အခန်း ၁၄

အခန်း (၁၄) စန်းကျန်းမဟာမိတ်အဖွဲ့မှ လူများ

"အဆင့်(၇) အလယ်အဆင့်"

ရှောင်ပီလီ မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်သည်။ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ စစ်မှန်သော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များမှာ ပိုမိုပြည့်ဝလာသည်ကို ခံစားလိုက်ရသဖြင့် ကျေနပ်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်မိ၏။

စနစ်ပါရှိနေ၍သာ တော်တော့သည်။ မဟုတ်လျှင်မူကား မိမိဘာသာ ကြိုးစားအားထုတ်ရုံဖြင့် ဤအဆင့်သို့ ရောက်ရှိရန် အချိန်အတော်ကြာ လိုအပ်ပေဦးမည်။

"သူခိုးတွေက ခေါင်းဆောင်ရဲ့ အခန်းရှိရာဘက်ကို သွားနေကြပြီ"

"တားကြ"

ထိုအချိန်၌ပင် တောင်ခံတပ်အတွင်းပိုင်းမှ အော်ဟစ်သံများ ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် တိုက်ခိုက်နေကြသည့် အသံများ ကြားလိုက်ရသည်။

"တိမ်တိုက်တက်လှေကားပညာကို အထွတ်အထိပ်အဆင့်ထိ အဆင့်မြှင့်တင်လိုက်"

ရှောင်ပီလီ တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။

ဟူရှုံးကို ကျန်းကျုံးက ထိန်းထားနိုင်သော်လည်း သူတို့နှစ်ဦးစလုံးမှာ အဆင့်(၆) ကျွမ်းကျင်သူများ ဖြစ်ကြရာ ကျန်းကျုံးအနေဖြင့် အနိုင်ရနိုင်ရန် မသေချာပေ။ ရှောင်ပီလီတွင် နောက်တစ်ဆင့် တက်လှမ်းရန် ကျင့်ကြံမှုအမှတ် မလုံလောက်တော့ချေ။

သူသည် တိမ်တိုက်တက်လှေကားပညာကို အထွတ်အထိပ်ထိ ရောက်ရှိပြီးဖြစ်ရာ ဟူရှုံးသာ ပြန်ရောက်လာပါက ကျန်းကျုံးအတွက် လွတ်မြောက်နိုင်ခြေ ပိုများသွားပေလိမ့်မည်။

တိမ်တိုက်တက်လှေကားပညာနှင့် ပတ်သက်သည့် အတွေ့အကြုံများစွာသည် ရှောင်ပီလီ၏ စိတ်ထဲသို့ စီးဝင်လာပြီး ခြေဖဝါးများမှာ ပူလောင်လာသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။

【တိမ်တိုက်တက်လှေကားပညာ (အထွတ်အထိပ်)】

စနစ်မျက်နှာပြင်တွင် တိမ်တိုက်တက်လှေကားပညာ၏ ကျွမ်းကျင်မှုမှာ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိသွားပြီး အခြေခံစွမ်းရည် အသစ်တစ်ခု တိုးလာသည်။

【သိုင်းပညာရပ်များ- ကိုယ်ခန္ဓာ အသွင်ပြောင်း ကျင့်စဉ် (၁၅/၁၀၀)၊ လေမုန်တိုင်းဓားသိုင်းပညာ (အထွတ်အထိပ်)၊ သံအင်္ကျီပညာ (အထွတ်အထိပ်)၊ တိမ်တိုက်တက်လှေကားပညာ (အထွတ်အထိပ်)၊ ကျားငါးကောင် တံခါးဖြတ်ဓားသိုင်း (၅/၁၀၀)၊ ဝဇီရလက်ချောင်းပညာ (၅/၁၀၀)၊ အသေးစိတ် အကဲခတ်နိုင်ခြင်း၊ ကြေးရောင်အရေပြား၊ အသွင်ပြောင်းမျက်နှာဖုံး။】

【ကျင့်ကြံမှုအမှတ်: ၃၃၀】

ဤခရီးစဉ်အတွင်း ကျင့်ကြံမှုအဆင့် အနည်းငယ် တိုးတက်လာသလို တိမ်တိုက်တက်လှေကားပညာကိုလည်း အထွတ်အထိပ် ရောက်အောင် သင်ယူနိုင်ခဲ့ရာ အကျိုးအမြတ် မနည်းလှပေ။

သို့သော် ယခုအခါ ထျန်းလန်ရွာမှ အကြီးမားဆုံး ခြိမ်းခြောက်မှုဖြစ်သော ဟူရှုံးမှာ အခြားသူနှင့် အရှုပ်တော်ပုံ ဖြစ်နေပြီဖြစ်ရာ ထျန်းလန်ရွာတွင် အဖိုးတန်ပစ္စည်းများ ရှိနေပါက ၎င်းသည် အခွင့်ကောင်းပင် ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ အဆင်မပြေပါက သူကိုယ်တိုင် ပြန်ဆုတ်ခွာလိုက်ရုံသာ ရှိသည်။

အထွတ်အထိပ် ရောက်ရှိနေသော တိမ်တိုက်တက်လှေကားပညာကို လက်ကိုင်ထားသဖြင့် သူ ပို၍ ယုံကြည်မှု ရှိလာသည်။

တောင်ခံတပ်အတွင်းပိုင်းမှ တိုက်ခိုက်သံများ တဖြည်းဖြည်း တိုးဝင်သွားသောအခါ ရှောင်ပီလီ မတွေဝေတော့ဘဲ ခံတပ်အတွင်းပိုင်းသို့ ဦးတည်သွားလိုက်သည်။

သူတို့ ဝေးဝေးမရောက်သေးချိန်၌။

"ဝှီး"

ထောင့်တစ်နေရာမှ ဓားချက်တစ်ခု လျှပ်တစ်ပြက် ထွက်ပေါ်လာပြီး ရှောင်ပီလီ၏ ခန္ဓာကိုယ်အောက်ပိုင်းကို ဖြတ်တောက်ရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။

ရှောင်ပီလီ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ ပြောင်းလဲခြင်း မရှိပေ။ သူသည် ဓားရှည်ကြီးကို ဆွဲထုတ်လိုက်ပြီး နောက်ကျသော်လည်း အရင်ဦးအောင် တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။

"ခလင်"

ဓားနှစ်လက် ထိခိုက်မိရာမှ မီးပွားများ လွင့်စင်သွားသည်။

"ဟင်"

တိုက်ခိုက်သူက တိုးတိုးလေး အော်လိုက်သည်။ သူသည် ထိုနေရာ၌ အချိန်အတော်ကြာ စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့ပြီး သားကောင်ကို သူ၏ တိုက်ကွက်အတွင်း ရောက်လာစေရန် စောင့်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ မျှော်လင့်မထားဘဲ ပိတ်ဆို့ခံလိုက်ရသဖြင့် အံ့အားသင့်သွားခြင်း ဖြစ်သည်။

"မင်းလား"

"ဘာလို့ ငါ့ကို လာတိုက်ရတာလဲ"

ရှောင်ပီလီ မျက်ခုံးအနည်းငယ် ပင့်လိုက်သည်။

သူ့ရှေ့တွင် ရှိနေသူမှာ တောင်စောင့်နတ်ကွန်း၌ ကျူးရှော့ကို ဝရမ်းပြေးတရားခံများ၏ ခေါင်းများကို ဖြတ်ယူပြီး ကျန်းဝူဆောင်၌ ဆုကြေးလာယူရန် မေးမြန်းခဲ့သော အနက်ရောင်ဝတ်စုံနှင့် လူပင် ဖြစ်သည်။

"ကောင်လေး၊ မင်းမှာ လက်ရည်ရှိသားပဲ။ ငါ မင်းကို မှားပြီး အထင်သေးမိတယ်"

"ဟဲဟဲ၊ မင်းက အရင်က တုန်းကျန်းမြို့မှာ ကျန်းရှန်ဆောင်ဆီကနေ သတင်းအချက်အလက်တွေကို ဝယ်ယူပြီး ဝရမ်းပြေး တရားခံဖမ်းတာမှာတော့ ရက်ရောသားပဲ။ မင်းကိုသာ ဖမ်းမိမယ်ဆိုရင် မာမိသားစု ပေးတဲ့ ငွေထက် အများကြီး ပိုရမှာ အသေအချာပဲ"

အနက်ရောင်ဝတ်စုံနှင့် အလတ်စားအရွယ် လူသားက ခေါင်းခါလိုက်ပြီး မျက်လုံးထဲတွင် သတိကြီးစွာ ထားလျက် တဖြည်းဖြည်း နောက်ဆုတ်သွားသည်။

အလစ်အငိုက် တိုက်ခိုက်မှု မအောင်မြင်ခဲ့သဖြင့် တိုက်ရိုက်ရင်ဆိုင်ခြင်းမှာလည်း အကျိုးမရှိနိုင်ပေ။ အချိန်ကုန်မခံဘဲ တုန်းကျိုကျန်းမြို့သို့ ပြန်ရောက်မှ ရင်းနှီးသောသူများကို ခေါ်ဆောင်ပြီးမှသာ အရေးယူခြင်းက ပို၍ ကောင်းပေမည်။

ရှောင်ပီလီ လာမည်မှန်းသာ သိပါက သူတစ်ယောက်တည်း လာမည်မဟုတ်ဘဲ အကူအညီတစ်ယောက်နှစ်ယောက် ခေါ်လာမိမည်ဖြစ်သည်။

"အလစ်အငိုက် တိုက်ခိုက်ပြီးတော့ အေးဆေး ထွက်သွားလို့ ရမယ် ထင်နေတာလား"

ရှောင်ပီလီ အထင်သေးစွာ ပြုံးလိုက်သည်။ သူသည် ချမ်းသာမှုကို ဖော်ပြမိသူဖြစ်ရာ လူများက သူ့ထံမှ ငွေများကို လိုချင်နေကြခြင်း ဖြစ်သည်။

အရိပ်စာရေးသူများမှာ အသက်စွန့်ပြီး အသက်မွေးရသူများဖြစ်ရာ သူတို့ဆီမှ မြင့်မားသော ကျင့်ဝတ်ကို မျှော်လင့်၍ မရပေ။

သူသည် မြေပြင်ကို ခြေဖြင့် ပြင်းပြင်းထန်ထန် နင်းလိုက်သည်။

"ဗုန်း"

သူသည် လေးမှ ပစ်လွှတ်လိုက်သော မြားတစ်စင်းကဲ့သို့ အနက်ရောင်ဝတ်စုံနှင့် လူထံသို့ ပြေးဝင်သွားသည်။

"မင်းနဲ့ငါ အဆင့်(၇)ချင်း အတူတူပဲ၊ ငါပြောတာ နားထောင်ပြီး ရပ်လိုက်တာ ကောင်းမယ်၊ မဟုတ်ရင်..."

အနက်ရောင်ဝတ်စုံနှင့် လူက စကားမဆုံးခင်မှာပင် ဓားချက်များ ဝေဆာစွာ ရောက်ရှိလာတော့သည်။

"မင်း..."

သူ အော်ဟစ်လိုက်ပြီး သူ၏ စွမ်းအားများမှာ ရုတ်တရက် မြင့်တက်လာသည်။ သူ၏ စစ်မှန်သော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို အကုန်ထုတ်လိုက်ရာ လက်ထဲရှိ ဓားရှည်မှာ မုန်တိုင်းကဲ့သို့ ပြင်းထန်ပြီး မဖောက်နိုင်သော အကာအကွယ်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

"ဒင် ဒင် ဒင်"

တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် ဓားများ ထိခိုက်မိကြသည်။

ဓားများ ထိခိုက်မိစဉ် ပြင်းထန်သော အားတစ်ခုက ရိုက်ခတ်လာသဖြင့် အနက်ရောင်ဝတ်စုံနှင့် လူမှာ ဓားကို ကိုင်ထားသော လက်ယာဘက်တွင် ပြင်းထန်သော နာကျင်မှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။ သူ နောင်တရသွားပြီး အလျင်အမြန် နောက်ဆုတ်လိုက်သည်။

သူ၏ မျက်လုံးထောင့်မှ ရှောင်ပီလီ၏ ဓားရှည်မှာ မမျှော်လင့်သော လမ်းကြောင်းဖြင့် ခုတ်ချလာသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။ ရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ဘဲ သူ၏ ဓားရှည်ဖြင့် ကာကွယ်လိုက်ရသည်။

"ခလင်"

အသံကြည်လင်စွာ ထွက်ပေါ်လာသည်။

အနက်ရောင်ဝတ်စုံနှင့် လူ၏ လက်ထဲရှိ ဓားရှည်မှာ အပိုင်းပိုင်း ပြတ်ထွက်သွားသည်။

"ငါ့ကို... ခွင့်လွှတ်ပါ"

တောင်းပန်စကား တစ်ခွန်းတောင် မပြောနိုင်လိုက်ခင်မှာပင် အနက်ရောင်ဝတ်စုံနှင့် လူမှာ လေထဲသို့ လွင့်စင်သွားတော့သည်။

【ကျင့်ကြံမှုအမှတ် +၁၀၀၀】

ရှောင်ပီလီ ရုပ်အလောင်းကို ရှာဖွေရာ ငွေစက္ကူသုံးရာတန် နှင့် ငွေစအနည်းငယ် ရရှိခဲ့ပြီးနောက် ထျန်းလန်ရွာအတွင်းပိုင်းသို့ ဆက်လက် သွားရောက်လိုက်သည်။

ရွာအတွင်းပိုင်းတွင် ရုပ်အလောင်း များများစားစား မရှိပေ။

ရှောင်ပီလီ ရှေ့ဆက်တိုးလာစဉ် အနီးအနားမှ အော်ဟစ်သံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

"သေလိုက်စမ်း"

"ဒါ ထောင်ချောက်ပဲ၊ ထျန်းလန်ခံတပ်ထဲမှာ ကျွမ်းကျင်သူတွေ ကျန်နေသေးတယ်"

"အဲဒါ စန်းကျန်းမဟာမိတ်အဖွဲ့က ဟူကြွယ်ရှန်းပဲ၊ပြေးကြ"

"..."

အံ့အားသင့်သံများ ဟိန်းထွက်လာသည်။

ရှောင်ပီလီသည် ကျူးရှော့၏ အော်ဟစ်သံအချို့ကို အနည်းငယ် ကြားလိုက်ရသည်။

ဤလောကတွင် အဆင့်(၇) အလယ်အဆင့် သိုင်းပညာရှင်တိုင်းမှာ အဆင့်(၇) အစောပိုင်းအဆင့်ထက် အမြဲသာလွန်နေသည်ဟု ပြော၍ မရပေ။

ရန် နှင့် တုစွမ်းအင်လမ်းကြောင်းများ မဖွင့်လှစ်ရသေးခင်တွင် စစ်မှန်သော ဝိညာဉ်စွမ်းအင် စုဆောင်းခြင်းသာ အဓိကဖြစ်သည်။ အချို့သူများတွင် အတွင်းအား နက်ရှိုင်းသော်လည်း သိုင်းပညာရပ်များမှာ အတွင်းအားနည်းသူများထက် မသာလွန်နိုင်ပေ။ တိုက်ခိုက်မှုတစ်ခုတွင် ရလဒ်မှာ မသေချာနိုင်ပေ။

ရန် နှင့် တုစွမ်းအင်လမ်းကြောင်းများကို ဖွင့်လှစ်ပြီးမှသာ အဆင့်(၆) သို့ ရောက်ရှိနိုင်ပြီး အတွင်းအားကို အခြေခံမှ စစ်မှန်သော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်အဖြစ် ပြောင်းလဲကာ စွမ်းအင်များကို ကိုယ်ခန္ဓာပြင်ပသို့ ထုတ်လွှတ်ပြီး ဖျက်ဆီးနိုင်စွမ်း မြင့်မားလာပေမည်။

လမ်းတစ်လျှောက်တွင် သူသည် ကျူးရှော့ကို အတော်အသင့် သိကျွမ်းခဲ့သည်။ ကျူးရှော့မှာ စွမ်းအင်လမ်းကြောင်း ခြောက်ခုကို ဖွင့်လှစ်ထားသော အဆင့်(၇) အထွတ်အထိပ် ကျွမ်းကျင်သူ ဖြစ်သင့်သည်။ သူသည် ကျူးရှော့ တိုက်ခိုက်သည်ကို တစ်ခါမျှ မမြင်ဖူးသော်လည်း လူတိုင်း၏ ဆက်ဆံပုံကို ကြည့်ခြင်းဖြင့် ကျူးရှော့၏ စစ်မှန်သော စွမ်းအားမှာ အားနည်းမည် မဟုတ်ပေ။

ကျူးရှော့၏ အသံထဲတွင် ထိတ်လန့်နေသည်ကို သူ ကြားလိုက်ရသည်။

"စန်းကျန်းမဟာမိတ်အဖွဲ့က ဟူကြွယ်ရှန်းဆိုတာ အရမ်းတော်သလား"

"အဆင့်(၆) ကျွမ်းကျင်သူများလား"

"တကယ်သာ ဟုတ်မယ်ဆိုရင် 'ရောနှောစွမ်းအင်လက်' ဆရာကြီး ကျန်းကျုံးတောင် အန္တရာယ်ရှိသွားနိုင်တယ်"

သူသည် ဟူကြွယ်ရှန်းအကြောင်း တစ်ခါမျှ မကြားဖူးသော်လည်း ရှောင်ပီလီ ပြန်ဆုတ်ခွာရန် စိတ်ကူးမိသည်။

ဒီတစ်ခါတော့ အများကြီး ရလိုက်ပြီ။ နောက်တစ်ဆင့်အနေဖြင့် ကျန်းဝူဆောင်၏ ဝရမ်းပြေးတရားခံ ဖမ်းဆီးရေး လုပ်ငန်းများကို တစ်ဆင့်ချင်း ဆက်လုပ်သွားမည်။ အဆင့်(၆) သို့ ရောက်သည်နှင့် လဲ့ချွမ်းမြို့သို့ ပြန်သွားပြီး လက်စားချေမည်။ ရှောင်ဖူးရှန့် ဖြစ်စေ၊ ချန်ဟဲဂိုဏ်း ဖြစ်စေ အားလုံးကို ချေမှုန်းပစ်မည်။

အခုတော့ အရင်ဆုံး ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဖွံ့ဖြိုးအောင် အရင်လုပ်ဦးမယ်။

ဤသို့ တွေးတောရင်း အတွင်းအားကို စုစည်းကာ တိမ်တိုက်တက်လှေကားပညာကို သုံးပြီး တောင်အောက်သို့ အမြန်ဆင်းသွားလိုက်သည်။

ခုနက သူသည် ကျူးရှော့တို့နှင့် မီတာ တစ်ရာကျော်သာ ဝေးကွာနေပြီး ယခုမူ သူ၏ နောက်ဘက်မှ လေကို ဖြတ်သန်းလာသော အသံကို ကြားလိုက်ရသည်။

သူ ခေါင်းလှည့်ကြည့်လိုက်ရာ အသက်သုံးဆယ်ကျော်အရွယ် လူတစ်ယောက်သည် ဓားရှည်တစ်လက်ကို ကိုင်ဆောင်ပြီး ခုတ်ချလိုက်သည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

"ဓားရောင်ခြည်"

ပြင်းထန်သော အေးစက်မှုနှင့်အတူ တောက်ပနေသည့် ဓားရောင်ခြည်သည် အမိုးအုပ်ကြွပ်များကို ဖျက်ဆီးလိုက်ပြီး ထိုအုပ်ကြွပ်အပိုင်းအစများမှာ လက်နက်ငယ်များအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ထွက်ပြေးနေသူများထံသို့ ထိုးစိုက်သွားသည်။

[စစ်မှန်သော ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ကိုယ်ခန္ဓာပြင်ပသို့ ထွက်ပေါ်ခြင်း]

ရှောင်ပီလီ တုန်လှုပ်သွားသည်။ သူသည် အဆင့်(၆) ကျွမ်းကျင်သူ အမှန်ပင်။

စန်းကျန်းမဟာမိတ်အဖွဲ့မှာ လင်းရွှေမြို့တွင် သြဇာကြီးမားသော အဖွဲ့ဖြစ်သော်လည်း ထျန်းလန်ရွာတွင်လည်း စန်းကျန်းမဟာမိတ်အဖွဲ့မှ ကျွမ်းကျင်သူများ ရှိနေသည်။

ဤကာလအတွင်း ဆယ့်နှစ်ခံတပ်ကွင်းဆက် နှင့် စန်းကျန်းမဟာမိတ်အဖွဲ့တို့ အမြဲတမ်း ပဋိပက္ခ ဖြစ်နေရခြင်းမှာ စန်းကျန်းမဟာမိတ်အဖွဲ့က တုန်းကျန်းမြို့သို့ ဝင်ရောက်လိုသောကြောင့်များလား။

စဉ်းစားချိန် မရှိတော့ချေ။

"အား"

"ငါ့ကို... ခွင့်လွှတ်ပါ"

ထို့နောက် အော်ဟစ်သံများမှာ ရှောင်ပီလီ၏ နားထဲသို့ ရောက်ရှိလာသည်။

သူ မြင်တွေ့ခဲ့ရသော အဆင့်(၇) ကျွမ်းကျင်သူ သုံးယောက်မှာ အုပ်ကြွပ်အပိုင်းအစ တစ်ဒါဇင်ကျော်ကို ဖျက်ဆီးနိုင်ခဲ့သော်လည်း စစ်မှန်သော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ ပါဝင်သည့် အုပ်ကြွပ်အပိုင်းအစများကြောင့် သွေးအန်ပြီး ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရကာ မြေပြင်သို့ လဲကျသွားသည်။

သူတို့ သုံးယောက်တင်မကဘဲ မာမိသားစုခေါင်းဆောင် မာမင်ဖုန်း နှင့် ကျန်ရှိနေသော အဆင့်(၇) ကျွမ်းကျင်သူ နှစ်ယောက်လည်း ဒဏ်ရာရရှိခဲ့ပြီး ပါးစပ်ထောင့်မှ သွေးများ စီးကျနေသည်။ သို့သော် သူတို့၏ ဒဏ်ရာမှာ ပြင်းထန်လွန်းခြင်း မရှိသဖြင့် လွတ်မြောက်သွားကြသည်။

"လမ်းခွဲပြီး ပြေးကြ"

"မဟုတ်ရင် ငါတို့ အသက်ရှင်ဖို့ ခက်လိမ့်မယ်"

ကျူးရှော့ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

ထိုစကားကို ကြားလိုက်သည်နှင့် ကျန်ရှိနေသူများမှာ အရပ်မျက်နှာ အသီးသီးသို့ ပြေးလွှားသွားကြသည်။

သူတို့သည် အဆင့်(၆) ကျွမ်းကျင်သူ တစ်ယောက်ကို မတားဆီးနိုင်ကြဘဲ အသက်ရှင်ရန် တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး လမ်းခွဲပြေးခြင်းမှာ တစ်ခုတည်းသော နည်းလမ်းဖြစ်သည်။

အကယ်၍ အဆင့်(၆) ကျွမ်းကျင်သူက ဘယ်သူ့ကို လိုက်လံ ဖမ်းဆီးမည်ဆိုပါက ထိုသူမှာ ကံဆိုးသူဟုသာ သတ်မှတ်ရပေမည်။

ဟူကြွယ်ရှန်းသည် ပြေးလွှားနေကြသော လူခြောက်ယောက် ခုနစ်ယောက်ကို ကြည့်ပြီး နောက်မှ လိုက်ပါလာသည့် စန်းကျန်းမဟာမိတ်အဖွဲ့မှ ကျွမ်းကျင်သူများကို အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"မင်းတို့ ဘာလို့ အဲဒီမှာ ရပ်နေကြတာလဲ လိုက်ကြ"

"ဒီလူတွေက ဒဏ်ရာရထားကြတော့ ဝေးဝေး မရောက်နိုင်ဘူး။ အားလုံးကို ဖမ်းပြီး ပြန်ခေါ်လာကြ"