အခန်း ၁၉၁

အခန်း ၁၉၁ မင်းကို လွမ်းတဲ့ည

စကားပြောချန်နယ် ထဲတွင် ရာထူးရရှိသွားသူများအားလုံးမှာ အလွန်စိတ်လှုပ်ရှားနေကြပြီး သူတို့၏ ဝမ်းသာပီတိများကို ဆက်တိုက် ဖော်ပြနေကြသည်။ သာမန်အဖွဲ့ဝင်များကတော့ အားကျမှုများဖြင့် မျက်ရည်ကျနေကြသည်။

"နောက်ထပ် အစီအစဉ်ကတော့ ဆုကြေးတွေ ပေးအပ်မယ့် အချိန်ပဲ..."

"ဒီ မြစိမ်း သစ်သီး ကို မေအောက်ရွှယ် ကို ချီးမြှင့်မယ်..."

လူတိုင်း၏ စိတ်လှုပ်ရှားမှုများ ငြိမ်သက်သွားချိန်တွင် ကျိုးဟန်က စကားပြောချန်နယ် ထဲ၌ ပြောလိုက်သည်။ ယခင်က ကတိပေးထားသည့်အတိုင်း ဆုကြေးများကို ပေးအပ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဘာကြောင့် စကားပြောချန်နယ် ထဲတွင် ဤသို့ပေးအပ်ရသနည်း ဆိုလျှင် လူတိုင်း၏ တိုက်ခိုက်လိုစိတ်ကို လှုံ့ဆော်ပေးရန် ဖြစ်သည်။ သူတို့ အားကျလာသည်နှင့်အမျှ ပိုမိုကြီးမားသော တွန်းအားများ ရရှိလာမည် ဖြစ်သည်။

"ဘုရားရေ ဒါက အတွေ့အကြုံ တန်ဖိုး ငါးဆ အားဖြည့်ပေးတာနော် စားပြီးသွားရင် မပျံသန်းချင်ရင်တောင် ခက်ခဲလိမ့်မယ်..."

"သောက်ကျိုးနည်း ငါ့သွားရည်တွေတောင် ကျလာပြီ..."

"ခေါင်းဆောင် ဆီမှာ ဒီလို ဆုကြေးမျိုး ရှိသေးလား မသိဘူး နောက်တစ်ခါ ငါ သေချာပေါက် ကြိုးစားရမယ်..."

အိုဟွမ် သည် လက်သီးကို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ထားပြီး သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် တိုက်ခိုက်လိုစိတ်များ တောက်လောင်လာသည်။

"ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ ဒါက အရမ်းကို ရှားပါးတဲ့ ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးရဲ့ ရတနာ ပဲ မင်းက လမ်းဘေးက ဟင်းသီးဟင်းရွက် လို့ ထင်နေတာလား..."

သို့သော် ဂိုတို ၏ စကားမဆုံးမီ ကျိုးဟန် ထုတ်ယူလိုက်သော ပစ္စည်းကို မြင်ပြီး ကြောင်အမ်းသွားသည်။

တကယ်ကြီး ရှိနေသေးတာလား။

အံ့အားသင့်သွားပြီးနောက် ဂိုတို ၏ မျက်လုံးများမှာလည်း အလွန် ပူပြင်းလာသည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ သူသည်လည်း ထိပ်ဆုံး ငါးယောက်စာရင်းဝင် အစွမ်းထက်သူ တစ်ယောက် ဖြစ်ပြီး အားကောင်းသော ယှဉ်ပြိုင်သူ တစ်ယောက် ဖြစ်သည်။

"မင်းတို့လည်း ငါထုတ်ပြတဲ့ ပစ္စည်းကို မြင်ပြီးပြီ နောက်တစ်ခါ ဘယ်သူ နံပါတ်တစ် နေရာ ရမလဲ ဒီ မြစိမ်း သစ်သီး က သူ့အပိုင်ပဲ..."

ကျိုးဟန် သည် လှုံ့ဆော်မှု၏ အကျိုးသက်ရောက်မှုကို မြင်သောအခါ အလွန် ကျေနပ်သွားပြီး လူတိုင်း၏ စိတ်လှုပ်ရှားမှုကို အောင်မြင်စွာ ပြန်လည် နိုးဆွပေးနိုင်ခဲ့သည်။

"ဒီတစ်ခါတော့ ငါ သေချာပေါက် ရယူနိုင်မယ် ဒီပစ္စည်းကို ငါ အိုဟွမ် ယူဖို့ ဆုံးဖြတ်ထားတယ်..."

"ဟွန့် စောစောစီးစီး ပျော်မနေနဲ့ ငါ လင်းဖန် က သဘောမတူဘူး..." လင်းဖန် က မျက်နှာချင်းဆိုင်ကာ ပြတ်သားစွာ ပြောလိုက်သည်။

ဂိုတို က ဘာမှမပြောဘဲ သူတို့၏ စိန်ခေါ်စကားများကို တိတ်ဆိတ်စွာ ကြည့်နေသည်။ ဒီတစ်ကြိမ်တွင် သူက အနည်းငယ် ဉာဏ်များရန် ဆုံးဖြတ်ထားသည်။ ပထမဦးစွာ မိမိကိုယ်ကို မယှဉ်ပြိုင်လိုသည့်ပုံစံ ပြသထားပြီး နောက်ကွယ်မှ တိတ်တဆိတ် အားထုတ်မည် ဖြစ်သည်။ ဤသို့ဆိုလျှင် ပစ်မှတ်ထား ခံရမည် မဟုတ်ပေ။

ကျိုးဟန် လည်း တိတ်ဆိတ်စွာ ကြည့်နေသည်။ ဤကဲ့သို့သော ကောင်းမွန်သည့် ယှဉ်ပြိုင်မှုမျိုးကို သူ မြင်တွေ့ချင်သည်။ အဖွဲ့အစည်း ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်ရန် ဤကဲ့သို့သော လေထုမျိုး လိုအပ်သည်။

ထို့နောက် ကျိုးဟန် သည် ဘုရင် အဆင့် နှင့် ကြယ်တောက်ပ အဆင့် အရည်အသွေး ရှိသော လက်နက် နှင့် ဝတ်စုံ အချို့ကို ထပ်မံ ထုတ်ယူကာ ပါဝင်ကူညီမှု အမှတ် စာရင်းတွင် ပါဝင်သူများကို ချီးမြှင့်လိုက်သဖြင့် လူတိုင်း၏ ဝမ်းသာအားရ အော်ဟစ်သံများ ထွက်ပေါ်လာပြန်သည်။

"ခေါင်းဆောင် က တကယ်ကို မိုက်တာပဲ ငါ ဘုရင် အဆင့် အရည်အသွေး ရှိတဲ့ လက်နက် တစ်လက် တောင် ရသွားတယ် တိုက်ခိုက်မှုတွေ တဟုန်ထိုး တက်သွားပြီ..."

"ငါက စိန် အဆင့် ဝတ်စုံ ကိုတောင် မမြင်ဖူးတာ ဒီတစ်ခါ တိုက်ရိုက် ကြယ်တောက်ပ အဆင့် ကို ချီးမြှင့်ခံရတာ အရမ်းကို ဝမ်းသာလွန်းလို့ မျက်ရည်တောင် ကျတယ်..."

"ခေါင်းဆောင် ငါ မှားသွားပါပြီ ငါ ဒီလို ပျင်းရိမနေသင့်ဘူး နောက်တစ်ခါ ဘုရင် အဆင့် လက်နက် ကို ငါ သေချာပေါက် တစ်လက် ရအောင် ယူမယ်..."

"ခေါင်းဆောင် ငါ မင်းကို ချစ်တယ် ငါတို့ အတူတူ ဓားရေး လေ့ကျင့်ကြရအောင်..."

"ငါ့ကို မင်းရဲ့ အောက်လူ လုပ်ခွင့်ပေးပါ..."

ကျိုးဟန် ၏ မျက်နှာမှာ မည်းမှောင်သွားသည်။ အောက်လူ လုပ်ချင်သော ထိုကောင်ကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီး ထူးဆန်းသော ကောင်များ ရောနှော ဝင်ရောက်လာလိမ့်မည် ဟု မထင်ထားခဲ့ပေ။ ထိုသူကို ကန်ထုတ်ပစ်ချင်စိတ်ကို ကျိုးဟန် ထိန်းချုပ်လိုက်ရသည်။ ပြန်လည် စဉ်းစားကြည့်ရာ တခြားသူ၏ လိင်ပိုင်းဆိုင်ရာ တိမ်းညွတ်မှု မှားယွင်းခြင်းမှာ အလွန် သနားစရာ ကောင်းနေပြီ ဖြစ်ပြီး သူ့ကို ထပ်မံ ကန်ထုတ်ပစ်မည် ဆိုလျှင် တကယ်ကို လူသားမဆန်ရာ ကျသွားပေမည်။

စိတ်ကို ပြန်လည် ထိန်းချုပ်လိုက်ပြီး ကျိုးဟန် က ဆုကြေးများကို ဆက်လက် ပေးအပ်လိုက်သည်။ ဤအရည်အသွေး ရှိသော ဝတ်စုံ များမှာ ကျိုးဟန် ၏ အမြင်တွင် တန်ဖိုး မရှိတော့သော်လည်း သူတို့၏ အမြင်တွင်တော့ အလွန် ရှားပါးသော အကောင်းဆုံး ပစ္စည်းများ ဖြစ်နေသည်။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ကိုယ်တိုင်လည်း အသုံးမလိုသဖြင့် အဖွဲ့အစည်း ဝင် များကို ဆုကြေးအဖြစ် ပေးအပ်လိုက်ခြင်းက လူတိုင်း၏ တိုက်ခိုက်လိုစိတ်ကို လှုံ့ဆော်ပေးနိုင်ရုံသာမက အဖွဲ့အစည်း ၏ ရေရှည် ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှု အတွက်ပါ ကြီးမားသော အကျိုးသက်ရောက်မှု ရှိသဖြင့် မြှားတစ်စင်းတည်းဖြင့် ငှက်နှစ်ကောင် ပစ်ချနိုင်သည်ဟု ဆိုနိုင်သည်။

ဆုကြေးများ အားလုံး ပေးအပ်ပြီးနောက် လူသစ် စုဆောင်းရေး ကိစ္စများကိုလည်း မေအောက်ရွှယ် အား စီစဉ်ပေးရန် တာဝန်ပေးလိုက်သည်။

သူမ သည် ယခုအခါ ဒု-ခေါင်းဆောင် ဖြစ်နေပြီ ဖြစ်သဖြင့် သဘာဝကျကျ သက်ဆိုင်ရာ ကိစ္စရပ်များကို တာဝန်ယူရမည် ဖြစ်သည်။ ဤကိစ္စများကို ကျိုးဟန် ကိုယ်တိုင် ကိုယ်ကျ လုပ်ဆောင်ရန် မလိုအပ်တော့ပေ။ မကြာမီ အဖွဲ့အစည်း ကိစ္စများလည်း တစ်ခန်းရပ်သွားလေသည်။

ကျိုးဟန် စနစ် ဖန်သားပြင် ကို ပိတ်လိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက်...

"မိတ်ဆွေအသစ် ထံမှ မက်ဆေ့ချ် ရောက်ရှိနေပါသည် ကျေးဇူးပြု၍ စစ်ဆေးပါ..."

"ဟန် ညဉ့်နက်နေပြီနော် မင်း မပြန်လာသေးဘူးလား မင်းကို လွမ်းတဲ့ ညလေးပါ..."

ဒါက ဟန်ချင်ရွှယ် ထံမှ ပို့လိုက်သော မက်ဆေ့ချ် ဖြစ်ပြီး စာကြောင်းများကြားတွင် မကျေနပ်ချက်များ အပြည့် ပါဝင်နေသည်။

ဟန်ရှန်နင် သည် အထူး နိုးထခြင်း တာဝန် ကို ပြီးမြောက်အောင် လုပ်ဆောင်နေဆဲ ဖြစ်ပြီး ပြန်မလာသေးသည့် ဤအချိန်တိုလေး အတွင်း သူမ သည် ကျိုးဟန် နှင့် အတူရှိနေမည့် အချိန်များကို အထူး တန်ဖိုးထားပြီး အချိန် အနည်းငယ်ပင် အဟောသိကံ မဖြစ်စေချင်ပေ။

"တောင်းပန်ပါတယ် ဒီနေ့ ကိစ္စ နည်းနည်း ရှိလို့ ပြန်လာလို့ မရသေးဘူး..."

မတတ်နိုင်ပေ။ ဝိညာဉ် တံခွန် အတွက် အလှပိုင်ရှင်လေး ကို အခန်းထဲတွင် တစ်ယောက်တည်း အထီးကျန်စွာ ထားရတော့မည်။ ဒါက တကယ့်ကို အပြစ်ကြီး တစ်ခုပင်။

"ကိစ္စ မရှိပါဘူး ငါ့ဆီမှာ နေရာရွှေ့ပြောင်းခြင်း အဆောင် လက်မှတ် နှစ်စောင် ရှိတယ်..."

"မင်း အခု လာခဲ့လိုက်ပါနော်..." ဟန်ချင်ရွှယ် က ချွဲနွဲ့ကာ ပြောလိုက်သည်။

သူမ ဤမျှ ပြည့်စုံအောင် ပြင်ဆင်ထားလိမ့်မည် ဟု ကျိုးဟန် မထင်ထားခဲ့ပေ။ တကယ်တမ်းတွင် ကျိုးဟန် ၌လည်း နေရာရွှေ့ပြောင်းခြင်း အဆောင် လက်မှတ် ရှိသော်လည်း အမြဲတမ်း နှမြောပြီး မသုံးဘဲ ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

"ဒါက... ဒါက နည်းနည်း အရမ်း ဖြုန်းတီးရာ မကျလွန်းဘူးလား..." ကျိုးဟန် က အနည်းငယ် တွန့်ဆုတ်စွာ ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

ဟန်ချင်ရွှယ် က ဤကဲ့သို့သော နည်းလမ်း ကို တွေးမိလိမ့်မည် ဟု သူ တကယ် မထင်ထားခဲ့ပေ။ ကြည့်ရသည်မှာ သူမ အနည်းငယ် စိတ်လောနေပုံ ရသည်။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ကျိုးဟန် ၏ အချစ် များဖြင့် ရေလောင်းပေါင်းသင် ခံထားရပြီးနောက် ယခုလို အခန်းထဲတွင် တစ်ယောက်တည်း ရှိနေချိန်၌ ရင်ထဲမှ အထီးကျန်မှု ကို သဘာဝကျကျ ဖြေဖျောက်ရန် ခက်ခဲနေမည်ကို ကျိုးဟန် အနေဖြင့် နားလည်ပေးနိုင်ပါသည်။

သို့သော် နေရာရွှေ့ပြောင်းခြင်း အဆောင် လက်မှတ် ကို ထိုကဲ့သို့သော ကိစ္စမျိုး အတွက် အသုံးပြုရခြင်းမှာ အလွန် နှမြောစရာ ကောင်းလှသည်။ ကျိုးဟန် ခရီးသွားသည့် အချိန်တွင်ပင် မသုံးရက်ဘဲ နှမြောနေခဲ့သည် မဟုတ်ပါလား။

"ဟန် ဒီည ငါ သေချာလေး ပြင်ဆင်ထားတယ် ဒါက ငါ ခုလေးတင် ရိုက်ထားတဲ့ ကိုယ်ပိုင် ဓာတ်ပုံလေးတွေလေ တစ်ချက် ကြည့်ကြည့်လိုက်..."

ဟန်ချင်ရွှယ် ၏ မျက်လုံးလေးများက အရည်လဲ့နေပြီး ဆွဲဆောင်မှု အပြည့်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ မကြာမီ ဓာတ်ပုံ ဆယ်ပုံကျော် ရောက်ရှိလာပြီး မြင်ကွင်းထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသည်က...

"ရှူး ဒါက အရမ်းကို..."

ကျိုးဟန် မှာ သတိမထားမိဘဲ နှာခေါင်းသွေး များပင် ကျလာလေသည်။

ဓာတ်ပုံထဲတွင် ဟန်ချင်ရွှယ် သည် အနက်ရောင် တစ်ဆက်တည်းဖြစ်သော နိုင်လွန်ခြေအိတ် ကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး သူမ၏ အကောက်အကွေ့ များဖြင့် ပြည့်စုံသော ခန္ဓာကိုယ် ကို အပြည့်အဝ ပေါ်လွင်စေသည်။ ပြီးပြည့်စုံသော အကောက်အကွေ့ များမှာ အလွန် အံ့မခန်း ဖြစ်ပြီး လှပလွန်းလှသည်။ အသားမှာ အလွန် ပါးလွှာပြီး နွေဦးပေါက် ရာသီ အလှအပ များကို ပေါ်တေတေ မြင်နေရသည်။ တဝက်တပျက် ဖုံးကွယ်ထားသော ထို ခံစားချက်လေး က အလွန် ရင်ခုန်စရာ ကောင်းလှသည်။

ကျိုးဟန် ၏ ရင်ထဲတွင် အနည်းငယ် လှုပ်ရှားလာသည်။ ဟန်ချင်ရွှယ် က ပိုပိုပြီး ရဲတင်းလာလိမ့်မည် ဟု မထင်ထားခဲ့ပေ။ ထင်သည့်အတိုင်းပင် လူနှစ်ယောက် အကြား ရင်းနှီးသော ဆက်ဆံရေး ကို ဖြတ်သန်းပြီးနောက် ပိုမို ရင်းနှီးလာကာ စိုးရိမ်ပူပန်မှု များလည်း သိပ်မရှိတော့ပေ။

"ဟန် ဘယ်လိုလဲ လှရဲ့လား ငါ့ရဲ့ အလှတရား က မင်း တစ်ယောက်တည်း အတွက်ပဲ ပွင့်လန်းတာပါ..."

"ဟန် မင်းကို စောင့်နေမယ်နော်..."

ဟန်ချင်ရွှယ် က ချွဲနွဲ့သော အသံလေးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ အလွန် ဆွဲဆောင်မှု ရှိလွန်းလှပြီး လူကို ပြစ်မှုကျူးလွန်ချင်အောင် ဖြားယောင်းနေသကဲ့သို့ ပင်ဖြစ်သည်။

ဤကဲ့သို့ လှုံ့ဆော်မှု ကို ခံရပြီးနောက် ကျိုးဟန် သည် ထပ်မံ သည်းမခံနိုင်တော့ပေ။ နေရာရွှေ့ပြောင်းခြင်း အဆောင် လက်မှတ် နှစ်စောင် တည်း မဟုတ်ပါလား။ ယခုအချိန်တွင် အများကြီး ဂရုစိုက်မနေနိုင်တော့ပေ။

နေရာရွှေ့ပြောင်းခြင်း လုပ်ဆောင်ချက် ကို တိုက်ရိုက် အသုံးပြုလိုက်ရာ တောက်ပသော အလင်းတန်း တစ်ခု က သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် ကို လွှမ်းခြုံသွားပြီးနောက် မြေပုံပေါ်တွင် တည်နေရာ ကို အတည်ပြုလိုက်သည်။ နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် သူ သည် ဟန်ချင်ရွှယ် ၏ ကုတင်ပေါ်သို့ ကျရောက်သွားလေသည်။

"အာ..."

ဟန်ချင်ရွှယ် ထံမှ အလန့်တကြား အော်သံလေး ထွက်ပေါ်လာပြီး ကျိုးဟန် ၏ ပုံရိပ် ကို သေချာ မြင်လိုက်ရပြီးနောက် သူမ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ကြီးမားသော ဝမ်းသာမှု များ တောက်ပသွားလေသည်။

"ဟန် မင်း တကယ် ပြန်ရောက်လာပြီပဲ မင်းကို အရမ်း လွမ်းနေတာ စောင့်ရတာ အရမ်း ကြာတာပဲ..."

ဟန်ချင်ရွှယ် က ပွေ့ဖက်လာသည်။ မွှေးကြိုင်ပြီး နူးညံ့သော အထိအတွေ့လေး က တကယ်ကို ကောင်းမွန်လှသည်။

မျက်လုံးများထဲရှိ ပူပြင်းမှု များက တောက်လောင်နေပြီ ဖြစ်သည်။ ကျိုးဟန် ကို တက်ကြွစွာ ဖက်တွယ်လိုက်ပြီး သူမ၏ နီရဲသော နှုတ်ခမ်းလေး များဖြင့် ပြင်းပြင်းထန်ထန် နမ်းရှိုက်လိုက်လေသည်။ ပြင်းပြသော အချစ် များ ပြည့်နှက်နေပြီး သူမ၏ လွမ်းဆွတ်မှု ဝေဒနာ များကို ဖွင့်ဟနေလေသည်။

အချိန်အတန်ကြာ နှုတ်ခမ်းများ ခွာလိုက်ချိန်တွင် ဟန်ချင်ရွှယ် ၏ မျက်နှာလေးမှာ နီရဲနေပြီး အလွန် လှပလွန်းလှသည်။ မီးရောင်အောက်တွင် အလှပိုင်ရှင်လေး ကို ကြည့်ရသည်မှာ ပိုကြည့်လေ ပိုလှလေ ဖြစ်ပြီး လှပသော မျက်လုံးလေး များက ရေကဲ့သို့ နူးညံ့နေသည်။

ကျိုးဟန် မှာ အရည်ပျော်ကျတော့မည့် အတိုင်း ခံစားလိုက်ရသည်။

"ဟန် ငါ လိုချင်တယ်..."

ချွဲနွဲ့သော အသံလေး ထွက်ပေါ်လာသည်။ မည်သူမျှ ဤကဲ့သို့သော တောင်းဆိုမှု ကို ငြင်းဆန်နိုင်မည် မဟုတ်ကြောင်း ယုံကြည်ပါသည်။ ကျိုးဟန် ၏ လက်များ က ညင်သာစွာ စမ်းသပ် ဝင်ရောက်သွားလေသည်။