အခန်း ၁၂၅

အခန်း (၁၂၅) မင်းကို ခေါ်ပြီး ပျံသန်းမယ်

"ဓားသင်္ချိုင်း ထဲမှာ အရည်အသွေး ကောင်းတဲ့ ဓား ရဖို့ နေရာ လေးခု ရှိတယ်"

"အဲဒါတွေက ကျောက်ရည်ပူ တောင်၊ လေဆင်နှာမောင်း ချိုင့်ဝှမ်း၊ သစ်မာတော နဲ့ ရေခဲဂူ တို့ပဲ"

အရေးကြီးသော ကိစ္စများကို ပြောဆိုချိန်တွင် စုန့်ယွီဆန်က အလွန် တည်ငြိမ်စွာ ဖြင့် စကားများ တရစပ် ပြောဆိုနေသည်။

"ဒါက ဓာတ်ကြီး လေးပါး ကို ကိုယ်စားပြု တဲ့ ပုံပဲ"

"မီး၊ လေ၊ သစ်သား၊ ရေခဲ"

ကျိုးဟန်က ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာ ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"ဟုတ်တယ်... ကျွန်မ သဘောကျတဲ့ ယောကျ်ားက တကယ် ဉာဏ်ကောင်းတာပဲ"

စုန့်ယွီဆန်က ချီးကျူးသော အကြည့် ဖြင့် ကြည့်ကာ ပြန်လည်၍ နောက်ပြောင်တဲ့ ပုံစံ သို့ ပြောင်းလဲသွားပြန်သည်။

တကယ်ကို ချိုမြိန်ပြီး ဆားငန်သော အရသာ မျိုးစုံ ရှိသည့် မိန်းကလေး ပင်။

"ဒီ နေရာ လေးခု ရဲ့ အလယ်ပိုင်း မှာ အစွမ်းထက်တဲ့ ဓားသခင် တွေ ရှိတယ်"

"ဘယ်သူမှ သွားမစိန်ခေါ်ရဲကြဘူး... သွားစိန်ခေါ်တဲ့ သူတွေ ရှိရင်လည်း နောက်ဆုံးမှာ သတင်း အစအန တောင် မရတော့ဘူး"

ဤသို့ ပြောလိုက်ချိန်တွင် စုန့်ယွီဆန်၏ မျက်နှာထားက အနည်းငယ် လေးနက်လာပြီး ကျိုးဟန်ကို စိုက်ကြည့်နေသည်။

အဓိပ္ပာယ်မှာ အလွန် ရှင်းလင်းပြီး ကျိုးဟန်ကို သွားမစိန်ခေါ်ရန် သတိပေးနေခြင်း ဖြစ်သည်။ အလွန် အန္တရာယ် များသဖြင့် သူမ အခက်အခဲ များစွာ ဖြင့် ရှာဖွေတွေ့ရှိထားသော ယောကျ်ားကို အသက် မဆုံးရှုံးစေချင်ပေ။

"အို... သခင်ရဲ့ အောက်မှာ ဘယ်လို အဆင့်တွေ ရှိလဲ"

ကျိုးဟန်က သူမ၏ ဆိုလိုရင်းကို သေချာပေါက် သိသဖြင့် ပြုံးကာ မေးလိုက်သည်။

"ဓားသင်္ချိုင်း ထဲက စောင့်ရှောက်သူတွေ ရဲ့ အဆင့် တွေကို ပြောပြမယ်"

"ဗိုလ်မှူး၊ တပ်မှူး၊ စစ်သူကြီး နဲ့ သခင် စသဖြင့် ရှိတယ်"

စုန့်ယွီဆန်က ခဏ ရပ်ပြီး ဆက်ပြောသည်။

"ဓားသင်္ချိုင်း ဗိုလ်မှူး နဲ့ ဓားသင်္ချိုင်း တပ်မှူး တွေကို သတ်ရင် ကြယ်ရောင်အဆင့် နဲ့ ဘုရင်အဆင့် ဓားတွေ ကျလာနိုင်တယ်"

"စစ်သူကြီး နဲ့ သခင် ကို သတ်ရင် ဘုရင်အဆင့် နဲ့ ဧကရာဇ်အဆင့် ဓားတွေ ကျလာနိုင်တယ်"

"အော်... နားလည်ပြီ"

"ဒါဆို အစ်ကိုဟန် ဘယ်နေရာကို အရင် သွားမလဲ" စုန့်ယွီဆန်က မေးလိုက်သည်။

"အနီးဆုံး နေရာကို ပဲ သွားတာပေါ့"

ကျိုးဟန်က စဉ်းစားပြီးနောက် ပြောလိုက်သည်။

မူလက လေဆင်နှာမောင်း ချိုင့်ဝှမ်း ဟု ပြောရန် စဉ်းစားထားသော်လည်း ၎င်းမှာ သူ ကျွမ်းကျင်သော ဓာတ် ဖြစ်သဖြင့် အနီးဆုံး နေရာကိုသာ ရွေးချယ်လိုက်သည်။

အကြောင်းမှာ နေရာ လေးခု စလုံးကို သူ သွားရောက် ကြည့်ရှုချင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

"အနီးဆုံးက ကျောက်ရည်ပူ တောင် ပဲ"

"ဒါဆို ကျောက်ရည်ပူ တောင် ကို ပဲ သွားမယ်"

"သွားမယ်... ကျွန်မ နောက်က လိုက်ခဲ့"

မကြာမီ သူတို့ နှစ်ယောက်က ဆုံးဖြတ်ချက် ချကာ ကျောက်ရည်ပူ တောင် သို့ ထွက်ခွာသွားကြသည်။

လမ်းခရီး တွင် ဝိညာဉ် သားရဲ အချို့ နှင့် ကြုံတွေ့ရသော်လည်း ကျိုးဟန်က အလွယ်တကူ ရှင်းလင်းပစ်လိုက်သည်။

ဤ ဝိညာဉ် သားရဲ များကို သတ်ဖြတ်ပြီးနောက် မည်သည့် ပစ္စည်းမှ မကျလာဘဲ အတွေ့အကြုံ အနည်းငယ် သာ ရရှိသဖြင့်...

ကျိုးဟန်က သူတို့ အပေါ်တွင် အချိန် အများကြီး မဖြုန်းတော့ပေ။

မကြာမီ ကျောက်ရည်ပူ တောင် ၏ အဝင်ပေါက် သို့ ရောက်ရှိသွားပြီး အဝင်ပေါက်က အလွန် ကျယ်ဝန်းကာ လူ ဆယ်ယောက် ကျော် ပြိုင်တူ ဝင်ရောက်နိုင်ပြီး နေရာ အများကြီး ကျန်သေးသည်။

ပူပြင်းသော လေလှိုင်းများ တိုက်ခတ်လာပြီး အပူငွေ့ ထဲတွင် ကြမ်းတမ်းသော ဓားချီများ လည်း ပါဝင်နေကာ...

စွမ်းအား အားနည်းသော သူများ ဆိုလျှင် ဤ အရှိန်အဝါကို ခံနိုင်ရည် ရှိရန် ပင် အလွန် ခက်ခဲမည် ဖြစ်သည်။

"ဒီနေရာက ကျောက်ရည်ပူ တောင် ပဲ... အထဲမှာ မီးဓာတ် ဓားချီတွေ ပြည့်နှက်နေပြီး ရင်ဆိုင်ရ အရမ်း ခက်တယ်"

"ဟို ကျောက်ရည်ပူ ကန် ကို မြင်လား... အဲဒီထဲမှာ အစွမ်းထက်တဲ့ သူတွေ ရဲ့ အရိုးတွေ အများကြီး အရည်ပျော်သွားခဲ့ဖူးတယ်"

"ဒါကြောင့် သေချာပေါက် သတိထားရမယ်... လုံးဝ ပေါ့ဆလို့ မရဘူး ကြားလား"

စုန့်ယွီဆန်က ကျိုးဟန်၏ လက်ကို ဆွဲကာ လေးနက်သော မျက်နှာထား ဖြင့် သတိပေးလိုက်သည်။

ကျိုးဟန်က သူ၏ စွမ်းအားကို အားကိုးပြီး ပေါ့ဆသွားမည်ကို သူမ စိုးရိမ်သဖြင့် ထပ်ခါတလဲလဲ သတိပေးနေခြင်း ဖြစ်သည်။

"ကောင်းပါပြီ... ကောင်းပါပြီ... သိပါပြီ"

"မင်းလို အလှလေးကို တောင် ငါ အရသာ မခံရသေးတာ"

"ငါ သေရက်ပါ့မလား"

ကျိုးဟန်က နောက်ပြောင်ကာ ပြောလိုက်ပြီး စုန့်ယွီဆန်၏ ဂရုစိုက်မှုကို ခံစားရသဖြင့် ရင်ထဲတွင် နွေးထွေးကာ ကြည်နူးသွားသည်။

"လူဆိုး... အမြဲတမ်း နောက်နေတာပဲ"

"ဒီလို အချိန် မျိုးမှာ တောင် ဒါတွေ ပြောနေသေးတယ်"

စုန့်ယွီဆန်က လက်သီးလေး ဖြင့် လှမ်းထုလိုက်သည်။

နောက်တာက နောက်တာပဲ ဖြစ်ပေမယ့် အသက် ကို တော့ နောက်ပြောင်၍ မရပေ။

"ဘယ်သူက အရင် မရိုးမသား လုပ်တာလဲ"

"ငါက မင်းဆီက သင်ယူထားတာ လေ"

ကျိုးဟန်က အပြစ်ကင်းစွာ ဖြင့် ပြန်ပြောလိုက်သည်။ ဒီ မိန်းမက နည်းနည်း အကြောင်းပြချက် မခိုင်လုံဘူး။

သူမက ငါ့ကို နောက်ပြောင်လို့ ရပြီး ငါက သူမကို နောက်ပြောင်လို့ မရဘူး။

"ကောင်းပါပြီ... ကောင်းပါပြီ... ဘာပဲ ဖြစ်ဖြစ် သတိထား ထပ်ပြီး သတိထား"

"ငါတို့ အခု ဝင်ကြရအောင်"

စုန့်ယွီဆန်က အမေ အိုကြီး တစ်ယောက် အလား ထပ်မံ သတိပေးလိုက်ပြန်သည်။

သို့သော် ကျိုးဟန်က မငြီးငွေ့သည့် အပြင် အလွန် ပျော်ရွှင်နေသည်။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ အလှအပ ၏ ဂရုစိုက်မှုကို ခံရခြင်းမှာ လူတိုင်း ခံစားရနိုင်သော အရာ မဟုတ်ပါလား။

တောင် ထဲသို့ ဝင်ရောက်လိုက်သည်နှင့် ကျောက်ရည်ပူ ကန် ကြီး တစ်ခုက သူတို့ နှစ်ယောက်၏ ရှေ့တွင် ပိတ်ဆို့နေပြီး ဧရိယာက အလွန် ကျယ်ဝန်းကာ အလယ်တွင် ခြေချစရာ နေရာ လုံးဝ မရှိပေ။

ပုံမှန် အားဖြင့် ဤ ကျောက်ရည်ပူ ကန် ကို ဖြတ်သန်းချင်ပါက နှစ်ဖက်ရှိ မတ်စောက်သော ကျောက်နံရံများ မှ ဖြည်းညှင်းစွာ လျှောက်သွားရမည် ဖြစ်ပြီး...

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ပြင်းထန်သော အပူချိန်ကို ခံနိုင်ရည် ရှိရမည် ဖြစ်ကာ အနည်းငယ် ပေါ့ဆလိုက်သည်နှင့် ကျောက်ရည်ပူ ထဲသို့ ပြုတ်ကျသွားနိုင်သော အန္တရာယ် ရှိသည်။

"သွားမယ်... ညာဘက် ကျောက်နံရံ ကနေ ဖြတ်သွားကြမယ်"

စုန့်ယွီဆန်က လက်ညှိုးထိုး ကာ ပြောလိုက်သည်။

သူမ ယခင်က အကြိမ်အနည်းငယ် ရောက်ဖူးသဖြင့် ညာဘက် ကျောက်နံရံ ကို အနည်းငယ် ပိုသိပြီး သေချာပေါက် သိကျွမ်းသော နေရာ မှ သွားမည် ဖြစ်သည်။

"ဒါက အရမ်း အလုပ်ရှုပ်တယ်"

"တိုက်ရိုက် ပျံသွားလိုက်မယ်"

ကျိုးဟန်က ကျောက်နံရံကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ရာ အရမ်း မတ်စောက်လွန်းသဖြင့် ဤနေရာကို အလွန် အန္တရာယ် များသော ဧရိယာ ဟု သတ်မှတ်ထားခြင်းမှာ...

ဤ ကျောက်ရည်ပူ ကန် ကို ဖြတ်သန်းရန် ပင် အခက်အခဲ မနည်းလှပေ။

ကံကောင်းစွာဖြင့် သူ တွင် ပျံသန်းနိုင်သော စွမ်းရည် ရှိနေသဖြင့်... မဟုတ်ပါက ကျိုးဟန် သေချာပေါက် လှည့်ပြန်သွားမည်မှာ သေချာသည်။

အကယ်၍ ကျောက်ရည်ပူ ထဲသို့ ပြုတ်ကျသွားပါက အသက် ၃ ခါ ပြန်ရှင်ခွင့် ရှိလျှင် ပင် အသုံးမဝင်ပေ။

"ပျံသွားမယ်... ရှင် ပျံတတ်တယ် လား"

စုန့်ယွီဆန် အနည်းငယ် သံသယ ဖြစ်သွားသော်လည်း အနည်းငယ် စိတ်လှုပ်ရှားသွားသည်။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ လူတိုင်း ပျံသန်းချင်ကြသည် မဟုတ်ပါလား။ ပျံသန်းခြင်းက လူတိုင်း၏ အိပ်မက် ဖြစ်ပြီး...

ချစ်ရသော သူ နှင့် အတူတူ ကောင်းကင် တွင် ပျံသန်းရခြင်းက တွေးကြည့်ရုံ နှင့် ပင် အရက်မူး သလို ခံစားရစေသည်။

"သေချာပေါက် ပျံတတ်တာပေါ့... သေချာ ကြည့်ထား"

"အစ်ကိုဟန်က မင်းကို ခေါ်ပြီး ပျံသန်းမယ်"

ကျိုးဟန်က စုန့်ယွီဆန်၏ သေးသွယ်သော ခါးလေးကို တိုက်ရိုက် ဖက်ထားလိုက်ပြီး လေပြင်းများ တိုက်ခတ်လာကာ အထက် သို့ ပျံတက်သွားသည်။

စုန့်ယွီဆန်က ခန္ဓာကိုယ် ပေါ့ပါးသွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရပြီး တကယ် ပျံသန်းနေပြီ ဖြစ်သည်။

အလွန် စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ဖြင့် ဝမ်းသာအားရ အော်ဟစ်နေသည်။

ကျိုးဟန်၏ ရင်ခွင်ထဲတွင် လှုပ်ရှားနေသဖြင့် သူ့ကို အနည်းငယ် စိတ်လှုပ်ရှား လာစေသည်။

"ဘယ်လိုလဲ... ပျော်စရာ ကောင်းလား" ကျိုးဟန်က ဂုဏ်ယူစွာ ပြုံးပြီး မေးလိုက်သည်။

"ဝါး... တကယ် ပျော်စရာ ကောင်းတာပဲ"

"အစ်ကိုဟန်... ရှင် တကယ် တော်တာပဲ... ကျွန်မ ရှင့်ကို အရမ်း ချစ်တယ်"

စုန့်ယွီဆန်က ကလေးလေး တစ်ယောက် အလား စိတ်လှုပ်ရှားနေပြီး သူမ၏ မူလ ဖြူစင် ချစ်စရာ ကောင်းသော အသွင်အပြင် ကို ပြသနေသည်။

ရုတ်တရက် ကျောက်ရည်ပူ ထဲတွင် ပူဖောင်းများ ပြင်းထန်စွာ ထွက်ပေါ်လာပြီး ကျောက်ရည်ပူများ ဆူပွက်လာသည်။

"ရွှစ်" ဟူသော အသံ နှင့်အတူ အရိပ်မည်း တစ်ခုက ထိုအထဲမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး...

ပျံသန်းနေသော သူတို့ နှစ်ယောက် ထံသို့ ပြေးဝင်လာသည်။

ကြမ်းတမ်းသော မီးတောက် ဓားချီများက လွှမ်းခြုံလာသည်။

"အား"

ရုတ်တရက် ဖြစ်ပေါ်လာသော အပြောင်းအလဲ ကြောင့် စုန့်ယွီဆန် သတိဝင်လာချိန်တွင် ကြောက်လန့်တကြား အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"သေချင်နေတာပဲ... ဒီလောက်လေးနဲ့ ငါ့ကို လာချောင်းတိုက်ရဲတယ်ပေါ့"

မီးတောက် ဗိုလ်မှူး

အဆင့် - ၆၀

သွေးပမာဏ - ၄၅၀၀၀၀

တိုက်ခိုက်မှု - ၄၀၀၀၀

အကာအကွယ် - ၃၅၀၀၀

လက်နက် - မီးသတ် ဓား

စွမ်းရည် - မီးလှိုင်း လွှမ်းမိုးခြင်း၊ မီးတောက် ခုတ်ပိုင်းခြင်း၊ ကျောက်ရည်ပူ ကောင်းကင် ပြည့်နှက်ခြင်း။

ဝတ်စုံ - ကျောက်ရည်ပူ ဝတ်စုံ၊ မီးသခင် တံဆိပ်

အခြေအနေ - အရိပ်

တစ်ချက် ကြည့်လိုက်သည် နှင့် ကျိုးဟန် နားလည်သွားသည်။

သွေးပမာဏ ၄ သိန်းခွဲ သာ ရှိသော အမှိုက်က သူ့ကို ချောင်းတိုက်ရဲခြင်း မှာ...

အရိပ် သာ ဖြစ်ပြီး ကိုယ်ပိုင် အသိစိတ် မရှိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

သူတို့ကို သတ်မှတ်ထားသော တစ်ခုတည်းသော အသိစိတ် မှာ ဝင်ရောက်လာသော သက်ရှိ များကို တိုက်ခိုက်ရန် ပင် ဖြစ်သည်။

"သေလိုက်စမ်း"

ကျိုးဟန် မျက်လုံးများ အနည်းငယ် ကျုံ့သွားပြီး လှိုင်းခတ် ဉာဏ်ပညာ မျက်လုံး ကို တိုက်ရိုက် အသုံးပြုလိုက်သည်။

သတ်ဖြတ်ချင်သော အလင်းတန်း နှစ်ခု လျင်မြန်စွာ ထွက်ပေါ်လာပြီး...

ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအားက မီးတောက် ဗိုလ်မှူး ထုတ်လွှတ်သော ပြင်းထန်သည့် မီးတောက်များကို တိုက်ရိုက် ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်သည်။

"ဗြစ်"

နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် အရိပ်က ချက်ချင်း အပိုင်းပိုင်း ကွဲသွားတော့သည်။

သို့သော် ဘာမှ မကျလာခဲ့ပေ။

"ကြည့်ရတာ အဆ ၁၀၀ ပစ္စည်း ကျလာနိုင်ခြေ ဆိုတာ လည်း ဒီလောက်ပါပဲ"

ကျိုးဟန်က ဝင်ရောက်လာချိန် တွင် ကံကောင်းခြင်း ဆေးရည် ကို သောက်သုံးခဲ့ပြီး...

ယခု သတ်ဖြတ်ပြီးနောက် ပစ္စည်း မကျလာသဖြင့် အနည်းငယ် စိတ်ပျက်သွားသည်။

မူလက ပစ္စည်း ကျလာနိုင်ခြေ က အလွန် နည်းပါးလှပြီး အဆ ၁၀၀ တိုးလာလျှင် ပင် အလွန် နည်းပါးနေဆဲ ဖြစ်ကြောင်း သိသာလှသည်။

"အရမ်း အစွမ်းထက်တာပဲ... မျက်လုံး တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ရုံနဲ့ မီးတောက် ဗိုလ်မှူး ကို သတ်ပစ်လိုက်တယ်"

စုန့်ယွီဆန် အံ့အားသင့်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။ ဤ ယောကျ်ားက သူမကို အကြိမ်ကြိမ် အံ့အားသင့်စေသည်။

ဤသည်က ကျိုးဟန်ကို ပိုမို ဆုပ်ကိုင်ထားချင်စိတ် ပေါ်လာစေသည်။ ဤကဲ့သို့သော ချောမောပြီး စွမ်းအား ကြီးမားသည့် ယောကျ်ားကို မည်သူက မချစ်ဘဲ နေမည်နည်း။

ပန်းထွက်လာသော ကျောက်ရည်ပူ များကို ရှောင်ရှားရင်း ကျိုးဟန်က ကျောက်ရည်ပူ ကန် ကို အလွန် မြန်ဆန်သော အမြန်နှုန်း ဖြင့် ဖြတ်သန်းသွားသည်။

"နေရာ ရောက်ပြီ... ဆင်းတော့လေ"

"ဘာတွေ ငေးနေတာလဲ"

"ဖြန်း"

စုန့်ယွီဆန်က ရေဘဝဲ တစ်ကောင် အလား ကျိုးဟန်၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် တွယ်ကပ်နေသည်။

ကျိုးဟန် အကြိမ်အနည်းငယ် ခေါ်လိုက်သော်လည်း တုံ့ပြန်မှု မရှိသဖြင့် စုန့်ယွီဆန်၏ တင်ပါးကို လက်ဝါး ဖြင့် တစ်ချက် ရိုက်လိုက်ရာ လှိုင်းလုံးလေးများ အလား လှုပ်ခတ်သွားပြီး အထိအတွေ့ က အလွန် ကောင်းမွန်လှသည်။

"အား"

စုန့်ယွီဆန် မျက်နှာ နီရဲသွားပြီး ခုန်ဆင်းလိုက်သည်။

သူမက ခုနက ကျိုးဟန် နှင့် အတူတူ နေရမည့် အခြေအနေ များကို တွေးနေသဖြင့် ငေးမောသွားခြင်း ဖြစ်ပြီး...

ယခု မျက်နှာက ပူထူနေဆဲ ဖြစ်သည်။

"အို... ရောက်ပြီပဲ"

"ငါတို့ တည့်တည့် သွားကြမယ်... ရှေ့မှာ နန်းတော် တစ်ခု ရှိတယ်... အဲဒီ ထဲမှာ အစွမ်းထက်တဲ့ သူတွေ အများကြီး နေကြတယ်"

စုန့်ယွီဆန်က ဆံပင်ကို သပ်တင်ကာ ပုံမှန် အတိုင်း ပြန်ပြောလိုက်သည်။

ကျိုးဟန် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ဘာမှ မပြောတော့ဘဲ ရှေ့သို့ အရင် လျှောက်သွားလိုက်သည်။

အထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသည် နှင့်အမျှ ပိုမို အစွမ်းထက်သော ဓားစောင့်ရှောက်သူများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

သေချာပေါက် ဤအရာများက ကျိုးဟန်ကို အနည်းငယ်မျှ မတားဆီးနိုင်ဘဲ သူက လမ်းတစ်လျှောက်လုံး ရှင်းလင်းသွားကာ...

တစ်ချက်တည်း နှင့် သတ်ဖြတ်နိုင်သူများ ချည်း သာ ဖြစ်သည်။

"အစ်ကိုဟန်... ရှင် တကယ် အရမ်း အစွမ်းထက်တာပဲ... ဓားနတ်ဘုရား ကျောင်းတော် ရဲ့ ပထမ ပါရမီရှင် နဲ့ တကယ် တန်တာပဲ"

စုန့်ယွီဆန် အဆက်မပြတ် အံ့အားသင့်နေပြီး ယခု အနည်းငယ် ထုံထိုင်းသွားသလို ပင် ဖြစ်နေသည်။

ဤကဲ့သို့သော အစွမ်းထက်သူ ကို သူမ ပထမဆုံး အကြိမ် မြင်တွေ့ဖူးခြင်း ဖြစ်ပြီး...

ထို့အပြင် သူမ၏ မျက်စိရှေ့တွင် ဖြစ်နေသဖြင့် တကယ်ကို မယုံနိုင်စရာ ပင်။

"ဟဲဟဲ... မင်း ငါ့ရဲ့ တကယ့် စွမ်းအား ကို မြင်ရမယ့် အခွင့်အရေး ရှိလာမှာပါ"

ကျိုးဟန် တည်ငြိမ်စွာ ပြုံးလိုက်သည်။ ဤ စောင့်ရှောက်သူ များကို ရှင်းလင်းရန် သူ အင်အား ၁-၂ ရာခိုင်နှုန်း လောက်သာ အသုံးပြုခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

အလွန် ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ဖြစ်ပြီး မည်သည့် ဖိအား မှ မရှိပေ။

ကျိုးဟန် ဓား တစ်ချက် ခုတ်ပိုင်းလိုက်ရာ အဖြူရောင် အလင်းတန်း တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး...

ကျိုးဟန် သေချာ ကြည့်လိုက်ရာ ဓားတို တစ်လက် ဖြစ်နေသည်။

"သောက်ကျိုးနည်း... နောက်ဆုံးတော့ ပစ္စည်း ကျလာပြီ... တကယ် မလွယ်ဘူးပဲ"

အဆ ၁၀၀ ပစ္စည်း ကျလာနိုင်ခြေ တိုးလာသော်လည်း အကျိုးသက်ရောက်မှုက သိပ်မကောင်းပေ။ ဤသည်မှာ ပထမဆုံး အကြိမ် ပစ္စည်း ကျလာခြင်း ဖြစ်သည်။

ကျိုးဟန် လည်း အတော်လေး ဝမ်းသာသွားပြီး အဖြူရောင် အလင်းတန်း ကို ဖမ်းဆုပ်ကာ အားကုန် ဆွဲယူလိုက်ရာ...

ဓားတိုက သူ၏ လက်ထဲသို့ ရောက်ရှိလာသည်။

"မဆိုးပါဘူး... ကြယ်ရောင်အဆင့် လက်နက် ပဲ"

"လောလောဆယ် အသုံးပြုလိုက်ဦးမယ်... အစားထိုး သုံးလိုက်တာပေါ့"

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ယခု သူ့တွင် လက်နက် ထည့်ရန် နေရာလွတ် တစ်ခု ရှိနေပြီး လက်နက် မရှိပေ။

ကျိုးဟန်၏ ရည်မှန်းချက်က ဘုရင်အဆင့် သို့မဟုတ် ထိုထက် ပိုမြင့်သော အရည်အသွေး ရှိ လက်နက် ဖြစ်သော်လည်း...

ယခု လောလောဆယ် တွင်တော့ အဆင်ပြေသလို အသုံးပြုရမည် ဖြစ်သည်။

အဆင့်မြှင့်ပြီးနောက် အချက်အလက်များ လည်း ထွက်ပေါ်လာသည်။

တန် မီးတောက် ဓားတို (၈ ကြိမ်မြှင့်)

အရည်အသွေး - ကြယ်ရောင်အဆင့်

အချက်အလက် - တိုက်ခိုက်မှု ၃၀၀၀ တိုးလာမည်၊ အကာအကွယ် ဖောက်ထွင်းမှု ၂၀ ရာခိုင်နှုန်း

အကျိုးသက်ရောက်မှု ၁ - စွမ်းရည် ထိခိုက်မှု ၁၅ ရာခိုင်နှုန်း တိုးလာမည်

အကျိုးသက်ရောက်မှု ၂ - ပြင်းထန်သော ထိခိုက်မှု ၅၀ ရာခိုင်နှုန်း တိုးလာမည်

အကျိုးသက်ရောက်မှု ၃ - မီးဓာတ် ထိခိုက်မှု ၁၀၀ ရာခိုင်နှုန်း တိုးလာမည်

ဖော်ပြချက် - ဓားကိုယ်ထည် တွင် အမြဲတမ်း တန် မီးတောက် လောင်ကျွမ်းနေပြီး မီးဓာတ် ကျင့်ကြံသူများ အတွက် အကောင်းဆုံး လက်နက် ဖြစ်သည်။

ကြည့်ပြီးနောက် ကျိုးဟန် အနည်းငယ် စိတ်ပျက်သွားသည်။

ဤ ဓားက မဆိုးသော်လည်း မီးဓာတ်ကို အထူး ကောင်းမွန်စွာ အားဖြည့်ပေးနိုင်ကြောင်း သိသာလှသည်။

သို့သော် ကျိုးဟန်က မီးဓာတ်ကို မကျင့်ကြံထားသဖြင့် အသုံးမဝင် သကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

သို့သော် ကောင်းသော အချက်မှာ တိုက်ခိုက်မှု အနည်းငယ် တိုးလာပြီး အထူး အကျိုးသက်ရောက်မှု အချို့ ရရှိသဖြင့် လက်ဗလာ ဖြစ်နေခြင်း ထက် အများကြီး ပိုကောင်းသည်။

"အစ်ကိုဟန်... ရှင့် ကံ အရမ်း ကောင်းတာပဲ"

"ဒီ အရည်အသွေး က သာမန် မဟုတ်ဘူး မလား"

စုန့်ယွီဆန်က အားကျစွာ ဖြင့် ကြည့်နေသည်။ ချောမောမှု နှင့် စွမ်းအား တွဲဖက် ရှိနေရုံသာမက...

ကံကောင်းမှု လည်း ဤမျှ ကောင်းမွန်နေသဖြင့် ဤသို့ နှိုင်းယှဉ်ကြည့်ပါက အခြား ယောကျ်ားများက အမှိုက်များ သာ ဖြစ်တော့သည်။

"ဒါက ကြယ်ရောင်အဆင့် အရည်အသွေး လေ"

"ဒါ ကံကောင်းတယ် လို့ ခေါ်လို့ ရလား"

ကျိုးဟန်က ရယ်ရခက် ငိုရခက် ဖြစ်ကာ သံသယ ဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"သေချာပေါက် ကံကောင်းတာပေါ့... လူတွေ အများကြီးက တစ်နေ့လုံး ဘာမှ မရဘဲ ပြန်သွားရတာ တွေ ရှိတယ်"

"ရှင်က မိနစ် အနည်းငယ် အတွင်းမှာ ကြယ်ရောင်အဆင့် ပစ္စည်း ရတယ် ဆိုတော့... တခြား သူတွေ တွေ့ရင် မနာလို ဖြစ်သွားမှာ သေချာတယ်"

စုန့်ယွီဆန်က သူ့ကို စောင်းကြည့်လိုက်သည်။ ဒါ တမင် ကြွားနေတာပဲ။

ငါ သဘောကျတဲ့ ယောကျ်ားက ဒီလို ပုံစံ လည်း ရှိတာကိုး... အရမ်း ချစ်ဖို့ ကောင်းတာပဲ။

"ဟုတ်လို့လား" ကျိုးဟန် တီးတိုး ပြောလိုက်သည်။

စုန့်ယွီဆန်၏ စကား အရ ဤ ပစ္စည်း ကျလာနိုင်ခြေက တကယ်ကို ကောင်းမွန်ကြောင်း သိသာလှသည်။

ဤသို့ ဆိုလျှင် ကံကောင်းခြင်း ဆေးရည်က အကျိုးသက်ရောက်မှု ရှိကြောင်း သိသာလှသည်။

အပြင်ဘက် ရှိ အတားအဆီး များကို ရှင်းလင်းပြီးနောက် ကျိုးဟန်က နန်းတော် ရှေ့သို့ ရောက်ရှိလာသည်။

အကြည့် ရောက်သွားသည် နှင့် အကြမ်းဖျင်း ဖော်ပြချက် ထွက်ပေါ်လာသည်။

မီးသခင် နန်းတော်

ဖော်ပြချက် - ဓားသခင် လေးပါး ထဲမှ မီးသခင်၏ နန်းတော် ဖြစ်ပြီး အစွမ်းထက်သော ကာကွယ်ရေး စွမ်းအား ရှိသည်။ လုံလောက်သော စွမ်းအား မရှိဘဲ အလွယ်တကူ မဝင်ရောက်သင့်ပါ။ လူ ၁၀ ယောက် ပါဝင်သော အဖွဲ့ ဖြင့် ဝင်ရောက်ရန် အကြံပြုပါသည်။

ကာကွယ်ရေး စွမ်းအား - မီးတောက် အစောင့် ၁၀၀၀၀၊ မီးတောက် ဗိုလ်မှူး ၁၀၀၀၊ မီးတောက် တပ်မှူး ၁၀၀၊ မီးတောက် စစ်သူကြီး ၁၀၊ မီးသခင် အရိပ် ၁။

ကြည့်ပြီးနောက် ကျိုးဟန်က မီးသခင် နန်းတော်၏ အတွင်းပိုင်း ဖွဲ့စည်းပုံကို နားလည်သွားသည်။

ယခု သူ မီးတောက် အစောင့် နှင့် မီးတောက် ဗိုလ်မှူး ကို မြင်တွေ့ဖူးသော်လည်း မီးတောက် တပ်မှူး အထက် အဆင့် များကို မမြင်ဖူးသေးပေ။

မည်သို့သော စွမ်းအား မျိုး ရှိမည် ကို မသိပေ။

မတုံ့ဆိုင်းဘဲ ကျိုးဟန် နှင့် စုန့်ယွီဆန် နှစ်ယောက်က တိုက်ရိုက် ဝင်ရောက်သွားကြသည်။

အထဲရှိ နေရာက အလွန် ကျယ်ဝန်းပြီး သီးသန့် လောက တစ်ခု အလား ဖြစ်နေကာ လေထု ကလည်း ပုံမှန် ဖြစ်ပြီး ပူပြင်းသော လေလှိုင်းများ မရှိတော့ပေ။

"အို... လူ ထပ်ရောက်လာပြန်ပြီ"

"နှစ်ယောက်တည်း လား... အရမ်း ရဲတင်းလွန်းနေပြီ လား"

"လူငယ် နှစ်ယောက် ဆိုတော့ အတွေ့အကြုံ မရှိသေးတဲ့ သူတွေ ဖြစ်မယ်"

"သောက်ကျိုးနည်း... အလှလေး တစ်ယောက် တောင် ခေါ်လာသေးတယ်... ဒါ အပျော်ခရီး ထွက်လာတာလား... သူတို့ ဘယ်လို သေမလဲ ဆိုတာ ငါ ကြည့်ချင်သေးတယ်"

"မင်းက မနာလို ဖြစ်နေတာ မဟုတ်လား... အမှန်တိုင်း ပြောရရင် ငါလည်း မနာလို ဖြစ်တယ်... ဟားဟား..."

"ရပြီ... သူတို့ကို ဂရုမစိုက်နဲ့တော့... ငါတို့ အချိန် လုရမယ်"

"ဒီနေ့ ငါတို့ အဖွဲ့က စစ်သူကြီး တစ်ကောင် ကို ပူးပေါင်း သတ်ဖြတ်ရမယ်"

"ဟုတ်တယ်... သောက်ကျိုးနည်း... ရက်အတော်ကြာ ဘာမှ မရသေးဘူး... ထပ်ပြီး ပစ္စည်း မရရင် လေပဲ သောက်ရတော့မယ်"

...

မီးသခင် နန်းတော် ထဲတွင် စောင့်ရှောက်သူ များကို သတ်ဖြတ်နေသော လူ အများအပြား ရှိနေပြီး သူတို့ အားလုံးက အဖွဲ့လိုက် ဖွဲ့စည်းထားကြသည်။

ဓားသင်္ချိုင်း ထဲတွင် သီးသန့် လာရောက် ရှာဖွေပြီး ကျလာသော လက်နက် များကို ရောင်းချကာ အသက်မွေးဝမ်းကျောင်း ပြုကြသူများ ဖြစ်သည်။

အနည်းဆုံး အဖွဲ့ တွင် လူ ၁၂ ယောက် ရှိပြီး အများဆုံး ၂၀ ကျော် အထိ ရှိကာ စွမ်းအား ကလည်း အနိမ့်အမြင့် ရှိကြသည်။

ဤ ဓားစောင့်ရှောက်သူ များက အရိပ်များ သာ ဖြစ်ပြီး သတ်ဖြတ်ပြီးနောက် ပြန်လည် ထွက်ပေါ်လာမည် ဖြစ်ရာ...

အားလုံး သတ်ဖြတ်ပြီးသွားသဖြင့် အခြား သူများ လုယူစရာ မရှိတော့မည် ကို စိုးရိမ်စရာ မလိုပေ။

အထဲတွင် လူများ ရှိနေသည်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် ကျိုးဟန် အံ့အားမသင့်ဘဲ တစ်ချက် ကြည့်ကာ နန်းတော်၏ အတွင်းပိုင်း သို့ လျှောက်သွားလိုက်သည်။

အကြောင်းမှာ ဤနေရာရှိ စောင့်ရှောက်သူ များက အလွန် အားနည်းလွန်းပြီး အနိမ့်ဆုံး မီးတောက် အစောင့်များ သာ ဖြစ်ကာ မီးတောက် ဗိုလ်မှူးများ ပင် အနည်းငယ် သာ ရှိသည်။

ကျိုးဟန်၏ ရည်ရွယ်ချက်က ကြယ်ရောင်အဆင့် လက်နက် မဟုတ်ဘဲ အနည်းဆုံး ဘုရင်အဆင့် လက်နက်ကို ရရှိရန် ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် ဤအရာများက သူ စဉ်းစားမည့် ပစ်မှတ်များ မဟုတ်ဘဲ သူ၏ ပစ်မှတ်က စစ်သူကြီး နှင့် မီးသခင် ပင် ဖြစ်သည်။

ဤကဲ့သို့သော အဆင့်မြင့် တည်ရှိမှု များကို သတ်ဖြတ်မှ သာ အရည်အသွေး ကောင်းသော ဓားများ ကျလာနိုင်ခြေ ပိုများမည် ဖြစ်ရာ...

အပြင်ဘက် တွင် သေချာပေါက် အချိန် မဖြုန်းတော့ပေ။