည်းက အကုန် ရောင်းချလိုက်သည်ကသာ အကောင်းဆုံး ဖြစ်သည်။

"စနစ် သတိပေးချက်... ပစ္စည်းများကို အောင်မြင်စွာ တင်ရောင်းလိုက်ပါပြီ..."

သတိပေးသံကို ကြားလိုက်ရပြီးနောက် ကျိုးဟန် က စကားပြောချန်နယ် တွင် ကြော်ငြာရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

အရည်အသွေး ကောင်းသော်လည်း လူမသိလျှင် အလဟဿ ဖြစ်သွားနိုင်သည် မဟုတ်ပါလား။

ယခု သူ၏ ဆိုင်အဆင့် မှာ နောက်ဆုံးတွင် ရှိနေသဖြင့် အခြားသူများက မြင်တွေ့နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

"မိတ်ဆွေတို့... ပစ္စည်းအသစ်တွေ တင်ထားတယ်နော်... အကုန်လုံးကို ဈေးလျှော့ပေးထားတာမို့ မြန်မြန် လာဝယ်ကြပါဦး... လက်နှေးရင်တော့ မရဘူးနော်... ရတနာတိုက် ဆိုပြီး ရှာလိုက်ရင် ဝယ်လို့ ရပါပြီ..."

စကားလုံးများကို စီစဉ်ပြီးနောက် ကျိုးဟန် က ဤစာကို စကားပြောချန်နယ် သို့ ပို့လိုက်သည်။

ကျိုးဟန် ရောက်လာသည်နှင့် စကားပြောချန်နယ် မှာ ချက်ချင်းပင် ဆူညံသွားတော့သည်။

အားလုံးမှာ ချီးကျူးစကားများသာ ဖြစ်ကြသည်။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ကျိုးဟန် သည် နာမည်ကျော်ကြားခြင်း ဘွဲ့ထူးကို ရရှိထားသူ ဖြစ်ရာ နာမည်ကြီးနေသည်မှာ အံ့သြစရာ မဟုတ်ပေ။

"ဆရာကြီး ကျိုးဟန် မှာလည်း ဒီလို ရယ်စရာကောင်းတဲ့ ဘက်ရှိသေးတာပဲ... ဒီကြော်ငြာစာလေးက တော်တော် ရယ်ရတယ်... နောက်ဆိုရင် ဆရာကြီးရဲ့ ပရိသတ်ပဲ..."

"ဆရာကြီး ကျိုးဟန် က ပစ္စည်းတွေ တင်ထားတာဆိုတော့ သေချာပေါက် သွားကြည့်ရမယ်... ငါကတော့ ဆိုင်ကို သိမ်းထားပြီး အကောင်းဆုံး မှတ်ချက်ပေးလိုက်ပြီ..."

"အကောင်းဆုံး မှတ်ချက်ပေးတယ် ဟုတ်လား... မင်းကများ ဒါကို အွန်လိုင်းဈေးဝယ်နေတယ်လို့ ထင်နေတာလား... ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သာမန်အဆင့် ပစ္စည်းတွေပဲ ဖြစ်မှာပါ... အလွန်ဆုံး ရှိလှ ကြေးအဆင့် ပစ္စည်းပဲ... စိတ်မဝင်စားပါဘူး..."

"ဟုတ်တယ်... ဆရာကြီး ကျိုးဟန် ကို လေးစားပေမဲ့ ငါလည်း သွားမကြည့်တော့ဘူး... လောလောဆယ် ကြေးအဆင့် ပစ္စည်း မလိုအပ်သေးဘူး... ငါက ငွေအဆင့် ပစ္စည်း လိုချင်တာ..."

"သောက်ကျိုးနည်း... ငွေအဆင့် ပစ္စည်း စုစုပေါင်း ၁၀၃ ခု တင်ထားတာဟ... တကယ်ကို ကြောက်စရာ ကောင်းလိုက်တာ..."

"မင်းကများ လိမ်နေတာလား... ငွေအဆင့် ပစ္စည်း ဒီလောက် အများကြီး ရှိရအောင် လေလုံးထွားနေတာလား..."

အားလုံးက ကျိုးဟန် တင်ထားသည်မှာ အလွန်ဆုံး ရှိလှ ကြေးအဆင့် ပစ္စည်းသာ ဖြစ်မည်ဟု ထင်နေကြပြီး စိတ်မဝင်စားကြပေ။

လိုအပ်ချက် ရှိသူ အများစုကလည်း အိုဟွမ် ၏ ဆိုင်တွင် ဝယ်ယူပြီး ဖြစ်ကြသည်။

ထို့အပြင် ငွေအဆင့် ပစ္စည်းများကို တင်ရောင်းလိမ့်မည်ဟုလည်း သူတို့ မယုံကြည်ကြပေ။

သူတို့ ကိုယ်တိုင် ဝတ်ဆင်ရန်ပင် မလုံလောက်သေးချိန်တွင် မည်သို့လုပ် တင်ရောင်းနိုင်မည်နည်း ဟူ၍ သူတို့ တွေးနေကြခြင်း ဖြစ်သည်။

"စနစ် သတိပေးချက်... ငွေအဆင့် ပစ္စည်း တစ်ခုကို အောင်မြင်စွာ ရောင်းချလိုက်ပါပြီ ရွှေဒင်္ဂါး ၁၀၀ ရရှိပါသည်..."

"စနစ် သတိပေးချက်... ငွေအဆင့် ပစ္စည်း တစ်ခုကို အောင်မြင်စွာ ရောင်းချလိုက်ပါပြီ ရွှေဒင်္ဂါး ၁၀၀ ရရှိပါသည်..."

အရောင်းအဝယ် သတိပေးသံများက ကျိုးဟန် ၏ နားထဲတွင် အဆက်မပြတ် မြည်နေသဖြင့် သူ ခေါင်းကိုက်လာသည်။

ထို့ကြောင့် စနစ်ကို အမိန့်ပေးကာ အရောင်းအဝယ် သတိပေးသံများကို အမြန်ဆုံး ပိတ်လိုက်ရသည်။

ငွေအဆင့် ပစ္စည်းများ အလွန် ရောင်းကောင်းနေသည်မှာ ထင်ထားသည့်အတိုင်းပင် ဖြစ်သည်။

ယခုအခါ စကားပြောချန်နယ် တွင်တော့ နောင်တရနေသူများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး ငွေအဆင့် ပစ္စည်းများကို မဝယ်လိုက်ရသဖြင့် မိမိကိုယ်ကိုယ် အပြစ်တင်နေကြသည်။

"သောက်ကျိုးနည်း... တကယ်ကြီး ငွေအဆင့် ပစ္စည်းတွေပဲ... ကံကောင်းလို့ တစ်ခု ဝယ်လိုက်ရတယ်... မိုက်တယ်..."

"ငါတော့ တော်တော် နောင်တရတာပဲ... နည်းနည်းလေး နောက်ကျသွားလို့... ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေတဲ့ ငါ့ကိုယ်ငါပဲ အပြစ်တင်ရမယ်..."

"ဟုတ်တယ်... ဆရာကြီး ကျိုးဟန် ကို တောင်းပန်ပါတယ်... ငါတို့ ဆရာကြီးကို ယုံကြည်သင့်တာ..."

"ဆရာကြီးရေ... ငွေအဆင့် ပစ္စည်းတွေ ကျန်သေးလား... ငါ တစ်ခုလောက် ဝယ်ချင်လို့ပါ... အခုမှ ရွှေဒင်္ဂါး ၁၀၀ ပြည့်လို့..."

"ငွေအဆင့် ပစ္စည်းက ဘာများ ထင်နေလို့လဲ... ဒီလောက် အများကြီး ရှိပါ့မလား..."

"ကျိုးဟန် ဆိုတာလည်း ကနဦး အားသာချက်လေးကို သုံးနေတာပါ... သူ တကယ်ပဲ ဒီလောက် တော်မယ် ထင်နေလား... ဒီပစ္စည်းတွေ ဘယ်လို ရလဲဆိုတာ ဘယ်သူ သိမှာလဲ..."

မကြာမီ အိုဟွမ် ၏ တပည့်များက အခွင့်အရေး ရသည်နှင့် လှောင်ပြောင် သရော်စကားများ စတင် ပြောဆိုလာကြတော့သည်။