အခန်း ၂၄၀

အခန်း ၂၄၀ ဩစတြေးလျ ကစားသမားများလား... ငါ့ရှေ့မှာ လာသေလိုက်စမ်း

"ကိုယ်ပျောက်နေတဲ့ ရန်သူတွေလား..."

"မီတာ ငါးရာ ပတ်လည်အတွင်းမှာ ရှိနေတုန်းပဲ..."

လိုဏ်ဂူ၏ လမ်းကြမ်းများကြောင့် အမြင်အာရုံကို ပိတ်ဆို့ထားသဖြင့် ကျိုးဟန်သည် ပစ်မှတ်များကို ချက်ချင်း မမြင်တွေ့ရသော်လည်း ခန့်မှန်းနေစရာမလိုဘဲ တစ်ဖက်လူ၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ သေချာပေါက် ရိုးသားမည်မဟုတ်ကြောင်း သိနေလေသည်။

ထင်ထားသည့်အတိုင်းပင် ရှေ့မှသွားနေသော အဖွဲ့ဝင်များက အလျင်အမြန် ပြေးပြန်လာပြီး သတင်းပို့ကြလေသည်။

"ခေါင်းဆောင်... လူတစ်ချို့ ငါတို့ကို ချုံခိုတိုက်ခိုက်ဖို့ လုပ်နေတယ်..."

"သတ္တိတော့ တော်တော်ကောင်းတာပဲ... အသက်ရှင်ရတာ ငြီးငွေ့နေပြီ ထင်တယ်..."

"အရမ်း ယုတ်မာတာပဲ... ကိုယ်ပျောက်နိုင်သေးတယ် ဆိုတာ မင်း ယုံလား..."

သူတို့အားလုံးသည် အဆင့်မြှင့်တင်ထားသော ယန်ဝိညာဉ်ကျောက်သလင်း ကို စားသုံးထားသည့် အဖွဲ့ဝင်များဖြစ်ကြရာ ကိုယ်ပျောက်နေသော ရန်သူများသည် သူတို့၏ရှေ့တွင် ပုန်းအောင်းစရာ နေရာမရှိတော့ပေ။

အားလုံး၏ မျက်နှာပေါ်တွင် လှောင်ပြောင်လိုသော အပြုံးများ ပေါ်လာလေသည်။ ဤသည်မှာ အဝေးကြီးမှနေ၍ အသက်လာဆက်သခြင်းဖြစ်ရာ လက်ဆောင်က သေးငယ်သော်လည်း စေတနာကတော့ ကြီးမားလှပေသည်။

မကြာမီ သူတို့အားလုံး ခြေလှမ်းများကို အရှိန်တင်လိုက်ကြလေသည်။

ရှေ့မှ အမြင်အာရုံများ ကျယ်ပြန့်သွားပြီး ကျိုးဟန်သည်လည်း တစ်ဖက်လူများ၏ ဇာစ်မြစ်ကို ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

အပြင်ပန်း အသွင်အပြင်အရ နိုင်ငံခြား ကစားသမား တစ်စုဖြစ်ကြောင်း တစ်ချက်ကြည့်ရုံဖြင့် သိနိုင်ပြီး သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များမှာ ဖြည်းညှင်းစွာ ရွေ့လျားနေကြရာ ဤရည်ရွယ်ချက်မှာ ပြောစရာပင် မလိုတော့ပေ။

အနီးကပ် နေရာသို့ တိတ်တဆိတ် ချဉ်းကပ်လာပြီး ကျိုးဟန်၏ အဖွဲ့ကို ရုတ်တရက် အလစ်အငိုက် ဝင်ရောက် တိုက်ခိုက်ရန် ပင်ဖြစ်သည်။

"ဟီးဟီး... တရုတ်နိုင်ငံ က ကစားသမားတွေ ဖြစ်နေတာကိုး... ရန်သူတွေက လမ်းကျဉ်းကျဉ်းလေးမှာ ဆုံတတ်တယ်ဆိုတာ တကယ်ပဲ..."

"ဩစတြေးလျ က ညီအစ်ကိုတို့... ဒီအသားဝါ ဝက်ကောင်တွေကို သတ်ပစ်လိုက်ကြ..."

ယခုအချိန်တွင် သူတို့၏ မျက်နှာပေါ်၌ ရက်စက်သော အပြုံးများ ပေါ်လွင်နေပြီး တိတ်တဆိတ် ဆက်လက် ချဉ်းကပ်လာကြလေသည်။

သူတို့၏ ကိုယ်ပျောက် အခြေအနေမှာ အစောကြီးကတည်းက ပေါက်ကြားနေပြီဖြစ်ကြောင်းကိုမူ လုံးဝ မသိရှိကြချေ။

ထို့ကြောင့် သူတို့၏ စကားများကို တစ်ဖက်လူက အလွန် ရှင်းလင်းပြတ်သားစွာ ကြားနေရလေသည်။

"အကုန်လုံးကို သတ်ပစ်... တစ်ယောက်မှ အရှင်မထားနဲ့..."

ကျိုးဟန်၏ မျက်လုံးများ အေးစက်သွားပြီး သတ်ဖြတ်လိုသော အငွေ့အသက်များ ပြည့်နှက်နေကာ အေးစက်စွာဖြင့် အမိန့်ပေးလိုက်လေသည်။

လူသတ်သမားသည် အမြဲတမ်း အသတ်ခံရမည်သာ ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ ယန်ဝိညာဉ်ကျောက်သလင်း ၏ အထူးအာနိသင်သာ မရှိခဲ့ပါက အဖွဲ့ထဲမှ အဖွဲ့ဝင်အချို့သည် ဤကဲ့သို့သော အလစ်အငိုက် တိုက်ခိုက်မှုကို ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် အပြင်းအထန် ဒဏ်ရာရခြင်း သို့မဟုတ် သေဆုံးခြင်းများ ဖြစ်ပေါ်နိုင်ပေသည်။

ထို့ကြောင့် ကျိုးဟန်အနေဖြင့် သူတို့နှင့် မည်သည့် သနားညှာတာမှုမျိုးမှ ပြောဆိုနေမည် မဟုတ်ပေ ထို့အပြင် ဩစတြေးလျ ကစားသမားများ ဖြစ်နေသေးရာ လက်ညှာပေးရန် ဆိုသည်မှာ လုံးဝ မရှိနိုင်ပေ။

"သတ်ကြဟေ့... ခွေးမသားတွေ... မင်းတို့က မပတ်သက်သင့်တဲ့ သူတွေကို လာပတ်သက်မိတာပဲ..."

"ဟီးဟီး... အသစ်နိုးထထားတဲ့ နေမီးတောက်စွမ်းအား ရဲ့ အရသာကို မြည်းစမ်းကြည့်ကြစမ်း..."

"ကျောက်ရည်ပူ မီးမိုး... လောင်ကျွမ်းလိုက်စမ်း..."

"ဩစတြေးလျ က ကြွက်စုတ်တွေ... ငါ့ရှေ့မှာ လာသေလိုက်စမ်း..."

အဖွဲ့ဝင်များသည် အပြင်းထန်ဆုံးသော တိုက်ခိုက်မှုများကို စတင်လိုက်ရာ မီးရောင်များ နေရာအနှံ့ လွင့်စင်သွားပြီး မီးတောက် သမုဒ္ဒရာကြီး တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားလေသည်။

ဤလုပ်ရပ်က ဩစတြေးလျ ကစားသမားများကို မျှော်လင့်မထားဘဲ ထိခိုက်မိသွားစေပြီး သူတို့ကို အလွန် ကြောင်အမ်းသွားစေလေသည်။

"ဘာဖြစ်သွားတာလဲ... သူတို့က ငါတို့ကို တွေ့သွားတာလား..."

"သေစမ်း... ငါတို့က ကိုယ်ပျောက် အခြေအနေမှာ ရှိနေတာ မဟုတ်ဘူးလား... ဘယ်လို ဖြစ်ရတာလဲ..."

"သောက်ကျိုးနည်း... ဒါက ဘယ်လို မီးတောက်တွေလဲ... ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် အစွမ်းထက်ရတာလဲ..."

"အိုး... မလုပ်ပါနဲ့... ငါတော့ မခံနိုင်တော့ဘူး..."

ကြမ်းတမ်းရက်စက်သော မီးတောက် တိုက်ခိုက်မှုများကို ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် နိုင်ငံခြား ကစားသမားများမှာ ကြောင်အမ်းသွားကြလေသည် မူလက သူတို့အတွက် အမြဲတမ်း အောင်မြင်မှုပေးစွမ်းခဲ့သော ကိုယ်ပျောက် အခြေအနေသည် ရှိသင့်သော အကျိုးသက်ရောက်မှုကို ဆုံးရှုံးသွားခဲ့လေပြီ။

"ရှာဘီ... ဖုံးကွယ်ခြင်း အစီအရင် က ဘာလို့ အလုပ်မလုပ်တော့တာလဲ... ဖာသည်မသား... မင်း တစ်ခုခု လှည့်ကွက် သုံးထားတာ မဟုတ်ဘူးလား..."

အဖွဲ့ဝင် ရာချီ၍ ချက်ချင်း သေဆုံးဒဏ်ရာရသွားသည်ကို မြင်သောအခါ လုဆယ် က ရှာဘီ ကို ဒေါသတကြီးဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်လေသည်။

"ငါက ဘယ်လိုလုပ် သိမှာလဲ... တကယ်ကို လက္ခဏာ မကောင်းဘူး..."

ရှာဘီ က ပြန်လည် ချေပလိုက်လေသည် သူကိုယ်တိုင်လည်း ကြောင်အမ်းနေလေသည် နတ်ဘုရားအဆင့် ဖုံးကွယ်ခြင်း အစီအရင် က အဘယ်ကြောင့် ရုတ်တရက် အာနိသင် ပျောက်ကွယ်သွားရသနည်း ဤကဲ့သို့ အရေးကြီးသော အချိန်တွင်မှ လူကို ဒုက္ခပေးနေခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။

"ကဲပါ... လျှောက်ပြီး ရန်မဖြစ်နေကြနဲ့တော့... အခု အခြေအနေက သိပ်မကောင်းဘူး... သူတို့ရဲ့ ခေါင်းဆောင်ကို သတ်နိုင်မှပဲ ဒီအကျပ်အတည်း ကနေ လွတ်မြောက်နိုင်မှာ..."

မေဘီ က အလျင်အမြန် ဝင်ရောက် ဟန့်တားလိုက်လေသည်။

"ဟို လူငယ်လေး က ဒီအဖွဲ့ရဲ့ ခေါင်းဆောင် ဖြစ်ရမယ်..."

"ကောင်းပြီ... ဒါဆိုလည်း သူ့ကို သတ်ပစ်လိုက်ကြတာပေါ့..."

"ငါတို့ သုံးယောက် ပူးပေါင်းပြီး သူ့ကို တစ်ချက်တည်းနဲ့ အပြတ်ရှင်းပစ်မယ်..."

မကြာမီ သူတို့ သုံးယောက် သဘောတူညီမှု ရသွားကြပြီး သူတို့၏ အကြည့်များက ကျိုးဟန် ၏ ကိုယ်ပေါ်သို့ တပြိုင်နက်တည်း ကျရောက်သွားကာ အန္တရာယ်ရှိသော အလင်းတန်းများ တောက်ပနေလေသည်။

"ငါ့ရဲ့ တူချက် တစ်ချက်ကို မင်း ခံနိုင်ရည် ရှိပါ့မလား... အိုဒင် သံတူ..."

"မုန်တိုင်းတွေကို ပိုပြီး ပြင်းထန်အောင် တိုက်ခတ်စေလိုက်စမ်း... မုန်တိုင်း မျက်လုံး..."

"အလင်းရောင် က မျက်ကန်းတွေကို ဖန်တီးတယ်... အလင်း ချည်နှောင်ခြင်း..."

တွေဝေခြင်း မရှိဘဲ ထိုသုံးယောက်သည် သူတို့၏ အကောင်းဆုံး အထူးစွမ်းရည် များကို တိုက်ရိုက် အသုံးပြုလိုက်ကြပြီး ကျိုးဟန် ကို မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း တစ်ချက်တည်းဖြင့် သေချာပေါက် သတ်ဖြတ်ရန် ရည်ရွယ်ထားကြလေသည်။

"အရမ်း ကောင်းတယ်... သူတို့ သုံးယောက် ပူးပေါင်းလိုက်ကြပြီ..."

"ဘယ်သူမှ တားလို့မရတော့ဘူး... ဒီတစ်ကြိမ် အဖွဲ့က နည်းနည်း ဆုံးရှုံးသွားပေမယ့် အောင်ပွဲ ကတော့ ငါတို့အတွက်ပဲ..."

"ဟားဟားဟား... နတ်ဘုရား တစ်ပါး လိုပဲ..."

မူလက ဖိနှိပ်ခံထားရသော ဩစတြေးလျ ကစားသမားများသည် မိမိတို့၏ ခေါင်းဆောင် အသီးသီးက တိုက်ခိုက်ရေး ခရာမှုတ်လိုက်သည်ကို မြင်သောအခါ ချက်ချင်းပင် ယုံကြည်မှုများ ပြည့်ဝလာပြီး စိတ်ဓာတ်များ အလွန်အမင်း တက်ကြွလာကြလေသည်။

သို့သော် လုပွန်ဝေ့ တို့အုပ်စု၏ မျက်နှာပေါ်တွင်မူ ပွဲကောင်းတစ်ပွဲကို ကြည့်ရှုရတော့မည့် အပြုံးများ ပေါ်လွင်နေလေသည် ဤအရူး သုံးယောက်သည် ပြဿနာရှာစရာ လူမရှိသကဲ့သို့ အစ်ကိုဟန် ကိုမှ သွားရောက် ပြဿနာရှာကာ ကိုယ့်သေတွင်း ကိုယ်တူးနေကြလေသည် ဤသည်မှာ တကယ်ကို အသက်ရှည်ရှည် နေရသည်ကို ငြီးငွေ့နေခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။

ထင်ထားသည့်အတိုင်းပင် ဩစတြေးလျ လက်အောက်ငယ်သား များ၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ အပြုံးများသည် မကြာမီမှာပင် အေးခဲသွားလေတော့သည်။

"သေလိုက်စမ်း..."

ကျိုးဟန် ၏ အေးစက်သော အသံ ထွက်ပေါ်လာပြီး ငြင်းဆန်၍မရသော ဩဇာအာဏာများ ပါဝင်နေလေသည်။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း သူ၏ မျက်လုံး နှစ်လုံးထဲတွင် ကြယ်ရောင်များကဲ့သို့ တောက်ပသွားပြီး အလွန် ထက်မြက်သော ဓားအလင်းတန်း တစ်ခုသည် တားဆီး၍မရနိုင်သော အရှိန်အဝါများဖြင့် ပစ်လွှတ် ထွက်ပေါ်လာလေသည်။

စကားသံပင် မဆုံးသေးမီ ရှာဘီ မေဘီ နှင့် လုဆယ် တို့ သုံးယောက်သည် ခန္ဓာကိုယ်နှင့် ခေါင်း ကင်းကွာသွားကြပြီး အသက်ငွေ့များ လုံးဝ ကင်းမဲ့သွားလေတော့သည်။

"ဒါ... သူက တကယ်ကို ဘယ်အဆင့်မှာ ရှိနေတာလဲ..."

"တိုက်ကွက် တစ်ချက်တည်းနဲ့ သုံးယောက်ကို သတ်လိုက်တာလား..."

"ဘုရားရေ... ငါတို့က တကယ်ကို ဘယ်လို တည်ရှိမှုမျိုးကို သွားပြီး ရန်စမိလိုက်တာလဲ..."

"သူက ဘယ်က လာတာလဲ... သူက တကယ်ပဲ ငါတို့ ကမ္ဘာဂြိုဟ် က ကစားသမား ဟုတ်ရဲ့လား... ဘာလို့ စွမ်းအား ကွာဟချက် က ဒီလောက်တောင် ကြီးမားနေရတာလဲ..."

ဤဩစတြေးလျ ကစားသမားများမှာ အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်တုန်လှုပ် သွားကြပြီး ထွက်ပြေးရန်ပင် မေ့လျော့သွားကာ ထိုနေရာတွင်ပင် ကြောင်အမ်းအမ်း ရပ်နေကြလေသည် သူတို့၏ ရင်ထဲတွင် အံ့ဩတုန်လှုပ်မှု နှင့် ကြောက်ရွံ့မှုများ အပြည့်အဝ ဖုံးလွှမ်းနေလေသည်။

သို့သော် ထွက်ပြေးလျှင်ကော တကယ် လွတ်မြောက်နိုင်မည်လား ဘယ်နေရာကို ထွက်ပြေးနိုင်မည်နည်း။

ဤအရာအားလုံးသည် လျှပ်စီးလက်သကဲ့သို့ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ဖြစ်ပျက်သွားခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး ကောင်းကင်ယံကို လွှမ်းခြုံထားသော မီးတောက်များက သူတို့ကို လုံးဝ မျိုချသွားခဲ့လေပြီ။

"ဒီ နိုင်ငံခြားသား တွေကို သတ်ပစ်လိုက်... သေချင်နေတာလား မသိဘူး... ငါတို့ကိုများ လာပြီး လုယက်ချင်နေသေးတယ်..."

"နောက်တစ်ခါ မျက်လုံးကို ရှင်ရှင်ထားစမ်း... တချို့လူတွေက မင်းတို့ ရန်စလို့ ရတဲ့သူတွေ မဟုတ်ဘူး..."

"အမှိုက်ကောင် တွေ... အရည်အချင်းလည်း မရှိဘဲနဲ့ တခြားသူတွေကို အတုခိုးပြီး လုယက်ချင်နေသေးတယ်..."

"ကိုယ်ပျောက်နိုင်ရင် အသုံးဝင်မယ်လို့ ထင်နေတာလား..."

"တရုတ်နိုင်ငံ ကိုများ ရန်စရဲတယ်... သေအောင်ကို ရိုက်သတ်ပစ်မယ်..."

အဖွဲ့ဝင်များ အားလုံးသည် လှောင်ပြောင်သည့် ပုံစံများသို့ ပြောင်းလဲသွားကြပြီး ထိုနေရာတွင် အော်ဟစ်ဆဲဆို နေကြလေသည် မည်သို့ပင်ဆိုစေ ချုံခိုတိုက်ခိုက် ခံရသည့်ဘက် ဖြစ်နေသဖြင့် ရင်ထဲတွင် ဒေါသ မီးတောက်တစ်ခု ရှိနေမည်မှာ သေချာလှသည်။

စစ်မြေပြင်သည် သစ်ဆွေးများကို ချိုးဖဲ့သကဲ့သို့ အလွန် လွယ်ကူလျင်မြန်စွာဖြင့် ဩစတြေးလျ ကစားသမားများ အားလုံးကို အရည်ပျော်သွားစေခဲ့လေသည်။

"ခေါင်းဆောင်... ဒါက..."

ကျန်းရှောင်ပိုင် သည် စစ်မြေပြင်ကို ရှင်းလင်းနေစဉ် မျက်လုံးများ ကျဉ်းမြောင်းသွားပြီး အနက်ရောင် ကတ်ပြား ကဲ့သို့သော အရာတစ်ခုကို အလျင်အမြန် ကမ်းပေးလိုက်လေသည်။

ကျိုးဟန် သည် အကဲဖြတ် စစ်ဆေးခြင်းကို စတင်လိုက်လေသည် ထို့နောက် မျက်နှာပေါ်တွင် ပျော်ရွှင်သော အပြုံးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး တီးတိုး ရေရွတ်လိုက်လေသည်

'ဖုံးကွယ်ခြင်း အစီအရင် လား... သူတို့က ဒီမှော်လက်နက် ကို အားကိုးပြီး ကိုယ်ပျောက် အာနိသင် ကို ရယူထားကြတာကိုး...'

"မှော်လက်နက် လား... ခေါင်းဆောင်... ဒါက ဘယ်လို အရည်အသွေး မျိုးလဲ... ကိုယ်ပျောက်နိုင်သေးတယ် ဟုတ်လား..."

ကျန်းရှောင်ပိုင် က အံ့သြဝမ်းသာစွာဖြင့် မေးလိုက်လေသည်။

"ဒါက ကြယ် ၁ ပွင့် နတ်ဘုရားအဆင့် အရည်အသွေးရှိတဲ့ မှော်လက်နက် ပဲ... အကွာအဝေး တစ်ခုအတွင်းမှာ ကိုယ်ပျောက်နိုင်တဲ့ အာနိသင် ရှိတယ်... ပြီးတော့ အသံကို ဖျောက်ဖျက်ပေးနိုင်တဲ့ အစွမ်းလည်း အရမ်း ကောင်းတယ်... အဲဒီထဲမှာ အသံ ထွက်လာရင်တောင် တခြားသူတွေ သိဖို့ အရမ်း ခက်ခဲတယ်..."

ကျိုးဟန် သည် စိတ်ခံစားချက် အလွန် ကောင်းမွန်နေသဖြင့် သေချာ ရှင်းပြလိုက်လေသည်။

ယနေ့ သူ၏ ကံကြမ္မာမှာ တကယ်ကို မဆိုးလှပေ ပထမဦးစွာ ကာလမ် ထံမှ နိဗ္ဗာန်ဒိုင်းလွှား ကို လုယူနိုင်ခဲ့ပြီး ယခု ဖုံးကွယ်ခြင်း အစီအရင် ကို ထပ်မံ ရရှိခဲ့ပြန်ရာ ဤစိတ်ခံစားချက်မှာ မပျော်ရွှင်ဘဲ နေနိုင်မည်လား။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကျိုးဟန် နားလည်သွားသည်မှာ ဒေသတစ်ခု၏ ခေါင်းဆောင် တစ်ယောက်အနေဖြင့် နတ်ဘုရားအဆင့် အရည်အသွေးရှိသော ပစ္စည်း တစ်ခု သို့မဟုတ် နှစ်ခုလောက် ရှိနေခြင်းမှာ အလွန် ပုံမှန်ကိစ္စသာ ဖြစ်သည်။

အားလုံးသည် သူထင်ထားသလောက် မဆင်းရဲကြဘဲ ကိုယ်ပိုင် ကံကြမ္မာ အခွင့်အရေး အသီးသီး ရှိကြလေသည် မဟုတ်လျှင် ခေါင်းဆောင် နေရာကို မည်သို့လုပ်၍ ထိုင်နိုင်မည်နည်း။

"ဘုရားရေ... နတ်ဘုရားအဆင့် အရည်အသွေး ထပ်ရပြန်ပြီလား... ကိုယ်ပျောက်နိုင်သေးတယ်တဲ့..."

"ဒါက တကယ်ကို မိုက်တာပဲ... အစ်ကိုဟန် သာ ယန်ဝိညာဉ်ကျောက်သလင်း ကို အဆင့်မမြှင့်တင်ထားရင်... ကိုယ်ပျောက်နေတဲ့ ရန်သူတွေကို မြင်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး... ငါတို့ထဲက တစ်ယောက်ယောက် သေချာပေါက် အပြင်းအထန် ဒဏ်ရာရသွားနိုင်တယ်..."

"ဂုဏ်ယူပါတယ် ခေါင်းဆောင်... အစွမ်းထက်တဲ့ မှော်လက်နက် တစ်ခု ထပ်ရပြန်ပြီပဲ…”