← Chapters

အခန်း ၁၉၆

Vol. 20 Ch. 196

အခန်း ၁၉၆

Vol. 20 Ch. 196

အခန်း ၁၉၆ ဝိညာဉ်မျိုချသားရဲ အရှုံးပေးခြင်း

ရှေးဟောင်း အရှင်သခင် အနေဖြင့် မည်မျှလောက် ထိပ်တန်း အစွမ်းထက်သူ များကို သတ်ဖြတ်ခဲ့ဖူးသည်ကို သူမသိနိုင်သော်လည်း ကျိုးဟန် ကဲ့သို့သော ဘုရင်အဆင့် များကို သူ၏ မျက်လုံးထဲတွင် အရေးစိုက်မည် မဟုတ်ပေ။

သို့သော် သူသည် မာနကြီးသော်လည်း ကျိုးဟန် ၏ တိုက်ခိုက်မှုကို တိုက်ရိုက် မခုခံဘဲ ရှောင်တိမ်းရန် ကြိုးစားခဲ့လေသည်။

'ဟင်... ရှောင်လို့ မရဘူးလား...'

မကြာမီ သူ၏ နှုတ်မှ အံ့သြသံ တစ်ချက် ထွက်ပေါ်လာလေသည်။ သူ၏ ကြီးမားလှသော ခန္ဓာကိုယ် ကို အသွင်ပြောင်းကာ ရှောင်တိမ်းရန် ကြိုးစားသော်လည်း တစ်ခုခု မှားယွင်းနေသည်ကို သူ သတိထားမိလိုက်သည်။

သုံးထောင် မီးလျှံဓား သည် သူ့ကို ပစ်မှတ်ထားနေပြီး နေရာမည်မျှ ပြောင်းလဲပါစေ အသုံးမဝင်ကြောင်း တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။ ကျိုးဟန် သည် စွမ်းရည်ကို အသုံးပြုချိန်တွင် မဖြစ်မနေ ထိမှန်မည့် အကျိုးသက်ရောက်မှု ကို အသက်သွင်းလိုက်ခြင်းမှာ သိသာထင်ရှားလှသည်။

"အရမ်း ကောင်းတယ်... ဘုရင်အဆင့် အမှိုက်လေး က ဒီလို စွမ်းရည် မျိုး ရှိနေတာပဲ ဒါဆိုလည်း ငါ မင်းကို တိုက်ရိုက် ချေမှုန်းပစ်မယ်..."

"သွေးရောင် လေဆင်နှာမောင်း..."

ဝိညာဉ်မျိုချသားရဲ ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အမြဲတမ်း တည်ငြိမ်သော အပြုံးတစ်ခု ရှိနေပြီး အရာအားလုံးသည် သူ၏ ထိန်းချုပ်မှု အောက်တွင် ရှိနေသည့်အလား ပုံစံမျိုး ဖြစ်နေလေသည်။ သို့သော် မကြာမီ သူ ပြုံး၍ မရတော့ပေ။

သွေးရောင် လေဆင်နှာမောင်း သည် မီးလျှံဓား ၏ ဖျက်ဆီးမှုကို ချက်ချင်း ခံလိုက်ရပြီးနောက် ဝိညာဉ်မျိုချသားရဲ သည် တုံ့ပြန်ရန် အချိန်မရလိုက်ဘဲ...

-၁၄.၃၅ ဘီလီယံ

ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းသော ထိခိုက်မှု တန်ဖိုး များ လေထဲတွင် လွင့်ပျံသွားလေသည်။

"အဟွတ်..."

အသံတိတ် ညည်းတွားသံ တစ်သံ ထွက်ပေါ်လာပြီး မိုးခြိမ်းသံ ကဲ့သို့ ကြီးမားသော နာကျင်မှုကို ဖုံးကွယ်ထားရလေသည်။

"ဘာ... ဒါ... ဒါ မဖြစ်နိုင်ဘူး..."

"ငါ့ရဲ့ အနက်ရောင် ဝိညာဉ် ဝတ်စုံ က အမြင့်ဆုံး အကာအကွယ် ရှိတာကို... ဘယ်လို လုပ်ပြီး ဒီလို ဖြစ်ရတာလဲ..."

ဝိညာဉ်မျိုချသားရဲ သည် အလွန် အံ့အားသင့်သွားပြီး လေထဲတွင် ရှိနေသော ကြီးမားသည့် ခန္ဓာကိုယ် သည် အနည်းငယ် တုန်ယင်နေလေသည်။ ဤတိုက်ခိုက်မှု တစ်ချက်တည်းဖြင့် သူသည် အပြင်းအထန် ဒဏ်ရာရသွားလေသည်။

သူ အလွန် အံ့အားသင့်နေမိသည်။ သူ၏ အလွန် အစွမ်းထက်သော အကာအကွယ် သည် ဘုရင်အဆင့် ကောင်လေး တစ်ယောက်၏ တိုက်ခိုက်မှု အောက်တွင် ချက်ချင်း ဒဏ်ရာရသွားသည်မှာ မယုံနိုင်စရာပင်။ ဤစွမ်းရည် သည် တကယ်ကို အံ့မခန်း ဖြစ်လွန်းလှသည်။

"ဘာလို့... ဒီလို စွမ်းရည် မျိုး ရှိနေတာလဲ..."

"သုံးထောင် မီးလျှံဓား က ဒီလောက် အစွမ်းထက်တဲ့ အကျိုးသက်ရောက်မှု မျိုး ရှိတာလား... ငါ ဘာလို့ မသိခဲ့ရတာလဲ..."

ဝိညာဉ်မျိုချသားရဲ က ဒေါသတကြီး မေးလိုက်လေသည်။

သာမန် သုံးထောင် မီးလျှံဓား သည် အကာအကွယ် များကို လောင်ကျွမ်းစေသော အကျိုးသက်ရောက်မှု မရှိသည်မှာ သေချာလှသည်။

သို့သော် ဤအရာသည် ကျိုးဟန် ၏ ပင်ကိုစွမ်းရည် ဖြင့် အဆင့်မြှင့်တင် ထားသော တစ်ခုတည်းသော စွမ်းရည် ဖြစ်သဖြင့် ဝိညာဉ်မျိုချသားရဲ သိထားသော သုံးထောင် မီးလျှံဓား နှင့် အဆင့် တူညီမည် မဟုတ်ပေ။

ဝိညာဉ်မျိုချသားရဲ သည် အနက်ရောင် ဝိညာဉ် ဝတ်စုံ ကြောင့် အကာအကွယ် တစ်ဘီလီယံ အထိ ရောက်ရှိနေသော်လည်း ဤမျှ မြင့်မားသော အကာအကွယ် သည် လောင်ကျွမ်းခံရချိန်တွင် ပိုမို အစွမ်းထက်သော ထိခိုက်မှုများကို ဖြစ်ပေါ်စေလေသည်။

ယခင်က မီတာ ရာချီ အရှည်ရှိသော သူ၏ ကြီးမားလှသည့် ခန္ဓာကိုယ် သည် ယခုအခါ မီတာ တစ်ရာ ပင် မပြည့်တော့ဘဲ ဒဏ်ရာ အခြေအနေ ပိုမို ဆိုးရွားလာကာ အားနည်းနေသော အငွေ့အသက် များကို ထင်ရှားစွာ မြင်တွေ့နေရလေသည်။

"ရှူး... ဒါက ဝိညာဉ်မျိုချသားရဲ ကို အနိုင်ယူလိုက်တာလား..."

"ဝိညာဉ်မျိုချသားရဲ ကို ကြည့်လိုက်... သူ့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ် က ပိုပိုပြီး ပွင့်လင်းမြင်သာ လာတယ်... အချိန်မရွေး လေထဲမှာ ပျောက်ကွယ်သွားနိုင်တဲ့ ပုံစံပဲ..."

"ကျိုးဟန်... က တကယ့် စစ်နတ်ဘုရား ပဲ အမြဲတမ်း အနိုင်ရနေတယ်... တစ်ကြိမ်ပြီး တစ်ကြိမ် ငါတို့ကို အံ့အားသင့်စေတယ်..."

"ဒါက... ကံကြမ္မာရဲ့ သားတော် လို့ ခေါ်ရမှာပဲ..."

နဂါးလှံ ဂိုဏ်း မှ လူများအားလုံး သည် အံ့အားသင့်မှု များမှ အလျင်အမြန် နိုးထလာကြသည်။ ဤအရာမှာ ကျိုးဟန် ဖြစ်သဖြင့် ဤသို့ လုပ်ဆောင်နိုင်ခြင်းမှာ ပုံမှန်ပင် ဖြစ်ပြီး သူ၏ အံ့မခန်း လုပ်ဆောင်ချက် များကို သူတို့ ကျင့်သားရနေပြီ ဖြစ်သည်။

"ငါနဲ့ ကျိုးဟန် ရဲ့ ကွာခြားချက် က ဒီလောက်တောင် ကြီးမားနေတာလား..."

ကျောက်ရှင်း ၏ လှံကို ကိုင်ထားသော လက်များသည် အနည်းငယ် တုန်ယင်နေပြီး သူ၏ ရင်ထဲတွင် မတည်ငြိမ်မှု များကို ဖော်ပြနေကာ တီးတိုး ရေရွတ်လိုက်လေသည်။ သူသည် လူငယ် မျိုးဆက်သစ် များထဲတွင် ထိပ်တန်း ပါရမီရှင် တစ်ယောက် အဖြစ် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဂုဏ်ယူနေခဲ့သော်လည်း ယခု ကျိုးဟန် နှင့် ယှဉ်လိုက်သောအခါ သူသည် ဘာမှ မဟုတ်တော့ပေ။

"ဒါက..."

တင်းချွန်းချိုး နှင့် ယန်ပေ့ထျန်း တို့သည် အချင်းချင်း ကြည့်လိုက်ကြပြီး သူတို့၏ မျက်လုံးများထဲရှိ ကြောက်ရွံ့မှု များသည် ပြောမပြတတ်အောင် ပင် ဖြစ်သည်။

ကျိုးဟန် သည် ဘုရင်အဆင့် ဖြင့် ဧကရာဇ် အဆင့် ဖြစ်သော သူတို့ကို ကျော်လွန် တိုက်ခိုက် အနိုင်ယူနိုင်ခြင်း ကို သူတို့ အလွန် အံ့အားသင့်ပြီး နားလည်နိုင်သော်လည်း သူတို့သည် ကြယ် တစ်ပွင့် နှင့် နှစ်ပွင့် ဧကရာဇ် အဆင့် သာ ရှိသေးသည်။

သို့သော် ယခု ကြယ် ၉ ပွင့် ဧကရာဇ် အဆင့် ရှိသော ဝိညာဉ်မျိုချသားရဲ ကို အနိုင်ယူလိုက်ခြင်း သည် ကောင်းကင်ယံ မှ ပုံပြင် တစ်ပုဒ် ကဲ့သို့ ဖြစ်နေလေသည်။

ကြယ် ၉ ပွင့် နှင့် ကြယ် ၁ ပွင့် အကြား ကွာခြားချက် မှာ ကောင်းကင် နှင့် မြေကြီး ကဲ့သို့ ဖြစ်သော်လည်း ကျိုးဟန် သည် ဤမျှများပြားသော အဆင့်များကို ကျော်လွန် တိုက်ခိုက်နိုင်ခြင်းမှာ အလွန် မယုံနိုင်စရာ ပင်ဖြစ်သည်။

ကောင်းကင်ယံ မှ ဆင်းသက်လာသော ပါရမီရှင် ဟုပင် ခေါ်ဆို၍ ရနိုင်ပြီး ဤကဲ့သို့ အဆင့်ကျော် တိုက်ခိုက်ခြင်း မျိုးကို သူတို့ ၏ ဗဟုသုတ များပြားလှသော်လည်း တစ်ခါမှ မကြားဖူးခဲ့ပေ။

"မင်း... မင်း ဒါ ဘာစွမ်းရည် သုံးလိုက်တာလဲ..."

ဝိညာဉ်မျိုချသားရဲ က မရည်ရွယ်ဘဲ မေးလိုက်ပြီး သူ၏ ရင်ထဲတွင် အနည်းငယ် ထိတ်လန့်လာလေသည်။ အစောပိုင်းက သူ ဘယ်လောက် မာနကြီးခဲ့သလဲ ယခု သူ ဘယ်လောက် ကြောက်နေသလဲ ဆိုသည်မှာ သိသာလှသည်။ သေဆုံးခြင်း ၏ ခြိမ်းခြောက်မှုကို သူ ခံစားနေရပြီး သူ၏ ဝိညာဉ် ပင် တုန်ယင်နေလေသည်။

"သေရတော့မယ့် အချိန် ရောက်နေပြီကို စကား အရမ်းများနေတယ်... ဝိညာဉ် တံခွန် အပိုင်းအစ ကို ထုတ်ပေးစမ်း..."

ကျိုးဟန် က ထက်မြက်သော အကြည့်များဖြင့် မေးလိုက်လေသည်။

ဝိညာဉ် တံခွန် ၏ နောက်ဆုံး အပိုင်းအစ သတင်း ကိုသာ မသိချင်ပါက သူ ဤမျှ အချိန်ဆွဲနေမည် မဟုတ်ပေ။ ဓား တစ်သောင်း ပေါင်းစည်းခြင်း စွမ်းရည် ကို အသုံးပြု၍ ဝိညာဉ်မျိုချသားရဲ ကို တိုက်ရိုက် ချေမှုန်းပစ်လိုက်မည် ဖြစ်သော်လည်း သတ်ပြီးနောက် အပိုင်းအစ ကို ရှာဖွေရမည့် အချိန်ကို နှမြောသဖြင့် ဤသို့ မေးလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

"သြော် မင်းက ဝိညာဉ် တံခွန် အပိုင်းအစ ရဲ့ သတင်း ကို သိချင်နေတာကိုး..."

"အဲဒီ အပိုင်းအစ ဘယ်မှာ ရှိလဲ ဆိုတာ ငါ ပြောပြလို့ ရတယ် ဒါပေမဲ့ မင်း ငါ့ကို လွှတ်ပေးမယ်လို့ ကတိပေးရမယ် အဲဒါဆို အခုချက်ချင်း ပြောပြမယ်..."

ဝိညာဉ်မျိုချသားရဲ ၏ မျက်လုံးများတွင် အလင်းရောင် တစ်ချက် တောက်ပသွားပြီး ကျိုးဟန် သည် ဤ အပိုင်းအစ ကို အလွန် အရေးကြီးကြောင်း သတိထားမိလိုက်သည်။ ချက်ချင်းပင် စကားစပ်၍ အပေးအယူ လုပ်ရန် ကြိုးစားလိုက်လေသည်။

"ဟက် မင်း အခု ငါနဲ့ အပေးအယူ လုပ်ခွင့် ရှိတယ်လို့ ထင်နေတာလား..."

"ငါ့ရဲ့ စိတ်ရှည်မှု က အကန့်အသတ် ရှိတယ် မင်းကို စဉ်းစားဖို့ ဆယ်စက္ကန့် အချိန်ပေးမယ် အဲဒီလိုမှ မဟုတ်ရင်... အကျိုးဆက် ကို မင်း သိပါတယ်..."

ကျိုးဟန် ၏ မျက်နှာသည် အေးစက်နေပြီး အန္တရာယ် ရှိသော အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်လာလေသည်။

သူ့ကို လွှတ်ပေးမည် ဟုတ်လား... ဘယ်လို လုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ...

ကျိုးဟန် သည် ဝိညာဉ် တံခွန် ၏ အချက်အလက် ဖော်ပြချက် ကို ဖတ်ဖူးသည်။ ဝိညာဉ် တံခွန် သည် ဝိညာဉ် တစ်သန်း ကို စုပ်ယူနိုင်ပြီး ထိုအထဲတွင် အဓိက ဝိညာဉ် ကိုးခု ပါဝင်လေသည်။ အဓိက ဝိညာဉ် ၏ အရည်အသွေး ကောင်းလေ ဝိညာဉ် တံခွန် ၏ တိုက်ခိုက်ရေး စွမ်းအား ပိုမို အစွမ်းထက်လေ ဖြစ်သည်။

အပိုင်းအစ များ ပေါင်းစပ်ပြီးနောက် ဝိညာဉ် တံခွန် အသစ် တွင် ဝိညာဉ် တစ်ခုမှ မရှိသေးသဖြင့် အရာအားလုံး အသစ် ပြန်စရမည် ဖြစ်သည်။ ယခု သူ၏ ရှေ့တွင် ရှိနေသော ဝိညာဉ်မျိုချသားရဲ သည် သူ့အလိုလို ရောက်လာသော အဓိက ဝိညာဉ် ပင်ဖြစ်သည်။

အရည်အသွေး က ကြယ် ၉ ပွင့် ဧကရာဇ် အဆင့် ရှိပြီး သွေးကြော ကလည်း နတ်ဘုရား သားရဲ ထောင်းထျဲ့ ၏ မျိုးဆက် ဖြစ်သဖြင့် ကြီးထွားလာနိုင်စွမ်း အလွန် ကြီးမားကာ ဘက်ပေါင်းစုံ တွင် အလွန် ထူးချွန်လေသည်။ ကျိုးဟန် က သူ့ကို လွှတ်ပေးလိုက်မည် ဆိုပါက အရူးသာ ဖြစ်ပေမည်။

"မင်း... မင်း အရမ်း မလွန်လာနဲ့..."

ဝိညာဉ်မျိုချသားရဲ ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ဒေါသ မီးများ တောက်လောင်လာပြီး ဒေါသ ပေါက်ကွဲတော့မည့် လက္ခဏာများ ပြသနေလေသည်။ ရှေးဟောင်း အရှင်သခင် အနေဖြင့် သူ ဘယ်တုန်းက ဤမျှ အရှက်ခွဲခံခဲ့ရဖူးသနည်း။

သို့သော် ကျိုးဟန် သည် လုံးဝ ဂရုမစိုက်ဘဲ အချိန် မှတ်နေလေသည်။

"ဆယ်..."

"ကိုး..."

"ရှစ်..."

...

"ငါး..."

"လေး..."

ဝိညာဉ်မျိုချသားရဲ ၏ မျက်နှာတွင် ရုန်းကန်နေရသည့် ပုံစံများ ပေါ်လာပြီး အစွမ်းကုန် ကြိုးစားရန် ပြင်လိုက်ချိန်တွင် ကျိုးဟန် ၏ အသံ က ထပ်မံ ထွက်ပေါ်လာလေသည်။

"မင်းကို လွှတ်ပေးဖို့ ကိစ္စ က ငါ့ စိတ်ခံစားချက် အပေါ် မူတည်တယ် ငါ သဘောကျရင် အကုန် ဖြစ်နိုင်တယ်..."

ခြိမ်းခြောက်မှု သက်သက် ဖြင့် မလုံလောက်ပေ။ ဤသည်မှာလည်း ကျိုးဟန် ၏ နည်းလမ်း တစ်ခု ပင်ဖြစ်သည်။ ရန်သူကို မျှော်လင့်ချက် ကင်းမဲ့စေပြီးနောက် ရုတ်တရက် မျှော်လင့်ချက် အနည်းငယ် ပေးလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ထို မျှော်လင့်ချက် သည် အလွန် နည်းပါးပြီး အခြေအနေ များ တင်းကျပ်နေသော်လည်း တစ်ဖက်လူ သည် အစွမ်းကုန် ဖမ်းဆုပ်ထားမည်မှာ သေချာလှသည်။

"နှစ်..."

ကျိုးဟန် ဆက်လက် ရေတွက်လိုက်လေသည်။

"ငါ သဘောတူတယ်... မင်းရဲ့ ကတိ ကို မင်း တည်ပါစေ..."

ထင်ထားသည့်အတိုင်း ဝိညာဉ်မျိုချသားရဲ သည် တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ အလျင်အမြန် သဘောတူလိုက်လေသည်။ ရေနစ်နေသူ တစ်ယောက် က ရေပေါ် ပေါ်နေသော ကောက်ရိုး တစ်မျှင် ကို ဖမ်းဆုပ်လိုက်သကဲ့သို့ ပင်ဖြစ်သည်။

"ဒါ တကယ်ပဲ ရှေးဟောင်း သားရဲကြီး လား... ကျိုးဟန် ရှေ့မှာ ခွေးလေး တစ်ကောင် လို ယဉ်ကျေးနေတာပဲ..."

"ဟားဟားဟား... လုံးဝ ကို ထိန်းချုပ်ခံလိုက်ရပြီ..."

"သောက်ကျိုးနည်း... ဒီ ဝိညာဉ်မျိုချသားရဲ က စောစောက ငါတို့ တပည့် ဆယ်ယောက်ကျော် ကို မျိုချသွားတာ... အခု ဒီမြင်ကွင်း ကို ကြည့်ရတာ တကယ်ပဲ ဝမ်းသာစရာပဲ..."

နဂါးလှံ ဂိုဏ်း မှ တပည့် များ သည် ဝိညာဉ်မျိုချသားရဲ လက်မြှောက် အရှုံးပေးလိုက်သည် ကို မြင်သောအခါ အားလုံး ၏ မျက်နှာများတွင် ပျော်ရွှင်သော အပြုံးများ ထွက်ပေါ်လာကြလေသည်။

ယခင်က အရှင်သခင် တစ်ယောက် ယခု ဤမျှ အရှက်ရနေသည် ကို မြင်ရခြင်းမှာ အလွန် ကျေနပ်စရာ ကောင်းလှသည်။

"အရမ်း ကောင်းတယ်... မင်း အခြေအနေကို နားလည်သားပဲ…”

All Chapters