အခန်း ၁၀၅

အခန်း (၁၀၅) ကြီးမြတ်သော နဂါးနိုင်ငံ၊ နယ်မြေ ၄၇ ဖျက်သိမ်းခြင်း

"သတ်..."

"သေစမ်း..."

"နာကျင်လိုက်... ရုန်းကန်လိုက်... ပြီးရင် သေလိုက်တော့..."

ရှည်လျားသော ဓားများ က ကျိုးဟန် ထံသို့ ပြေးဝင်လာပြီး အားလုံး ၏ ရည်ရွယ်ချက် က တူညီနေသည်။ ကျိုးဟန် ကို အရင် သတ်ဖြတ်ရန် ဖြစ်သည်။

ရစ်ချွမ်းဂန်းပန်း ၏ သတိပေးချက် အရ သူတို့ က ကျိုးဟန် ၏ ရုပ်ရည် ကို သိရှိထားကြသည်။

ဤသည်မှာ နယ်မြေ ၆၆၆ ၏ ပထမ တိုက်ခိုက်ရေး စွမ်းအားရှင် ဖြစ်ပြီး စူပါ သိုင်းဆရာကြီး တစ်ယောက် ဖြစ်သည်။

ဤကဲ့သို့သော သူကို သတ်ဖြတ်ရခြင်း ကမှ အောင်မြင်မှု ခံစားချက် ကို ရရှိစေနိုင်ပြီး ပိုမို ကောင်းမွန်သော လက်နက် ပစ္စည်းများကို ရရှိစေနိုင်သည်။

"ဝိညာဉ် စုပ်ယူခြင်း လှိုင်း... မင်းတို့ရဲ့ ညစ်ပတ်နေတဲ့ ဝိညာဉ် တွေကို အမှုန့် ဖြစ်အောင် လုပ်ပစ်မယ်"

ဘာကြောင့် ဒီလောက် အနီးကပ် အကွာအဝေး ရောက်မှ တိုက်ခိုက်ရသနည်း။

ကျိုးဟန် ၏ ရည်ရွယ်ချက် မှာ ပြေးဝင်လာသော ချယ်ရီပန်း နိုင်ငံ ကစားသမားများ အားလုံးကို တစ်ချက်တည်း နှင့် သတ်ဖြတ်ရန် ဖြစ်သည်။

ဝိညာဉ် စုပ်ယူခြင်း လှိုင်း၏ အကျိုးသက်ရောက်မှု အကွာအဝေး က ၁၀၀x၁၀၀x၁၀၀ မီတာ ဖြစ်သည်။

ပုံသဏ္ဌာန် မရှိ၊ အရိပ်အယောင် မရှိသော ဝိညာဉ် လှိုင်းများ က ဤလေဟာနယ် တွင် လျင်မြန်စွာ ပြန့်နှံ့သွားပြီး လှိုင်းခတ်သွားတော့သည်။

"ဘာ... ဘာဖြစ်တာလဲ"

မေချွမ်းနေးခူး ၏ မျက်မှောင်များ ကြုံ့သွားသည်။ ယခု မြင်ကွင်း က အလွန် ထူးဆန်းလှပြီး ပြေးဝင်သွားသော သူများ အားလုံး က ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားကာ လုံးဝ မလှုပ်ရှားတော့ပေ။

လက်ထဲတွင် မြှောက်ထားသော ဓားများ ကလည်း ထိုနေရာတွင်ပင် ရပ်တန့်နေပြီး အောက်သို့ မကျလာတော့ပေ။

"ခလွမ်း..."

"ခလွမ်း..."

"ခလွမ်း..."

လေပြင်းများ တိုက်ခတ်လာချိန်တွင် ဤ ချယ်ရီပန်း နိုင်ငံ ကစားသမားများ မှာ ချက်ချင်း အမှုန့် အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး လေနှင့်အတူ လွင့်မျောသွားတော့သည်။

လက်ထဲရှိ ရှည်လျားသော ဓားများ က အဆက်မပြတ် မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျလာပြီး ထွက်ပေါ်လာသော အသံများ က သေမင်း ၏ တေးဂီတ အလား ဖြစ်နေသည်။

ဝိညာဉ် စုပ်ယူခြင်း လှိုင်း က ဝိညာဉ်ပိုင်း ဆိုင်ရာ တိုက်ခိုက်မှု ဖြစ်သဖြင့် လက်နက်များ ကို ကြီးမားသော ထိခိုက်မှု မဖြစ်စေပေ။

တစ်နေရာလုံး ထူးဆန်းစွာ တိတ်ဆိတ်သွားပြီး ကျန်ရှိနေသော ချယ်ရီပန်း နိုင်ငံ ကစားသမား ၃ သောင်း ကျော် သာမက ကျိုးဟန် ၏ နောက်ရှိ အဖွဲ့ဝင်များ ပါ အားလုံး ထိတ်လန့်သွားကြသည်။

ဤမျှ ထူးဆန်းသော စွမ်းအား မျိုးကို သူတို့ ၏ အတွေ့အကြုံ နည်းပါးမှု ကြောင့် ယခင်က လုံးဝ မတွေ့ဖူးခဲ့ကြပေ။

"အား... နာတယ်... ရာမဲတဲ..."

တိတ်ဆိတ်နေသော မြင်ကွင်း ကို ညည်းတွားသံ တစ်ခု က ဖြတ်တောက်လိုက်သည်။ ကွေ့ထိုးကျန့်ရှုံ က ကံကောင်းစွာဖြင့် ဝိညာဉ် ကို ကာကွယ်ပေးနိုင်သော လက်နက် တစ်ခု ရရှိထားသဖြင့်...

ယခု သူ က သေမင်း နှင့် အပြင်းအထန် ရုန်းကန်နေရသည်။

နာကျင်စွာ အော်ဟစ် ညည်းတွားသံ က ဤနေရာရှိ ချယ်ရီပန်း နိုင်ငံ ကစားသမား အားလုံး ၏ ရင်ထဲတွင် ကြောက်ရွံ့မှုများ ဖြစ်ပေါ်လာစေသည်။

ဤသည်မှာ သေတာထက် ပိုဆိုးသော နာကျင်မှု မျိုး ဖြစ်မည်မှာ သေချာလှရာ... သူတို့ အားလုံး နောက်ဆက်တွဲ ဤကဲ့သို့သော အဆုံးသတ် မျိုး နှင့် ကြုံတွေ့ရမည် ကို တွေးမိပြီး လူအများစု မှာ စိတ်ဓာတ် ပြိုလဲသွားကြတော့သည်။

ညည်းတွားသံ များ က ဆက်လက် ထွက်ပေါ်နေပြီး မိနစ်အနည်းငယ် ကြာမှသာ လုံးဝ ငြိမ်သက်သွားတော့သည်။

ဤတစ်ချက်တည်း ဖြင့် ချယ်ရီပန်း နိုင်ငံ ကစားသမား အများအပြား ၏ သတ္တိများ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ထိုနေရာတွင် မျက်လုံးများ ပြူးကာ ဘာလုပ်ရမှန်း မသိ ဖြစ်နေကြသည်။

"ကြီးမြတ်တဲ့ နဂါးနိုင်ငံ... အစ်ကိုဟန် မိုက်တယ်... ဒီ ချယ်ရီပန်း နိုင်ငံ က လူတွေကို အသေသတ်လိုက်... ရက်ရက်စက်စက် သတ်ပစ်"

"ငါတို့ အစ်ကိုဟန် ကို အထင်လွဲခဲ့တာပဲ... အစ်ကိုဟန် က တကယ် မိုက်တာပဲ... နိုင်ငံ ရဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာ ကို မြှင့်တင်ပေးတယ်... သွေးကြွေး ကို ပြန်ဆပ်ပေးတယ်"

"သတ်... သတ်... ညီအစ်ကိုတို့... ဝိညာဉ်သေ ချောက်ဝှမ်း မှာ စုကြမယ်... မြို့ထဲမှာ မရှိတဲ့ ချယ်ရီပန်း နိုင်ငံ က ကစားသမား တွေကို ပိတ်ဆို့ကြမယ်"

"သွားမယ်... ငါ့ အဖိုး တုန်းကလည်း ချယ်ရီပန်း နိုင်ငံ က လူတွေကို သတ်ခဲ့တာ... ငါ က သူ့ကို အမြဲတမ်း စံပြ အဖြစ် ထားခဲ့တာ... အခု ငါ ကိုယ်တိုင် ချယ်ရီပန်း နိုင်ငံ က လူတွေကို သတ်ရတော့မယ်... တွေးကြည့်ရုံနဲ့တင် တုန်ယင်နေပြီ"

"သွားကြစို့ ညီအစ်ကိုတို့... အစ်ကိုဟန် သတ်တာ ကို ထိုင်ကြည့်နေရုံ နဲ့ မိုက်မနေဘူး... ငါတို့ ကိုယ်တိုင် သတ်ရမယ်"

ကျိုးဟန် က တိုက်ကွက် တစ်ကွက်တည်း ဖြင့် နယ်မြေ ၆၆၆ တွင် ကျန်ရှိနေသော ကစားသမားများ ၏ ယုံကြည်မှု ကို ပြန်လည် ရရှိစေခဲ့သည်။

လူအများအပြား က မိမိသဘော ဆန္ဒ အလျောက် အဖွဲ့များ ဖွဲ့ကာ ဝိညာဉ်သေ ချောက်ဝှမ်း သို့ သွားရောက်ပြီး ကျန်ရှိနေသော ချယ်ရီပန်း နိုင်ငံ ကစားသမားများ ကို ပိတ်ဆို့ တိုက်ခိုက်ကြတော့သည်။

...

"အားလုံး အားတင်းထားကြ... ဒီ ကျိုးဟန် က အထူး နည်းလမ်း တစ်ခုခု ကို အသုံးပြုထားတာ ဖြစ်ရမယ်... သူ အမြဲတမ်း ဒီလို လုပ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး"

"ငါတို့ ဂျပန် နိုင်ငံ က အင်အား အကြီးဆုံး ပဲ... ငါတို့ ဘယ်တော့မှ ရှုံးမှာ မဟုတ်ဘူး"

"ဆက်ပြီး တောင့်ခံထား... အောင်ပွဲ က သေချာပေါက် ငါတို့ဘက် မှာ ရှိတယ်"

မေချွမ်းနေးခူး က ဤလူများ ၏ မျက်နှာထား မကောင်းသည်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် အလျင်အမြန် အသံကျယ်ကျယ် ဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်သည်။

အကယ်၍ အားလုံး သာ စိတ်ဓာတ် ကျသွားပါက သူတို့ တွင် လူအင်အား မည်မျှပင် များပြားနေပါစေ သူများ အသတ်ခံရရန် သာ ရှိတော့မည်။

"အားလုံး ယုံကြည်မှု ထားကြ... ငါတို့ ဆီမှာ လူ ၃ သောင်း ကျော် ရှိသေးတယ်... အောင်ပွဲ ရဲ့ နတ်သမီး က ငါတို့ဘက် မှာ ရှိနေတုန်းပဲ"

ဆန်းရှားယဲ့ကျန့် ကလည်း ရှေ့ထွက်ကာ အားလုံး ကို အားပေးစကား ပြောလိုက်သည်။

မကြာမီ အဆင့် သတ်မှတ်ချက် ဇယား ပေါ်ရှိ ဆရာကြီးများ အားလုံး က တစ်ယောက်ပြီး တစ်ယောက် စကား ထွက်ပြောလာကြမှသာ...

ဤလူများ ၏ စိတ်ဓာတ် က အနည်းငယ် ပြန်လည် တက်ကြွလာသော်လည်း ယခင်ကထက် ပိုမို သတိထားလာကြသည်။

"ဆန်းရှားယဲ့ကျန့်... အခု မင်း က ရှေ့ဆုံး ကနေ သွားလိုက်... ပြီးရင်..."

"ဆရာနေးခူး... ဒါ... ဒါက သိပ်အဆင်မပြေဘူး ထင်တယ်"

ဆန်းရှားယဲ့ကျန့် ၏ မျက်လုံးများ ကျုံ့ဝင်သွားပြီး အလျင်အမြန် ဖြတ်ပြောလိုက်သည်။

စောစောက ကွေ့ထိုးကျန့်ရှုံ ၏ သနားစရာ အခြေအနေ ကို သူ မြင်တွေ့ခဲ့ရပြီး ဖြစ်ရာ...

အကယ်၍ ကျိုးဟန် တွင် ဤကဲ့သို့သော နည်းလမ်းမျိုး ရှိနေသေးပါက သူ ၏ အဆုံးသတ် ကလည်း အလွန် ဆိုးရွားမည် ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် သူ က ချက်ချင်းပင် ငြင်းဆန်လိုက်သည်။

"မိုက်ရိုင်းတဲ့ ကောင်"

"ဖြန်း"

"မင်း က အမိန့် ကို ဖီဆန်ချင်နေတာလား... ငါ မင်းကို အခု ချက်ချင်း သတ်ပစ်လိုက်မယ်"

မေချွမ်းနေးခူး က ပါးတစ်ချက် ရိုက်လိုက်ပြီး မျက်လုံးထဲတွင် ဒေါသများ ပြည့်နှက်နေသည်။

ယခု အချိန်က သူ အာဏာ ပြသပြီး စိတ်ဓာတ် ပြန်လည် မြှင့်တင်ရမည့် အချိန် ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် သူ က ဆန်းရှားယဲ့ကျန့် ကို ဓားတစ်ချက်တည်း နှင့် ခုတ်ပိုင်းလိုက်သည်။

"အခု ဂျင်ရှန်လာရှီ နဲ့ ကျုံချူးယီလန် တို့ က ဦးဆောင်ပြီး မင်းတို့ နှစ်ယောက် က ဘယ်ညာ နှစ်ဖက် ကနေ ညှပ်ပြီး တိုက်ခိုက်"

"ဘယ်သူ က ကန့်ကွက်ချင်သေးလဲ"

မေချွမ်းနေးခူး ၏ ရက်စက်သော မျက်နှာထား က ပတ်ဝန်းကျင် ကို လှည့်ပတ် ကြည့်ရှုလိုက်ရာ ပထမ တိုက်ခိုက်ရေး စွမ်းအားရှင် ဖြစ်သော သူ ၏ ရှေ့တွင် မည်သူကမျှ အသံ မထွက်ရဲကြတော့ဘဲ အမိန့်ကို နာခံကြတော့သည်။

"ကြည့်စမ်း... ဂျပန် တွေ သူတို့ အချင်းချင်း ပြဿနာ တက်နေပြီ... အရမ်း ကြည့်ကောင်းတာပဲ"

"ဒါက ကျိုးဟန် အရမ်း အစွမ်းထက် လွန်းလို့ ဂျပန် တွေ ကြောက်လန့်သွားတာ ပဲ ဖြစ်ရမယ်"

"ဂျပန် တွေ ၃ သောင်း ကျော် ရှိသေးတယ်... ပေါ့ဆလို့ မရဘူးနော်"

"သူတို့ တွေ စပြီး တိုက်ခိုက်နေပြီ... အစ်ကိုဟန် ဘယ်လို ရင်ဆိုင်မလဲ မသိဘူး"

ယခုအချိန်တွင် ချယ်ရီပန်း နိုင်ငံ က ကစားသမားများ က မေချွမ်းနေးခူး ၏ ကြမ်းတမ်းသော အမိန့် အောက်တွင် သတိထားကာ ကျိုးဟန် တို့ ထံသို့ လျှောက်လာကြသည်။

ဟုတ်သည်... ပြေးဝင်လာခြင်း မဟုတ်ဘဲ လျှောက်လာခြင်း ဖြစ်သည်။

သူတို့ အားလုံး က အလျင်စလို မသွားချင်ကြဘဲ ခြေလှမ်း များကို တမင် နှေးကွေးအောင် လုပ်နေကြသည်။

လူတိုင်း တွင် ထိုသို့သော သဘာဝ ရှိသည်။ ကိုယ့်သဘော နဲ့ ကိုယ် သေချင်တာ နဲ့ အသတ်ခံရတာ... အများစု က အသတ်ခံရတာ ကိုပဲ ရွေးချယ်ကြမှာပဲ။

သွေးဆူလွယ်ပြီး သတ္တိ ရှိသူ အနည်းငယ် သာ ပြန်လည် တိုက်ခိုက်ပြီး သေရဲကြသည်။

သိသာထင်ရှားစွာပင် ဤ ဂျပန် များ တွင် မည်သည့် သွေးဆူလွယ်မှု မှ မရှိကြပေ။

မတိုက်ခိုက်ဘဲ နေပါကလည်း ကျိုးဟန် ၏ သတ်ဖြတ်ခြင်း ကို ခံရမည်ကို သူတို့ သိကြသော်လည်း...

သူတို့ က ကြောက်လန့်နေကြသဖြင့် အသတ်ခံရလျှင်တောင် ကျိုးဟန် ကို သွားရောက် မတိုက်ခိုက်ရဲကြတော့ပေ။

"မင်းတို့ က အရမ်း နှေးလွန်းတယ်"

"အနောက်မှာ ပုန်းနေရင် မသေဘူး ထင်နေတာလား"

ကျိုးဟန် ၏ မျက်လုံးများ ကျုံ့ဝင်သွားပြီး ခန္ဓာကိုယ် က လေနှင့်အတူ ပျံတက်သွားကာ ချယ်ရီပန်း နိုင်ငံ ကစားသမားများ ၏ အလယ်တည့်တည့် အထက် သို့ ချက်ချင်း ရောက်ရှိသွားသည်။

တိုက်ရိုက် ဝိညာဉ် စုပ်ယူခြင်း လှိုင်း ကို အသုံးပြုလိုက်ရာ နောက်ထပ် လူအများအပြား သေဆုံးသွားပြန်သည်။

ယခုအချိန်တွင် ကျိုးဟန် မှာ သေမင်း တစ်ပါး အလား လူများကို အဆက်မပြတ် သတ်ဖြတ်နေပြီး ဤလေဟာနယ် တစ်ခုလုံး မှာ ငရဲပြည် အလား ဖြစ်သွားကာ သေမင်း နှင့် မျှော်လင့်ချက်မဲ့ခြင်း အငွေ့အသက်များ က အဆက်မပြတ် ပြန့်နှံ့နေသည်။

ဤနေရာတွင် ဖြစ်ပေါ်နေသော ကြီးမားသော လှုပ်ရှားမှုများ ကြောင့် လော့ရင်မြို့ မှ ဒေသခံ အများအပြား က လာရောက် ကြည့်ရှုနေကြသည်။

သို့သော် ကျိုးဟန် နှင့် ချယ်ရီပန်း နိုင်ငံ ကစားသမားများ ကို ကြီးမားသော အလင်းတန်း အကာအကွယ် တစ်ခု က ဖုံးလွှမ်းထားပြီး အထဲရှိ လူများ တိုက်ပွဲ မပြီးမချင်း ထွက်လာ၍ မရသလို အပြင်လူများ လည်း ဝင်ရောက်၍ မရပေ။

"ဒီလူ က ဘယ်သူလဲ... ပျံသန်းနိုင်တယ် ဟုတ်လား"

"ဟက်... ဒါကို မင်း မသိသေးဘူး မဟုတ်လား... ဒီလူ က မြို့စား အိမ်တော် ထဲကနေ ထွက်လာတာ... ငါ ပြောတဲ့ အဓိပ္ပာယ် ကို မင်း နားလည်လား"

"ဒီလို ဆိုတော့ သူ က မြို့စား ကို အနိုင်ယူခဲ့တာပေါ့... သူ က ဒီလို သတ်ဖြတ်တဲ့ နတ်ဆိုး ကြီး လို ဖြစ်နေတာ အံ့သြစရာ မဟုတ်တော့ဘူး... ဘယ်သူကမှ သူ့ကို တစ်ကွက်တည်း တောင် ယှဉ်နိုင်တာ မဟုတ်ဘူး"

"အစွမ်းထက်လိုက်တာ... ပြီးတော့ ဒီလူ က အရမ်း ငယ်သေးတယ်... သူ့ရဲ့ အနာဂတ် အောင်မြင်မှု က အတိုင်းအဆ မရှိနိုင်ဘူး"

"အဲဒီ သစ်သားဖိနပ် စီးထားတဲ့ ကောင်တွေ... ဒီလူ က ကြက်ကလေး ငှက်ကလေး လို လွယ်လွယ်လေး သတ်နေတာ... ကြည့်ရတာ တကယ်ကို အားရစရာ ကောင်းတယ်"

ဤလူများ က ပွဲကြည့်နေကြပြီး တစ်ဖက်သတ် အနိုင်ကျင့်နေခြင်း ကို စိတ်ဝင်တစား ကြည့်နေကြသည်။

ယခုအချိန်တွင် ကျိုးဟန် က မီးတောက် ဝတ်စုံ ၏ မီးလောင်ကျွမ်းခြင်း အကျိုးသက်ရောက်မှု ကို ဖွင့်ထားပြီး ဂျပန် များရာ နေရာ သို့ တိုက်ရိုက် ပြေးဝင်သွားသည်။

ဖြတ်သန်းသွားရာ နေရာတိုင်း တွင် လဲကျသွားသော အသံများကို သာ ကြားရသည်။

"နတ်ဆိုး... ဒါ နတ်ဆိုး ကြီး ပဲ"

"မင်း... မင်း ငါ့အနား ကို မလာနဲ့နော်"

"မိုက်ရိုင်းလိုက်တာ... ဝေးဝေး သွားစမ်း... မင်း ဒီကို လာရင် လူများသွားမယ်... အဲဒီ နတ်ဆိုး ကြီး ကို ဆွဲဆောင်သလို ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်"

သူတို့ အားလုံး က ထွက်ပြေးနေကြပြီး လူနည်းသော နေရာများ သို့ သွားကာ အသက်ပိုရှင်နိုင်ရန် မျှော်လင့်နေကြသည်။

နာကျင်စွာ ညည်းတွားသံများ၊ ဒေါသတကြီး ဆဲဆိုသံများ၊ ငိုယိုသံများ က ရောယှက်နေပြီး ကမ္ဘာပျက်မည့် နေ့ ရောက်လာသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

"ဘယ်သူလဲ... ဘယ်သူ က နဂါးနိုင်ငံ ကို သွားရန်စတာလဲ... မင်းတို့ ကြောင့် ငါတို့ ဒီလို ဒုက္ခရောက်ရတာ"

"မင်းတို့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဘယ်လောက် အစွမ်းထက်တယ် လို့ ထင်နေကြတာလဲ... နဂါးနိုင်ငံ ကို သွားပြီး ဘယ် သတ္တိ နဲ့ တိုက်ခိုက်ရဲတာလဲ"

"ရစ်ချွမ်းဂန်းပန်း... မေချွမ်းနေးခူး... မိုက်ရိုင်းတဲ့ ကောင်တွေ... မင်းတို့ ကျိုးဟန် ကို သွားရန်စလို့ အခုလို ကြီးမားတဲ့ ဘေးအန္တရာယ် ကြီး ကျရောက်လာတာ"

သူတို့ ၏ ရင်ထဲတွင် မျှော်လင့်ချက်မဲ့ မှုများ ပြည့်နှက်နေပြီး နောက်ဆုံး ဒေါသများကို ဖောက်ခွဲကာ မေချွမ်းနေးခူး တို့ကို အဆက်မပြတ် ဆဲဆိုနေကြသည်။

ယခုအချိန်တွင် မေချွမ်းနေးခူး တို့လည်း ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ပင် မကယ်နိုင်တော့ဘဲ ကျိုးဟန် ၏ တိုက်ခိုက်မှု ကို ရှောင်ရှားရန် ဟိုဟိုဒီဒီ ပြေးလွှားနေရသည်။

ကျိုးဟန် က သူတို့ကို အထူး တကူး လိုက်မရှာသဖြင့်သာ... မဟုတ်ပါက သူတို့ ၏ အလောင်းများ ပင် အေးစက်နေလောက်ပြီ ဖြစ်သည်။

"အစ်ကိုဟန်... သတိထားဦး... ကျွန်တော်တို့ အတွက်လည်း နည်းနည်း ချန်ထားပေးဦး"

"ဟုတ်တယ် အစ်ကိုဟန်... အစ်ကို တစ်ယောက်တည်း စားနေတာပဲ"

"ကျွန်တော်လည်း ဂျပန် တွေကို ကိုယ်တိုင် သတ်ချင်တယ်... အကုန်လုံး ကို မသတ်ပစ်ပါနဲ့"

မကြာမီ ကျိုးဟန် ၏ အနောက်ရှိ အဖွဲ့ဝင် ၉၉ ယောက် လည်း ကျိုးဟန် ဤမျှ အားရပါးရ သတ်ဖြတ်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့်...

သူတို့ လည်း စိတ်မထိန်းနိုင်တော့ဘဲ ဂျပန် များ တဖြည်းဖြည်း နည်းပါးလာသည်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် ကျိုးဟန် ကို လက်ပါးစေရန် ပြောလာကြသည်။

"မင်းတို့ သတ်ချင်ရင် လည်း ရတယ်"

"အားလုံး ငါ့အနား က အလင်းတန်း အကာအကွယ် ထဲကို ဝင်လာခဲ့"

ကွင်းပြင် ထဲတွင် ဂျပန် ထောင်ဂဏန်း ခန့် ကျန်ရှိနေသေးပြီး အစွမ်းထက်သော သူများလည်း ပါဝင်နိုင်ရာ...

သူတို့ ၏ သေခါနီး နောက်ဆုံး အကြိမ် တိုက်ခိုက်မှု ကလည်း အထင်သေး၍ မရပေ။

မိမိ ဘက်မှ လူများ က အလွန် အားနည်းကြသဖြင့် ကျိုးဟန် က သူတို့ အန္တရာယ် ဖြစ်မည် ကို စိုးရိမ်သဖြင့်...

ကျားဟိန်းသံ ရွှေခေါင်းလောင်း အကာအကွယ် ကို တိုက်ရိုက် ဖွင့်လိုက်ပြီး သူတို့ အားလုံးကို အကာအကွယ် ပေးထားလိုက်သည်။

"ကောင်းပြီ... ငါတို့ အစ်ကိုဟန် စကား ကို နားထောင်မယ်"

"အစ်ကိုဟန် ရဲ့ နောက်ကို လိုက်ရင် အမြတ်ထွက်မှာပဲ"

"ဝါး... ငါ ဂျပန် တစ်ယောက် ကို သတ်လိုက်ပြီ... ဒီ ခံစားချက် က တကယ်ကို အားရစရာ ကောင်းတာပဲ"

ထို့နောက် ကျိုးဟန် ၏ ဦးဆောင်မှု အောက်တွင် လူ ၁၀၀ က မြေထိုးစက် ကြီး တစ်စီး အလား အဆက်မပြတ် ဝင်ရောက် တိုက်ခိုက်တော့သည်။

သူတို့ ဤတစ်ခါတော့ အပြည့်အဝ အားရပါးရ သတ်ဖြတ်လိုက်ရပြီး အားလုံး ၏ စိတ်ဓာတ်များ က အထွတ်အထိပ် သို့ ရောက်ရှိကာ မျက်လုံးများ ပင် နီရဲလာကြသည်။

"သောက်ကျိုးနည်း... သူတို့ကို တကယ် အားကျတာပဲ... အစောကြီး ကတည်းက အစ်ကိုဟန် နောက်ကို လိုက်ခဲ့ရင် ကောင်းသား... ငါလည်း ဂျပန် တွေကို ကိုယ်တိုင် သတ်တဲ့ ခံစားချက် မျိုး ကို ခံစားကြည့်ချင်တယ်"

"ဟူး... ဂျပန် တွေကို ကိုယ်တိုင် သတ်ခွင့် မရလိုက်လို့... ရွှေဒင်္ဂါး သန်း ၁၀၀ လောက် ဆုံးရှုံးသွားသလို ခံစားရတယ်"

"ဒါက တကယ်ကို မိုက်တာပဲ... ကြည့်နေရင်းနဲ့တင် သွေးတွေ ဆူပွက်လာတယ်"

မကြာမီ ကွင်းပြင် တွင် ချယ်ရီပန်း နိုင်ငံ က ကစားသမား ၂၀ ကျော် သာ ကျန်ရှိတော့ပြီး သူတို့ အားလုံး က တစ်ယောက် တစ်နေရာစီ ခွဲရပ်ကာ ကြောက်လန့်တကြား တုန်ယင်နေကြသည်။

"ငါ ၃၀ သတ်လိုက်တယ်... မင်း ဘယ်နှယောက် သတ်လိုက်လဲ"

"ငါ ၈ ယောက် ပဲ သတ်ရသေးတယ်"

"ဘာလို့ ဒီလောက် နည်းရတာလဲ... နောက်ထပ် တစ်ယောက် ထပ်သတ်လိုက်ဦး"

ဤကဲ့သို့သော စကားပြောသံများ က အဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ်လာပြီး ချယ်ရီပန်း နိုင်ငံ ကစားသမားများ မှာ စဉ်းတီတုံး ပေါ်က အသားများ အလား ဖြစ်နေတော့သည်။

"အစ်ကိုဟန်... ဒီကောင် က အရမ်း မြန်တယ်... ကျွန်တော် လိုက်မမီဘူး"

"ကိစ္စ မရှိဘူး... ငါ သူ့ကို အရှိန် လျှော့တဲ့ အကျိုးသက်ရောက်မှု ပေးလိုက်မယ်"

"အစ်ကိုဟန်... ကျွန်တော် သူ့ရဲ့ အကာအကွယ် ကို မဖောက်နိုင်ဘူး"

"ဒီ အကာအကွယ် ထိုးဖောက်နိုင်တဲ့ ဓားရှည် ကို စမ်းကြည့်လိုက်"

"အစ်ကိုဟန်... ကျွန်တော် သူ့ကို သတ်မလို့ လုပ်တာ သူ က ပြန်တိုက်ခိုက်ရဲတယ်"

"ဘာ... သူ က ကောင်းကင် ကို ပုန်ကန်ချင်နေတာလား... အခု သူ့ကို ငါ ကြိုးနဲ့ တုပ်ပေးမယ်"

ယနေ့ မှ စ၍ နယ်မြေ ၄၇ က လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားတော့မည်။

ရွှေရောင် ဓားအလင်းတန်း တစ်ခု ဖြတ်သန်းသွားပြီးနောက် ရစ်ချွမ်းဂန်းပန်း နှင့် မေချွမ်းနေးခူး တို့၏ ခေါင်းများ ကို ကျိုးဟန် ကိုယ်တိုင် ဖြတ်ယူလိုက်သည်။

"ချန်အာ့ကုံး... မင်း အတွက် ငါ လက်စားချေပေးလိုက်ပြီ"

ကျိုးဟန် က အသံကျယ်ကျယ် ဖြင့် မအော်ဟစ်ဘဲ စိတ်ထဲတွင်သာ တိတ်တဆိတ် ပြောလိုက်သည်။

သတ်ဖြတ်မှု က ပြီးဆုံးသွားပြီ ဖြစ်သော်လည်း ကျိုးဟန် ၏ ရင်ထဲတွင် ပေါ့ပါးသွားခြင်း မရှိဘဲ ပိုမို လေးလံလာသည်။

"ကမ္ဘာ့ ကြေညာချက် - သေရေးရှင်ရေး တိုက်ပွဲ ပြီးဆုံးသွားပါပြီ"

"နောက်ဆုံး အောင်ပွဲခံသူ မှာ နယ်မြေ ၆၆၆၊ ချန်းလဲ့မြို့ ဖြစ်ပြီး ချန်းလဲ့မြို့ ရှိ ကစားသမားများ အားလုံး ၏ အရင်းအမြစ်များ အားလုံး နှစ်ဆ တိုးလာမည် ဖြစ်သည်"

"လော့ရင်မြို့ နှင့် ချန်းလဲ့မြို့ ကြားရှိ လမ်းကြောင်းများ အားလုံး ပွင့်သွားမည် ဖြစ်သည်"

စနစ် ၏ ကြေညာချက် က လျင်မြန်စွာ ထွက်ပေါ်လာပြီး နယ်မြေ ၆၆၆ သာမက နဂါးနိုင်ငံ ၏ နယ်မြေ အားလုံး တွင် အောင်ပွဲခံ အော်ဟစ်သံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ချယ်ရီပန်း နိုင်ငံ ၏ နယ်မြေ တစ်ခု လုံး ဖျက်ဆီးခံလိုက်ရခြင်း က တကယ်ကို အားရ ဝမ်းသာစရာ ပင်။

နယ်မြေ ၅၆၇၊ နယ်မြေ ၁၀၀၊ နယ်မြေ ၈၈...

"ဒီ ကျိုးဟန် က တကယ်ကို အစွမ်းထက်တာပဲ... ကြီးမြတ်တဲ့ နဂါးနိုင်ငံ"

"ချယ်ရီပန်း နိုင်ငံ က အကောင်တွေ က ကိုယ့်အဆင့် ကိုယ် မသိဘဲ နဂါးနိုင်ငံ ကို လာပြီး စော်ကားတယ်... အခုတော့ ပြင်းထန်တဲ့ ပြစ်ဒဏ် ကို ခံလိုက်ရပြီ"

"နယ်မြေ ၆၆၆ က ကစားသမား တွေ က တကယ် အရသာ တွေ့နေပြီ... အရင်းအမြစ် တွေ အားလုံး နှစ်ဆ တိုးသွားတယ် ဆိုတော့... အရမ်း မနာလို ဖြစ်စရာ ပဲ"

"ကျိုးဟန် နဲ့ နယ်မြေ တစ်ခုတည်း အတူတူ နေချင်လိုက်တာ... နယ်မြေ ၆၆၆ က ကစားသမား တွေ တကယ် ကံကောင်းတာပဲ"

ယခုအချိန်တွင် နယ်မြေ ၆၆၆ ၏ စကားပြောခန်း တွင် 'အစ်ကိုဟန် မိုက်တယ်၊ ကြီးမြတ်တဲ့ နဂါးနိုင်ငံ' ဟူသော စကားလုံးများ ဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး အချိန်အတော်ကြာသည်အထိ မရပ်တန့်သွားပေ။

"စနစ် သတိပေးချက် - သင်၏ အရင်းအမြစ် များ နှစ်ဆ တိုးလာပါသည်"

"စနစ် သတိပေးချက် - သင်၏ ရွှေဒင်္ဂါး များ ၈၈၂၃၄၆ သို့ ရောက်ရှိသွားပါသည်"

"စနစ် သတိပေးချက် - သင်၏ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး များ ၂၂၃၄၆၆ သို့ ရောက်ရှိသွားပါသည်"

"စနစ် သတိပေးချက် - သင်၏ ကျောင်းတော် ကူညီထောက်ပံ့မှု အမှတ် ၇၈၆၀ သို့ ရောက်ရှိသွားပါသည်"

"စနစ် သတိပေးချက် - သင် ၏ အဆင့် က ၃၉ သို့ ရောက်ရှိသွားပါသည်"

ယခုအချိန်တွင် ကျိုးဟန် ၏ ဖန်သားပြင် ပေါ်တွင် အချက်အလက်များ အဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ်နေသည်။

စောစောက အနည်းငယ် လေးလံနေသော ကျိုးဟန် ၏ ရင်ထဲတွင် အနည်းငယ် ဝမ်းသာသွားသည်။

ကျိုးဟန် ၏ အရင်းအမြစ် အခြေခံ က များပြားသဖြင့် နှစ်ဆ တိုးသွားချိန်တွင် အပို ဆုလာဘ်များ အများအပြား ရရှိလိုက်သည်။

"အစ်ကိုဟန်... စောစောက တိုက်ပွဲ ဧရိယာ ကို ရှင်းလင်းတဲ့ အချိန်တုန်းက ဒီဟာလေး တွေ့ခဲ့တယ်"

အနောက်မှ အဖွဲ့ဝင် တစ်ယောက် က ပြောလိုက်ပြီး ရွှေရောင် ကတ်ပြား လေး တစ်ခု ကို ကမ်းပေးလိုက်သည်။

"ဟင်... ဒါက"

"ချောက်နက် ဝင်ခွင့်လက်မှတ်"

လက်ခံ ရယူပြီး စစ်ဆေးကြည့်လိုက်ရာ ကျိုးဟန် ၏ ရင်ထဲတွင် အလွန် ဝမ်းသာသွားသည်။ ဤသည်မှာ ချန်အာ့ကုံး ၏ ကိုယ်ပေါ်ရှိ ပစ္စည်း ဖြစ်မည်။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ဤပစ္စည်း မျိုး က ပေါများသော အရာ မဟုတ်ပေ။

လူ နှစ်ယောက် ၏ လက်ထဲသို့ ရောက်သွားပြီးနောက် ပင် ပြန်လည် ထွက်ကျလာသေးသည် ဆိုတော့... အနည်းငယ် အံ့သြစရာ ပင် ကောင်းလှသည်။

"မင်း အရမ်း တော်တယ်... မင်း နာမည် ဘယ်လို ခေါ်လဲ"

ကျိုးဟန် က သူ၏ ပခုံး ကို ပုတ်ကာ မေးလိုက်သည်။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ဤမျှ တန်ဖိုးကြီးသော ပစ္စည်း ကို တစ်ဖက်လူ က တိတ်တဆိတ် သိမ်းထားလိုက်ပါက မည်သူမျှ သိမည် မဟုတ်ပေ။

သို့သော် သူ က ထုတ်ပေးလာသည် ဆိုတော့ ဤလူငယ်လေး ၏ စိတ်ဓာတ် က အလွန် မြင့်မားကြောင်း ပြသနေသည်။

အမြင်ကျယ်ပြီး မျက်စိရှေ့ရှိ အကျိုးအမြတ် ကို သာ မကြည့်ပေ။

ဤကဲ့သို့သော သူမျိုး က အောင်မြင်နိုင်မည့် သူ ဖြစ်ပြီး တစ်ဖက်လူ ၏ ရည်ရွယ်ချက် က အလွန် ရှင်းလင်းလှသည်။ မိမိ၏ တပည့် ဖြစ်ချင်ခြင်း ပင်။

ကျိုးဟန် ကလည်း လက်မခံနိုင်စရာ အကြောင်း မရှိပေ။ ဤတိုက်ပွဲ အပြီးတွင် ကျိုးဟန် လည်း နားလည်သွားသည်။

တစ်ယောက်တည်း တိုက်ခိုက်ခြင်း က မဖြစ်နိုင်ပေ။

"အစ်ကိုဟန်... ကျွန်တော့် နာမည် က ကျိုးခိုင် ပါ... ကျွန်တော်လည်း နတ်ဘုရား သတ်ဖြတ်ခြင်း ကျောင်းတော် ထဲမှာ ပါပါတယ်"

ကျိုးခိုင် ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ဝမ်းသာမှုများ ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူ၏ ဆုံးဖြတ်ချက် က အကျိုးရှိသွားပြီ ဖြစ်ကြောင်း သူ သိလိုက်ရသည်။

ချောက်နက် ဝင်ခွင့်လက်မှတ် က တန်ဖိုးကြီးသော်လည်း ဤကဲ့သို့သော အန္တရာယ် များသည့် ကမ္ဘာကြီး တွင် သူ၏ ပါရမီ က သိပ်မမြင့်မားပေ။

ထိုသို့ဆိုလျှင် အားကိုးစရာ ကျောထောက်နောက်ခံ တစ်ခု ရှာဖွေခြင်း က အလွန် အရေးကြီးလှသည်။

ကျိုးဟန် ကတော့ သေချာပေါက် အကောင်းဆုံး ရွေးချယ်မှု ပင် ဖြစ်သည်။

"အရမ်း ကောင်းတယ်... ငါနဲ့ မျိုးရိုး တူတာပဲ... မင်းရဲ့ ရည်ရွယ်ချက် ကို ငါ နားလည်တယ်... နောက်ပိုင်း အဖွဲ့အစည်း တည်ထောင်တဲ့ အခါကျရင် ငါ မင်းကို ပထမဆုံး စဉ်းစားပေးမယ်"

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် အစ်ကိုဟန်... နောက်ပိုင်း ကျွန်တော် သေချာပေါက် ကြိုးစားပါ့မယ်... အစ်ကို့ အတွက် ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုး မဖြစ်စေရပါဘူး"

"အင်း... မင်း ကိုယ်ပေါ်က လက်နက် ပစ္စည်း တွေ က အရမ်း ညံ့နေတယ်... ငါ့ရဲ့ တပည့် အနေနဲ့ ဒီလို လက်နက် တွေ နဲ့ ဆိုရင် မဖြစ်ဘူး... ငါ မျက်နှာ ပျက်တယ်... နောက်ရက် အနည်းငယ် နေရင် ငါ မင်းကို ဝတ်စုံ တစ်စုံ လောက် ရှာပေးမယ်"

တစ်ဖက်လူ ထံမှ အကျိုးအမြတ် ကို ရယူထားပြီ ဖြစ်ရာ အချိုသတ် ပေးရမည် ကို ကျိုးဟန် သိရှိထားသည်။

"အစ်ကိုဟန် က တကယ်ကို ရက်ရောတာပဲ... ဒါဆို ကျွန်တော် သွားပြီး အလုပ် လုပ်လိုက်ဦးမယ်"

"သွားတော့"

ကျိုးဟန် က ပြုံးကာ ပြောလိုက်ပြီး လက်ဝှေ့ယမ်း ပြလိုက်သည်။

"ချောက်နက် ဝင်ခွင့်လက်မှတ် ကို ၇ ကြိမ် အဆင့်မြှင့်မယ်"

ကျိုးဟန် က စိတ်ထဲတွင် ပြောလိုက်ရာ မကြာမီ အဆင့်မြှင့်ပြီးနောက် အကျိုးသက်ရောက်မှု များ ထွက်ပေါ်လာသည်။