အခန်း ၁၂
Vol. 1 Ch. 12
အခန်း (၁၂)ထျန်းလန်ရွာ
“ဒါဆိုရင်လည်း သူရဲကောင်း ရှန်လန်၊ ကျွန်တော်နဲ့အတူ လိုက်ခဲ့ပါ”
“မြို့ပြင်က တောင်စောင့်နတ်ကွန်းမှာ တွေ့ဖို့ ချိန်းထားတာမို့ အချိန်နီးနေပါပြီ” ဟု ကျူးရှော့က ပြောသည်။
“ငွေကိစ္စအတွက်ကတော့ အခု နှစ်ရာပေးထားမယ်၊ ကျန်တဲ့ သုံးရာကိုတော့ ထျန်းလန်ရွာက ပြန်ဆင်းလာရင် ပေးပါ့မယ်”
စကားဆုံးသည်နှင့် ကျူးရှော့က ငွေစက္ကူ နှစ်ရာတန် တစ်ရွက်ကို ရှောင်ပီလီထံ ကမ်းပေးသည်။
ရှောင်ပီလီ ခေါင်းညိတ်ကာ ငွေစက္ကူများကို သိမ်းဆည်းလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူ့ကိုယ်သူ ပြင်ဆင်ပြီး ဓားရှည်ကြီးကို လွယ်ကာ ကျူးရှော့နှင့်အတူ တည်းခိုခန်းမှ ထွက်လာခဲ့သည်။
နှစ်ဦးသား မြင်းစီး၍ အလျင်အမြန် သွားကြရာ အမွှေးတိုင်တစ်တိုင်စာမျှ အချိန်ကြာပြီးနောက် မြို့ပြင်ရှိ တောင်စောင့်နတ်ကွန်းသို့ ရောက်ရှိလာကြသည်။
ဤအချိန်တွင်၊
တောင်စောင့်နတ်ကွန်း အတွင်း၌ လူအတော်အတန် ရှိနှင့်နေသည်။
အားလုံးမှာ လက်နက်ကိုယ်စီ ကိုင်ဆောင်ထားသည့် သိုင်းလောကသားများ ဖြစ်ကြသည်။ နတ်ကွန်းအပြင်ဘက်မှ လှုပ်ရှားသံများကို ကြားရသောအခါ လက်နက်များကို တင်းကျပ်စွာ ကိုင်ဆွဲလိုက်ကြသည်။ သို့သော် ကျူးရှော့နှင့်အတူ လူငယ်တစ်ယောက် ပါလာသည်ကို မြင်မှသာ အားလုံး စိတ်အေးသွားကြသည်။
မျက်လုံးအားလုံး ရှောင်ပီလီဆီသို့ ရောက်သွားသည်။ ကျူးရှော့ အဘယ်ကြောင့် ဤလူငယ်ကို ခေါ်လာရသလဲဆိုသည်ကို နားမလည်ကြသော်လည်း မည်သူမျှ စကားမဆိုကြပေ။
ထျန်းလန်ရွာကို ဝင်စီးရခြင်းမှာ သတိမထားလျှင် အသက်အန္တရာယ် ရှိနိုင်သည်။ သို့သော် သူတို့မှာ ဆုကြေးအတွက် အသက်ကို ပေါင်ထားသည့် သိုင်းလောကသားများ ဖြစ်ကြရာ အလုပ်သမားများသာ ဖြစ်သည်။ 'ခေါင်းသုံးလုံးဝံပုလွေ' ဟူရှုံးနှင့်သာ တိုက်ရိုက်မတွေ့လျှင် လမ်းကြောင်းရှာ၍ ထွက်ပြေးနိုင်သေးသည်။
ထို့ပြင် ထျန်းလန်ရွာမှာ အင်အားကြီးသည့် နေရာတစ်ခု ဖြစ်သည်။ ရွာ၏ ဘဏ္ဍာတိုက်ကို ဖောက်နိုင်ပါက တန်ဖိုးရှိသည့် ပစ္စည်းများ အများအပြား ရနိုင်ပေမည်။
“မာမိသားစု ရောက်လာပြီဆိုရင်တော့ စကြတာပေါ့”
အားလုံး ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြသည်။
ရှောင်ပီလီ ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ အရှေ့မြစ်မြို့သို့ ရောက်သည်မှာ ရက်အနည်းငယ်သာ ရှိသေးသဖြင့် သိုင်းလောကသားများနှင့် ရင်းနှီးမှု မရှိသေးပေ။ သူနှင့် ရင်းနှီးသည့် မျက်နှာတစ်စုံတစ်ယောက်မျှ မတွေ့ရပေ။
သို့သော်လည်း မြို့နယ်ဆိုသည်မှာ မြို့နယ်ပင် ဖြစ်သည်။ လဲ့ချွမ်းမြို့တွင် အဆင့်(၇) ကျွမ်းကျင်သူ တစ်ယောက်တွေ့ဖို့ပင် ခက်ခဲလှသော်လည်း ယခုတော့ နတ်ကွန်းငယ်လေးတစ်ခုအတွင်းတွင်ပင် အများအပြား စုဝေးနေကြသည်။
ကျူးရှော့က ရှောင်ပီလီနှင့် မလှမ်းမကမ်းတွင် ရပ်နေရင်း ရုတ်တရက် မေးလိုက်သည်။
“သခင်လေး ရှန်လန်အကြောင်း အရှေ့မြစ်မြို့မှာ တစ်ခါမှ မကြားဖူးပါဘူး။ သခင်လေးက အရှေ့မြစ်မြို့က မဟုတ်ဘူးလား”
ရှောင်ပီလီ ခေါင်းညိတ်သည်။
“ကျွန်တော်က ယွမ်ကျိုးနယ်ကပါ”
“ယွမ်ကျိုးနယ် ဟုတ်လား” ကျူးရှော့ စကားလုံး ရှာမရ ဖြစ်သွားသည်။
သူမှာ စန်းဝူဆောင် အဖွဲ့ဝင် ဖြစ်သော်လည်း အရှေ့မြစ်မြို့သားစစ်စစ် ဖြစ်သည်။ နှစ်လေးဆယ်ကျော်နေသော်လည်း မန်ပြည်နယ်မှ တစ်ခါမျှ မထွက်ဖူးသလို ယွမ်ကျိုးနယ်သားများနှင့်လည်း မဆက်ဆံဖူးသဖြင့် မည်သို့ ပြန်ပြောရမှန်း မသိတော့ပေ။
လေထုမှာ အနည်းငယ် တင်းမာနေသော်လည်း ကံကောင်းစွာဖြင့် မားမိသားစု ရောက်ရှိလာသည်။
လူတစ်စုမှာ နတ်ကွန်းအပြင်ဘက်မှ ဝင်လာကြသည်။
ရှောင်ပီလီ မာမိသားစုဝင်များကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် မာမိသားစုခေါင်းဆောင် မာမင်ဖုန်းနှင့် သူ၏ ဘေးတွင် ရပ်နေသည့် အဘိုးအိုထံသို့ အကြည့်ရောက်သွားသည်။
အဘိုးအိုမှာ အနက်ရောင် ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး လက်မောင်းရှည်လျားကာ လက်ဖဝါးများမှာ အညိုရင့်ရောင် ဖြစ်နေသည်။ သူ့၏ လက်သည်းများကြားတွင် သိုင်းပညာများ စုဝေးနေသည်ကို သိသာနိုင်သည်။ ထို့ပြင် အဘိုးအို၏ နားထင်ကြောများမှာ ဖောင်းကြွနေပြီး လမ်းလျှောက်သည့်ပုံမှာ နဂါးတစ်ကောင်နှင့် ကျားတစ်ကောင်အလား ခန့်ညားလှသည်။
'သူက အဆင့်(၆) ကျွမ်းကျင်သူ ဖြစ်ပြီး ရန် နှင့် တုစွမ်းအင်လမ်းကြောင်းများကို ဖွင့်လှစ်ထားကာ စစ်မှန်သော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို ပြောင်းလဲထားပြီးတဲ့သူ ဖြစ်မှာပဲ'
ထိုကဲ့သို့သော ခေါင်းဆောင်နှင့်အတူ အဆင့်(၇) ကျွမ်းကျင်သူ ဆယ်ဦးကျော် ပါလာသဖြင့် ထျန်းလန်ရွာ အနေဖြင့် ခုခံနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။
ထျန်းလန်ရွာမှာ အားနည်းသည်တော့ မဟုတ်သော်လည်း အဆင့်(၇) ကျွမ်းကျင်သူ ဆယ်ဦးကျော်ကိုတော့ မယှဉ်နိုင်ကြောင်း ရှောင်ပီလီ သိလိုက်သည်။
မာမိသားစု ငှားရမ်းထားသည့် ကျွမ်းကျင်သူသာ ဟူရှုံးကို သတ်နိုင်ပါက ထျန်းလန်ရွာမှာ ယခုတစ်ခေါက်တွင် ပျက်စီးတော့မည် ဖြစ်သည်။
“'ရောနှောစွမ်းအင်လက်' ဆရာကြီး ကျန်း လာပြီပဲ”
“ဆရာကြီး ကျန်း”
“ဆရာကြီး...”
နတ်ကွန်းထဲရှိ လူအများစုမှာ အနက်ရောင်ဝတ်စုံနှင့် အဘိုးအိုကို သိကြသည်။ 'ရောနှောစွမ်းအင်လက်' ဆရာကြီး ကျန်းကျုံးမှာ စကားမပြောဘဲ ခေါင်းသာ အနည်းငယ် ညိတ်ပြသည်။
မားမင်ဖုန်းက ရှိသူများကို ကြည့်ကာ ရိုသေစွာ လက်အုပ်ချီလိုက်သည်။
“အားလုံး ကူညီပေးကြတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်”
“ဒီကိစ္စ ပြီးဆုံးသွားရင်တော့ ကျွန်တော် ကတိပေးထားတဲ့ ငွေကြေးအပြင် အားလုံးအတွက် လက်ဆောင်တစ်ခုလည်း ပေးဦးမှာပါ”
နတ်ကွန်းထဲရှိ လူများ၏ မျက်လုံးများ အရောင်တောက်သွားသည်။
မာမိသားစုမှာ အရှေ့မြစ်မြို့တွင် အင်အားကြီးသည့် မိသားစု မဟုတ်သော်လည်း ဆေးဝါးလုပ်ငန်းဖြင့် နာမည်ကြီးသည်။ မာမင်ဖုန်း ပြောသည့် လက်ဆောင်မှာ ဆေးလုံး တစ်မျိုးမျိုးများ ဖြစ်လေမလား။
သိုင်းပညာ လေ့ကျင့်ရာတွင် ကြိုးစားအားထုတ်မှုသာမက ဆေးဝါးများနှင့် ဆေးရည်များ၏ အကူအညီလည်း လိုအပ်ပေသည်။
မာမင်ဖုန်း ပြောသည့် လက်ဆောင်က မည်သည့်အရာ ဖြစ်မည်ကိုမူ မသိရသေးပေ။
“အဲဒါဆိုရင်တော့ မနှောင့်နှေးကြပါနဲ့တော့၊ မိသားစုခေါင်းဆောင် မာ၊ စကြရအောင်”
“မှန်ပါတယ်၊ ဆရာကြီး ကျန်းက ဟူရှုံးကို ကိုင်တွယ်ပေးမှာမို့လို့ ထျန်းလန်ရွာလောက်ကတော့ အသာလေးပါပဲ”
“...”
နတ်ကွန်းထဲမှ လူအချို့က ပြောလိုက်ကြသည်။
နောက်ထပ် လူတစ်ယောက်က ကျူးရှော့ကို ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။
“ကျူးရှော့၊ စန်းဝူဆောင်ရဲ့ ဝရမ်းပြေးစာရင်းမှာ ထျန်းလန်ရွာက လူတချို့ ရှိနေတယ်။ ဒီဝရမ်းတွေက ပဋိပက္ခ ဖြစ်မလား”
ကျူးရှော့ ခေါင်းခါသည်။
“ကျွန်တော်က မာမိသားစုကိုယ်စား ဖိတ်ထားတာပါ။ ခေါင်းတွေကိုသာ စန်းဝူဆောင်ကို ပြန်ယူလာနိုင်ရင် ဆုကြေးကို ရမှာပါ”
ရှောင်ပီလီ မေးခွန်းထုတ်သူဘက်သို့ ကြည့်လိုက်သည်။
သူမှာ အသက်သုံးဆယ်ကျော်အရွယ် ဖြစ်ပြီး ဓားရှည်တစ်လက်ကို ကိုင်ထားကာ မျက်နှာမှာလည်း တည်ငြိမ်လွန်းလှသည်။
“တစ်ခုတော့ ပြောထားမယ်၊ မားယမိသားစုဆီက ငွေယူပြီးမှ အလုပ်မလုပ်ရင်တော့ ကျန်တဲ့ငွေကို မမျှော်လင့်နဲ့”
မာမင်ဖုန်းက လူအုပ်ကို ကြည့်ကာ တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။
“သွားကြစို့”
“အခုသွားရင်တော့ ထျန်းလန်ရွာကို သန်းခေါင်ယံမှာ စီးနင်းနိုင်မှာပါ”
…
လူစုမှာ မြင်းများကို စီးကာ ထျန်းလန်ရွာသို့ ဦးတည်ခဲ့ကြသည်။
ထျန်းလန်ရွာမှာ တောင်နက်ထဲတွင် တည်ရှိပြီး တောင်ပေါ်သို့ တက်ရန် ကျဉ်းမြောင်းသော လမ်းကလေးများသာ ရှိသည်။ ထို့ကြောင့် မြင်းများကို ထားခဲ့ကာ တောင်တက်လမ်းအတိုင်း သွားကြရသည်။
နှစ်နာရီ ကြာပြီးနောက်၊
ရွာကလေးကို အဝေးကနေ မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။
ညမှာ မှောင်မည်းပြီး လေတိုက်နေကာ တောင်နက်ထဲတွင် ပုန်းအောင်းနေသည့် ထျန်းလန်ရွာမှာ အမှောင်ထုထဲတွင် နစ်မြုပ်နေသည်။
ရွာကို တောင်စောင်းတွင် တည်ဆောက်ထားပြီး နှစ်မီတာမြင့်သော တံတိုင်းမှာ ညဉ့်အခါတွင် တိတ်ဆိတ်နေသည်။ ကြမ်းတမ်းသော ကျောက်တုံးများဖြင့် တည်ဆောက်ထားသည့် တံတိုင်းမှာ အေးစက်စက်နှင့် ခြိမ်းခြောက်နေသည်။
ဂိတ်ပေါက်မှာ တင်းကျပ်စွာ ပိတ်ထားပြီး သံချောင်းများပါသည့် သစ်သားတံခါးကြီးမှာ ပြင်ပလူများကို မဝင်ရောက်နိုင်ကြောင်း ပြသနေသည်။
မှိန်ပျပျ မီးအိမ်အချို့က လေနှင့်အတူ ယိမ်းနွဲ့နေပြီး ဂိတ်ပေါက်အနီးကိုသာ အနည်းငယ် လင်းစေသည်။ ကင်းစောင့်နေသည့် လူဆိုးများမှာ သတိဝီရိယ ရှိနေပြီး လက်နက်များကို တင်းကျပ်စွာ ကိုင်ထားကြသည်။
သူတို့မှာ မှောင်မည်းနေသည့် နေရာများတွင် လှုပ်ရှားသံများကို ကြားနေရသဖြင့် အနီးအနားတွင် လူဆိုးများ ပုန်းအောင်းနေမှန်း သိရသည်။ သူတို့မှာ အမှောင်ထုထဲတွင် ပုန်းအောင်းနေသည့် သားရဲများကဲ့သို့ ရန်သူများ ဝင်လာသည်နှင့် တိုက်ခိုက်ရန် အသင့်ရှိနေကြသည်။
မာမင်ဖုန်း မပြောမီပင်၊
ဓားကိုင်ထားသူ နှစ်ယောက်မှာ လူစုမှ ခွဲထွက်ကာ အမှောင်ထဲတွင် ပုန်းနေသည့် လူဆိုးများဆီသို့ တိတ်တဆိတ် ချဉ်းကပ်သွားကြသည်။
ရှောင်ပီလီလည်း လိုက်သွားသည်။
'ဖတ်'
'ဖတ်'
'ဖတ်'
အမှောင်ထဲတွင် ပုန်းနေသည့် လူဆိုးများမှာ အော်ဟစ်ရန်ပင် အချိန်မရလိုက်ဘဲ ရှောင်ပီလီ၏ ဓားချက်အောက်တွင် လဲကျသွားသည်။
【ကျင့်ကြံမှုအမှတ် +10】
【ကျင့်ကြံမှုအမှတ် +10】
【...】
ရွာဂိတ်ပေါက်မှ လူများအားလုံး လဲကျသွားသောအခါ မာမင်ဖုန်းက ဆရာကြီး ကျန်းကို ရိုသေစွာ လက်အုပ်ချီလိုက်သည်။
“ဆရာကြီး ကျန်း၊ ဟူရှုံးကိုတော့ ဆရာကြီးလက်ထဲ အပ်လိုက်ပါပြီ”
ကျန်းကျုံး ခေါင်းညိတ်သည်။
“စိတ်ချပါ၊ ဟူရှုံး ဆိုတာ ကျွန်တော့်အတွက် အရေးမပါပါဘူး”
စကားဆုံးသည်နှင့် ကျန်းကျုံးက ရှေ့မှဦးဆောင်ကာ ထျန်းလန်ရွာ၏ အတွင်းပိုင်းသို့ ဝင်သွားသည်။
အနည်းငယ်မျှပင် မဝေးသေးမီ။
"ဝုန်း ဝုန်း"
အမှောင်ထဲမှ မြှားများ ဒါဇင်နှင့်ချီ ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။
"ဟွန့်"
ကျန်းကျုံး အသံတစ်ခု ထွက်လိုက်ပြီး လက်ဖဝါးကို ဖြန့်ကာ ရုတ်တရက် ရိုက်ချလိုက်သည်။
"ဗုန်း"
ကျယ်လောင်သော အသံတစ်ခု ထွက်လာသည်။
ကျန်းကျုံး၏ လက်ဖဝါးရှေ့ရှိ လေထုမှာ ပေါက်ကွဲသွားသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားပြီး လာသမျှ မြှားများမှာ တစ်စစီ ကျိုးကျကုန်သည်။
“ရွာထဲကို လူဝင်လာပြီ”
“အင်အားကြီးတဲ့သူပဲ၊ အပြင်က ကင်းစခန်းတွေ အကုန်ပြုတ်သွားပြီ”
“ရွာသူကြီးကို ချက်ချင်း သွားသတင်းပို့”
“...”
ထျန်းလန်ရွာထဲတွင် အံ့ဩသံများ ထွက်ပေါ်လာပြီး အမှောင်ထုထဲတွင် မီးတောက်များ ထိန်လင်းသွားသည်။
ရှောင်ပီလီမှာ ကျန်းကျုံး၏ နောက်ကျောကို ကြည့်ရင်း အလေးအနက် ဖြစ်သွားသည်။
စစ်မှန်သော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို ခန္ဓာကိုယ်ပြင်ပသို့ ထုတ်လွှတ်နိုင်သည့် အဆင့်(၆) ကျွမ်းကျင်သူ၏ စွမ်းအားမှာ တကယ်ပင် ထူးခြားလှပေသည်။