အခန်း ၁၉၄

အခန်း ၁၉၄ ရှေးဟောင်း အရှင်သခင်

"ကျားရိ မှော်ကျင့်စဉ် ရဲ့ အားဖြည့်မှုနဲ့ဆိုရင် မင်းလို ဘုရင်အဆင့် ကောင်လေးက ငါ့ရဲ့ အကာအကွယ်ကို ဖောက်ဖို့ဆိုတာ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ဘူး..."

"ကြယ်အလင်း မြေပုံ... တားဆီးလိုက်စမ်း..."

ယန်ပေ့ထျန်း က မောက်မာစွာ ရယ်မောလိုက်ပြီး အလွန် အဖိုးတန်သော ကြယ်အလင်း မြေပုံ ကို ထုတ်ယူလိုက်လေသည်။ ကျိုးဟန် ၏ ဓားစိတ်ဆန္ဒ တိုက်ခိုက်မှုကို သူ အလွယ်တကူ တားဆီးနိုင်မည်ဟု အလွန် ယုံကြည်မှု ရှိနေလေသည်။

ကောင်းကင်ယံမှ ကြယ်များစွာ ကျဆင်းလာပြီး ကျိုးဟန် ၏ ဓားအလင်းတန်း ကို ဖုံးအုပ်ကာ အရည်ပျော်သွားစေရန် ကြိုးစားနေလေသည်။

"မင်းက တကယ်ကို အစွမ်းထက်တာပဲ... အရင်ကထက်တောင် ပိုပြီး အရှိန်အဝါ ကြီးမားလာတယ်..."

တင်းချွန်းချိုး က ထိုမြင်ကွင်းကို ကြည့်ကာ ဘေးမှနေ၍ ချီးကျူးလိုက်လေသည်။ သူသည် ကျိုးဟန် ၏ တိုက်ခိုက်မှု တစ်ချက်တည်းဖြင့် ရှုံးနိမ့်ခဲ့သော်လည်း ယန်ပေ့ထျန်း ၏ အစွမ်းထက်သော ပြသမှုက သူ၏ ရင်ထဲတွင် ယုံကြည်မှုများ ဖြစ်ပေါ်လာစေလေသည်။

"ဟွန့် ဒါပေါ့... မင်း သေချာ ကြည့်ထား... ငါ..."

ယန်ပေ့ထျန်း က မောက်မာစွာ ပြုံးလိုက်ပြီး သူ၏ မုတ်ဆိတ်မွေးများကို ပွတ်သပ်ကာ ကြွားလုံးထုတ်ရန် ပြင်လိုက်လေသည်။

သို့သော် နောက်တစ်စက္ကန့် တွင် သူ၏ မျက်နှာသည် ယင်ကောင် အရှင်လတ်လတ် မျိုချလိုက်ရသကဲ့သို့ အလွန် အရုပ်ဆိုးသွားပြီး ပါးစပ်ထဲမှ စကားများ လုံးဝ ထွက်မလာတော့ပေ။

ဖောက်...

ဆုတ်ဖြဲသံ တစ်သံ ထွက်ပေါ်လာပြီး ခိုင်ခံ့လှသော အရာအားလုံးကို ဖုံးအုပ်နိုင်သော ကြယ်အလင်း မြေပုံ သည် သာမန် စက္ကူစ တစ်ရွက် ကဲ့သို့ တိုက်ရိုက် အပေါက်ခံလိုက်ရလေသည်။

"ဘာ... ဒါ... ဒါ မဖြစ်နိုင်ဘူး..."

"မင်း..."

ယန်ပေ့ထျန်း က တစ်ခုခု ဆက်ပြောရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း ပုံသဏ္ဌာန်မဲ့ ဓားစိတ်ဆန္ဒ က ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ခတ်လာသဖြင့် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် အဝေးသို့ လွင့်စင်သွားပြီး မီတာ တစ်ရာကျော် အကွာသို့ ရောက်မှသာ ရပ်တန့်သွားနိုင်လေသည်။

"သောက်ကျိုးနည်း... ဘယ်လိုလုပ် ဒီလောက် အစွမ်းထက်နေရတာလဲ..."

သူ၏ အင်္ကျီလက် များထဲမှ သွေးများ ဒလဟော စီးကျနေလေသည်။ ကျိုးဟန် ၏ သာမန် တိုက်ခိုက်မှု တစ်ချက်တည်းဖြင့် သူသည် အပြင်းအထန် ဒဏ်ရာရသွားလေသည်။ သူ၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် အစွမ်းထက်သော ထိခိုက်မှု လျှော့ချရေး ပစ္စည်းများ မရှိပါက သူသည် သေချာပေါက် အလောင်း တစ်လောင်း ဖြစ်သွားမည်မှာ သေချာလှသည်။

"ရှူး... အရမ်းကို ကြမ်းတမ်းတာပဲ..."

"ဒါက ကျိုးဟန် ရဲ့ တကယ့် စွမ်းအားလား... ငါတို့ သူ့ကို လျှော့တွက်ခဲ့မိတာပဲ..."

"တကယ့် စွမ်းအား... မင်း မျက်စိ ကန်းနေတာလား မမြင်ဘူးလား... ကျိုးဟန် က သာမန်လေး ဓားခုတ်လိုက်ရုံပဲ ရှိသေးတာ သူ့စွမ်းအားရဲ့ သုံးဆယ် ရာခိုင်နှုန်း လောက်ပဲ သုံးရသေးတယ်..."

"သုံးဆယ် ရာခိုင်နှုန်း လောက်နဲ့တင် ယန်ပေ့ထျန်း ကို မီတာ ရာချီ လွင့်ထွက်သွားအောင် လုပ်နိုင်တာ... အရမ်းကို ကြောက်စရာ ကောင်းလွန်းတယ်..."

လူအုပ်ကြီး အံ့အားသင့်စွာ အော်ဟစ်နေချိန်တွင် ကျိုးဟန် က နောက်တစ်ကြိမ် ဓားကို ဆွဲထုတ်လိုက်ပြန်သည်။

"ပြီးသွားပြီ..."

သူက အေးစက်စွာ ပြုံး၍ ပြောလိုက်လေသည်။ ဓားအလင်းတန်း နှစ်ခု သည် တင်းချွန်းချိုး နှင့် ယန်ပေ့ထျန်း ထံသို့ အသီးသီး ဦးတည်သွားလေသည်။

ဤတိုက်ခိုက်မှု သည် မဖြစ်မနေ ထိမှန်မည့် အကျိုးသက်ရောက်မှု ပါဝင်သဖြင့် သူတို့ ဘယ်လောက် ဝေးဝေး ပြေးပြေး လွတ်မြောက်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။ ဓားအလင်းတန်း သည် မျက်တောင်တစ်ခတ် အတွင်းမှာပင် ရောက်ရှိလာပြီး သတ်ဖြတ်ရန် အသင့် ဖြစ်နေလေသည်။

ထိုအချိန်တွင်...

“ဂါးးးးး…”

ကောင်းကင်ယံကို တုန်လှုပ်စေသော ဟိန်းဟောက်သံကြီး တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာလေသည်။ အသံသည် နားကွဲမတတ် ကျယ်လောင်ပြီး လေဟာနယ် တစ်ခုလုံး တုန်ခါသွားလေသည်။

ကျိုးဟန် ၏ ဓားအလင်းတန်း သည် ထိုဟိန်းဟောက်သံ အောက်တွင် ချက်ချင်း ပျက်စီးသွားလေသည်။

"ဟင်..."

ကျိုးဟန် ၏ မျက်လုံးများ ကျဉ်းမြောင်းသွားလေသည်။ သူ၏ ဓားစိတ်ဆန္ဒ ပါဝင်သော အစွမ်းထက် ဓားအလင်းတန်း သည် ဤမျှ အလွယ်တကူ ဖျက်ဆီးခံလိုက်ရခြင်းမှာ ပထမဆုံး အကြိမ် ဖြစ်လေသည်။

လှည့်ကြည့်လိုက်သောအခါ သူ၏ ရင်ထဲတွင် အနည်းငယ် လေးနက်သွားလေသည်။

အစောပိုင်းက သေတ္တာ ထဲမှ သွေးနီရောင် ဝိညာဉ် အရိပ်များ အဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ်လာပြီး မကြာမီ ကောင်းကင် တစ်ခုလုံး ကို ဖုံးအုပ်သွားလေသည်။ နေရောင်ကိုပင် ကွယ်ပျောက်သွားစေပြီး ထိုခန္ဓာကိုယ် ကြီးသည် အနည်းဆုံး မီတာ ခုနစ်ရာ ခန့် အရှည် ရှိကာ ပြင်းထန်သော ဖိအားများကို ပေးစွမ်းနေလေသည်။

"ရှူး ဒါက ဘာ သတ္တဝါ ကြီးလဲ... သေတ္တာ ထဲမှာ အမြဲတမ်း ပုန်းနေတာလား ဘုရားရေ... စောစောက ငါ မသွားဖွင့်မိတာ ကံကောင်းသွားတယ်..."

အစောပိုင်းက ကျောက်ရှင်း ၏ အမိန့်ပေးခြင်း ခံရသော နဂါးလှံ ဂိုဏ်း မှ တပည့်လေး သည် ခြေထောက်များ ပျော့ခွေသွားပြီး ကြောက်လန့်တကြား တုန်ယင်ကာ တီးတိုး ပြောဆိုနေလေသည်။

"ဒါ... မနက်ခင်း တောင်ကြား က ရှေးဟောင်း သားရဲကြီး လား... တောင်ကြီး တစ်လုံးလိုပဲ အရမ်း ကြောက်စရာ ကောင်းတာပဲ..."

"ကောလာဟလ တွေက တကယ် မှန်နေတာကိုး... ငါတို့က တကယ်ပဲ အသေခံဖို့ လာခဲ့တာလား..."

"ဒီနေ့ အိမ်က ထွက်လာတုန်းက ဗေဒင် မမေးခဲ့ရဘူး... တကယ် ဒုက္ခရောက်ပြီ..."

"ဒီ သားရဲကြီး ကို ငါ ရှေးဟောင်း စာအုပ်တွေ ထဲမှာ မြင်ဖူးတယ်... ရှေးဟောင်း ခေတ်တုန်းက သူက အရှင်သခင် အဆင့် ရှိတဲ့ သတ္တဝါ ပဲ ပြိုင်ဘက်ကင်းတယ်..."

ကျောက်ရှင်း က လေးနက်သော အသံဖြင့် ပြောလိုက်ပြီး တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သိုလှောင်အိတ် ထဲမှ ရှေးဟောင်း စာအုပ် တစ်အုပ်ကို ထုတ်ယူကာ အလျင်အမြန် ဖတ်ရှုလိုက်လေသည်။

"တွေ့ပြီ... အဲဒါပဲ ဖြစ်ရမယ်..."

ထို့နောက် လေထဲတွင် ရှိနေသော ဧရာမ ဝိညာဉ် အရိပ်ကြီး နှင့် နှိုင်းယှဉ်ကြည့်လိုက်လေသည်။

"ဘုရားရေ... ဒါက ဝိညာဉ် မျိုချ သားရဲ ပဲ..." တပည့် တစ်ယောက် က သိချင်စိတ်ဖြင့် ဝင်ကြည့်ပြီး ကြောက်လန့်တကြား အော်ဟစ်လိုက်လေသည်။

"ဝိညာဉ် မျိုချ သားရဲ မှာ ဘာထူးခြားချက် ရှိလို့လဲ နတ်ဘုရား သားရဲ ထောင်းထျဲ့ နဲ့ ပတ်သက်မှု ရှိလို့လား..."

"ဝိညာဉ် မျိုချ သားရဲ က ထောင်းထျဲ့ ရဲ့ တိုက်ရိုက် မျိုးဆက် ပဲ ဝိညာဉ် တွေကို စားသောက်တယ်... သူ မျက်စိကျခံရတဲ့ သူတွေက ချက်ချင်း မသေဘူး နေ့တိုင်း တစ်ကြိမ် စားခံရတယ်..."

"ဝိညာဉ် စွမ်းအား တွေကို နည်းနည်းချင်းစီ စုပ်ယူသွားတာ... အဲဒီတော့ နေ့တိုင်း လူမဆန်တဲ့ ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်မှု တွေကို ခံစားရပြီး ရှင်လျက်နဲ့ သေနေသလို ခံစားရမှာပဲ..."

"ဒါက ဝက်မွေးသလို မွေးထားတာ မဟုတ်ဘူးလား... ကြားရုံနဲ့တင် ကြက်သီးထတယ်..."

"ဒီလို ကြောက်စရာ ကောင်းတဲ့ ရှေးဟောင်း သားရဲကြီး က ဒီမှာ ရှိနေလိမ့်မယ်လို့ တကယ် မထင်ထားခဲ့ဘူး..."

တုန်ယင်နေသော အသံများကို ကြားသောအခါ ကျိုးဟန် ၏ မျက်လုံးများ ကျဉ်းမြောင်းသွားပြီး ဝိညာဉ် မျိုချ သားရဲ ၏ မကောင်းသော အကြည့်များက သူ့ထံသို့ ရောက်ရှိလာသည်ကို ခံစားလိုက်ရလေသည်။

"စစ်မှန်သော နဂါး သွေးကြော လား..."

ဝိညာဉ် မျိုချ သားရဲ ၏ မီတာ ဆယ်ဂဏန်း ခန့် ရှိသော မျက်လုံးကြီးများ ရုတ်တရက် ပွင့်လာပြီး သွေးရောင် အလင်းတန်းများ တောက်ပကာ အလွန် စိတ်လှုပ်ရှားသွားလေသည်။

"ဟက်ဟက်ဟက်... မင်းမှာ စစ်မှန်သော နဂါး သွေးကြော ရှိနေလိမ့်မယ်လို့ တကယ် မထင်ထားခဲ့ဘူး... ဒါက ကောင်းကင်ဘုံ က ပေးတဲ့ လက်ဆောင် ပဲ..."

"ဘယ်လောက်တောင် အရသာ ရှိလိုက်မလဲ ငါ နဂါးသွေး မသောက်ရတာ ကြာပြီ..."

"မင်းကို သောက်လိုက်ရင် ငါ့ခန္ဓာကိုယ် က ဒဏ်ရာ တွေ အားလုံး ပျောက်ကင်းသွားလိမ့်မယ်... အဲဒီအချိန်ကျရင် ငါ လွတ်လွတ်လပ်လပ် သွားလာလို့ ရပြီ..."

ဝိညာဉ် မျိုချ သားရဲ က စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပြောလိုက်လေသည်။ သူသည် ဝိညာဉ် များကို မျိုချရသည်ကို နှစ်သက်ပြီး သွေးများကို သိပ်စိတ်မဝင်စားပေ။ သို့သော် ထိုအရာသည် သာမန် သွေးများကိုသာ ဆိုလိုခြင်း ဖြစ်ပြီး စစ်မှန်သော နဂါး သွေးကြော ကို မဆိုလိုပေ။

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် ထဲတွင်လည်း ပါးလျသော နဂါး သွေးကြော ရှိနေသဖြင့် ယခု ကျိုးဟန် သည် သူ့အတွက် အလွန် ကောင်းမွန်သော အာဟာရ ပင်ဖြစ်သည်။ ဝိညာဉ် မျိုချ သားရဲ သည် ကျိုးဟန် ကို လွယ်လွယ် နှင့် လွှတ်ပေးမည် မဟုတ်ပေ။

"ဒီလောက် အစွမ်းထက်နေတာ အံ့သြစရာ မဟုတ်တော့ဘူး... စစ်မှန်သော နဂါး သွေးကြော ရှိနေတာကိုး... ဒါပေမဲ့ အခုတော့ ဘာမှ အဓိပ္ပာယ် မရှိတော့ဘူး..." ယန်ပေ့ထျန်း က အံ့အားသင့်စွာ တီးတိုး ပြောလိုက်လေသည်။

"ဟားဟားဟား... ကျိုးဟန် မင်း ငါတို့ကို သတ်ချင်နေတာ မဟုတ်ဘူးလား..."

"အခုတော့ အဆင်ပြေသွားပြီ ငါတို့ အားလုံး သေရတော့မယ်... ဒါပေမဲ့ မင်းကို ဝိညာဉ် မျိုချ သားရဲ က မျက်စိကျသွားပြီ ဆိုတော့ ဒီနေ့ မင်းလည်း ဒီမှာပဲ သေရမယ်... အားလုံး အတူတူ သေကြတာပေါ့..."

တင်းချွန်းချိုး က အေးစက်စွာ ရယ်မောလိုက်လေသည်။ ဤသည်မှာလည်း ဒုက္ခထဲမှ ပျော်ရွှင်မှု တစ်ခု ပင်ဖြစ်သည်။ အားလုံး အတူတူ သေရမည် ဆိုတော့ ခံစားချက် မဆိုးလှပေ။

'အတူတူ သေရမယ်... မင်းတို့ အများကြီး တွေးနေပြီ...'

ကျိုးဟန် က ထိုစကားများကို ကြားသော်လည်း ဂရုမစိုက်ဘဲ ရင်ထဲတွင် လှောင်ပြောင်လိုက်လေသည်။

သူ့တွင် အသက် ကယ်နိုင်သော စွမ်းရည် ဖြစ်သည့် အမြင့်ဆုံး အဆင့် ကောင်းကင် နဂါး ကိုယ်ပျောက် စွမ်းရည် ရှိနေရုံ သာမက သီးသန့် အဆင့်မြှင့်တင်ရေး အမှတ် နှစ်သိန်း လည်း ရှိနေသေးသည်။

အကယ်၍ မနိုင်လျှင်တောင် သူ ပြေး၍ မရဘူးလား... ထို့အပြင် သူ ဝိညာဉ် မျိုချ သားရဲ ကို ရှုံးမည်ဟု မည်သူ ပြောသနည်း...

"ဘယ်လိုလဲ လက်မြှောက် အရှုံးမပေးသေးဘူးလား... ငါ ကိုယ်တိုင် လုပ်ရမှာလား..."

ဝိညာဉ် မျိုချ သားရဲ ၏ ကြီးကျယ်ခမ်းနားသော အသံ ထွက်ပေါ်လာပြီး ရှေးဟောင်း အရှင်သခင် ၏ အရှိန်အဝါ များကို အပြည့်အဝ ပြသနေကာ လူများကို ပြန်လည် ခုခံလိုစိတ် ပျောက်ကွယ်သွားစေလေသည်။

သို့သော် ဤအရာသည် သာမန် လူများကိုသာ သက်ရောက်မှု ရှိပြီး ကျိုးဟန် အတွက်တော့ လုံးဝ အသုံးမဝင်ပေ။

"ရှေးဟောင်း အရှင်သခင် လား..."

"အရင်က ကမ္ဘာမြေအောက် သွေးသန်ကောင် ရဲ့ ဝိညာဉ် အကြွင်းအကျန် ကို သတ်ဖူးတယ်... ဒီနေ့ ဝိညာဉ် မျိုချ သားရဲ ရဲ့ အစွမ်း ကို မြည်းစမ်း ကြည့်ရသေးတာပေါ့..."

ကျိုးဟန် က တည်ငြိမ်စွာ ဖြင့် စိုးရိမ် ထိတ်လန့်မှု မရှိဘဲ ပြောလိုက်လေသည်။

ယခင်က ကမ္ဘာမြေအောက် သွေးသန်ကောင် သည် အပြင်းအထန် ဒဏ်ရာ ရနေသဖြင့် သတ်ရ လွယ်ကူခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ယခု ဝိညာဉ် မျိုချ သားရဲ သည် ဒဏ်ရာ ရနေသော်လည်း တိုက်ခိုက်ရေး စွမ်းအား သည် အလွန် ကြီးမားနေဆဲ ဖြစ်သည်။

ကျိုးဟန် ၏ မျက်နှာ သည် တည်ငြိမ်နေသော်လည်း ရင်ထဲတွင် အလွန် သတိထားနေလေသည်။ ဤသည်မှာ သူ ယခုအချိန်အထိ ရင်ဆိုင်ရသော အစွမ်းထက်ဆုံး ရန်သူ ပင်ဖြစ်သည်။