အခန်း ၁၀၁

အခန်း (၁၀၁) လော့ရင်မြို့သို့ ရောက်ရှိခြင်း၊ ကျန်းရှုံ ၏ ဟန့်တားမှု

"အစ်ကိုဟန် ကို ထောက်ခံတယ်... အစ်ကိုဟန် ပြောတာ အရမ်း မှန်တယ်... ပြီးတော့ ရက်ရက်စက်စက် သတ်ဖြတ်ဖို့ မလိုဘူး... သာမန် တိုက်ပွဲ အတိုင်း သတ်ဖြတ်ရင် ရပြီ"

"အစ်ကိုဟန် နဲ့ တကယ် တန်တာပဲ... ဒီလို သဘောထား နဲ့ စိတ်ထား မျိုး က... ဘာမှ ပြောစရာ မလိုတော့ဘူး... နောက်ပိုင်း ကျွန်တော် က အစ်ကို့ရဲ့ အမာခံ ပရိသတ် ပဲ"

"အစ်ကိုဟန်... နောက်ဆက်တွဲ အစီအစဉ် တွေကို ပြောပြပါဦး... ကျွန်တော် မစောင့်နိုင်တော့ဘူး"

"ကျွန်တော် အဲဒီကောင်တွေ နဲ့ တိုက်ခိုက်ချင်နေတာ ကြာပြီ... နတ်ဘုရားနဲ့ နတ်ဆိုး ကမ္ဘာကြီး က ကျွန်တော့်ရဲ့ ဆန္ဒ ကို ဖြည့်ဆည်းပေးလိမ့်မယ် လို့ မထင်ထားဘူး"

အဖွဲ့ စကားပြောခန်း ထဲတွင် တိုက်ပွဲ အစီအစဉ် များကို တိုက်ရိုက် ပြောဆိုရမည် ဖြစ်သော်လည်း ကျိုးဟန် တွင် မည်သည့် စိုးရိမ်မှုမှ မရှိပေ။

အထဲတွင် သူလျှိုများ ရှိနေမည်ကို သူ မကြောက်ပေ။

အကြွင်းမဲ့ စွမ်းအား ရှေ့တွင် အကြံအစည်များ အားလုံး က အချည်းနှီးသာ ဖြစ်သည်။

"ငါ လူ ၁၀၀ လောက် ကို ခေါ်ပြီး လော့ရင်မြို့ ထဲကို တိုက်ရိုက် သွားမယ်"

"ကျန်တဲ့ လူတွေ က အဖွဲ့ငယ် လေးတွေ ဖွဲ့ပြီး လော့ရင်မြို့ နဲ့ ဝိညာဉ်သေ ချောက်ဝှမ်း ရဲ့ အဝင်အထွက် ပေါက် တွေကို ပိတ်ဆို့ထား... လွတ်သွားတဲ့ သူတွေ မရှိစေနဲ့"

အချိန် အရမ်း တိုတောင်းလွန်းသလို ကျိုးဟန် ကို အကြံပေးမည့် သူလည်း မရှိသဖြင့် ရိုးရှင်းသော အစီအစဉ် တစ်ခုကိုသာ သူ စဉ်းစားနိုင်ခဲ့သည်။

တကယ်တမ်း ပြောရလျှင် အစီအစဉ် ဟုပင် ခေါ်၍ မရပေ။ ရန်သူ၏ ဌာနချုပ် သို့ တိုက်ရိုက် ဝင်ရောက် တိုက်ခိုက်ခြင်း သာ ဖြစ်သည်။

ကိုယ်ပွား ဆင့်ခေါ်ခြင်း တိုကင် ရှိသော ကျိုးဟန် သည် ဓားနတ်ဘုရား ကျောင်းတော် ၏ လျှို့ဝှက် လမ်းကြောင်း မှ တစ်ဆင့် လော့ရင်မြို့ သို့ ဝင်ရောက်နိုင်သည်။

ဘာကြောင့် လူ ၁၀၀ သာ ခေါ်သွားသနည်း ဆိုလျှင် စောစောက သူ စနစ်ကို မေးကြည့်ခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ဓားနတ်ဘုရား ကျောင်းတော် မှ လော့ရင်မြို့ သို့ သွားသော လမ်းကြောင်း သည် တစ်ကြိမ်လျှင် လူ ၁၀၀ သာ ဖြတ်သန်းနိုင်သည်။

သို့သော် လူ ၁၀၀ ဆိုလျှင် လုံလောက်ပြီ ဟု ကျိုးဟန် ထင်သည်။

"ဘာ... လော့ရင်မြို့ ထဲကို တိုက်ရိုက် သွားမယ် ဟုတ်လား... ဒီလို လုပ်တာ က အန္တရာယ် အရမ်း မများဘူးလား"

"အနည်းဆုံး ကစားသမား သောင်းနဲ့ချီ ရှိမှာ... ဒါကို တောင့်ခံနိုင်ပါ့မလား"

"အစ်ကိုဟန်... အစ်ကို လက်စားချေချင်နေတာ ကို ကျွန်တော် သိပါတယ်... ဒါပေမဲ့ သေချာ ပြန်စဉ်းစားပါဦးလား"

"ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ကျွန်တော် အစ်ကိုဟန် နဲ့ အတူ လော့ရင်မြို့ ထဲကို လိုက်မယ်... အစ်ကိုဟန်... ကျွန်တော့်ကို ခေါ်သွားပါ"

"ဟုတ်တယ်... ကျွန်တော်လည်း လိုက်မယ်... ဘာကြောက်စရာ ရှိလဲ... အစ်ကိုဟန် ရှိနေတာပဲ... ကျွန်တော် နည်းနည်းလေးမှ မကြောက်ဘူး"

စကားပြောခန်း ထဲတွင် ချက်ချင်း အငြင်းပွားမှုများ ဖြစ်ပေါ်လာပြီး လူအများစု က ကျိုးဟန် ၏ လုပ်ရပ် ကို စွန့်စားလွန်းသည်ဟု ထင်နေကြသည်။

ယခု ချန်းလဲ့မြို့ တွင် ကစားသမား ၄၀၀၀၀ ကျော် ရှိသဖြင့် လော့ရင်မြို့ တွင်လည်း ထိုအရေအတွက် လောက် ရှိနိုင်သည်ဟု ခန့်မှန်းနိုင်သည်။

လူ ၁၀၀ နှင့် ၄၀၀၀၀ လား။ ဒါက ဘယ်လို အချိုးအစား မျိုးလဲ။ သိုင်းသူရဲကောင်း ကျန်းလျောင် ပင်လျှင် ဤမျှ ခက်ခဲသော အရာမျိုးကို လုပ်ဆောင်နိုင်ခဲ့ခြင်း မရှိပေ။

အားလုံး က ကျိုးဟန် ၏ စွမ်းအား ကို မယုံကြည်ကြခြင်း မဟုတ်ဘဲ ဤသည်က အလွန် ပုံကြီးချဲ့လွန်းပြီး တွေးတောင် မတွေးရဲစရာ ဖြစ်နေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် သဘောထားကွဲလွဲမှုများ ဖြစ်ပေါ်လာခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် ကျိုးဟန် က ရှင်းပြရန် ပျင်းရိနေပြီး စကား တစ်ခွန်းသာ ပို့လိုက်သည်။ သူနှင့် အတူ သွားလိုသူများ သည် ဓားနတ်ဘုရား ကျောင်းတော် အရှေ့တွင် လာရောက် စုဝေးကြရန် ဖြစ်သည်။

အချိန်ကန့်သတ်ချက် မှာ နာရီဝက် ဖြစ်ပြီး ကျော်လွန်သွားပါက စောင့်မည် မဟုတ်ပေ။

အချို့သူများ က သားရဲများ တိုက်ခိုက်နေပြီး အချိန်မီ မရောက်နိုင်မည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် ကျိုးဟန် က အချိန်ကန့်သတ်ချက် တစ်ခုကို သတ်မှတ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ နာရီဝက် ဆိုလျှင် လုံလောက်မည် ထင်သည်။

"ဟင်... မင်းတို့ နှစ်ယောက် လည်း လိုက်ချင်လို့လား"

"သေရမှာ မကြောက်ဘူးလား"

ယခု ကျိုးဟန် မှာ ဓားနတ်ဘုရား ကျောင်းတော် အရှေ့တွင် တင်ပျဉ်ခွေ ထိုင်နေသည်။

ဘေးဘက်မှ ကြည့်လိုက်ရာ အိုဟွမ် နှင့် ခွေးဘုံ တို့ နှစ်ယောက်လုံး ရောက်လာသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

"သေရမှာတော့ သေချာပေါက် ကြောက်တာပေါ့... ဒါပေမဲ့ အစ်ကိုဟန် ဆီမှာ သေချာပေါက် အနိုင်ရမယ့် နည်းလမ်း ရှိတယ် လို့ ကျွန်တော် ထင်တယ်... မဟုတ်ရင် ဘယ်လိုလုပ် ဒီလောက် ကြီးမားတဲ့ အန္တရာယ် ကို ယူမှာလဲ"

"ဟုတ်တယ်... အစ်ကိုဟန် နောက်ကို လိုက်တာ က အခွင့်အရေး တစ်ခု လို့ ကျွန်တော် ထင်တယ်"

သူတို့ နှစ်ယောက် က တစ်ယောက် တစ်ပေါက် ပြောလိုက်ကြပြီး ကျိုးဟန် အပေါ် အလွန် အကောင်းမြင်နေပုံ ရသည်။

ယခင်က သူတို့ တွင် နယ်မြေ ၆၆၆ ၏ ခေါင်းဆောင် ဖြစ်လိုသော ဆန္ဒ ရှိခဲ့ကြသော်လည်း ကျိုးဟန် နှင့် ကွာဟချက် က တဖြည်းဖြည်း ကြီးမားလာပြီး ယခု လိုက်မမီနိုင်တော့သည် အထိ ဖြစ်သွားသဖြင့် ထိုအခွင့်အရေး မရှိတော့ကြောင်း သူတို့ သိလိုက်ကြသည်။

ထို့အပြင် သူတို့ သည် နတ်ဘုရား သတ်ဖြတ်ခြင်း ကျောင်းတော် ၏ အဖွဲ့ဝင်များ ဖြစ်ကြရာ ကျိုးဟန် က သူတို့ကို အပြစ်ပေးလိုပါက အလွန် လွယ်ကူသည်။

ထို့ကြောင့် စောစောစီးစီး ကျိုးဟန် ၏ နောက်သို့ လိုက်ပြီး အားကိုးခြင်း က ပိုမို အကျိုးရှိမည် ဖြစ်သည်။

"အင်း... ဉာဏ်ကောင်းတဲ့ လူတွေ ပဲ"

ကျိုးဟန် က ခေါင်းညိတ်ကာ အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်သည်။

နာရီဝက် အချိန် က လျင်မြန်စွာ ကုန်ဆုံးသွားသည်။

ကျိုးဟန် ၏ ထင်မှတ်ထားမှု ထက် များစွာ သာလွန်ကာ လာရောက်မည့် သူ သိပ်မရှိဟု ထင်ထားသော်လည်း လူ ၂၀၀ ကျော် ရောက်လာခဲ့သည်။

ဤသည်က ကျိုးဟန် ကို အနည်းငယ် စိတ်လှုပ်ရှားသွားစေသည်။ သတ္တိရှိပြီး သွေးဆူလွယ်သော သူများ အများအပြား ရှိနေသေးကြောင်း တွေ့လိုက်ရသည်။

သို့သော် သယ်ဆောင်နိုင်သော လူအရေအတွက် က ကန့်သတ်ချက် ရှိနေသဖြင့် ကျိုးဟန် က ကျပန်း ရွေးချယ်လိုက်ရသည်။

"အားလုံး ကို တောင်းပန်ပါတယ်"

ရွေးချယ်မခံရသော သူများကို ကြည့်ရင်း ကျိုးဟန် က တောင်းပန်စကား ပြောလိုက်သည်။

"ဒါပေမဲ့ မင်းတို့ရဲ့ သတ္တိ ကို ဂုဏ်ပြုတဲ့ အနေနဲ့ ငါ လူတိုင်း ကို ပလက်တီနမ်အဆင့် လက်နက် တစ်ခုစီ ပေးမယ်"

ဤကဲ့သို့သော သူများ သည် ပလက်တီနမ်အဆင့် လက်နက် တစ်ခု နှင့် လုံးဝ ထိုက်တန်သည်။

"အစ်ကိုဟန် က တကယ်ကို ရက်ရောတာပဲ... ဒီလို စိတ်နေသဘောထား မျိုး က သာမန် လူတွေ ပိုင်ဆိုင်နိုင်တဲ့ အရာ မဟုတ်ဘူး"

"ဝါး... ပလက်တီနမ်အဆင့် လက်နက် တဲ့... ငါ တကယ် ကံကောင်းတာပဲ... ရွှေအဆင့် လက်နက် တောင် မမြင်ဖူးသေးတာ"

"လန်းတယ်ဟေ့... အစ်ကိုဟန် နောက်ကို လိုက်တာ က တကယ်ကို အမှန်ကန်ဆုံး ရွေးချယ်မှု ပဲ"

"အစ်ကိုဟန်... အစေခံ ကောင်မလေး လိုသေးလား... ကျွန်မ လုပ်ပေးလို့ ရမလားဟင်"

ယခုအချိန်တွင် ကျိုးဟန် ၏ စိတ်ထဲ၌ လက်စားချေရန် သာ ရှိနေသဖြင့် အခြား အရာများကို တွေးတောရန် အချိန် မရှိပေ။

မကြာမီ ပြင်ဆင်မှုများ ပြီးစီးသွားသည်။

ကျိုးဟန် က ရှေ့ဆုံးမှ ဦးဆောင်ကာ ဓားနတ်ဘုရား ကျောင်းတော် ထဲသို့ ဝင်သွားပြီး သူ၏ နောက်တွင် လူအုပ်ကြီး တစ်အုပ် လိုက်ပါသွားသည်။

ဓားနတ်ဘုရား ကျောင်းတော် ထဲရှိ လူများ က အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားကြသည်။

သို့သော် သူ က ပထမ ပါရမီရှင် ဖြစ်သဖြင့် မည်သူကမျှ လာရောက် မေးမြန်းခြင်း မရှိသလို ဟန့်တားရဲခြင်း လည်း မရှိပေ။

"ဘုရားရေ... ကျိုးဟန် က သတ်ဖြတ်ချင်တဲ့ အရှိန်အဝါ တွေ နဲ့... ဘယ်သူ က သူ့ကို သွားရန်စလိုက်တာလဲ"

"ဘယ်က မျက်စိ မရှိတဲ့ ကောင် လဲ မသိဘူး... ဒါက ပထမ ပါရမီရှင် လေ... တစ်ဖက်လူ ရဲ့ အဆုံးသတ် က သေချာပေါက် အရမ်း ဆိုးရွားမှာပဲ"

"မင်းတို့ ကြည့်လိုက်... သူ က လော့ရင်မြို့ ထဲကို သွားမလို့လား... အဲဒါ ကျန်းရှုံ ရဲ့ ပိုင်နက် လေ"

"ကျန်းရှုံ နဲ့ နျဲ့ထျန်ချန် တို့ က ရန်ငြိုး ရှိတယ်... ကျိုးဟန် နဲ့ နျဲ့ထျန်ချန် က ရင်းနှီးတယ် ဆိုတော့... ကျိုးဟန် က နျဲ့ထျန်ချန် အတွက် လက်စားချေပေးမလို့လား"

"ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် အရမ်း စိတ်ဝင်စားဖို့ ကောင်းမယ့် ပွဲ တစ်ပွဲ ဖြစ်မှာ သေချာတယ်... နှမြောစရာ ကောင်းတာက မြင်ကွင်း ကို မမြင်ရတာပဲ"

ကျိုးဟန် က နယ်မြေ ၄၇၊ လော့ရင်မြို့ သို့ သွားသော လမ်းကြောင်း ကို အလွယ်တကူ ရှာတွေ့သွားပြီး လှမ်းဝင်သွားလိုက်သည်။

အလင်းတန်းများ အဆက်မပြတ် တောက်ပလာပြီးနောက် လူအုပ်ကြီး က လော့ရင်မြို့ ထဲတွင် အသီးသီး ထွက်ပေါ်လာကြသည်။

လေထုထဲတွင် ချယ်ရီပန်း ရနံ့များ ပြန့်လွင့်နေပြီး ပန်းပွင့်လေးများ က လေထဲတွင် အဆက်မပြတ် ဝဲပျံနေကာ နှင်းပွင့်များ အလား လှပသော မြင်ကွင်း တွင် သတ်ဖြတ်လိုသော အငွေ့အသက်များ ပြည့်နှက်နေသည်။

"ကောင်းကင် ပြည့်နေတဲ့ ချယ်ရီပန်း တွေ က မင်းတို့ အတွက် သင်္ချိုင်း ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်... ဒါကလည်း ကောင်းတဲ့ အဆုံးသတ် တစ်ခု ပါပဲ"

ကျိုးဟန် ၏ အသံ က ရေခဲအလား အေးစက်နေပြီး သတ်ဖြတ်လိုစိတ် များ က လေနှင့်အတူ ပြန့်လွင့်နေသည်။

ရောက်ရှိလာပြီးနောက် ပထမဆုံး လုပ်ရမည့် အလုပ်မှာ လော့ရင်မြို့ ၏ မြို့စား ကို ရှာဖွေရန် ဖြစ်သည်။

စနစ်မှ တစ်ဆင့် ကျိုးဟန် သိရှိထားသည်မှာ မြို့တစ်မြို့ ၏ မြို့စား သာလျှင် အတင်းအကျပ် သေရေးရှင်ရေး တိုက်ပွဲ တာဝန် ကို ထုတ်ပြန်နိုင်ခွင့် ရှိသည်။

၎င်းမှာ ကျိုးဟန် မြို့စား ကို ရှာဖွေရသည့် အကြောင်းရင်း ပင် ဖြစ်သည်။

အတင်းအကျပ် သေရေးရှင်ရေး တိုက်ပွဲ တာဝန် ကို မြို့ထဲရှိ ကစားသမား တိုင်း မဖြစ်မနေ လက်ခံရမည် ဖြစ်ပြီး တာဝန် ၏ အကြောင်းအရာ မှာ တစ်ဖက်လူကို သတ်ဖြတ်ရန် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ဤကဲ့သို့သော တာဝန် မျိုးကို သာမန် အခြေအနေ မျိုးတွင် မြို့စား က လုံးဝ ထုတ်ပြန်မည် မဟုတ်ပေ။

မြို့စား တစ်ယောက် အနေဖြင့် မိမိ အုပ်ချုပ်သော မြို့ ကို အေးချမ်း တည်ငြိမ်စေချင်မည် သာ ဖြစ်ရာ ဤကဲ့သို့သော တိုက်ပွဲများ ဖြစ်ပေါ်လာမည်ကို သူ လိုလားမည် မဟုတ်ပေ။

"ရပ်လိုက်စမ်း... မင်းတို့ က ဘယ်သူတွေလဲ... မြို့စား ရဲ့ အိမ်တော် ကို မင်းတို့ လာပြီး ရမ်းကားရဲတယ်ပေါ့... သေချင်နေတာလား"

စစ်သား တစ်စု က ကျိုးဟန် တို့၏ လမ်းကို ပိတ်ဆို့ထားပြီး အသံကျယ်ကျယ် ဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"မြို့စား ကို အကြောင်းကြားပေးပါ... ကျွန်တော့်မှာ အရေးကြီးတဲ့ ကိစ္စ ရှိလို့ တွေ့ချင်ပါတယ်"

ကျိုးဟန် က ယဉ်ကျေးစွာ အရင် ပြောရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီး အမူအရာ က အတော်လေး နူးညံ့နေသည်။

သို့သော် ဤကဲ့သို့သော တာဝန် မျိုးကို တစ်ဖက်လူ က သေချာပေါက် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မည် မဟုတ်သဖြင့် အတင်းအကျပ် လုပ်ဆောင်ရန် အထူး နည်းလမ်း အချို့ကို အသုံးပြုရမည် ဖြစ်သည်။

"မင်းတို့ က ဘာကောင် တွေ မလို့လဲ... မြို့စား ကို တွေ့ချင်တိုင်း တွေ့လို့ ရမယ် ထင်နေလား... မြန်မြန် လစ်စမ်း"

စစ်သားများ က ကျိုးဟန် တို့ လူအုပ်ကြီး ကို ကြည့်ပြီး ရန်လိုနေကြောင်း သိသာနေသဖြင့် ချက်ချင်း နှင်ထုတ်ရန် ကြိုးစားပြီး အခွင့်အရေး လုံးဝ မပေးပေ။

"ဘာလဲ... မသွားသေးဘူးလား... မင်းတို့ တကယ် ပြဿနာ လာရှာတာလား"

"ညီအစ်ကိုတို့... သူတို့ကို သင်ခန်းစာ နည်းနည်း ပေးလိုက်... မြို့စား ရဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာ ကို လာပြီး စော်ကားရဲတယ်"

စစ်သားများ ၏ မျက်နှာထား က အေးစက်သွားသည်။ အကယ်၍ မြို့စား ကသာ အပြစ်တင်လာပါက သူတို့၏ ပေါ့ဆမှု ဖြစ်သွားမည် ဖြစ်ပြီး ဆူပူကြိမ်းမောင်း ခံရမည်မှာ သေချာသည်။ ထို့ကြောင့် ကျိုးဟန် တို့ မထွက်သွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် တိုက်ရိုက် သင်ခန်းစာ ပေးရန် ကြိုးစားတော့သည်။

"ဒါဆိုရင်လည်း... ခွင့်လွှတ်ပါ"

စစ်သားများ ပြေးဝင်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် ကျိုးဟန် ၏ မျက်လုံးများ ကျုံ့ဝင်သွားသည်။ မြို့စား ကို တွေ့ရန် ဤမျှ ခက်ခဲလိမ့်မည်ဟု မထင်ထားခဲ့ပေ။ ထိုသို့ဆိုလျှင် တိုက်ခိုက်ရုံသာ ရှိတော့သည်။

"လေတိုက်စမ်း"

ကြီးမားသော လေဆင်နှာမောင်း ကြီး တစ်ခု ကောင်းကင်သို့ ပျံတက်သွားပြီး ကြမ်းတမ်းသော လေပြင်းများ ကြောင့် သူတို့ လမ်းလျှောက်ရန် ပင် အလွန် ခက်ခဲသွားသည်။

ကျိုးဟန် ၏ လက်များ ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်နှင့် ဤစစ်သားများ မှာ ချက်ချင်း လွင့်စင်သွားပြီး ဘေးသို့ လွင့်ကျသွားကြသည်။

အလယ်ရှိ လမ်းကြောင်း က ချက်ချင်း ရှင်းလင်းသွားသည်။

"ဘာ... ဒါ"

"ငါတို့ အစွမ်းကုန် ကြိုးစားခဲ့ပေမယ့်... လုံးဝ တားလို့ မရဘူး"

"အရမ်း အစွမ်းထက်တယ်... သူ က ဘယ်လို အဆင့် ရှိတာလဲ"

ဤစစ်သားများ လည်း ချက်ချင်း ကြောက်လန့်သွားကြပြီး သူတို့၏ မျက်လုံးထဲတွင် ထိတ်လန့်မှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။

တိုက်ကွက် တစ်ကွက်တည်း ဖြင့် သူတို့ လူဒါဇင်ပေါင်း များစွာကို လုံးဝ ပြန်လည် ခုခံနိုင်စွမ်း မရှိအောင် လုပ်နိုင်ခဲ့သည်။

ကျိုးဟန် က အသေ မသတ်ခဲ့ပေ။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ရန်ငြိုးရန်စ မရှိသလို သူတို့ က အရင် စတင် တိုက်ခိုက်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

"မင်းတို့ အပြင်မှာ စောင့်နေ... ငါ သွားပြီး ချက်ချင်း ပြန်လာခဲ့မယ်"

မြို့စား ၏ အိမ်တော် က ကြီးမားသော်လည်း လူ ၁၀၀ ဆိုလျှင် အနည်းငယ် ကျပ်တည်းနေမည် ဖြစ်ရာ ကျိုးဟန် က သူတို့ကို မှာကြားလိုက်သည်။

"အစ်ကိုဟန်... စိတ်ချပါ... ကျွန်တော်တို့ အပြင်ကနေ စောင့်နေပါ့မယ်"

"အစ်ကိုဟန် ရဲ့ သတင်းကောင်း ကို စောင့်နေမယ်... အစ်ကိုဟန် လုပ်နိုင်မယ် ဆိုတာ ယုံပါတယ်"

"တကယ်လို့ တစ်ခုခု အခက်အခဲ ရှိရင်... အချက်ပြလိုက်ပါ... ကျွန်တော်တို့ ဝင်လာပြီး သူတို့နဲ့ အသေအကြေ တိုက်မယ်"

လူတိုင်း က တစ်ယောက် တစ်ပေါက် ပြန်ဖြေကြပြီး သူတို့၏ စကားများ တွင် ကျိုးဟန် အပေါ် ယုံကြည်မှုများ အပြည့်အဝ ပါဝင်နေသည်။

ကျိုးဟန် လည်း ပြုံးကာ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ကြီးမားသော ခြေလှမ်းများ ဖြင့် မြို့စား အိမ်တော် ထဲသို့ ဝင်သွားလိုက်သည်။

"အပြင်မှာ ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲ... ဘာလို့ ဒီလောက် ဆူညံနေတာလဲ"

ခေါင်းဆောင် နေရာတွင် ထိုင်နေသော လော့ရင်မြို့ ၏ မြို့စား ၏ မျက်မှောင်များ ကြုံ့သွားပြီး မကျေမနပ် ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"မြို့စား မင်းကြီး... လူတစ်ယောက် က အိမ်တော် ထဲကို အတင်း ဝင်လာပြီး... တံခါးစောင့် တွေ အားလုံးကို ဒဏ်ရာရအောင် လုပ်သွားပါတယ် ခင်ဗျာ"

"ဖြန်း"

ကျယ်လောင်သော အသံ တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး သေသပ် လှပသော စားပွဲ တစ်ခု မှာ ရိုက်ချိုးခံလိုက်ရသဖြင့် အမှုန့် ဖြစ်သွားသည်။

"ဘယ်သူ က သေချင်နေတာလဲ... ငါ့ရဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာ ကို လာပြီး စော်ကားရဲတယ်ပေါ့"

မြို့စား ၏ မျက်ခုံးများ ထောင်တက်သွားပြီး မျက်လုံးထဲတွင် ဒေါသ မီးတောက်များ တောက်လောင်နေသည်။

"မြို့စား မင်းကြီး... စိတ်မပူပါနဲ့... ကောင်းကင် က ဘယ်လောက် မြင့်တယ် ဆိုတာ မသိတဲ့ အကောင် တွေ အမြဲတမ်း ရှိတတ်ပါတယ်"

"ကျွန်တော် ကိုယ်တိုင် သွားပြီး အဲဒီကောင် ကို ရှင်းလင်းလိုက်ပါ့မယ်"

အောက်ဘက်တွင် ထိုင်နေသော ကျန်းရှုံ က မတ်တပ်ရပ်လိုက်ပြီး သူ၏ မျက်လုံးထဲတွင် အထင်သေးမှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။ လော့ရင်မြို့ ၏ နံပါတ် ၂ ခေါင်းဆောင် တစ်ယောက် အနေဖြင့် သူ က ကိုယ်တိုင် တာဝန်ယူရန် တောင်းဆိုလိုက်သည်။

"ကောင်းပြီ... မင်း သွားမယ် ဆိုရင်တော့ သေချာပေါက် အဆင်ပြေမှာပါ"

မြို့စား က ကျေနပ်စွာ ပြောလိုက်သည်။ ကျန်းရှုံ ၏ စွမ်းအား ကို သူ အလွန် ရှင်းလင်းစွာ သိရှိထားပြီး သူ က ဓားနတ်ဘုရား ကျောင်းတော် ၏ ဓားဘုရင် လည်း ဖြစ်သည်။ သူ၏ ပြောင်မြောက်သော ဓားပညာ က ပြိုင်ဘက် ကင်းလှပြီး အစွမ်းထက်သော ပြိုင်ဘက် များစွာ မှာ သူ၏ အဆိပ် ကင်းမြီးကောက် ဓား အောက်တွင် အရှုံးပေးခဲ့ရသည်။

မိမိ တွင် အစွမ်းထက်သော အမွေအနှစ် မှော်ပစ္စည်း မရှိပါက သူ့ကို ဖိနှိပ်ထားနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

"မြို့စား မင်းကြီး... စိတ်ချပါ... ဒီ အရက်နွေး ကို ကျွန်တော့် အတွက် ချန်ထားပေးပါ... ကျွန်တော် အောင်ပွဲခံ ပြီး ပြန်လာရင် သောက်ပါ့မယ်"

ကျန်းရှုံ ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ယုံကြည်မှု ရှိသော အလင်းတန်းများ တောက်ပနေပြီး အဆိပ် ကင်းမြီးကောက် ဓား ကို ကိုင်ဆောင်ကာ အဝတ်အစားများ လွင့်လူးလျက် ခန်းမကြီး ထဲမှ လျင်မြန်စွာ ထွက်သွားတော့သည်။

...

မြို့စား အိမ်တော် က အလွန် ကြီးမားပြီး အထဲတွင် အစောင့်အကြပ်များ ထူထပ်စွာ ရှိနေသည်။

အဓိက တံခါးဝ တွင် စစ်သားများ စောင့်ကြပ်နေရုံသာမက အတွင်းဘက် တွင်လည်း လက်ရွေးစင် စစ်သား အများအပြား ရှိနေသည်။

သို့သော် သူတို့ အားလုံး က ကျိုးဟန် ၏ ကြမ်းတမ်းသော လေပြင်းများ ကြောင့် လွင့်စင်သွားကြပြီး အနားသို့ ပင် ကပ်ခွင့် မရကြပေ။

ထို့ကြောင့် ကျိုးဟန် က လူသူ ကင်းမဲ့နေသကဲ့သို့ လွတ်လပ်စွာ ဝင်ရောက်လာခဲ့သည်။

ရုတ်တရက် အရှေ့ဘက်မှ ပြင်းထန်သော လေပြင်းများ တိုက်ခတ်လာပြီး အေးစက် ရက်စက်သော အငွေ့အသက်များ ပါဝင်ကာ ကျိုးဟန် ၏ မျက်နှာဆီသို့ တိုက်ရိုက် ဦးတည်လာသည်။

ကျိုးဟန် ၏ မျက်လုံးများ ကျုံ့ဝင်သွားသည်။ ဤအငွေ့အသက် က အနည်းငယ် ရင်းနှီးနေသည်။

"အရမ်း ကောင်းတယ်... ဆရာကျန်း ရောက်လာပြီဟေ့"

"ဓားဘုရင် တစ်ယောက် အနေနဲ့... သေချာပေါက် အလွယ်တကူ ဖမ်းမိမှာပဲ... ဒီကောင် သေဖို့သာ ပြင်ထားတော့"

"ဒီလူငယ် က တစ်ယောက်တည်း မြို့စား အိမ်တော် ကို လာရဲတယ် ဆိုတော့... တကယ်ကို သေချင်နေတာပဲ... နွားပေါက်စလေး ကျား ကို မကြောက်ဘူး ဆိုပေမယ့် အရမ်း မိုက်မဲလွန်းတယ်"

"အားလုံး တိတ်တိတ် နေကြ... ဆရာကျန်း ရဲ့ ပြောင်မြောက်တဲ့ ဓားပညာ ကို သေချာ ကြည့်ကြရအောင်"

"ဆရာကျန်း က ဓားတစ်ချက်တည်း နဲ့ အပြတ်ရှင်းသွားမှာ ကို ငါ ကြောက်တယ်"

လေပြင်းများ ကြောင့် လွင့်စင်သွားသော စစ်သားများ က ကျန်းရှုံ ရောက်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် ဤအငွေ့အသက် ကို သူတို့ အလွန် ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်နေကြသည်။

ချက်ချင်းပင် သူတို့ ၏ အားကိုးရာ ကို ရှာတွေ့သွားသကဲ့သို့ တစ်ယောက် တစ်ပေါက် မြှောက်ပင့် ပြောဆိုနေကြသည်။

ဤလူငယ် ၏ စွမ်းအား ကို အထင်သေး၍ မရသော်လည်း ကျန်းရှုံ က ဓားဘုရင် ဖြစ်သည်။ ဘုရင် ဟူသော ဂုဏ်ပုဒ် ရှိသူတိုင်း က စွမ်းအား ကြီးမားသူများ ဖြစ်ကြသည်။

ထို့ကြောင့် သူတို့ က ကျန်းရှုံ အပေါ် အလွန် ယုံကြည်မှု ရှိနေကြသည်။ အနည်းဆုံးတော့ လော့ရင်မြို့ တွင် ကျန်းရှုံ ရှုံးနိမ့်ဖူးသည် ကို သူတို့ မကြားဖူးခဲ့ပေ။

"ဟင်... မင်းလား"

လေပြင်းများ မျက်နှာပေါ်သို့ ကျရောက်လာချိန်တွင် ကျိုးဟန် က ထိုစွမ်းအားများကို အလွယ်တကူ ဖြေဖျောက်လိုက်သည်။

ရောက်လာသူ ၏ ရုပ်ရည် ကို မြင်လိုက်ရချိန်တွင် ကျိုးဟန် ၏ မျက်မှောင်များ ကြုံ့သွားသည်။ ကျန်းရှုံ ဖြစ်နေမည်ဟု မထင်ထားခဲ့ပေ။ တကယ်ကို ရန်သူချင်း လမ်းကျဉ်း တွင် တွေ့ခြင်း ပင်။

"ကျိုးဟန်"

ကျန်းရှုံ လည်း ရင်ထဲတွင် အံ့အားသင့်သွားပြီး တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အနည်းငယ် သံသယ ဖြစ်သွားသည်။

"မင်း က ချန်းလဲ့မြို့ မှာ မဟုတ်ဘူးလား... လော့ရင်မြို့ ကို ဘယ်လိုလုပ် ရောက်လာတာလဲ"

"ငါ မြို့စား ကို တွေ့စရာ ကိစ္စ နည်းနည်း ရှိလို့... ဘာလဲ... မင်း က ငါ့ကို တားချင်လို့လား"

ကျိုးဟန် က သူ၏ ရည်ရွယ်ချက် ကို တိုက်ရိုက် ပြောလိုက်ပြီး မျက်လုံးထဲတွင် အေးစက်သော အလင်းတန်းများ ဖြတ်သန်းသွားသည်။

"ဟွန့်... မင်း က စည်းကမ်း ဖောက်နေတာပဲ... မင်း သွားလို့ ရပြီ... ဒီနေ့ ဖြစ်သွားတဲ့ ကိစ္စ တွေကို ငါ ဘာမှ မဖြစ်ခဲ့သလို သဘောထားပေးမယ်"

မြို့တိုင်း တွင် သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင် သဘောတူညီချက်များ ရှိပြီး အခြား မြို့များ သို့ အလွယ်တကူ ဝင်ရောက်လေ့ မရှိကြပေ။

ထို့ကြောင့် ကျန်းရှုံ က ဤသို့ ပြောလိုက်ခြင်း ဖြစ်သော်လည်း တစ်ဖက်လူ က ဓားနတ်ဘုရား ကျောင်းတော် ၏ ပထမ ပါရမီရှင် ဖြစ်သည်။

ကျန်းရှုံ ၏ ရင်ထဲတွင် ကျိုးဟန် အပေါ် မကျေနပ်မှုများ ရှိနေသော်လည်း ပေးသင့်သော မျက်နှာ ကိုတော့ ပေးရမည် ဖြစ်သည်။

"ငါ က မသွားဘူး ဆိုရင်ကော"

ကျိုးဟန် ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် လှောင်ပြောင်သော အပြုံးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး အေးဆေးစွာ ပြောလိုက်သည်။

"ကျိုးဟန်... ငါ မင်းကို သတိပေးလိုက်မယ်... မျက်နှာသာ ပေးနေတာကို အခွင့်အရေး မယူနဲ့"

"ဒီနေ့ ငါ ရှိနေသရွေ့... မင်း အကြံအစည် အောင်မြင်မှာ မဟုတ်ဘူး"

ကျန်းရှုံ ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ကျေနပ်သော အပြုံးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ ယခင်က လောင်းကြေး တွင် သူ က အလွန် တန်ဖိုးကြီးသော နဂါးသွေး ဆေးလုံး ကို ရှုံးနိမ့်ခဲ့ရသည်။

သူ၏ ရင်ထဲတွင် မကျေနပ်မှုများ မရှိဟု ပြောလျှင် မဖြစ်နိုင်ပေ။

သို့သော် ကျိုးဟန် ၏ အဆင့်အတန်း ကြောင့် သူ ဒေါသ ကို ထုတ်ဖော်ရန် မလွယ်ကူခဲ့ပေ။

ယခု ကျိုးဟန် က လော့ရင်မြို့ ကို ရောက်လာပြီ ဖြစ်ရာ ဤသည်က ကျန်းရှုံ ၏ ပိုင်နက် ဖြစ်သည်။

ကျိုးဟန် ကို ဒုက္ခပေးရန် ဤအခွင့်အရေး ကို သူ လုံးဝ လက်လွတ်ခံမည် မဟုတ်ပေ။

ထို့အပြင် ယခု သူ က အကြောင်းပြချက် ခိုင်လုံနေသဖြင့် ဓားနတ်ဘုရား ကျောင်းတော် ၏ အထက်လူကြီးများ သိသွားလျှင်တောင် ဘာမှ ပြောနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

"မင်း တစ်ယောက်တည်း နဲ့... ငါ့ကို တားနိုင်မယ် ထင်နေတာလား"

ကျိုးဟန် ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် လှောင်ပြောင်မှု အချို့ ထွက်ပေါ်လာပြီး အေးဆေးစွာ ပြောလိုက်သည်။

"အရမ်း မကြွားနဲ့... မင်း က ပထမ ပါရမီရှင် ဖြစ်တာ မှန်တယ်... အနာဂတ် မှာ မင်းရဲ့ အောင်မြင်မှု တွေ က ငါ့ထက် အများကြီး သာလွန်သွားလိမ့်မယ် ဆိုတာကိုလည်း ငါ လက်ခံတယ်"

"ဒါပေမဲ့... မင်းရဲ့ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်ဖို့ အချိန် က အရမ်း တိုတောင်းလွန်းသေးတယ်... ဓားဘုရင် ရဲ့ စွမ်းအား ကို မင်း လုံးဝ နားမလည်သေးဘူး... အစစ်အမှန် စွမ်းအား ဆိုတာ ဘာလဲ ဆိုတာကို မင်း လုံးဝ မသိသေးဘူး"

စကားပြောနေစဉ်မှာပင် ကျန်းရှုံ က ခန္ဓာကိုယ် အတွင်းရှိ စွမ်းအားများကို လှုံ့ဆော်လိုက်ရာ ချက်ချင်းပင် သူ၏ ဆံပင်များ က လေမတိုက်ဘဲ လွင့်မျောနေပြီး အဝတ်အစားများ ကလည်း လူးလွင့်နေသည်။

အနက်ရောင် ဓားချီ များ က သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် မှ ပေါက်ကွဲ ထွက်လာပြီး ကြမ်းတမ်းကာ အေးစက်နေသည်။

ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ တိုင်များ၊ စားပွဲ၊ ကုလားထိုင် နှင့် စာအုပ်များ မှာ ဓားချီ ၏ တိုက်ခတ်မှု အောက်တွင် ချက်ချင်း အရည်ပျော်သွားသကဲ့သို့ အမှုန့် အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။