အခန်း ၂၀၄

အခန်း ၂၀၄ သခင်လေး... အရမ်း ကြမ်းတမ်းတာပဲ

"ဒါက..."

ဝေ့ရှောင်ချန်း ဤမျှ တက်ကြွနေလိမ့်မည်ဟု သူ မထင်ထားခဲ့ပေ။ ရုတ်တရက် နူးညံ့မွှေးပျံ့သော ခန္ဓာကိုယ်လေးက ရင်ခွင်ထဲသို့ ရောက်ရှိလာလေသည်။

ချိတ်ပိတ်မှုကို အမြန် ဖြေရှင်းချင်၍လား သို့မဟုတ် ကျိုးဟန် ၏ ဘုရင်တစ်ပါးကဲ့သို့သော အရှိန်အဝါကြောင့် ဆွဲဆောင်ခံလိုက်ရခြင်းလား ဆိုသည်ကိုတော့ မသိနိုင်ပေ။

"ဟင်... မင်းမှာ ကိုယ်အပူချိန် ရှိသေးတာပဲ... ခန္ဓာကိုယ် ကလည်း တကယ် ရှိနေတာလား..."

စတင် ထိတွေ့လိုက်သည်နှင့် ကျိုးဟန် အလွန် အံ့အားသင့်သွားလေသည်။

ဤအမျိုးသမီး တစ္ဆေ သည် သူ ထင်ထားသည်နှင့် အနည်းငယ် ကွာခြားနေလေသည်။ အေးစက်စက် ခံစားချက်မျိုး မဟုတ်ဘဲ အလွန် အစစ်အမှန်ဆန်လှသည်။

"သခင်လေး... ကျွန်မတို့ မြန်မြန် လုပ်ကြရအောင်..."

ကျိုးဟန် ဘာမှ ဆက်မလုပ်သေးသည်ကို မြင်သောအခါ ဝေ့ရှောင်ချန်း က ချွဲနွဲ့သော အသံဖြင့် အလျင်စလို တိုက်တွန်းလိုက်လေသည်။

"အော်... အင်း... ကောင်းပြီလေ..."

ကျိုးဟန် သည် အံ့အားသင့်မှုမှ ပြန်လည် သတိဝင်လာပြီး စိတ်ခံစားချက်ကို စတင် ပျိုးထောင်ရန် ပြင်လိုက်လေသည်။

ဝေ့ရှောင်ချန်း သည် အလွန် လှပဆွဲဆောင်မှု ရှိသော်လည်း သူတို့ နှစ်ဦး သည် ယခင်က သူစိမ်းများသာ ဖြစ်ခဲ့ကြသည်။

ကျိုးဟန် သည် ပေါ့ပေါ့ဆဆ နေတတ်သူ မဟုတ်ဘဲ ရင်ထဲတွင် ရှေးရိုးဆန်သူ တစ်ယောက် ပင်ဖြစ်သည်။

သို့သော် ဝေ့ရှောင်ချန်း ၏ မွှေးပျံ့သော နှုတ်ခမ်းလေးက တက်ကြွစွာ နမ်းရှိုက်လာလေသည်။

ဤအခြေအနေအထိ ရောက်နေပြီ ဖြစ်ရာ ဘာခံစားချက်မှ ပျိုးထောင်နေစရာ မလိုတော့ဘဲ တိုက်ရိုက်ပင် အပေါ်အောက် စတင် လှုပ်ရှားလိုက်တော့သည်။

"အား..."

"နာတယ်..."

"ဘယ်သူလဲ... ငါ့ရဲ့ အနားယူချိန် ကို လာနှောင့်ယှက်ရဲတယ်... သေချင်နေပြီလား..."

ကျိုးဟန် လမ်းကြောင်း ဖွင့်လိုက်ချိန်တွင် ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်သံ တစ်သံ ထွက်ပေါ်လာပြီး အလွန် မောက်မာ ကြမ်းတမ်းသော အရှိန်အဝါများ ပါဝင်နေလေသည်။

ယခုအချိန်တွင် ယင်ယန် ပေါင်းစပ်သွားပြီ ဖြစ်ရာ ကျိုးဟန် ၏ အသိစိတ် သည်လည်း ဝေ့ရှောင်ချန်း ၏ ခန္ဓာကိုယ် အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားလေသည်။

မကောင်းဆိုးဝါး စွမ်းအား တစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရပြီး မော့ကြည့်လိုက်သောအခါ ဧရာမ ပုံရိပ်ယောင် ကြီး တစ်ခုကို တွေ့လိုက်ရလေသည်။

ထိုပုံရိပ်ယောင် ပေါ်တွင် မျက်လုံး အစုံ ဆယ်ဂဏန်းခန့် ရှိနေပြီး ရက်စက်ကာ သွေးဆာနေသော အကြည့်များဖြင့် ကြည့်နေလေသည်။

"မင်းက ရှောင်ချန်း ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ် ထဲမှာ ချိတ်ပိတ်ခံထားရတဲ့ မကောင်းဆိုးဝါး ဝိညာဉ် လား..."

ကျိုးဟန် သည် တစ်ဖက်လူ၏ မည်သူမည်ဝါ ဖြစ်ကြောင်းကို အလျင်အမြန် သိရှိသွားလေသည်။

"မကောင်းဆိုးဝါး ဝိညာဉ် ဟုတ်လား... ဘယ်ကောင်က ငါ့ကို စွပ်စွဲနေတာလဲ... ငါက သန့်ရှင်းသော ဝိညာဉ် ကွ..."

ဧရာမ ပုံရိပ်ယောင် ကြီးသည် ထိုအမည်နာမ ကို အလွန် မကျေမနပ် ဖြစ်သွားကြောင်း သိသာလှပြီး ချက်ချင်းပင် ပြန်လည် ချေပလိုက်လေသည်။

"ကောင်လေး... မင်းက တော်တော် သတ္တိရှိတာပဲ... ဒီကို ရောက်လာရဲတယ် ဆိုတော့... ငါ့အတွက် အစားအစာ အဖြစ် အလုံအလောက် ဖြစ်သွားတာပေါ့..."

ပုံရိပ်ယောင် ကြီးသည် သွေးဆာနေသော အပြုံးကို ပြသလိုက်ပြီး ကျိုးဟန် ကို အပိုင်စားရတော့မည်ဟု ယုံကြည်နေလေသည်။

တစ်ဖက်လူ မည်သူဖြစ်ကြောင်း သေချာသွားပြီ ဖြစ်ရာ ကျိုးဟန် သည် စကားပိုများ မနေတော့ဘဲ ပုံရိပ်ယောင် ကြီး၏ အချက်အလက် များကို တိုက်ရိုက် စစ်ဆေးလိုက်လေသည်။

မျက်လုံးတစ်ရာ ဧရာမ သားရဲ

အဆင့် - ၁၀၀

သွေးပမာဏ - ၇ ဘီလီယံ

တိုက်ခိုက်မှု - ၁၀ သန်း

အကာအကွယ် - ၂၀ သန်း

လက်နက် - ဟင်းလင်းပြင် တောင်ဝှေး

ဝတ်စုံ - ဆူးချွန် သားရဲ သံချပ်ကာ

မှော်လက်နက် - မကောင်းဆိုးဝါး ဝိညာဉ် ကျောက်စိမ်းပြား

စွမ်းရည် - ကောင်းကင် ဆန့်ကျင် မကောင်းဆိုးဝါး နတ်ဘုရား... သေမင်း အကြည့်... ရက်စက်သော တိုက်စားခြင်း... မကောင်းဆိုးဝါး ဝိညာဉ် ဝင်ရောက်ခြင်း... မကောင်းဆိုးဝါး ကင်းစင် သွေးရိပ် သတ်ဖြတ်ခြင်း

လက်ရှိ တိုက်ခိုက်ရေး စွမ်းအား - ကြယ် ၆ ပွင့် ဧကရာဇ် အဆင့်

အခြေအနေ - ဝိညာဉ် ကိုယ်ထည်

ဖတ်ရှုပြီးနောက် ကျိုးဟန် ခေါင်းယမ်းလိုက်လေသည်။

ဤ မကောင်းဆိုးဝါး ဝိညာဉ် သည် သူ ထင်ထားသည်ထက် အများကြီး ပိုမို အားနည်းနေလေသည်။

မူလက တစ်ဖက်လူ သည် ကြယ် ၉ ပွင့် ဧကရာဇ် အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပါက ဝိညာဉ် တံခွန် ၏ အဓိက ဝိညာဉ် အဖြစ် ထားရှိရန် ကျိုးဟန် စဉ်းစားထားခဲ့သော်လည်း ယခု အခြေအနေ အရ အရည်အချင်း မပြည့်မီသေးကြောင်း တွေ့ရလေသည်။

"ကြယ် ၆ ပွင့် ဧကရာဇ် အဆင့် လောက်လေးနဲ့... မင်းကို ဘယ်သူကများ သတ္တိတွေ ပေးထားလို့ ဒီလောက် မောက်မာနေရတာလဲ..."

ကျိုးဟန် ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့် ကွေးတက်သွားပြီး လှောင်ပြောင်လိုက်လေသည်။

"ဟားဟားဟား... အရမ်း ကောင်းတယ်... ကောင်လေး မင်းက ငါ့ကို အောင်မြင်စွာ ဒေါသထွက်အောင် လုပ်နိုင်ခဲ့ပြီ... မင်းကို အပိုင်းပိုင်း ဆုတ်ဖြဲပစ်မယ်..."

"ဘုရင်အဆင့် လောက်လေးနဲ့... မင်း ဘယ်လို သူမျိုးကို ရန်စမိလဲ ဆိုတာ မင်း သိရဲ့လား... ကြည့်ရတာ မင်းက စွမ်းအား နဲ့ ပတ်သက်ပြီး ဘာမှ နားမလည်သေးဘူးပဲ..."

မျက်လုံးတစ်ရာ ဧရာမ သားရဲ သည် ဒေါသထွက်လွန်း၍ ရယ်မောလိုက်ပြီး မောက်မာစွာ ပြောလိုက်လေသည်။

"ဒါဆိုလည်း ငါ့ရဲ့ နာမည်ကြီး အထူးစွမ်းရည် အောက်မှာ သေလိုက်စမ်း..."

"သွေးစွန်း ပွဲတော်... ဒီ အဆုံးမဲ့ ရူးသွပ်မှု ကြီးကို ခံစားလိုက်စမ်း... မကောင်းဆိုးဝါး ကင်းစင် သွေးရိပ် သတ်ဖြတ်ခြင်း..."

တစ်ခဏချင်း အတွင်းမှာပင် မျက်လုံးတစ်ရာ ဧရာမ သားရဲ ၏ ကိုယ်ပေါ်ရှိ မျက်လုံးများ ရုတ်တရက် ပြူးကျယ်သွားပြီး အတွင်းမှ ကြမ်းတမ်းသော သွေးရောင် အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်လာကာ သွေးစွန်း သမုဒ္ဒရာ ကြီး တစ်ခု အဖြစ် စုစည်းသွားပြီး ကျိုးဟန် ထံသို့ တိုက်ရိုက် ပြေးဝင်လာလေသည်။

"အား... သခင်လေး သတိထား..."

အစွမ်းထက်သော စွမ်းအား များ ပြေးဝင်လာသည်ကို ခံစားလိုက်ရသဖြင့် ဝေ့ရှောင်ချန်း ၏ မျက်နှာ ဖြူလျော်သွားပြီး အံ့သြ ကြောက်ရွံ့စွာ ဖြင့် အလျင်အမြန် သတိပေးလိုက်လေသည်။

"မင်း လျှောက်မလှုပ်နဲ့လေ... ငါ အာရုံလွဲသွားလိမ့်မယ်..."

သူတို့ နှစ်ဦး သည် ယခု ဤကဲ့သို့သော အခြေအနေ မျိုးတွင် ရှိနေသေးသဖြင့် ကျိုးဟန် က အလျင်အမြန် သတိပေးလိုက်လေသည်။

"ထောက်ထျဲ့... ထွက်လာပြီး အလုပ်လုပ်စမ်း..."

"အမိန့်အတိုင်းပါ... သခင်..."

ထောက်ထျဲ့ သည် အလွန် ရိုးသားစွာ ဖြင့် ရိုရိုသေသေ ပြန်ဖြေလိုက်လေသည်။

ဝိညာဉ် တံခွန် ကို တစ်ချက် လှုပ်ခါလိုက်သည် နှင့် ကြီးမား ကျယ်ပြန့်သော အရှိန်အဝါ ကြီး တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး ကောင်းကင် နှင့် မြေကြီး ကို ဖုံးလွှမ်းသွားလေသည်။

"ဟင်... မင်းက မျက်လုံးတစ်ရာ ဧရာမ သားရဲ လား... မင်းက တော်တော် ရိုင်းစိုင်း နေတာပဲ..."

ရှေးဟောင်း ဘုရင် တစ်ပါး ၏ မောက်မာသော အရှိန်အဝါ များသည် ထောက်ထျဲ့ ၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် အပြည့်အဝ ပေါ်လွင်နေပြီး ကျိုးဟန် ၏ ရှေ့တွင် ကြောက်ရွံ့နေခဲ့သော ပုံစံ နှင့် လုံးဝ ကွာခြားနေလေသည်။

"နတ်ဘုရား သားရဲ ထောက်ထျဲ့ လား..."

"ဒါ... ဒါ မဖြစ်နိုင်ဘူး... မင်း က နတ်ဘုရား သားရဲ ကို အနိုင်ယူထားတာလား..."

ထောက်ထျဲ့ ၏ အစွမ်းထက်သော ဖိအား ကို ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် မျက်လုံးတစ်ရာ ဧရာမ သားရဲ ၏ အနက်ရောင် မျက်နှာ သည် ချက်ချင်း ဖြူလျော်သွားပြီး ခန္ဓာကိုယ် မှာ အနည်းငယ် တုန်ယင်နေလေသည်။

၎င်း၏ ကိုယ်ပေါ်ရှိ မျက်လုံး အားလုံး မှိတ်တုတ်မှိတ်တုတ် ဖြစ်နေပြီး ကြောက်ရွံ့မှု များ လွှမ်းခြုံနေလေသည်။

ကြမ်းတမ်းသော သားရဲ တစ်ကောင် အနေဖြင့် ၎င်းသည် ထောက်ထျဲ့ ၏ ရက်စက် ကြမ်းကြုတ်မှု ကို အလွန် ရှင်းလင်းစွာ သိရှိထားလေသည်။

အများကြီး တွေးနေရန် အချိန်မရှိတော့ပေ။ အရာအားလုံး သည် မျက်တောင်တစ်ခတ် အတွင်း ဖြစ်ပျက်သွားခြင်း ဖြစ်သည်။

မျက်လုံးတစ်ရာ ဧရာမ သားရဲ သည် အခြေအနေ မဟန်ကြောင်း သိလိုက်သဖြင့် အမြီးကုပ်ကာ တိုက်ရိုက် ထွက်ပြေးရန် ပြင်လိုက်လေသည်။

"ထွက်ပြေးချင်တာလား... သေလိုက်စမ်း..."

"ကောင်းကင် မျိုချ တံဆိပ်..."

ထောက်ထျဲ့ ၏ ရက်စက် ကြမ်းတမ်းသော အသံ က မျက်လုံးတစ်ရာ ဧရာမ သားရဲ ၏ သေဒဏ် ကို တိုက်ရိုက် စီရင်လိုက်လေသည်။

ဧရာမ တံဆိပ် ကြီး တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး မျက်လုံးတစ်ရာ ဧရာမ သားရဲ ၏ ပုံရိပ် ကို လွှမ်းခြုံသွားလေသည်။

ကြမ်းတမ်းသော စုပ်ယူအား က ၎င်းကို ချက်ချင်း ဆွဲယူသွားပြီး လုံးဝ ပြန်လည် ခုခံနိုင်စွမ်း မရှိတော့ပေ။

"အား... ဟင့်အင်း... မင်း အဲဒီလို လုပ်လို့ မရဘူး..."

"အကယ်၍ ငါ သေသွားရင် ချိတ်ပိတ်မှု ပွင့်သွားလိမ့်မယ်... အဲဒီအချိန်ကျရင် မင်းတို့ အားလုံး မြေအောက် ကမ္ဘာ တစ္ဆေ ဧကရာဇ် ရဲ့ အဆုံးမဲ့ ဒေါသ တွေကို ရင်ဆိုင်ရလိမ့်မယ်..."

မျက်လုံးတစ်ရာ ဧရာမ သားရဲ သည် ထောက်ထျဲ့ ၏ ထက်မြက်သော လက်သည်း များဖြင့် ပြင်းထန်စွာ ဖမ်းဆုပ်ခံထားရပြီး ရုန်းကန်ရင်း ကြောက်လန့်တကြား အော်ဟစ်နေကာ အသက်ရှင်လိုစိတ် များ အပြည့်အဝ ရှိနေလေသည်။

"သခင်... ကြည့်ပါဦး..."

ထောက်ထျဲ့ သည် နူးညံ့သော မျက်နှာထား သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး အသံတိုးတိုးလေး ဖြင့် အကြံဉာဏ် တောင်းလိုက်လေသည်။

ကျိုးဟန် ၏ ခွင့်ပြုချက် မရဘဲ ၎င်းသည် မျက်လုံးတစ်ရာ ဧရာမ သားရဲ ကို အလွယ်တကူ သတ်ပစ်ရန် မဝံ့ရဲပေ။

အကယ်၍ သခင် အတွက် အစွမ်းထက်သော ရန်သူ များကို ရန်စမိသွားပါက သခင် ၏ အဆုံးမဲ့ ဒေါသ ကို ၎င်း ခံစားရမည် ဖြစ်သည်။

"မြေအောက် ကမ္ဘာ တစ္ဆေ ဧကရာဇ် လား... မကြားဖူးဘူး..."

"တိုက်ရိုက် သတ်ပစ်လိုက်..."

ကျိုးဟန် က လက်ဝှေ့ယမ်းကာ ဂရုမစိုက်စွာ ဖြင့် ပြောလိုက်လေသည်။

သို့သော် သူ၏ ရင်ထဲတွင် ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာ တွက်ချက်မှု တစ်ခုကို ပြုလုပ်လိုက်လေသည်။

မျက်လုံးတစ်ရာ ဧရာမ သားရဲ သည် ထောက်ထျဲ့ ၏ အစွမ်းထက်မှု ကို မြင်တွေ့ပြီးနောက် မြေအောက် ကမ္ဘာ တစ္ဆေ ဧကရာဇ် ကို ထုတ်သုံးလာသည် ဆိုတော့...

တစ်ဖက်လူ ၏ စွမ်းအား သည် ထောက်ထျဲ့ ထက် ပိုမို အစွမ်းထက် နေခြင်း သို့မဟုတ် မျက်လုံးတစ်ရာ ဧရာမ သားရဲ သည် ဟန်ဆောင် ခြိမ်းခြောက် နေခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။

ကျိုးဟန် သည် ပထမ အချက် ကို ပိုမို ယုံကြည်ပြီး ဤသည်မှာလည်း ကောင်းသော ကိစ္စ ပင်ဖြစ်သည်။ ဖိအား ရှိမှသာ တွန်းအား ရှိမည် မဟုတ်ပါလား။

'အစွမ်းထက်သူ ဆိုတာ အမြဲတမ်း စိန်ခေါ်မှု တွေကို လက်ခံပြီး အန္တရာယ် တွေ ကြားထဲမှာ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဖောက်ထွက် နိုင်ရမယ်...'

သူသည် ယခင်က အင်တာနက် ဝတ္ထု များကို ဖတ်ရသည်ကို နှစ်သက်ပြီး ဝတ္ထု ထဲမှ ဇာတ်လိုက် တိုင်း သည် ပြဿနာ များကို ရန်စကာ ပြိုင်ဘက်ကင်း ဖြစ်လာကြသည် မဟုတ်ပါလား။

ဘာအတွက်ကြောင့်လဲ ဆိုလျှင် သေချာပေါက် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဖိအား ပေးရန် ပင်ဖြစ်သည်။ ဤသည်မှာ ပြိုင်ဘက်ကင်း အစွမ်းထက်သူ တစ်ယောက် ဖြစ်လာရန် မဖြစ်မနေ ဖြတ်သန်းရမည့် လုပ်ငန်းစဉ် ပင်ဖြစ်သည်။

ကျိုးဟန် သည်လည်း ဤကဲ့သို့သော ပြင်ဆင်မှု များကို ပြုလုပ်ထားပြီး ဖြစ်လေသည်။

"အမိန့်အတိုင်းပါ..."

ကျိုးဟန် ၏ ခွင့်ပြုချက် ရရှိပြီးနောက် ထောက်ထျဲ့ သည် လှည့်လာပြီး မျက်လုံးတစ်ရာ ဧရာမ သားရဲ ၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် မကောင်းသော အကြည့်များဖြင့် ကြည့်လိုက်လေသည်။

"မင်း... မင်း ဒီကို မလာနဲ့နော်..."

မျက်လုံးတစ်ရာ ဧရာမ သားရဲ ၏ ကိုယ်ပေါ်ရှိ မျက်လုံး အားလုံး သည် မှိတ်တုတ်မှိတ်တုတ် ဖြစ်နေပြီး နဖူးမှ ချွေးများ အဆက်မပြတ် စီးကျနေလေသည်။

"မင်းရဲ့ စွမ်းအား တွေ အားလုံး ငါ့အပိုင် ဖြစ်သွားပြီ..."

ထောက်ထျဲ့ သည် ဘယ်လို လုပ် သည်းခံနိုင်မည်နည်း။ အလွန် လှပသော သားရဲ တစ်ကောင် ကို မြင်လိုက်ရသကဲ့သို့ တိုက်ရိုက်ပင် အားပါးတရ စတင် မျိုချ စားသောက်လိုက်လေသည်။

"အား... သေစမ်း... ငါ့ကို လွှတ်ပေး... ဟင့်အင်း... မြေအောက် ကမ္ဘာ တစ္ဆေ ဧကရာဇ် က မင်းတို့ကို ချမ်းသာပေးမှာ မဟုတ်ဘူး..."

လေဟာနယ် ထဲတွင် မျက်လုံးတစ်ရာ ဧရာမ သားရဲ ၏ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းသော အော်ဟစ်သံ များ ချက်ချင်း ပြည့်နှက်သွားလေသည်။

ဤအရာအားလုံး ကို ဝေ့ရှောင်ချန်း မြင်တွေ့လိုက်ရပြီး သူမ တစ်ကိုယ်လုံး ကြောင်အမ်းသွားလေသည်။

ကျိုးဟန် တွင် ဝိညာဉ် တံခွန် ရှိနေသည် သာမက အဓိက ဝိညာဉ် သည် အစွမ်းထက်သော ထောက်ထျဲ့ ဖြစ်နေလိမ့်မည်ဟု သူမ မထင်ထားခဲ့ပေ။

နှစ်ပေါင်းများစွာ သူမကို ချိတ်ပိတ်ထားခဲ့သော မောက်မာလှသည့် မျက်လုံးတစ်ရာ ဧရာမ သားရဲ သည် ယခုအချိန်တွင် ကြက်ပေါက်စ လေး တစ်ကောင် ကဲ့သို့ အသေအချာ ဖမ်းဆုပ်ခံထားရလေသည်။

"သခင်လေး... အရမ်း ကြမ်းတမ်းတာပဲ…”