အခန်း ၁၀၄
Vol. 11 Ch. 104
အခန်း (၁၀၄) အားလုံး သေရမယ်
နေမီးတောက် ကြေးမုံ ကို သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီးနောက် ပူပြင်း တောက်ပသော အလင်းရောင်များ ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားပြီး လေဟာနယ် တစ်ခုလုံး ချက်ချင်း အေးချမ်းသွားတော့သည်။
မြို့စား အိမ်တော် အပြင်ဘက် လမ်းမပေါ်ရှိ လူများ က ပွဲကြည့်ရန် မျှော်လင့်နေကြသော်လည်း ယခု ပူပြင်းသော အငွေ့အသက်များ ရုတ်တရက် ပျောက်ကွယ်သွားသဖြင့် ရင်ထဲတွင် အသီးသီး ခန့်မှန်းနေကြသည်။
"ဒါ တိုက်ပွဲ ပြီးသွားတာလား... အရမ်း မြန်လွန်းတယ်... ရလဒ် ဘယ်လို နေမလဲ မသိဘူး"
"ဒါကို ခန့်မှန်းနေဖို့ လိုသေးလို့လား... သေချာပေါက် မြို့စား နိုင်တာပေါ့... မှော်ပစ္စည်း ရဲ့ စွမ်းအား ကို သာမန် လူတွေ ခံနိုင်ရည် ရှိမှာ မဟုတ်ဘူး"
"မင်း ပြောပုံ ထောက်ရင် မှော်ပစ္စည်း ကို မြင်ဖူးသလိုပဲ... အပိုတွေ လျှောက်ပြောမနေနဲ့"
"မင်း မပြောနဲ့... ငါ တကယ် မြင်ဖူးတယ်... ဒါကြောင့် အခု မြို့စား ကို သွားရန်စတဲ့ သူ က သေချာပေါက် သေသွားလောက်ပြီ"
"အဲဒါလည်း ဟုတ်တာပဲ... မြို့စား ဆိုတာ ဘယ်လောက်တောင် အစွမ်းထက်တဲ့ သူလဲ... မျက်စိ မပါဘဲ မြို့စား အိမ်တော် မှာ လာပြီး ပြဿနာ ရှာရဲတယ် ဆိုတော့ သေချင်နေတာပဲ"
လော့ရင်မြို့ ရှိ ဒေသခံများ က မြို့စား ၏ အစွမ်းထက်သော စွမ်းအား အပေါ် အလွန် ယုံကြည်မှု ရှိနေကြသည်။ ထို့အပြင် မှော်ပစ္စည်း ကိုပါ အသုံးပြုထားသဖြင့် မြို့စား ရှုံးနိမ့်လိမ့်မည် ဟု သူတို့ လုံးဝ မထင်ထားကြပေ။
"အစ်ကိုဟန်... တကယ်ကြီး တစ်ခုခု ဖြစ်သွားတာလား... ခုနက ပူပြင်းတဲ့ အလင်းရောင် ကြီး ကို ငါတို့ အပြင်ကနေတောင် ကြောက်စရာ ကောင်းတဲ့ အရှိန်အဝါ ကြီး အဖြစ် ခံစားနေရတယ်"
"အထဲမှာ သေချာပေါက် တိုက်ပွဲ ဖြစ်နေတာ... အစ်ကိုဟန် ဘာမှ မဖြစ်ပါစေနဲ့ လို့ ဆုတောင်းပါတယ်"
"ငါတို့ အစ်ကိုဟန် သေသွားတယ် ဆိုတဲ့ သတိပေးချက် မကြားရသေးဘူး မဟုတ်လား... အနည်းဆုံးတော့ လုံခြုံနေသေးတယ် ထင်တယ်"
"သီအိုရီ အရတော့ အဲဒီလို ဖြစ်သင့်ပါတယ်... ဒါပေမဲ့ ငါ အရမ်း စိုးရိမ်နေတုန်းပဲ"
"နောက်ထပ် ၅ မိနစ် လောက် စောင့်ကြည့်မယ်... အစ်ကိုဟန် ထွက်မလာရင် ငါတို့ အထဲ ဝင်သွားကြမယ်"
"ကောင်းပြီ... ဒီလိုပဲ ဆုံးဖြတ်လိုက်ကြတာပေါ့"
အိမ်တော် အပြင်ဘက် တွင် ကျန်ရစ်ခဲ့သော ကစားသမားများ မှာ လမ်းမပေါ်ရှိ ပြောဆိုသံများကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် မျက်နှာထား မကောင်းကြတော့ပေ။ သူတို့ က ကျိုးဟန် ၏ စွမ်းအား ကို ယုံကြည်ကြသော်လည်း...
စောစောက ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အလင်းရောင် ကြီး ကြောင့် သူတို့ ၏ ရင်ထဲတွင် အလွန် စိုးရိမ်နေကြသည်။
မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ နတ်ဘုရားနှင့် နတ်ဆိုး ကမ္ဘာကြီး တွင် သိုင်းဆရာကြီးများ အများအပြား ရှိနေသည် မဟုတ်ပါလား။
ယခုအချိန်တွင် ရွှေမြွေဓား က အေးစက်သော အလင်းတန်းများကို အဆက်မပြတ် ထုတ်လွှတ်နေပြီး လော့ရင်မြို့ မြို့စား ၏ အားနည်းသော လည်ပင်း ကို ချိန်ရွယ်ထားသည်။
သူ က ဤမျှ အရှက်တကွဲ ရှုံးနိမ့်သွားလိမ့်မည် ဟု တစ်ခါမှ မထင်ထားခဲ့သလို သေမင်း နှင့် ဤမျှ နီးကပ်စွာ ထိတွေ့ရခြင်းမှာလည်း ပထမဆုံးအကြိမ် ပင်။
"လက်ခံပြီလား... ငါ့ရဲ့ စိတ်ရှည်မှု က အကန့်အသတ် ရှိတယ်နော်"
ကျိုးဟန် ၏ မျက်လုံးများ ကျုံ့ဝင်သွားပြီး အန္တရာယ်ရှိသော အလင်းတန်းများ တောက်ပလာသည်။
အကယ်၍ မြို့စား သာ အတင်းအကျပ် သေရေးရှင်ရေး တိုက်ပွဲ တာဝန် ကို မထုတ်ပြန်နိုင်ပါက ကျိုးဟန် က သူ့ကို အသက်ရှင်ခွင့် ပေးမည် မဟုတ်ပေ။
မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သူ က အစောင့်အကြပ် ကတ်ပြား တစ်ခု ကို အသုံးပြုခဲ့ရသည် မဟုတ်ပါလား။
သို့သော် နေမီးတောက် ကြေးမုံ ကို ရရှိလိုက်သဖြင့် အနည်းငယ်တော့ အမြတ်ထွက်သွားသည်။
"ငါ... ငါ သဘောတူပါတယ်"
ခက်ခဲစွာ ပြောလိုက်ပြီးနောက် မြို့စား ၏ မျက်နှာ က သေလူ အလား ဖြူရော်သွားပြီး တိုက်ပွဲ ရှုံးနိမ့်သွားသော ကြက်ဖ အို ကြီး အလား ခေါင်းငိုက်စိုက် ကျသွားတော့သည်။
တစ်ကိုယ်လုံး ချက်ချင်း အသက် အနည်းငယ် ကြီးသွားသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားပြီး စွမ်းအား ကို အဓိက ထားသော ကမ္ဘာကြီး တွင် ကိုယ့်ထက် သာလွန်သူ ကို အရှုံးပေးခြင်းမှာ ဘာမှ ပြောစရာ မရှိပေ။
အသက်ရှင်ရန် အတွက် အလျှော့ပေးရုံသာ ရှိတော့သည်။
"စောစောကတည်းက လုပ်ရင် အချိန်ကုန် သက်သာတာပေါ့... မြန်မြန် လုပ်... အခု ချက်ချင်း တာဝန် ထုတ်ပြန်လိုက်တော့"
ကျိုးဟန် က ဓား ကို အောက်ချလိုက်ပြီး အထင်သေးစွာ ရယ်မောရင်း အလျင်အမြန် လုပ်ဆောင်ရန် ပြောလိုက်သည်။
မြို့စား လည်း လိမ္မာစွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ကျိုးပဲ့ခြင်း မရှိသော စားပွဲ တစ်ခု ကို ရှာကာ စုတ်တံ ကို ယူ၍ စာရွက် ပေါ်တွင် ရေးသားလိုက်သည်။
တစ်မိနစ် ပင် မကြာလိုက်ဘဲ နောက်ဆုံးတွင် ပြီးစီးသွားပြီး ကျိုးဟန် ၏ ခေါင်းထဲတွင် ကြေညာချက် သတိပေးသံ များ ထွက်ပေါ်လာသည်။
"ကမ္ဘာ့ ကြေညာချက် - နယ်မြေ ၆၆၆၊ ချန်းလဲ့မြို့ မှ ကစားသမား ကျိုးဟန် အပါအဝင် လူ ၁၀၀ သည် နယ်မြေ ၄၇၊ လော့ရင်မြို့ မှ ကစားသမား အားလုံး ကို သေရေးရှင်ရေး တိုက်ပွဲ အဖြစ် စိန်ခေါ်လိုက်ပါသည်"
"လော့ရင်မြို့ ထဲတွင် ရှိနေသော ကစားသမား အားလုံး ဤစိန်ခေါ်မှု ကို မဖြစ်မနေ လက်ခံရပါမည်"
"စိန်ခေါ်မှု အောင်မြင်ပါက နယ်မြေ ၆၆၆ တွင် ကျန်ရှိနေသော ကစားသမား အားလုံး က ရွှေဒင်္ဂါး၊ အရင်းအမြစ်၊ အတွေ့အကြုံ စသည်တို့ကို အများအပြား ရရှိမည် ဖြစ်သည်"
"စိန်ခေါ်မှု ရှုံးနိမ့်ပါက နယ်မြေ ၆၆၆ တွင် ကျန်ရှိနေသော ကစားသမား အားလုံး ၏ အရင်းအမြစ် များ ထက်ဝက် လျော့ကျသွားမည် ဖြစ်သည်"
အဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ်လာသော သတိပေးချက်များ က ဒေသ ၁၀၀၀ တွင် ရှိနေသော ကစားသမား အားလုံး ၏ ခေါင်းထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားပြီး ချက်ချင်းပင် အားလုံး အံ့အားသင့်သွားကြသည်။
ဒါက ဘာရန်ငြိုးတွေ ရှိလို့လဲ။
သေရေးရှင်ရေး တိုက်ပွဲ တောင် လုပ်ရတဲ့ အထိ ဖြစ်သွားတာလား။
သေရေးရှင်ရေး တိုက်ပွဲ ဆိုသည်မှာ တစ်ဖက် က လုံးဝ ပျက်စီးသွားသည် အထိ တိုက်ခိုက်ခြင်း ကို ဆိုလိုသည်။
ဒေသ အသီးသီး တွင် လူတိုင်း က ဤကိစ္စ ကို အပြင်းအထန် ဆွေးနွေးနေကြသည်။
ဒေသ ၁၀၀၀ တွင် ပထမ နှင့် ဒုတိယ နေရာ ကို ရရှိထားသော မြို့များ
"အား... ဒီ ကျိုးဟန် က တကယ်ကို အမုန်းပွားစရာ ကောင်းတာပဲ... ဒီတစ်ခါ သေသွားရင် အကောင်းဆုံး ပဲ"
"နယ်မြေ ၄၇ က လူတွေ... အားတင်းထား... ကျိုးဟန် ကို အသေသတ်လိုက်"
"ကျိုးဟန် သေသွားရင် နတ်ဘုရား သတ်ဖြတ်ခြင်း ကျောင်းတော် က ငါတို့ ကိုရီးယား နိုင်ငံ ရဲ့ အပိုင် ဖြစ်သွားပြီ"
"အစ်ကို တူရန်ကန်း၊ အစ်ကို တချန်း... ခင်ဗျားတို့ နှစ်ယောက် က ကျိုးဟန် ကို ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် မုန်းနေရတာလဲ... သူ နဲ့ ဘာရန်ငြိုး တွေ ရှိလို့လဲ"
နယ်မြေ ၅၆၇၊ နယ်မြေ ၁၀၀၊ နယ်မြေ ၈၈...
"ကျိုးဟန် က တကယ်ကို မောက်မာတာပဲ... လူ ၁၀၀ နဲ့ တစ်မြို့လုံး က လူတွေကို စိန်ခေါ်တာ... တကယ်ကို သေချင်နေတာပဲ"
"နယ်မြေ ၄၇ မှာ ချယ်ရီပန်း နိုင်ငံ က ကစားသမား တွေ ပဲ ရှိတာ ငါ သိတယ်... ကျိုးဟန် ကို ထောက်ခံတယ်... ဒီ ချယ်ရီပန်း နိုင်ငံ က ကောင်တွေ ကို အသေသတ်လိုက်"
"ဘာမှ ဝင်မပြောချင်ပါဘူး... ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ကျိုးဟန် ရဲ့ စိတ်ဓာတ် ကို ချီးကျူးပါတယ်... နဂါးနိုင်ငံ က ကစားသမား တွေ အားလုံး ကျိုးဟန် ကို လက်မထောင်ပြီး အားပေးကြပါ"
"ငါ က ကျိုးဟန် ရဲ့ စိတ်ဓာတ် ကို ချီးကျူးပေမယ့်... သူ ရဲ့ ဒီလို မိုက်ရူးရဲ ဆန်တဲ့ လုပ်ရပ် ကိုတော့ အားမပေးဘူး"
နယ်မြေ ၄၇၊ လော့ရင်မြို့
"ဘာ... ကျိုးဟန် ဆိုတာ ဘယ်က ကောင် လဲ... ငါတို့ ချယ်ရီပန်း နိုင်ငံ ကို လာပြီး အသက်ပေးမလို့လား"
"မိုက်ရိုင်းလိုက်တာ... လူ ၁၀၀ နဲ့ ငါတို့ကို လာစိန်ခေါ်တယ် ဟုတ်လား... ကောင်းကင် က ဘယ်လောက် မြင့်တယ် ဆိုတာ မသိတာပဲ"
"@မေချွမ်းနေးခူး၊ ဆရာနေးခူး... ဆရာ သေချာပေါက် သူတို့ကို ရက်ရက်စက်စက် သတ်ဖြတ်ပေးရမယ်နော်"
"@ရစ်ချွမ်းဂန်းပန်း၊ ဆရာဂန်းပန်း... ဆရာ စိတ်ချပါ... ကျွန်တော် သူတို့ရဲ့ အသား တွေကို တစ်လွှာချင်း လှီးဖြတ်ပစ်မယ်... မဟုတ်ရင် သူတို့ အတွက် အရမ်း သက်သာသွားလိမ့်မယ်"
"အရမ်း ကောင်းတယ်... ငါတို့ ဂျပန် တွေ ဒီနေ့ အပြည့်အဝ အစွမ်းပြရမယ်"
နယ်မြေ ၆၆၆၊ ချန်းလဲ့မြို့
"အစ်ကိုဟန် အရူးလုပ်လိုက်တာပဲ... လူ ၁၀၀ နဲ့ မြို့တစ်မြို့လုံး က လူတွေကို သွားတိုက်တာ... တကယ်ကို ဉာဏ်မရှိတာပဲ"
"အခု ဘယ်လို လုပ်ကြမလဲ... အားလုံး နည်းလမ်း စဉ်းစားကြပါဦး... အချိန်တန်ရင် ငါတို့ရဲ့ အရင်းအမြစ် တွေ ထက်ဝက် လျော့သွားမှာနော်... မွဲနေတဲ့ သူတွေ အတွက်တော့ ပိုဆိုးသွားတော့မှာပဲ"
"တကယ်ကို မိုက်ရူးရဲ ဆန်တဲ့ ကောင် ပဲ... သူက ငါတို့ကို အကြီးအကျယ် ဒုက္ခပေးနေတာပဲ... ငါ တကယ် နယ်မြေ ၆၆၆ ကနေ ထွက်သွားချင်ပြီ"
"အပေါ်က ကောင် ဘယ်လို စကားပြောနေတာလဲ... အခု အချိန်မှာ အားလုံး စည်းလုံးညီညွတ် ရမှာ... မင်းက ဒီမှာ လာပြီး စိတ်ဓာတ် ကျအောင် ပြောနေတယ်"
"ဟုတ်တယ်... အစတုန်းက စကားပြောခန်း ထဲမှာ လက်စားချေမယ် လို့ ပြောတာ မင်းတို့ပဲ... အခု လေကန်နေတာ လည်း မင်းတို့ပဲ"
"ကိစ္စ တွေက ဒီအခြေအနေ အထိ ရောက်နေပြီ ဆိုတော့... ငါတို့ ငြင်းခုံနေလည်း အပိုပဲ... အားလုံး အစ်ကိုဟန် တို့ အတွက် ဆုတောင်းပေးကြပါ"
မကြာမီ ကျိုးဟန် နှင့် သူ၏ အနားရှိ လူ ၉၉ ယောက် ၏ ခေါင်းထဲတွင် စနစ် ၏ တာဝန် သတိပေးချက်များ ထွက်ပေါ်လာသည်။
ထို့နောက် တာဝန် ၏ တည်နေရာ ကိုလည်း ပြသထားပြီး လူတိုင်း က ၁၀ မိနစ် အတွင်း မဖြစ်မနေ သွားရောက်ရမည် ဖြစ်သည်။
အချိန်မီ မရောက်ရှိပါက အတင်းအကျပ် သတ်ဖြတ်ခံရမည် ဖြစ်သည်။
"သွားမယ်... ငါတို့ မြို့လယ်ကွင်း ပြင် ကို သွားကြမယ်"
ကျိုးဟန် က တိုက်ရိုက် ပြောလိုက်သည်။ တာဝန် ၏ တည်နေရာ မှာ ထိုနေရာ ဖြစ်ပြီး ဧရိယာ က အလွန် ကျယ်ဝန်းကာ လူ တစ်သိန်း ကို အလွယ်တကူ ဆံ့နိုင်သည်။
ထို့ကြောင့် လော့ရင်မြို့ တွင် ကစားသမား ၄ သောင်း ကျော် ရှိသော်လည်း အနည်းငယ်မျှ ကြပ်တည်းနေမည် မဟုတ်ပေ。
ကျိုးဟန် တို့ အဖွဲ့ ရောက်ရှိသွားချိန်တွင် ချယ်ရီပန်း နိုင်ငံ က ကစားသမားများ က ကြိုတင် ရောက်ရှိနေပြီး အသင့် ဖြစ်နေကြပြီ ဖြစ်သည်။
"နဂါးနိုင်ငံ က ခွေးပေါက်စ တွေ... မင်းတို့ ဒီနေ့ အရမ်း ဆိုးဆိုးရွားရွား သေရလိမ့်မယ်"
"အမှန်အတိုင်း ပြောရရင်... လူ ၄ သောင်း နဲ့ ၄ သောင်း တိုက်ရမယ် ဆိုရင်... ငါတို့ နိုင်ချင်မှ နိုင်မှာ... အခု မင်းတို့က အယောက် ၁၀၀ တည်း ဆိုတော့... ငါတို့ ဘယ်လို ကစားမလဲ ကြည့်နေလိုက်"
ဝင်ဝင်ချင်းမှာပင် ချယ်ရီပန်း နိုင်ငံ က ကစားသမားများစွာ က အော်ဟစ် ဆဲဆိုနေကြသည်။
သူတို့၏ အကြည့်များ က ရက်စက်ပြီး သွေးဆာနေကာ ကျိုးဟန် တို့ကို သေလူများ အလား ကြည့်နေကြသည်။
"မိုက်ရိုင်းတဲ့ ကောင်တွေ... မင်းတို့ရဲ့ သေးငယ်တဲ့ နေရာလေး မှာတောင် ဆူညံရဲသေးတယ်ပေါ့"
"ခွေးကောင်တွေ... ငါ မင်းတို့ကို သတ်ပစ်ချင်နေတာ ကြာပြီ... ဒီနေ့တော့ အဲဒီ အခွင့်အရေး ရပြီ"
ကျိုးဟန် ၏ နောက်ရှိ လူများ ကလည်း အသံကျယ်ကျယ် ဖြင့် ပြန်လည် ဆဲဆိုကြသည်။
သူတို့ က လူ ၄ သောင်း ကျော် ကို ရင်ဆိုင်ရမည် ဖြစ်သဖြင့် ရင်ထဲတွင် အနည်းငယ် ကြောက်လန့်နေကြသော်လည်း အရှိန်အဝါ အရတော့ လုံးဝ အရှုံးမပေးပေ။
ထို့အပြင် သူတို့ က ဤနေရာသို့ လာရဲခြင်းမှာ တစ်ချက် က နဂါးနိုင်ငံ ၏ စိတ်ဓာတ် ကြောင့် ဖြစ်ပြီး... ဒုတိယ အချက် က ကျိုးဟန် ၏ စွမ်းအား ကို ယုံကြည်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။
ကျိုးဟန် က ဘာမှ မပြောပေ။ သေလူများ နှင့် အပို စကားများ ပြောရန် မလိုပေ။
သူ က မျက်လုံး ကို မှိတ်ကာ အေးဆေးစွာ ထိုင်နေသည်။
စည်းကမ်း အရ ပြင်ဆင်ချိန် ၁၀ မိနစ် ရှိပြီး ယခု ၆ မိနစ် ကျော်သာ ကျန်တော့သည်။
ထိုအချိန် မတိုင်မီ တိုက်ခိုက်ခွင့် မရှိပေ။
မဟုတ်ပါက ကျိုးဟန် လည်း ဤမျှ အချိန်ဆွဲနေမည် မဟုတ်ဘဲ သူတို့ကို အစောကြီး ကတည်းက ရှင်းလင်းပြီးလောက်ပြီ ဖြစ်သည်။
"စိန်ခေါ်မှု အချိန် ၅ မိနစ် အကြာတွင် စတင်ပါတော့မည်"
"ဒေသ နှစ်ခု မှ လက်ရှိ ရှိနေသော ကစားသမားများ အားလုံး ၏ အဆင့် ကို ပြသပေးမည် ဖြစ်သည်"
"အားလုံး အပြန်အလှန် ဝင်ရောက် ကြည့်ရှုနိုင်ပါသည်"
"အို... အဆင့် ကိုပါ ကြည့်လို့ ရတယ်လား"
စနစ် ၏ သတိပေးသံ ကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် ကျိုးဟန် ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အပြုံးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ ကြည့်ရတာ စနစ် က ဤတိုက်ပွဲ ကို ပိုမို စိတ်လှုပ်ရှားစေရန် ဖန်တီးချင်ပုံ ရသည်။
နှစ်ဖက်လုံး ၏ အဆင့် ကို ပြသပေးလိုက်သဖြင့် အားလုံး က ကြိုတင် ပြင်ဆင်မှုများ ပြုလုပ်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။
ကျိုးဟန် ၏ မြင့်မားသော အဆင့် ကို မြင်လိုက်ရပါက တစ်ဖက်လူ က သေချာပေါက် ပစ်မှတ်ထား တိုက်ခိုက်မည် ဖြစ်သော်လည်း သူ မကြောက်ပေ။
ပထမဆုံး ပြသလာသည်မှာ နယ်မြေ ၄၇ ၏ အဆင့် သတ်မှတ်ချက် ဖြစ်သည်။
နယ်မြေ ၄၇ အဆင့် သတ်မှတ်ချက် ဇယား
၁။ ရစ်ချွမ်းဂန်းပန်း - အဆင့် ၂၆ (၃၂.၁ ရာခိုင်နှုန်း)
၂။ မေချွမ်းနေးခူး - အဆင့် ၂၅ (၉၈.၂ ရာခိုင်နှုန်း)
၃။ ဂျင်ရှန်လာရှီ - အဆင့် ၁၉ (၅၅.၆ ရာခိုင်နှုန်း)
၄။ ဆန်းရှားယဲ့ကျန့် - အဆင့် ၁၈ (၁၅.၂ ရာခိုင်နှုန်း)
၅။ ကွေ့ထိုးကျန့်ရှုံ - အဆင့် ၁၆ (၃၉.၆ ရာခိုင်နှုန်း)
၆။ ကျုံချူးယီလန် - အဆင့် ၁၆ (၃၅.၆ ရာခိုင်နှုန်း)
၇။ တာ့ရှန်ဝမ် - အဆင့် ၁၅ (၁၅.၂ ရာခိုင်နှုန်း)
ကျိုးဟန် က အကြမ်းဖျင်း တစ်ချက် ကြည့်လိုက်သည်။ ရစ်ချွမ်းဂန်းပန်း ၏ အဆင့် က မြင့်မားသော်လည်း သူ၏ သွေးပမာဏ ကို ကျိုးဟန် က လုယူထားသဖြင့်...
သူ၏ အစစ်အမှန် တိုက်ခိုက်ရေး စွမ်းအား က မေချွမ်းနေးခူး ထက် နိမ့်ကျမည်မှာ သေချာသည်။
"ဒါဆိုရင်... မေချွမ်းနေးခူး က သူတို့ရဲ့ နံပါတ် ၁ ဆရာကြီး ပဲ ဖြစ်ရမယ်"
ကျိုးဟန် လျင်မြန်စွာ ကောက်ချက်ချလိုက်ပြီး သူ၏ အနားရှိ အဖွဲ့ဝင်များ ကို သတိပေးလိုက်သည်။ သို့မှသာ သူတို့ ၏ သတင်းအချက်အလက် များ မှားယွင်းမှု မရှိစေရန် ဖြစ်သည်။
မကြာမီ နယ်မြေ ၆၆၆ ၏ အဆင့် သတ်မှတ်ချက် ဇယား ထွက်ပေါ်လာသည်။
နယ်မြေ ၆၆၆ အဆင့် သတ်မှတ်ချက် ဇယား
၁။ ကျိုးဟန် - အဆင့် ၃၃ (၁၇.၇ ရာခိုင်နှုန်း)
၂။ အိုဟွမ် - အဆင့် ၂၂ (၆၇.၃ ရာခိုင်နှုန်း)
၃။ မေအောက်ရွှယ် - အဆင့် ၁၉ (၁၁.၅ ရာခိုင်နှုန်း)
၄။ ခွေးဘုံ - အဆင့် ၁၈ (၈၄.၂ ရာခိုင်နှုန်း)
၅။ ကျန်းတယ်ရွှိုက် - အဆင့် ၁၇ (၇၉.၁ ရာခိုင်နှုန်း)
၆။ ဝမ်ရွှိုက် - အဆင့် ၁၅ (၆၆.၃ ရာခိုင်နှုန်း)
၇။ ကျိုးခိုင် - အဆင့် ၁၄ (၈၉.၀ ရာခိုင်နှုန်း)
ဟန်ချင်းရွှယ် ညီအစ်မ နှစ်ယောက် က အလုပ်အကိုင် ပြောင်းလဲနေပြီး အခြား အဆင့် သတ်မှတ်ချက် ဇယား ပေါ်ရှိ ဆရာကြီးများ လည်း မလာရောက်ခဲ့ကြသဖြင့်...
အတော်လေး အင်အားနည်းနေပုံ ရသည်။
ထင်သည့်အတိုင်းပင် အဆင့် သတ်မှတ်ချက် ဇယား အချက်အလက်များ ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့် ချယ်ရီပန်း နိုင်ငံ က ကစားသမားများ က အသံကျယ်ကျယ် ဖြင့် ရယ်မောကြတော့သည်။
"အို... ဒီ အမှိုက် တွေ နဲ့များလား... တကယ်ကို အသက် လာပေးတာပဲ"
"မိုက်ရိုင်းလိုက်တာ... နဂါးနိုင်ငံ က ကစားသမား တွေ အားလုံး ဒီလောက်တောင် မောက်မာတာလား... ဟဲဟဲ... ခဏနေရင် ငါနဲ့ မလုကြနဲ့နော်... ငါ နဂါးနိုင်ငံ က လူတွေကို တစ်ယောက်မှ မသတ်ဖူးသေးဘူး... တွေးကြည့်ရုံနဲ့တင် အရမ်း စိတ်လှုပ်ရှားနေပြီ"
"အားလုံး သတိမလွတ်ကြနဲ့နော်... ဒီ ကျိုးဟန် ရဲ့ အဆင့် က တော်တော်လေး မြင့်တယ်... သူ့ရဲ့ စွမ်းအား က သေချာပေါက် သာမန် မဟုတ်ဘူး"
"ဟဲဟဲ... သူ တစ်ယောက်တည်း နဲ့ ကောင်းကင် ကို ပုန်ကန်နိုင်မယ် ထင်နေတာလား"
"ဟုတ်တယ်... ငါတို့ ဆီမှာ လူ ၄ သောင်း ရှိတယ်... သူ က ငါတို့ကို ဘယ်လိုလုပ် ယှဉ်နိုင်မှာလဲ"
သူတို့ ၏ ယုံကြည်မှုများ က အလွန် မြင့်မားနေပြီး မျက်လုံးထဲတွင် ပြင်းထန်သော တိုက်ခိုက်လိုစိတ် များ ထွက်ပေါ်နေသည်။ တိုက်ပွဲ ပြီးပါက လက်နက် ပစ္စည်းများ ကျလာနိုင်သည် ကို သိထားသဖြင့်...
ချယ်ရီပန်း နိုင်ငံ က ကစားသမားများ မှာ ယခုအချိန်တွင် အလွန် စိတ်အားထက်သန် နေကြသည်။
ယခုအချိန်တွင် နယ်မြေ ၄၇ ၏ ခေါင်းဆောင် ဖြစ်သူ မေချွမ်းနေးခူး လည်း မတ်တပ်ရပ်လိုက်သည်။ သူ က မောက်မာသော်လည်း မိုက်ရူးရဲ တော့ မဟုတ်ပေ။
"အားလုံး နားထောင်... ရန်သူ က ဘယ်လောက်ပဲ အားနည်းနေပါစေ... ငါတို့ လုံးဝ ပေါ့ဆလို့ မရဘူး"
"အခု ငါတို့ ရဲ့ အဖွဲ့ တွေကို ခွဲလိုက်မယ်... အဝေးတိုက်ခိုက်ရေး၊ အနီးကပ် တိုက်ခိုက်ရေး၊ အကူအညီ ပေးရေး၊ ပြောက်ကျား တိုက်ခိုက်ရေး ဆိုပြီး အဖွဲ့ ၄ ဖွဲ့ ခွဲမယ်... တစ်ဖွဲ့ ကို လူ ၁ သောင်း လောက် ရှိမယ်"
လူအရေအတွက် အရမ်း များပြားလွန်းသဖြင့် မခွဲခြားထားပါက တိုက်ပွဲ ဖြစ်ချိန်တွင် ရှုပ်ထွေးသွားနိုင်သည်။
မကြာမီ မေချွမ်းနေးခူး ၏ အကြံပြုချက် ကို အားလုံး က တညီတညွတ်တည်း ထောက်ခံကြသည်။
"ဂျင်ရှန်လာရှီ... မင်း က အဝေးတိုက်ခိုက်ရေး အဖွဲ့ ကို ဦးဆောင်"
"ဟုတ်ကဲ့ပါ"
ထို့နောက် မေချွမ်းနေးခူး ၏ အမိန့် အရ ကွေ့ထိုးကျန့်ရှုံ၊ ကျုံချူးယီလန်၊ ဆန်းရှားယဲ့ကျန့် တို့ သုံးယောက် ကလည်း အနီးကပ်၊ အကူအညီ၊ ပြောက်ကျား အဖွဲ့များကို အသီးသီး ဦးဆောင်ကြသည်။
ယခုအချိန်တွင် မေချွမ်းနေးခူး မှာ စစ်သူကြီး တစ်ယောက် အလား အလွန် ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွား နေသည်။
"စိန်ခေါ်မှု အချိန် ၁ မိနစ် သာ ကျန်ပါတော့သည်"
"နယ်မြေ ၆၆၆ တွင် ကျန်ရှိနေသော ကစားသမားများ က တိုက်ရိုက် ထုတ်လွှင့်မှု မှ တစ်ဆင့် ဤတိုက်ပွဲ ကို ကြည့်ရှုနိုင်ပါသည်"
"သောက်ကျိုးနည်း... တိုက်ရိုက် ထုတ်လွှင့်မှု တောင် ပါသေးတယ်... လူ ၄ သောင်း ကျော်... ဒီ အရှိန်အဝါ ကြီး က အရမ်း အားကောင်းလွန်းတယ်... လူတွေ အများကြီးပဲ"
"အစ်ကိုဟန် သေချာပေါက် တောင့်ခံနိုင်ပါစေ... ငါ သူတို့ လူ ၁၀၀ ကို တကယ် လေးစားတယ်... ဒီမြင်ကွင်း မျိုး ကို ငါသာ အပြင်မှာ ဆိုရင်... သေချာပေါက် ခြေထောက်တွေ ပျော့ခွေ သွားလောက်ပြီ"
"ချယ်ရီပန်း နိုင်ငံ ကို တိုက်ခိုက်ပြီး ငါတို့ နဂါးနိုင်ငံ ရဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာ ကို မြှင့်တင်ကြ"
"တိုက်ခိုက်မယ်... မင်း ပြောတာ က လွယ်တယ်... ဘယ်လို လုပ် တိုက်မလဲ"
"လူအရေအတွက် ကွာဟချက် က အရမ်း ကြီးမားလွန်းတယ်... လုံးဝ မျှော်လင့်ချက် မရှိသလိုပဲ"
"ရှူး... စတော့မယ်... ငါတို့ အားပေးရုံပဲ ရှိတော့တယ်"
"စိန်ခေါ်မှု စတင်ပါပြီ"
စနစ် ၏ ကြေညာချက် က လူတိုင်း ၏ ခေါင်းထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။
"သတ်... ငါ အရင် ရှေ့ကနေ သွားမယ်"
ကွေ့ထိုးကျန့်ရှုံ က ခါးမှ ဓား ကို ဆွဲထုတ်ကာ လက်မောင်း ကို မြှောက်ပြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။
အနီးကပ် တိုက်ခိုက်ရေး အဖွဲ့ ဖြစ်သဖြင့် သူ က ရှေ့ဆုံးမှ ပြေးထွက်သွားသည်။
သူ၏ အမြင် တွင် သူ၌ လူ ၁ သောင်း ကျော် ရှိပြီး တစ်ဖက် က လူ ၁၀၀ သာ ရှိရာ... အနောက်မှ အဖွဲ့များ အကူအညီ မလိုဘဲ အလွယ်တကူ ဖြေရှင်းနိုင်မည် ဟု ထင်နေသည်။
ထွက်လာမည့် လက်နက် ပစ္စည်းများ ကလည်း သေချာပေါက် သူ့အပိုင် ဖြစ်လာမည်။
"ဆရာနေးခူး က ငါ့ကို အနီးကပ် တိုက်ခိုက်ရေး အဖွဲ့ မှာ ထားပေးတာ... တကယ်ကို ကျေးဇူးတင်စရာ ပဲ... ငါ သူ့ကို သေချာပေါက် ကျေးဇူးဆပ်ရမယ်"
ကွေ့ထိုးကျန့်ရှုံ ၏ ရင်ထဲတွင် အလွန် ဝမ်းသာနေပြီး အောင်ပွဲ က မျက်စိရှေ့တွင် ရောက်နေပြီ ဖြစ်သည်။
ကွေ့ထိုးကျန့်ရှုံ ၏ ဦးဆောင်မှု အောက်တွင် ချယ်ရီပန်း နိုင်ငံ ၏ အနီးကပ် တိုက်ခိုက်ရေး အဖွဲ့ဝင်များ က ရက်စက်သော အပြုံးများ ဖြင့် ရှေ့ဆုံးမှ ပြေးဝင်လာကြသည်။
သူတို့ အားလုံး က ပထမဆုံး သတ်ဖြတ်မှု ကို ရယူလိုကြပြီး ဤသည်က ကြီးမားသော ဂုဏ်ကျက်သရေ တစ်ခု ဖြစ်သည်။
"သွားပြီ... ဒီလူ ၁ သောင်း က တိုက်ရိုက် မျက်နှာချင်းဆိုင် ဝင်တိုက်တော့မယ်"
"ကျိုးဟန်... ဘာလို့ ဘာမှ မလုပ်သေးတာလဲ... ကြောက်လန့်သွားတာလား"
"မပြောနဲ့... ဒီလို ပြေးဝင်လာတဲ့ အရှိန်အဝါ ကြီး က တကယ်ကို ကြောက်စရာ ကောင်းတယ်"
တိုက်ရိုက် ထုတ်လွှင့်မှု ကို ကြည့်နေသော ကစားသမားများ အားလုံး စကားများ များလာကြပြီး သူတို့၏ မျက်နှာပေါ်တွင် စိုးရိမ်မှုများ ထွက်ပေါ်နေကာ...
စကားပြောခန်း တွင်လည်း အားလုံး ၏ ရင်ထဲတွင် ဝမ်းနည်းမှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။
"အစ်ကို... အစ်ကိုဟန်... ငါတို့ ဘာမှ မလုပ်သေးဘူးလား"
"အစ်ကိုဟန်... သူတို့ က ငါတို့ နဲ့ မီတာ ၅၀ အကွာအထိ ရောက်နေပြီ... ဘာမှ မလုပ်သေးရင်... ငါတို့ လုံးဝ ခုခံနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူးနော်"
"အစ်ကိုဟန်... ငါတို့ ဘယ်အချိန် တိုက်ခိုက်မလဲ... သေရမယ် ဆိုရင်တောင် ဒီလို အရှက်တကွဲ နဲ့ သေတာမျိုး ကို ငါ လက်မခံနိုင်ဘူး"
ကျိုးဟန် ၏ အနောက်ရှိ လူများ ပင် အနည်းငယ် မနေနိုင်တော့ဘဲ...
သူတို့ က ကျိုးဟန် ကို အဆက်မပြတ် တိုက်တွန်းနေကြပြီး မျက်လုံးထဲတွင် စိုးရိမ်မှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။
အကယ်၍ ချယ်ရီပန်း နိုင်ငံ က ကစားသမားများ သာ တကယ် ပြေးဝင်လာပါက... သူတို့ ဤလူအရေအတွက် လေး ဖြင့် မည်သို့ ခုခံနိုင်မည်နည်း။
ထို့ကြောင့် သူတို့ ထင်သည်မှာ အကောင်းဆုံး နည်းလမ်း မှာ အရင် စတင် တိုက်ခိုက်ရန် ဖြစ်ပြီး သို့မှသာ အသက်ရှင်ရန် အခွင့်အရေး ရှိမည် ဖြစ်သည်။
"ဟက်... ဘာလောနေတာလဲ... မီတာ ၅၀ တောင် လိုသေးတယ် လေ"
ကျိုးဟန် ၏ တည်ငြိမ်သော မျက်နှာပေါ်တွင် အပြုံးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။
သို့သော် သူ၏ ယုံကြည်မှု က အနောက်ရှိ အဖွဲ့ဝင်များ ကို မကူးစက်စေနိုင်ခဲ့ပေ။
မီတာ ၃၀...
၁၀ မီတာ...
၅ မီတာ...
၃ မီတာ...
အနောက်ရှိ အဖွဲ့ဝင်များ က ကြောက်လန့်တကြား အသက်ရှူ ရပ်မတတ် ဖြစ်နေကြပြီး သူတို့ ၏ နှလုံးသား များ ပင် လည်ချောင်းဝ သို့ ရောက်နေပြီ ဖြစ်သည်။
"ကျိုးဟန် က တကယ် ဘာလုပ်နေတာလဲ... မတိုက်ခိုက်ဘူး ဆိုတာ ဘာသဘောလဲ"
"ကျိုးဟန် က ကျောင်းသား လေး တစ်ယောက် လို ပုံစံ မျိုး ဆိုတော့... တကယ်ပဲ ကြောက်လန့်သွားတာလား"
"ဒါက ချယ်ရီပန်း နိုင်ငံ က ကောင်တွေ ကို အသက် သွားပေးနေတာပဲ... ငါ ရှုံးနိမ့်တာ ကို လက်ခံနိုင်တယ်... ဒါပေမဲ့ ဒီလို အရှက်တကွဲ နိုင်တဲ့ နည်းလမ်း မျိုး ကိုတော့ လုံးဝ လက်မခံနိုင်ဘူး"
"တကယ်ကို ဒေါသထွက်ဖို့ ကောင်းတာပဲ... အရမ်း ရှက်စရာ ကောင်းတယ်"
"မင်း မြန်မြန် ပြန်တိုက်ခိုက်လေ... နည်းနည်းလေးမှ သတ္တိ မရှိဘူးလား"
စကားပြောခန်း ထဲရှိ ကစားသမားများ ၏ ရင်ထဲတွင် ဒေါသများ နှင့် အရှက်တကွဲ ဖြစ်မှု များ ပြည့်နှက်နေပြီး...
အားလုံး ၏ မျက်လုံးများ က နီရဲနေကာ အဆက်မပြတ် ဆဲဆိုနေကြတော့သည်။
၁ မီတာ...
"သွေး နဲ့ မှ ငါ့ရင်ထဲက အမုန်းတရား တွေကို ဆေးကြောနိုင်လိမ့်မယ်"
"မင်းတို့ အားလုံး... သေရမယ်"
ကွေ့ထိုးကျန့်ရှုံ တို့ တစ်မီတာ အကွာအဝေး သို့ ရောက်ရှိလာချိန်တွင် ကျိုးဟန် ၏ အေးစက်သော အသံ က ငရဲပြည် မှ တေးဂီတသံ အလား ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။
(TN/နဂါးနိုင်ငံ -ချယ်ရီပန်းနိုင်ငံ က တရုတ်နိုင်ငံ ၊ ဂျပန်နိုင်ငံကိုရေးထားတာပါ)