အခန်း ၁၈

အခန်း (၁၈) ကုန်ပစ္စည်းများ ပို့ဆောင်ခြင်း

"ဒီတစ်ခါ ကျွန်တော်တို့ တုန်းကျန်းနယ်၊ လဲ့ချွမ်းမြို့ကို သွားရမှာပါ။ ခြောက်ရက်တာ ခရီးစဉ်ပေါ့" ဟု လျှိုတာလီက အိတ်ကပ်ထဲမှ ငွေအိတ်ကို ထုတ်ယူကာ ရှောင်ပီလီထံသို့ ပေးအပ်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

"ဒါက အပ်ငွေပါ၊ နောက်ထပ် တစ်ဝက်ကိုတော့ ကျွန်တော်တို့ ပြန်ရောက်မှ ပေးချေပါမယ်"။

"ကျွန်တော်တို့ ဝေ့ရှင်း ပို့ဆောင်ရေးဌာနရဲ့ ဂုဏ်သတင်းအရဆိုရင် ဘာမှ အမှားအယွင်း ဖြစ်လေ့မရှိပါဘူး"။

"သခင်လေး ရှန်လန်ကို ဒီပို့ဆောင်ရေး တာဝန်မှာ အဖော်လိုက်ပါပေးဖို့ ဖိတ်ခေါ်ရတာက စိတ်ချရအောင်လို့ပါ။ သခင်လေး ရှန်လန်အနေနဲ့ လုပ်ဆောင်ပေးရမယ့် ကိစ္စမျိုး ရှိလာရင်တော့ ဆုကြေးကို နှစ်ဆ ပေးပါမယ်"။

ရှောင်ပီလီသည် ငွေအိတ်ကို စမ်းကြည့်လိုက်ရာ အတွင်း၌ ငွေစက္ကူ အနည်းငယ် ရှိနေသည်ကို တွေ့ရ၏။

မာမင်ဖုန်းက ထျန်းလန်ရွာကိစ္စတွင် အကူအညီတောင်းစဉ်ကလောက် မများပြားသော်လည်း ဤဆုကြေးမှာ အတော်ပင် များပြားလှပေသည်။ ထျန်းလန်ရွာကိစ္စမှာ အန္တရာယ်များပြီး မာမင်ဖုန်းမှာ သားဖြစ်သူကို သတ်ဖြတ်သွားသည့်အတွက် ထျန်းလန်ရွာနှင့် သွေးကြွေးရှိနေခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း ယခုတစ်ခါမှာမူ ကပ်လျက်ရှိ လင်းရွှေမြို့သို့သာ သွားရမည့် ခြောက်ရက်တာ ခရီးစဉ်ဖြစ်သည့်အတွက် ခက်ခဲလှသော တာဝန်မဟုတ်ပေ။ တစ်ခါတစ်ရံတွင် သူကိုယ်တိုင်ပင် လက်စွမ်းပြစရာ မလိုဘဲ ပြီးမြောက်သွားနိုင်သည်။

ဝမ်ယွမ်က ရှောင်ပီလီတစ်ယောက် မလုပ်လို၍ ငြင်းပယ်သည်ဟု ထင်မှတ်ကာ ရှောင်ပီလီအနီးသို့ တိုးကပ်လာပြီး တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။

"ဝေ့ရှင်း ပို့ဆောင်ရေးဌာနမှာ တုန်းကျန်းမြို့အနှံ့ ဆက်သွယ်မှုတွေ အများကြီး ရှိပါတယ်။ သူတို့နဲ့ ခင်မင်မှု ရသွားရင် သခင်လေး ရှန်လန်ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုအတွက် လိုအပ်တဲ့ ဆေးလုံးတွေ ဒါမှမဟုတ် ဆေးမြစ်တွေကို ရဖို့ ပိုပြီး လွယ်ကူသွားပါလိမ့်မယ်"။

ရှန်လန်သည် သူ့ထက် ငယ်ရွယ်သော်လည်း နောက်ခံမှာ ရိုးရှင်းမည်မဟုတ်ကြောင်း ဝမ်ယွမ် သိရှိထား၏။ ထို့ပြင် ထျန်းလန်ရွာ၏ အမှတ်(၅) ခေါင်းဆောင်ကို တိုက်ကွက်အနည်းငယ်ဖြင့် သတ်ဖြတ်လိုက်သည်ကိုလည်း သူ ကိုယ်တိုင် မြင်တွေ့ခဲ့ရသူ ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် နောက်ပိုင်းတွင် စန်းကျန်းမဟာမိတ်အဖွဲ့မှ လူများ ထျန်းလန်ရွာမှ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ရာ နှစ်ဆယ်ကျော်မျှရှိသော သူတို့အဖွဲ့ထဲမှ လေးယောက်သာ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။ သူနှင့် ကျူးရှော့တို့မှာ အခြေအနေ ဆိုးရွားနေသော်လည်း ရှန်လန်မှာမူ တစ်စုံတစ်ရာ ထိခိုက်မှု မရှိခဲ့ပေ။

သူ၏ သိုင်းပညာမှာ အများထင်ထားသည်ထက် ပိုမိုမြင့်မားနိုင်သည်။ အရိပ်စာရေးသူများမှာ အန္တရာယ်များသည့်အတွက် အစွမ်းထက်သော သူငယ်ချင်းတစ်ယောက် ရှိထားပါက ယခင်က မလုပ်နိုင်ခဲ့သော ဝရမ်းပြေးတရားခံများကို အတူတကွ ဖမ်းဆီးနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

"ကောင်းပြီ"။

"ဒီပို့ဆောင်ရေး တာဝန်ကို ကျွန်တော် လက်ခံလိုက်မယ်" ဟု ရှောင်ပီလီက တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

ယခုအခါ အရိပ်ကဲ့သို့ လိုက်ပါနေသူများ ရှိနေသည့်အတွက် ပိုင်ယွင်အိမ်တော်ဘက်က သူ့ကို သံသယဝင်နေသေးကြောင်း သက်သေပြနေသည်။ ဝေ့ရှင်း ပို့ဆောင်ရေးဌာန၏ အကာအကွယ်ဖြင့် ခေတ္တမျှ ထွက်ခွာသွားရန်မှာ အခွင့်ကောင်းပင် ဖြစ်၏။

ထို့ပြင် ဝေ့ရှင်း ပို့ဆောင်ရေးဌာန၏ ယခုခရီးစဉ်မှာ လဲ့ချွမ်းမြို့သို့ ဖြစ်သည်။ သူသည် ဤကမ္ဘာသို့ ရောက်ရှိလာသည်မှာ မကြာသေးသလို မူလကိုယ်ပိုင်ရှင်၏ ဖခင်ကိုလည်း မတွေ့ဆုံဖူးသော်လည်း မူလကိုယ်ပိုင်ရှင်၏ ဖခင်မှာ ဖခင်ဖြစ်သူ အသက်ကို ပေးဆပ်ကာ ကယ်တင်ခဲ့သူ ဖြစ်သည်။

အခွင့်အရေး ရရှိထားသည့်အတွက် ဖခင်ဖြစ်သူကို သတ်ဖြတ်မှုအတွက် အမှန်တရားကို ဖော်ထုတ်ပေးရမည် ဖြစ်သည်။ စန်းယွမ်ဓားဂိုဏ်းမှာ ယခုအချိန်တွင် လက်လှမ်းမီရန် ခက်ခဲသော်လည်း ရှောင်ဖူးရှန့်မှာ အဆင့်(၇) သိုင်းပညာရှင်သာ ဖြစ်သည့်အတွက် သူ့ကို သတ်ဖြတ်ခြင်းမှာ ပြဿနာကြီး ဖြစ်လိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။

လျှိုတာလီက ပြုံး၍ ပြောသည်။

"မနက်ဖြန် မနက်စောစော မြို့အရှေ့ဘက်ဂိတ်မှာ တွေ့မယ်"။

"မနက်ဖြန်မှ တွေ့ကြမယ် အစ်ကိုရှန်လန်"။

...

ပိုင်ယွင်အိမ်တော်။

"တတိယမြောက်သခင်၊ အခုထိတော့ လှုပ်ရှားမှုက အရမ်းနည်းနေသေးတယ်" ဟု လျှိုကျွင်းက ကျိုးချန်ထံသို့ မကျေမနပ် ဖြစ်စွာ ပြောလိုက်သည်။ ဤကာလအတွင်း ကျိုးချန်ကြောင့် လူခုနစ်ယောက်၊ ရှစ်ယောက်ခန့် အသက်ဆုံးရှုံးခဲ့ရသော်လည်း သူတို့မှာ တုန်းကျန်းမြို့တွင် နာမည်ကြီးသူများ မဟုတ်သည့်အတွက် လှုပ်ရှားမှုမှာ ကြီးမားခြင်း မရှိခဲ့ပေ။ အစ်ကိုကြီး ကျောချင်းယွင်သာ မေးမြန်းလာပါက သူ ဘာမျှ မလုပ်ခဲ့ဟု ယူဆလိမ့်မည်။

ကျိုးချန်က မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် ပြောသည်။

"လူခုနစ်ယောက်၊ ရှစ်ယောက်တောင် အသက်ဆုံးရှုံးသွားပြီလေ။ ဒီအတိုင်းသာ ဆက်ဖြစ်နေရင် အိမ်တော်သခင် စိတ်ပျက်သွားမှာ စိုးရိမ်တယ်"။

သူတို့၏ မျိုးရိုးမှာ ပိုင်ယွင်အိမ်တော်အတွင်း၌ ရာထူးမြင့်မားသော်လည်း သူမှာ ပိုင်ယွင်အိမ်တော်၏ အမှန်တကယ် ပိုင်ရှင်မဟုတ်ပေ။ ကိစ္စများ ပိုမိုကြီးထွားလာပါက သူမှာ တာဝန်ယူရဖွယ် ရှိနေသည်။

စန်းယွမ်ဓားဂိုဏ်း၏ တပည့်များအတွက် အလုပ်လုပ်ပေးနေပြီး အကြောင်းမဲ့ လူခုနစ်ယောက်၊ ရှစ်ယောက်ကို သတ်ဖြတ်လိုက်မှန်း အိမ်တော်သခင်သာ သိရှိပါက အိမ်တော်သခင် ကြားဝင်စွက်ဖက်ပြီးဖြစ်မည်ဟု သူ ခန့်မှန်းမိသည်။

လျှိုကျွင်းက ခေါင်းခါ၍ ပြောလိုက်သည်။

"တတိယမြောက်သခင်၊ 'ခြေရာခံပိုးကောင်' ကလည်း ရောက်လုနီးပါပြီ။ ကျေးဇူးပြုပြီး ကျွန်တော့်အတွက် နောက်ထပ် လှုပ်ရှားမှုလေး လုပ်ပေးပါဦး"။

"ဒါ နောက်ဆုံးအကြိမ်ပါပဲ၊ နောက်ပြီး ခင်ဗျား ပြောထားတဲ့ ရှောင်ပီလီနဲ့ ဆင်တူတဲ့ လူနှစ်ယောက် ကျန်နေသေးတယ် မဟုတ်လား"။

ကျိုးချန်က မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

"အဲဒီနှစ်ယောက်က ရှောင်ပီလီ မဟုတ်ကြောင်း သေချာသွားပြီ။ ဟွမ်ရီဖျင်က 'လေနှင့် မိုးကြိုးဓား' လုကျောက်ရဲ့ တပည့်ဖြစ်ပြီး 'ရှန်လန်' ကတော့ အဆင့်(၇) အလယ်အဆင့် သို့မဟုတ် နောက်ပိုင်းအဆင့် ရှိတဲ့ သိုင်းပညာရှင် ဖြစ်တယ်၊ သူကလည်း ဓားကိုပဲ သုံးပေမဲ့ ရှောင်ပီလီက အသက် ၁၇ နှစ်ပဲ ရှိသေးတာ၊ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီလောက်တောင် စွမ်းအားကြီးနိုင်မှာလဲ"။

လျှိုကျွင်းက တည်ငြိမ်စွာ ပြောသည်။

"'လေနှင့် မိုးကြိုးဓား' လုကျောက်က အဆင့်(၆) အစောပိုင်းအဆင့်လောက်ပဲ ရှိတာပါ။ တတိယမြောက်သခင်၊ ခင်ဗျား အလုပ်သာ လုပ်ပါ။ လုကျောက်သာ တောင်ပေါ်က ဆင်းလာရဲရင် ကျွန်တော့် လျှိုမိသားစုရဲ့ ကျွမ်းကျင်သူတွေ ရောက်လာတဲ့အခါ သူ့ကို ကိုင်တွယ်မယ့်သူ ရှိမှာပါ"။

"နာမည်ကျော် 'အဆင့်(၆)' သိုင်းဆရာကြီးရဲ့ တပည့်ကို သတ်လိုက်ရင် ကျွန်တော် တစ်ခုခု လုပ်ပြနိုင်တယ်ဆိုတာ ပြသရာရောက်မှာပါ"။

"ရှန်လန်ကိစ္စကိုလည်း အတူတူ ကိုင်တွယ်လိုက်တာပေါ့"။

ကျိုးချန်က လေးနက်သော အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"သခင်လေး လျှို၊ ဒါက နောက်ဆုံးအကြိမ်ပဲ"။

"မဟုတ်ရင် ကျွန်တော်လည်း ဖုံးကွယ်ထားလို့ မရတော့ဘူး"။

...

နောက်တစ်နေ့ နံနက်အစောပိုင်း။

ရှောင်ပီလီသည် မြို့အရှေ့ဘက်ဂိတ်သို့ ရောက်ရှိလာသော်လည်း လျှိုတာလီနှင့် အခြားသူများ ရောက်ရှိမလာသေးပေ။ သို့သော် လက်ဖက်ရည်တစ်ခွက် သောက်ချိန်ခန့် ကြာပြီးနောက် ကုန်ပစ္စည်းများ တင်ဆောင်ထားသော ကုန်သည်ယာဉ်တန်းကြီးသည် မြို့တံခါးမှ ထွက်လာ၏။ လျှိုတာလီနှင့် သူ၏ အစောင့်အဖွဲ့ဝင်များလည်း အထဲတွင် ပါရှိသည်။

ကုန်သည်ယာဉ်တန်းမှာ အတော်ပင် ကြီးမားလှပြီး ကုန်သည်ယာဉ်တန်းထဲတွင် လူနှစ်ဆယ် သို့မဟုတ် သုံးဆယ်ခန့်ရှိကာ အစောင့်များမှာလည်း နှစ်ဆယ်နီးပါး ပါဝင်သဖြင့် စုစုပေါင်း လူဦးရေ ငါးဆယ်ခန့် ရှိသည်။

"အစ်ကိုရှန်လန်၊ ဒီဘက်ကို" ဟု ရှောင်ပီလီကို မြင်သည်နှင့် လျှိုတာလီက ချက်ချင်း နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

ရှောင်ပီလီက ခေါင်းအနည်းငယ် ညိတ်ပြလိုက်သည်။ အဖွဲ့ထဲရှိ လူတိုင်းက ရှောင်ပီလီကို ငေးကြည့်နေကြ၏။ လျှိုတာလီက ပို့ဆောင်ရေး တာဝန်အတွက် ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦးကို ရှာတွေ့ထားကြောင်း အသိပေးထားသော်လည်း လျှိုတာလီ ရှာတွေ့ထားသူမှာ အလွန်ပင် ငယ်ရွယ်လိမ့်မည်ဟု သူတို့ မထင်မှတ်ထားကြပေ။

"ဒီတစ်ခါတော့ သူရဲကောင်း ရှန်လန်ကိုပဲ အားကိုးရတော့မှာပါ"။

ကုန်သည်ယာဉ်တန်းပိုင်ရှင် ကုန်သည်တာဝန်ခံ ချန်က ရှောင်ပီလီကို လက်ယှက် ဂါရဝပြုလိုက်သည်။ လျှိုတာလီ ရှာပေးထားသူမှာ အလွန် ငယ်ရွယ်သည်ဟု သူ ထင်မြင်သော်လည်း ဝေ့ရှင်း ပို့ဆောင်ရေးဌာန၏ ဂုဏ်သတင်းအရ လမ်းခရီးတွင် ဘာမှ ဖြစ်လာလိမ့်မည် မဟုတ်ဟု သူ ယုံကြည်ထားသည်။

ထို့ပြင် ဝေ့ရှင်း ပို့ဆောင်ရေးဌာနက ဤခရီးစဉ်အတွက် အဆင့်(၇) ကျွမ်းကျင်သူနှစ်ဦးကို ထုတ်ပေးထားပြီး သူတို့၏ ကုန်သည်အသင်းတွင်လည်း အဆင့်(၇) ကျွမ်းကျင်သူ တစ်ဦးရှိသည့်အတွက် သာမန်ဓားပြများအနေဖြင့် ဘာမျှ မလုပ်နိုင်ပေ။

နှုတ်ဆက်စကား အနည်းငယ် ပြောကြားပြီးနောက်။

ယာဉ်တန်းမှာ စတင် ထွက်ခွာသွားသည်။ ရှောင်ပီလီမှာမူ ယာဉ်တန်း၏ အနောက်ဆုံးတွင် မြင်းစီး၍ လိုက်ပါလာ၏။

"ဟေး၊ ဘာလို့ အစ်ကိုလျှိုတာလီက မင်းကို ဒီပို့ဆောင်ရေး တာဝန်ကို ယူခိုင်းရတာလဲ"။

ပြောသူမှာ အဖွဲ့ထဲတွင် တစ်ဦးတည်းသော အမျိုးသမီးအစောင့် ချန်မင် ဖြစ်သည်။ သူမသည် သပ်ရပ်သန့်ရှင်းသော ခါးပတ်ပါ သိုင်းဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ဆံပင်ကိုလည်း စည်းနှောင်ထားကာ လှပသော မျက်နှာပိုင်ရှင်တစ်ဦး ဖြစ်၏။

ချန်မင် သူမ၏ ဘေးနားသို့ ရောက်ရှိလာချိန်တွင်။

ရှောင်ပီလီမှာ လူငယ်အစောင့်များ၏ အကြည့်များ သူ့ဆီသို့ ရောက်ရှိလာသည်ကို ချက်ချင်း သတိထားမိလိုက်သည်။ လှပပြီး ကျော့ရှင်းသော အမျိုးသမီးမှာ လူကြီးလူကောင်းတို့၏ အချစ်တော် ဖြစ်သည်။ သူတို့၏ အကြည့်များကို ရှောင်ပီလီ နားလည်နိုင်သည်။

သူ၏ ယခင်ဘဝ ကျောင်းတက်စဉ်ကလည်း သူ၏ နတ်သမီးကဲ့သို့ အလှပဆုံး မိန်းကလေးသည် အခြားယောက်ျားလေးများနှင့် ရယ်မောပြောဆိုနေတတ်ပြီး အပြင်ပန်းတွင် သာမန်ထင်ရသော်လည်း အမှန်တကယ်တွင်မူ စိတ်ကူးယဉ်နေတတ်သည်။

ထို့ပြင် ချန်မင်၏ နာမည်မှာ 'ချန်' ဖြစ်သည့်အတွက် ဝေ့ရှင်း ပို့ဆောင်ရေးဌာန၏ ခေါင်းဆောင်နှစ်ဦးနှင့် ဆက်နွယ်မှု ရှိနိုင်သည်။ သို့သော်လည်း ထိုအရာများမှာ သူ့အတွက် မသက်ဆိုင်ပေ။

"တစ်ယောက်ယောက်က ကျွန်တော့်ကို မိတ်ဆက်ပေးလို့ပါ" ဟု ရှောင်ပီလီက အမှန်အတိုင်း ပြောလိုက်သည်။

ချန်မင်က ရှောင်ပီလီ၏ အနားသို့ တိုးကပ်လာပြီး တိုးတိုးလေး ပြောသည်။

"မင်းလည်း လွန်ခဲ့တဲ့ ရက်အနည်းငယ်က ထျန်းလန်ရွာ တိုက်ပွဲမှာ ရှိနေခဲ့တယ်ဆို"။

"အဆင့်(၆) ကျွမ်းကျင်သူ တစ်ယောက်ယောက်က လက်စွမ်းပြခဲ့တာလား"။

"'ရောနှောစွမ်းအင်လက်' ဆရာကြီး ကျန်းကျုံး ပျောက်ဆုံးသွားတယ်လို့ ကြားမိတယ်"။

ရှောင်ပီလီ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"သူတို့ ပျောက်ဆုံးသွားတယ်လို့ ကြားပေမဲ့ အသေးစိတ်တော့ မသိဘူး"။

"ကျွန်တော် တောင်ပေါ်က ဆင်းလာတဲ့အချိန်မှာ သူ့ကို မတွေ့လိုက်ရဘူး"။

ချန်မင်က နှုတ်ခမ်းဆူ၍ ပြောလိုက်သည်။ "ဘာလို့ ဘာမှ မသိရတာလဲ"။

ချန်‌ေမင်၏ အမူအရာကို မြင်လိုက်ရသော လူငယ်အစောင့်မှာ စိတ်မကောင်း ဖြစ်သွား၏။ ပို့ဆောင်ရေးဌာနတွင် သခင်မလေးမှာ အထီးကျန်ဆန်သူအဖြစ် နာမည်ကြီးပြီး သူမကို ဤသို့သောအမူအရာဖြင့် ဘယ်တုန်းကမှ မမြင်ဖူးခဲ့ပေ။

ယာဉ်တန်းမှာ လမ်းမကြီးအတိုင်း သွားနေပြီး သူတို့၏ အရှိန်ဖြင့်ဆိုပါက ယနေ့တွင် မြို့တွင်းသို့ ရောက်ရှိသင့်ပြီ ဖြစ်သော်လည်း ကံမကောင်းစွာပင် ရာသီဥတုမှာ အဆင်မပြေပေ။ ခရီးစဉ် တစ်ဝက်ခန့်တွင် ကောင်းကင်၌ တိမ်မည်းကြီးများ ဖုံးလွှမ်းလာပြီး မိုးသည်းထန်စွာ ရွာသွန်းတော့မည့် အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာသည်။

"ခေါင်းဆောင်လျှို ကျွန်တော်တို့ ဆက်မသွားနိုင်တော့ဘူး"။

"ဒီမှာက ဆေးဆိုးထားတဲ့ အထည်တွေနဲ့ ပြည့်နေတာ၊ ရေနဲ့ ထိလို့ လုံးဝ မဖြစ်ဘူး"။

ကုန်သည်တာဝန်ခံ ချန်၏ မျက်နှာမှာ တင်းမာနေ၏။ ဆေးဆိုးထားသော အထည်များမှာ အလွန် အဖိုးတန်ပြီး ရေစိုခံအောင် ပြုလုပ်ထားသော်လည်း မိုးသည်းထန်စွာ ရွာသွန်းပါက စိုစွတ်သွားမည်ကို သူ အာမမခံနိုင်ပေ။

ဤကုန်ပစ္စည်းများမှာ သူ၏ ပိုင်ဆိုင်မှု သုံးပုံတစ်ပုံ တန်ဖိုးရှိပြီး မဟုတ်ပါက သူ ကိုယ်တိုင် ဤခရီးစဉ်သို့ လိုက်ပါလာမည် မဟုတ်ပေ။

"ကောင်းကင်ကို ကြည့်ပါဦး၊ ခဏပဲ ရွာမှာပါ" ဟု လျှိုတာလီက ရယ်မော၍ ပြောလိုက်သည်။

"စိတ်မပူပါနဲ့ တာဝန်ခံ ချန်။ ရှေ့မှာ ပျက်စီးနေတဲ့ နတ်ကွန်းတစ်ခု ရှိတယ်။ ဆယ်နှစ်ကျော်လောက် စွန့်ပစ်ထားတာ ကြာပြီဆိုပေမဲ့ မိုးနှင့် လေကိုတော့ ကာကွယ်ပေးနိုင်ပါတယ်"။

"အဲဒီ ပျက်စီးနေတဲ့ နတ်ကွန်းဆီ အရင်သွားပြီး မိုးခိုကြရအောင်၊ ပြီးရင် မိုးတိတ်တဲ့အခါမှ ဆက်သွားကြမယ်"