အခန်း ၂၃၀
Vol. 23 Ch. 230
အခန်း ၂၃၀ ငါ့အဖွဲ့ဝင်ကို ထိခိုက်စေတဲ့သူတိုင်း သေရမယ်
"အားလုံး အမိန့်ကို နာခံကြ... ချက်ချင်း စတင် လှုပ်ရှားမယ်..."
ကာလမ်၏ မျက်လုံးများ အရောင်တောက်သွားလေသည်။ ဤမျှ ကောင်းမွန်သော အခွင့်အရေးကို မည်သို့ လက်လွတ်ခံနိုင်မည်နည်း။
အချိန်အတော်ကြာ အသင့်ပြင်ထားသော အဖွဲ့ဝင်များမှာလည်း စိတ်ဓာတ်များ တက်ကြွလာပြီး ခန္ဓာကိုယ်များမှာ စိတ်လှုပ်ရှားမှုကြောင့် အနည်းငယ် တုန်ယင်နေလေသည်။
ပြင်းထန်သော မီးတောက် ကင်းမြီးကောက် အုပ်စု၏ ဟန့်တားမှုကို ခံနေရသဖြင့် တစ်ဖက်အဖွဲ့မှာ သေဆုံးဒဏ်ရာရမှုများ သေချာပေါက် ရှိမည် ဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့မှာ လွတ်မြောက်နိုင်မည် မဟုတ်သလို ကယ်ဆယ်ရန် သွားမည်ဆိုလျှင်လည်း အမြန်နှုန်းမှာ အများကြီး နှေးကွေးသွားမည် ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ရောက်လာလျှင်ပင် အင်အားနည်းပါးနေမည်ဖြစ်ရာ စိုးရိမ်စရာ မလိုတော့ပေ။
"ခေါင်းဆောင်... အရမ်းကောင်းတာပဲ... ကောင်းကင်က ပေးတဲ့ အခွင့်အရေးပဲ... ငါတို့ သူတို့ကို တစ်ယောက်ချင်းစီ အပြတ်ရှင်းပစ်ဖို့ အခွင့်အရေး အပြည့်အဝ ရှိတယ်..."
"ဟုတ်တယ်... အင်အားများတာနဲ့ နည်းတာကို တိုက်ရမှာဆိုတော့ သေချာပေါက် နိုင်မှာပဲ..."
"အရမ်းမိုက်တယ်... ဒီအရင်းအမြစ်တွေက မကြာခင်မှာ ငါတို့ပိုင် ဖြစ်တော့မယ်..."
"အရှင်ဖမ်းနိုင်ရင် အတတ်နိုင်ဆုံး အရှင်ဖမ်းမယ်... အညံ့မခံတဲ့သူတွေကိုတော့ အသေသာ သတ်ပစ်လိုက်..."
ကာလမ်၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ရက်စက်သော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာလေသည်။ ဤသို့လုပ်ခြင်းဖြင့် အကျိုးအမြတ် အများဆုံး ရရှိနိုင်မည် ဖြစ်သည်။
အမိန့်ရရှိပြီးနောက် အာဖရိက ကစားသမားလေးများသည် လူကို ကိုက်စားမည့် ကြမ်းကြုတ်သော သားရဲများကဲ့သို့ မြားတစ်စင်းအလား အလျင်အမြန် ပြေးထွက်သွားကြလေသည်။ အားလုံးက ပထမဆုံး အောင်မြင်မှု ရယူလိုကြပြီး ထိုသို့ဆိုပါက ဆုလာဘ်များ သေချာပေါက် ရရှိမည် မဟုတ်ပါလား။
...
လျှို့ဝှက်နယ်မြေ အတွင်းရှိ ဂူတစ်ခုထဲတွင်...
စူးရှသော ခရမ်းရောင် အလင်းတန်းများ အဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ်နေလေသည်။ စပျစ်သီး အရွယ်အစားခန့်ရှိသော ကျောက်ခဲများကို ပြွတ်သိပ်စွာ မြင်တွေ့နိုင်ပြီး ၎င်းတို့မှာ ကြည်လင်တောက်ပနေကာ အတွင်း၌ ပြင်းထန်သော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ ပြည့်နှက်နေသဖြင့် လူကို လန်းဆန်းစေလေသည်။
"ခွန်းအစ်ကို... ဒီလောက်များတဲ့ သန့်စင်သော နေဝန်းကျောက်သလင်း တွေ ရထားမှတော့ ဒီတစ်ခါ ငါတို့အဖွဲ့ ပထမရဖို့ သေချာသွားပြီ..."
"ဟားဟားဟား... အဲဒီအချိန်ကျရင် ငါတို့ အားလုံး ဓမ္မပါလ တွေ ဖြစ်ကုန်ကြမှာ... အရမ်းမိုက်တယ်..."
"ငါတို့က တကယ်ကို အစွမ်းထက်ဆုံး ရတနာရှာဖွေရေး အဖွဲ့ပဲ... အချိန်ခဏလေး အတွင်းမှာကို အကျိုးအမြတ် ဒီလောက် အများကြီး ရလိုက်ပြီ..."
အဖွဲ့ဝင်အချို့သည် သတ္တုတူးဖော်ရင်း စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် စကားပြောနေကြလေသည်။ ဤတွင်းထွက်ပစ္စည်းများကို တူးဖော်ရန် မလွယ်ကူသော်လည်း အားလုံးက တက်ကြွစွာ အလုပ်လုပ်နေကြလေသည်။
၎င်းမှာ ချိုက်ခွန်း ဦးဆောင်သော အဖွဲ့ပင် ဖြစ်သည်။ မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်း အနံ့ခံနိုင်စွမ်း တိုးမြှင့်ခြင်း ပင်ကိုစွမ်းရည်ရှိသော အဖွဲ့ဝင် သုံးယောက်က တကယ်ကို အစွမ်းထက်ပေသည်။ သူတို့သည် သန့်စင်သော နေဝန်းကျောက်သလင်း များ၏ မွှေးကြိုင်သော ရနံ့ကို ချက်ချင်း အနံ့ခံနိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
"ကောင်းပြီ... အားလုံး ပိုပြီး ကြိုးစားကြစို့... ဒီလောက်လေး ရရုံနဲ့ ကျေနပ်နေကြပြီလား..."
"ငါတို့အဖွဲ့က ပထမနေရာကို အပြတ်အသတ် ယူရမှာ... အားလုံးရဲ့ လေးစားအားကျတဲ့ အကြည့်တွေကို လက်ခံဖို့ ပြင်ထားကြ..."
ချိုက်ခွန်းက မောက်မာစွာ ပြောလိုက်ပြီး ပိုကြီးမားသော အောင်မြင်မှုတစ်ခု ရယူရန် ပြင်ဆင်ကာ တူးဖော်ရေး အလုပ်ထဲသို့ ထပ်မံ ဝင်ရောက်သွားလေသည်။
"ရှပ်..."
"ရှပ်..."
"ရှပ်..."
"ရှပ်..."
သိပ်သည်းပြီး အလျင်မြန်သော ခြေသံများ ကြားလိုက်ရသဖြင့် အားလုံးသည် အလုပ်လုပ်နေခြင်းကို ရပ်လိုက်ကြပြီး မျက်နှာပျက်သွားကြလေသည်။ ခြေသံများအရ လူအရေအတွက် မနည်းကြောင်း သိသာပြီး ဆူညံသော စကားသံများနှင့် အေးစက်သော ရယ်မောသံများအရ တစ်ဖက်လူများမှာ ရန်လိုသော ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် လာခြင်းဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်လေသည်။
"ဒါက... တစ်ယောက်ယောက် ငါတို့ကို မျက်စိကျနေတာလား..."
"လေသံကို နားထောင်ကြည့်ရတာ နိုင်ငံခြားသားတွေပဲ..."
"ခုနက အာဖရိက ကစားသမား အုပ်စု ဖြစ်မလား..."
"သောက်ခွေးတွေ... အသက်ရှင်ရတာ ငြီးငွေ့နေပြီလား မသိဘူး... ငါတို့ကိုများ လာပြဿနာရှာရဲတယ်..."
မကြာမီ အာဖရိက ကစားသမားများသည် သတ်ဖြတ်လိုသော အငွေ့အသက်များဖြင့် ပြေးလာကြပြီး တွင်းထဲရှိ ခရမ်းရောင် အလင်းတန်းများကို မြင်သောအခါ အားလုံး၏ မျက်လုံးများ အရောင်တောက်သွားကြလေသည်။
"ဝါး... သန့်စင်သော နေဝန်းကျောက်သလင်း တွေ အများကြီးပဲ... လှလိုက်တာ..."
"ဟားဟားဟား... ဒီ သန့်စင်သော နေဝန်းကျောက်သလင်း တွေ အားလုံး ငါတို့ပိုင်ပြီ..."
"တကယ်ကို ကံကောင်းတာပဲ... ငါတို့ရဲ့ စွမ်းအားတွေ ချက်ချင်း တက်လာတော့မယ်..."
အာဖရိက ကစားသမား ခေါင်းဆောင်တစ်ယောက်က သူ၏ ပြောင်နေသော ခေါင်းကို ပွတ်ကာ ရိုင်းစိုင်းစွာ ပြောလိုက်လေသည်။
"အခု မင်းတို့ကို ရွေးချယ်စရာ နှစ်ခု ပေးမယ်... ပထမတစ်ခုက ငါတို့ကို အညံ့ခံပြီး ဆက်ပြီး အဖိုးတန် ရတနာတွေ ရှာပေးရမယ်... အလုပ်ကောင်းကောင်းလုပ်ရင် မင်းတို့ကို လွှတ်ပေးမယ်..."
"ဒုတိယ လမ်းကတော့... ငါ အများကြီး မပြောတော့ဘူး... မင်းတို့ သဘောပေါက်မှာပါ..."
သူက လည်ပင်းလှီးသည့် အမူအရာကို ပြုလုပ်လိုက်ပြီး သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် သေမင်း၏ ခြိမ်းခြောက်မှုများ အပြည့် ရှိနေလေသည်။
"ဖြန်း..."
ဒုတိယ ခေါင်းဆောင်က သူ၏ ပြောင်နေသော ခေါင်းကို ဖြတ်ရိုက်လိုက်ပြီး ဒေါသတကြီးဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်လေသည်။
"မင်း အမေကိုများ ပြောနေတာလား... အချိန်ဖြုန်းနေတာ သူတို့ကို သတိပေးခိုင်းဖို့ စောင့်နေတာလား... ဒါမှ သူတို့ အဖွဲ့တွေ အားလုံး စုလာနိုင်မှာလေ..."
ချိုက်ခွန်းတို့ အဖွဲ့မှာ ထိုစကားကို ကြားပြီး ရယ်ချင်သွားလေသည်။
'သတိပေးရမယ်…’
'မင်းတို့လို အမှိုက်တွေကို ရင်ဆိုင်ဖို့ သတိပေးစရာ လိုသေးလို့လား... လုံးဝ မလိုအပ်ပါဘူးလေ…’
"ဟုတ်ကဲ့... ကျွန်တော် နားလည်ပါပြီ..."
အာဖရိက ကစားသမား ခေါင်းဆောင်လေးက အလျင်အမြန် ခေါင်းညိတ်ကာ တိုက်ခိုက်ရန် အမိန့်ပေးလိုက်လေသည်။
"သူတို့ အဖြေကို စောင့်စရာ မလိုဘူး... တိုက်ရိုက်သာ ဝင်တိုက်... အသေသာ တိုက်... အညံ့မခံတဲ့ ကောင်တွေကို သတ်ပစ်လိုက်..."
စကားပြောနေစဉ်မှာပင် တိုက်ပွဲက ချက်ချင်း စတင်သွားလေသည်။ အာဖရိက ကစားသမားများမှာ ခန္ဓာကိုယ် တောင့်တင်းပြီး ကြံ့ခိုင်သော ကြွက်သားများ ရှိကြကာ သူတို့ အားလုံးသည် ဤကဲ့သို့ ပြင်းထန်သော စွမ်းအားကို အသုံးပြုရသည့် စစ်သည်တော် အလုပ်အကိုင်ကို နှစ်သက်ကြသည်။
တစ်ယောက်ပြီး တစ်ယောက် ဆာလောင်နေသော ကျားများကဲ့သို့ အလျင်အမြန် ဝင်ရောက်လာကြလေသည်။
ကာလမ်က အဖွဲ့၏ နောက်ဘက်မှ နေကာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အပြုံးတစ်ခုကို ပြုံးလိုက်လေသည်။ လူအင်အား များပြားသဖြင့် သူ့အမြင်တွင် ဤတိုက်ပွဲမှာ အဖြေပေါ်နေပြီးဖြစ်ကာ တစ်ဖက်သတ် အသေသတ်ပွဲသာ ဖြစ်မည်ဟု ယုံကြည်ထားလေသည်။
သို့သော် ချိုက်ခွန်းတို့ အဖွဲ့မှာမူ အနည်းငယ်မျှ တွေဝေခြင်း မရှိဘဲ လက်နက်များကို အသီးသီး ထုတ်ကာ ပြင်းထန်စွာ ပြန်လည် တိုက်ခိုက်လေသည်။ ချိုက်ခွန်းသည် သရဖူကြက် ၏ အစွမ်းထက်သော စွမ်းအားကို အသုံးပြုကာ ရှေ့ဆုံးမှနေ၍ အာဖရိက ကစားသမားများ၏ အဖွဲ့ထဲသို့ တိုက်ရိုက် ဝင်ရောက်သွားလေသည်။
"သောက်ကျိုးနည်း... ငါတို့က ပြဿနာ မရှာပေမယ့် ပြဿနာကိုလည်း မကြောက်ဘူး... သေချင်နေမှတော့ သေအောင် လုပ်ပေးရမှာပေါ့..."
"အစောင့်အရှောက် သားရဲ ရဲ့ စွမ်းအားကို စမ်းကြည့်လိုက်..."
"ချော်ရည် မိုးရေပေါက်... လောင်ကျွမ်းလိုက်စမ်း... ဒီမီးက ငါတို့ကို အပြည့်အဝ အောင်ပွဲခံနိုင်အောင် ကူညီပေးလိမ့်မယ်..."
"ကောင်းကင်မီး ဥက္ကာပျံ... မီးတောက်က ငါ့ရဲ့ ဆန္ဒပဲ..."
"မိုင်ထောင်ချီ လောင်ကျွမ်းမြေ... ပြာအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားစမ်း..."
"သုံးထောင် မီးလျှံ ဓားမီး... အစစ်အမှန် မျှော်လင့်ချက်မဲ့ခြင်းဆိုတာ ဘာလဲဆိုတာ မင်းတို့ကို သိအောင် လုပ်ပေးမယ်..."
အားလုံးမှာ မီးစွမ်းအင် တိုက်ခိုက်မှုများချည်း ဖြစ်ပြီး ကောင်းကင် မီးလျှံ နဂါးလင်းယုန် ၏ စွမ်းအားများ ဖြစ်ကြသည်။ မကြီးမားလှသော နေရာလေးမှာ ချက်ချင်းပင် မီးရောင်များဖြင့် လင်းထိန်သွားပြီး အလွန် ပူပြင်းလာကာ မီးတောက် ပင်လယ်ကြီးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားလေသည်။
"ဘာတွေလဲ... ဒါ ဘယ်လို မီးတောက် တိုက်ခိုက်မှုမျိုးလဲ... အရမ်း ပြင်းထန်လွန်းတယ် မဟုတ်ဘူးလား..."
"သေစမ်း... ငါ့ရဲ့ အကာအကွယ် ချပ်ဝတ်က လုံးဝ ခုခံလို့ မရဘူး..."
"အိုး... မဟုတ်ဘူး... ဘာလို့ ဒီလောက် အစွမ်းထက်ရတာလဲ..."
တိုက်ပွဲ စတင်သည်နှင့် တပြိုင်နက် အဖြေပေါ်သွားလေသည်။ အာဖရိက ကစားသမား အများအပြားမှာ အမည်းရောင်ဖြစ်သည်အထိ လောင်ကျွမ်းခံရပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မီးစွမ်းအင်များကြောင့် လူအများအပြားမှာ အော်ဟစ်ရန်ပင် အချိန်မရလိုက်ဘဲ သေဆုံးသွားကြလေသည်။
"မဖြစ်နိုင်ဘူး... ဒါ..."
ကာလမ်၏ မျက်နှာမှာ ပို၍ မည်းမှောင်သွားပြီး အလွန်အမင်း အံ့အားသင့်သွားလေသည်။
ရလဒ်မှာ သူ ထင်ထားသည့်အတိုင်း တစ်ဖက်သတ် အသေသတ်ပွဲ ဖြစ်သော်လည်း အသတ်ခံရသည့်ဘက်မှာ သူ၏ အဖွဲ့ ဖြစ်နေလေသည်။ ဤလူဆယ်ယောက်၏ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားက ဤမျှ အစွမ်းထက်မည်ဟု ကာလမ် တစ်ခါမှ မတွေးမိခဲ့ပေ။
ဒါက တစ်ယောက်က ဆယ်ယောက်ကို တိုက်ခိုက်တာ မဟုတ်ဘဲ တစ်ယောက်က အယောက်နှစ်ဆယ်ကို တိုက်ခိုက်နေခြင်း ဖြစ်သည်။ ချက်ချင်းပင် သူ၏ လူနှစ်ရာ အဖွဲ့မှာ သေဆုံးဒဏ်ရာရမှု အလွန်များပြားသွားပြီး လူလေးငါးဆယ်သာ ကျန်တော့လေသည်။
ရှုံးနိမ့်မှု၏ မြန်ဆန်မှုက သူ့ကို ကြိုတင် ပြင်ဆင်ချိန် မရစေခဲ့ဘဲ အင်အားအရ လုံးဝ ဖိနှိပ်ခံလိုက်ရခြင်း ဖြစ်သည်။
"မြန်မြန် ဆုတ်ကြ... ငါ ကိုယ်တိုင် တိုက်မယ်..."
ကာလမ်က သတိပြန်ဝင်လာပြီး ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်လေသည်။ ဤအတိုင်း ဆက်သွားပါက သူ တကယ်ပဲ တပ်မှူးမဲ့ စစ်သူကြီး ဖြစ်သွားတော့မည်။
"ငါ အစွမ်းကုန် သုံးပြီး သူတို့ကို သတ်မယ်... မင်းတို့က အမြန်ဆုံး အမြန်နှုန်းနဲ့ သန့်စင်သော နေဝန်းကျောက်သလင်း တွေကို လုယူပြီး ချက်ချင်း ဆုတ်ခွာကြ..."
မှာကြားပြီးနောက် အချိန်မဆွဲဘဲ ကာလမ်၏ ကြယ် ၁၀ ပွင့် ဘုရင်အဆင့် ကြောက်မက်ဖွယ် စွမ်းအားကို အပြည့်အဝ ထုတ်ဖော်လိုက်လေသည်။
"ကျောက်တုံး ပေါက်ကွဲ လက်သီး... သေစမ်း..."
စွမ်းအင်များ ပြင်းထန်စွာ လှုပ်ရှားလာပြီး ချိုက်ခွန်းထံသို့ တိုက်ရိုက် ထိုးနှက်လိုက်လေသည်။
"ဂျွတ်..."
ချိုက်ခွန်း၏ တောင်ပံတစ်ဖက် ချက်ချင်း ကျိုးသွားပြီး ဒဏ်ရာ အနည်းငယ် ရသွားသော်လည်း သေဆုံးရန်မှာ အဝေးကြီး လိုသေးလေသည်။
"မင်း ဘယ်နှစ်ချက် ခံနိုင်မလဲ ကြည့်ရသေးတာပေါ့..."
ကာလမ်က စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် ပြောလိုက်လေသည်။ သူက ဘုရင်အဆင့် ကြယ် ၁၀ ပွင့် ဖြစ်သော်လည်း တစ်ဖက်လူကို တစ်ချက်တည်းဖြင့် မသတ်နိုင်မည်ဟု မထင်ထားခဲ့ပေ။
အဆက်မပြတ် တိုက်ခိုက်ရန်သာ ရှိတော့သည်။ မဟုတ်လျှင် အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ သူ့အတွက် သေချာပေါက် အကျိုးမရှိနိုင်ပေ။
ဆက်လက် တိုက်ခိုက်ရန် ပြင်နေစဉ်...
ရုတ်တရက်...
ကာလမ်က တစ်ခုခုကို ခံစားလိုက်ရသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားလေသည်။ ချက်ချင်းပင် ကြက်သီးမွေးညင်းများ ထသွားပြီး ကောင်းကင်ကို ထိုးခွဲနိုင်သော ဓားအရှိန်အဝါ တစ်ခု လျင်မြန်စွာ ဝင်ရောက်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရလေသည်။
"ငါ့အဖွဲ့ဝင်ကို ထိခိုက်စေတဲ့သူတိုင်း သေရမယ်…”