အခန်း ၈၂

အခန်း (၈၂) အလွန် လှပသော တစ္ဆေမ... မိစ္ဆာရိပ် နတ်ဆိုး ဓားချက်

ယန်ချင်းလုံ မှာ အနည်းငယ် တုံ့ဆိုင်းသွားသော်လည်း... နောက်ဆုံးတွင်တော့ ရက်စက်သော ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ချကာ ဆေးလုံးကို မျိုချလိုက်သည်။

သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် အဆုံးမရှိသော ရူးသွပ်မှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။

၎င်းမှာ လျှို့ဝှက်နယ်မြေ တစ်ခုမှ သူ ရရှိခဲ့သော နတ်ဆိုးပြောင်း ဆေးလုံး ဖြစ်ပြီး...

သူ၏ နောက်ဆုံး လက်နက် ပင် ဖြစ်သည်။

သောက်သုံးပြီးပါက အချိန်တို အတွင်း နတ်ဆိုး မျိုးနွယ်၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော သွေးကြော စွမ်းအားကို ရရှိနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ဘေးထွက်ဆိုးကျိုးက အလွန် ကြီးမားလှသည်။ အပေါ့စား ဆိုလျှင် စိတ်ကစဉ့်ကလျား ဖြစ်ကာ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ထိခိုက်နိုင်ပြီး...

အပြင်းအထန် ဆိုလျှင် ဝိညာဉ်ကို မျိုချခံရကာ နတ်ဆိုး မျိုးနွယ်၏ ရုပ်သေးရုပ် အဖြစ်သို့ ရောက်ရှိသွားမည် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ယခုအချိန်တွင် သူ ဘာကိုမှ ဂရုမစိုက်နိုင်တော့ပေ。

နတ်ဆိုးပြောင်း ဆေးလုံး ကို မသုံးပါက သေချာပေါက် သေရမည် ဖြစ်ပြီး...

အသုံးပြုလိုက်ပါက အသက်ရှင်ရန် လမ်းစ တစ်ခု ရကောင်း ရလာနိုင်သေးသည်။

"မင်း ငါ့ကို အတင်း လုပ်ခိုင်းတာနော်... ငါ သေရရင်တောင် မင်းကိုပါ ဆွဲခေါ်သွားမယ်..."

"မင်းက ငါ့ကို အလွတ်မပေးမှတော့ အတူတူ သေကြတာပေါ့..."

နတ်ဆိုးပြောင်း ဆေးလုံး ကို မျိုချလိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက်... ယန်ချင်းလုံ ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကြီး ရုတ်တရက် ဖောင်းကားလာပြီး...

ကြေးခွံများက သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် တစ်ခုလုံးကို လျင်မြန်စွာ ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။

သူ၏ မျက်နှာထားက ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလာပြီး သွေးဆာနေကာ...

မျက်လုံးများက မှောင်မိုက်ပြီး ဟာလာဟင်းလင်း ဖြစ်သွားသဖြင့် မည်သူမှ တိုက်ရိုက် မကြည့်ရဲတော့ပေ။

"ဘာ... ဒါ... ဒါက နတ်ဆိုး မျိုးနွယ် ရဲ့ အရှိန်အဝါ လား..."

"ယန်ချင်းလုံ ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ဘာတွေ ပြောင်းလဲသွားတာလဲ..."

"ဒါက နတ်ဆိုးပြောင်း ဆေးလုံး ရဲ့ အငွေ့အသက် ပဲ... အရမ်းကို ဆိုးယုတ်တဲ့ အရာ တစ်ခုလေ..."

"ယန်ချင်းလုံ ဆီမှာ နတ်ဆိုးပြောင်း ဆေးလုံး ရှိနေလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားခဲ့ဘူး... ကြည့်ရတာ အသေအကြေ တိုက်တော့မယ့် ပုံပဲ..."

"ဒီအရှိန်အဝါက ချက်ချင်းကို အဆပေါင်းများစွာ တိုးလာတာပဲ..."

"သွား... မြန်မြန် သွားကြစို့... မဟုတ်ရင် ငါတို့ အားလုံး ဒီမှာ သေကုန်လိမ့်မယ်..."

ဖန့်ဟူ နှင့် အဖွဲ့ဝင်များ အားလုံး၏ မျက်နှာများ အလွန် ပျက်ယွင်းသွားကြသည်။

မူလက သူတို့သည် ကျိုးဟန် က ယန်ချင်းလုံ ကို အနိုင်ယူလိုက်သည့် အပေါ် အံ့အားသင့် နေခဲ့ကြသေးသည်။

ယခု ထပ်မံ၍ ဤကဲ့သို့သော အပြောင်းအလဲကြီး ဖြစ်ပေါ်လာပြန်သည်။

ချန်းလဲ့မြို့ ရှိ လူတိုင်းက နတ်ဆိုး ဆိုလျှင် အလွန် ကြောက်ရွံ့ကြသည်။

နတ်ဆိုး မျိုးနွယ်၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအားကို လူအများအပြား မြင်တွေ့ခဲ့ဖူးသဖြင့်...

ယခု ကိုယ်တိုင် မြင်တွေ့လိုက်ရချိန်တွင် မည်သို့ မကြောက်ဘဲ နေမည်နည်း။

ဖန့်ဟူ က ကျိုးဟန် ကို အန္တရာယ် ရှိကြောင်း သတိပေးပြီး ထွက်ပြေးရန် ပြောချင်သော်လည်း...

ဤအရာ အားလုံးက လျှပ်တစ်ပြက် အတွင်း ဖြစ်ပျက်သွားခြင်း ဖြစ်ရာ လုံးဝ အချိန်မမီတော့ပေ။

"အား... သွေး... ငါ သွေးသောက်ချင်တယ်... မင်းတို့ အားလုံး သေရမယ်..."

ယခုအချိန်တွင် ယန်ချင်းလုံ ၏ အသိစိတ်များ ရှုပ်ထွေးနေပြီ ဖြစ်ပြီး...

သွေးဆာနေသော သတ်ဖြတ်လိုသည့် ပင်ကိုစိတ် သာ ကျန်ရှိတော့သည်။

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ ကြေးခွံများက သက်ရှိများအလား လှုပ်ရှားနေပြီး...

သားရဲကြီး တစ်ကောင် အသွင်သို့ ပြောင်းလဲသွားကာ... သွေးစွန်းနေသော ပါးစပ်ကြီးကို ဟပြီး ကျိုးဟန် ထံသို့ ကိုက်ဖြတ်ရန် ပြေးဝင်လာသည်။

"သွားပြီ..."

"ဒီတစ်ခါတော့ ဒုက္ခ ရောက်ပြီ..."

ဖန့်ဟူ တို့ အဖွဲ့မှာ လန့်လွန်းသဖြင့် အသက်ရှူပင် မှားသွားကြသည်။

သို့သော် ကျိုးဟန် ကတော့ အနည်းငယ်မျှ ထိတ်လန့်ခြင်း မရှိပေ။

"နတ်ဆိုး မျိုးနွယ် ဟုတ်လား... ငါ့ရဲ့ နတ်ဆိုး စွမ်းအားကို သူ ခံနိုင်မလား ကြည့်ကြသေးတာပေါ့..."

ပေါင်းစပ်ထားသော စွမ်းရည်သစ်ကို စမ်းသပ်ရန် အခွင့်အရေး ရသွားသည်။

နတ်ဆိုး နှင့် တစ္ဆေ ဘယ်သူက ပိုအစွမ်းထက်သနည်း ဆိုသည်ကို ကြည့်ရမည် ဖြစ်သည်။

"မိစ္ဆာရိပ် နတ်ဆိုး ဓားချက်..."

စွမ်းရည်ကို အသုံးပြုလိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက်... ဤနေရာ တစ်ဝိုက်ရှိ ကောင်းကင်ကြီး မှောင်မိုက်သွားသည်။

ဘယ်နေရာက တိုက်ခတ်လာမှန်း မသိသော လေပြင်းများက အေးစက်ပြီး အရိုးထိအောင် အေးစိမ့်နေသည်။

ပေါ့ပါးသော ပုံရိပ်လေး တစ်ခု လေထဲတွင် ဝဲပျံနေပြီး...

ခန္ဓာကိုယ် တစ်ခုလုံးကို ပါးလွှာသော မြူခိုးများဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားသည်။ ခန္ဓာကိုယ် အချိုးအစားက အလွန် လှပသော်လည်း... မျက်နှာ အစစ်အမှန်ကိုတော့ မမြင်ရပေ။

"တစ္ဆေမလေး တစ်ကောင် ပါလား... သူမက နတ်ဆိုး များလား..."

ကျိုးဟန် က စိတ်ထဲတွင် သိချင်စိတ်ဖြင့် ခန့်မှန်းကြည့်လိုက်သည်။

ထိုအချိန်တွင် သူမက လူအများ နားမလည်နိုင်သော ဘာသာစကား တစ်ခုကို ပြောဆိုနေပြီး...

ငိုသံလိုလို ရယ်သံလိုလို ထွက်ပေါ်နေသဖြင့် ကြားရသူတိုင်း ကျောချမ်းသွားစေသည်။

စကားသံ အဆုံးတွင်... မရေမတွက်နိုင်သော တစ္ဆေ အရိပ်များ ထွက်ပေါ်လာပြီး...

အားလုံးက သူမကို ဦးညွှတ်ကာ သူမ၏ ဘေးတွင် ဝန်းရံနေကြသည်။

ထို့နောက် ဤတစ္ဆေ အရိပ်များက အေးစက်သော အလင်းတန်းများ အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး...

နတ်ဆိုး အသွင် ပြောင်းလဲနေသော ယန်ချင်းလုံ ထံသို့ တိုက်ရိုက် ခုန်အုပ်သွားတော့သည်။

"ဂါး... သွားစမ်း... သောက်ကျိုးနည်း တစ္ဆေ တွေ..."

အေးစက်သော လေပြင်းများ တိုက်ခတ်လာသဖြင့် ယန်ချင်းလုံ က ဒေါသတကြီးဖြင့် ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။

"ငါတို့ နတ်ဆိုး မျိုးနွယ် ရဲ့ အရှိန်အဝါကို စော်ကားရဲတယ်ပေါ့... မင်းတို့... အား..."

သူက ဤတစ္ဆေ အရိပ်များကို မောင်းထုတ်ရန် ကြိုးစားသော်လည်း... ဤအရာများက သတ်၍ မသေနိုင်ကြောင်း တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။

မကြာမီ သူ မတောင့်ခံနိုင်တော့ဘဲ ပြင်းထန်စွာ အော်ဟစ်သံများ ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။

ဤတစ္ဆေ အရိပ်များက ဆာလောင်နေသော တစ္ဆေများအလား...

ယန်ချင်းလုံ ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ မာကျောသော ကြေးခွံများမှာ အလွယ်တကူပင် ပေါက်ပြဲသွားပြီး...

စတင် ကိုက်ဖြတ် စားသောက်ကြတော့သည်။

"ဂျွတ်... ဂျွတ်..."

အရိုးနှင့် အသားများကို ဝါးစားနေသော အသံက လူတွေကို ကြက်သီးထသွားစေသည်။

နတ်ဆိုး မျိုးနွယ်၏ ခန္ဓာကိုယ်က ဤတစ္ဆေ အရိပ်များအတွက် ထူးဆန်းသော ဆွဲဆောင်မှု တစ်ခု ရှိနေပုံ ရသည်။

စက္ကန့် အနည်းငယ် အတွင်းမှာပင်... ယန်ချင်းလုံ ၏ ခန္ဓာကိုယ် တစ်ခုလုံး အကုန် စားသောက်ခံလိုက်ရပြီး...

အမွေး တစ်ပင်ပင် မကျန်တော့ဘဲ မူလကတည်းက မရှိခဲ့သကဲ့သို့ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

"ဘုရားရေ... ဒါ ဘာသရဲ တွေလဲ... ဒီမြင်ကွင်းက အရမ်း ကြောက်စရာ ကောင်းလွန်းတယ်..."

"နတ်ဆိုး အသွင် ပြောင်းထားတဲ့ ယန်ချင်းလုံ တောင် တစ်ခဏ အတွင်းမှာ အသတ်ခံလိုက်ရတာ... တစ်ကိုယ်လုံး အကုန် စားခံလိုက်ရတာပဲ..."

"သောက်ကျိုးနည်း... ငါတို့က ဘယ်လို သတ္တဝါမျိုးကို ရန်စမိလိုက်တာလဲ... ဒီအရာတွေက အရမ်း ကြောက်စရာ ကောင်းလွန်းတယ်..."

"ဝူးဝူးဝူး... သွားပြီ... သူတို့ ငါတို့ဆီ လာနေကြပြီ..."

"ငါ့ကိုသာ သတ်လိုက်ပါတော့... ဒီလို အကောင်တွေ အစားခံရတာထက် စာရင် ကိုယ့်ဘာသာ သေတာကမှ ကောင်းဦးမယ်..."

...

အပြာရောင်နဂါး စွန့်စားသူအဖွဲ့ မှ ကျန်ရှိနေသော အဖွဲ့ဝင်များမှာ... ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရချိန်တွင်...

ကြောက်လန့်လွန်း၍ တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ယင်နေကြပြီး အသံကုန် အော်ဟစ် ငိုယိုနေကြတော့သည်။

အချို့ကဆိုလျှင် မိမိ၏ ဘေးရှိ အဖော်ကို မိမိအား အရင် သတ်ပေးရန်ပင် တောင်းဆိုနေကြသည်။

ဤတစ္ဆေ အရိပ်များ၏ အစားခံရမည်ကို သူတို့ လုံးဝ မလိုလားကြပေ။

သူတို့ကို မဆိုထားနှင့်... ကျိုးဟန် ပင်လျှင်...

ယခုအချိန်တွင် အနည်းငယ် ကြက်သီးထနေမိသည်။

မိစ္ဆာရိပ် နတ်ဆိုး ဓားချက် ၏ စွမ်းရည်က ဤကဲ့သို့ ပုံစံဖြင့် ထွက်ပေါ်လာလိမ့်မည်ဟု သူ လုံးဝ မထင်ထားခဲ့ပေ။

စွမ်းရည် ဖော်ပြချက်တွင် ၁ စက္ကန့် မှ ၅ စက္ကန့် အထိ စွမ်းအင် စုစည်းပြီးနောက် ပစ်မှတ် တစ်ခုတည်းကို ထိခိုက်စေမည်ဟု ရေးသားထားသည်ကို ကျိုးဟန် မှတ်မိနေသည်။

ယခု တစ္ဆေ အရိပ် အများအပြား ထွက်ပေါ်လာခြင်းက...

သိသာထင်ရှားစွာပင် ကြီးမားသော အပြောင်းအလဲ တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်သွားခြင်း ဖြစ်သည်။

ထိုသို့ အပြောင်းအလဲ ဖြစ်ပေါ်ရခြင်း၏ အဓိက အကြောင်းရင်းမှာ...

ကျိုးဟန် က လေထဲတွင် ဝဲပျံနေသော တစ္ဆေမလေး ကို အာရုံစိုက် ကြည့်လိုက်သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် တစ္ဆေမလေး ကလည်း တစ်ခုခုကို ခံစားသိရှိလိုက်သည့်အလား...

လှည့်ကြည့်လာပြီး ကျိုးဟန် ကို မျက်လုံးချင်း ဆုံသွားသည်။

ယခု သူမ၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ မြူခိုးများက မည်သို့ ပျောက်ကွယ်သွားသည် မသိရပေ။

အလွန် လှပသော မျက်နှာလေး တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး... မျက်လုံးချင်း ဆုံသွားချိန်တွင်...

သူမက ထူးဆန်းစွာ ပြုံးပြလိုက်သည်။

ဘာကို ဆိုလိုချင်မှန်း မသိရပေ။

ကျိုးဟန် ၏ မျက်မှောင်များ ကြုံ့သွားသည်။ ဤမျက်နှာမျိုးကို ယခင်က သူ လုံးဝ မမြင်ဖူးခဲ့သော်လည်း...

တစ်ဖက်လူက သူ့ကို သိနေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

စဉ်းစားနေစဉ်မှာပင် ပတ်ဝန်းကျင်မှ အော်ဟစ်သံများကြောင့် သတိဝင်လာသည်။

ယခု မရေမတွက်နိုင်သော တစ္ဆေ အရိပ်များက ထိုအဖွဲ့ဝင်များကို စတင် ကိုက်ဖြတ်နေကြပြီ ဖြစ်သည်။

အေးစက်သော လေပြင်းများ ဖြတ်သန်းသွားပြီးနောက်... ထိုနေရာ တစ်ဝိုက်တွင် လူတစ်ယောက်မှ မကျန်တော့ဘဲ...

ဤလူများက ဤနေရာသို့ လုံးဝ မရောက်ခဲ့ဖူးသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားသည်။

ထို့နောက် တစ္ဆေ အရိပ်များက ဖန့်ဟူ တို့ အဖွဲ့ကို မြင်သွားပြီး...

အေးစက်သော အပြုံးများဖြင့် ပြေးဝင်လာကြသည်။

"ရပ်လိုက်... အားလုံး ရပ်လိုက်ကြစမ်း..."

ထိုအခြေအနေကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် ကျိုးဟန် က အလျင်အမြန် အော်ဟစ် တားဆီးလိုက်သည်။

ဖန့်ဟူ တို့က သူ့အပေါ် မည်သည့် ရန်ငြိုးမှ မရှိခဲ့သလို... သူ၏ ဘက်မှပင် ရပ်တည်ပေးခဲ့ဖူးသည်။

ကျိုးဟန် က သေချာပေါက် လက်ပိုက်ကြည့်နေမည် မဟုတ်ပေ။

သို့သော် ဤတစ္ဆေ အရိပ်များက ကျိုးဟန် ၏ အမိန့်ကို လုံးဝ မကြားသည့်အလား...

ရပ်တန့်သွားမည့် အရိပ်အယောင် လုံးဝ မရှိပေ။

"သောက်ကျိုးနည်း... ဒီစွမ်းရည် က ငါ့စကားကိုတောင် နားမထောင်တော့ဘူးလား..."

ကျိုးဟန် လည်း အံ့အားသင့်သွားသည်။ ဤကဲ့သို့သော ကိစ္စမျိုးကို သူ ပထမဆုံးအကြိမ် ကြုံဖူးခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် အချိန်ဆွဲ တွေးတောနေရန် မဖြစ်နိုင်တော့ပေ။ ဖန့်ဟူ တို့ကို အရင် ကယ်တင်ရမည် ဖြစ်သည်။

မဟုတ်ပါက သူတို့၏ အရိုးလေး တစ်ချောင်းပင် ကျန်တော့မည် မဟုတ်ပေ။

"ငါ့အမိန့်ကို နားမထောင်မှတော့... အားလုံး ပျောက်ကွယ်သွားကြတော့..."

ကျိုးဟန် ၏ မျက်လုံးများ ကျုံ့ဝင်သွားသည်။ ဤတစ္ဆေ အရိပ်များကို ရင်ဆိုင်ရန် မလွယ်ကူသဖြင့်...

ဓားပေါင်းသောင်းသိန်း တစ်ဆူတည်းသို့ ပြန်လည် စုစည်းခြင်း စွမ်းရည်ကို အသုံးပြုရန် ပြင်လိုက်သည်။

ထိုအချိန်တွင် လေထဲရှိ တစ္ဆေမလေး ထံမှ အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး...

တစ္ဆေ အရိပ်များ အားလုံး ချက်ချင်း လှုပ်ရှားမှု ရပ်တန့်သွားကြကာ...

နောက်ဆုံးတွင် အမှောင်ထုထဲသို့ ပျောက်ကွယ်သွားကြတော့သည်။

ထင်သည့်အတိုင်းပင်... ဤတစ္ဆေ အရိပ်များက ထိုတစ္ဆေမလေး ၏ အမိန့်ကိုသာ နားထောင်ကြသည်။

ဤသည်က စွမ်းရည်ကို အသုံးပြုသူ ကျိုးဟန် အတွက်တော့ အနည်းငယ် မကျေမနပ် ဖြစ်စရာပင်။

"မင်းက ဘယ်သူလဲ... ဘာလို့ ဒီကို ရောက်နေတာလဲ..."

ကျိုးဟန် က သူ၏ ရင်ထဲရှိ သံသယများကို တိုက်ရိုက် မေးလိုက်သည်။

ဤ တစ္ဆေမလေး တွင် ကိုယ်ပိုင် အသိစိတ် ရှိနေသည်မှာ သေချာလှသည်။

သူမ၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို သူ သေချာပေါက် သိရှိရမည် ဖြစ်ပြီး... ရန်သူလား မိတ်ဆွေလား ခွဲခြားရမည် ဖြစ်သည်။

သို့သော် တစ္ဆေမလေး က ဘာမှ ပြန်မပြောပေ။ စကားမပြောတတ်၍လား...

လူသားတို့၏ ဘာသာစကားကို နားမလည်၍လား... သို့မဟုတ် ပြန်မပြောချင်၍လား မသိရပေ။

သူမက ထူးဆန်းသော အပြုံးလေးဖြင့်သာ တုံ့ပြန်လိုက်သည်။