အခန်း ၁၁၄

အခန်း (၁၁၄) ကျွန်တော်က သိုင်းဆရာကြီးပါ

ကျိုးဟန် လက်ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ လေဆင်နှာမောင်းတစ်ခု ပေါ်လာပြီး သူသည် လေကိုစီးကာ မြို့ရိုးဆီသို့ တိုက်ရိုက် ဦးတည်သွားသည်။ မြို့ရိုးပေါ်သို့ ရောက်ရှိလာသော နတ်ဆိုးမျိုးနွယ် အချို့မှာ ကြမ်းတမ်းသော လေဓားများအောက်တွင် ချက်ချင်းပင် အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ဖြစ်သွားတော့သည်။

"စနစ် သတိပေးချက် - သင်သည် နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်ကို သတ်ဖြတ်လိုက်ပါသည်၊ ကူညီထောက်ပံ့မှု အမှတ် ၁၀ မှတ် ရရှိပါသည်။"

"စနစ် သတိပေးချက် - သင်သည် နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်ကို သတ်ဖြတ်လိုက်ပါသည်၊ ကူညီထောက်ပံ့မှု အမှတ် ၁၀ မှတ် ရရှိပါသည်။"

...

ကျိုးဟန်က ဤသတိပေးချက်များကို ဂရုမစိုက်ဘဲ နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်များ ရှိရာသို့ ပြေးဝင်သွားကာ လျင်မြန်စွာ သတ်ဖြတ်နေသည်။ ကျိုးဟန်၏ ရောက်ရှိလာမှုကြောင့် နတ်ဆိုးများ၏ ပြင်းထန်သော တိုက်ခိုက်မှုမှာ အနည်းငယ် နှေးကွေးသွားပြီး ချန်းလဲ့မြို့မှ အစောင့်များလည်း အသက်ရှူချောင်သွားကြသည်။

"ကျိုးဟန်... မင်းလား... ကောင်းတယ် ကောင်လေး"

"နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေး တပ်ဖွဲ့က ရွေးချယ်ထားတဲ့ ပါရမီရှင်နဲ့ တကယ် တန်တာပဲ... သတ္တိလည်း ရှိသလို ဉာဏ်လည်း ရှိတယ်"

"အဲဒီ အဖိုးကြီးတွေက မင်းကို ချန်းလဲ့မြို့ရဲ့ မျိုးဆက်သစ် ခေါင်းဆောင်လို့ ပြောနေကြတာ အံ့သြစရာ မဟုတ်တော့ဘူး"

ဝေ့ချောင်က နတ်ဆိုးများ တဖြည်းဖြည်း နောက်ဆုတ်သွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားသည်။ နောက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ ကျိုးဟန်ကို တွေ့လိုက်ရပြီး သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ချီးကျူးမှုများ ပြည့်နှက်သွားသည်။

ချန်းလဲ့မြို့ ဒုက္ခရောက်နေချိန်တွင် ရဲရင့်စွာ ထွက်ပေါ်လာနိုင်ခြင်းက အလွန် သတ္တိရှိသော အလုပ်တစ်ခု ဖြစ်ရာ ဝေ့ချောင်လည်း ကျိုးဟန်ကို ချီးကျူးရန် ဝန်လေးမနေပေ။

"ဗိုလ်မှူးဝေ့ချောင်... နေကောင်းတယ် မဟုတ်လား"

"ချန်းလဲ့မြို့က ကျွန်တော်တို့ရဲ့ အိမ်ပဲ... အခု နတ်ဆိုးတွေက မိုက်ရူးရဲဆန်နေပြီး ကျွန်တော်တို့ရဲ့ အိမ်ကို သိမ်းပိုက်ဖို့ ကြိုးစားနေတယ်... ကျွန်တော်တို့ သိုင်းပညာရှင်တွေ အနေနဲ့ ဘာကို ကြောက်ရမှာလဲ"

"ဒီ နတ်ဆိုးတွေကို သေချာပေါက် ပြန်လမ်း မရှိအောင် လုပ်ပစ်ရမယ်"

ကျိုးဟန်က တည်ငြိမ်သော မျက်နှာထား၊ ထက်မြက်သော အရှိန်အဝါဖြင့် ပြတ်သားစွာ ပြောလိုက်သည်။

"စနစ် သတိပေးချက် - သင်သည် ချန်းလဲ့မြို့ မြောက်ဘက် တံခါးရှိ အစောင့်များ၏ စိတ်ဓာတ်ကို အောင်မြင်စွာ မြှင့်တင်နိုင်ခဲ့ပါသည်၊ ကူညီထောက်ပံ့မှု အမှတ် ၁၀၀ ရရှိပါသည်။"

ထင်သည့်အတိုင်းပင် အချိန်အတော်ကြာအောင် ကြွားလုံးထုတ်လိုက်ရခြင်းက အလဟဿ မဖြစ်ခဲ့ပေ။ ကူညီထောက်ပံ့မှု အမှတ် ၁၀၀ ရရှိခဲ့ပြီး နတ်ဆိုးမျိုးနွယ် ၁၀ ယောက်ကို သတ်ဖြတ်ရသည်နှင့် ညီမျှသည်။ အချိန်တန်လျှင် စွမ်းရည်မှတ်တွေ အဖြစ် ပြောင်းလဲလိုက်ပါက အလွန် ကောင်းမွန်မည်ဖြစ်သည်။

"ကောင်းတယ်... အရမ်း ကောင်းတယ်"

ဝေ့ချောင်က လျှောက်လာပြီး ကျိုးဟန်၏ ပခုံးကို ပုတ်ကာ အသံကျယ်ကျယ်ဖြင့် ချီးကျူးလိုက်သည်။

"ဗိုလ်မှူးဝေ့ချောင်... အခုက စကားပြောနေရမယ့် အချိန် မဟုတ်ဘူးနော်"

"နတ်ဆိုးတွေရဲ့ တိုက်ခိုက်မှု အသစ် စတင်နေပြီ"

ထိုအချိန်တွင် ဒုဗိုလ်က အချိန်မီ သတိပေးလိုက်သည်။ ယခု အခြေအနေက အလွန် အန္တရာယ် ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။

"လာတာ အတော်ပဲ... ဒီတစ်ခါတော့ ကျွန်တော်က စပြီး တိုက်ခိုက်တော့မယ်"

ဒါတွေအကုန်လုံးက စွမ်းရည်မှတ်တွေပဲ ဖြစ်ရာ ကျိုးဟန် သေချာပေါက် လက်လွတ်ခံမည် မဟုတ်ပေ။ အရိပ်တစ်ခု အဖြစ် ပြောင်းလဲကာ နတ်ဆိုး တပ်ဖွဲ့များထဲသို့ ပြေးဝင်သွားတော့သည်။

"ကျိုးဟန်... မိုက်ရူးရဲ မလုပ်ပါနဲ့... မြန်မြန် ပြန်လာခဲ့"

"မြန်မြန် ပြန်လာခဲ့... အရမ်း အန္တရာယ် များတယ်... မင်းက နတ်ဆိုးတွေရဲ့ ဝိုင်းရံမှု ထဲကို ပြေးဝင်သွားတာ... အသက် မလိုချင်တော့ဘူးလား"

"ဒီကလေးက သွေးဆူလွန်းတယ်... လူငယ်တွေက အလွယ်တကူ စိတ်လိုက်ကိုယ်ပါ ဖြစ်တတ်တယ်... ဒီလို လုပ်ရပ်က သေတွင်းထဲ ခုန်ဆင်းတာနဲ့ ဘာကွာလို့လဲ"

"နှမြောစရာပဲ... ကျိုးဟန်က သေချာပေါက် သူ့အသက်ကို စတေးပြီး ချန်းလဲ့မြို့ကို ကာကွယ်ချင်နေတာ... သူ ဒီလို လုပ်တာက သေချာပေါက် ကိုယ်ကျိုးစွန့်ပြီး အားလုံးရဲ့ ရပ်တည်ချက်ကို ခိုင်မာအောင် လုပ်ချင်နေတာပဲ"

"ဒီလောက် ငယ်ငယ်လေးနဲ့ အသိဉာဏ် ရှိပြီး မှားမှန် ခွဲခြားတတ်တယ်... ငါတို့ ချန်းလဲ့မြို့က ပါရမီရှင် တစ်ယောက် ဆုံးရှုံးသွားရပြီ"

"ဝူး... ဝူး... ဝူး... တကယ်ကို လိမ္မာတဲ့ ကလေးလေးပဲ... အရမ်း ကြည်နူးဖို့ ကောင်းတယ်... ကျိုးဟန်လို သားမျိုး လိုချင်လိုက်တာ"

ကျိုးဟန်၏ လုပ်ရပ်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် ဤအစောင့်များ အားလုံး ကြောင်အမ်းအမ်း ဖြစ်သွားကြသည်။ ဤသည်က မည်သို့သော အခြေအနေနည်း။ စောစောက ဗိုလ်မှူး ဝေ့ချောင်က ကျိုးဟန်ကို ဉာဏ်ရှိသည်ဟု ချီးကျူးခဲ့သေးသည်။ ယခု ရန်သူ့ တပ်ဖွဲ့ထဲသို့ တိုက်ရိုက် ပြေးဝင်သွားသည် ဆိုတော့ ဤသည်က မည်သို့သော ဉာဏ်မျိုးနည်း။

သို့သော် ကျိုးဟန်၏ အမြန်နှုန်းက အရမ်း မြန်ဆန်လွန်းနေသဖြင့် သူ့ကို တားဆီးရန် လုံးဝ အချိန်မမီတော့ပေ။

လေထုက အနည်းငယ် မွန်းကျပ်ပြီး မှိုင်းညို့နေကာ ဝမ်းနည်းဖွယ်ရာ အငွေ့အသက်တစ်ခုက အစောင့်များကြားတွင် ပြန့်နှံ့နေသည်။ သူတို့၏ မျက်လုံးများ နီရဲလာပြီး ကျိုးဟန်၏ ရဲရင့်သော လုပ်ရပ်ကြောင့် လေးစားသွားကြသည်။

ဤကဲ့သို့သော လုပ်ရပ်မျိုးကို လုပ်ဆောင်ရန် မည်မျှ ကြီးမားသော သတ္တိနှင့် ရဲရင့်မှု လိုအပ်မည်နည်း။

"စနစ် သတိပေးချက် - သင်သည် ချန်းလဲ့မြို့ မြောက်ဘက် တံခါးရှိ အစောင့်များ၏ နှလုံးသားကို ထိရှသွားစေပါသည်၊ ကူညီထောက်ပံ့မှု အမှတ် ၅၀၀ ရရှိပါသည်။"

'ဟင်... ငါ ဘာမှ မလုပ်ရသေးဘူးလေ... ဘယ်လိုလုပ် သူတို့ နှလုံးသားကို ထိရှသွားစေတာလဲ'

'ဒီ ကူညီထောက်ပံ့မှု အမှတ်တွေက ရရတာ အရမ်း လွယ်လွန်းတယ်'

ကျိုးဟန် ဝမ်းသာသွားသည်။ ဤသို့ အလကား ရရှိခြင်းက အလွန် ပျော်စရာ ကောင်းလှသည်။

"ငါတို့လည်း တစ်ခုခု လုပ်ရမယ်... သူ့ကို ဒီလို အလကား အသေခံခိုင်းလို့ မဖြစ်ဘူး"

"ဟုတ်တယ်... ကလေး တစ်ယောက်ကို ဒီလောက် ကြီးမားတဲ့ ဖိအားတွေ ခံခိုင်းထားတာ... ငါတို့ ရင်ထဲမှာ မကောင်းဘူး"

"မိုက်ရူးရဲ မလုပ်ကြနဲ့... ငါတို့ရဲ့ တာဝန်က မြောက်ဘက် တံခါးကို ကာကွယ်ဖို့ပဲ... စိတ်လိုက်ကိုယ်ပါ မလုပ်ကြနဲ့"

"ဟုတ်တယ်... ငါတို့ ရင်ထဲမှာ မကောင်းပေမယ့်... ရန်သူက များပြီး ငါတို့က နည်းနေတယ်... ကာကွယ်မှသာ ရှင်သန်နိုင်မယ်"

ဝေ့ချောင်က ချက်ချင်း တားဆီးလိုက်ပြီး အားလုံး၏ စိတ်လိုက်ကိုယ်ပါ လုပ်ရပ်များကို တားဆီးလိုက်သည်။ သူတို့၏ လက်ရှိ လူအင်အားဖြင့် တိုက်ရိုက် ထွက်တိုက်မည် ဆိုပါက မြို့တံခါးမှာ မိနစ်အနည်းငယ် အတွင်း ကျိုးပေါက်သွားမည်မှာ သေချာသည်။

"ဒါပေမဲ့... ငါ သွားပြီး သူ့ကို ကူညီဖို့ ကြိုးစားကြည့်လို့ ရတယ်... မျှော်လင့်ချက် ရှိနိုင်သေးတယ်"

"ဒါပေမဲ့ မင်းတို့ မှတ်ထား... ဘာပဲ ဖြစ်ဖြစ်... ငါ သေသွားရင်တောင် မြို့တံခါးကို သေချာပေါက် ကာကွယ်ရမယ်"

"ကြားလား"

ဝေ့ချောင် က ဤနေရာတွင် အမြင့်ဆုံး ရာထူး ရှိသူ ဖြစ်သလို အစွမ်းအထက်ဆုံး လည်း ဖြစ်ရာ ဤသို့ ပြတ်သားစွာ ပြောလိုက်သည်။

သူက ကျိုးဟန် ဤသို့ အလကား သေဆုံးသွားမည်ကို မလိုလားပေ။ အခွင့်အရေး အနည်းငယ် ရှိပါကလည်း ကယ်တင်ရန် ကြိုးစားမည် ဖြစ်ပြီး သူ၏ အသက်ကို ပေးဆပ်ရမည် ဆိုလျှင်ပင် နောက်တွန့်မည် မဟုတ်ပေ။

"ဟုတ်ကဲ့ပါ... ဗိုလ်မှူး ဝေ့ချောင်... သတိထားပါနော်"

"ကျိုးဟန် ကို ပြန်ခေါ်လာခဲ့ပါ"

"သေချာပေါက် ကာကွယ်မယ်... မြို့တံခါးကို ဖောက်ချင်ရင် ငါတို့ရဲ့ အလောင်းတွေ အပေါ်ကနေ ဖြတ်သွားမှ ရမယ်"

ဤအစောင့်များ၏ စကားများက သူ့ကို ကျေနပ်စွာ ခေါင်းညိတ်စေခဲ့ပြီးနောက် ကျိုးဟန် ရှိရာသို့ ပြေးထွက်သွားတော့သည်။

"ဟဲဟဲဟဲ... အားလုံး ကြည့်ကြ... ဒီ လူသား ကောင်လေးက အသားအရေ ဖြူဖြူဖွေးဖွေး နဲ့ စားလို့ အရမ်း ကောင်းမှာ သေချာတယ်"

"ဒါက မသိနားမလည်တဲ့ ကောင်လေး တစ်ယောက်လား... ငါတို့ကို လာပြီး အစာ လာကျွေးနေတာလား"

"ကိုယ့်ဘာသာ လာတဲ့ အစားအစာ ဆိုတော့... ဒါက လူသား တွေ ငါတို့ကို အရှုံးပေးတယ် ဆိုတဲ့ အဓိပ္ပာယ်လား"

"ဟဲဟဲ... အားလုံး မြန်မြန် တိုက်... သူ့ကို သတ်နိုင်တဲ့ သူက သူ့အသားကို စားရမယ်"

ဤ နတ်ဆိုးမျိုးနွယ် များ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ရက်စက်သော အနီရောင်များ တောက်ပနေပြီး သွားရည်များ အဆက်မပြတ် ကျနေကြသည်။

ကျိုးဟန် ထံသို့ အလုအယက် ပြေးဝင်လာကြသည်။

ဤကဲ့သို့သော အားကောင်းသည့် သွေးသားနှင့် ဖြူဖွေးသော အသားအရေ ကို သူတို့ အလွန် တွေ့ရခဲပြီး စားဖူးရန် မပြောနှင့်ဦး။

ဤမျှ ကောင်းမွန်သော အရည်အသွေး ရှိသူများကို များသောအားဖြင့် အဆင့်မြင့် ခေါင်းဆောင်များ သာ စားသုံးခွင့် ရှိသဖြင့် ဤနတ်ဆိုးမျိုးနွယ် များ ဤမျှ စိတ်လှုပ်ရှားနေကြခြင်း ဖြစ်သည်။

"ငါ့ကို စားချင်တယ် ဟုတ်လား... ဒါဆို အားလုံး သေလိုက်ကြတော့"

"အဆုံးမဲ့ ဝိညာဉ် ဆူး... ဝိညာဉ် ထိုးဖောက်ခံရတဲ့ အရသာ ကို ခံစားကြည့်လိုက်စမ်း"

ဤသည်မှာ အသစ် ပေါင်းစပ်ထားသော စွမ်းရည် ဖြစ်ပြီး ကျယ်ပြန့်သော နေရာကို တိုက်ခိုက်ရာတွင် အသုံးဝင်ကာ နတ်ဆိုး များထံမှ ရရှိထားသော ဝိညာဉ် စွမ်းရည် ဖြစ်သဖြင့် သူတို့၏ နည်းလမ်းဖြင့် သူတို့ကို ပြန်လည် တိုက်ခိုက်ခြင်းက လုံးဝ အားရစရာ ကောင်းလှသည်။

ကျိုးဟန်၏ ရွတ်ဆိုသံနှင့်အတူ တစ်နေရာလုံး ကို ဝိညာဉ် လှိုင်းများက ဖုံးလွှမ်းသွားပြီး မရေမတွက်နိုင်သော ဝိညာဉ် ဆူးများ ထွက်ပေါ်လာကာ...

နေရာအနှံ့ တွင် ပြည့်နှက်နေပြီး ဝိညာဉ် ဆူး များပေါ်တွင် အေးစက်သော အလင်းရောင်များ တောက်ပနေကာ...

၎င်းတို့က လေဟာနယ် ထဲတွင် အဆက်မပြတ် လျင်မြန်စွာ ရွေ့လျားနေကြသည်။

"အား... နာလိုက်တာ"

"ဒါ ဘာ သိုင်းကျင့်စဉ် လဲ"

"ငါတို့ နတ်ဆိုး တွေရဲ့ သိုင်းကျင့်စဉ် နဲ့ နည်းနည်း တူတယ်... သူ ဘယ်လို လုပ် တတ်နေတာလဲ"

"ငါ့ကို သတ်လိုက်ပါတော့... တောင်းပန်ပါတယ်... အရမ်း နာလွန်းလို့ပါ"

ဝိညာဉ် ဆူး များက လုံးဝ အတားအဆီး မရှိဘဲ သူတို့၏ ဝိညာဉ် များကို အဆက်မပြတ် ထိုးဖောက်နေပြီး နာကျင်စွာ အော်ဟစ်သံများ၊ တောင်းပန်သံများ က ငရဲပြည် အလား ရောယှက်နေကာ...

သွေးဆာသော နတ်ဆိုး များ ပင် ဤကဲ့သို့သော နည်းလမ်းကို ကြုံတွေ့ရသဖြင့် အလွန် ကြောက်ရွံ့နေကြပြီး ရင်ထဲတွင် အလွန် စိတ်ပျက်နေကြသည်။

"အရမ်း သာယာတဲ့ နာကျင်မှု ပဲ" ကျိုးဟန် ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ရက်စက်သော အပြုံးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

ကျိုးဟန် က လူသား များကို ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်ခြင်း ကို မနှစ်သက်သော်လည်း ယခု ရင်ဆိုင်နေရသည်မှာ နတ်ဆိုး များ ဖြစ်ပြီး သူတို့က လူ မဟုတ်သဖြင့် ပြင်းထန်သော နည်းလမ်း များကို အသုံးပြုရခြင်း ဖြစ်သည်။

"နတ်ဆိုး ဗိုလ်ချုပ် ကို သတင်းပို့ပါတယ်... ပြဿနာ ကြီး တက်နေပါပြီ"

"ဟင်... ဘာလို့ ဒီလောက် ပျာယာခတ် နေရတာလဲ"

သူ့ရှေ့ရှိ နတ်ဆိုးမျိုးနွယ် အစောင့် ကို ကြည့်ရင်း နတ်ဆိုး ဗိုလ်ချုပ် ၏ မျက်နှာထား က အနည်းငယ် မကျေမနပ် ဖြစ်သွားပြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"ကိစ္စ ရှိရင် မြန်မြန် ပြော... အရေးကြီးတဲ့ ကိစ္စ မဟုတ်ရင် မင်းကို အရေခွံ ခွာပစ်မယ်"

"ကျွန်တော်... ကျွန်တော်တို့ မြောက်ဘက် တံခါး က စစ်သား တွေ အထိအခိုက် များနေပါတယ်"

"ချန်းလဲ့မြို့ ထဲက လူငယ် တစ်ယောက် က အရမ်း အစွမ်းထက်ပြီး ဘယ်သူမှ မတားနိုင်ပါဘူး"

အစောင့် က ကြောက်လန့်တကြား ဖြင့် အလျင်အမြန် ပြောလိုက်သည်။

"မင်း ဘာပြောလိုက်တယ်"

"လူတစ်ယောက်တည်း နဲ့ အနိုင်ယူသွားတယ် ဟုတ်လား... မင်းတို့က တကယ် အသုံးမကျတဲ့ ကောင်တွေပဲ"

"မင်း ပြန်လာရဲသေးတယ်... သေလိုက်စမ်း"

အနက်ရောင် အလင်းတန်း တစ်ခု ဖြတ်သန်းသွားပြီး ဤအစောင့် ၏ ခန္ဓာကိုယ် က တိုက်ရိုက် ပေါက်ကွဲသွားတော့သည်။

နတ်ဆိုး ဗိုလ်ချုပ် ၏ မျက်နှာထား က အလွန် မည်းမှောင်နေသည်။ ယခင်က သူ ကိုယ်တိုင် ထွက်လာပြီး အတားအဆီး အများအပြား ကို ရှင်းလင်းပေးခဲ့ပြီး ဖြစ်ရာ...

သူ၏ အမြင်တွင် မြောက်ဘက် တံခါးကို ဖောက်ရန် မိနစ်အနည်းငယ် သာ လိုအပ်တော့သည် ဖြစ်၍ သူ က စခန်း ထဲသို့ အရင် ပြန်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ယခု ဤမျှ ကြီးမားသော အပြောင်းအလဲ ဖြစ်ပေါ်လာလိမ့်မည် ဟု မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။

"ကောင်းပြီ... မင်းက ဘယ်သူလဲ ဆိုတာ ငါ ကြည့်ရသေးတာပေါ့... အသုံးမကျတဲ့ လူသား... သေချင်နေတာလား"

"ငါ့ရှေ့မှာ လာပြီး ရမ်းကားရဲတယ်ပေါ့... ငါ မင်းကို သေဒဏ် ပေးလိုက်မယ်"

နတ်ဆိုး ဗိုလ်ချုပ် ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် တည်ငြိမ်သော အပြုံးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး ဝတ်ရုံ ကို ခါကာ အရှိန်အဝါ အပြည့်ဖြင့် စခန်း ထဲမှ ထွက်လာခဲ့သည်။

ယခုအချိန်တွင် ကျိုးဟန် ကလည်း နတ်ဆိုးမျိုးနွယ် များကို အဆက်မပြတ် သတ်ဖြတ်နေပြီး သတ်ဖြတ်ရေး စက်ရုပ် တစ်ခု အလား တစ်ယောက်တည်း ဖြင့် ရှေ့တန်းရှိ နတ်ဆိုး သောင်းဂဏန်း ကို အပိုင်းပိုင်း အစစ ဖြစ်အောင် သတ်ဖြတ်နေသည်။

ဤ နတ်ဆိုး များ လုံးဝ ကြောက်လန့်သွားကြပြီး လုံးဝ ခုခံနိုင်စွမ်း မရှိဘဲ ကြောက်လန့်တကြား ထွက်ပြေးနေကြသည်။

"ထွက်ပြေးချင်တယ် ဟုတ်လား... မင်းတို့ နတ်ဆိုး တွေ က အရမ်း မောက်မာနေတာ မဟုတ်ဘူးလား"

"ရောက်လာမှတော့... ဒီမှာပဲ နေခဲ့ကြတော့"

ကျိုးဟန် က နောက်ထပ် လေဓား တစ်ကွက် ကို အသုံးပြုလိုက်သည်။ သူတို့ ၏ ထွက်ပြေးသည့် အမြန်နှုန်း က မည်မျှပင် မြန်ဆန်စေကာမူ လေဆင်နှာမောင်း ထက် မြန်နိုင်မည်လား။

ကျိုးဟန် ၏ မျက်နှာထား က အေးစက်နေပြီး မျက်လုံးများ က သနားညှာတာမှု ကင်းမဲ့ကာ သတ်ဖြတ်ရေး စက်ရုပ် တစ်ခု အလား ဤ နတ်ဆိုးမျိုးနွယ် များကို မကြာမီ အားလုံး သတ်ဖြတ်ပစ်လိုက်တော့သည်။

"စနစ် သတိပေးချက် - သင်သည် မြောက်ဘက် တံခါး ၏ အန္တရာယ် ကို ဖြေရှင်းပေးနိုင်ခဲ့သဖြင့် ကူညီထောက်ပံ့မှု အမှတ် ၃၀၀၀ ရရှိပါသည်"

"စနစ် သတိပေးချက် - သင်သည် နတ်ဆိုးမျိုးနွယ် ကို သတ်ဖြတ်လိုက်ပါသည်၊ ဆုလာဘ် အဖြစ်..."

...

"စနစ် သတိပေးချက် - သင်သည် နတ်ဆိုး ၁၀ ယောက်ကို သတ်ဖြတ်လိုက်သဖြင့် နေ့စဉ် နတ်ဆိုး နှိမ်နင်းရေး ပထမ အဆင့် ကို ပြီးမြောက်ကာ ရွှေဒင်္ဂါး ၁ သိန်း ရရှိပါသည်"

"စနစ် သတိပေးချက် - သင်သည် နတ်ဆိုး ၁၀၀ ယောက်ကို သတ်ဖြတ်လိုက်သဖြင့် နေ့စဉ် နတ်ဆိုး နှိမ်နင်းရေး ဒုတိယ အဆင့် ကို ပြီးမြောက်ကာ ဝိညာဉ် ကျောက်တုံး ၁ သောင်း ရရှိပါသည်"

"စနစ် သတိပေးချက် - သင်သည် နတ်ဆိုး ၁၀ဝ၀ ယောက်ကို သတ်ဖြတ်လိုက်သဖြင့် နေ့စဉ် နတ်ဆိုး နှိမ်နင်းရေး တတိယ အဆင့် ကို ပြီးမြောက်ကာ ဝိညာဉ် ကျောက်တုံး ၁ သိန်း ရရှိပါသည်"

"အရမ်း ကောင်းတယ်... အရမ်း အဆင်ပြေတာပဲ... နတ်ဆိုး တွေ က ငါ့ရဲ့ ငွေထုတ်စက် တွေပဲ"

ကျိုးဟန် က ကူညီထောက်ပံ့မှု အမှတ် ၂ သောင်းကျော် ရရှိခဲ့ရုံသာမက နေ့စဉ် နတ်ဆိုး နှိမ်နင်းရေး တာဝန် ကိုလည်း ပြီးမြောက်ခဲ့ကာ...

ဆုလာဘ်များ လည်း အာကာသ ကျောပိုးအိတ် ထဲသို့ ရောက်ရှိလာသဖြင့် ကျိုးဟန် ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အပြုံးများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

နတ်ဆိုး များ က အဲဒီလောက် မမုန်းဖို့ ကောင်းဘူး လို့ သူ ရုတ်တရက် ခံစားလိုက်ရသည်။ အကြောင်းမှာ သူ့ကို အကျိုးကျေးဇူး များစွာ ရရှိစေခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ကျိုးဟန် ဝမ်းသာနေစဉ်မှာပင် အေးစက်ပြီး ကြမ်းတမ်းသော အရှိန်အဝါ တစ်ခု က အဝေးမှ လျင်မြန်စွာ ချဉ်းကပ်လာသည်။

လှိုင်းခတ် ဉာဏ်ပညာ မျက်လုံး ရှိသော ကျိုးဟန် က သေချာပေါက် လျင်မြန်စွာ အာရုံခံမိလိုက်ပြီး နတ်ဆိုး ဗိုလ်ချုပ် ၏ အရှိန်အဝါ ပင် ဖြစ်သည်။

"မဆိုးဘူး... အသေခံဖို့ နောက်တစ်ယောက် ရောက်လာပြန်ပြီ"

"နတ်ဆိုး ဗိုလ်ချုပ် ကို သတ်ရင် ကူညီထောက်ပံ့မှု အမှတ် ဘယ်လောက် ရမလဲ မသိဘူး"

ကျိုးဟန် က ရင်ထဲတွင် မျှော်လင့်နေပြီး ဝမ်းသာအားရ တီးတိုး ပြောလိုက်သည်။

ထို့နောက် သစ်ပင် တစ်ပင် ကို ရှာကာ သစ်ပင် ပေါ်တွင် မှီ၍ နတ်ဆိုး ဗိုလ်ချုပ် ရောက်လာမည့် အချိန်ကို အေးဆေးစွာ စောင့်ဆိုင်းနေလိုက်သည်။

"ဟင်... ကျိုးဟန် မင်း အသက်ရှင်နေသေးတာလား... ပြီးတော့ ဒဏ်ရာ တစ်ချက်လေး တောင် မရဘူးလား"

"သွားမယ်... ငါနဲ့ အမြန် လိုက်ခဲ့... မင်းက အရမ်း စိတ်လိုက်ကိုယ်ပါ ဖြစ်လွန်းတယ်... ဒီနေရာ က အရမ်း အန္တရာယ် များတယ်"

ယခုအချိန်တွင် ဝေ့ချောင် လည်း အလောတကြီး ရောက်ရှိလာပြီး ကျိုးဟန် အသက်ရှင်နေသည် ကို တွေ့လိုက်ရကာ အလွန် အေးဆေးစွာ အနားယူနေသည် ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့်...

မျက်လုံးထဲတွင် သံသယများ ဖြတ်သန်းသွားသော်လည်း ချက်ချင်းပင် ဝမ်းသာမှု ဖြင့် အစားထိုးသွားသည်။

အလျင်အမြန် ပြောလိုက်ပြီး ကျိုးဟန် ၏ လက်ကို ဆွဲကာ မြို့ထဲသို့ ပြန်ခေါ်သွားရန် ပြင်လိုက်သည်။

"အန္တရာယ် များတယ် ဟုတ်လား... ခင်ဗျား ပြောတာ မြေကြီး ပေါ်က ဟာတွေကို ပြောတာလား"

ကျိုးဟန် က ခေါင်းကို စောင်းကာ ထိုနေရာသို့ ကြည့်ရန် ပြလိုက်သည်။

"ရှီး... သောက်ကျိုးနည်း... ဒါ ဘယ်လို ဖြစ်တာလဲ... ဘာတွေ ဖြစ်ခဲ့တာလဲ"

"ဘာလို့ ဒီ နတ်ဆိုး တွေ အားလုံး သေကုန်တာလဲ"

ကျိုးဟန် ပြသော နေရာသို့ ကြည့်လိုက်ရာ ဝေ့ချောင် ချက်ချင်း အံ့အားသင့်သွားပြီး တစ်ကိုယ်လုံး ကြောင်အမ်းအမ်း ဖြစ်သွားတော့သည်။

ယဉ်ကျေးသော သူ ပင် မနေနိုင်ဘဲ ဆဲဆိုလိုက်မိပြီး မျက်စိရှေ့ရှိ မြင်ကွင်း က အလွန် အံ့အားသင့်စရာ ကောင်းလှသည်။

မြေပြင် တစ်ခုလုံး တွင် နတ်ဆိုး များ၏ အလောင်းများ ဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး မြောက်ဘက် တံခါး ၏ အန္တရာယ် က ဤသို့ ဖြေရှင်းသွားသည် ဆိုတော့... ဤပျော်ရွှင်မှု က အရမ်း မြန်ဆန်လွန်းလှသည်။

"ဟေ့... ဗိုလ်မှူး ဝေ့ချောင်... ခင်ဗျား က အသက်ကြီးနေပြီကို ဘာလို့ ဒီလောက် ပျာယာခတ် နေရတာလဲ... တည်တည်ငြိမ်ငြိမ် နေလေ"

ကျိုးဟန် က ဝေ့ချောင် စောစောက ပြောခဲ့သော စကား ကို အသုံးပြုကာ ပြန်လည် လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။

"မင်း... မင်း ငါ့ကို မြန်မြန် ပြောပြစမ်း... ဘာတွေ ဖြစ်ခဲ့တာလဲ"

ဝေ့ချောင် က ကျိုးဟန် ၏ လှောင်ပြောင်မှု ကို သတိထားမိသော်လည်း ဂရုမစိုက်နိုင်ဘဲ အမှန်တရား ကိုသာ အလျင်အမြန် သိချင်နေသည်။

သူ၏ ရင်ထဲတွင် ကြီးမားသော တုန်လှုပ်မှုများ ဖြစ်ပေါ်နေပြီး ဤမျှ အစွမ်းထက်သော စွမ်းအား ဖြင့်သာ ဤကဲ့သို့ လုပ်ဆောင်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။

မြို့စား ပိုင်ဝူဟန် ကိုယ်တိုင် လုပ်ဆောင်လျှင် ပင် အချိန်တို အတွင်း ဤမျှ အထိ လုပ်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

ချန်းလဲ့မြို့ ထဲတွင် အစွမ်းထက်သော သိုင်းဆရာကြီး တစ်ယောက် ပုန်းကွယ်နေတာလား။

ဟုတ်တယ်... သေချာပေါက် အဲဒီလို ဖြစ်ရမယ်... မဟုတ်ရင် လုံးဝ ရှင်းပြလို့ မရဘူး။

"ဟူး... သာမန် လူ တစ်ယောက် အနေနဲ့ ခင်ဗျားတို့ နဲ့ ဆက်ဆံချင်ခဲ့တာ... ဒါပေမဲ့ ဖုံးကွယ်ထားလို့ မရတော့ဘူး"

"အမှန်တိုင်း ပြောရရင်... ကျွန်တော် က သိုင်းဆရာကြီး ပါ"

ကျိုးဟန် က အင်္ကျီ ကို ခါကာ မတ်တပ်ရပ်လိုက်ပြီး မော့ကြည့်ကာ သက်ပြင်းချရင်း ပြောလိုက်သည်။

"ဟက်... မင်း က တကယ် အမှန်တိုင်း မပြောဘူးပဲ"

"ချန်းလဲ့မြို့ ထဲမှာ တကယ်ပဲ သိုင်းဆရာကြီး တစ်ယောက် ပုန်းကွယ်နေတာလား"

ဝေ့ချောင် က ချက်ချင်း ရယ်မောလိုက်သည်။ အခြား သူများ က ဤသို့ ပြောလျှင် သူ ယုံကောင်း ယုံမိလိမ့်မည်။

သို့သော် ကျိုးဟန် ကတော့ သေချာပေါက် ဝေ့ချောင် ၏ အသိအမှတ်ပြုခြင်း မခံရပေ။ ရွေးချယ်ပွဲ ပြိုင်ပွဲ တွင် သူ က ကျိုးဟန် ၏ စွမ်းအား ကို မြင်တွေ့ခဲ့ပြီး ဖြစ်ရာ...

ရက်အနည်းငယ် အတွင်း ဤမျှ အစွမ်းထက်သော သိုင်းဆရာကြီး တစ်ယောက် ဖြစ်လာလိမ့်မည် ဟု သူ မယုံကြည်ပေ။

"ဟင်... အန္တရာယ် ရှိတယ်... မြန်မြန် ရှောင်"

ဝေ့ချောင် ထပ်မေးရန် ပြင်လိုက်ချိန်တွင် အစွမ်းထက်သော အရှိန်အဝါ တစ်ခု က ချဉ်းကပ်လာသဖြင့် သူ၏ မျက်နှာထား ပြောင်းလဲသွားပြီး...

အလွန် အစွမ်းထက်သော ရန်သူ တစ်ယောက် ဖြစ်ကြောင်း ချက်ချင်း သိလိုက်သဖြင့် ကျိုးဟန် ကို အလျင်အမြန် တွန်းထုတ်လိုက်သည်။

သူ၏ အာရုံခံစားမှု က ကျိုးဟန် လောက် မထက်မြက်သဖြင့် နတ်ဆိုး ဗိုလ်ချုပ် အလွန် နီးကပ်လာမှသာ သတိထားမိခြင်း ဖြစ်သည်။

"မင်းတို့ က ငါ့ရဲ့ အစောင့် တွေကို သတ်ခဲ့တာလား"

"မင်းတို့ တကယ် သတ္တိ ရှိတာပဲ... မူလက မင်းတို့ရဲ့ အသားကို ပဲ စားမလို့... အခုတော့ မင်းတို့ရဲ့ ဝိညာဉ် တွေကို ပါ ထုတ်ယူပစ်မယ်"

နတ်ဆိုး ဗိုလ်ချုပ် ၏ ကြမ်းတမ်းသော အရှိန်အဝါ က ပြေးဝင်လာပြီး မျက်နှာချင်းဆိုင် တွေ့လိုက်ရသည် နှင့် ဤလွှမ်းမိုးမှု က ပိုမို ပြင်းထန်လှသည်။

တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ရုံဖြင့် ဝေ့ချောင် ၏ မျက်နှာ က ဖြူရော်သွားပြီး အရှိန်အဝါ က ပြင်းထန်စွာ ဖိနှိပ်ခံလိုက်ရကြောင်း သိသာလှသည်။

သို့သော် သူ က အရှုံးမပေးဘဲ တိုက်ရိုက် ရင်ဆိုင်လိုက်သည်။

"ဟုတ်တယ်... ငါ သတ်ခဲ့တာ... ညစ်ပတ်တဲ့ နတ်ဆိုး သွေး တွေက ငါ့ လက်ကို တောင် ညစ်ပတ်သွားစေတယ်"

"ငါ ဒီနေ့ မင်းကို ပါ တစ်ခါတည်း ရှင်းပစ်မယ်"

ဝန်ခံသည် ဖြစ်စေ မဝန်ခံသည် ဖြစ်စေ ယခု အဓိပ္ပာယ် မရှိတော့ပေ။ ဝေ့ချောင် က ငါ မသတ်ဘူး လို့ ပြောရင်တောင် နတ်ဆိုး ဗိုလ်ချုပ် က သူ့ကို လွှတ်ပေးမည်လား။ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ပေ။

နှစ်ဖက် စလုံး က သေရေးရှင်ရေး အခြေအနေ သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်ရာ ဤသို့ ပြောလိုက်ခြင်း က တစ်ဖက်လူ ကို အနည်းငယ် တွေဝေသွားစေနိုင်သည်။

"ကောင်းတယ်... အရမ်း ကောင်းတယ်... မင်း ငါ့ကို အောင်မြင်စွာ ဒေါသထွက်အောင် လုပ်နိုင်ခဲ့ပြီ"

"ငါ့ရဲ့ အဆုံးမဲ့ ဒေါသ ကို ခံစားဖို့ ပြင်ထားလိုက်... ဘာအကျိုးဆက် တွေ ဖြစ်လာမလဲ ဆိုတာ မင်း သိလား"

နတ်ဆိုး ဗိုလ်ချုပ် က ဒေါသထွက်လွန်း၍ ရယ်မောလိုက်ပြီး သူ၏ အရှိန်အဝါ က ချက်ချင်း မြင့်တက်လာကာ အနက်ရောင် နတ်ဆိုး အငွေ့အသက်များ က သူ၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် အဆက်မပြတ် လည်ပတ်နေပြီး...

ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော လေဆင်နှာမောင်း တစ်ခု အလား ကြီးမားသော စုပ်ယူမှု အား က အရာအားလုံး ကို မျိုချတော့မည့် အလား ဖြစ်နေသည်။

"ကျိုးဟန်... မင်း ဘာလို့ မပြေးသေးတာလဲ... ဒီနေရာ ကို ငါ တာဝန်ယူမယ်"

"ကြောင်မနေနဲ့... မြန်မြန် ပြေးတော့"