အခန်း ၈၈
Vol. 9 Ch. 88
အခန်း (၈၈) စမ်းသပ်ပျံသန်းမှု အောင်မြင်ခြင်း... တစ်မြို့လုံး အုတ်အော်သောင်းနင်း ဖြစ်သွားခြင်း
ကျိုးဟန် သည် ချက်ချင်းပင် အတွေ့အကြုံမရှိသူ အဆင့်မှ ဓာတ်ကြီးများ အသုံးပြုရာတွင် ဆရာကြီး တစ်ဦး အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။
"လေ... ငါ့ခေါ်သံကို နားထောင်စမ်း..."
ကျိုးဟန် ၏ ခေါ်ဆိုမှုနှင့်အတူ သူ၏ ညာဘက် လက်ဖဝါးပေါ်တွင်...
အစိမ်းရောင် စွမ်းအင် အစုအဝေး တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။
ထို့နောက် လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ လေဓာတ် အများအပြားက...
သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖုံးလွှမ်းသွားပြီး အဝတ်အစားများ လွင့်ခါသွားသည်။
"လေကိုစီးပြီး ပျံသန်းမယ်..."
ကြီးမားသော လေပြင်းများက ကျိုးဟန် ၏ ထိန်းချုပ်မှု အောက်တွင် သူ့ကို အပေါ်သို့ ပင့်တင်လိုက်သည်။
အမြင့်က တဖြည်းဖြည်း မြင့်တက်လာပြီး မြေပြင်ပေါ်ရှိ မြင်ကွင်းများက သေးငယ်သွားသည်။
မည်မျှ မြင့်သည်ကို ကျိုးဟန် အတိအကျ မသိသော်လည်း မီတာ ရာဂဏန်းခန့်တော့ ရှိမည်မှာ သေချာသည်။
"ဝူးဟူး... ပျံပြီဟေ့..."
အဆက်မပြတ် လေ့ကျင့်ပြီးနောက် ကျိုးဟန် က ပျံသန်းခြင်း၏ လျှို့ဝှက်ချက်များကို လျင်မြန်စွာ နားလည်သွားသည်။
တည့်တည့် ပျံသန်းခြင်း၊ နောက်ပြန် ပျံသန်းခြင်း၊ ဘေးတိုက် ပျံသန်းခြင်း၊
ထို့အပြင် S ပုံစံ ကွေ့ကောက် ပျံသန်းခြင်းကိုပါ စမ်းသပ်လိုက်သေးသည်။
ဒီခံစားချက်က တကယ်ကို အရမ်း မိုက်လွန်းလှသည်။
"ငါက ငှက်ကလေး တစ်ကောင်လို လွတ်လပ်တယ်... မြေကြီးလို ကျယ်ပြန့်တယ်..."
ကောင်းကင်ထက်တွင် ကျိုးဟန် အသံကုန် အော်ဟစ် သီချင်းဆိုပြီး ပျော်ရွှင်စွာ ပျံသန်းနေချိန်တွင်...
ရုတ်တရက် ငှက်အုပ်ကြီး တစ်အုပ် ထွက်ပေါ်လာပြီး သူ့ကို စတင် တိုက်ခိုက်တော့သည်။
"ဟင်... ကောင်းကင်ပေါ်မှာလည်း သားရဲ တွေ ရှိနေသေးတာလား..."
"ငါ သီချင်းဆိုတာ အသံဆိုးလို့ ငါ့ကို လာတိုက်ခိုက်ကြတာလား..."
ရုတ်တရက် ဖြစ်ပေါ်လာသော်လည်း ကျိုးဟန် က ထိတ်လန့်သွားခြင်း မရှိပေ။
သီချင်းဆိုနေသည့် အရှိန် ပျက်သွားသဖြင့် အနည်းငယ် မကျေမနပ် ဖြစ်သွားရုံသာ ဖြစ်သည်။
ဤငှက်အုပ်ကြီးများ၏ အရွယ်အစားက အလွန် ကြီးမားလှပြီး သာမန် ရွှေလင်းယုန် များထက်ပင် အဆပေါင်းများစွာ ပိုမို ကြီးမားသည်။
မျက်လုံးများက နီရဲနေပြီး ကြီးမားသော နှုတ်သီးပေါ်တွင်လည်း ဆူးချွန်များ ပြည့်နှက်နေသည်။
သူတို့၏ ပိုင်နက် အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လာသော ကျိုးဟန် ကို စတင် တိုက်ခိုက်တော့သည်။
ကျိုးဟန် က တိုက်ရိုက်ပင် အကဲဖြတ်ခြင်း စွမ်းရည်ကို အသုံးပြု၍ သူတို့၏ အချက်အလက်များကို စစ်ဆေးကြည့်လိုက်သည်။
တိမ်တိုက် စွန်
အရည်အသွေး - စိန်အဆင့်
အဆင့် - ၆၄
သွေးပမာဏ - ၈၀၀၀
တိုက်ခိုက်မှု - ၃၅၀၀
အကာအကွယ် - ၁၉၀၀
စွမ်းရည် ၁ - ပေါက်ကွဲ မီးရောင်ခြည် (မျက်လုံး နှစ်ဖက်မှ ဖျက်ဆီးနိုင်စွမ်း ပြည့်ဝသော အလင်းတန်း နှစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်ကာ ပစ်မှတ်ကို ကြီးမားသော ထိခိုက်မှု ပေးစွမ်းသည်)
စွမ်းရည် ၂ - တိမ်စီးခြင်း (တိမ်တိုက်များ ကြားတွင် သွားလာလှုပ်ရှားကာ မြန်နှုန်းနှင့် ရှောင်တိမ်းနိုင်စွမ်းကို သိသိသာသာ တိုးမြှင့်ပေးသည်)
ဖော်ပြချက် - မြန်နှုန်းကို အဓိကထားသော သားရဲ ဖြစ်ပြီး မီးဓာတ် နှင့် လေဓာတ် ကို ကျွမ်းကျင်ကာ ပိုင်နက် ကာကွယ်လိုစိတ် အလွန် ပြင်းထန်သည်... အားနည်းချက် - ရေဓာတ် နှင့် မြေဓာတ်...
"ဒီလောက် အသုံးမကျတဲ့ အချက်အလက် တွေနဲ့ ငါ့ကို လာစိန်ခေါ်ရဲတယ်ပေါ့လေ..."
ကျိုးဟန် အနည်းငယ် ရယ်ချင်သွားမိသည်။
သူတို့ကိုယ် သူတို့ ကောင်းကင်ရဲ့ အရှင်သခင် လို့များ ထင်နေကြတာလား။
နည်းနည်းလေးမှ လူကဲခတ် မတတ်ဘူးပဲ။
"မိုးကြိုးပစ်ချခြင်း... မိုးကြိုး ရဲ့ စွမ်းအားကို တားဆီးလို့ မရဘူး..."
ကျိုးဟန် ၏ စကားသံနှင့်အတူ လေထုထဲတွင် လွင့်မျောနေသော မိုးကြိုး ဓာတ်များကို...
တိုက်ရိုက် စုစည်းလိုက်သည်။
သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် ပတ်လည် ၁၀ မီတာ အတွင်းတွင် မိုးကြိုးများဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော အကာအကွယ် တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။
အကာအကွယ် အတွင်းတွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော လျှပ်စီးများ အဆက်မပြတ် ဖြတ်သန်းသွားလာနေပြီး...
တဂျစ်ဂျစ် မြည်သံများ ထွက်ပေါ်နေသည်။
"ဒီ ဗို့အား က သာမန် မဟုတ်လောက်ဘူး... ဘယ်လောက်တောင် ရှိမလဲ မသိဘူး..."
ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် ကျိုးဟန် ပင် အံ့အားသင့်သွားမိသည်။
ထင်သည့်အတိုင်းပင် မိုးကြိုး၏ စွမ်းအားက အရာအားလုံးကို ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်စွမ်း ရှိသည်။
ဓာတ် တစ်ခုစီတွင် ကိုယ်ပိုင် ထူးခြားချက်များ ရှိကြသော်လည်း...
မိုးကြိုး၊ မီးတောက်၊ အလင်း ဓာတ်များက အပြင်းထန်ဆုံး တိုက်ခိုက်မှု ဓာတ်များ အဖြစ် အများက လက်ခံထားကြသည်။
ဤ တိမ်တိုက် စွန် များကတော့ အကာအကွယ် အတွင်းရှိ အခြေအနေကို မမြင်နိုင်ကြဘဲ...
မီးတောက် ထဲသို့ တိုးဝင်လာသော ပိုးဖလံ များအလား မိုးကြိုး အကာအကွယ် ထဲသို့ ပြေးဝင်လာကြသည်။
"ဖောင်း..."
"ဖောင်း..."
"ဖောင်း..."
...
မီးလောင်ကျွမ်းသော အသံများ အဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ်လာသည်။
လွင့်စင်လာသော အမွေးအတောင်များက လေထဲတွင် ဝဲပျံနေပြီး ထူးဆန်းသော အလှတရား တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်နေသည်။
အကာအကွယ် အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လာသည်နှင့် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော လျှပ်စီးများ၏ သတ်ဖြတ်ခြင်းကို ခံလိုက်ရသည်။
တိမ်တိုက် စွန် အများအပြား က ပုံမှန် မဟုတ်သည်ကို သတိထားမိလိုက်သော်လည်း သူတို့၏ ပြေးဝင်လာသည့် အရှိန်က မြန်ဆန်လွန်းသဖြင့်...
လမ်းကြောင်း ပြောင်းရန် မလွယ်ကူတော့ပေ။
ထို့ကြောင့် စက္ကန့်အနည်းငယ် အတွင်းမှာပင် သူတို့ အားလုံး သုတ်သင်ခံလိုက်ရသည်။
"ဟူး... အကုသိုလ် တွေပဲ... မင်းတို့ဘာသာ လာသေကြတာနော်..."
သို့သော် ကျိုးဟန် ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ဝမ်းနည်းသည့် အရိပ်အယောင် မရှိဘဲ ရရှိလာသော ပစ္စည်းများကို လျင်မြန်စွာ စစ်ဆေးလိုက်ရာ...
အမွေးအတောင် အချို့နှင့် ရွှေဒင်္ဂါး ၂ ထောင် ကျော်မှ လွဲ၍ ဘာမှ ထွက်မလာခဲ့ကြောင်း တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။
ဒါက ပျံသန်းနေစဉ် ကြုံတွေ့ရသော အသေးအဖွဲ ကိစ္စလေး တစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။
ယခု နိုးထခြင်း တာဝန် (၅) ကို ပြီးမြောက်သွားပြီ ဖြစ်ရာ...
ဓားနတ်ဘုရား ကျောင်းတော် သို့ ပြန်သွားပြီး...
သူ၏ ပထမဆုံး နိုးထခြင်းကို ပြီးမြောက်ရန် အလွန် စိတ်အားထက်သန် နေမိသည်။
နောက်ပိုင်း ပျံသန်းသည့် လမ်းတစ်လျှောက်တွင် နတ်ဆိုး အတောင်ပံ ကျားပျံ တစ်အုပ်နှင့် ကြုံတွေ့ရသည်မှ လွဲ၍...
အခြား မည်သည့် အနှောင့်အယှက်မှ မရှိခဲ့ပေ။
"ပျံသန်းရတဲ့ မြန်နှုန်း က တကယ်ကို မြန်တာပဲ..."
၁၀ မိနစ်ကျော် အတွင်းမှာပင် မိုးကြိုး အပျက်အစီး ၏ အထွက်ပေါက် သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။
လမ်းလျှောက်လာမည် ဆိုပါက အနည်းဆုံး ၁ နာရီခန့် ကြာမြင့်မည် ဖြစ်သည်။
ကျိုးဟန် က ပျံသန်းရသည့် ခံစားချက်ကို လုံးဝ သဘောကျသွားပြီ ဖြစ်သည်။
လွတ်လပ်သော ခံစားချက်ကို ပေးစွမ်းနိုင်ရုံသာမက အချိန်လည်း အများကြီး သက်သာစေသည်။
ချန်းလဲ့မြို့ သို့ ဝင်ရောက်လာပြီးနောက် ကျိုးဟန် က လုံးဝ ဖုံးကွယ်မနေဘဲ ဓားနတ်ဘုရား ကျောင်းတော် သို့ တိုက်ရိုက် ပျံသန်းသွားသည်။
လေပြင်းများ တိုက်ခတ်သွားပြီး ချန်းလဲ့မြို့ ရှိ နေထိုင်သူ အများအပြားမှာ အံ့အားသင့်သွားကြသည်။
သူတို့ မော့ကြည့်လိုက်ချိန်တွင် ပျံသန်းနေသော ကျိုးဟန် ကို တွေ့လိုက်ရပြီး မျက်လုံးများထဲတွင် အလွန် အံ့အားသင့်မှုများ ပြည့်နှက်နေကြသည်။
ပျံသန်းနိုင်သော အခြား မျိုးနွယ်စု များကို သူတို့ မြင်ဖူးသော်လည်း လူသား များထဲတွင် ပျံသန်းနိုင်သူမှာ အလွန် ရှားပါးလှသည်။
ချက်ချင်းပင် ကြီးမားသော ဆွေးနွေးမှုများ ဖြစ်ပေါ်လာပြီး အားလုံးက ရပ်တန့်ကာ စောင့်ကြည့်နေကြသည်။
"ဟေ့ အားလုံးပဲ ကြည့်ကြပါဦး... လူတစ်ယောက် ပျံသန်းနေတယ် ဟ... ဘုရားရေ... ငါ အမြင်မှားတာ မဟုတ်ပါဘူးနော်..."
"ဒီလူက ဘယ်သူလဲ... နတ်ဘုရား တစ်ပါးလား... ငါ အသက် ဒီလောက် ကြီးတဲ့အထိ ပျံသန်းနိုင်တဲ့ လူသား ကို ပထမဆုံး မြင်ဖူးတာပဲ..."
"စွမ်းအား အရမ်း ကြီးမားတဲ့ ဆရာကြီး တွေပဲ ပျံသန်းနိုင်တယ်လို့ ကြားဖူးတယ်... ဒီလူက ဒီလောက် ငယ်ရွယ်နေသေးတာ တကယ်ကို မထင်မှတ်ထားဘူး..."
"အရမ်း အားကျဖို့ ကောင်းတာပဲ... ငါလည်း အဲဒီလို အစွမ်းထက်တဲ့ သူ တစ်ယောက် ဖြစ်လာပြီး ကောင်းကင်ကြီး ထဲမှာ ပျံသန်းချင်လိုက်တာ... အရမ်း မိုက်မှာပဲ..."
"ချန်းလဲ့မြို့ မှာ ဘယ်အချိန်က ဒီလို ထူးချွန်တဲ့ လူငယ်လေး တစ်ယောက် ပေါ်လာတာလဲ..."
...
လူတိုင်းက အဝေးသို့ ထွက်ခွာသွားသော ကျိုးဟန် ၏ ပုံရိပ်ကို မော့ကြည့်နေကြပြီး မျက်နှာပေါ်တွင် အံ့သြ သံသယများ ရှိနေသော်လည်း...
အားကျမှုများက ပိုမို များပြားနေသည်။
ဤသတင်းက တစ်ယောက်မှ ဆယ်ယောက်၊ ဆယ်ယောက်မှ ရာယောက် သို့ ပြန့်နှံ့သွားပြီး...
ယနေ့ ချန်းလဲ့မြို့ ၏ အပူအပြင်းဆုံး သတင်း တစ်ခု ဖြစ်လာတော့သည်။
ထိုအချိန်တွင် မြို့တော်ဝန် အိမ်တော် တွင်...
မြို့တော်ဝန် ပိုင်ဝူဟန် ၏ မျက်လုံးများ ကျုံ့ဝင်သွားပြီး မျက်လုံးထဲတွင် အနည်းငယ် စိုးရိမ်မှုများ ရှိနေသည်။
မြို့တော်ဝန် တစ်ယောက် အနေဖြင့် မြို့ထဲတွင် သူ၏ သတင်းပေးများ အပြည့် ရှိနေရာ...
ဤမျှလောက် ကြီးမားသော သတင်းကို အစောင့်များက သူ့ကို ချက်ချင်း သတင်းပို့ခဲ့ကြသည်။
"လေကိုစီးပြီး ပျံသန်းတယ် ဟုတ်လား..."
ပိုင်ဝူဟန် က တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်ပြီး အတွေးထဲ နစ်မြောသွားသည်။
သူ၏ လက်ရှိ စွမ်းအားဖြင့်ပင် လေကိုစီး၍ ပျံသန်းနိုင်စွမ်း မရှိသေးပေ။
ထိုသို့ဆိုလျှင် တစ်ဖက်လူ၏ စွမ်းအားက မည်မျှတောင် ကြီးမားနေမည်နည်း။
"မဟုတ်သေးဘူး... နောက်ထပ် ဖြစ်နိုင်ခြေ တစ်ခု ရှိသေးတယ်... တစ်ဖက်လူက အထူး ပျံသန်းခြင်း နည်းလမ်း တစ်ခုကို ရရှိထားတာ ဖြစ်မယ်..."
စောစောက အစောင့်များ၏ သတင်းပို့ချက်ကို ကြားပြီးနောက် သူ အနည်းငယ် စိုးရိမ်သွားခဲ့သော်လည်း...
ယခု သတိဝင်လာချိန်တွင် ပိုင်ဝူဟန် လည်း အခြား ဖြစ်နိုင်ခြေ တစ်ခုကို ချက်ချင်း တွေးမိလိုက်သည်။
"သူ့ရဲ့ ရုပ်ရည် ကို သေချာ မြင်လိုက်ရလား..."
ပိုင်ဝူဟန် က စားပွဲကို လက်ချောင်းဖြင့် ခေါက်ကာ တစ်ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် မေးလိုက်သည်။
တစ်ဖက်လူ၏ ရည်ရွယ်ချက်နှင့် စစ်မှန်သော စွမ်းအားကို သေချာပေါက် စုံစမ်းရမည် ဖြစ်သည်။
"မြို့တော်ဝန် မင်းကြီး ကို သံတော်ဦးတင်ပါတယ်... အကွာအဝေးက အရမ်း ဝေးလွန်းလို့ သူ့ရဲ့ မျက်နှာကို သေချာ မမြင်လိုက်ရပါဘူး..."
"လူအင်အား အကုန်သုံးပြီး သတင်းတွေ ဆက်စုံစမ်းကြ... သတင်းရတာနဲ့ ချက်ချင်း ငါ့ကို လာပို့..."
ပိုင်ဝူဟန် က မတ်တတ်ရပ်လိုက်ပြီး တိုက်ရိုက် အမိန့်ပေးလိုက်သည်။
ဤသည်က သူ၏ အုပ်ချုပ်မှု နှင့် နယ်မြေ၏ တည်ငြိမ်ရေး နှင့် သက်ဆိုင်နေသည်။
"ဟုတ်ကဲ့ပါ..."
အစောင့်များ ထွက်ခွာသွားသည်ကို ကြည့်ရင်း သူ၏ မျက်လုံးထဲတွင် အေးစက်မှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။
သူ၏ နယ်မြေ အတွင်းတွင် မတည်ငြိမ်သော အရာများ ရှိနေသည်ကို သူ လုံးဝ ခွင့်မပြုနိုင်ပေ။
"အဆိုးဆုံး အခြေအနေ မဟုတ်ပါစေနဲ့လို့ပဲ မျှော်လင့်ရတော့မယ်..."
...
ထိုအချိန်တွင် နတ်ဘုရား သတ်ဖြတ်ခြင်း ကျောင်းတော် ထဲတွင်လည်း အုတ်အော်သောင်းနင်း ဖြစ်နေကြသည်။
"ကျန်းတယ်ရွှိုက် - သောက်ကျိုးနည်း... ခုနက ချန်းလဲ့မြို့ ထဲမှာ လူတစ်ယောက် ငါ့ခေါင်းပေါ်ကနေ ပျံသွားတာ တွေ့လိုက်တယ်ဟ... @ကျိုးဟန်"
"တိုင်ရှောင်မေ့ - @ကျိုးဟန်... ကိုဟန်... တွေ့လိုက်လား... တကယ် ပျံနေတာဟ... အခု တစ်မြို့လုံး အုတ်အော်သောင်းနင်း ဖြစ်နေပြီ..."
"ယန်မီ - အရမ်း မိုက်တာပဲ... ဒါပေမဲ့ ကိုဟန် လောက်တော့ မချောသေးပါဘူး..."
"ခွေးဘုံ - အခု မြို့ထဲမှာ အစောင့်တွေ အများကြီး အဲဒီ ပျံသန်းသွားတဲ့ လူအကြောင်း လိုက်စုံစမ်းနေကြတယ်..."
"ပတ်ဒါချန်း - တကယ်ရော ဟုတ်ရဲ့လား... အပိုတွေ လျှောက်ပြောနေတာ မဟုတ်ဘူးလား..."
"ပတ်တွမ့်ကန်း - တကယ် ပျံနိုင်တယ် ဆိုရင် အဲဒီလူရဲ့ စွမ်းအားက ဘယ်လောက်တောင် ကြီးမားနေမလဲ... ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ငါတော့ မယုံဘူး..."
"ဝမ်ရွှိုက် - မင်းတို့ တောင်ကိုရီးယားနိုင်ငံ က ကောင်တွေ ထပ်ပြီး မငြိမ်မသက် ဖြစ်နေပြန်ပြီလား... ကျောင်းတော်ခေါင်းဆောင် ဆီ သွားတိုင်လိုက်ရမလား..."
ဝမ်ရွှိုက် ၏ စကားကို ကြားပြီးနောက် ဘန်နိုင်ငံ မှ ကောင်များ အားလုံး တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ယင်သွားကြပြီး...
ချက်ချင်း ငြိမ်ကျသွားကြတော့သည်။
ကျိုးဟန် ၏ အပြစ်ပေးမှုကို သူတို့ တကယ် ကြောက်နေကြပြီ ဖြစ်သည်။
သူတို့ အားလုံး အခုချိန်မှာ အရမ်း မွဲတေနေကြပြီ ဖြစ်ရာ...
နောက်ထပ် အနှုတ်လက္ခဏာ အကျိုးသက်ရောက်မှု တစ်ခု ထပ်ပေးလိုက်ပါက ရွှေဒင်္ဂါး ၁၀၀၀ တောင် ပေးနိုင်တော့မည် မဟုတ်ပေ။