အခန်း ၂၁၇

အခန်း ၂၁၇ တစ္ဆေ ဝိညာဉ် များ၏ ရုတ်တရက် တိုက်ခိုက်မှု

တစ်ခဏမျှ အချစ်ရေး ကိစ္စများ ဖြင့် အချိန်ကုန် သွားလေသည်။

ဟန်ချင်ရွှဲ့ သည် ရှက်သွေးဖြာ ကာ ဝမ်းသာ နေသော်လည်း အချိန် ကန့်သတ်ချက် ရှိနေသဖြင့် အခြား ကိစ္စများ ဆက်လုပ်၍ မရတော့ပေ။

နောက်ဆုံးတွင် သူမ သည် အနည်းငယ် တုန်ယင် နေသော ခန္ဓာကိုယ်လေး ဖြင့် အစမ်းသပ်ခံ နယ်မြေ ထဲသို့ အလွမ်းတရ ဝင်ရောက်သွားလေသည်။

ကျိုးဟန် သည်လည်း အချိန် မဆွဲတော့ဘဲ အလင်းတံခါး ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားလေသည်။

ထူးဆန်းသော အလင်းရောင် တစ်ခု က သူ့ကို လွှမ်းခြုံသွားပြီး...

နောက်တစ်စက္ကန့် တွင်...

မျက်စိ ဖွင့်ကြည့်လိုက်သောအခါ မရင်းနှီးသော နေရာ တစ်ခု သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

"သင်သည် တစ္ဆေ တစ်ရာ ည တိုက်ပွဲ အစမ်းသပ်ခံ နယ်မြေ ထဲသို့ အောင်မြင်စွာ ဝင်ရောက်နိုင်ခဲ့ပါပြီ..."

"သင် လက်ရှိ ရောက်ရှိနေသော နေရာမှာ တစ္ဆေ ဝိညာဉ် နယ်မြေ ၏ အထူး နေရာ တစ်ခု ဖြစ်ပြီး မြေပုံ လုပ်ဆောင်ချက် ယာယီ အလုပ်မလုပ်တော့ပါ... တစ္ဆေ ဝိညာဉ် ဆိုင်ရာ သက်ရှိ အားလုံး ၏ အချက်အလက် များ ၅ ရာခိုင်နှုန်း တိုးလာမည် ဖြစ်ပါသည်..."

"ဤနေရာသည် လွတ်လပ်စွာ တိုက်ခိုက်ခွင့် ရှိသော နေရာ ဖြစ်သဖြင့် မိမိ၏ အသက်အန္တရာယ် ကို သေချာ ဂရုစိုက်ပါ..."

သတိပေးချက် ကို ကြားသောအခါ ကျိုးဟန် ခေါင်းညိတ်လိုက်လေသည်။

မြေပုံ ကို ဖွင့်ကြည့်လိုက်ရာ တကယ်ကို မှောင်မည်း နေပြီး ကိုဩဒိနိတ် အမှတ် များကိုပင် မပြသတော့ပေ။

ဤသို့ ဆိုလျှင် ရွှေ့ပြောင်းရေး ကတ် ကိုတောင် အသုံးပြု၍ မရနိုင်တော့ပေ။

သို့သော် ဂရု စကားပြော လုပ်ဆောင်ချက် ကတော့ ပုံမှန် အလုပ်လုပ် နေဆဲ ဖြစ်ပြီး...

ထိုထဲတွင် မက်ဆေ့ချ် အသစ် အချို့ ဝင်နေလေသည်။

ကျန်းတယ်ရွှိုက် - "ဂိုဏ်းချုပ်... ကျွန်တော်တို့ လုံလုံခြုံခြုံ ရောက်ပါပြီ... အခု ရောက်နေတဲ့ နေရာ က ရေဝပ် ဒေသ တစ်ခု ဖြစ်နေတယ်..."

ချင်ထျန်း - "ကျွန်တော့် အဖွဲ့ ရောက်နေတဲ့ နေရာ က အရမ်း ကြောက်စရာ ကောင်းတယ်... ဒီမှာ ဆယ်မီတာ လောက် ရှည်တဲ့ အရိုး ဖြူ တွေ အများကြီးပဲ အရိုး တောင် ကြီး လို ပုံနေတယ်... ကြည့်ရတာ စွမ်းအား က မသေးလောက်ဘူး..."

အိုးဟွမ် - "ဟားဟားဟား... ငါ့ရဲ့ ကံ က ပိုကောင်းတယ်... ငါတို့ အဖွဲ့ က အခု နန်းတော် တစ်ခု ထဲ ရောက်နေတာ... ထားလိုက်တော့ ငါ အရင်သွားပြီး ဆေးပြား တွေ မှော်လက်နက် တွေ သွားရှာလိုက်ဦးမယ်..."

ဝမ်ရွှိုက် - "သောက်ကျိုးနည်း... မင်း က တကယ်ကို ကံကောင်းတာပဲ..."

ဖန်သားပြင် ကို ပိတ်လိုက်ပြီးနောက် ကျိုးဟန် သည် ပတ်ဝန်းကျင် အခြေအနေ ကို စတင် လေ့လာကြည့်လိုက်လေသည်။

သူတို့ လက်ရှိ ရောက်ရှိနေသော နေရာမှာ လွင်ပြင် တစ်ခု ဖြစ်ပြီး...

လွင်ပြင် ပေါ်တွင် လူတစ်ဝက်ခန့် မြင့်သော အနက်ရောင် မြက်ပင် များ ပေါက်ရောက်နေလေသည်။

မြက်ပင် များ၏ အမြစ် များသည် မြေကြီး နှင့် ဆက်သွယ်နေပြီး ဧရာမ မြွေ ကြီးများ ကဲ့သို့ ကောင်းကင် သို့ ဖြာထွက်နေကာ တစ်ချက် ကြည့်လိုက်လျှင် အဆုံးအစ မရှိသကဲ့သို့ ထင်ရလေသည်။

လွင်ပြင် ပေါ်ရှိ သစ်ပင် များမှာလည်း အလွန် ရှားပါးပြီး မြင့်မားသော သစ်ပင် အနည်းငယ် သာ ရှိလေသည်။

ကျန်ရှိနေသော သစ်ပင် များမှာ အလွန် ပုတီး နေပြီး သစ်ပင် ပင်စည် ပေါ်တွင် ရေညှိ များ ဖုံးလွှမ်းနေကာ နှစ်ကာလ ကြာရှည်စွာ အချိန် ၏ တိုက်စားမှု ကို ခံထားရကြောင်း သိသာလှသည်။

"ဒီနေရာ က ရှုခင်း တွေ က ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် ထူးဆန်းနေရတာလဲ... အားလုံး က အနက်ရောင် တွေ ချည်းပဲ... မကောင်းတဲ့ အခြေအနေ မျိုး လို့ ခံစားနေရတယ်..."

ကျန်းရှောင်ပိုင် က တစ်ခုခု ကို အနှောင့်အယှက် ပေးမိမည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် တီးတိုး ပြောလိုက်လေသည်။

"ဒါက တစ္ဆေ ဝိညာဉ် နယ်မြေ လေ... နည်းနည်း ထူးဆန်းတာ ပုံမှန် ပဲ မဟုတ်ဘူးလား..."

လီဂိုးရှန့် က ပြန်ဖြေလိုက်လေသည်။

"မင်းတို့ တစ်ခုခု ကြားလိုက်ရသလား..."

"မကြားပါဘူး... ငါ မကြား..."

ရန်တင်းထျန်း စကား မဆုံးမီ မှာပင်...

ကြီးမားသော လှုပ်ခတ်မှု ကြီး တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး...

ထို့နောက် သနားစရာ ကောင်းသော အော်ဟစ်သံ များကို ဆက်တိုက် ကြားလိုက်ရလေသည်။

"ရှူး... ဟောက်..."

"ရှူး... ဟောက်..."

"ရှူး... ဟောက်..."

ဤတစ်ကြိမ် တွင်တော့ လူတိုင်း ကြားလိုက်ရလေသည်။

ထိုအသံ မျိုး သည် အလွန် နားလည်ရ ခက်ပြီး သံပြား များကို မြေပြင် ပေါ်တွင် ပွတ်ဆွဲနေသည့် အသံ နှင့် တူလေသည်။

"ဒါက ဘာတွေလဲ... အရမ်း ကြောက်စရာ ကောင်းတဲ့ ခံစားချက် မျိုး ပဲ..."

"တစ္ဆေ တစ်ရာ ည တိုက်ပွဲ ဆိုတော့ သေချာပေါက် တစ္ဆေ တွေ ဖြစ်မှာပေါ့..."

"ဒါက တစ္ဆေ အော်တဲ့ အသံ လား... ဒီနေ့မှပဲ ကြားဖူးတော့တယ်..."

"သောက်ကျိုးနည်း... အရမ်း ကြောက်ဖို့ ကောင်းတာပဲ..."

အချို့သော သတ္တိ နည်းသည့် အဖွဲ့ဝင် များ သည် ထိုနေရာ တွင်ပင် ထိတ်လန့်သွားပြီး အသံ များ တုန်ယင် နေကြလေသည်။

ဤသူများ အားလုံး သည် အဖွဲ့ဝင် သစ် များ ဖြစ်ပြီး အတွေ့အကြုံ မရှိသေးသဖြင့် ကြောက်ရွံ့ နေခြင်းမှာ သဘာဝကျလေသည်။

ကျိုးဟန် ၏ ခန္ဓာကိုယ် တစ်ချက် လှုပ်ခါသွားပြီး ထိုနေရာမှ ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားကာ နောက်တစ်ကြိမ် ပေါ်လာချိန်တွင် မီတာ တစ်ရာခန့် မြင့်သော ရှေးဟောင်း သစ်ပင် ကြီး တစ်ပင် ၏ ထိပ်သို့ ရောက်ရှိနေလေပြီ။

သစ်ပင် ၏ ထိပ်တွင် ရပ်နေသဖြင့် သူသည် အောက်ခြေ အခြေအနေ များကို အလွန် ရှင်းလင်းစွာ မြင်နိုင်လေသည်။

မီတာ တစ်ထောင် အကွာအဝေး တွင် သောင်းချီသော အနက်ရောင် တစ္ဆေ အရိပ် များ ပြည့်နှက်နေပြီး သူတို့၏ ပုံစံ များမှာ အမျိုးမျိုး ကွဲပြား နေလေသည်။

သားရဲ ပုံစံ များ... လူတစ်ဝက် ပုံစံ များ ရှိသော်လည်း...

လူ ပုံစံ မျိုး တော့ မရှိပေ။

ဤသည်ကို နားလည်ရန် လွယ်ကူလေသည်။ လူ ပုံစံ နှင့် ပတ်သက်သော တစ္ဆေ များ အားလုံး သည် အဆင့်မြင့် တစ္ဆေ မျိုးနွယ် များ ဖြစ်ကြသည်။

ထို့ကြောင့် ဤ တစ္ဆေ များ၏ စွမ်းအား မှာ သိပ်ပြီး မကြီးမားလှပေ။

ထုံးစံ အတိုင်း ကျိုးဟန် သည် ချက်ချင်း ပင် လေ့လာကြည့်လိုက်လေသည်။

အဆင့်နိမ့် တစ္ဆေ ဝိညာဉ်

အဆင့် - ၈၅

သွေးပမာဏ - ၅.၆ သိန်း

တိုက်ခိုက်မှု - ၅.၆ သောင်း

အကာအကွယ် - ၄ သောင်း

လက်နက် - ကြမ်းတမ်းသော တစ္ဆေ ပုတီးစေ့

ဝတ်စုံ - တစ္ဆေ အရိပ် အနက်ရောင် ဝတ်ရုံ

စွမ်းရည် - ကြမ်းတမ်းသော တစ္ဆေ ဟိန်းဟောက်ခြင်း... တစ္ဆေ အရိပ် မျိုချခြင်း...

တိုက်ခိုက်ရေး စွမ်းအား - စိန်အဆင့် ၁ ကြယ်

ဖော်ပြချက် - တစ္ဆေ ဝိညာဉ် နယ်မြေ တွင် နေထိုင်သော အဆင့်နိမ့် သက်ရှိ များ ဖြစ်ပြီး အမြဲတမ်း အုပ်စုလိုက် သွားလာတတ်ကြသည်... အုပ်စု အရေအတွက် မှာ တစ်ရာ မှ နှစ်သောင်း အထိ ရှိနိုင်သည်

အမှန်တကယ်ပင် အလွန် အားနည်းကြောင်း သက်သေပြနေပြီး ဘုရင်အဆင့် သို့ပင် မရောက်ရှိသေးပေ။

ကျိုးဟန် သည် ဤမျှ အားနည်းသော သက်ရှိ များနှင့် မတွေ့ရသည်မှာ အတော် ကြာပြီ ဖြစ်သည်။

"အားနည်းတာတော့ အားနည်းပါတယ်... ဒါပေမဲ့ ငါ့ရဲ့ ဝိညာဉ် တံခွန် ထဲမှာ ဘာမှ မရှိသေးဘူး ဆိုတော့... အခု တစ်ခါတည်း ဖြည့်တင်း လိုက်ရတာပေါ့..."

အောက်ဘက်ရှိ များပြားလှသော အရေအတွက် ကို မြင်သောအခါ ကျိုးဟန် သည် အနည်းငယ် စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ဖြင့် ရေရွတ်လိုက်လေသည်။ သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ပြင်းပြသော အလင်းတန်း များ တောက်ပနေပြီး အရသာ ရှိသော အစားအစာ များကို တွေ့လိုက်ရသကဲ့သို့ ဖြစ်နေလေသည်။

ဝိညာဉ် တံခွန် ထဲရှိ သာမန် ဝိညာဉ် တစ်သန်း စလုံး ကို ဘုရင်အဆင့် နှင့် အထက် ရှိသော ဝိညာဉ် များချည်း စုပ်ယူရန် ဆိုသည်မှာ မဖြစ်နိုင်ပေ။

ဘယ်ကနေ သွားရှာလို့ ရမှာလဲ။

"ဒါတွေကို သတ်လိုက်ရင် အမြင့်ဆုံးအဆင့် အဆင့်မြှင့်တင်ရေး အမှတ် တွေ ဘယ်လောက်တောင် ရမလဲ မသိဘူး..."

ကျိုးဟန် က တီးတိုး ပြောလိုက်လေသည်။ စနစ် က သူသည် တစ္ဆေ တစ်ရာ ည တိုက်ပွဲ တွင် အမြင့်ဆုံးအဆင့် အဆင့်မြှင့်တင်ရေး အမှတ် များကို ရရှိနိုင်ကြောင်း ပြောထားခဲ့သည် မဟုတ်ပါလား။

"သောက်ကျိုးနည်း... ဒီ အရေအတွက် က သောင်းဂဏန်း လောက် ရှိတယ်..."

"စွမ်းအား တွေ ကလည်း မသေးဘူး... ဘယ်လိုပဲ ဖြစ်ဖြစ် ငါ သူတို့ရဲ့ အချက်အလက် တွေကို ကြည့်လို့ မရဘူး..."

"အားလုံး က စိန်အဆင့် တွေ ချည်းပဲ... နည်းနည်းလေး ဆိုရင် တော်သေးတယ်... အခုလောက် အများကြီး ဆိုတော့ ရင်ဆိုင်ဖို့ ခက်ခဲလှတယ်..."

"ရောက်ရောက်ချင်း ဒီလောက် အများကြီး နဲ့ တွေ့ရတာလား... ဂိုဏ်းချုပ်... ငါတို့ ဘယ်လို လုပ်ကြမလဲ..."

တစ္ဆေ ဝိညာဉ် များ နီးကပ်လာချိန်တွင် လူတိုင်း သည် ကြီးမားသော အုပ်စု ကြီးကို သေချာ မြင်လိုက်ရပြီး...

ယခင်က တည်ငြိမ်နေခဲ့သော အဖွဲ့ဝင် များ သည်လည်း ယခု အချိန်တွင် အလွန် ကြောက်ရွံ့ နေကြလေသည်။

လူတိုင်း၏ အကြည့်များ က ကျိုးဟန် ၏ မျက်နှာပေါ်သို့ ရောက်ရှိသွားပြီး သူ၏ ဆုံးဖြတ်ချက် ကို စောင့်ဆိုင်း နေကြလေသည်။

"သေချာပေါက် သတ်ရမှာပေါ့... ကိုယ့် ရှေ့ ရောက်လာတဲ့ အရာ တွေကို ဘာလို့ လွှတ်ပေးရမှာလဲ..."

ကျိုးဟန် က တည်ငြိမ်စွာ ဖြင့် ပြောလိုက်လေသည်။

"ဒါက... နိုင်ပါ့မလား... အရေအတွက် က အရမ်း များလွန်းတယ်..."

"ဂိုဏ်းချုပ် က စကား ပြောပြီးပြီပဲ... ကိုယ့်ကိုကိုယ် အားတင်းပြီး တိုက်ကြရမှာပေါ့..."

လူတိုင်း ၏ မျက်နှာတွင် ခက်ခဲသော အမူအရာ များ ပေါ်လာသော်လည်း သွားကြိတ်ကာ ပြောလိုက်ကြလေသည်။

"ဘယ်သူက မင်းတို့ကို ဝင်တိုက်ခိုင်းလို့လဲ... မင်းတို့ က ဘေးကနေ ကြည့်နေ... ငါ တစ်ယောက်တည်း ရင်ဆိုင်မယ်..."

ကျိုးဟန် က ပြင်းထန်စွာ သတိပေးလိုက်လေသည်။

ဤအရာများ အားလုံး သည် ဝိညာဉ် တံခွန် ၏ အာဟာရ များ ဖြစ်ရုံသာမက အမြင့်ဆုံးအဆင့် အဆင့်မြှင့်တင်ရေး အမှတ် များကိုလည်း ရရှိစေနိုင်လေသည်။

မင်းတို့ကို ဝင်သတ်ခိုင်းလိုက်ရင် ငါ့ရဲ့ အရင်းအမြစ် တွေ နှမြောစရာ ဖြစ်သွားမှာပေါ့...

အမှတ် များ ရရှိပါက လူတိုင်း အပေါ် မျှဝေ ပေးမည် ဖြစ်သည်။

တစ်ဦးချင်း အမှတ် အဆင့် သတ်မှတ်ချက် ကိုတော့ အဖွဲ့ ခေါင်းဆောင် သာလျှင် ရွေးချယ်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် ကျိုးဟန် ၏ ဤ လုပ်ရပ် သည် အဖွဲ့ဝင် များ အပေါ် လုံးဝ ထိခိုက်မှု မရှိစေပေ။

"ဘာ... ဂိုဏ်းချုပ် က ဒီ တစ္ဆေ တွေကို တစ်ယောက်တည်း ရင်ဆိုင်မယ် လို့ ပြောလိုက်တာလား..."

လုပွန်ဝေ့ သည် အံ့အားသင့်သွားပြီး မိမိ ကြားလိုက်ရသည်ကို မယုံနိုင်အောင် ဖြစ်သွားလေသည်။

"ဂိုဏ်းချုပ် အလောတကြီး မလုပ်ပါနဲ့... ခင်ဗျား ရဲ့ စွမ်းအား က အရမ်း ကြီးမားတယ် ဆိုတာကို ကျွန်တော်တို့ သိပါတယ်... ဒါပေမဲ့ သောင်းဂဏန်း လောက် ရှိတဲ့ တစ္ဆေ တွေကို ရင်ဆိုင်ရမှာနော်... နောက်ပြောင် နေတာ မဟုတ်ဘူး..."

"မဝင်ခင်တုန်းက ခင်ဗျား ပဲ တည်တည်ငြိမ်ငြိမ် နေဖို့ နဲ့ အန္တရာယ် မလုပ်ဖို့ ပြောခဲ့တာ မဟုတ်ဘူးလား... အခု ဘာလို့..."

ကျန်းရှောင်ပိုင် သည်လည်း အလွန် စိုးရိမ်တကြီး ဖြင့် ဝင်ပြောလိုက်လေသည်။

"အစ်ကိုဟန်... လော့ရင်း မြို့ ကို တိုက်ခိုက်တုန်းက ကစားသမား တွေကို အစ်ကို တစ်ယောက်တည်း ရှင်းလင်း နိုင်ခဲ့တယ် ဆိုတာကို ကျွန်မ သိပါတယ်... ဒါပေမဲ့ ဒီ တစ္ဆေ တွေ က အဲဒီ ကစားသမား တွေ ထက် ဆယ်ဆ မက ပိုပြီး အစွမ်းထက်တယ် နော်..."

တိုင်ရှောင်မေ သည်လည်း ခက်ခဲစွာ ဖြင့် ဖြောင်းဖျ ပြောဆိုနေလေသည်။