အခန်း ၁၁၀
Vol. 11 Ch. 110
အခန်း (၁၁၀) အဆိပ်ပြင်းတဲ့ ကောင်မလေး
မေအောက်ရွှယ်တွင် သူမ၏ ကိုယ်ပိုင် ဂုဏ်သိက္ခာနှင့် အတွင်းစိတ်ထဲရှိ မာနများ ရှိသည်။
ထို့ကြောင့် သူမက ထိုကဲ့သို့သော အပေါ်ယံ အလှအပကိုသာ ခုံမင်သော သူမျိုး မဖြစ်စေရန် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အမြဲတမ်း နှိုးဆော်နေခဲ့သည်။
သူမတွင်လည်း မျှော်မှန်းချက်များ ရှိပြီး သူမ၏ ကိုယ်ပိုင် ကြိုးစားအားထုတ်မှုဖြင့် အောင်မြင်သော လမ်းကြောင်း တစ်ခုကို ဖောက်ချင်နေသည်။
ထို့ကြောင့် သူမက ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဤမျှ ရက်စက်ရခြင်း ဖြစ်သည်။
ဤပါးရိုက်သံက ကျိုးဟန်၏ အာရုံကိုလည်း ဖမ်းစားနိုင်ခဲ့သည်။
မေအောက်ရွှယ်၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ နီရဲနေသော လက်ရာကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် ကျိုးဟန် အနည်းငယ် ဘာပြောရမှန်း မသိ ဖြစ်သွားသည်။ ဤမိန်းမက တကယ်ကို အလွယ်တကူ အနိုင်ကျင့်လို့ မရဘူးပဲ။
သို့သော် ကျိုးဟန်က အများကြီး အရေးမလုပ်ပေ။ အကြောင်းမှာ လောလောဆယ် သူမကို ပရောပရည် လုပ်ရန် စိတ်ကူး မရှိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
သူက ပုဂ္ဂိုလ်ရေး အချက်အလက် မျက်နှာပြင်ကို ဖွင့်ကာ ကြည့်ရှုလိုက်သည်။
ယခုအချိန်တွင် စွမ်းအားက ပိုမို အစွမ်းထက်လာပြီ ဖြစ်သော်လည်း တိကျသော အချက်အလက်များကို သိရှိရန် သူ အရင် ကြည့်ရှုရမည် ဖြစ်သည်။
လေပြင်း ဓားနတ်ဆိုး - ကျိုးဟန်
အဆင့် - ၄၀ (၁၅.၉ ရာခိုင်နှုန်း)
သွေးပမာဏ - ၄၅၀၀၀+၅၆၀၀၀
တိုက်ခိုက်မှု - ၆၀၀၀+၁၄၆၀၀
အကာအကွယ် - ၃၂၀၀+၆၀၀၀
ပါရမီ - အဆုံးမရှိ အဆင့်မြှင့်တင်ခြင်း
ဂုဏ်ပုဒ် - ပထမ ပါရမီရှင် (၁၀ ကြိမ်မြှင့်) (ကံကြမ္မာ လုယူခြင်း)
လက်နက် - ရွှေမြွေဓား (၇ ကြိမ်မြှင့်) (ဓားဝိညာဉ်၊ သွေးစုပ်ခြင်း၊ စွမ်းရည် ထိခိုက်မှု။)
ဒုတိယ လက်နက် - နာမည်ကျော် ဓား - စစ်မင် (၇ ကြိမ်မြှင့်) (မသေနိုင်ခြင်း၊ ထိခိုက်မှု လျှော့ချခြင်း၊ ခံနိုင်ရည်။)
လက်စွပ် - ပေါ့ပါးသော လက်စွပ် (၇ ကြိမ်မြှင့်) (အကာအကွယ် ထိုးဖောက်မှု၊ ပြင်းထန်သော ထိခိုက်မှု၊ သွက်လက်မှု။)
လက်ကောက် - ကြယ်နက္ခတ် လက်ကောက် (၉ ကြိမ်မြှင့်) (သေချာပေါက် ထိမှန်မှု၊ ခံနိုင်ရည်၊ ပြင်းထန်သော ထိခိုက်မှုကို ခုခံခြင်း။)
နားကပ် - ဟိုင်ပေါ်လွန်း နားကပ် (၉ ကြိမ်မြှင့်) (စွမ်းရည် ထိခိုက်မှု၊ ခံနိုင်ရည်၊ ပြင်းထန်သော ထိခိုက်မှု။)
ဝတ်စုံ - အနီရောင် ကြာပန်း ဝတ်စုံ (၇ ကြိမ်မြှင့်)
နတ်ဘုရား သတ်ဖြတ်ခြင်း ကျောင်းတော် အားဖြည့်ချက် - သွေးပမာဏ ၆၀၀၀
သွေးပမာဏ အမြင့်ဆုံးက ၁ သိန်းကို ကျော်လွန်သွားပြီး တိုက်ခိုက်မှုက ၂ သောင်းကျော်ကာ အကာအကွယ်ကလည်း ၁ သောင်း နီးပါး ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။
အချက်အလက် အားလုံး၏ တိုးတက်မှုက အလွန် ကျေနပ်စရာ ကောင်းပြီး အစွမ်းထက်သော စွမ်းအားက ကျိုးဟန်၏ ရင်ထဲတွင် အလွန် သက်သောင့်သက်သာ ဖြစ်စေသည်။
"အစ်ကိုဟန်... ငါတို့ ဘယ်တော့ အပြင် ထွက်ကြမလဲ"
"ဒီ နတ်ဆိုး နန်းတော်ကြီး က ပြိုကျတော့မလို ဖြစ်နေပြီ... ရင်ထဲမှာ နည်းနည်း လန့်နေပြီ"
ခွေးဘုံက အနားသို့ တိုးလာပြီး ပြောလိုက်သည်။
"အို... ဟုတ်လား"
ကျိုးဟန်က ပတ်ဝန်းကျင်ကို အကဲခတ်လိုက်ရာ ထင်သည့်အတိုင်းပင် ယိုင်နဲ့နဲ့ ဖြစ်နေပြီး အစပိုင်းက ခိုင်ခံ့ လှပသော အဆောက်အအုံကြီး မှ ယခု နံရံများတွင် အက်ကွဲကြောင်းများဖြင့် ပြည့်နှက်နေကာ အန္တရာယ် ရှိသော အဆောက်အအုံကြီး ဖြစ်နေပြီ ဖြစ်သည်။
ဤသည်မှာ သေချာပေါက် ငရဲပြည် သွေးစုပ်ခြင်း၏ ကြီးမားသော စွမ်းအားကြောင့် ဖြစ်ကြောင်း သိသာလှသည်။ ကျိုးဟန်က ကိုယ်ပိုင် အချက်အလက်များကိုသာ ကြည့်နေခဲ့သဖြင့် ယခုမှ သတိထားမိခြင်း ဖြစ်သည်။
"သွားမယ်... အခု ထွက်ကြမယ်"
ဖြတ်ကျော်ပြီးနောက် သူတို့ကို အလိုအလျောက် အပြင်သို့ ပို့ဆောင်ပေးမည့် သတိပေးချက် မပေါ်လာခဲ့ပေ။
ထိုသို့ဆိုလျှင် ကိုယ်တိုင် လမ်းလျှောက် ထွက်ရုံသာ ရှိတော့သည်။
"ကြည့်စမ်း... သူတို့ ထွက်လာပြီ... ရှေ့ဆုံးက လူငယ်လေး ပဲ"
"တကယ်ကို ထူးခြားတဲ့ အရှိန်အဝါပဲ... လူငယ် သူရဲကောင်းလေး ပဲ... နတ်ဆိုး နန်းတော်ကို ဖြတ်ကျော်ပြီးတာတောင် ဒီလောက် တည်ငြိမ်ပြီး အေးဆေး နေနိုင်သေးတယ်"
"ဒီလူက သေချာပေါက် သာမန် မဟုတ်ဘူး... မကြာခင် နတ်ဘုရားနှင့် နတ်ဆိုး ကမ္ဘာကြီးမှာ နာမည်ကြီး လာတော့မှာ သေချာတယ်"
"နှမြောစရာ ကောင်းတာက ဒီလို လူမျိုးက ငါတို့ မှော်နတ်ဘုရား ကျောင်းတော်က မဟုတ်တာပဲ... အရမ်း နှမြောစရာ ကောင်းတယ်"
"ဘယ်သူက ပြောလဲ... သူက သေချာပေါက် ငါတို့ မှော်နတ်ဘုရား ကျောင်းတော်က မဖြစ်နိုင်ဘူးလို့... သူက လေဓာတ်ကို ကျွမ်းကျင်တယ် ဆိုတာ မမေ့နဲ့နော်"
"မင်း ပြောတာလည်း ဟုတ်တာပဲ... ဟိုမှာ ကြည့်... လေဆင်နှာမောင်း ကျောင်းတော်က ဆရာကြီး ရောက်လာပြီ... ဒီ လူငယ်လေးကို စိတ်ဝင်စားနေတဲ့ ပုံပဲ"
မှော်နတ်ဘုရား ကျောင်းတော်မှ လူများက ထွက်မသွားကြသေးဘဲ ယခင်ကထက် ပိုမို များပြားလာကြသည်။ သူတို့ အားလုံးက လူငယ်လေး တစ်ယောက်က နတ်ဆိုး နန်းတော်ကို အောင်မြင်စွာ ဖြတ်ကျော်နိုင်ခဲ့သည် ဆိုသော သတင်းကို ကြားပြီး ပါရမီရှင်၏ အသွင်အပြင်ကို လာရောက် ကြည့်ရှုကြခြင်း ဖြစ်သည်။
ယခု ကျိုးဟန်တို့ လေးယောက် နန်းတော်ထဲမှ ထွက်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် ချက်ချင်း ပွက်လောရိုက် သွားကြသည်။
မျက်လုံးများထဲတွင် အားကျမှုနှင့် လေးစားမှု အကြည့်များ ထွက်ပေါ်နေပြီး အစွမ်းထက်သူကို သေချာပေါက် လူတိုင်းက လေးစားကြသည် မဟုတ်ပါလား။
ကျိုးဟန်၏ မျက်လုံးများ ကျုံ့ဝင်သွားပြီး အသက်ကြီးကြီး လူတစ်ယောက် လျှောက်လာသည်ကို တွေ့လိုက်ရကာ အစွမ်းထက်သော အရှိန်အဝါက ကျိုးဟန်ကို အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားစေသည်။
ခေါင်းပေါ်တွင် "လေဆင်နှာမောင်း ကျောင်းတော် ခေါင်းဆောင် - သန့်ရှင်းသော မှော်ဆရာ လော့လင်" ဟူသော ဂုဏ်ပုဒ် ရှိနေပြီး သူ၏ အစွမ်းထက်သော အဆင့်အတန်းကို ပြသနေသည်။
ဤသည်မှာ မှော်နတ်ဘုရား ကျောင်းတော်၏ အတွင်းပိုင်းတွင် အစွမ်းအထက်ဆုံး အဖွဲ့အစည်း တစ်ခု ဖြစ်သော လေဆင်နှာမောင်း ကျောင်းတော်မှ ဖြစ်သည်။
ဓားနတ်ဘုရား ကျောင်းတော် ကဲ့သို့ပင် ၎င်း၏ အတွင်းပိုင်း တွင်လည်း အဖွဲ့အစည်း ကိုးခု ခွဲခြားထားပြီး အကြီးအကဲ ကိုးယောက်က အုပ်ချုပ်ကာ...
ထိုအထက်တွင် ဓားဧကရာဇ်၊ ဓားအရိပ်၊ ဓားနတ်ဆိုး၊ ဓားသခင် ဟူသော ထိပ်တန်း သိုင်းဆရာကြီး လေးယောက် ရှိသည်။
ကြီးမားသော အဖွဲ့အစည်းကြီး တစ်ခု၏ အတွင်းပိုင်းတွင် အဖွဲ့အစည်း ငယ်လေးများ အများအပြား ခွဲခြားထားခြင်းမှာ အလွန် သာမန် ကိစ္စပင် ဖြစ်သည်။
ယှဉ်ပြိုင်မှုနှင့် ပြိုင်ဆိုင်မှုများ ရှိမှသာ စွမ်းအားများ အဆက်မပြတ် တိုးတက်လာနိုင်မည် ဖြစ်သည်။
"အဘိုး... ဘာကိစ္စ ရှိလို့လဲ" ကျိုးဟန်က တိုက်ရိုက် မေးလိုက်သည်။
"ကျိုးဟန်... ငါတို့ မှော်နတ်ဘုရား ကျောင်းတော်ကို ဝင်ဖို့ စိတ်ဝင်စားလား"
ကျိုးဟန်က နတ်ဆိုး နန်းတော်ကို ဖြတ်ကျော်နိုင်ခဲ့သည့် ကိစ္စကို ဤအဘိုးကြီး သိရှိသွားကြောင်း ထင်ရှားသည်။
သာမန် နတ်ဆိုး နန်းတော်လေး တစ်ခုကို သူက မျက်စိကျမည် မဟုတ်သော်လည်း...
ကျိုးဟန်၏ ဖြတ်ကျော်သည့် အမြန်နှုန်းက အရမ်း မြန်ဆန်လွန်းနေသဖြင့်...
သူက ကျိုးဟန်၏ ကြီးမားသော အလားအလာကို တွေ့မြင်သွားပြီး ပါရမီရှင်ကို လုယူချင်နေခြင်း ဖြစ်သည်။
"တောင်းပန်ပါတယ်... ကျွန်တော်က ဓားနတ်ဘုရား ကျောင်းတော်ကို ဝင်ပြီးသားပါ... လောလောဆယ် တခြား စိတ်ကူး မရှိသေးပါဘူး"
ကျိုးဟန်က ယဉ်ကျေးစွာ ငြင်းပယ်လိုက်သည်။ တစ်ဖက်လူက မိမိ၏ နာမည်ကို သိနေခြင်းမှာလည်း အံ့သြစရာ မဟုတ်ပေ။
မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ချန်းလဲ့မြို့တွင်လည်း မှော်နတ်ဘုရား ကျောင်းတော် ရှိပြီး ကျိုးဟန်က ချန်းလဲ့မြို့တွင် နာမည် အနည်းငယ် ကြီးနေသည် မဟုတ်ပါလား။
"ငြင်းဖို့ မလောပါနဲ့ဦး... ဓားနတ်ဘုရား ကျောင်းတော်က မင်းကို ပေးနိုင်တာထက်... ငါတို့ မှော်နတ်ဘုရား ကျောင်းတော်က ပေးနိုင်တဲ့ အခွင့်အရေးတွေ က ပိုပြီး များပြားလိမ့်မယ်"
အဘိုးကြီးက အရှုံးမပေးသေးဘဲ ဆက်လက် မြှူဆွယ်နေသည်။
ထို့နောက် သူက မှော်တုတ်တံ တစ်ချောင်းကို ထုတ်ယူလိုက်ရာ ခရမ်းရောင်နှင့် ရွှေရောင် အလင်းတန်းများက လေဟာနယ် တစ်ခုလုံးတွင် ချက်ချင်း တောက်ပသွားတော့သည်။
"ဝေါင်း"
နဂါး ဟိန်းဟောက်သံ တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ ဤ မှော်တုတ်တံ တစ်ခုလုံးကို နဂါး အကြေးခွံဖြင့် ပြုလုပ်ထားပြီး နဂါး၏ ဝိညာဉ် အချို့ကို အသက်သွင်းထားသဖြင့် ကြမ်းတမ်းသော နဂါး၏ လွှမ်းမိုးမှုများက ထွက်ပေါ်လာခြင်း ဖြစ်သည်။
"မင်းရဲ့ လက်နက်ကို ငါ ပြင်ဆင်ထားပြီးပြီ... မင်း ငါ့ရဲ့ တပည့် အဖြစ် ခံယူလိုက်တာနဲ့ ဒီ လက်နက်က မင်း အပိုင် ဖြစ်သွားပြီ"
အဘိုးကြီး၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ယုံကြည်မှု ရှိသော အပြုံးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ ဤကဲ့သို့သော မြှူဆွယ်မှုမျိုးကို မည်သူကမျှ ငြင်းပယ်နိုင်လိမ့်မည် မဟုတ်ဟု သူ ယုံကြည်သည်။
"ဘုရားရေ... အရမ်း အစွမ်းထက်တဲ့ နဂါး အရှိန်အဝါပဲ... ဆရာလော့လင် တကယ်ကို ရင်းနှီးမြှုပ်နှံ ရဲတာပဲ"
"ဒါ ဧကရာဇ်အဆင့် နဂါး အကြေးခွံ မှော်တုတ်တံပဲ... အရမ်း အားကျစရာ ကောင်းတာပဲ... ကျိုးဟန်ရဲ့ ကံကောင်းမှုကို တကယ် အားကျတယ်"
"နှမြောစရာ ကောင်းတာက... ငါ့မှာ ကျိုးဟန်လို အရည်အချင်း မျိုး မရှိတာပဲ... ဒါ ပါရမီရှင်တွေ ရဲ့ စွမ်းအားပဲလား"
"ကြည့်ရတာ... ကျိုးဟန်က မကြာခင် ငါတို့ရဲ့ အပေါင်းအသင်း ဖြစ်လာတော့မယ် ထင်တယ်... ငါ့ရဲ့ စိတ်ခံစားချက်က တကယ် ရှုပ်ထွေးနေတာပဲ"
လော့လင်က ဧကရာဇ်အဆင့် လက်နက်ကို ထုတ်ပြလိုက်ခြင်းက အကျိုးသက်ရောက်မှု အလွန် ကောင်းမွန်ပြီး မှော်နတ်ဘုရား ကျောင်းတော်မှ လူများ အားလုံး အံ့အားသင့်သွားကြသည်။
မှော်ဆရာ တစ်ယောက် အနေဖြင့် ဤကဲ့သို့သော အစွမ်းထက်သည့် လက်နက်မျိုး ရှိပါက တိုက်ခိုက်ရေး စွမ်းအားက အများကြီး တိုးတက်လာမည် မဟုတ်ပါလား။
"ဘယ်လိုလဲ ကျိုးဟန်... ငါ မင်းကို လုံလောက်တဲ့ လေးစားမှု ပေးထားတယ်နော်... မင်း ငါ့ကို စိတ်ပျက်အောင် လုပ်မှာ မဟုတ်ဘူးလို့ ယုံတယ်"
"မင်းက လေဓာတ်ကိုလည်း ထိန်းချုပ်နိုင်တယ်... လေဆင်နှာမောင်း ကျောင်းတော်မှာ မင်းက အကောင်းဆုံး လေဓာတ် စွမ်းရည်တွေကို သင်ယူနိုင်တယ်"
လော့လင်၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ယုံကြည်မှု ရှိသော အပြုံးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ ဧကရာဇ်အဆင့် လက်နက်၏ မြှူဆွယ်မှုကို မည်သူကမျှ ခုခံနိုင်စွမ်း မရှိကြောင်း သူ ယုံကြည်သည်။
ထို့အပြင် ကျိုးဟန် ကိုယ်တိုင်ကလည်း လေဓာတ်ကို ထိန်းချုပ်နိုင်သဖြင့် မှော်နတ်ဘုရား ကျောင်းတော်သို့ ဝင်ရောက်လာခြင်းက သူ၏ ပါရမီကို နှောင့်နှေးစေမည် မဟုတ်ပေ။
ဤသည်မှာ လော့လင် ဤမျှ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံ ရဲသည့် အကြောင်းရင်း ပင် ဖြစ်သည်။
"တောင်းပန်ပါတယ်... ကျွန်တော် ဓားသမား ဖြစ်ရတာ ပိုကောင်းတယ်လို့ ထင်ပါတယ်... လောလောဆယ် မှော်ဆရာ ဖြစ်ဖို့ မစဉ်းစားသေးပါဘူး"
အမှန်အတိုင်း ပြောရလျှင် ကျိုးဟန်၏ ရင်ထဲတွင် အနည်းငယ် စိတ်လှုပ်ရှားသွားမိသော်လည်း ချက်ချင်း ပြန်လည် တည်ငြိမ်သွားခဲ့သည်။
ဓားသမားကို ရွေးချယ်ခဲ့ခြင်းမှာ အထာကျ လိုသောကြောင့် မဟုတ်ပါလား။
မိမိ၏ မူလ ရည်ရွယ်ချက်ကို မပြောင်းလဲနိုင်ပေ။ ဤသည်မှာ သိုင်းဆရာကြီး တစ်ယောက်၏ ယုံကြည်ချက် ဖြစ်ပြီး အလွယ်တကူ ပြောင်းလဲလိုက်ပါက မိမိကိုယ်ကိုယ် ငြင်းပယ်လိုက်ခြင်းနှင့် မတူဘူးလား။
ထို့အပြင် ကျိုးဟန်က ဘက်ပြောင်းတတ်သူ တစ်ယောက် မဖြစ်ချင်ပေ။
ကောင်းမွန်သော အခွင့်အရေးကို ရွေးချယ်ခြင်းက မှားယွင်းမှု မရှိသော်လည်း ကျိုးဟန်၏ ရင်ထဲတွင် ကိုယ်ပိုင် ခံယူချက် ရှိပြီး ၎င်းမှာ သူ၏ အနိမ့်ဆုံး စည်းမျဉ်း ပင် ဖြစ်သည်။
"ဘာ... သူ တကယ် ငြင်းလိုက်တာလား... တကယ်ကို နှမြောစရာ ကောင်းတာပဲ"
"ဒီလောက် ကောင်းတဲ့ အခွင့်အရေးကို... တခြား သူတွေ လိုချင်လို့တောင် မရတာ... သူက စွန့်လွှတ်လိုက်တယ်"
"ငါ တကယ်ကို ဒေါသထွက်တာပဲ... သူ့ကို မနိုင်လို့သာ... မဟုတ်ရင် ငါ သူ့ကို တကယ် ထိုးကြိတ်ပစ်ချင်တယ်"
ဤလူများက သူတို့၏ နားကို မယုံနိုင်အောင် ဖြစ်နေကြပြီး အကြားမှားသည် ဟုပင် ထင်နေကြသည်။
ဤကဲ့သို့သော အခွင့်အရေး ကောင်းမျိုးကို ငြင်းပယ်လိုက်သည် ဆိုတော့... တကယ်ကို ဒေါသထွက်စရာ ကောင်းလှသည်။
သူတို့ အားလုံး ရင်ထဲတွင် ဒေါသထွက်နေပြီး အံကြိတ်နေကြသော်လည်း ကံမကောင်းစွာဖြင့် သူတို့၏ ပါရမီက အလွန် ညံ့ဖျင်းလွန်းသဖြင့်...
ဤကဲ့သို့သော အခွင့်အရေး ကောင်းမျိုးကို လုံးဝ မရရှိနိုင်ကြပေ။
"မင်း... ကောင်းတယ်... ကိုယ့်ခံယူချက်ကို ကိုယ် စောင့်ထိန်းနိုင်တာ ကောင်းတယ်"
"ဒါပေမဲ့ မင်း တခြား စိတ်ကူး ရှိလာရင်... ငါ့ကို ဆက်သွယ်လို့ ရတယ်... ငါ့ရဲ့ တံခါးက မင်း အတွက် အမြဲတမ်း ဖွင့်ထားတယ်"
လော့လင်၏ မျက်နှာထားက အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားပြီး အနည်းငယ် ဒေါသထွက်သွားသော်လည်း ချက်ချင်းပင် ချီးကျူးသော အပြုံးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူက ရွှေရောင် ကတ်ပြား တစ်ခုကို ကျိုးဟန် ထံသို့ ကမ်းပေးလိုက်သည်။
နောက်ဆုံးတွင် ကျိုးဟန်ကို အဓိပ္ပာယ်ပါပါဖြင့် တစ်ချက် ကြည့်ပြီး လှည့်ထွက်သွားတော့သည်။
"အစ်ကိုဟန်... မိုက်တယ်... ဧကရာဇ်အဆင့် လက်နက်ကို တောင် မက်မောမှု မရှိဘူး ဆိုတော့... တကယ်ကို ငါတို့ရဲ့ စံပြ ပဲ"
လော့လင် ထွက်သွားပြီးနောက်မှ အိုဟွမ်က စကားပြောရဲတော့ပြီး ချက်ချင်း မြှောက်ပင့် ပြောဆိုလိုက်သည်။
"အစ်ကိုဟန်ရဲ့ အဆင့်အတန်းက အရမ်း မြင့်မားလွန်းတယ်... မင်း ဘာသိလို့လဲ... ဧကရာဇ်အဆင့် လက်နက် ဆိုတာ ကိုယ်တိုင် လည်း လွယ်လွယ်လေး ရှာနိုင်တာပဲ"
ခွေးဘုံကလည်း အနားသို့ တိုးလာပြီး မြှောက်ပင့် ပြောဆိုလိုက်သည်။
ကျိုးဟန်က ဤကောင် နှစ်ကောင်ကို စကားမပြောနိုင်အောင် ကြည့်နေသည်။ ဘာကြောင့်မှန်း မသိ လျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲသို့ ဝင်ရောက်လာပြီးကတည်းက...
သူတို့၏ အပြုအမူများက တဖြည်းဖြည်း ပြောင်းလဲလာပြီး ယခု ပို၍ ပို၍ ဖားလာကြသဖြင့် ကျိုးဟန် ပင် အနည်းငယ် သည်းမခံနိုင်တော့ပေ။
"နင်က တကယ် ဘယ်လို လူမျိုးလဲ"
"သာမန် အချိန်မှာ အရမ်း ပေါ့ပျက်ပျက် နိုင်ပေမယ့်... အရေးကြီးတဲ့ အချိန်မှာ ကိုယ့်ခံယူချက်ကို စောင့်ထိန်းနိုင်တယ်"
"ယောကျ်ား... နင် ငါ့ရဲ့ အာရုံစိုက်မှုကို အောင်မြင်စွာ ရရှိသွားပြီ"
ယခုအချိန်တွင် မေအောက်ရွှယ်၏ လှပသော မျက်လုံးများက ကျိုးဟန်ကို စိုက်ကြည့်နေပြီး ရင်ထဲတွင် အဆက်မပြတ် တွေးတောနေသည်။
"ဘာကြည့်နေတာလဲ... သွားမယ်လေ"
ကျိုးဟန်က မေအောက်ရွှယ်၏ မျက်စိရှေ့တွင် လက်ဝှေ့ယမ်း ပြလိုက်ပြီး တမင် အသံကျယ်ကျယ်ဖြင့် အော်လိုက်သည်။
"အို... ဟွန့်"
မေအောက်ရွှယ် လည်း ချက်ချင်း သတိဝင်လာပြီး မျက်နှာထားက အေးစက်သွားကာ ချက်ချင်း မျက်နှာ လွှဲလိုက်ပြီး ရင်ထဲတွင် ပေါ်လာသော ကောင်းသော ခံစားချက် လေးများလည်း ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။
မကြာမီ သူတို့ လေးယောက်က လျှို့ဝှက်နယ်မြေ၏ အထွက်ပေါက်သို့ ရောက်ရှိသွားပြီး လမ်းတစ်လျှောက်လုံးတွင် မည်သည့် အနှောင့်အယှက်မှ မရှိဘဲ ချောမွေ့စွာ ထွက်လာနိုင်ခဲ့သည်။
"အစ်ကိုဟန်... ဒါဆို ကျွန်တော်တို့ အရင် သွားတော့မယ်"
"ကျွန်တော် လည်း နိုးထခြင်း လုပ်ရဦးမယ်... အဆင့် ၂၅ ရောက်ရင်တော့ ပျံသန်းပြီဟေ့"
အပြင်သို့ ရောက်ပြီးနောက် အိုဟွမ်နှင့် ခွေးဘုံတို့ နှစ်ယောက်က ဝမ်းသာအားရ ပြောလိုက်ကြသည်။
ဘုရင်အဆင့် လက်နက် ရှိနေသဖြင့် နိုးထခြင်း လုပ်ငန်းစဉ်က ပိုမို လွယ်ကူသွားမည်ဖြစ်ရာ သူတို့က ယုံကြည်မှု အပြည့် ရှိနေကြသည်။
ကျိုးဟန်က ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။ နယ်မြေ ၄၇ ကို ရှင်းလင်းပြီးနောက် သူတို့၏ အဆင့်များ အားလုံး အများအပြား တက်သွားကြသည်။
တွေးမိသည်နှင့် ကျိုးဟန်က အဆင့် သတ်မှတ်ချက် ဇယားကို ဖွင့်ကြည့်လိုက်သည်။
နယ်မြေ ၆၆၆ အဆင့် သတ်မှတ်ချက် ဇယား
၁။ ကျိုးဟန် - အဆင့် ၄၀ (၁၅.၉ ရာခိုင်နှုန်း)
၂။ ဟန်ရှန်နင် - အဆင့် ၃၁ (၈၉.၁ ရာခိုင်နှုန်း)
၃။ ဟန်ချင်းရွှယ် - အဆင့် ၃၁ (၈၀.၈ ရာခိုင်နှုန်း)
၄။ အိုဟွမ် - အဆင့် ၂၆ (၅၉.၃ ရာခိုင်နှုန်း)
၅။ မေအောက်ရွှယ် - အဆင့် ၂၅ (၉၆.၆ ရာခိုင်နှုန်း)
၆။ ခွေးဘုံ - အဆင့် ၂၅ (၅၆.၂ ရာခိုင်နှုန်း)
၇။ ကျာ့ဖေးချို - အဆင့် ၂၄ (၉၉.၄ ရာခိုင်နှုန်း)
၈။ လင်ဖန် - အဆင့် ၂၄ (၄၃.၃ ရာခိုင်နှုန်း)
၉။ ကျန်းတယ်ရွှိုက် - အဆင့် ၂၄ (၂၉.၀ ရာခိုင်နှုန်း)
၁၀။ ဝမ်ရွှိုက် - အဆင့် ၂၄ (၁၀.၃ ရာခိုင်နှုန်း)
အယောက် တစ်ရာ အတွင်း ရှိ သူများ အားလုံးက အဆင့် ၂၅ သို့ ရောက်ရှိပြီး နိုးထခြင်း လုပ်နိုင်ပြီ ဖြစ်သည်။
ဤတိုက်ပွဲ အပြီးတွင် နယ်မြေ ၆၆၆ ၏ စွမ်းအားက အများကြီး တိုးတက်လာခဲ့သည်။
"ဟင်... နင် ဘာလို့ မသွားသေးတာလဲ... ဒီမှာ ကျန်နေခဲ့တာ ဘာလုပ်မလို့လဲ... ငါ နင့်ကို အဆင့် တက်အောင် ကူညီပေးမှာ မဟုတ်ဘူးနော်"
ကျိုးဟန်က လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ မေအောက်ရွှယ်က သူ့ဘေးတွင် ရပ်နေသေးသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။
တစ်ကိုယ်တည်း တိုက်ခိုက်ရသည့် အရသာကို သိသွားပြီးနောက် ကျိုးဟန်က ယခု မိန်းကလေးများကို ခေါ်ပြီး အဆင့် တက်အောင် ကူညီပေးချင်စိတ် မရှိတော့ပေ။
"ငါက နင့်ကို ကူညီပေးဖို့ မပြောပါဘူး"
"ငါက နင့်ကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်လို့ ပြောမလို့ပါ"
ကျိုးဟန်က သူမကို ဘုရင်အဆင့် လက်နက် ရအောင် ကူညီပေးခဲ့သည် ဖြစ်စေ... သူမ၏ အရှက်ရစရာ ကိစ္စကို ကူညီ ဖြေရှင်းပေးခဲ့သည် ဖြစ်စေ...
ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် မေအောက်ရွှယ်က ကျေးဇူးတင်စကား ပြောရမည် ပင် ဖြစ်သည်။
"ဒီလောက်ပဲ ကျေးဇူးတင် စကား ပြောရုံပဲလား... တကယ် လက်တွေ့ ကျတာလေး မလာဘူးလား"
ကျိုးဟန်က ခေါင်းကို တိုးသွားပြီး မကောင်းဆိုးဝါး အပြုံးတစ်ခုဖြင့် သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ် ပေါ်တွင် အဆက်မပြတ် ကြည့်ရှုနေသည်။
"နင်... နင့်ကို ပြောလိုက်မယ်... ငါက ပေါ့ပျက်ပျက် နေတတ်တဲ့ သူ မဟုတ်ဘူး"
မေအောက်ရွှယ်က အနည်းငယ် ရှက်ရွံ့ ဒေါသထွက်စွာဖြင့် ကျိုးဟန်ကို စူးစိုက်ကြည့်လိုက်သည်။
"အဲဒါ ဆို ပေါ့ပျက်ပျက် နေရင် လူ မဟုတ်တော့ဘူး ပေါ့"
ကျိုးဟန်က ဆက်လက် နောက်ပြောင်လိုက်ပြီး မေအောက်ရွှယ်ကို ထောင့်သို့ ပိတ်လှောင်ကာ တစ်ကိုယ်လုံးဖြင့် ဖိကပ်ထားလိုက်သည်။
သူတို့ နှစ်ယောက်၏ အကွာအဝေးက အလွန် နီးကပ်လွန်းပြီး ၁ မီလီမီတာ ခန့်သာ ကွာဝေးကာ မေအောက်ရွှယ်၏ အသက်ရှူသံများကို ပင် ကျိုးဟန် ခံစားနေရသည်။
မူလက နောက်ပြောင်ချင်ရုံသာ ဖြစ်သော ကျိုးဟန် လည်း ချက်ချင်း ရင်ခုန်သွားပြီး ဘာမှ မစဉ်းစားတော့ဘဲ တိုက်ရိုက် နမ်းလိုက်တော့သည်။
"နင်... နင့် စိတ်ကူး အောင်မြင်မှာ မဟုတ်ဘူး"
မေအောက်ရွှယ်က ကျိုးဟန်၏ မျက်နှာကို လက်ဖြင့် အုပ်ကာ နောက်သို့ အားကုန် တွန်းထုတ်လိုက်ပြီး သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်က ချက်ချင်း ရှောင်ထွက်သွားသည်။
ကျိုးဟန် လည်း အရသာ မတူကြောင်း တွေ့လိုက်ရပြီး မျက်လုံး ဖွင့်ကြည့်လိုက်ရာ မေအောက်ရွှယ်၏ လက်ဖဝါးကို နမ်းမိနေကြောင်း တွေ့လိုက်ရသည်။
"နင့်ကို စကား မပြောတော့ဘူး... ငါ သွားပြီ"
ယခုအချိန်တွင် မေအောက်ရွှယ်က အံ့အားသင့် ကြောက်လန့်နေပြီး ကျိုးဟန်သာ အတင်း လုပ်လာပါက မည်သို့ လုပ်မည်နည်း။
သူ၏ စွမ်းအားက အရမ်း အစွမ်းထက်လွန်းသဖြင့် သူမ လုံးဝ ယှဉ်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။
သို့သော် ကျိုးဟန်က ထိုကဲ့သို့ ယုတ်မာသော နည်းလမ်းများကို အသုံးပြုမည့် သူ မဟုတ်ပေ။
"ကျွတ်... ကျွတ်... ကျွတ်... ဒီ ကောင်မလေးက တော်တော် အဆိပ်ပြင်းတာပဲ"
"ဒါပေမဲ့ ငါ သဘောကျတယ်"
မေအောက်ရွှယ် လန့်ဖြတ် ပြေးထွက်သွားသော ကျောပြင်ကို ကြည့်ရင်း ကျိုးဟန်၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အပြုံးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။
မကြာမီ ကျိုးဟန် လည်း အတွေးများကို ရပ်တန့်လိုက်သည်။
ရုတ်တရက် လော့လင်က မိမိကို ကတ်ပြား တစ်ခု ပေးခဲ့ကြောင်း သတိရသွားသည်။
သို့သော် အိုဟွမ်တို့ နှစ်ယောက်က အဆက်မပြတ် စကားပြောနေခဲ့သဖြင့် သူ ကြည့်ရှုရန် မေ့သွားခဲ့သည်။
"လိပ်စာကတ် လိုမျိုး ဖြစ်မယ် ထင်တယ်"
ကျိုးဟန်က ခန့်မှန်းလိုက်ပြီး ထုတ်ယူကာ ကြည့်ရှုလိုက်သည်။
လော့လင်၏ ဖိတ်စာ
အရည်အသွေး - ဘုရင်အဆင့်
ဖော်ပြချက် - လေဆင်နှာမောင်း ကျောင်းတော်၊ သန့်ရှင်းသော မှော်ဆရာ လော့လင်၏ သီးသန့် ဖိတ်စာ ဖြစ်ပြီး အစွမ်းထက်သော ပါရမီ ရှိသည့် လူငယ်များကိုသာ ပေးအပ်သည်။
အကျိုးသက်ရောက်မှု - လေဆင်နှာမောင်း ကျောင်းတော်၏ အဖွဲ့ဝင် ဖြစ်လာပြီးနောက် ဤဖိတ်စာကို ကိုင်ဆောင်ကာ လော့လင်၏ နာမည်ဖြင့် မှော်နတ်ဘုရား ကျောင်းတော်၏ ရတနာတိုက် ထဲတွင် ဘုရင်အဆင့် ပစ္စည်း တစ်ခုနှင့် လဲလှယ်နိုင်သည်။
ရှင်းလင်းချက် - တစ်ခါသုံး ပစ္စည်း ဖြစ်ပြီး အသုံးပြုပြီးနောက် အလိုအလျောက် ပျောက်ကွယ်သွားမည် ဖြစ်သည်။
"ဘုရင်အဆင့် ပစ္စည်း တစ်ခုနဲ့ လဲလှယ်လို့ ရတယ်... ဒါပေမဲ့ လေဆင်နှာမောင်း ကျောင်းတော်ရဲ့ အဖွဲ့ဝင် ဖြစ်ရမယ် တဲ့"
ကျိုးဟန်က ကြည့်ရှုလိုက်ပြီး သူ့အတွက် အများကြီး အသုံးမဝင်ကြောင်း ခံစားလိုက်ရသည်။
သူက လေဆင်နှာမောင်း ကျောင်းတော်ကို လုံးဝ မဝင်ချင်ပေ။
"ဟင်... အဆင့်မြှင့်ပြီးရင် ဘာတွေ ပြောင်းလဲသွားမလဲ မသိဘူး"
ဖိတ်စာကို အာကာသ ကျောပိုးအိတ်ထဲသို့ ထည့်ရန် ပြင်လိုက်စဉ် ကျိုးဟန်က အကျင့် ပါနေသဖြင့် အဆင့်မြှင့်ချင်စိတ် ပေါ်လာသည်။
"စမ်းကြည့်လိုက်တာပေါ့။"
၉ ကြိမ် အဆင့်မြှင့်ပြီးနောက် ဖော်ပြချက် အသစ်များ ထွက်ပေါ်လာသည်။
လော့လင်၏ ဖိတ်စာ (၉ ကြိမ်မြှင့်)
အရည်အသွေး - ဘုရင်အဆင့်
ဖော်ပြချက် - လေဆင်နှာမောင်း ကျောင်းတော်၊ သန့်ရှင်းသော မှော်ဆရာ လော့လင်၏ သီးသန့် ဖိတ်စာ ဖြစ်ပြီး ပါရမီ ရှိသည့် လူငယ်များကိုသာ ပေးအပ်သည်။
အကျိုးသက်ရောက်မှု - လော့လင်၏ နာမည်ဖြင့် မှော်နတ်ဘုရား ကျောင်းတော်၏ ရတနာတိုက် ထဲတွင် ဘုရင်အဆင့် ပစ္စည်း တစ်ခုနှင့် လဲလှယ်နိုင်သည်။
ရှင်းလင်းချက် - တစ်ခါသုံး ပစ္စည်း ဖြစ်ပြီး အသုံးပြုပြီးနောက် အလိုအလျောက် ပျောက်ကွယ်သွားမည် ဖြစ်သည်။
"ဟင်... ရှေ့က ကန့်သတ်ချက် ပျောက်သွားပြီလား"
အကျိုးသက်ရောက်မှုကို မြင်လိုက်ရချိန်တွင် ကျိုးဟန် ကြောင်အမ်းအမ်း ဖြစ်သွားသည်။ ဘုရင်အဆင့် ပစ္စည်းကို တိုက်ရိုက် လဲလှယ်လို့ ရပြီလား။
သောက်ကျိုးနည်း... ဒါက အရမ်း လွန်လွန်းတယ် မဟုတ်လား။
ပြီးတော့ လော့လင်ရဲ့ နာမည်နဲ့ တဲ့... ဒါ သူ့ကို ဒုက္ခပေးတာ မဟုတ်ဘူးလား။
အကယ်၍ မှော်နတ်ဘုရား ကျောင်းတော်တွင် အကြောင်းပြချက် မရှိဘဲ ဘုရင်အဆင့် ပစ္စည်း တစ်ခု ပျောက်ဆုံးသွားပါက ဤအပြစ်ကို လော့လင်က ယူရမည် မဟုတ်ပါလား။
စောစောက လော့လင်က အမြဲတမ်း ရင်းနှီး ဖော်ရွေစွာ ပြုမူခဲ့ပြီး မိမိကို ပစ္စည်းများ ပင် ပေးခဲ့သေးသည်။
ယခု မိမိက သူ့ကို ပြန်ပြီး ဒုက္ခပေးလိုက်သည် ဆိုတော့... တကယ်ကို မကောင်းတတ်ပေ။
သို့သော် ဘုရင်အဆင့် ပစ္စည်းက အရမ်း ဆွဲဆောင်မှု ရှိလွန်းနေသည်။
"အစ်ကိုကြီး လော့လင်... တောင်းပန်ပါတယ်"
ကျိုးဟန်က စိတ်ထဲတွင် တောင်းပန်စကား ပြောလိုက်ပြီး နောက်ပိုင်း အခွင့်အရေး ရလျှင် သေချာပေါက် ပြန်လည် ပေးဆပ်မည်။
"အရင်ဆုံး စွမ်းအား တက်အောင် လုပ်တာ အရေးကြီးတယ်... တစ်လ အတွင်း နှစ်ဆ ပြန်ပေးမယ်"
ကျိုးဟန်က စိတ်ထဲတွင် တွေးလိုက်ပြီးနောက် လော့လင်၏ ဖိတ်စာ (၉ ကြိမ်မြှင့်) ကို ချက်ချင်း အသုံးပြုလိုက်ရာ ရွှေရောင် အလင်းတန်း တစ်ခု တောက်ပသွားပြီး...
သူ၏ အသိစိတ်က ရတနာတိုက်ကြီး တစ်ခုထဲသို့ ရောက်ရှိသွားကာ အထဲတွင် အရည်အသွေး မြင့်မားသော ပစ္စည်းများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး...
ကျိုးဟန် ပင် အလွန် လိုချင်တပ်မက် သွားမိသည်။
"လှိုင်းလေ ဝတ်စုံကို လဲရင် ကောင်းမလား... ဒါမှမဟုတ် ဟိုင်ပေါ်လွန်း ဘုရင် ဝတ်စုံကို လဲရင် ကောင်းမလား"
ကျိုးဟန် အနည်းငယ် ဝေခွဲမရ ဖြစ်နေသည်။