အခန်း ၁၃
Vol. 2 Ch. 13
အခန်း (၁၃) အဆင့်(၇) အလယ်အဆင့်
တန်ဆောင်တိုင်မီးများ ထိန်လင်းသွားသည်နှင့် တပြိုင်နက်၊
တောင်စောင့်ခံတပ်အတွင်းမှ လူဆိုးများမှာလည်း ပြေးထွက်လာကြသည်။ သူတို့၏ မျက်နှာများတွင် လူသတ်လိုသည့် အငြိုးအတေးများဖြင့် တံခါးပေါက်ဆီသို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ချဉ်းကပ်လာကြသည်။
ထျန်းလန်ရွာ၏ အတွင်းပိုင်းမှ လူအချို့မှာလည်း အိမ်ခေါင်မိုးများပေါ်သို့ ခုန်ပေါက်ကာ ပေါ်ထွက်လာကြသည်။
“ဝင်တိုက်ကြစမ်း”
ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ မာမင်ဖုန်းက အော်ဟစ်လိုက်သည်။
ထျန်းလန်ရွာမှာ အစောင့်အရှောက်များ အလွန်တင်းကျပ်လှသည်။ သူမူလက စီစဉ်ထားသည်မှာ ရွာထဲရှိ ကျွမ်းကျင်သူအချို့ကို တိတ်တဆိတ် ရှင်းလင်းပြီးမှသာ အလုံးအရင်းဖြင့် တိုက်ခိုက်ရန် ဖြစ်သည်။ ထိုသို့မှသာ ဟူရှုံး ထွက်မပြေးနိုင်မည် ဖြစ်သည်။
သို့သော် ယခုတော့ အတွေ့ခံလိုက်ရပြီဖြစ်ရာ အားလုံးဝင်တိုက်ရန်သာ ရှိတော့သည်။
သားဖြစ်သူကို သတ်ဖြတ်သွားသည့်အတွက် လက်စားချေရန်မှာ မဖြစ်မနေ လုပ်ဆောင်ရမည့် ကိစ္စဖြစ်သည်။
“ဟူရှုံးကိုတော့ ငါကိုင်တွယ်မယ်”
'ရောနှောစွမ်းအင်လက်' ဆရာကြီး ကျန်းကျုံးက မှာစကားပြောပြီးနောက် ရွာ၏ အတွင်းပိုင်းမှ ပြေးထွက်လာသည့် 'ခေါင်းသုံးလုံးဝံပုလွေ' ဟူရှုံးကို ဦးစွာ ရင်ဆိုင်လိုက်သည်။
အသက်ရှူချိန် အနည်းငယ်ကြာပြီးနောက် သူတို့နှစ်ဦး ရင်ဆိုင်တိုက်ခိုက်ကြသည်။
“ဘယ်ကောင်တွေလဲ။ အို... ကျန်းကျုံး၊ မင်းလို အိုကြီးကောင်ပါလား။ ငါ့ရဲ့ ထျန်းလန်ရွာကို လာဖို့ ဘယ်သူက မင်းကို သတ္တိပေးလိုက်တာလဲ”
“ထျန်းလန်ရွာက မကောင်းမှုတွေ အများကြီး လုပ်ထားတယ်။ ငါ့တူကို သတ်တဲ့ မာမိသားစုရဲ့ လက်စားချေဖို့ ဒီနေ့မှာပဲ မင်းတို့ရွာကို ဖျက်ဆီးပစ်မယ်”
"ဗုန်း"
"ဗုန်း"
မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ဟူရှုံးနှင့် ကျန်းကျုံးတို့ တိုက်ပွဲ ဖြစ်ပွားနေကြသည်။
ထိုအချိန်တွင်ပင်၊
လူဆိုးရာပေါင်းများစွာမှာလည်း ခံတပ်ဂိတ်ပေါက် အနီးသို့ ရောက်ရှိလာကြသည်။ သူတို့မှာ အခြေအနေကို အကဲခတ်တတ်ကြရာ တိုက်ခိုက်သူများအထဲတွင် အသက်အငယ်ဆုံးဖြစ်သည့် ရှောင်ပီလီမှာ အလွယ်ကူဆုံးဟု ယူဆလိုက်ကြသည်။
ချက်ချင်းပင် လူဆိုးတစ်ဒါဇင်ကျော်မှာ ရှောင်ပီလီဆီသို့ ဝင်ရောက်တိုက်ခိုက်ကြသည်။
“အချိန်ကိုက်ပဲ”
ရှောင်ပီလီ ခေါင်းခါလိုက်သည်။
သူက ကျူးရှော့၏ ဖိတ်ခေါ်မှုကို လက်ခံခဲ့ခြင်းမှာ ပိုင်ယွင်အိမ်တော်ကို စန်းယွမ်ဓားဂိုဏ်းက တွေ့ရှိသွားသည့်အတွက် အန္တရာယ်ရှိနေသည်ဟု ခံစားမိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ကျင့်ကြံမှု တိုးတက်စေရန်နှင့် အတွေ့အကြုံများ ရရှိရန် ထျန်းလန်ရွာသို့ လာခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။
သူ၏ လှုပ်ရှားမှုမှာ လျင်မြန်လှပြီး လက်ချောင်းများမှာ လေတဟုန်ကဲ့သို့ လှုပ်ရှားနေသည်။
ကိုးဆယ်ရာခိုင်နှုန်းအထိ ကျွမ်းကျင်သည့် ဝဇီရလက်ချောင်းပညာကို စတင်လိုက်သည်။
"ဗုန်း"
သူ၏ လက်ချောင်းမှာ သူ့ကို ခုတ်ပိုင်းရန် လာသော လက်နက်ဆီသို့ ထိုးလိုက်ရာ လက်နက်မှာ လွင့်စင်သွားသည်။
အထွတ်အထိပ်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေသည့် သံအင်္ကျီပညာ၏ အားဖြည့်ပေးမှုကြောင့် ဝဇီရလက်ချောင်းပညာမှာ ငါးရာခိုင်နှုန်းမျှသာ ကျွမ်းကျင်သေးသော်လည်း ပေးလိုက်သည့် အရှိန်အဟုန်မှာ ကြောက်ခမန်းလိလိ ဖြစ်သည်။
သာမန် လူဆိုးများဆိုလျှင် သူ၏ တစ်ချက်ထိုးရုံဖြင့် အရိုးကျိုးပြီး အသားများ ပေါက်ပြဲသွားရန်မှာ သေချာနေသည်။
ရှောင်ပီလီမှာ ဤလူဆိုးများကို သနားညှာတာမှု လုံးဝ မပြပေ။
【ကျင့်ကြံမှုအမှတ် +10】
【ကျင့်ကြံမှုအမှတ် +100】
【ကျင့်ကြံမှုအမှတ် +500】
【...】
“မကောင်းဘူး၊ သူက ကျွမ်းကျင်သူ တစ်ယောက်ပဲ”
“ အဘိုးအိုဖန့်က အဆင့်(၈) ကျွမ်းကျင်သူ ဖြစ်ပါလျက်နဲ့ ဒီလူရဲ့ တစ်ချောင်းထိုးကို မခံနိုင်ဘူး။ သူက အဆင့်(၇) ကျွမ်းကျင်သူ ဖြစ်နေမလား”
“မင်းတို့ မှားပြီး ရန်စမိပြီ”
“...”
ရှောင်ပီလီကို တိုက်ခိုက်သူများမှာ ထိတ်လန့်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ကြသည်။
မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းတွင်ပင် တစ်ဒါဇင်ကျော်ရှိသည့် လူဆိုးများထဲမှ သုံးဦးသာ ကျန်တော့သည်။ ကျန်သူများမှာ ကြောက်ရွံ့ပြီး တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး နောက်ဆုတ်သွားကြသည်။
“အသုံးမကျတဲ့ကောင်တွေ”
ဒေါသထွက်သည့် အော်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။
ဆင်းရဲနွမ်းပါးသည့် စာရေးဆရာတစ်ယောက်ကဲ့သို့ ဝတ်ဆင်ထားသည့် အလတ်စား လူတစ်ယောက်က ထိုသုံးဦးကို တွန်းဖယ်လိုက်ပြီး လက်ထဲတွင် ပြတ်တောက်နေသည့် ဦးခေါင်းကို ကိုင်ထားသည့် ရှောင်ပီလီကို ကြည့်လိုက်သည်။
ထိုဦးခေါင်းမှာ တောင်စောင့်နတ်ကွန်းတွင် ကျူးရှော့ ဖိတ်ခေါ်ထားသည့် ဓားသမားတစ်ယောက် ဖြစ်ကြောင်း ရှောင်ပီလီ မှတ်မိလိုက်သည်။
“သခင်လေး အမှတ်(၅)”
“သခင်လေး အမှတ်(၅)”
“ဒီကောင်က သာမန်လူမဟုတ်ဘူး၊ သတိထား”
ထျန်းလန်ရွာ၏ အမှတ်(၅) ခေါင်းဆောင်က ရှောင်ပီလီကို အေးစက်စွာ ကြည့်လိုက်သည်။
“သူက ဘယ်လိုလူပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ဒီနေ့ ထျန်းလန်ရွာကို ဝင်လာတဲ့အတွက်တော့ သူသေရမှာပဲ”
“ခင်ဗျားမှာ အဲဒီလောက် စွမ်းရည်ရှိပါ့မလား” ရှောင်ပီလီ ခေါင်းခါလိုက်ပြီး စိတ်ထဲမထားသည့်ပုံ ပြုလုပ်သည်။
သူတို့နှစ်ဦး စကားပြောပြီးသည်နှင့် တစ်ချိန်တည်းလိုလို တိုက်ခိုက်ကြသည်။
ရှောင်ပီလီက လက်ချောင်းတစ်ချောင်းဖြင့် ထိုးလိုက်ရာ လေတဟုန်ကဲ့သို့ လျင်မြန်လှသည်။
ထျန်းလန်ရွာ၏ အမှတ်(၅) ခေါင်းဆောင်မှာလည်း အလျှော့မပေးဘဲ လေထဲသို့ ခုန်တက်ကာ ရှောင်ပီလီဆီသို့ လက်ချောင်းဖြင့် ပြန်ထိုးလိုက်သည်။
"ဗုန်း"
လက်ချောင်းများ ဆုံတွေ့လိုက်ရာ လေထုမှာ တုန်ခါသွားလောက်အောင် ပြင်းထန်သည်။
လူဆိုးများ၏ အံ့ဩနေသည့် ကြည့်ရှုမှုအောက်တွင် ထျန်းလန်ရွာ၏ အမှတ်(၅) ခေါင်းဆောင်မှာ သုံးလှမ်းခန့် နောက်ဆုတ်သွားရသည်။ သူရပ်လိုက်သည့် နေရာတွင် ခြေရာများ နက်ရှိုင်းစွာ ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။
ရှောင်ပီလီမှာမူ တည်ငြိမ်စွာ ရပ်နေဆဲဖြစ်သည်။
“လက်ချောင်းစွမ်းအားက ပြင်းလှချည်လား”
“ဒီလောက် ငယ်ရွယ်တဲ့ အဆင့်(၇) ကျွမ်းကျင်သူ ဟုတ်လား”
အမှတ်(၅) ခေါင်းဆောင်၏ မျက်နှာမှာ ပျက်ယွင်းသွားသည်။ သူသည်ပင် အဆင့်(၇) ကျွမ်းကျင်သူ တစ်ယောက်ကို သုံးဆယ်ချက်တောင် မခံရဘဲ သတ်ခဲ့ဖူးသော်လည်း ယခုတော့ ဤလူငယ်ရှေ့တွင် အရှုံးပေးနေရသည်။
"ချွင်"
ရှောင်ပီလီမှာ အမှတ်(၅) ခေါင်းဆောင်ကို ဂရုမစိုက်ဘဲ ခါးမှ ဓားရှည်ကို ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။
အမှတ်(၅) ခေါင်းဆောင်၏ ကျင့်ကြံမှုမှာ သူ့ထက်မြင့်နိုင်သော်လည်း သူ၏ စစ်မှန်သော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်မှာ ရှောင်ပီလီ၏ ကိုယ်ခန္ဓာ အသွင်ပြောင်း ကျင့်စဉ်လောက် မကောင်းမွန်ပေ။ ထို့ပြင် အထွတ်အထိပ်အဆင့် သံအင်္ကျီပညာကြောင့် အမှတ်(၅) ခေါင်းဆောင်မှာ အနည်းငယ် အသာစီးမရ ဖြစ်သွားသည်။
မထင်လျှင် ဝဇီရလက်ချောင်းပညာမှာ ငါးရာခိုင်နှုန်းမျှသာ ကျွမ်းကျင်သဖြင့် အမှတ်(၅) ခေါင်းဆောင်ကို နောက်ဆုတ်အောင် လုပ်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။
"ရှူး"
အလင်းတန်းတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်။
နှစ်ဦးသား အနီးကပ် ရင်ဆိုင်နေရပြီး ဓားဆွဲထုတ်သည့်အချိန်မှ စတင်ကာ အသက်ရှူချိန် တစ်ဝက်မျှပင် မကြာလိုက်ပေ။
အမှတ်(၅) ခေါင်းဆောင်မှာ ရှောင်တိမ်းရန် အချိန်မရှိတော့ဘဲ တိုက်ရိုက် ရင်ဆိုင်ရတော့သည်။
သူက လက်ချောင်းများကို ကိုးခုအထိ ပုံဖော်လိုက်ပြီး လက်ချောင်း အရိပ်အချို့ကို ချန်ထားလိုက်သည်။ အဆင့်(၇) ကျွမ်းကျင်သူ တစ်ယောက်ဖြစ်သည့်အတိုင်း ထိုလက်ချောင်းများမှာ ကျောက်ပြားပေါ်တွင်ပင် အမှတ်အသားဖြစ်စေနိုင်သည်။
သို့သော် သူ၏ မျှော်လင့်ချက်မှာ ဤတိုက်ခိုက်မှုကိုသာ ခုခံနိုင်ရန် ဖြစ်သည်။
သို့သော်လည်း သူ၏ မျှော်လင့်ချက်မှာ ပျက်စီးသွားသည်။
သူ၏ လက်ချောင်း ကိုးချောင်းဖြင့် ထိုးလိုက်သည့်အချိန်တွင် ရှောင်ပီလီ၏ လက်ထဲမှ ဓားမှာ သုံးဆ ပိုမြန်သွားသည်။
"ဖတ်"
သွေးများ စင်သွားသည်။
လက်ချောင်း နှစ်ချောင်းမှာ အပေါ်သို့ ပျံတက်သွားသည်။
“အား...”
အမှတ်(၅) ခေါင်းဆောင်၏ အော်ဟစ်သံမှာ ရပ်တန့်သွားသည်။
သူ၏ လည်ပင်းမှ သွေးများ ပန်းထွက်လာပြီး ကိုယ်ခန္ဓာမှာ ပျော့ခွေကာ မြေပြင်သို့ လဲကျသွားသည်။
【ကျင့်ကြံမှုအမှတ် +1000】
ရှောင်ပီလီသာ မြင်နိုင်သည့် စာသားများ ပေါ်လာသည်။
'ကံမကောင်းလိုက်တာ၊ သိုင်းပညာ ဘာမှ မရလိုက်ဘူး'
ပထမဆုံးအကြိမ် အဆင့်(၇) ကျွမ်းကျင်သူကို သတ်နိုင်ခဲ့သဖြင့် တစ်ခုခု ထူးထူးခြားခြား ရမည်ဟု ထင်ထားသည့် ရှောင်ပီလီမှာ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။
“မင်းက တကယ်ပဲ အမှတ်(၅) ခေါင်းဆောင်ကို သတ်ရဲတယ်ပေါ့”
လူဆိုးအချို့မှာ မယုံနိုင်စွာ ဖြစ်သွားကြသည်။ သူတို့၏ ခေါင်းဆောင်မှာ တိုက်ခိုက်နေဆဲ ဖြစ်ပြီး ထျန်းလန်ရွာမှာ ယခုတစ်ခေါက် မရှုံးနိုင်သေးဟု ထင်ထားကြသည်။ ဤလူငယ်မှာ မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ သူတို့၏ အမှတ်(၅) ခေါင်းဆောင်ကို သတ်ရဲသည်။
“မိုက်မဲလိုက်တာ၊ ငါက မင်းတို့ဆီကို အထူးတလည် လာခဲ့တာလေ။ လူသတ်ရဲတဲ့ သတ္တိမရှိရင် ဒီကို ဘာလို့ လာပါ့မလဲ”
ရှောင်ပီလီက တိမ်တိုက်တက်လှေကားပညာကို သုံးကာ ငှက်ကြီးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ လူဆိုးများဆီသို့ ခုန်ဝင်သွားသည်။
“သတ်ကြစမ်း”
“ငါတို့ လူအများကြီးပဲ၊ တစ်ယောက်ကို ဓားတစ်ချက်စီ သာခုတ်ရင် ဒီကောင်ကို အပိုင်းပိုင်း ဖြစ်သွားစေရမယ်”
ချောင်းဆိုးသံများ ထွက်လာသည်။
ရှောင်ပီလီ ဝင်တိုက်သည်ကို မြင်သောအခါ လူဆိုးအချို့၏ တိုက်ခိုက်လိုစိတ်မှာ ပိုမို ပြင်းထန်လာသည်။ သူတို့မှာ ဓားသွားပေါ်တွင် နေထိုင်သူများ ဖြစ်ကြရာ သေသည်အထိ တိုက်ခိုက်ရမည့် သတ္တိမှာ မနည်းလှပေ။
သို့သော်လည်း စိတ်မကောင်းစရာပင်။
အကြွင်းမဲ့ စွမ်းအားရှေ့တွင် သတ္တိမှာ အဓိပ္ပာယ်မဲ့နေသည်။
【ကျင့်ကြံမှုအမှတ် +10】
【ကျင့်ကြံမှုအမှတ် +100】
【ကျင့်ကြံမှုအမှတ် +500】
【...】
“ပြေးကြစမ်း”
“ပြေးကြ”
“...”
နောက်ဆုံးကျန်နေသည့် အဆင့်(၈) လူဆိုးလည်း လဲကျသွားသောအခါ သူတို့မှာ ဆက်လက်မတိုက်နိုင်တော့ဘဲ အရပ်ရှစ်မျက်နှာသို့ ပြေးလွှားကုန်ကြသည်။
ရှောင်ပီလီမှာ နောက်မှ လိုက်မနေတော့ပေ။
အချိန်တိုလေးအတွင်းမှာပင် သူ၏ စနစ်ထဲရှိ ကျင့်ကြံမှုအမှတ်မှာ လေးထောင်ကျော်သွားသည်။
【ကျင့်ကြံမှုအမှတ်: 4130】
ထိုအချိန်တွင်၊
ရွာထဲရှိ တိုက်ပွဲသံများမှာ အတော်လေး ငြိမ်သက်သွားသည်။
ရှောင်ပီလီ ခေါင်းလှည့်ကြည့်လိုက်ရာ တောင်စောင့်နတ်ကွန်းတွင် တွေ့ခဲ့သည့် ဓားသမားနှစ်ယောက်မှာ ထျန်းလန်ရွာ၏ အတွင်းပိုင်းသို့ တိတ်တဆိတ် ဝင်သွားကြသည်။
ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ ရှောင်ပီလီမှာ သတ်ခဲ့သည့် လူဆိုးများ၏ ပစ္စည်းများကို သိမ်းဆည်းလိုက်သည်။ အမှတ်(၅) ခေါင်းဆောင်၏ အလောင်းမှ 'လေတဟုန် လက်ချောင်းပညာ' ဟုခေါ်သည့် ကျမ်းစာအုပ်ကို ရလိုက်သည်။
ထို့နောက် သူတို့နောက်သို့ တိတ်တဆိတ် လိုက်သွားသည်။
အမှတ်(၅) ခေါင်းဆောင်နှင့် တိုက်ခိုက်ခဲ့သည့် နေရာမှာ ခံတပ်ဂိတ်ပေါက် အနီးဖြစ်သည်။ ရွာထဲတွင် ကျွမ်းကျင်သူအချို့ တိုက်ခိုက်နေကြသော်လည်း သူတို့မှာ ဤနေရာတွင် မရှိဘဲ ရွာ၏ အတွင်းပိုင်းတွင်သာ ရှိနေကြသည်။
ရွာအတွင်းတွင် အလောင်းများမှာ နေရာအနှံ့ ဖြစ်နေသည်။
ရှောင်ပီလီမှာ သူ့နှင့်အတူ ပါလာသူအချို့၏ အလောင်းများကိုပင် မြင်တွေ့နေရရာ ထျန်းလန်ရွာမှာ ဝင်စီးရသည်မှာ မလွယ်ကူလှကြောင်း သိသာနေသည်။
'အရင်ဆုံး အဆင့်မြှင့်လိုက်ဦးမှ စိတ်ချရမယ်'
ရှောင်ပီလီ စိတ်ထဲမှ တိုးတိုးလေး ရေရွတ်ကာ အမှောင်ထဲသို့ နောက်ဆုတ်သွားသည်။ သူသည် အခန်းလွတ် တစ်ခုကို ရှာတွေ့ပြီးနောက် စိတ်ထဲမှ တိတ်တဆိတ် ရွတ်ဆိုလိုက်သည်။
'ကျင့်ကြံမှုအမှတ် ၃၀၀၀ ကို သုံးပြီး ကိုယ်ခန္ဓာ အသွင်ပြောင်း ကျင့်စဉ်ကို အဆင့်မြှင့်မယ်'
"ဗုန်း"
စစ်မှန်သော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များမှာ သူ၏ ဝိညာဉ်ပင်လယ်မှ စီးဆင်းလာသည်။ တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် ယန်ဝေ နှင့် ယင်းဝေ စွမ်းအင်လမ်းကြောင်းများမှာ ချိတ်ဆက်သွားပြီး အဆင့်(၇) အလယ်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားသည်။