အခန်း ၇၆

အခန်း (၇၆) နောက်ဆို ငါ့ကို မနမ်းနဲ့

အချက်အလက်များကို ဖတ်ရှုပြီးနောက် အောက်ကျိန်း ၏ စွမ်းအားကို ကျိုးဟန် အနည်းငယ် အံ့သြသွားသည်။

ထန်ရှီ ဧကရာဇ် ၏ သွေးကြောကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည့်အတိုင်း မူလ အရည်အသွေး ကပင် စိန်အဆင့် သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

အဆင့် ၃၀ သာ ရှိသေးသော်လည်း သာမန် အဆင့် ၅၀ သားရဲများထက် အများကြီး ပိုမို အစွမ်းထက်နေသည်။

အရေးကြီးဆုံးနှင့် အကြောက်မက်ဖွယ် အကောင်းဆုံး အချက်မှာ သားရဲများ၏ သွေးဆီနှစ်များကို မျိုချရုံဖြင့် အဆင့်တက်နိုင်ခြင်း ပင် ဖြစ်သည်။

ထိုသို့ဆိုလျှင် ကြီးထွားနိုင်စွမ်းက အလွန် ကြီးမားလှပေမည်။

ပြုစုပျိုးထောင်ရန် အလွန် တန်ဖိုးရှိလှသည်။

ကြီးပြင်းလာပါက အလွန် အစွမ်းထက်သော အကူအညီ တစ်ခု ဖြစ်လာမည်မှာ သေချာသည်။

"အဆင့်တက်ဖို့ သွေးဆီနှစ် ဘယ်လောက်တောင် လိုမလဲ မသိဘူး..."

ကျိုးဟန် က စိတ်ထဲတွင် တွေးလိုက်သည်။

အကယ်၍ အရင်းအမြစ်များ အလွန်အကျွံ ကုန်ကျမည် ဆိုပါက...

ကျိုးဟန် အနေဖြင့် သေချာပေါက် ပြုစုပျိုးထောင်မည် မဟုတ်ပေ။

ထိုအရင်းအမြစ်များဖြင့် မိမိ၏ စွမ်းအားကို မြှင့်တင်လိုက်သည်က ပိုကောင်းပေမည်။

မြေပြင်ပေါ်တွင် ပြန့်ကျဲနေသော မြွေကြီးများ၏ အလောင်းများကို မြင်လိုက်ရချိန်တွင် သူ၏ မျက်လုံးများ အရောင်လက်သွားသည်။

ဒါတွေက အဆင်သင့် ရနိုင်တဲ့ သွေးဆီနှစ်တွေ မဟုတ်ဘူးလား။

"ကျိန်းအာ... ဒီ ကျောက်သားအစင်းရှိ မြွေကြီး တွေကို မြင်လား... မင်း အခုပဲ ဒီသွေးဆီနှစ် တွေ အကုန်လုံးကို မျိုချလိုက်လို့ ရပြီ..."

"ပူပူနွေးနွေးလေး ရှိတုန်း စားလိုက်... မဟုတ်ရင် မကြာခင် အေးသွားလိမ့်မယ်..."

ကျိုးဟန် က လက်ညှိုးထိုးပြကာ ပြုံး၍ ပြောလိုက်သည်။

"အို... ဒါတွေက အရမ်း ညစ်ပတ်တာပဲ... အရမ်း ရွံစရာကောင်းတယ်... ကျိန်းအာ မကြိုက်ဘူး..."

အောက်ကျိန်း က ပခုံးနှိပ်ပေးနေခြင်းကို ရပ်တန့်လိုက်ပြီး နှာခေါင်းရှုံ့ကာ လုံးဝ လက်မခံနိုင်သော မျက်နှာထားဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

ထိုအရာများကို သူမ စောစောကတည်းက မြင်တွေ့ခဲ့ပြီး ဖြစ်သော်လည်း ထိုကဲ့သို့ သွေးညှီနံ့များကို သူမ သီးမခံနိုင်ပေ။ ထို့အပြင် သွေးဆီနှစ်များကို မျိုချဖူးသည့် အတွေ့အကြုံလည်း မရှိခဲ့ပေ။

သူမက ယွင်ရွှီ သန့်စင်သော နန်းတော် ၏ မင်းသမီးလေး တစ်ပါး ဖြစ်ရာ ဤကဲ့သို့ အရည်အသွေးနိမ့် ပစ္စည်းများကို မည်သို့ စားသောက်မည်နည်း။

"... "

ကျိုးဟန် က နဖူးကို လက်ဖြင့် ပွတ်သပ်လိုက်ပြီး အလွန် စကားပြောစရာမဲ့ သွားသည်။

အိုကေ... ဒါက သန့်ရှင်းမှုကို အလွန် ခုံမင်တဲ့ မင်းသမီးလေး တစ်ပါးပါလား။

ဒီလို ပစ္စည်းတွေကို သူမက မျက်လုံးထဲတောင် ထည့်မှာ မဟုတ်ဘူး။

"မင်းက သွေးဆီနှစ်တွေကို မမျိုချရင် ဘယ်လိုလုပ် စွမ်းအား မြင့်လာမှာလဲ..."

"ဒီမှာ... ဒါလေးကို ကြည့်... ငါက ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့် တိုးဖို့ ဒါကိုပဲ အမြဲ စားနေတာ..."

သူမ၏ ရင်ဘတ်လေး တစ်ချက် လှုပ်ခါသွားပြီး ဆေးလုံး အချို့ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ထိုအရာများကို ဘယ်နေရာမှာ ဖွက်ထားသလဲ ဆိုသည်ကို ကျိုးဟန် အလွန် အံ့အားသင့်သွားမိသည်။

ထို့နောက် အောက်ကျိန်း ၏ ရင်ဘတ်ရှိ အလွန် နက်ရှိုင်းသော ချောက်ကမ်းပါး ကြားတွင် နစ်မြုပ်နေသည့် ဆွဲကြိုး တစ်ကုံးကို သတိထားမိလိုက်သည်။

'သြော်... သိုလှောင်ရေး ဆွဲကြိုး ကိုး... ငါ တွေးလွန်သွားတာပဲ...'

ဤကမ္ဘာရှိ NPC များတွင်လည်း သိုလှောင်ရေး နေရာများ ရှိကြသော်လည်း အဆင့်မြင့် NPC များသာ ပိုင်ဆိုင်ခွင့် ရှိသည်။

မနေ့က ဓားနတ်ဘုရား ကျောင်းတော် တွင် အကြီးအကဲလင်း ထံ၌ သိုလှောင်ရေး လက်စွပ် တစ်ကွင်း ရှိနေသည်ကို ကျိုးဟန် တွေ့ခဲ့ရသည်။

ထို့ကြောင့် အောက်ကျိန်း တွင် သိုလှောင်ရေး ဆွဲကြိုး ရှိနေသည်မှာ အံ့သြစရာ မဟုတ်ပေ။

"သခင်... ကြည့်ပါဦး... ဒါက ဆေးလုံး တစ်မျိုးလေ... ခမည်းတော်က ငါ့အတွက် အများကြီး ဖော်စပ်ပေးထားတာ... ငါ တစ်လုံး စားပြီးရင် ၃ ရက်လောက် အချိန်ယူပြီး ချေဖျက်ရတယ်..."

အောက်ကျိန်း က မျက်လုံးဝိုင်းကြီးများဖြင့် ကြည့်ကာ ကမ်းပေးလိုက်သည်။

"အင်း... ငါ ကြည့်ကြည့်မယ်... တကယ်ပဲ ထူးခြားတာပဲ..."

ကျိုးဟန် က သူမ၏ ရင်ဘတ်မှ အကြည့်ကို အလျင်အမြန် ခွာလိုက်သည်။

ဆေးလုံးကို ကိုင်လိုက်သည်နှင့် ပြင်းထန်သော အပူချိန်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။

အနီရဲရဲ ဆေးလုံးပေါ်တွင် မီးတောက် ပုံရိပ်လေးများ လှုပ်ရှားနေသကဲ့သို့ ရှိသည်။

"အပူချိန်က တော်တော် မြင့်တာပဲ... ဒီမီးတောက်က သာမန် မဟုတ်ဘူး..."

ကျိုးဟန်၏ ကြံ့ခိုင်သော ခန္ဓာကိုယ်ပင် အနည်းငယ် ပူလောင် နာကျင်မှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။

ခန္ဓာကိုယ် အတွင်းရှိ စွမ်းအင်များကို အလျင်အမြန် အသုံးပြု၍ ဆေးလုံးကို ဖုံးအုပ်လိုက်မှသာ မီးတောက်၏ စွမ်းအားကို ချေဖျက်နိုင်တော့သည်။

အကဲဖြတ်ခြင်း စွမ်းရည်ကို အသုံးပြုလိုက်ပြီးနောက် ဆေးလုံး၏ အချက်အလက်များလည်း ထွက်ပေါ်လာသည်။

ယန်သွေး ဆေးလုံး

အရည်အသွေး - ဘုရင်အဆင့်

ဖော်ပြချက် - သားရဲများ၏ သွေးကြော ဆီနှစ်များကို အသုံးပြုထားပြီး အဆုံးမဲ့ ကောင်းကင် မီးတောက် ဖြင့် ဖော်စပ်ထားပါသည်

အကျိုးသက်ရောက်မှု - မီးတောက် တိုက်ခိုက်မှု ၁၀ ရာခိုင်နှုန်း တိုးလာမည်ဖြစ်ပြီး သွေးကြော စွမ်းအား ၁ ရာခိုင်နှုန်းကို စုစည်းပေးနိုင်သည်

ရှင်းလင်းချက် - မီးဓာတ် ကျင့်ကြံသူများသာ သောက်သုံးနိုင်ပြီး အခြား ကျင့်ကြံသူများ သောက်သုံးပါက အဆုံးမဲ့ ကောင်းကင် မီးတောက် ၏ လောင်ကျွမ်းခြင်းကို ခံရမည်

'သောက်ကျိုးနည်း... ဘုရင်အဆင့် ဆေးလုံး တောင် ဖြစ်နေတာပဲ...'

ကျိုးဟန် သည် ယခုအချိန်အထိ ဘုရင်အဆင့် နဂါးသွေး ဆေးလုံး တစ်လုံးသာ ရဖူးသေးသည်။

၎င်းမှာလည်း နျဲ့ထျန်ချန် ပေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပြီး စစ်မှန်သော နဂါး သွေးကြောကို နိုးထနိုင်ခြေက အလွန် နည်းပါးလှရာ ထည့်တွက်စရာပင် မလိုပေ။

သို့သော် ယခု အောက်ကျိန်း က တစ်ခါထုတ်လိုက်သည်နှင့် ဘုရင်အဆင့် ဆေးလုံး အများအပြား ထွက်လာပြီး ပိုက်ဆံ မပေးရသလိုမျိုး သရေစာ အဖြစ် စားသောက်နေသည် မဟုတ်ပါလား။

အောက်ကျိန်း ၏ နောက်ခံက သူ ထင်ထားသည်ထက် အများကြီး ပိုမို ကြောက်စရာ ကောင်းနေသည်။

အံ့သြမှုကို မျိုချလိုက်ပြီး ကျိုးဟန် က ဆက်လက် ကြည့်ရှုလိုက်သည်။

"အကျိုးသက်ရောက်မှု က မီးတောက် တိုက်ခိုက်မှု ကို တိုးမြှင့်ပေးပြီး သွေးကြောကို စုစည်းပေးတာ ဆိုတော့ သူမ သောက်ဖို့ တကယ်ကို သင့်တော်တယ်..."

သို့သော် ဤဆေးလုံးကို မီးဓာတ် ကျင့်ကြံသူများသာ သောက်သုံးနိုင်သဖြင့် ကျိုးဟန် အနည်းငယ် နှမြောသွားသည်။

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင် မီးဓာတ် မပါဝင်သဖြင့် သောက်သုံး၍ မရနိုင်ပေ။

"ကျိန်းအာ... ခုနက မင်းရဲ့ ခမည်းတော် အကြောင်း ပြောသွားတယ်နော်... သူက ဘယ်အဆင့်လောက် ရှိတဲ့ ကျွမ်းကျင်သူ လဲ..."

ကျိုးဟန် က စမ်းသပ်သည့် သဘောဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"ဘယ်အဆင့်လဲ ဆိုတာတော့ ငါလည်း သေချာ မသိဘူး... သူက ထန်ရှီ မျိုးနွယ် မှာ အစွမ်းအထက်ဆုံးပဲ... တစ်ခါက ဧကရာဇ်အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူ ၅ ယောက်ကို တစ်ချက်တည်းနဲ့ သတ်ပစ်ခဲ့ဖူးတယ်..."

'သောက်ကျိုးနည်း... ဒါ အရမ်း ကြမ်းလွန်းတယ်...'

ကျိုးဟန်၏ လက်ရှိ စွမ်းအားက ကြယ်ရောင်အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူများကို ကျော်လွန်၍ စိန်ခေါ်နိုင်စွမ်း ရှိနေပြီ ဖြစ်သော်လည်း ဧကရာဇ်အဆင့် နှင့်တော့ အများကြီး ကွာဝေးနေသေးသည်။

ယခု မိမိက ဘာမှန်းမသိဘဲ အောက်ကျိန်း ကို ဓားဝိညာဉ် အဖြစ် ရယူလိုက်ပြီ ဖြစ်ရာ တစ်ဖက်လူက မိမိကို ပြဿနာ လာရှာမည်လား။

"ဒါဆို မင်းနဲ့ မင်းရဲ့ ခမည်းတော် ဆက်ဆံရေးက ဘယ်လိုနေလဲ..."

ကျိုးဟန် က မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ဆက်မေးလိုက်သည်။

"အရမ်း ကောင်းတာပေါ့... ငါက သူ့ရဲ့ မျက်စိအောက်က အသည်းနှလုံးလေးလေ... သခင်က ဘာလို့ ရုတ်တရက်ကြီး ဒါကို မေးရတာလဲ..."

အောက်ကျိန်း က ဖြူစင်သော မျက်လုံးများဖြင့် မျက်တောင် ပုတ်ခတ်ပုတ်ခတ် လုပ်ကာ သိချင်စိတ်ဖြင့် ပြန်မေးလိုက်သည်။

သူမ၏ အဖြေကို ကြားပြီးနောက် ကျိုးဟန်၏ စိတ်ထဲတွင် လေးလံသွားသည်။

ထိုသို့ဆိုလျှင် တစ်ဖက်လူက သေချာပေါက် အောက်ကျိန်း ကို နည်းလမ်းပေါင်းစုံဖြင့် ရှာဖွေမည်မှာ သေချာသည်။

သူ့အနေဖြင့် စွမ်းအားများကို အမြန်ဆုံး မြှင့်တင်ရမည် ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း ပြုံးကာ လိမ်ညာလိုက်သည်။

"မင်းက အခု ငါ့ရဲ့ ဓားဝိညာဉ် ဖြစ်လာပြီ ဆိုတော့ သခင် တစ်ယောက် အနေနဲ့ မင်းကို ဂရုစိုက်ပေးရမှာပေါ့..."

"သခင်က တကယ်ကို သဘောကောင်းတာပဲ... ရွှတ်..."

ကျိုးဟန် ကို တုံ့ပြန်လိုက်သည်က နွေးထွေးသော နှုတ်ခမ်း တစ်စုံ ပင်။

"နောက်ဆို ငါ့ကို ဒီလို အပြုအမူမျိုး မလုပ်နဲ့... ကြားလား..."

အချိန်အတော်ကြာ နှုတ်ခမ်းချင်း ခွာပြီးနောက် ကျိုးဟန် က သတိပေးလိုက်သည်။

သူကိုယ်တိုင်ပင် ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်း ကင်းမဲ့ကာ သူမကို ဤနေရာတွင်ပင် ကိစ္စဖြတ်ပစ်မိတော့မလို ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

အောက်ကျိန်း ၏ ဖြူစင်မှုက ကျိုးဟန်ကို အပြစ်ရှိသလို ခံစားရစေသည်ကို မဆိုထားနှင့်။

ယခု အချိန်က မိုးကြိုး အပျက်အစီး ထဲတွင် ရှိနေပြီး နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်များ၏ ခြိမ်းခြောက်မှုကို ရင်ဆိုင်နေရသဖြင့် အလွန် အန္တရာယ် များနေသေးသည်။

အကယ်၍ ထိုကိစ္စ လုပ်နေစဉ်တွင် အခြားသူများ၏ ချောင်းမြောင်း တိုက်ခိုက်ခြင်းကို ခံရပါက အားလုံး ပြီးဆုံးသွားမည် ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် ကျိုးဟန် က မခွဲခွာချင်သော်လည်း အောက်ကျိန်း ကို တွန်းဖယ်လိုက်ရသည်။

"ဘာလို့ မရတာလဲ... ငါ့ရဲ့ မယ်တော် ကလည်း ခမည်းတော် ကို ချစ်ကြောင်း ပြဖို့ ဒီလိုမျိုး အမြဲ လုပ်လေ့ရှိတာပဲ..."

အောက်ကျိန်း က ခေါင်းလေး စောင်းကာ သံသယဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"ဒါက မတူဘူးလေ... နောက်ကျရင် မင်း နားလည်လာမှာပါ..."

စကားပြောဆိုကြည့်ပြီးနောက် အောက်ကျိန်း က ယနေ့မှ လူသားအသွင် ပြောင်းလဲလာသူ ဖြစ်ကြောင်း ကျိုးဟန် သိရှိလိုက်သည်။

အသိပညာ အများအပြားကို သူမ သေချာ မသိသေးရာ နောက်မှ အားလပ်ချိန် ရသည့်အခါ တဖြည်းဖြည်း သင်ပေးရမည် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ယခုအချိန်တော့ မဟုတ်ပေ။

"ဘာလို့ မတူရတာလဲ..."

"ဘာလို့လဲ ဆိုတာ အများကြီး မရှိဘူး... မင်း ငါပြောတာ နားထောင်ဖို့ပဲ လိုတယ်..."

ရှင်းပြနေပါက ပြီးဆုံးတော့မည် မဟုတ်ပေ။

ကျိုးဟန် က အောက်ကျိန်း ၏ ခေါင်းကို ပွတ်သပ်ကာ တိုက်ရိုက်ပင် လွှမ်းမိုးသည့် လေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"အို... ဟုတ်ကဲ့ပါ... သခင့် အမိန့်က ပထမပါပဲ..."

...

ထိုအချိန်တွင် ကောင်းကင်ယံရှိ တိမ်တိုက်များ ကြားတွင် ကြီးမားလှသော နန်းတော်ကြီး တစ်ခု ရှိနေသည်။ ယွင်ရွှီ သန့်စင်သော နန်းတော် ပင် ဖြစ်သည်။

နန်းတော် ၏ အထက်ပိုင်းတွင် အရှိန်အဝါ အပြည့်ရှိသော သက်လတ်ပိုင်း အမျိုးသား တစ်ဦး ထိုင်နေသည်။

သူ၏ အရှိန်အဝါများက လွှမ်းမိုးနိုင်လွန်းသဖြင့် မည်သူမှ တိုက်ရိုက် မကြည့်ရဲပေ။

သူကတော့ ထန်ရှီ စိန့်ဧကရာဇ် အောက်ဝူယာ ပင် ဖြစ်သည်။

"ဘယ်လိုနေလဲ... ကျိန်းအာ ရဲ့ သတင်း ရပြီလား..."

သူက ဖြည်းညှင်းစွာ စကားစလိုက်ပြီး ခန့်ညားသော မျက်နှာပေါ်တွင် ဒေါသအချို့ စွန်းထင်းနေသည်။

အသံနိမ့်နိမ့်ဖြင့် ထွက်ပေါ်လာသော စကားသံက ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အစောင့်များကို ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်သွားစေသည်။

"အရှင်မင်းကြီး ကို သံတော်ဦးတင်ပါတယ်... မိုင်တစ်ထောင် ပတ်လည်ကို ရှာဖွေပြီးပါပြီ... မင်းသမီးလေး ရဲ့ အရိပ်အယောင်ကိုတောင် မတွေ့ရပါဘူး..."

အောက်ဘက်ရှိ အစောင့်က သတိထားကာ သတင်းပို့လိုက်သည်။

"မင်း ဘာပြောလိုက်တယ်..."

အောက်ဝူယာ က ရုတ်တရက် မတ်တတ်ရပ်လိုက်ပြီး မျက်လုံးပြူးကာ ကြည့်လိုက်သဖြင့်...

အားလုံးက အသက်ပင် မရှူရဲတော့အောင် လန့်သွားကြသည်။

"မင်း... မင်းသမီးလေးက... လေထဲမှာ ပျောက်ကွယ်သွားသလိုမျိုး ဘာအရိပ်အယောင်မှ မချန်ထားခဲ့ပါဘူး..."

အစောင့်က အထစ်ထစ် အငေါ့ငေါ့ဖြင့် တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။