အခန်း ၁၂၆

အခန်း (၁၂၆) မီးချီလင် ဓားသိုင်း

ကျိုးဟန် က နန်းတော် ၏ အတွင်းပိုင်း သို့ လျှောက်သွားလိုက်ရာ...

နားနေသော သူ အချို့ က သူ၏ အပြုအမူ ကို သတိထားမိသွားပြီး လှောင်ပြောင် လိုက်ကြသည်။

ထိုအထဲတွင် မီးတောက် တပ်မှူး နှင့် မီးတောက် စစ်သူကြီး များ ရှိနေပြီး...

လူနှစ်ယောက် တည်း ဖြင့်... ထိုအထဲမှ တစ်ယောက် က တိုက်ခိုက်ရေး စွမ်းအား လုံးဝ မရှိသော အလှလေး တစ်ယောက် ဖြစ်နေကာ...

ဤကဲ့သို့သော အတွဲ ဖြင့် နန်းတော် အတွင်းပိုင်း သို့ ဝင်ရောက်ခြင်း က သေလမ်း ကို ရှာနေခြင်း ပင် မဟုတ်ပါလား။

ဤကဲ့သို့သော အပြုအမူ က အလွန် မိုက်မဲလွန်းလှပြီး...

နန်းတော် အတွင်းပိုင်း သို့ သူတို့လို အတွေ့အကြုံ ရှိသူများ ပင် လူ ၁၅ ယောက် လောက် မပါဘဲ...

အလွယ်တကူ မဝင်ရောက်ရဲကြပေ။ မီးတောက် စစ်သူကြီး က မည်မျှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသနည်း ဆိုသည်ကို...

သူတို့ ကိုယ်တိုင် မြင်တွေ့ခဲ့ဖူးပြီး အဆုံးမဲ့ ထိတ်လန့်မှု များကို ပေးစွမ်းနိုင်သည်။

မကြာမီ မီးသခင် နန်းတော် ၏ အတွင်းပိုင်း သို့ သွားရာ လမ်းတွင်...

မီးတောက် အစောင့် အကောင် ၂၀-၃၀ ခန့် ပြေးဝင်လာပြီး...

ကျိုးဟန် က အလွန် ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ဖြင့် ဓားချီ တစ်ချက် ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။

"ဗြစ်"

"ဗြစ်"

"ဗြစ်"

...

အားလုံး ကို တစ်ချက်တည်း နှင့် ရှင်းလင်းပစ်လိုက်ပြီး အလွန် သပ်ရပ်ကာ အပို အလုပ် တစ်ခု မှ မပါပေ။

"သောက်ကျိုးနည်း... ဒီ ကောင်လေး က နည်းနည်း အစွမ်းထက်နေပါလား... မထင်ရဘူး"

"ဒါကြောင့် လည်း ဒီလောက် ယုံကြည်မှု ရှိနေတာပေါ့... အားကိုးစရာ ရှိလို့ နေမှာပေါ့"

"တစ်ချက် ကြည့်လိုက်တာနဲ့ အထက်တန်းစား ပုံစံ ပေါက်နေတယ်... မိသားစု ကြီး တစ်ခု က သခင်လေး တစ်ယောက် ဖြစ်မယ် ထင်တယ်"

"ဒီလူ က မီးတောက် စစ်သူကြီး ကို တိုက်နိုင်မလား ဆိုတာ မသိဘူး"

...

ရိုးရှင်းသော တိုက်ကွက် တစ်ခုတည်း ဖြင့် လူများ ကို ခြိမ်းခြောက်နိုင်ခဲ့ပြီး မကောင်းသော ရည်ရွယ်ချက် ရှိသူ အချို့ က...

မြင်လိုက်ရသည် နှင့် မျက်နှာ ပျက်သွားပြီး ချက်ချင်း ကြောက်လန့်သွားကြကာ...

ဤနေရာ တွင် လူသတ် ပစ္စည်း လု သည့် အလုပ် က အလွန် အဖြစ်များလှသည်။

မူလက ကျိုးဟန် က အဆီရွှဲနေသော သိုးလေး တစ်ကောင် ဟု ထင်ထားခဲ့သော်လည်း ရိုးရှင်းသူ မဟုတ်ကြောင်း သိလိုက်ရသည်။

သွားမစော်ကားခင် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သေချာ အရင် ပြန်ချိန်ဆ ကြည့်ရမည်။

ကျိုးဟန် က သူတို့ကို ငါးစာ ချပြီး မဖမ်းတော့ပေ။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ဤလူများ က အလွန် ဆင်းရဲလွန်းသဖြင့် အမြတ်အစွန်း ဘာမှ မရနိုင်သလို...

သူ က ပြဿနာ များ လာရှာမည် ကို လည်း မလိုလားသဖြင့် တမင် သက်သက် အစွမ်း တစ်ခု ကို ပြသလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

လူများ ၏ မျက်လုံးထဲရှိ ကြောက်ရွံ့မှု နှင့် တုန်လှုပ်မှု ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် ကျိုးဟန် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ဤအကျိုးသက်ရောက်မှု ကို အလွန် ကျေနပ်သွားသည်။

...

ထို့နောက် ကျိုးဟန် က အချိန် ကို လုကာ အမြန် ပြေးသွားပြီး မီးတောက် တပ်မှူး အများအပြား ကို သတ်ဖြတ်ပြီးနောက်...

နောက်ဆုံးတွင် မီးသခင် နန်းတော် ၏ အနက်ရှိုင်းဆုံး နေရာသို့ ရောက်ရှိလာသည်။ မြင်လိုက်ရသည်မှာ မြင့်မားသော လှေကားထစ် များ ဖြစ်ပြီး...

လှေကားထစ် ၏ အမြင့်ဆုံး နေရာ တွင် ရွှေရောင် ရာဇပလ္လင် တစ်ခု ရှိသော်လည်း ထိုင်ခုံ ပေါ်တွင် လူ မရှိဘဲ လွတ်နေကာ...

အပေါ်တွင် အဆုံးမရှိသော မီးတောက်များ လောင်ကျွမ်းနေပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မီးတောက်များ က ထိုအထဲမှ ထွက်ပေါ်နေသည်။

ဤကဲ့သို့ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မီးတောက် က ယခင်က ရင်ဆိုင်ခဲ့ရသော နတ်ဆိုး ဘုရင် ပိုလန်ဇီ ၏ နတ်ဆိုး မီးတောက် ထက် ပိုမို ကြောက်စရာ ကောင်းလှသည်။

ရာဇပလ္လင် အောက်ရှိ ဧရိယာ တွင် မြင့်မားသော ရုပ်တု ကြီး ၁၀ ခု ကို စိုက်ထူထားပြီး အသက်ဝင်နေကာ အသက်ရှိ သတ္တဝါ များ အလား ဖြစ်နေသည်။

"ကျိုးဟန်... သတိထားနော်"

"ဒီ ရုပ်တု ၁၀ ခု က မီးတောက် စစ်သူကြီး ၁၀ ယောက် ပဲ... သူတို့ ဆီမှာ အရမ်း ကြောက်စရာ ကောင်းတဲ့ စွမ်းအား ရှိတယ်"

စုန့်ယွီဆန် က အကျင့် ပါနေသလို သတိပေးလိုက်ပြန်သည်။

ကျိုးဟန် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ထပ်မံ ကြည့်လိုက်ရာ...

ထင်သည့်အတိုင်း ပင် ရုပ်တု များ အပေါ်တွင် ကြမ်းတမ်းသော မီးတောက်များ လောင်ကျွမ်းလာပြီး ရုပ်တု ၁၀ ခု စလုံး က အသက်ဝင်လာသကဲ့သို့ ဖြစ်လာကာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဓားချီ များ က လေထု တွင် ပေါင်းဆုံသွားကြသည်။

"ငါတို့ မီးသခင် နန်းတော် ကို ကျူးကျော်တဲ့ သူ... သေလိုက်စမ်း"

"သခင် ရဲ့ ကြီးမြတ်မှု ကို စော်ကားလို့ မရဘူး"

"ကလေးလေး... ငါတို့ ရဲ့ မီးတောက် ဓားချီ ကို ခံစားကြည့်လိုက်စမ်း"

...

အသံ ၁၀ ခု အဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ်လာပြီး အလွန် ဆူညံနေသည်။

"ဆူညံနေတာပဲ"

"မီးသခင် ကို မြန်မြန် ထွက်လာခိုင်းလိုက်... ငါ အချိန် မရှိဘူး"

ကျိုးဟန် က အသံကျယ်ကျယ် ဖြင့် အော်လိုက်ပြီး ဂရုမစိုက်စွာ ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"မောက်မာတဲ့ ကောင်လေး... လူကြီးသူမ တွေကို မလေးစားဘူး... သေလိုက်စမ်း"

"ဟွန့်... သခင် ကို တွေ့ချင်ရင်... ငါတို့ ကို အရင် ကျော်သွားလိုက်စမ်း"

"မင်း ရဲ့ စွမ်းအား က မင်းရဲ့ ပါးစပ် လို မာကြောမှု ရှိမရှိ ငါ ကြည့်ရသေးတာပေါ့"

"သေလိုက်စမ်း... အဆုံးမရှိတဲ့ မီးတောက် တွေ ငါ့ရဲ့ အမိန့်ကို နာခံစမ်း... မီးလှိုင်း လွှမ်းမိုးခြင်း"

"မီး... လောက ကြီး ရဲ့ အရာအားလုံး ကို လောင်ကျွမ်းစေတယ်... သုံးထောင် မီးတောက် လှုပ်ရှားခြင်း"

"တောင် တွေကို လောင်ကျွမ်းစေပြီး ပင်လယ် တွေကို ဆူပွက်စေတယ်... အရာအားလုံး ကို လုပ်နိုင်တယ်... ပေါက်ကွဲ မီးတောက် တုန်ခါခြင်း"

...

စစ်သူကြီး ၁၀ ယောက် လုံး အလွန် ဒေါသထွက်သွားကြောင်း သိသာလှသည်။ လုံးဝ လက်မလျှော့ဘဲ သူတို့ ၏ သီးသန့် လျှို့ဝှက် သိုင်းကျင့်စဉ် များကို အသုံးပြုလိုက်ကြပြီး...

တိုက်ကွက် များ က အလွန် ထက်မြက်ကာ အားလုံး က မီးဓာတ် များ ဖြစ်ပြီး လေထု က ပင် တစ်ခဏ အတွင်း အရည်ပျော်သွားတော့သည်။

စုန့်ယွီဆန် က ကျိုးဟန် ၏ နောက်တွင် ပုန်းနေပြီး လက်သီးလေး ကို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကာ ရင်ထဲတွင် အလွန် စိုးရိမ်နေပြီး...

ကျိုးဟန် ၏ စွမ်းအား ကို သူမ ပိုမို ယုံကြည် လက်ခံသော်လည်း...

စစ်သူကြီး ၁၀ ယောက် ၏ တစ်ချိန်တည်း တိုက်ခိုက်မှု ကို ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအား ကို သာမန် လူ များ ခံနိုင်ရည် ရှိမည် မဟုတ်ပေ။

မီးတောက် စစ်သူကြီး

အဆင့် - ၉၀

သွေးပမာဏ - ၂၅၀၀၀၀၀

တိုက်ခိုက်မှု - ၈၁၀၀၀

အကာအကွယ် - ၆၀၀၀၀

လက်နက် - မီးချီလင် ဓား

စွမ်းရည် - မီးလှိုင်း လွှမ်းမိုးခြင်း၊ သုံးထောင် မီးတောက် လှုပ်ရှား ခုတ်ပိုင်းခြင်း၊ ပေါက်ကွဲ မီးတောက် တုန်ခါခြင်း...

ဝတ်စုံ - မီးဝိညာဉ် ဝတ်စုံ၊ မီးသခင် တံဆိပ်

အခြေအနေ - အရိပ်

"မင်းတို့ က တော်တော်လေး မောက်မာနေပါလား... ကောင်းကောင်း ပြောတာကို တောင် နားမထောင်ဘူး"

"ဒါဆိုရင် လည်း ငါ့ကို သနားညှာတာမှု မရှိဘူး လို့ မပြောနဲ့တော့"

"အဆုံးမဲ့ ဝိညာဉ် ဆူး... ဝိညာဉ် ရဲ့ နာကျင်မှု ကို ခံစားကြည့်လိုက်စမ်း"

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ဤ စစ်သူကြီး များ က ခန္ဓာကိုယ် အစစ် မဟုတ်ဘဲ အရိပ် များ ဖြစ်ရာ ဝိညာဉ် အမျိုးအစား တစ်မျိုး ပင် ဖြစ်ပြီး...

ဤကဲ့သို့သော တည်ရှိမှု များကို ရင်ဆိုင်ရာတွင် ဝိညာဉ် စွမ်းရည် များကို အသုံးပြုခြင်း က သေချာပေါက် ပိုမို ထိရောက်မှု ရှိသည်။

ကျိုးဟန် ၏ စကား အဆုံး တွင်...

မရေမတွက်နိုင်သော ဝိညာဉ် ဆူး များ ပြေးဝင်သွားပြီး အနက်ရောင် လှိုင်းလုံး ကြီး တစ်ခု အလား...

တားဆီးရန် ပင် မဖြစ်နိုင်ဘဲ ခန္ဓာကိုယ် ဖြင့် သာ တိုက်ရိုက် ခံနိုင်ရည် ရှိရမည် ဖြစ်သည်။

"မင်း... မင်း က..."

"အရမ်း ရွံစရာ ကောင်းတာပဲ... ဒါက ဝိညာဉ် စွမ်းရည် ပဲ"

"သေစမ်း... ဒီ ကောင်လေး က တိုက်ခိုက်မှု ဥပဒေသ ကို မလိုက်နာဘူး"

"ဗြစ်"

"ဗြစ်"

"ဗြစ်"

...

အသံ အဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ်လာပြီး စက္ကူ ကို ဆုတ်ဖြဲလိုက်သကဲ့သို့ လုံးဝ အားထုတ်စရာ မလိုပေ။

ကျိုးဟန် တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ရာ ဤ တိုက်ကွက် ဖြင့် စစ်သူကြီး ၇ ယောက် ကို သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့ပြီး ကျန်ရှိသော စစ်သူကြီး ၃ ယောက် ကတော့ မျက်လုံးထဲတွင် အလွန် ကြောက်ရွံ့မှု များ ရှိနေပြီး မျက်နှာ ပျက်ကာ ထိတ်လန့်နေကြသည်။

"ဟင်... မင်းတို့ က မသေသေးဘူးလား"

"ကြည့်ရတာ တကယ်ပဲ အစွမ်း အနည်းငယ် ရှိပုံ ရတယ်"

ကျိုးဟန် အနည်းငယ် သံသယ ဖြစ်သွားပြီး သေချာ ကြည့်လိုက်ရာ ချက်ချင်း အဖြေ ကို သိသွားသည်။

ပြဿနာ က သူတို့ ဝတ်ဆင်ထားသော အဆင်တန်ဆာ များ ပေါ်တွင် ရှိနေသည်။

ဝိညာဉ် သက်သာစေသော ကျောက်တုံး - ဝိညာဉ် စွမ်းရည် များ၏ ထိခိုက်မှု ကို ၉၀ ရာခိုင်နှုန်း လျှော့ချပေးနိုင်ပြီး နတ်ဘုရား အသိ ကို အားဖြည့်ပေးကာ ဝိညာဉ် ကို တည်ငြိမ်စေသော အကျိုးသက်ရောက်မှု ရှိသည်။

ဒါကြောင့် ကိုး... သူတို့ သုံးယောက် စလုံး ၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် တစ်ယောက် တစ်ခု စီ ရှိနေပြီး...

ဝိညာဉ် တိုက်ခိုက်မှု ကို ၉၀ ရာခိုင်နှုန်း ခုခံလိုက်ပြီးနောက် မိမိ ၏ စွမ်းအား ဖြင့် ကျန်ရှိသော ၁၀ ရာခိုင်နှုန်း ကို တောင့်ခံရန် ဆိုသည်မှာ အလွန် လွယ်ကူလှသည်။

"အရမ်း အစွမ်းထက်တဲ့ ဝိညာဉ် တိုက်ခိုက်မှု ပဲ... ငါ တောင် မခံနိုင်တော့ဘူး လို့ ထင်နေတာ"

"ဒီ ကောင်လေး က နည်းနည်း ထူးဆန်းတယ်... ငါတို့ လမ်းသုံးသွယ် ခွဲပြီး ညှပ်တိုက်ကြမယ်"

"ငါတို့ တကယ်ကို အရမ်း ပေါ့ဆသွားတာပဲ... ဒီ ကောင်လေး က ပုန်းကွယ်နေတဲ့ သိုင်းဆရာကြီး တစ်ယောက် ဖြစ်နေလိမ့်မယ် လို့ မထင်ထားဘူး"

သူတို့ စကားပြောနေစဉ် မှာပင် လမ်းသုံးသွယ် ခွဲပြီး တိုက်ခိုက်လာကြပြီး...

စွမ်းအား က စောစောက ထက် ပိုမို ပြင်းထန်လာကာ အားလုံး အစွမ်းကုန် ကြိုးစားနေကြောင်း သိသာလှသည်။

"ဟက်... သေလမ်း လာရှာနေတာပဲ"

"ငါ က ဝိညာဉ် တိုက်ခိုက်မှု ပဲ တတ်တယ် လို့ မင်း ထင်နေတာလား"

"ဒါဆို ငါ့ရဲ့ ဓားသိုင်း ကို ကြည့်လိုက်စမ်း... စစ်တပ် ဖျက်ဆီးခြင်း နဂါး တက်ကြွခြင်း တိုက်ကွက်"

ကျိုးဟန် က စွမ်းရည် ကို အသုံးပြုလိုက်ရာ ခန္ဓာကိုယ် က အနက်ရောင် လျှပ်စီး တစ်ခု အလား ပြေးဝင်သွားပြီး...

အလယ်ရှိ စစ်သူကြီး ထံသို့ ပြေးဝင်လာသည်။

"လာတာ အတော်ပဲ"

"မင်း ကို ဘယ်လို သတ်မလဲ ဆိုတာ ကြည့်နေလိုက်"

အလယ်ရှိ စစ်သူကြီး အရိပ် က မကြောက်သည့် အပြင် ဝမ်းသာသွားသည်။ သူ က ကျိုးဟန် ၏ စွမ်းအား ကို လက်ခံသော်လည်း...

စောစောက ဝိညာဉ် တိုက်ခိုက်မှု ဖြင့် လှည့်စားလိုက်ခြင်း သာ ဖြစ်သည် ဟု ထင်နေသည်။

ထို့အပြင် မိမိ ၏ စွမ်းအား ကလည်း တစ်ဖက်လူ ထက် အများကြီး မနိမ့်ကျဘူး ဟု ယုံကြည်နေပြီး...

ဘေးနှစ်ဖက် တွင် ညီအစ်ကို နှစ်ယောက် ၏ အကူအညီ လည်း ရှိနေသဖြင့် ၃ ယောက် ၁ ယောက် တိုက်ခိုက်ခြင်း တွင် အနိုင်ရနိုင်ခြေ က အလွန် ကြီးမားသည် ဟု ယုံကြည်နေသည်။ ဤသည်မှာ အစွမ်းထက် သူများ ၏ နားလည်ရခက်သော ယုံကြည်မှု ပင် ဖြစ်သည်။

"နောက်ဆုံး အဆုံးအဖြတ် တိုက်ကွက် - မီးချီလင် ဓားသိုင်း... မီးတောက် တွေ ဒီထက် ပိုပြင်းထန်အောင် လောင်ကျွမ်းလိုက်စမ်း"

ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်သံ နှင့်အတူ ကြီးမားသော မီးချီလင် ကြီး တစ်ကောင် ထွက်ပေါ်လာပြီး အရှည် ၂၀-၃၀ မီတာ ခန့် ရှိကာ အလွန် ကြီးမားလှသည်။

မီးချီလင် တစ်ကိုယ်လုံး တွင် မီးတောက်များ လောင်ကျွမ်းနေပြီး တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ခန္ဓာကိုယ် ပေါ်တွင် ထက်မြက်သော ဓားချီ များ ပြန့်နှံ့နေကာ...

၎င်းက ကြီးမားသော ပါးစပ် ကြီး ကို ဟကာ ပြေးဝင်လာသော ကျိုးဟန် ကို တိုက်ရိုက် မျိုချလိုက်သည်။

အစွမ်းထက်သော စုပ်ယူမှု အား ကြီး ထွက်ပေါ်လာပြီး ကျိုးဟန် ၏ လျင်မြန်သော ပြေးဝင်မှု က လုံးဝ ရပ်တန့်၍ မရတော့ဘဲ...

မီးချီလင် ၏ ဗိုက်ထဲသို့ တိုက်ရိုက် စုပ်ယူခံလိုက်ရသည်။

"ကောင်းတယ်... အရမ်း ကောင်းတယ်... နောက်ဆုံးတော့ အောင်မြင်သွားပြီ"

"ဒုတိယ အစ်ကို... မင်း ရဲ့ မီးချီလင် ဓားသိုင်း က အမြင့်ဆုံး အဆင့် ကို ရောက်နေပြီ... ဒီလောက် ကျွမ်းကျင်စွာ အသုံးပြုနိုင်လိမ့်မယ် လို့ မထင်ထားဘူး"

"ဒုတိယ အစ်ကို မိုက်တယ်... ဒီ မီးချီလင် ထွက်လာတာနဲ့... သူခိုး တွေ ဘယ်လောက်ပဲ မောက်မာနေပါစေ... အဖမ်းခံရမှာပဲ မဟုတ်လား"

အခြား စစ်သူကြီး နှစ်ယောက် ၏ မျက်လုံးများ တွင် ဝမ်းသာမှု များ ထွက်ပေါ်လာပြီး ရူးသွပ်စွာ ချီးကျူးနေကြကာ အလွန် အားရနေကြသည်။

ဤ စစ်သူကြီး လည်း ဤကဲ့သို့သော အခြေအနေ မျိုး ဖြစ်လာလိမ့်မည် ဟု မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။ မူလက နောက်ဆက်တွဲ ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲ တစ်ခု ဖြစ်လာမည် ဟု ထင်ထားခဲ့သော်လည်း...

ဤမျှ မြန်ဆန်စွာ ပြီးဆုံးသွားလိမ့်မည် ဟု မထင်ထားခဲ့ပေ။

"ဟားဟားဟား... သာမန် ကောင်လေး တစ်ယောက် ပါ... ငါ အလွယ်တကူ ပဲ ရှင်းလိုက်ပြီ"

"အရမ်း လွယ်လွန်းတယ်... မင်းတို့ လည်း သေချာ လေ့ကျင့်ဖို့ လိုသေးတယ်"

သူ ၏ ရင်ထဲတွင် အနည်းငယ် သံသယ ဖြစ်နေသော်လည်း ညီအစ်ကို များ ၏ ချီးကျူးမှု များကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် ချက်ချင်း မောက်မာလာပြီး...

နက်နဲသော အသွင်အပြင် ကို ဖန်တီးကာ အလွန် ကြွားလုံးထုတ်နေသည်။

"ဒုတိယ အစ်ကို မိုက်တာပေါ့... သိုင်းဆရာကြီး တစ်ယောက် ရဲ့ အရှိန်အဝါ တွေ ပိုပို ထွက်လာပြီ"

"ဒုတိယ အစ်ကို... မင်း နည်းနည်း လျှော့ဦးလေ... ငါ့လို အစ်ကိုကြီး တစ်ယောက် မျက်နှာပျက် ရအောင် လို့"

စစ်သူကြီး သုံးယောက် စလုံး ပြုံးရွှင်စွာ ဖြင့် တစ်ယောက် ကို တစ်ယောက် ကြွားလုံးထုတ် နေကြပြီး လေထု က အလွန် ပျော်ရွှင်စရာ ကောင်းနေသည်။

ကျိုးဟန် တစ်ယောက် မျိုချခံလိုက်ရသည် ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် သူတို့ ၏ အမြင်တွင် တိုက်ပွဲ ပြီးဆုံးသွားပြီ ဟု ထင်နေကြသည်။

မည်သို့သော ယုံကြည်မှု မျိုး ရှိနေသနည်း ဆိုလျှင်...

အဓိက အားဖြင့် မီးချီလင် ဓားသိုင်း ၏ ဇာစ်မြစ် နှင့် သက်ဆိုင်နေသည်။

ဤသည်မှာ မီးသခင် က ရှေးဟောင်း အပျက်အစီး များ မှ ရရှိခဲ့သော စာအုပ် အပိုင်းအစ တစ်ခု ဖြစ်သော်လည်း စွမ်းအား က သာမန် မဟုတ်ဘဲ...

မီးချီလင် ကို ခေါ်ထုတ်ကာ ပစ်မှတ် ကို ကြမ်းတမ်းစွာ တိုက်ခိုက်နိုင်သည်။

ဤ မီးချီလင် က ရှေးဟောင်း နတ်သားရဲ တစ်ကောင် ဖြစ်ပြီး စကြဝဠာ ထဲရှိ မီးဓာတ် အရင်းအမြစ် တစ်ခု မှ ဆင်းသက်လာသည် ဟု ဆိုကြကာ...

အမြင့်ဆုံး မီးဓာတ် စွမ်းအား ကို ပိုင်ဆိုင်ထားပြီး အနည်းငယ် ထိတွေ့မိပါက ပင် တစ်ဖက်လူ ကို ပြာဖြစ်သွားစေနိုင်သည်။

ယခု ခေါ်ထုတ်လိုက်သော မီးချီလင် ၏ သွေးမျိုးဆက် စွမ်းအား က အလွန် အားနည်းနေသော်လည်း...

ထို ကြမ်းတမ်းသော မီးတောက် ကို သာမန် လူ များ ခံနိုင်ရည် ရှိမည် မဟုတ်ပေ။

"ကျိုးဟန်... ကျိုးဟန်... ရှင် ဘယ်မှာလဲ"

"ရှင် အဆင်ပြေရဲ့လား... မြန်မြန် ပြန်ထူးပါဦး"

စုန့်ယွီဆန် က ဤမြင်ကွင်း ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် ရင်ထဲတွင် ပြင်းထန်စွာ နာကျင်သွားပြီး မျက်ရည်များ အလိုအလျောက် ကျလာကာ...

အသံကျယ်ကျယ် ဖြင့် အော်ဟစ်နေပြီး ရင်ထဲတွင် အလွန် မယုံကြည်နိုင် ဖြစ်နေသည်။

ခုနကတင် ရယ်မော နောက်ပြောင် နေခဲ့သော ကျိုးဟန် က ယခု တကယ် သေသွားပြီလား။

အရာအားလုံး က အိမ်မက် တစ်ခု လို ဖြစ်နေပြီး သူမ က ရင်ခုန်ရသော ယောကျ်ား ကို နောက်ဆုံးတော့ တွေ့ရှိခဲ့ပြီ ဖြစ်သော်လည်း...

ဤမျှ မြန်ဆန်စွာ အသက်သေဆုံး သွားရပြီလား။

"ဟားဟားဟား... ဒီ ကောင်လေး က ပြာဖြစ်သွားလောက်ပြီ လို့ ထင်တယ်"

"ငိုလိုက်... ဝူး ဝူး ဝူး... အရမ်း ဝမ်းနည်းစရာ ကောင်းတာပဲ... ဒီလူ က မင်းရဲ့ ချစ်သူ လား"

စစ်သူကြီး အချို့ က ထူးဆန်းစွာ ဖြင့် လှောင်ပြောင် ရယ်မောနေကြပြီး စုန့်ယွီဆန် ၏ 'အီး အီး အီး' ဟူသော ငိုသံ ကို အတုခိုးကာ...

အားရပါးရ ရယ်မောနေကြပြီး အလွန် ရွံစရာ ကောင်းလှသည်။

"မင်းလို မိန်းမ က ငိုယိုနေတာ... မကောင်းတဲ့ လူ နဲ့ တွေ့သွားလို့ပဲ"

"မီးသခင် နန်းတော် ကို ကျူးကျော်လာကတည်းက... မင်း လည်း သူနဲ့ အတူတူ သေလိုက်တော့"

သူတို့ သုံးယောက် လုံလောက်အောင် နောက်ပြောင်ပြီးနောက် မျက်နှာများ အေးစက်သွားကာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မီးတောက်များ ကို စုစည်းလိုက်ပြီး...

စုန့်ယွီဆန် ကို တိုက်ရိုက် တိုက်ခိုက်လိုက်တော့သည်။

"အာ... ကျွန်မ..."

"ဒီလို သေသွားတာ လည်း ကောင်းပါတယ်"

ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မီးတောက် များကို ခံစားလိုက်ရသဖြင့် စုန့်ယွီဆန် က အော်ဟစ်လိုက်ပြီး ရှောင်တိမ်းရန် မဖြစ်နိုင်တော့ကြောင်း သိလိုက်ရသဖြင့် ရင်ထဲတွင် မျှော်လင့်ချက် ကင်းမဲ့သွားကာ မျက်လုံးများ ကို မျှော်လင့်ချက်မဲ့စွာ ပိတ်လိုက်သည်။

"ဘုန်း"

ပြင်းထန်သော ပေါက်ကွဲသံ ကြီး ထွက်ပေါ်လာပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အပူလှိုင်း များ က စုန့်ယွီဆန် ၏ ဆံပင် များကို လွင့်စင်သွားစေသော်လည်း သူမ ကို အနည်းငယ်မျှ မထိခိုက်စေခဲ့ပေ။

"အား..."

စုန့်ယွီဆန် က သူမ ၏ ခါး ကို သန်မာသော လက် တစ်ဖက် ဖြင့် တင်းကျပ်စွာ ဖက်ထားလိုက်သည် ကို ခံစားလိုက်ရပြီး...

သူမ အရင်ဆုံး အနည်းငယ် ထိတ်လန့်သွားကာ အော်ဟစ်လိုက်သော်လည်း...

မကြာမီ ဤ ယောကျ်ား ၏ ရင်းနှီးသော အရှိန်အဝါ ကို ရလိုက်သည်။

ဒါ ကျိုးဟန် ပဲ...

ကျိုးဟန် အသက်ရှင် နေသေးတာလား။

စုန့်ယွီဆန် ၏ ရင်ထဲတွင် ဝမ်းသာသလို၊ ဝမ်းနည်းသလို ဖြစ်သွားပြီး လှပသော မျက်လုံးများ ကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ဖွင့်ကြည့်လိုက်ရာ...

ဓားကဲ့သို့ ဖြောင့်တန်းသော မျက်ခုံး၊ ကြယ်ကဲ့သို့ တောက်ပသော မျက်လုံး၊ မြင့်မားသော နှာတံ၊ ဖြူဝင်းသော အသားအရေ နှင့် မေးစေ့ ပေါ်တွင် ဆွဲဆောင်မှု ရှိသော မုတ်ဆိတ်မွေး အနည်းငယ် ရှိပြီး ထူးခြားသော မကောင်းဆိုးဝါး ဆန်သည့် အပြုံး ကို ပြသနေကာ...

ကျိုးဟန် မဟုတ်လျှင် ဘယ်သူ ဖြစ်နိုင်မည်နည်း။

"ဟေ့... ငါ က အရမ်း ချောတယ် ဆိုတာ သိပေမယ့်... မင်း က လည်း ဒီလိုကြီး စိုက်ကြည့်မနေနဲ့လေ"

"ငါ့လက် တွေ ညောင်းနေပြီ... ပြီးတော့..."

"ပြွတ်"

ကျိုးဟန် က ချက်ချင်း ပင် သူ၏ နှုတ်ခမ်း ကို နူးညံ့ မွှေးပျံ့သော နှုတ်ခမ်း များ ဖြင့် လာရောက် ဖိကပ်လိုက်သည် ကို ခံစားလိုက်ရပြီး...

နူးညံ့ ချိုမြိန်ပြီး လန်းဆန်း အရသာ ရှိလှသည်။

စုန့်ယွီဆန် က လွတ်လပ်စွာ နမ်းရှိုက်နေပြီး သူမ နှင့် ကျိုးဟန် တို့ တစ်သားတည်း ဖြစ်သွားရန် ပင် ဆန္ဒ ရှိနေသည်။

"ဟူး"

ကျိုးဟန် က အသက်ရှူ မဝ ဖြစ်လာသဖြင့် စုန့်ယွီဆန် ကို အလျင်အမြန် တွန်းဖယ်လိုက်ပြီး အားရပါးရ အသက်ရှူ လိုက်သည်။

"ရပြီ... ရပြီ... မင်း ရဲ့ ပြင်းထန်တဲ့ အချစ် တွေကို ငါ သိပါပြီ"

"ဒါပေမဲ့ မင်း ရဲ့ လက် တွေ ကို လျှောက်မစမ်းနဲ့ လေ"

"အခု အပြင်လူ တွေ ရှိနေသေးတယ် နော်"

ကျိုးဟန် က အောက်သို့ ရောက်နေသော သူမ ၏ လက်လေး ကို အလျင်အမြန် ဖမ်းဆုပ်ထားလိုက်ပြီး အနည်းငယ် ဘာပြောရမှန်း မသိ ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"တစ်နေ့ကျရင် ရှင် ထွက်သွားမှာ ကို အကြောက်ဆုံး ပဲ... အဲဒါ က ကျွန်မ ရဲ့ အကြီးမားဆုံး ဝမ်းနည်းမှု ပဲ"

"ရှင် အသက်ရှင် နေတာ ကောင်းပါတယ်... ရှင် ကို ဆုံးရှုံးရမှာ ကို ကျွန်မ တကယ် ကြောက်တယ်"

စုန့်ယွီဆန် က ပိုမို ပြင်းထန်စွာ ငိုကြွေးလာပြီး ဝမ်းနည်းစရာ ကောင်းသော ဘဝ အတွေ့အကြုံ၊ ငယ်စဉ် ကတည်းက မိဘများ သေဆုံးသွားသည် ကို မျက်မြင် တွေ့ခဲ့ရပြီး...

ယခု နောက်ဆုံးတော့ ချစ်ရသော ယောကျ်ား ကို ရှာတွေ့ပြီ ဖြစ်ရာ မျှော်လင့်ချက် ကင်းမဲ့သော ခံစားချက် မျိုး ကို သူမ ထပ်မံ မကြုံတွေ့ချင်တော့ပေ။

"နားလည်ပါတယ်... နားလည်ပါတယ်"

"မင်း ငါ့ကို အရင် လွှတ်ပေးလို့ ရမလား... ငါ အဝတ်အစား လဲချင်လို့ပါ"

လေပြင်း များ တိုက်ခတ်လာသဖြင့် ကျိုးဟန် ၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် အေးစိမ့်စိမ့် ဖြစ်နေသည်။ ခုနက မီးချီလင် ၏ ဗိုက်ထဲသို့ မျိုချခံလိုက်ရချိန် တွင်...

လက်နက် ကိရိယာ များ မှလွဲ၍ တစ်ကိုယ်လုံး ရှိ အဝတ်အစား များ အားလုံး မီးလောင်သွားခဲ့ပြီး...

ယခု တစ်ကိုယ်လုံး တွင် ဘာမှ မရှိတော့သဖြင့် ကျိုးဟန် က ဤအခြေအနေ ကို မနှစ်သက်ပေ။ အထူးသဖြင့် တစ်ဖက်တွင် ယောကျ်ား လေးယောက် ဖြစ်သော မီးတောက် စစ်သူကြီး များ ရှိနေသဖြင့် ပိုဆိုးသည်။

ကြားပြီးနောက် စုန့်ယွီဆန် က ကျိုးဟန် ကို ချက်ချင်း လွှတ်ပေးလိုက်ပြီး...

သို့သော် မျက်လုံးများ က ကျိုးဟန် ၏ ခန္ဓာကိုယ် ပေါ်တွင် အဆက်မပြတ် ကြည့်ရှုနေကာ မျက်နှာ နီရဲ ရင်ခုန် နေပြီး ကြည့်ပြီးရင်း ကြည့်ချင်နေကာ လုံးဝ ရှောင်ရှားခြင်း မရှိပေ။

"အရမ်း သန်မာတဲ့ ခန္ဓာကိုယ် ကြီး ပဲ"

"ကျွတ် ကျွတ် ကျွတ်... ဗိုက်ကြွက်သား ၈ ကွက် တောင် ရှိသေးတယ်"

"ခံနိုင်ရည် စွမ်းအား က သေချာပေါက် အရမ်း ကောင်းမှာပဲ"

စုန့်ယွီဆန် က ရင်ထဲတွင် အဆုံးမရှိ တွေးတောနေပြီး သွယ်လျ ဖြူဖွေးကာ ဖြောင့်တန်းသော ခြေတံလှလှ လေးများ က အလိုအလျောက် ပင် တင်းကျပ်စွာ စုစည်းသွားကြသည်။

...

"ဘာ... မင်း က မီးချီလင် ရဲ့ ဗိုက်ထဲ ကနေ လွတ်မြောက်လာနိုင်တယ် ဟုတ်လား"

"ဒီ ကောင်လေး... တကယ်ကို အစွမ်း အနည်းငယ် ရှိတာပဲ"

"မင်း က ကံကောင်းလို့ မသေသေးဘူး ဆိုရင်လည်း... ငါ က မင်းကို နောက်တစ်ခါ ထပ်သတ်ပေးမယ်"

ကျိုးဟန် အသက်ရှင်လျက် ရပ်နေသည် ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် သူတို့ အတော်ကြာ ကြောင်အမ်းအမ်း ဖြစ်သွားပြီးမှ သတိဝင်လာကာ...

စကားသံ တွင် အံ့အားသင့်မှု နှင့် မယုံကြည်နိုင်မှု များ ရှိနေဆဲ ဖြစ်သည်။

မီးချီလင် ၏ ဗိုက်ထဲသို့ မျိုချခံရပြီးနောက် အသက်ရှင် နိုင်သည် ကို သူတို့ ပထမဆုံး အကြိမ် ကြားဖူးခြင်း ဖြစ်ပြီး...

အမြင့်ဆုံး မီးဓာတ် ကျင့်ကြံသူ ပင် လျှင် ကိုးဆယ်ရာခိုင်နှုန်း သေဆုံးရမည် သာ ဖြစ်သည်။

"စကားများ လိုက်တာ... သေလိုက်စမ်း"

"အဆုံးမရှိတဲ့ လေဆင်နှာမောင်း တွေ ငါ့ရဲ့ အမိန့်ကို နာခံစမ်း... လေဆင်နှာမောင်း ဓား"

ကျိုးဟန် က အဝတ်အစား ဝတ်ရင်း ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော လေဆင်နှာမောင်း များကို ထိန်းချုပ်လိုက်ပြီး...

ယခု လေဓာတ် ကို ထိန်းချုပ်မှု က ပိုမို ကျွမ်းကျင်လာသဖြင့် အသုံးပြုရသည်မှာ အလွန် အဆင်ပြေလှသည်။

ကြမ်းတမ်းသော လေဆင်နှာမောင်း ဓား များ က လွှမ်းခြုံလာပြီး လေထု တွင် အဆက်မပြတ် ခုတ်ပိုင်းနေကာ...

မကြာမီ စစ်သူကြီး သုံးယောက် စလုံး ကို သတ်ဖြတ်ပစ်လိုက်တော့သည်။

သူတို့ ၏ အရိပ် များ ပျောက်ကွယ်သွားသော နေရာ တွင် ကျိုးဟန် က စွမ်းရည် စာအုပ် တစ်အုပ် ကို တွေ့လိုက်ရပြီး ကောက်ယူရန် ပြင်လိုက်ချိန်တွင်...

ရွှေရောင် အလင်းတန်း တစ်ခု ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာပြီး ဓား တစ်လက် ၏ ပုံရိပ် က ရွှေရောင် အလင်းတန်း ထဲတွင် မှေးမှိန်စွာ ထွက်ပေါ်နေသည်။

"အို... ပစ္စည်း ကျလာပြီပဲ"

ကျိုးဟန် ၏ မျက်နှာ ပေါ်တွင် ဝမ်းသာမှု များ ထွက်ပေါ်လာပြီး လေဆင်နှာမောင်း ကို ထိန်းချုပ်ကာ ဓား ကို ယူဆောင်လာခဲ့သည်။

"ဧကရာဇ်အဆင့် အရည်အသွေး ရှိမလား မသိဘူး"