အခန်း ၅

အခန်း (၅)ချန်ဟဲဂိုဏ်း

"သိုင်းပညာကတော့ တကယ့်ကို ထူးချွန်လွန်းတာပဲ"

လှေပေါ်တွင် အကဲခတ်တတ်သူများလည်း ရှိနေသည်။ ရှောင်ပီလီ၏ သိုင်းပညာကို မြင်လိုက်ရပြီးနောက် သူတောင်းစားကို လှေပေါ်မှ နှင်ထုတ်ရန် ကြံစည်ထားသူများမှာလည်း ထိုအကြံကို စွန့်လွှတ်လိုက်ကြသည်။

ခရီးသွားရာတွင် သူတစ်ပါးအတွက် အဆင်ပြေအောင် လုပ်ပေးခြင်းမှာ ကိုယ့်အတွက်လည်း အဆင်ပြေစေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ သူရဲကောင်းလုပ်ပြီး သိုင်းပညာရှင်တစ်ယောက်ကို သွားထိမိပါက အသက်ဘယ်လို ပျောက်သွားမှန်းတောင် သိလိုက်ရမည် မဟုတ်ပေ။

"ကောင်းလိုက်တာ၊ ကောင်းလိုက်တာ၊ သခင်လေး ကျေးဇူးပြုပြီး ကြွပါ"

ငွေကို လက်ခံရရှိလိုက်သော လှေဦးစီး၏ မျက်နှာမှာ ပြုံးရွှင်နေတော့သည်။

"လှေကို ခွာတော့၊ လှေကို ခွာတော့"

လှေသမားများမှာ လှေကို ဆိပ်ကမ်းမှ ထွက်ခွာစေရန် အားကုန်တွန်းလိုက်ကြရာ လှေမှာ မြစ်ထဲသို့ မျောပါသွားလေသည်။

"နေဝင်ရီတရောတွင် မြစ်ရိုးတစ်လျှောက် လှပနေပါပေတယ်"

ရှောင်ပီလီသည် လှေဦးတွင် ရပ်ကာ နေဝင်အလှကို ငေးကြည့်ရင်း တိုးတိုးလေး ညည်းလိုက်သည်။

လင်းရွှေမြို့မှ ထွက်ခွာပြီးလျှင် အေးအေးဆေးဆေးသာ နေထိုင်သွားမည်ဆိုပါက ရှောင်မိသားစုအနေဖြင့် သူ့ကို ပြန်ရှာတွေ့ရန်မှာ မလွယ်ကူတော့ပေ။

...

"ကြားပြီးကြပြီလား"

"လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ရက်က အိမ်နီးချင်း လဲ့ချွမ်းမြို့မှာ ဖြစ်ပျက်ခဲ့တဲ့ အကြောင်းအရာကြီးတစ်ခု ရှိတယ်"

စကားသံများမှာ ရှောင်ပီလီ၏ နားထဲသို့ ရောက်ရှိလာသည်။ နေဝင်ချိန်နှင့်အတူ လူတစ်စုမှာ လှေဦးတွင် ရပ်ကာ စကားစမြည် ပြောဆိုနေကြသည်။

"ဘာအကြောင်းအရာကြီးလဲ"

"အဘိုးကြီးလျှို၊ ခင်ဗျားက ခရီးသွားများပြီး အဆက်အသွယ် ပေါများတယ်ဆိုတာ သိပါတယ်၊ ကျွန်တော်တို့ကို မစောင့်ပါနဲ့တော့"

"ဟုတ်တယ်လေ၊ မြန်မြန် ပြောပြစမ်းပါဗျာ။ တကယ်ကို အကြောင်းအရာကြီးဆိုရင် ကျွန်တော့်ဆီက ဟွားတျောက်သေရည် တစ်ပန်းကန် တိုက်မယ်"

လူအုပ်စုမှာ အဝတ်အစား ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ဝတ်ဆင်ထားသော လူရွယ်တစ်ဦးကို ဝိုင်းရံထားကြသည်။ ထိုလူ၏ နားထင်မှာ ဖောင်းကြွနေပြီး မျက်လုံးများမှာ တောက်ပ ထက်မြက်နေသည့်အတွက် အတွေ့အကြုံရှိသော သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦး ဖြစ်ကြောင်း တစ်ချက်ကြည့်ရုံဖြင့် သိနိုင်သည်။

အဘိုးကြီးလျှိုသည်လည်း လူအများ၏ အာရုံစိုက်မှုကို ခံရသည်ကို သဘောကျကာ ရယ်မောလိုက်သည်။

"မင်းတို့ နူစန်းဖောင်ကို လူတိုင်း သိပါတယ်၊ ပိုက်ဆံကပ်စေးနည်းပြီး ရေရောထားတဲ့ သေရည်ပဲ ဝယ်သောက်တတ်တာ၊ အဲဒါမျိုးတော့ ငါ မသောက်ဘူး"

"ငါ ဒီနေ့မှ လဲ့ချွမ်းမြို့က ပြန်လာတာ... မနေ့က လဲ့ချွမ်းမြို့ ရှောင်မိသားစုက ဒုတိယမြောက်သခင် ရှောင် သေဆုံးသွားပြီ"

"ဝူး"

ပတ်ဝန်းကျင်မှာ ဆူညံသွားသည်။

"ဒုတိယမြောက်သခင် ရှောင်က အဆင့်(၇) ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦး၊ ရှောင်မိသားစုရဲ့ အကြီးဆုံးသခင်ကလည်း အဆင့်(၉)အထွတ်ထိပ် သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦး၊ လဲ့ချွမ်းမြို့က ချန်ဟဲဂိုဏ်းတောင် ဒုတိယမြောက်သခင် ရှောင်ကို မသတ်ရဲလောက်ဘူး မဟုတ်လား"

"ဟုတ်တယ်၊ တစ်မြို့လုံးမှာ အဆင့်(၇) ကျွမ်းကျင်သူဆိုတာ ရှားပါးလှပါတယ်၊ အပြင်က သိုင်းပညာရှင်တစ်ယောက်ယောက်ကများ လာသတ်တာလား"

ဆွေးနွေးမှုများမှာ အမျိုးမျိုး ဖြစ်နေသည်။

ဤနေရာတွင် အဆင့်(၇) ကျွမ်းကျင်သူဆိုသည်မှာ မြို့တစ်မြို့ကို အုပ်စိုးနိုင်သော ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး ဖြစ်သည်။

အဘိုးကြီးလျှိုသည် ခေါင်းခါလိုက်သည်။

"မင်းတို့ မသိသေးပါဘူး၊ ဒုတိယမြောက်သခင် ရှောင်ကို သတ်လိုက်တဲ့သူက တခြားသူ မဟုတ်ဘူး၊ သူ့ရဲ့ တစ်ဦးတည်းသော သား ရှောင်ပီလီပဲ"

"ကြားရတာတော့ မနေ့က ရှောင်ပီလီက ရှောင်မိသားစုရဲ့ အကြီးဆုံးသခင်လေးရဲ့ ဇနီးကို မဖွယ်မရာ လုပ်ဖို့ ကြံစည်တာကို ဒုတိယမြောက်သခင် ရှောင်က ဖမ်းမိသွားတာတဲ့၊ ဒေါသထွက်ပြီးတော့ ရှောင်ပီလီကို မိသားစုအကြီးအကဲဆီ ပို့ပြီး အပြစ်ပေးဖို့ လုပ်တာပေါ့၊ ရှောင်ပီလီကလည်း မိသားစုအကြီးအကဲဆီ သွားရင် သေမှာ သေချာမှန်း သိတော့ လမ်းမှာပဲ ချောင်းမြောင်း တိုက်ခိုက်လိုက်တာ..."

"အခုထိ ရှောင်မိသားစုနဲ့ ချန်ဟဲဂိုဏ်းကလူတွေက နေရောင်ခြည်တောင်မှာ ရှောင်ပီလီ ဘယ်ရောက်နေလဲဆိုတာ လိုက်ရှာနေကြတုန်းပဲ"

လူအုပ်စုမှာ ဒေါသထွက်သွားကြသည်။

"သောက်ကျိုးနည်း၊ ဒီရှောင်ပီလီက တကယ့်ကို တိရစ္ဆာန်ပဲ၊ ကိုယ့်မရီးကိုတောင် လက်ပါရက်နိုင်တယ်လို့"

"ကိုယ့်အဖေကိုတောင် သတ်ရက်တဲ့သူ၊ မရီးဆိုတာ ဘာများ ထူးဆန်းလို့လဲ"

"ဒါပေမဲ့ ရှောင်မိသားစုကိစ္စနဲ့ ချန်ဟဲဂိုဏ်းနဲ့ ဘာဆိုင်လို့လဲ၊ သူတို့က ဘာလို့ ရှောင်ပီလီကို ရှာနေတာလဲ"

"မသိဘူး၊ ဒါပေမဲ့ အခု လင်းရွှေမြို့မှာတောင် ချန်ဟဲဂိုဏ်းကလူတွေက ရှောင်ပီလီ ဘယ်မှာလဲ လိုက်ရှာနေကြပြီ"

"..."

"အင်းလေ၊ ဒီခေတ်ကာလက တကယ့်ကို ဆိုးဝါးလှပါတယ်"

"လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ရက်ကပဲ ကျွန်တော်တို့မြို့က လူကြီးမင်းဝမ်က ဆယ့်နှစ်ခံတပ်ကွင်းဆက်နဲ့ ပူးပေါင်းမိလို့ မိသားစုလိုက် ချန်ဟဲဂိုဏ်းရဲ့ လက်ချက်နဲ့ အပြုတ်ရှင်းခံလိုက်ရတယ်၊ သခင်လေးဝမ်တစ်ယောက်ပဲ လွတ်မြောက်သွားတာ၊ အခုလည်း ချန်ဟဲဂိုဏ်းက သခင်လေးဝမ်ကို လိုက်ရှာနေတုန်းပဲ၊ အခု လဲ့ချွမ်းမြို့မှာလည်း ရှောင်ပီလီတစ်ယောက် ထပ်ပေါ်လာပြန်တယ်"

"စန်းကျန်းမဟာမိတ်အဖွဲ့နဲ့ ဆယ့်နှစ်ခံတပ်ကွင်းဆက်တို့ရဲ့ ပဋိပက္ခကြောင့် ဒီကာလမှာ ရေကြောင်းခရီးသွားသူ နည်းသွားတယ်၊ ကုန်သည်တချို့ဆိုရင် ကျွန်တော်တို့ စန်းရွှေမြို့ကိုတောင် မလာရဲတော့ဘူး"

...

လှေဦးတွင် ဆူညံစွာ ပြောဆိုနေကြသည့် စကားများကို နားထောင်ရင်း ရှောင်ပီလီ၏ မျက်နှာတွင် ဘာအမူအရာမှ မပေါ်လာပေ။

သူ့အဖေမှာ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ရှောင်မိသားစု၏ ဒုတိယမြောက် အရေးပါသော ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး ဖြစ်သည်။ ရုတ်တရက် သေဆုံးသွားသည့်အတွက် ရှောင်မိသားစုအနေဖြင့် ရှင်းပြချက်တစ်ခုတော့ လိုအပ်ပေလိမ့်မည်။

ရှောင်ဖူးရှန့်အနေဖြင့်လည်း မိမိညီကို မိမိ သတ်ခဲ့သည်ဟု ဝန်ခံမည် မဟုတ်သဖြင့် ဤဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးမှာ သူ့ဆီသို့သာ ကျရောက်လာမည် ဖြစ်သည်။

သူ ထင်မထားမိသည်မှာ ရှောင်ဖူးရှန့်က မိမိ၏ ချွေးမအကြီးအပေါ် ဂုဏ်သိက္ခာ ညှိုးနွမ်းစေမည့် စကားများကို ပြောဆိုလိမ့်မည်ဟု မထင်မှတ်ထားပေ။

ဤခေတ်ကာလတွင် ဤကဲ့သို့ ကောလာဟလများမှာ အမျိုးသမီးတစ်ယောက်၏ တစ်သက်တာလုံး ခေါင်းမဖော်နိုင်အောင် လုပ်ဆောင်နိုင်စွမ်း ရှိပေသည်။

ထိုသတင်းထဲတွင် စန်းယွမ်ဓားဂိုဏ်း၏ ပြင်ပတပည့် လင်းဟိုင်အကြောင်း တစ်စုံတစ်ရာ မပါဝင်ပေ။ ချန်ဟဲဂိုဏ်းမှာ ဘာကြောင့် ဝင်ပါနေရသနည်း။

ချန်ဟဲဂိုဏ်းမှာ ရှောင်မိသားစုထက် များစွာ သာလွန်သည်။ ဂိုဏ်းချုပ် 'လက်ချောင်းခုနစ်ချောင်း နတ်ဘုရားကျားသစ် စွင်းချန်ဟဲ' မှာ အဆင့်(၆) ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦးပင် ဖြစ်သည်။

ချန်ဟဲဂိုဏ်းမှာ လဲ့ချွမ်းမြို့တွင်သာမက စန်းရွှေမြို့တစ်လျှောက်တွင်လည်း ဩဇာအာဏာ ကြီးမားသည်။ ချန်ဟဲဂိုဏ်း၏ ကျောထောက်နောက်ခံ စန်းကျန်းမဟာမိတ်အဖွဲ့မှာ စန်းရွှေမြို့၏ အရှင်သခင် ဖြစ်ပြီး မြို့စားကြီးတောင် သူတို့ကို မျက်နှာသာ ပေးရသည်။

"စန်းယွမ်ဓားဂိုဏ်းရဲ့ ပြင်ပတပည့်တစ်ယောက်ကိုတောင် သတ်ပြီးပြီ၊ ချန်ဟဲဂိုဏ်းကို စိုးရိမ်နေရဦးမှာလား"

ထိုသို့ တွေးတောရင်း။

ရှောင်ပီလီသည် ခေါင်းခါလိုက်သည်။ ယခုဆိုလျှင် စန်းယွမ်ဓားဂိုဏ်းအတွင်းမှလူများပင် သူ့ကို သတ်ရန် ကြိုးစားနေကြသည်။ ချန်ဟဲဂိုဏ်းက ဘာများ ထူးခြားပါတော့မည်နည်း။

ထို့ပြင် ယောက်ျားတစ်ယောက် သေရခြင်းမှာ ကံကြမ္မာသာ ဖြစ်သည်။ သူ့တွင် စနစ် ရှိနေပြီဖြစ်ရာ သူ အသက်ရှင်နေသရွေ့ သူ့ကို ရန်သူများသာ ကြောက်ရွံ့ရမည် ဖြစ်သည်။

...

လှေကြီး၏ အခန်းမှာ ရှောင်ပီလီမတက်မီကတည်းက တက်လာသော လူစုက ငှားရမ်းထားသည်။

အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်မှာ အသက်သုံးဆယ့်ငါး၊ သုံးဆယ့်ခြောက်နှစ်အရွယ်ရှိပြီး အဖိုးတန် ပိုးထည်ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားသည်။ သူမှာ အနည်းငယ် ဝဝဖိုင့်ဖိုင့် ဖြစ်သော်လည်း ဉာဏ်ကောင်းပြီး အရည်အချင်းရှိပုံ ပေါက်သည်။

"ခုနက လူငယ်လေးရဲ့ အကြောင်းကို သိရပြီလား"

"သူက ချန်ဟဲဂိုဏ်းကလား"

ဝမ်ထျန်ဖူးသည် ပြတင်းပေါက်မှတစ်ဆင့် လှေဦးတွင် အေးဆေးစွာ ထိုင်ကာ အပြင်ဘက်မှ ဆူညံစွာ ဆွေးနွေးနေကြသည်ကို နားထောင်နေသော ရှောင်ပီလီကို ကြည့်ရင်း ဘေးနားရှိ အသက်လေးဆယ်ခန့်ရှိသော လူသန်ကြီးကို မေးလိုက်သည်။

"လှေပေါ်တက်လာတုန်းက သူ ပြသခဲ့တဲ့ သိုင်းပညာအရဆိုရင် သူက အနည်းဆုံး အဆင့်(၉) အထွတ်ထိပ် သို့မဟုတ် အဆင့်(၈) ဖြစ်မယ်၊ သူ့ရဲ့ နောက်ကြောင်းက ရိုးရှင်းမှာ မဟုတ်ဘူး" တိန်းယုံက ခေါင်းခါရင်း ပြောသည်။

"ချန်ဟဲဂိုဏ်းတစ်ဂိုဏ်းလုံးမှာ အဲဒီလို အသက်ငယ်တဲ့ အဆင့်(၉) အထွတ်ထိပ် ကျွမ်းကျင်သူ သုံး၊ လေးယောက်ပဲ ရှိတယ်၊ အပြင်ဘက်က ကလေးကတော့ သူတို့ထဲမှာ မပါဝင်ဘူး"

"ခုနက ကျွန်တော်တို့ ညီအစ်ကိုတွေကို သုံးစုခွဲပြီး ကုန်းလမ်းက ထွက်ခွာခိုင်းလိုက်တယ်၊ သူတို့က ချန်ဟဲဂိုဏ်းရဲ့ အာရုံစိုက်မှုကို အများဆုံး ရယူထားပြီးပြီ၊ အဲဒီ ညီအစ်ကိုတွေကလည်း ကျွန်တော်တို့ နေရောင်ခြည်တောင်ကနေ ထွက်သွားမယ်လို့ ထင်နေကြလိမ့်မယ်၊ သူတို့ကို ဖမ်းမိရင်တောင်မှ ချန်ဟဲဂိုဏ်းက နေရောင်ခြည်တောင်ကိုပဲ ရှာကြလိမ့်မယ်"

"ကျွန်တော်တို့ စန်းရွှေမြို့ကနေ ထွက်ခွာနိုင်တာနဲ့ ဆယ့်နှစ်ခံတပ်ကွင်းဆက်က သူရဲကောင်းတွေနဲ့ တွေ့လိမ့်မယ်၊ အဲဒီအချိန်ကျရင် ချန်ဟဲဂိုဏ်းတောင် ကျွန်တော်တို့ကို ဘာမှ လုပ်နိုင်တော့မှာ မဟုတ်ဘူး"

"ဘုန်း"

ဝမ်ထျန်ဖူးသည် စားပွဲကို ထုလိုက်ပြီး မျက်လုံးများထဲတွင် မုန်းတီးမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

"ချန်ဟဲဂိုဏ်း သောက်ကျိုးနည်း၊ ချန်ဟဲဂိုဏ်းရဲ့ ဖိအားပေးမှုတွေသာ မရှိရင် ကျွန်တော့် ဝမ်မိသားစုကို သိမ်းပိုက်ဖို့ ကြိုးစားနေတာ၊ ကျွန်တော့်အဖေက ဘာလို့ ဆယ့်နှစ်ခံတပ်ကွင်းဆက်နဲ့ ပူးပေါင်းဖို့ အန္တရာယ်ကြီးတဲ့ အလုပ်ကို လုပ်ရမှာလဲ"

"အနာဂတ်မှာ ချန်ဟဲဂိုဏ်းကို အဆတရာ ပြန်ပေးဆပ်စေရမယ်"

အင်းလေ။

တိန်းယုံသည် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ အခု အသက်ရှင်နေတာကိုပဲ ကျေးဇူးတင်ရမည်။ ဆယ့်နှစ်ခံတပ်ကွင်းဆက်ဆီ သွားရင်တောင်မှ ဆယ့်နှစ်ခံတပ်ကွင်းဆက်က ဝမ်မိသားစုအတွက် ချန်ဟဲဂိုဏ်းကို တကယ်ပဲ တိုက်ခိုက်ပေးပါ့မလား။

ထို့ပြင် ချန်ဟဲဂိုဏ်း၏ နောက်ကွယ်တွင် စန်းကျန်းမဟာမိတ်အဖွဲ့ ရှိနေသည်။ စန်းရွှေမြို့တစ်ခုလုံးကို အုပ်စိုးထားသော ကြီးမားသည့် အင်အားစုဖြစ်သည်။ ဆယ့်နှစ်ခံတပ်ကွင်းဆက်က အစွမ်းကုန် တိုက်ခိုက်ရင်တောင်မှ သူတို့ကို အနိုင်ယူနိုင်ဖို့ မသေချာပေ။

...

နေမှာ လုံးဝ မဝင်သေးသော်လည်း မြစ်ပြင်မှာ မြူများ ဖုံးလွှမ်းလာပြီ ဖြစ်သည်။

"ဧည့်သည်လမ်းမထက်တွင် တောင်တန်းများ၊ ရေပြင်စိမ်းပေါ်တွင် လှေတစ်စင်း ခရီးနှင်နေသည်"

"သူတို့က ငါ့ကို လာရှာတာ မဟုတ်ပါစေနဲ့"

ရှောင်ပီလီ၏ နားများမှာ လှုပ်ရှားသွားသည်။ ရေပြင်တွင် လှော်တက်သံများကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် သူ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ ယွမ်မြစ်၏ ရှုခင်းမှာ လှပသော်လည်း တစ်စုံတစ်ယောက်က ဤငြိမ်းချမ်းသော အလှကို ဖျက်ဆီးတော့မည် ဖြစ်သည်။

သူသည် အကြိမ်တစ်ရာ သန့်စင်ဓားကို ချကာ ဘေးနားတွင် ထားလိုက်ပြီး ညာလက်ဖြင့် ဓားရိုးကို ကိုင်ထားလိုက်သည်။

"မြန်နှုန်းမြင့်လှေတစ်စင်း ရောက်လာပြီ... မဟုတ်ဘူး၊ နောက်မှာ လှေကြီးတစ်စင်း ပါလာသေးတယ်"

"အဲဒီ အလံကို ကြည့်စမ်း၊ ချန်ဟဲဂိုဏ်းရဲ့ လှေပဲ"

ထိတ်လန့်စရာ အော်သံများ ပေါ်လာသည်။

ချန်ဟဲဂိုဏ်းမှာ စန်းရွှေမြို့တွင် ကျော်ကြားလှသဖြင့် လှေကြီးပေါ်ရှိ အလံကို မြင်သည်နှင့် တစ်ယောက်ယောက်က ချက်ချင်း သိလိုက်ကြသည်။

"တွေ့ပြီ"

"ခုနက လှေတွေ မဟုတ်ဘူး၊ ဒီလှေပဲ ဖြစ်ရမယ်"

"ဝိုင်းထားလိုက်ကြ"

"..."

ထိုအချိန်တွင် ပတ်ဝန်းကျင်၌ သတိပေးလေချွန်သံသံများ ဆက်တိုက် ထွက်ပေါ်လာသည်။

လှေငယ်များမှာ သူတို့၏ လှေကြီးကို ဝိုင်းရံထားလိုက်ကြသည်။

လှေငယ်များပေါ်တွင် ချန်ဟဲဂိုဏ်းဝင် လူသန်ကြီးများမှာ လှေပေါ်ရှိလူများကို အေးစက်စက် ပြုံးကာ ကြည့်နေကြသည်။

လှေငယ်များ မဝေးလှသော နေရာတွင် လှေကြီးတစ်စင်းမှာ လေနှင့် ရေကို ဆန့်ကျင်ကာ ရောက်ရှိလာပြီး ပေတစ်ရာကျော်မျှသာ ဝေးကွာတော့သည်။

လှေဦးစီးနှင့် အခြား လှေသမားများမှာ လှေပေါ်ရှိ ထောင့်တစ်နေရာတွင် တုန်လှုပ်စွာဖြင့် ပုန်းအောင်းနေကြသည်။

"ချန်ဟဲဂိုဏ်း... ချန်ဟဲဂိုဏ်းရဲ့ လှေက ဘာလို့ ဒီနေရာကို ရောက်လာတာလဲ"

"ချန်ဟဲဂိုဏ်းက ငါတို့ လှေကို လာရှာတာ ဖြစ်မယ်"

ရှောင်ပီလီ၏ အကြည့်မှာ လှေပေါ်ရှိလူများကို ဖြတ်သန်းကြည့်ရှုလိုက်ပြီး နောက်ဆုံးတွင် လှေခန်းထဲမှ အခုမှ ထွက်လာသော လူစုကို မြင်လိုက်ရသည်။ သူတို့၏ မျက်နှာများမှာ ဖြူဖျော့နေပြီး တချို့မှာ လှေပေါ်တွင် ခိုင်မြဲစွာ ရပ်နိုင်ရန်အတွက် လှေကို မှီထားရသည်။

ရှောင်ပီလီမှာ စိတ်ထဲတွင် နားလည်သွားသည်။

ချန်ဟဲဂိုဏ်း၏ ပစ်မှတ်မှာ သူ မဟုတ်ဘဲ ဤလူစု ဖြစ်ပုံရသည်။