အခန်း ၁၁၆

အခန်း (၁၁၆) တာဝန်လွှဲပြောင်းပေးခြင်း

"ကျိုးဟန်... သွားမယ်... အခြား မြို့တံခါးတွေကို သွားကူညီကြမယ်"

ဝေ့ချောင်က ပြောလိုက်သည်။ မြောက်ဘက် တံခါးရှိ နတ်ဆိုး စခန်းကို အားလုံး ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သော်လည်း အခြား မြို့တံခါးများ၏ အခြေအနေမှာ ကောင်းမွန်မည် မဟုတ်ပေ။

"အင်း... အချိန် မဆွဲနဲ့တော့"

အချိန်ကုန် သက်သာစေရန် ကျိုးဟန်က ပျံသန်းသည့် နည်းလမ်းကို အသုံးပြုကာ ဝေ့ချောင်ကို ဆွဲ၍ အနောက်ဘက် တံခါးသို့ ပျံသန်းသွားတော့သည်။

"ဒီလို ခန့်ညားတဲ့ အသွင်အပြင်နဲ့ ငါတောင် ကျိုးဟန်ကို ချစ်မိတော့မယ်"

"တကယ်ကို ထူးခြားတဲ့ သိုင်းဆရာကြီးပဲ... ဒီလောက် ငယ်ငယ်လေးနဲ့ ဒီလောက် အောင်မြင်မှုတွေ ရနေတာ... တကယ် မိုက်တာပဲ"

"အားကျစရာပဲ... ဒီစွမ်းအားက ငါတို့ မြို့စားထက်တောင် ပိုအစွမ်းထက်နေပြီ"

"မိုးကျရွှေကိုယ်ပဲ... ဒါ ငါတို့ ချန်းလဲ့မြို့ရဲ့ ကံကောင်းခြင်းပဲ"

ပျံသန်းသွားသော ကျိုးဟန်၏ နောက်ကျောကို ကြည့်ရင်း အစောင့်များက သက်ပြင်းချကာ ပြောဆိုနေကြသည်။ မကြာမီ ချန်းလဲ့မြို့က ကျိုးဟန်၏ တည်ရှိမှုကြောင့် နာမည်ကျော်ကြားလာမည်မှာ သေချာသည်။

ကျိုးဟန်က ဤမြို့ကို အဆုံးမရှိသော ဂုဏ်ကျက်သရေများ ပေးစွမ်းခဲ့သည်။

မကြာမီ ကျိုးဟန်က အနောက်ဘက် တံခါးသို့ ရောက်ရှိသွားပြီး နတ်ဆိုး တပ်ဖွဲ့ကြီးကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် မျက်လုံးများ တောက်ပသွားသည်။ ဤအရာများက ကူညီထောက်ပံ့မှု အမှတ်များ ဖြစ်သည် မဟုတ်ပါလား။

ဘာမှ မပြောတော့ဘဲ နတ်ဆိုး တပ်ဖွဲ့ထဲသို့ တိုက်ရိုက် ပြေးဝင်ကာ အဆက်မပြတ် သတ်ဖြတ်တော့သည်။

ကူညီထောက်ပံ့မှု အမှတ်များက ရေစီးသလို တက်လာသဖြင့် အလွန် အားရစရာ ကောင်းလှသည်။

"ငါတို့ နတ်ဆိုးတွေရဲ့ အစီအစဉ်ကို နှောင့်ယှက်ရဲတဲ့ သူ... မင်း သေချင်နေတာလား"

အလွန် ဒေါသထွက်နေသော ဩဇာပါသော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

မြို့တံခါးကို ဖောက်ထွင်းတော့မည့် အချိန်တွင် ရုတ်တရက် လူသား သိုင်းဆရာကြီး တစ်ယောက် ရောက်လာသဖြင့် မည်သို့ ဒေါသ မထွက်ဘဲ နေမည်နည်း။

"ဟင်... နောက်ထပ် နတ်ဆိုး ဗိုလ်ချုပ် တစ်ယောက်လား"

ကျိုးဟန်က ကြည့်ရှုပြီးနောက် ပြုံးလိုက်သည်။ နောက်ထပ် အသေခံမည့် သူ ရောက်လာပြန်ပြီ ဆိုတော့ ကျေကျေနပ်နပ် ကြီး လက်ခံလိုက်မည်။

"လာတာ အတော်ပဲ... သေလိုက်စမ်း"

ကျိုးဟန်က အချိန်ဆွဲမနေဘဲ ဓားတစ်သောင်း မူလသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိခြင်း ကို တိုက်ရိုက် အသုံးပြုလိုက်သည်။ နတ်ဆိုး ဗိုလ်ချုပ် အနောက်ရှိ နတ်ဆိုး တပ်ဖွဲ့များကိုပါ တစ်ခါတည်း ရှင်းလင်းပစ်ရန် ဖြစ်သည်။

"ဘာ... မင်း ဘယ်လို လုပ်ရဲတာလဲ"

"ငါ့ကို တိုက်ခိုက်တာ... ဘာအကျိုးဆက်တွေ ဖြစ်လာမလဲ ဆိုတာ မင်း သိလား"

နတ်ဆိုး ဗိုလ်ချုပ် က နောက်ထပ် ကြွားလုံးထုတ်ကာ ခြိမ်းခြောက်ပြန်သည်။ သူ၏ အမြင်တွင် လူသားများက အားနည်းသော သူများ ဖြစ်ပြီး သူ့ကို ခြိမ်းခြောက်နိုင်စွမ်း မရှိပေ။

"မင်းလို ညစ်ပတ်တဲ့ နတ်ဆိုးနဲ့ ဘာမှ ပြောစရာ မလိုဘူး... သေလိုက်စမ်း"

ကျိုးဟန်၏ မျက်နှာထားက အေးစက်နေပြီး လက်ဖြင့် ရှေ့သို့ ညွှန်ပြလိုက်သည်။

နတ်ဆိုး ဗိုလ်ချုပ် က ဓားမိုးရွာခြင်း ကို ချက်ချင်း ခံစားလိုက်ရပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်က ကြမ်းတမ်းသော ဓားချီများ ကြောင့် အပေါက်များစွာ ဖြစ်သွားတော့သည်။

"အွတ်... မင်း..."

နတ်ဆိုး ဗိုလ်ချုပ် က သေခါနီးတွင် ခြိမ်းခြောက်စကား ပင် မပြောနိုင်လိုက်ဘဲ ချက်ချင်း ပြာဖြစ်သွားတော့သည်။

"စနစ် သတိပေးချက် - သင်သည် နတ်ဆိုး ဗိုလ်ချုပ်ကို အောင်မြင်စွာ သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့ပါသည်၊ ကူညီထောက်ပံ့မှု အမှတ် ၁၀၀၀၀ ရရှိပါသည်။"

"ရော့... ဒီခေါင်းကို မြို့တံခါးမှာ ချိတ်ထားလိုက်"

ဤသည်မှာ ကူညီထောက်ပံ့မှု အမှတ်များ ဖြစ်သဖြင့် ကျိုးဟန်က အလွန် သတိထားကာ နတ်ဆိုး ဗိုလ်ချုပ်၏ ခေါင်းကို ပေါက်ကွဲမသွားစေရန် ထိန်းသိမ်းထားခဲ့သည်။

ထို့နောက် အနောက်ဘက် တံခါး၏ တံခါးမှူး ဖြစ်သော အစွမ်းထက်သည့် ဗိုလ်မှူး တစ်ယောက် ထံသို့ ခေါင်းကို ကမ်းပေးလိုက်သည်။

"အို... အို... ဟုတ်ကဲ့... ဟုတ်ကဲ့ပါ"

တံခါးမှူးက ကြောင်အမ်းအမ်းဖြင့် လှမ်းယူလိုက်ပြီး သူ၏ လက်များက အနည်းငယ် တုန်ယင်နေသည်။ အံ့အားသင့်သွားခြင်း ကြောင့်လား သို့မဟုတ် ခုနက ကာကွယ်ရာတွင် ပင်ပန်းသွားခြင်း ကြောင့်လား ဆိုသည်ကိုတော့ မသိပေ။

ယခုအချိန်တွင် သူက အိမ်မက် မက်နေသကဲ့သို့ ကြောင်အမ်းအမ်းဖြင့် ခေါင်းညိတ် သဘောတူလိုက်သည်။

မြို့တံခါး ကျိုးပေါက်တော့မည့် အချိန်တွင် ကျိုးဟန်က နတ်ဘုရား တစ်ပါးအလား ကောင်းကင်မှ ဆင်းသက်လာပြီး မိနစ်အနည်းငယ် အတွင်း အနောက်ဘက် တံခါးရှိ နတ်ဆိုး တပ်ဖွဲ့များကို အားလုံး သတ်ဖြတ်ပစ်ခဲ့သည်။

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် ပေါ်ရှိ ဒဏ်ရာများက နာကျင်နေဆဲ မဟုတ်ပါက သူ အိမ်မက် မက်နေသည် ဟုပင် ထင်မိမည်ဖြစ်သည်။

"အစ်ကို ဝေ့... ဒီ လူငယ်လေးက ဘယ်သူလဲ"

တံခါးမှူးက ဝေ့ချောင်၏ လက်ကို ဆွဲကာ အနားသို့ တိုး၍ တိုးတိုးလေး မေးလိုက်သည်။

"မင်း သိထားဖို့ လိုတာက... သူ့ရဲ့ စွမ်းအားက ငါတို့ မြို့စားထက်တောင် ပိုအစွမ်းထက်တယ် ဆိုတာပဲ"

"ဘာ... ဒီလောက် ငယ်ငယ်လေးနဲ့ မြို့စားကို ကျော်သွားပြီလား"

"ဒါ... ဒါက အရမ်း ပုံကြီးချဲ့လွန်းနေပြီ"

"ဒါ လူငယ် သူရဲကောင်း လို့တောင် မခေါ်နိုင်တော့ဘူး... ဘုရင် တစ်ပါးပဲ"

တံခါးမှူး လုံးဝ ထိတ်လန့်သွားသည်။ မြို့စားက သူတို့၏ ကောင်းကင် ပင် ဖြစ်ပြီး ချန်းလဲ့မြို့၏ အစွမ်းအထက်ဆုံး သိုင်းဆရာကြီး ဖြစ်သည်။

သို့သော် ယခု လူငယ်လေး တစ်ယောက်က အလွယ်တကူ ကျော်လွန်သွားသည် ဆိုတော့ မည်သို့ အံ့အားမသင့်ဘဲ နေမည်နည်း။

"သွားမယ်... နောက်တစ်နေရာ... တောင်ဘက် တံခါး"

ကျိုးဟန်က အချိန်လုနေသကဲ့သို့ မနားတမ်း ပျံသန်းသွားပြီး တောင်ဘက် တံခါးသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

တိုက်ရိုက် ဝင်ရောက် တိုက်ခိုက်ကာ နတ်ဆိုး ၂၅၀၀ ကို သတ်ဖြတ်ပစ်ခဲ့သည်။

လူတိုင်း ကြောင်အမ်းအမ်း ဖြစ်နေစဉ်မှာပင် ချက်ချင်း ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။

အလုပ်လုပ်ပြီး ချက်ချင်း ထွက်ခွာသွားခြင်း၊ နာမည် မယူခြင်း က ကျိုးဟန် ကဲ့သို့သော တည်ငြိမ်သူ တစ်ယောက် ပင် ဖြစ်သည်။

သို့သော် သူ၏ စွမ်းအားက တည်ငြိမ်ခွင့် မပေးပေ။ မကြာမီ သူ၏ နာမည်က ချန်းလဲ့မြို့၏ လမ်းမများ အားလုံးတွင် ပြန့်နှံ့သွားတော့သည်။

"ဝါး... အားလုံး ကြည့်ကြ... ကျိုးဟန်... ကျိုးဟန် ကောင်းကင်ကနေ ပျံသန်းသွားတယ်"

"ငါ့အိမ် ရှေ့ကနေ ပျံသွားတာ... ဒီနှစ်တော့ ငါ့အိမ် သေချာပေါက် ကံကောင်းတော့မယ်"

"ကျိုးဟန်... ရှင်က ကျွန်မရဲ့ သူရဲကောင်းပဲ... သက်တန့် ရောင်စုံ တိမ်တိုက်ကို စီးပြီး ကျွန်မကို လာခေါ်ပါတော့"

"ကျိုးဟန်က တကယ် ချောတာပဲ... သူ့ရဲ့ လွတ်လပ်တဲ့ အသွင်အပြင်က လူတွေကို အရမ်း ဆွဲဆောင်နိုင်တယ်"

"ကျိုးဟန်က လောကမှာ အချောဆုံးပဲ လို့ ငါ ကြေညာတယ်... ဘယ်သူ ထောက်ခံလဲ... ဘယ်သူ ကန့်ကွက်လဲ"

"ကျောက်စိမ်းလို နူးညံ့တဲ့ ယောကျ်ားကောင်း... ကျိုးဟန်ရဲ့ ရုပ်ရည် ရှေ့မှာ ဘယ်သူမှ မယှဉ်နိုင်ဘူး"

ကောင်းကင်ယံ တွင် ကျိုးဟန် ပျံသန်းသွားသည် ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် ချန်းလဲ့မြို့ မှ ပြည်သူများ အားလုံး က မော့ကြည့်နေကြသည်။

ယောကျ်ားလေးများ ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် အားကျမှုများ ပြည့်နှက်နေပြီး မိန်းကလေးများ ၏ မျက်လုံးများထဲတွင်မူ တပ်မက်မှုများ ပြည့်နှက်နေကာ ကျိုးဟန် က ချန်းလဲ့မြို့ ၏ နာမည်အကြီးဆုံး ကြယ်ပွင့် တစ်ပွင့် ဖြစ်လာတော့သည်။

ကျိုးဟန် သေချာပေါက် ဤစကားများကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် အနည်းငယ် ခေါင်းကိုက်သွားသည်။ ဤလူများ က အရမ်း ရူးသွပ်လွန်းနေသည်။

ကမ္ဘာပေါ်ရှိ ရူးသွပ်သော ပရိသတ် များ ကဲ့သို့ပင် ကြောက်စရာ ကောင်းလှသည်။

နောက်ပိုင်း အပြင်ထွက်လျှင် မျက်နှာဖုံး တပ်သင့် မတပ်သင့် ဆိုသည် ကို ပင် ကျိုးဟန် စဉ်းစားနေမိသည်။

"စနစ် သတိပေးချက် - သင်သည် ချန်းလဲ့မြို့ မှ မိန်းကလေးများ၏ နှလုံးသားကို အောင်မြင်စွာ လှုပ်ခတ်နိုင်ခဲ့ပါသည်၊ ကူညီထောက်ပံ့မှု အမှတ် ၁၀၀၀ ရရှိပါသည်။"

ဟင်... ဒီလိုလည်း ရတာလား... စိတ်ဝင်စားဖို့ ကောင်းတာပဲ။

"ကျိုးဟန်... မင်း မြင်လား... မိန်းကလေးတွေ အများကြီး မင်းကို ရူးသွပ်နေကြပြီ"

ဝေ့ချောင် က အနားတွင် အားကျစွာ ပြောလိုက်သည်။ ဒီကောင်လေး က တကယ် ကံကောင်းတာပဲ။

ဒီလောက် လှတဲ့ မိန်းကလေး တွေ... သူ လက်ယပ် ခေါ်လိုက်ရုံ နဲ့ အလွယ်တကူ ရနိုင်တယ်။

"အပေါ်ယံ အလှကိုပဲ ကြည့်တဲ့ မိန်းမတွေ... ကျွန်တော် ဂရုမစိုက်ဘူး"

ကျိုးဟန် က ဤကဲ့သို့ အလွယ်တကူ ရနိုင်သော မိန်းမ များကို မနှစ်သက်ပေ။ စိန်ခေါ်မှု မရှိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

"မင်းက တကယ် အရသာ မသိတာပဲ... တခြား သူတွေ ဆို လိုချင်လို့တောင် မရဘူး"

ဝေ့ချောင် ၏ သွားရည်များ ပင် ကျလာပြီး မကျေမနပ် ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ရပြီ... အပို စကားတွေ ပြောမနေနဲ့တော့"

မကြာမီ အရှေ့ဘက် တံခါး သို့ ရောက်ရှိလာသည်။ ဤနေရာ ၏ ကာကွယ်ရေး စွမ်းအား က အစွမ်းအထက်ဆုံး ဖြစ်သည်။

မြို့စား ပိုင်ဝူဟန်၊ ဓားဘုရင် နျဲ့ထျန်းချန်၊ ပျံသန်းသော တပ်ဖွဲ့ ခေါင်းဆောင် ပိုင်ဖုန်း၊ ချန်းလဲ့မြို့ ၏ ထိပ်တန်း ခေါင်းဆောင် သုံးယောက် က ဤနေရာ တွင် ရှိနေသည်။

သို့သော် ဤနေရာ က နတ်ဆိုး များ၏ အဓိက ပစ်မှတ် လည်း ဖြစ်ပြီး မြို့ရိုး ပေါ်ရှိ တိုက်ပွဲများ က အလွန် ပြင်းထန်လှသည်။

ဤနေရာ ရှိ နတ်ဆိုး မျိုးဆက် များ က အခြား တံခါး သုံးခု မှ နတ်ဆိုး များ နှင့် လုံးဝ မတူဘဲ အလွန် အစွမ်းထက်သော သူများ ဖြစ်ကြသည်။

သူတို့ ၏ ကိုယ်ပေါ် မှ ထွက်ပေါ်နေသော နတ်ဆိုး မီးတောက်များ က ဤအချက် ကို သက်သေပြနေသည်။

"အားလုံး တောင့်ခံထားကြ... သေချာပေါက် တောင့်ခံထားရမယ်"

"ငါ ပိုင်ဝူဟန်က မင်းတို့နဲ့ အတူ သေအတူ ရှင်အကွဲပဲ... နတ်ဆိုးတွေကို မောင်းထုတ်ပြီး ချန်းလဲ့မြို့ကို ကာကွယ်မယ်"

သူ၏ မျက်နှာ က အနည်းငယ် ပင်ပန်းနွမ်းနယ် နေပြီး နာရီ အနည်းငယ် အတွင်းမှာပင် ယခင်က ခန့်ညားသော လူလတ်ပိုင်း အသွင်အပြင် က အနည်းငယ် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

သေချာပေါက် ကြီးမားသော ဖိအားများကို ခံစားနေရခြင်း ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် ပုန်းကွယ်နေသော နတ်ဆိုး ဘုရင် ပိုလန်ဇီ က လုံးဝ ထွက်မလာသေးပေ။

ယခု အခြေအနေ က ပင် အလွန် အန္တရာယ် များနေပြီ ဖြစ်ရာ အကယ်၍ သူသာ ထွက်လာပါက မည်သို့ ခုခံရမည် ကို ပင် မသိတော့ပေ။

"မြို့စားမင်းကြီး စိတ်မပူပါနဲ့... ကျွန်တော်တို့ လာကူညီပါမယ်"

"နတ်ဆိုးတွေ... လူရိုင်းတွေ... အသိဉာဏ် မရှိတဲ့ ကောင်တွေ... ချန်းလဲ့မြို့ကို လာတိုက်ရဲတယ်ပေါ့"

"ဒါဆို အားလုံးကို သတ်ပစ်လိုက်မယ်... တခြား သူတွေကို သတိပေးတဲ့ အနေနဲ့ လုပ်ပြမယ်"

ဝေ့ချောင် နှင့် ကျိုးဟန် တို့ အတူတူ လျှောက်လာကြပြီး တည်ငြိမ်စွာ ဖြင့် အထာကျကျ ပြောလိုက်သည်။

ကျိုးဟန် ၏ နောက်သို့ လိုက်လာရသဖြင့် ဝေ့ချောင် လည်း အနည်းငယ် မောက်မာလာပြီး ဤကြွားလုံးထုတ်သော စကားများကို သူ က ပြောဆိုခြင်း ဖြစ်သည်။

ကျိုးဟန် လည်း ဘာမှ မပြောဘဲ ပြုံးရုံသာ ပြုံးနေလိုက်သည်။

"ဟင်... ဝေ့ချောင်"

ပိုင်ဝူဟန် ၏ မျက်လုံးများ ကျုံ့ဝင်သွားပြီး ဤမျှ မောက်မာသော စကား ကို မည်သူ က ပြောဆိုသနည်း ဟု ကြည့်လိုက်သည်။

နတ်ဆိုး များ၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ခုခံပြီး သူတို့ကို မောင်းထုတ်နိုင်လျှင် ပင် ပိုင်ဝူဟန် ၏ အကြီးမားဆုံး ဆန္ဒ ဖြစ်နေပြီ ဖြစ်သည်။

နတ်ဆိုး များကို အားလုံး သတ်ဖြတ်မည် ဆိုသည်မှာ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်သော အိပ်မက် ပင် ဖြစ်သည်။

"ရမ်းကားလှချည်လား... ဝေ့ချောင်... မင်း အပြစ် ရှိတယ် ဆိုတာ သိလား"

"ကိုယ့် နေရာကို ပစ်ထားပြီး ထွက်လာတာ... မင်းက ပုန်ကန်ချင်နေတာလား"

ပိုင်ဝူဟန် ၏ မျက်လုံးထဲတွင် ပြင်းထန်သော အရှိန်အဝါများ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ဤအရေးကြီးသော အချိန် တွင် အပြင်ဘက် ၌ ကြီးမားသော အန္တရာယ် ရှိနေသဖြင့်...

အတွင်းပိုင်း တွင် မတည်ငြိမ်မှုများ ဖြစ်ပေါ်လာမည် ကို သူ လုံးဝ ခွင့်မပြုနိုင်ပေ။

ထို့ကြောင့် ဥပမာ အဖြစ် အပြစ်ပေးရန် သူ ဝန်လေးမည် မဟုတ်ပေ။

"လူတွေ လာ... သူ့ကို ဖမ်းလိုက်စမ်း"

ဘာ...

ဝေ့ချောင် လုံးဝ ကြောင်အမ်းအမ်း ဖြစ်သွားသည်။ ဘာလို့ ကျိုးဟန် က ကြွားလုံးထုတ်လို့ ရပြီး...

ငါ က နည်းနည်းလေး ကြွားလိုက်တာ နဲ့ ခေါင်းဖြတ် ခံရတော့မလို့ လား။

ဒါ... လူ နဲ့ လူ အကြား ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် ကွာခြားရတာလဲ။

"မြို့စားမင်းကြီး... မဟုတ်ရပါဘူး"

"တကယ်တော့ ကျိုးဟန်က လာကူညီတာပါ... ကျွန်တော်က သူ့ကို ကူညီပေးရုံ သက်သက်ပါ"

ဝေ့ချောင် တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ယင်သွားပြီး အလျင်အမြန် ပြောလိုက်ကာ အားကိုးရာမဲ့ သော မျက်လုံးများ ဖြင့် ကျိုးဟန် ကို ကြည့်လိုက်သည်။

စောစောကတည်းက မကြွားခဲ့ရင် ကောင်းသား... အခုတော့ ပြဿနာ တက်ပြီ။

ကြွားလုံးထုတ်ခြင်း ဆိုသည်မှာ ကိုယ်တိုင် ထိန်းချုပ်နိုင်သော အရာ မဟုတ်ပေ။

ကျိုးဟန် မှသာ အကျွမ်းတဝင် အသုံးပြုနိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။

"ကျိုးဟန် ဟုတ်လား"

ပိုင်ဝူဟန် ၏ အကြည့် က ကျိုးဟန် ထံသို့ ရောက်ရှိသွားပြီး မျက်နှာထား က အနည်းငယ် ပြေလျော့သွားသည်။ အန္တရာယ် ရှိချိန်တွင် သစ္စာ ရှိမှုကို ပြသခြင်း က သူ့ကို အလွန် ဝမ်းသာစေသည်။

ထို့အပြင် ကျိုးဟန် ၏ လှုပ်ရှားမှု များကို သူ အမြဲတမ်း စောင့်ကြည့်နေခဲ့ပြီး သူ ၏ သမီး နှင့် သင့်တော်သော သူ ဖြစ်သည် ဟု သတ်မှတ်ထားသည်။

"ကျိုးဟန်... မင်း ဒီကို လာခဲ့... ငါ့ဆီမှာ ကောင်းကင် ဧကရာဇ် မြို့ ကို တိုက်ရိုက် သွားလို့ ရတဲ့ တံဆိပ်ပြား နှစ်ခု ရှိတယ်"

"မင်းနဲ့ လင်လုံ တစ်ယောက် တစ်ခု ယူထား... တကယ်လို့ မတားနိုင်တော့ဘူး ဆိုရင်... မင်းတို့ ဒီ တံဆိပ်ပြားတွေနဲ့ ထွက်ပြေးကြတော့"

"ချန်းလဲ့မြို့ရဲ့ မျိုးဆက်တွေကို ချန်ထားခဲ့ပြီး... နောင် တစ်ချိန် ကျရင် ငါတို့ အတွက် လက်စားချေပေးကြ"

ပိုင်ဝူဟန် က လေးနက်စွာ ပြောလိုက်ပြီး မျက်လုံးထဲတွင် ပြတ်သားမှု များ ပြည့်နှက်နေသည်။ ဤသည်မှာ ချန်းလဲ့မြို့ ၏ မျိုးဆက် များကို လွှဲပြောင်းပေးခြင်း ပင် ဖြစ်သည်။

"မြို့စားမင်းကြီး စိတ်ချပါ... နတ်ဆိုးတွေ ကိစ္စကို ကျွန်တော် ရှင်းလိုက်ပါမယ်... ကျွန်တော် အခု..."

ကျိုးဟန် က ယုံကြည်မှု အပြည့်ဖြင့် ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြောလိုက်သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ရင်ထဲတွင် အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားသည်။ ပိုင်ဝူဟန် က သူ့အပေါ် ဤမျှ ကောင်းလိမ့်မည် ဟု မထင်ထားခဲ့ပေ။ ယခင်က သူ့ကို ဆုံးမရန် ပင် တွေးထားခဲ့ဖူးသည်။

"မင်း ယုံကြည်မှု ရှိတာ ကောင်းတယ်... ဒါပေမဲ့ နတ်ဆိုး ဘုရင်ရဲ့ စွမ်းအားက မင်း ယှဉ်နိုင်တဲ့ အရာ မဟုတ်ဘူး"

ပိုင်ဝူဟန် က ကျိုးဟန် ၏ စကားကို ဖြတ်ပြောလိုက်ပြီး ဆက်ပြောသည်။

"လင်လုံကို မင်းဆီ အပ်လိုက်ပြီ... မင်းတို့ အားလုံးက လူငယ်တွေ ဆိုတော့... တူညီတဲ့ အကြောင်းအရာတွေ ရှိပြီး ပေါင်းသင်းရ လွယ်ကူမှာပါ"

"အဖေ... သမီး မသွားဘူး... သေရင်လည်း ချန်းလဲ့မြို့မှာပဲ အသေခံမယ်"

ဘေးတွင် ရှိနေသော ပိုင်လင်လုံ က တိုးတိုးလေး ငိုကြွေးနေသည်။

"မိုက်ရူးရဲ မလုပ်နဲ့... အဖေ့ စကားကို နားထောင်စမ်း"

"ကျိုးဟန်က ယုံကြည် အားကိုးရတဲ့ လူ တစ်ယောက်ပါ... အဖေ့ မျက်စိ မမှားနိုင်ဘူး"

"နောက်ပိုင်း သမီး ကျိုးဟန်နဲ့ အတူတူ နေကြတော့"

ပိုင်ဝူဟန် က ပြင်းထန်စွာ ဆူပူလိုက်ပြီးနောက် ပြန်လည် နူးညံ့စွာ ပြောလိုက်သည်။

"အဖေ... သမီး..."

ပိုင်လင်လုံ က ကျိုးဟန် ကို လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး မျက်ရည်များ ပြည့်နှက်နေကာ လှပသော မိန်းကလေး ၏ ငိုကြွေးနေပုံ က...

အလွန် လှပလွန်းပြီး လူများကို ရင်ခွင်ထဲ ထည့်ကာ ဖက်ထားချင်စိတ် ပေါ်လာစေသည်။

ယခင်က ရွေးချယ်ပွဲ ပြိုင်ပွဲ တွင် ကျိုးဟန် က အချိန်လုနေသဖြင့် ပိုင်လင်လုံ ၏ ရုပ်ရည် ကို သေချာ မကြည့်ခဲ့ရပေ။

ယခု ကြည့်လိုက်ရာ တကယ်ကို လှပပြီး သူမ ၏ နာမည် နှင့် လိုက်ဖက်စွာ ဖြူစင် သန့်ရှင်းကာ အလွန် ဆွဲဆောင်မှု ရှိလှသည်။

ခန္ဓာကိုယ် အချိုးအစား ကလည်း အလွန် လှပပြီး ကလေး အများကြီး မွေးနိုင်မည့် ပုံ ပေါက်သည်။

လုံခြုံသော အဝတ်အစားများ ဝတ်ဆင်ထားသော်လည်း ကျိုးဟန် ၏ အမြင် အာရုံ ဖြင့် သူမ ၏ အရွယ်အစား ကို အလွယ်တကူ သိရှိနိုင်သည်။

အဘွား ကို သေချာ ဂရုစိုက်တတ်သော လိမ္မာသည့် မိန်းကလေး တစ်ယောက် လည်း ဖြစ်သည်။

"မြို့စားမင်းကြီး... ခင်ဗျားရဲ့ အကြံကို ကျွန်တော် လက်မခံနိုင်ဘူး"

ကျိုးဟန် က အလှအပ ၏ မြှူဆွယ်မှု ကို အလွယ်တကူ ခံရမည့် သူ မဟုတ်သဖြင့် တိုက်ရိုက် ငြင်းပယ်လိုက်သည်။

"ဘာ... မင်း..."

ပိုင်ဝူဟန် လုံးဝ ကြောင်အမ်းအမ်း ဖြစ်သွားပြီး သူ အကြားမှား သည် ဟု ပင် ထင်လိုက်မိသည်။

ပိုင်လင်လုံ ၏ လှပသော မျက်နှာလေး လည်း တောင့်တင်းသွားပြီး ငိုကြွေးခြင်း ပင် ရပ်တန့်သွားသည်။

"မင်းက လင်လုံကို သဘောမကျလို့လား" ပိုင်ဝူဟန် ၏ ထက်မြက်သော မျက်လုံးများ ဖြင့် မေးလိုက်သည်။

ဤမေးခွန်း က ကျိုးဟန် ၏ မျက်နှာ ကို ပင် နီရဲသွားစေသည်။ ဤမျှ လှပသော မိန်းကလေး ကို မည်သူ က သဘောမကျဘဲ နေမည်နည်း။

"သခင်မလေး ပိုင်က အရမ်း လှလွန်းလို့... ကျွန်တော် သေချာပေါက် သဘောကျတာပေါ့"

ကျိုးဟန် က လိမ်ညာ ပြောဆိုမည် မဟုတ်ပေ။

ဤစကားကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် ပိုင်လင်လုံ ၏ ရင်ထဲတွင် ရှက်ရွံ့ ဝမ်းသာ ဖြစ်သွားပြီး မျက်နှာလေး ပင် နီရဲလာသည်။

"အို... ဒါဆို ဘာလို့ မင်းက ငြင်းတာလဲ"

"ဘာလို့လဲ ဆိုတော့... ကျွန်တော် ထွက်မပြေးချင်လို့လေ"

"နတ်ဆိုးတွေကို မသတ်ရသေးဘဲ... ဘယ်လို လုပ် အိမ်ထောင် ပြုလို့ ဖြစ်မှာလဲ"

"ကျွန်တော် နတ်ဆိုး ဘုရင်ကို ကိုယ်တိုင် သတ်ပြီး ချန်းလဲ့မြို့ရဲ့ အန္တရာယ်ကို ဖြေရှင်းပေးမယ်"

"ချန်းလဲ့မြို့က ကျွန်တော့်ကို မွေးဖွား ကြီးပြင်းစေခဲ့တာ... ကျွန်တော် သူ့ကို သေချာပေါက် ကာကွယ်ပေးရမယ်... အရာအားလုံးကို ကျွန်တော်ပဲ တာဝန် ယူလိုက်မယ်"

"အရိုးကြေကြေ အရေခမ်းခမ်း... လူ့လောကမှာ တရားမျှတမှုကို ချန်ထားခဲ့မယ်"

ကျိုးဟန် က ၄၅ ဒီဂရီ ထောင့် ဖြင့် ကောင်းကင် သို့ မော့ကြည့်ကာ သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး မျက်လုံးထဲတွင် ပြတ်သားမှု များ ပြည့်နှက်နေကာ ကိုယ်ပေါ်မှ တရားမျှတမှု အလင်းရောင်များ ထွက်ပေါ်လာပြီး...

သေးငယ်သော ခန္ဓာကိုယ် က ချက်ချင်း ကြီးမား ခမ်းနား လာတော့သည်။

လူတိုင်း အံ့အားသင့်သွားကြသည်။ ဤသည် က မည်မျှ ကြီးမားသော ခံယူချက် နည်း။

ကျိုးဟန် ကို ဤမျှ ကြီးမားသော ရည်မှန်းချက် များ ရှိစေခဲ့သည်။

အထူးသဖြင့် ပိုင်လင်လုံ က သူမ ၏ လှပသော မျက်လုံးများ ဖြင့် ကျိုးဟန် ကို စိုက်ကြည့်နေပြီး မျက်ရည်များ ပင် ဝဲလာသည်။

'ဒီလို ယောကျ်ား မျိုး က မှ ငါ ပိုင်လင်လုံ ရဲ့ ခင်ပွန်း ဖြစ်ဖို့ ထိုက်တန်တာ'

'တကယ်လို့ ဒီတစ်ခါ ချန်းလဲ့မြို့ ရဲ့ အန္တရာယ် ကင်းသွားရင်... ငါ သူ့ကို သေချာပေါက် လက်ထပ်မယ်'

သူမ ၏ ရင်ထဲတွင် တဒိတ်ဒိတ် ခုန်နေပြီး အနှစ် ၂၀ အတွင်း ပထမဆုံး အကြိမ် ဤကဲ့သို့သော ခံစားချက် မျိုး ဖြစ်ပေါ်လာခြင်း ဖြစ်သည်။

ပိုင်လင်လုံ က ကျိုးဟန် ၏ ရုပ်ရည် ကို ကြည့်လေ ပို၍ သဘောကျလေ ဖြစ်လာသည်။

မူလက ချောမောသော ကျိုးဟန် မှာ ဤကဲ့သို့သော အလင်းရောင် အောက်တွင် ပိုမို ဆွဲဆောင်မှု ရှိလာတော့သည်။

မိန်းကလေး များ ၏ နှလုံးသား က အမြဲတမ်း စိတ်လှုပ်ရှား လွယ်ပြီး ဂနာမငြိမ် ဖြစ်လာကြသည်။

"စနစ် သတိပေးချက် - ချန်းလဲ့မြို့ တစ်မြို့လုံးက သင်၏ ခံယူချက်ကို နှလုံးသား ထိရှသွားကြပြီး ကူညီထောက်ပံ့မှု အမှတ် ၁၀၀၀၀ ရရှိပါသည်။"

အရမ်း မိုက်တာပဲ... ကူညီထောက်ပံ့မှု အမှတ် တွေ ရလာပြီ... ငါ အချိန် အကြာကြီး ကြွားလုံးထုတ်လိုက်ရတာ အလဟဿ မဖြစ်ဘူး။

ကျိုးဟန် ၏ ရင်ထဲတွင် အလွန် ပျော်ရွှင်နေသည်။

သူ ဝမ်းသာနေချိန် တွင် ယခင်က တစ်ခါမှ မကြုံဖူးသော ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည့် အရှိန်အဝါ တစ်ခု က လွှမ်းခြုံလာပြီး အလွန် ကြောက်စရာ ကောင်းသော မကောင်းဆိုးဝါး အငွေ့အသက်များ ပါဝင်လာကာ...

အရှေ့ဘက် တံခါး တစ်ခုလုံး ကို သေမင်း ၏ အငွေ့အသက်များ က ဖုံးလွှမ်းသွားပြီး အလွန် ကြမ်းတမ်းကာ မျှော်လင့်ချက် ကင်းမဲ့စေသည်။

"ဘုရားရေ... ဒီလောက် ကြောက်စရာ ကောင်းတဲ့ အရှိန်အဝါကြီးလား... ဒါ... ဒါ နတ်ဆိုး ဘုရင် ရောက်လာတာလား"

"နတ်ဆိုးတွေရဲ့ နောက်ဆုံး တိုက်ခိုက်မှု စတင်တော့မယ်... ချန်းလဲ့မြို့ တကယ် ခံနိုင်ပါ့မလား"

"ဒီ ဖိအားကြီးက လူတွေကို အသက်ရှူ ရပ်မတတ် ဖြစ်စေတယ်... နတ်ဆိုး ဘုရင်နဲ့ တိုက်ခိုက်ဖို့ သတ္တိတောင် မရှိတော့ဘူး"

"ဟိုမှာ... ကျိုးဟန်... သူက တကယ်ပဲ စပြီး တိုက်ခိုက်တော့မလို့လား"

"သောက်ကျိုးနည်း... ကျိုးဟန်က တကယ် ရဲရင့်တာပဲ... နတ်ဆိုးတွေကို မသတ်ရသေးဘဲ ဘယ်လို လုပ် အိမ်ထောင် ပြုလို့ ဖြစ်မှာလဲ ဆိုတဲ့ စကားကို ပြောရဲတဲ့ ယောကျ်ား ပီသတယ်... အရမ်း လေးစားဖို့ ကောင်းတယ်"

"အရိုးကြေကြေ အရေခမ်းခမ်း... လူ့လောကမှာ တရားမျှတမှုကို ချန်ထားခဲ့မယ်... သူက သူ့ရဲ့ လုပ်ရပ်နဲ့ သူရဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ပြသနေတာပဲ"

"ဒါက ဘယ်လောက်တောင် ဝမ်းနည်းစရာ ကောင်းလိုက်လဲ... ငါတို့ ချန်းလဲ့မြို့ ပျက်စီးသွားရင်တောင် အားလုံးက ဂုဏ်သိက္ခာကို အဆုံးရှုံးခံမှာ မဟုတ်ဘူး... သေချာပေါက် ပြန်လည် တိုက်ခိုက်ရမယ်"

...

"စနစ် သတိပေးချက် - သင်သည် ချန်းလဲ့မြို့ တစ်မြို့လုံး၏ စိတ်ဓာတ်ကို အောင်မြင်စွာ လှုံ့ဆော်နိုင်ခဲ့ပါသည်၊ ကူညီထောက်ပံ့မှု အမှတ် ၂၀၀၀၀ ရရှိပါသည်။"

အရမ်း မိုက်တာပဲ...

ဒါက သူ ဘာကြောင့် အချိန်ဆွဲ နေရခြင်း ၏ အကြောင်းရင်း ပင် ဖြစ်သည်။ ကူညီထောက်ပံ့မှု အမှတ် တွေ ပိုရဖို့ မဟုတ်ပါလား။

ကူညီထောက်ပံ့မှု အမှတ် များ က အချက်အလက်များ နှင့် ညီမျှသဖြင့် ကျိုးဟန် က သေချာပေါက် ပိုရချင်သည်။

မဟုတ်ပါက သူ က နတ်ဆိုး ဘုရင် ကို ဓားတစ်ချက်တည်း ဖြင့် သတ်ပစ်လိုက်ပြီ ဖြစ်သည်။