အခန်း ၁၂၃

အခန်း (၁၂၃) ကိုယ်တိုင် လာရောက် ဖက်တွယ်ခြင်း

"ရပြီ... မင်းက ဘာမှ မခံစားရဘူး ဆိုရင်လည်း... ငါ ဘာမှ မပြောခဲ့ဘူး လို့ပဲ သဘောထားလိုက်ပါတော့"

"အဖေနဲ့ အမေ သေရတာလည်း သူတို့ အပြစ်နဲ့ သူတို့ပဲ"

စုန့်ဝေ့က ရင်ထဲတွင် အနည်းငယ် နာကျင်စွာဖြင့် သက်ပြင်းချကာ ပြောလိုက်ပြီး လှည့်ထွက်သွားတော့သည်။

သဘောကောင်းသော ညီမလေးက လက်မခံဘူး ဆိုသည်ကို သူ မယုံကြည်ပေ။ ညီမလေး၏ စရိုက်ကို သူ အလွန် ကောင်းစွာ သိသည်။

တစ်လှမ်း... နှစ်လှမ်း...

"ကျွန်မ... ကျွန်မ သဘောတူပါတယ်"

စုန့်ယွီဆန်က နောက်ဆုံးတော့ ဖွင့်ပြောလိုက်သည်။

စုန့်ဝေ့ ပြုံးလိုက်သည်။ အရာအားလုံးက သူ၏ ထိန်းချုပ်မှု အောက်တွင် သာ ရှိသည်။

"ငါ့ရဲ့ ညီမလေး ပီသပါပေတယ်... မင်းက အစ်ကို တစ်ယောက်ကို စိတ်ပျက်အောင် မလုပ်ဘူး ဆိုတာ ငါ သိပါတယ်"

စုန့်ဝေ့က ဝမ်းသာအားရ ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။ ဤကဲ့သို့သော လုပ်ရပ်မျိုးက အနည်းငယ် ရှက်စရာ ကောင်းသော်လည်း...

ဤသည်မှာ မောင်နှမ နှစ်ယောက် လို ရှုပ်ထွေးသော လောကကြီးတွင် အသက်ရှင် ရပ်တည်နိုင်မည့် အကောင်းဆုံး နည်းလမ်း ပင် ဖြစ်သည်။

ဤသည်မှာ သာမန် လူများ၏ ဝမ်းနည်းစရာ ပင် ဖြစ်သည်။ နောက်ခံ တစ်ခု ရှာဖွေချင်ပါက... တန်ဖိုး တစ်ခုခု မပေးဆပ်ဘဲ...

တခြား သူများက ဘာလို့ လက်ခံမည်နည်း။

ထို့ကြောင့် စုန့်ယွီဆန်က အကြီးမားဆုံးသော အလဲအလှယ် ပစ္စည်း ပင် ဖြစ်သည်။

"အကယ်၍... ကျိုးဟန်က တကယ်ကို အရမ်း အစွမ်းထက်လာခဲ့ရင်..."

"အဖေနဲ့ အမေရဲ့ ရန်ငြိုးကို လက်စားချေဖို့ အခွင့်အရေး ရှိလာနိုင်တယ်..."

စုန့်ဝေ့က ရင်ထဲတွင် မျှော်လင့်ချက် ဖြင့် တွေးလိုက်သော်လည်း ဤသည်မှာ မျှော်လင့်ချက် သက်သက် သာ ဖြစ်ကြောင်း သူ သိသည်။

ကျိုးဟန်က သူတို့ကို လက်စားချေရန် ကူညီပေးမည်လား ဆိုသည်ကို မပြောနှင့်ဦး... ကူညီချင်လျှင်ပင် ရန်သူများ၏ ကြီးမားလှသော အဖွဲ့အစည်း ကြီးများကို ရင်ဆိုင်ရမည် ဖြစ်ရာ... အောင်မြင်နိုင်ခြေက အလွန် နည်းပါးလှသည်။

ထို့ကြောင့် လောလောဆယ်တွင် သူက ညီမလေး နှင့် အတူတူ အေးအေးချမ်းချမ်း ဖြင့် ဤဘဝကို ဖြတ်သန်းသွားချင်ရုံသာ ဖြစ်ပြီး အခြား အရာများကို မစဉ်းစားရဲသေးပေ။

"ဒါဆို မြန်မြန် သွားရအောင်... ကျိုးဟန်က ငါတို့ကို စောင့်နေပြီ"

"မျက်နှာ မကောင်းတဲ့ ပုံစံကြီး မလုပ်နေနဲ့... မင်း အခု ပုံစံက ဘယ်လို လုပ် ဆွဲဆောင်မှု ရှိမှာလဲ"

စုန့်ဝေ့က အားနာမနေဘဲ တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။

"ဟွန့်... ညီမက နတ်သမီးလေး လို လှတာ... နည်းနည်းလေး သွေးဆောင် လိုက်တာနဲ့..."

"အဲဒီ ကျိုးဟန် ဆိုတဲ့ သူက အလွယ်တကူ ကျဆင်းလာမှာပဲ"

"တကယ်တော့ သူ့ကို အလကား ပေးလိုက်သလိုပဲ"

စုန့်ယွီဆန်က ဂရုမစိုက်စွာ ဖြင့် ပြောလိုက်ပြီး ရင်ထဲတွင် အနည်းငယ် ဒေါသထွက်နေသည်။

သူမ၏ ရုပ်ရည်ကို သူမ အလွန် ယုံကြည်မှု ရှိသည်။ သူမကို မြင်ဖူးသော ယောကျ်ား တိုင်းက... ဆာလောင်နေသော ဝံပုလွေများ အလား မျက်လုံးများ နီရဲကာ ရင်ခုန်နေကြသည် မဟုတ်ပါလား။

သူမက ကိုယ်ကျင့်တရားကို စောင့်ထိန်းပြီး ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ကာကွယ်တတ်၍ သာ... မဟုတ်ပါက ယောကျ်ားများ၏ ကစားစရာ ဖြစ်သွားသည်မှာ ကြာပြီ ဖြစ်သည်။

"ညီမလေး... မင်း အရမ်း စောပြီး ပျော်မနေနဲ့ဦး"

"ကျိုးဟန်ရဲ့ ဘေးမှာ အလှအပ တွေ အများကြီး ရှိတယ်... မင်း သေချာ မကြိုးစားရင် သူ့ရဲ့ မျက်လုံးထဲ ဝင်မှာ မဟုတ်ဘူး"

အကြောင်းမှာ သူက ကျိုးဟန်ကို အမြဲတမ်း စောင့်ကြည့်နေခဲ့ပြီး စောစောက ဓားနတ်ဘုရား ကျောင်းတော် ထဲတွင် ကျိုးဟန်က ဝမ်ယွီဟယ် နှင့် နမ်းရှိုက်နေသည်ကို...

သူ သေချာ မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်။

မာနကြီးသော ဝမ်ယွီဟယ်ကို ပင် အောင်မြင်အောင် လုပ်နိုင်သည် ဆိုတော့... ကျိုးဟန်၏ နည်းလမ်းများက အလွန် အစွမ်းထက်ကြောင်း သိသာလှပြီး...

သူ၏ သဘောကောင်းသော ညီမလေးက ကျိုးဟန်၏ လက်ထဲတွင် အလွယ်တကူ ကျရှုံးသွားနိုင်သည် ဟု ထင်သည်။

"ဟက်... အစ်ကိုက ညီမကို အရမ်း အထင်သေးနေတာပဲ"

"ခဏ နေရင် ညီမရဲ့ စွမ်းဆောင်ရည်ကို သေချာ ကြည့်ထား"

စုန့်ယွီဆန်က ဂရုမစိုက်ဘဲ ယုံကြည်မှု အပြည့်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

စုန့်ဝေ့ လည်း ဤအခြေအနေကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် ဘာမှ ဆက်မပြောတော့ဘဲ အလိုအလျောက် သာ ထားလိုက်တော့သည်။

...

ကျိုးဟန်က ကံကောင်းခြင်း ဆေးရည်ကို မသောက်ရသေးပေ။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ အချိန် မိနစ် ၆၀ သာ ရှိသဖြင့် မည်သည့် အချိန်ကိုမှ အလဟဿ မဖြစ်စေချင်ဘဲ...

ဓားသင်္ချိုင်း ထဲသို့ ဝင်ရောက်ပြီးမှ သာ သောက်သုံးမည် ဖြစ်သည်။

မကြာမီ သူက ရွှေဒင်္ဂါး ၁ သိန်း အသုံးပြုကာ ဝင်ခွင့် လက်မှတ် တစ်စောင် ဝယ်ယူလိုက်ပြီး...

သို့သော် ကံမကောင်းစွာဖြင့် ဤ ဝင်ခွင့် လက်မှတ်က သာမန် အရည်အသွေး သာ ဖြစ်ပြီး နှစ်ကြိမ် သာ အဆင့်မြှင့်တင် ၍ ရသည်။

ဝင်ခွင့် လက်မှတ် (ဓားသင်္ချိုင်း) +၂

အရည်အသွေး - သာမန်

ဖော်ပြချက် - ဤ လက်မှတ် ဖြင့် အထဲတွင် ၁ နာရီ ကြာ စိန်ခေါ်နိုင်ပြီး တစ်နာရီ ပြည့်ပါက အလိုအလျောက် အပြင်သို့ ပို့ဆောင်ခံရမည်။

အထူး - သင် သည် နောက်ထပ် စိန်ခေါ်ခွင့် တစ်ကြိမ် အပို ရရှိမည်။

အထူး အစီအစဉ် တစ်ခု ပိုလာပြီး နောက်ထပ် စိန်ခေါ်ခွင့် တစ်ကြိမ် အပို ရရှိသဖြင့် ရွှေဒင်္ဂါး ၁ သိန်း သက်သာသွားသည် ဟု ဆိုနိုင်သည်။

အခြား ထူးခြားချက်များ မရှိဘဲ ပစ္စည်း ကျလာနိုင်ခြေ များကို တိုးမြှင့်ပေးနိုင်ခြင်း မရှိပေ။

ကျိုးဟန်က ဝင်ခွင့် လက်မှတ် ဖြင့် လှည့်စားရန် တွေးထားသော အကြံအစည် မှာ ကျရှုံးသွားကြောင်း သိသာလှသည်။

"အခု ကံကောင်းခြင်း ဆေးရည်ရဲ့ အဆ ၁၀၀ ပစ္စည်း ကျလာနိုင်ခြေကို ပဲ အားကိုးရတော့မယ်" ကျိုးဟန်က ရင်ထဲတွင် တီးတိုး ရေရွတ်လိုက်သည်။

ခဏ စောင့်ဆိုင်းပြီးနောက် စုန့်ဝေ့ လည်း ကတိ အတိုင်း ရောက်လာသည်။

"အစ်ကိုဟန်... ကျွန်တော်တို့ ရောက်ပြီ"

စုန့်ဝေ့က ပြုံးကာ ဆက်ပြောလိုက်သည်။

"ဒါက ကျွန်တော့် ညီမ ပါ... သူ့ရဲ့ စွမ်းအားက နည်းနည်း အားနည်းလို့... အစ်ကိုဟန်... သူလည်း ကျွန်တော်တို့နဲ့ အတူ ဓားသင်္ချိုင်း ထဲ ဝင်လို့ ရမလား လို့"

မူလက သူက ညီမလေး နှင့် ကျိုးဟန် တို့ကို သီးသန့် ထားပေးချင်ပြီး အနှောင့်အယှက် မဖြစ်စေချင်သော်လည်း...

ညီမလေးက ကိစ္စများကို ဖျက်ဆီးပစ်မည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် ဘေးမှ စောင့်ကြည့်ပေးရန် လိုအပ်သည်။

ဤတစ်ကြိမ် တွင်တော့ ရိုးရှင်းစွာ အဆက်အသွယ် လုပ်ပြီး တစ်ယောက်ကို တစ်ယောက် သိကျွမ်းအောင် လုပ်ပေးရုံသာ ဖြစ်ပြီး...

လောလောဆယ်တွင် အမြန် မလုပ်ဘဲ ဖြည်းဖြည်းချင်း လုပ်ရမည် ဖြစ်သည်။

ကျိုးဟန် လည်း ဘေးရှိ စုန့်ယွီဆန်ကို ချက်ချင်း သတိထားမိလိုက်သည်။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ အလွန် လှပသော မိန်းကလေး တစ်ယောက် ဖြစ်ရာ လူများ၏ အာရုံကို အလွန် ဖမ်းစားနိုင်ပြီး...

လူအုပ် ထဲတွင် ထင်းထွက်နေကာ ဆွဲဆောင်မှု အလွန် ရှိသည်။

နူးညံ့ သိမ်မွေ့ပြီး ချစ်စရာ ကောင်းကာ ကျစ်ဆံမြီး နှစ်ဖက် ဖြင့် အိမ်နီးချင်း ညီမလေး တစ်ယောက် အလား ဖြူစင် ရှက်ရွံ့နေသည်။

ခန္ဓာကိုယ် ဖွံ့ဖြိုးမှုကလည်း အလွန် ကောင်းမွန်ပြီး အရွယ်အစား မသေးငယ်ပေ။

"အင်း... လူတစ်ယောက် ပိုလာလည်း ကိစ္စ မရှိပါဘူး"

ကျိုးဟန်က အကဲခတ် နေသော မျက်လုံးများကို သဘာဝကျစွာ ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး တည်ငြိမ်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"ဒါဆိုရင် အစ်ကိုဟန်ကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်... ဒုက္ခပေးသလို ဖြစ်သွားပြီ"

"ညီမလေး... အစ်ကိုဟန်ကို နှုတ်ဆက်လိုက်လေ"

စုန့်ဝေ့က ငေးမောနေသော ညီမလေးကို ကြည့်ပြီး အလျင်အမြန် သူမ၏ မျက်စိရှေ့တွင် လက်ကို ယမ်းပြလိုက်ကာ...

ငေးမောနေသော အခြေအနေ မှ နိုးထလာစေသည်။

"အာ... အို အို"

စုန့်ယွီဆန်က ဘာတွေ တွေးနေသလဲ မသိဘဲ မျက်နှာလေး နီရဲသွားကာ အလောတကြီး ဖြင့် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

ကျိုးဟန် ဤမျှ ချောမောလိမ့်မည် ဟု သူမ လုံးဝ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ဘဲ တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ရုံ နှင့်...

ရင်ခုန် စိတ်လှုပ်ရှား သွားရပြီး...

အထူးသဖြင့် သူ့ကိုယ်ပေါ်ရှိ လွှမ်းမိုးမှု ရှိသော အရှိန်အဝါက စုန့်ယွီဆန်ကို သူ့ရင်ခွင် ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားချင်စိတ် ပေါ်လာစေသည်။

"မင်း ဘာတွေ လုပ်နေတာလဲ"

"အစ်ကိုဟန်ကို မြန်မြန် နှုတ်ဆက်လိုက်လေ"

စုန့်ဝေ့က နဖူးကို လက်ဖြင့် ဖိကာ အနည်းငယ် ဘာပြောရမှန်း မသိ ဖြစ်သွားသည်။

ညီမလေး၏ အပြုအမူက အရူး တစ်ယောက် လို ဖြစ်နေပြီး ဤသို့ ဆိုလျှင် ကျိုးဟန်၏ စိတ်ဝင်စားမှုကို ဘယ်လို လုပ် ရယူနိုင်မည်နည်း။

ထို့ကြောင့် လျှောက်သွားကာ တိုးတိုးလေး သတိပေးလိုက်သည်။

"အင်း"

စုန့်ယွီဆန်က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး စိတ်ခံစားမှုကို ပြင်ဆင်လိုက်ကာ...

ယုံကြည်မှု ရှိသော အပြုံး ဖြင့် ကျိုးဟန် ထံသို့ လျှောက်သွားလိုက်သည်။

မူလက အစ်ကို ဖြစ်သူ စုန့်ဝေ့ ပြောခဲ့သော ကိစ္စကို အနည်းငယ် တွန့်ဆုတ်နေခဲ့သော်လည်း...

ကျိုးဟန်၏ ချောမောမှုကို မြင်လိုက်ရပြီးနောက် သူမ၏ ရင်ထဲရှိ တွန့်ဆုတ်မှုများ ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားပြီး...

အလွန် ဝမ်းသာ ပျော်ရွှင်သွားသည်။

'သူ့ရဲ့ စိတ်ဝင်စားမှုကို ငါ ဘယ်လို ရယူရမလဲ'

'တိုက်ရိုက် သွားပြီး ဖက်လိုက်တာ မျိုးက သေချာပေါက် မဖြစ်နိုင်ဘူး... ဒါက အရမ်း ပေါ့ပျက်လွန်းတယ်'

'ဒါဆိုရင် ပထမဆုံး အနေနဲ့ ကျိုးဟန်ရဲ့ ရင်ထဲမှာ အထင်ကြီးစရာ လေး တစ်ခု ဖန်တီးရမယ်'

စုန့်ယွီဆန်က ရင်ထဲတွင် ဟိုတွေးဒီတွေး ဖြင့် အပြင်ဘက်တွင် အလွန် တည်ငြိမ်စွာ ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"အစ်ကိုဟန်... မင်္ဂလာပါ... ကျွန်မက စုန့်ယွီ... အား"

စုန့်ယွီဆန်က မြေပြင်ပေါ်ရှိ ငှက်ပျောသီး အခွံကို သတိမထားမိဘဲ တိုက်ရိုက် နင်းမိသွားပြီး...

'ရွှစ်' ဟူသော အသံ နှင့်အတူ...

သူမ၏ စွမ်းရည် ဖြင့် ဆိုလျှင် သာမန် အချိန်များ တွင် သေချာပေါက် အလွယ်တကူ ဖြေရှင်းနိုင်မည် ဖြစ်သော်လည်း...

ယခု သူမ တစ်ကိုယ်လုံးက ကျိုးဟန်ကို သူမ အပေါ် ချစ်မိသွားစေရန် မည်သို့ လုပ်ရမည် ကိုသာ တွေးနေသဖြင့်...

ချက်ချင်း တုံ့ပြန်နိုင်စွမ်း မရှိဘဲ အော်ဟစ်လိုက်ကာ မျက်နှာလေး ဖြူရော်သွားပြီး...

သူမက ရှေ့သို့ လျင်မြန်စွာ ပြုတ်ကျသွားတော့သည်။

"ဘုန်း"

စုန့်ယွီဆန်က ကျိုးဟန်၏ ရင်ခွင်ထဲသို့ တိုက်ရိုက် ဝင်တိုက်မိသွားပြီး နူးညံ့ အိစက် နေသည်။

ကျိုးဟန် ချက်ချင်းပင် အပျိုစင် တစ်ယောက်၏ မွှေးရနံ့ကို ရရှိလိုက်ပြီး အလွန် မွှေးပျံ့လှသည်။

"မင်း အဆင်ပြေရဲ့လား"

ကျိုးဟန်က သူမ၏ ခါးကို ဖက်ထားကာ နူးညံ့စွာ မေးလိုက်သည်။

အလှအပ လေး တစ်ယောက် ကိုယ်တိုင် လာရောက် ဖက်တွယ်ခြင်းကို ငြင်းပယ်စရာ အကြောင်း မရှိပေ။

"အာ... ကျွန်မ..."

စုန့်ယွီဆန်က ရှက်ရွံ့ ဝမ်းသာ ဖြစ်သွားပြီး ကျိုးဟန်ကို အနီးကပ် ကြည့်လိုက်ရသဖြင့် ပိုမို ချောမောနေပြီး...

မကောင်းဆိုးဝါး ဆန်သော မျက်လုံးများက သူမကို ရင်ခုန်သွားစေကာ...

ဦးနှောက် ပင် အလုပ်မလုပ်တော့ဘဲ ဘာပြောရမှန်း မသိ ဖြစ်သွားသည်။

"ဒါနဲ့... မင်း နာမည်က စုန့်ယွီ လား... စုန့်ယွီအား လား"

ကျိုးဟန်က နောက်ပြောင်ကာ မေးလိုက်ပြီး သူမကို ဆွဲထူပေးလိုက်သည်။

"အစ်ကိုဟန်... ကျွန်မ နာမည်က စုန့်ယွီဆန် ပါ... ယွီဆန် လို့ ခေါ်လို့ ရပါတယ်"

ရင်ခွင် ထဲမှ ထွက်လာပြီးနောက် သူမက ဆံပင် များကို သပ်တင်ကာ သဘာဝကျစွာ ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"အင်း... သိပါပြီ... အခု ဓားသင်္ချိုင်း ထဲ ဝင်ကြရအောင်" ကျိုးဟန်က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး အချိန် ဆက်မဆွဲတော့ပေ။

ဓား ရရှိပြီးနောက် မှ မိန်းကလေး များကို တွဲလျှင်လည်း နောက်မကျသေးပေ။

ယခု အဓိက ကိစ္စက အရေးကြီးသည်။

"ညီမလေး... မင်း တော်တော် တော်တာပဲ"

စုန့်ဝေ့က ဘေးမှ မျက်စိ မှိတ်ပြကာ တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။

မူလက သူမ၏ အခြေအနေကို စိုးရိမ်နေခဲ့သော်လည်း... တွေ့တွေ့ချင်း ကိုယ်တိုင် လာရောက် ဖက်တွယ်လိမ့်မည် ဟု မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။

ဤမျှ တက်ကြွနေသဖြင့် ကျိုးဟန်ကို အောင်မြင်စွာ ရယူနိုင်မည့် အခွင့်အရေးက အလွန် ကြီးမားလှသည်။

"ဟွန့်" စုန့်ယွီဆန်က ချစ်စရာကောင်းစွာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြီး ဂရုမစိုက်တော့ပေ။

သူမက လုံးဝ တမင် လုပ်ခဲ့ခြင်း မဟုတ်ကြောင်း ပြောနိုင်မည်လား။

သူမက ကျိုးဟန်ကို သူမ၏ အပြည့်စုံဆုံး အသွင်အပြင်ကို ပြသချင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပြီး...

တွေ့တွေ့ချင်း ဤကဲ့သို့သော အခြေအနေ မျိုး ဖြစ်သွားလိမ့်မည် ဟု မမျှော်လင့်ထားခဲ့သဖြင့် ရင်ထဲတွင် အနည်းငယ် စိုးရိမ်နေပြီး ကျိုးဟန်က သူမကို မည်သို့ ထင်မြင်သွားမည် ကို မသိပေ။

"ဟေ့ကောင်... မင်းတို့ ဘက်မှာ သုံးယောက် ရှိတယ် ဆိုတော့... ငါ့ကို လည်း အဖွဲ့ထဲ ပေးဝင်ပါလား"

ခေါင်းတုံး နှင့် လူထွားကြီး တစ်ယောက် လျှောက်လာပြီး အစွမ်းထက်သော အရှိန်အဝါ ဖြင့် အနည်းငယ် ကြမ်းတမ်းကာ အသံကျယ်ကျယ် ဖြင့် ပြောလိုက်ပြီး အမြဲတမ်း မောက်မာနေကျ ဖြစ်ကြောင်း သိသာလှသည်။

သူ၏ မျက်လုံးများက အစ ကတည်းက စုန့်ယွီဆန်၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် သာ ရစ်ဝဲနေပြီး...

အဖွဲ့ထဲ ဝင်ချင်သည့် ရည်ရွယ်ချက် မှာ သေချာပေါက် အရက်မူးနေသူ၏ ရည်ရွယ်ချက်က အရက် မဟုတ်ဘဲ အခြား အရာ ဖြစ်နေခြင်း ပင်။

"အို... မင်းက ဘယ်သူလဲ"

ကျိုးဟန်က ရှေ့တွင် လာပိတ်နေသော သူကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် မျက်မှောင်ကြုတ် သွားသော်လည်း ချက်ချင်း မတိုက်ခိုက်သေးဘဲ အရင် မေးလိုက်သည်။

ထို့နောက် သူက လှည့်ကာ စုန့်ဝေ့ မောင်နှမကို မေးလိုက်သည်။

"ဒီလူက မင်းတို့နဲ့ သိလား"

အကယ်၍ သိကျွမ်းသူ ဖြစ်ပါက သူ့ကို သတ်ပစ်လိုက်လျှင် သိပ်မကောင်းပေ။

"ဒီ... ဒီလူ... ကျွန်တော်တို့ မသိဘူး"

"သူ့နာမည်က ရွှီကွမ်... သူက..."

စုန့်ဝေ့၏ မျက်နှာက ဖြူရော်သွားပြီး နှုတ်ခမ်းများ ပင် အနည်းငယ် တုန်ယင်နေကာ ရင်ထဲတွင် အလွန် ကြောက်ရွံ့နေပြီး ထစ်အ ထစ်အ ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ရပါပြီ... ဆက်မပြောနဲ့တော့... သူက ဘယ်သူလဲ... ဘာတွေ လုပ်ခဲ့ဖူးလဲ ဆိုတာ... ငါ နည်းနည်းလေးမှ စိတ်မဝင်စားဘူး"

ကျိုးဟန်က ချက်ချင်း လက်ကာပြကာ စုန့်ဝေ့၏ စကားကို ဖြတ်လိုက်ပြီး ဂရုမစိုက်စွာ ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"မသိဘူး ဆိုရင်တော့ ပိုလွယ်သွားပြီ" သူ၏ မျက်နှာ ပေါ်တွင် အပြုံး တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

"ဟေ့ကောင်... မင်းက နည်းနည်း မောက်မာနေပါလား"

"မင်း ရွှီ အဘိုးရဲ့ နာမည်ကို တောင် မကြားဖူးဘူးလား"

ရွှီကွမ်က ခေါင်းတုံးကို ပွတ်ကာ မျက်နှာပေါ်တွင် ရက်စက်သော အပြုံးများ ထွက်ပေါ်လာပြီး ဒေါသတကြီး ပြောလိုက်သည်။

အဓိက အားဖြင့် ကျိုးဟန်၏ ကြွားလုံးထုတ်သော စကားများက သူ့ကို ဒေါသထွက်စေခဲ့သည်။

အကြောင်းမှာ အခြား သူများ သူ၏ ရှေ့တွင် ကြွားလုံးထုတ်သည်ကို သူ မုန်းတီးသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

"ကျိုးဟန်... ကျွန်မ... ကျွန်မ အရမ်း ကြောက်တယ်"

ရွှီကွမ်၏ ကျူးကျော်ချင်သော မျက်လုံးများက သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ် ပေါ်တွင် အဆက်မပြတ် ရစ်ဝဲနေသည်ကို ခံစားလိုက်ရသဖြင့်...

စုန့်ယွီဆန်၏ ခန္ဓာကိုယ် လေး အနည်းငယ် ကျုံ့ဝင်သွားပြီး အနားသို့ ကပ်လာကာ မျက်လွှာ ချထားပြီး ချစ်စရာ ကောင်းသော အသွင်အပြင်ကို ပြသနေသည်။

တကယ် ကြောက်တာလား ဒါမှမဟုတ် အားနည်းချင်ယောင် ဆောင်နေတာလား ဆိုတာတော့ မသိပေ။

"မကြောက်ပါနဲ့... တစ်မိနစ် လောက် အချိန်ပေး... သူ့ကို ငါ ရှင်းလိုက်မယ်"

ကျိုးဟန်က သူမ၏ လက်လေးကို ဆုပ်ကိုင်ကာ နှစ်သိမ့်စွာ ပြုံးပြလိုက်သည်။

"မြန်မြန် လာကြည့်ကြ... တစ်ယောက်ယောက်က သေချင်လို့ သွေးရောင် သရဲ ကို သွားစော်ကားနေတယ်... တကယ် သေလမ်း ရှာနေတာပဲ"

"ကျွတ် ကျွတ် ကျွတ်... သွေးရောင် သရဲ ဆိုတာ ဘုရင်အဆင့် တွေကို တောင် သတ်နိုင်တဲ့ လူကြမ်းကြီး လေ... ဘယ်သူက မျက်စိ မပါဘဲ သွားစော်ကားတာလဲ"

"ဟိုမှာ ကြည့်... အဲဒီ လူငယ်လေး ပဲ... သတ္တိ နည်းနည်း ကောင်းနေတယ်... လောကဓံရဲ့ ရိုက်နှက်မှုကို မကြုံဖူးသေးဘူး ထင်တယ်"

"ဟဲဟဲ... ကြည့်ရတာ အသစ်လေး ပဲ... ပြီးတော့ မျက်နှာစိမ်း လည်း ဖြစ်တယ်... ရှေးဟောင်း ဓားသင်္ချိုင်း ထဲကို ပထမဆုံး အကြိမ် ဝင်တာ ဖြစ်မယ်... သွေးရောင် သရဲ ရဲ့ နာမည်ကို မကြားဖူးလို့ နေမှာပေါ့"

"ဒီ လူငယ်လေး တော့ ဒုက္ခရောက်တော့မယ်... သွေးရောင် သရဲ က ဒေါသ အရမ်း ထွက်နေပြီ"

"ဒါကြောင့် ပြောတာပေါ့... လူ ဆိုတာ နှိမ့်ချတတ်ရမယ်... မနိုင်ရင် အမြီးကုပ် နေရမယ်... အရှုံးပေးသင့်ရင် အရှုံးပေးရမယ်"

"ကြည့်ရတာ မင်းမှာ အတွေ့အကြုံ တွေ အများကြီး ရှိပုံ ရတယ်... အပြင်မှာ အမြဲတမ်း အောက်ကျို့ နေရတာ မဟုတ်လား"

"ငရဲပြည်က မင်းအဘိုးကို သွားမေးကြည့်... အောက်ကျို့ မနေရင်... သင်္ချိုင်း ပေါ်က မြက် တွေ တောင် သုံးမီတာ လောက် ရှည်နေလောက်ပြီ"

...

မကြာမီ သွေးရောင် သရဲ ရွှီကွမ် ထွက်ပေါ်လာမှုက လူများ၏ အာရုံကို ဖမ်းစားသွားသည်။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ဖရဲသီး စားပြီး ပွဲကြည့်ခြင်းက လူသား၏ သဘာဝ ပင် ဖြစ်ပြီး မည်သည့် နေရာ တွင် မဆို အတူတူ ပင် ဖြစ်ကာ သဘာဝ အတိုင်း ပင် ဖြစ်သည်။

မကြာမီ အားလုံးက ဆွေးနွေးလာကြပြီး မျက်နှာပေါ်တွင် ရွှီကွမ်ကို ကြောက်ရွံ့မှုများ ရှိနေသော်လည်း ကျိုးဟန် အတွက် နှမြောမှုများက ပိုမို များပြားနေသည်။

အကြောင်းမှာ သူတို့၏ အမြင်တွင် ကျိုးဟန်က မကြာမီ ဒုက္ခရောက်တော့မည် ဖြစ်သည်။

ဤ နေရာက ငါးနှင့် နဂါး ရောနှောနေသော နေရာ ဖြစ်ပြီး အဖွဲ့အစည်း အသီးသီး နှင့် သီးသန့် လူများ အမြဲတမ်း ထွက်ပေါ်လာတတ်ကာ... နေ့စဉ် နေ့တိုင်း လူသတ် ပစ္စည်း လု သည့် ပြဇာတ်များက အမြဲတမ်း ကပြနေပြီး...

အသက်ရှင် ကျန်ရစ်နိုင်သူများက စွမ်းအား ကြီးမားသော သူများ သို့မဟုတ် အောက်ကျို့ နေနိုင်သော သူများ သာ ဖြစ်သည်။

ကျိုးဟန်က လူငယ် သွေးဆူ နေသည်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် အောက်ကျို့ နေရန် မှာ...

သေချာပေါက် မဖြစ်နိုင်ပေ။

"ဟဲဟဲ... ငါ တိုက်ရိုက် ပဲ ပြောလိုက်မယ်"

"ဒီ အလှလေးကို ငါ သဘောကျတယ်... ငါ့ကို တစ်ခါ လောက် ပျော်ခွင့် ပေးရင်... ဒီနေ့ မင်းတို့ကို လွှတ်ပေးမယ်"

ရွှီကွမ်က ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပင် ပြောလိုက်ပြီး အေးစက်သော အပြုံး ဖြင့် အလွန် ကြမ်းတမ်းသော အမူအရာ ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

ဤကဲ့သို့သော ကိစ္စမျိုးက နတ်ဘုရားနှင့် နတ်ဆိုး ကမ္ဘာကြီးတွင် အလွန် အဖြစ်များပြီး အထူးသဖြင့် တောရိုင်း နေရာများတွင်...

ဥပဒေ မရှိ... စည်းကမ်း မရှိ... စွမ်းအား ကြီးသူက အဘိုးကြီး ပဲ။

အားနည်းသော သူများက အောက်ကျို့ နေရမည် သို့မဟုတ် နောက်ခံ တစ်ခု ရှာဖွေ ရမည်။

မဟုတ်ပါက အနိုင်ကျင့် ခံရမည် သို့မဟုတ် အသတ်ခံရမည် သာ ဖြစ်သည်။

"အစ်ကိုဟန်... ကျွန်မ..."

စုန့်ယွီဆန်က ရွှီကွမ်၏ စကားကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် ခန္ဓာကိုယ် တစ်ချက် တုန်ယင်သွားပြီး အလျင်အမြန် ပြောလိုက်သည်။

သူမ တကယ် ကြောက်နေပြီ ဖြစ်သည်။ ကျိုးဟန်၏ စရိုက်ကို သူမ မသိပေ။

အကယ်၍ ကျိုးဟန်က သူမကို တကယ် လွှဲပြောင်းပေးလိုက်ရင် ဘယ်လို လုပ်မလဲ။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ဤ ရွှီကွမ်ကို ကြည့်ရသည်မှာ ရက်စက် ကြမ်းတမ်းသူ တစ်ယောက် ဖြစ်ပြီး...

ကျိုးဟန်က ပြဿနာကို ကြောက်၍ သူမကို လွှဲပြောင်းပေးလိုက်ခြင်း ကလည်း ဖြစ်နိုင်ခြေ ရှိပြီး ဤကဲ့သို့သော ကိစ္စများက မနည်းလှပေ။

"မပြောနဲ့တော့... ငါ ဘာလုပ်ရမလဲ ဆိုတာ သိတယ်"

"မင်းလို အရမ်း လှတဲ့ မိန်းကလေး မပြောနဲ့... သာမန် ရုပ်ရည် ရှိတဲ့ မိန်းကလေး ဖြစ်ရင် တောင်... ဒီလို တိရစ္ဆာန် ကို အခွင့်အရေး ပေးမှာ မဟုတ်ဘူး"

ကျိုးဟန်က ပြုံးကာ ပြောလိုက်ပြီး သူမ ပြောချင်သော စကားများကို ဖြတ်ပြောလိုက်ကာ မျက်လုံးများက တဖြည်းဖြည်း အေးစက်လာသည်။

ကျိုးဟန်က သူမ၏ အလှအပကို ချီးကျူးလိုက်သည်ကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် စုန့်ယွီဆန်၏ ရင်ထဲတွင် ချိုမြိန်သွားသော်လည်း မကြာမီ ကျိုးဟန်၏ အခြေအနေကို စိုးရိမ်လာသည်။

သွေးရောင် သရဲ ၏ နာမည်ကို သူမ သေချာပေါက် ကြားဖူးပြီး မကောင်းမှု အားလုံးကို လုပ်ဆောင်တတ်သော၊ ရက်စက် ကြမ်းတမ်းသော သူ တစ်ယောက် ဖြစ်ကာ...

အဓိက အားဖြင့် စွမ်းအား ကလည်း အလွန် အစွမ်းထက်လှသည်။ အကယ်၍ မစွမ်းထက်ပါက အခြား သူများ၏ သတ်ဖြတ်ခြင်းကို ခံရသည်မှာ ကြာပြီ ဖြစ်သည်။

ကျိုးဟန်က အပို စကားများ မပြောတော့ဘဲ တော်ဝင် နာမည်ကျော် ဓား ကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။

"ဟေ့ကောင်... မင်းက တကယ် သတ္တိ ရှိတာပဲ... ငါ့ ရှေ့မှာ ဓား ဆွဲထုတ်ရဲတယ် ပေါ့"

"နောက်ထပ်... မင်းကို ရက်စက်မှု ဆိုတာ ဘာလဲ ဆိုတာ ပြပေးမယ်"

ကျိုးဟန် ဓား ဆွဲထုတ်လိုက်သည်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် ရွှီကွမ် အနည်းငယ် ကြောင်အမ်းအမ်း ဖြစ်သွားပြီးနောက် ဒေါသတကြီး ရယ်မောလိုက်သည်။

နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာမြင့်ခဲ့ပြီ... သူ၏ ရှေ့တွင် ဓား ဆွဲထုတ်ရဲသူ မရှိခဲ့ပေ။

လူငယ်လေး တစ်ယောက်က ဤမျှ မောက်မာနေသည် ဆိုတော့...

လူများက သွေးရောင် သရဲ ၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းမှုကို မေ့သွားကြပြီ ထင်သည်။

"ဒီနေ့... မင်း ငါ့ရဲ့ သွေးသတ် ဓား အောက်မှာ သေရတာ... မင်းရဲ့ ဂုဏ်ယူစရာ ပဲ"

ရွှီကွမ်၏ စကား အဆုံး တွင် အနီရဲရဲ သွေးရောင်များ ထွက်ပေါ်နေပြီး သတ်ဖြတ်ခြင်း အငွေ့အသက်များ ပြည့်နှက်နေသော ဓား တစ်လက်က သူ၏ လက်ထဲတွင် ထွက်ပေါ်လာသည်။

သွေးသတ် ဓားကို ကိုင်ဆောင်လိုက်ချိန်တွင် ရွှီကွမ်၏ အရှိန်အဝါက ကောင်းကင် နှင့် မြေကြီး ပြောင်းပြန် ဖြစ်သွားသကဲ့သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး...

သူက ရက်စက် သွေးဆာသော သွေးရောင် သရဲ တစ်ကောင် အလား ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်အဝါ ကြီးက လှိုင်းလုံး ကြီး တစ်ခု အလား ပြေးဝင်လာကာ...

အဝေးမှ ကြည့်နေသော လူများ ပင် အသက်ရှူ မဝ ဖြစ်သွားကြပြီး အလွန် အစွမ်းထက်လှသည်။