အခန်း ၂၅၉

အခန်း (၂၅၉) တာ့ဟွမ် "ရှောင်ဟေး... မင်းက အစိုးရဝန်ထမ်း မဟုတ်ဘူးလား... ဘယ်လိုလုပ်ပြီး လူမိုက် ဖြစ်သွားရတာလဲ”

အသစ်ရောက်လာသော ဝန်ထမ်းနှစ်ယောက်၏ အမည်မှာ နျိုကျွမ်းနှင့် ချန်ကျွမ်တို့ ဖြစ်ကြသည်။

လင်မယားနှစ်ယောက်စလုံးမှာ အလွန်ရိုးသားကြိုးစားသူများ ဖြစ်ကြသည်။

သူတို့က ရွှီယန်အပေါ် အလွန်ကျေးဇူးတင်နေကြသည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ ခရိုင်မြို့ငယ်လေးတွင် တကယ်တမ်း အလုပ်အကိုင် ရှားပါးလှပြီး အားလုံးနီးပါးမှာ ဒေသခံများ ကိုယ်တိုင်ဖွင့်ထားသည့် ဆိုင်ငယ်လေးများသာ ဖြစ်သည်။ စားသောက်ဆိုင်ငယ်လေးများ မဟုတ်လျှင် ကုန်စုံဆိုင် သို့မဟုတ် သစ်သီးဆိုင် သို့မဟုတ် ဟာ့ဒ်ဝဲလ်ပစ္စည်း ရောင်းသည့်ဆိုင်များသာ ရှိပေသည်။

သူတို့နှစ်ယောက်ကလည်း အစက ထိုသို့ပင် ရည်ရွယ်ခဲ့သော်လည်း လက်တွေ့စမ်းသပ်ကြည့်သောအခါ အောင်မြင်မှု မရရှိခဲ့ချေ။ ထို့ကြောင့် သူတို့က အလုပ်တစ်ခု ရှာလုပ်ရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။

အစပိုင်းက ချန်ကျွမ်သည် မီရွှယ်ဆိုင်တွင် အလုပ်ဝင်လုပ်ရန် စဉ်းစားခဲ့သည်။ မကြာသေးမီက ခရိုင်မြို့လေးထဲတွင် မီရွှယ်ဆိုင်တစ်ဆိုင် လာဖွင့်ပြီး အရောင်းအဝယ် တော်တော်လေး ကောင်းမွန်နေသည်။ သို့သော် ပေးသည့် လစာက အလွန်နည်းပါးလှပြီး တစ်လလျှင် ယွမ်နှစ်ထောင် သုံးထောင်ခန့်သာ ရရှိပေသည်။

ရွှီယန်ဘက်တွင်တော့ လစာ ပိုရရုံသာမက သူတို့ ကျွမ်းကျင်သည့် အလုပ်များကိုလည်း လုပ်ကိုင်ခွင့် ရရှိပေသည်။ နျိုကျွမ်းက ဟင်းချက်သည့် တာဝန်ကိုယူပြီး ချန်ကျွမ်က သူ့ကို ကူညီပေးခြင်း သို့မဟုတ် ကိတ်မုန့်နှင့် ဒိန်ချဉ် ပြုလုပ်သည့် တာဝန်ကို ယူရမည် ဖြစ်သည်။ သူတို့၏ ပူးပေါင်းလုပ်ဆောင်မှုကလည်း အလွန် အဆင်ပြေလှသည်။

လယ်ယာခြံဝင်းထဲတွင် လူနှစ်ယောက် ထပ်တိုးလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ရွှီယန်က သူတို့ကို လယ်ယာခြံဝင်း၏ ပတ်ဝန်းကျင်နှင့် ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်စေရန် လိုက်လံပြသပေးခဲ့ပြီး တိရစ္ဆာန်များနှင့်လည်း မိတ်ဆက်ပေးခဲ့သည်။

နျိုကျွမ်းနှင့် ချန်ကျွမ်တို့က ရွှီယန်တွင် တိရစ္ဆာန် အများအပြား မွေးမြူထားပြီး အားလုံးက အလွန် ဉာဏ်ကောင်းကြကြောင်းကို စောစောကတည်းက သိရှိထားသဖြင့် ဤအပိုင်းကို အထူး ဂရုစိုက်ကြပေသည်။ သူဌေး၏ အကြိုက်ကို ဝန်ထမ်းများက သဘာဝကျကျ နားလည်ထားရမည် ဖြစ်သည်။

"တစ်ခါတလေ ခြံစည်းရိုး အပြင်ဘက်မှာ ဝက်ဝံမည်း တစ်ကောင် ရှိနေတတ်တယ်... ဒါပေမယ့် မကြောက်ကြနဲ့နော်"

ရွှီယန်က အစိမ်းရောင် ခြံစည်းရိုး အပြင်ဘက်ကို လက်ညှိုးထိုးပြရင်း မိတ်ဆက်ပေးလိုက်သည်။

"ဒီကိုလာတဲ့ ဝက်ဝံမည်း က အစာလာတောင်းရုံ သက်သက်ပါ... အရင်က တခြားသူတွေလည်း ကြောက်ကြတာပဲ... နောက်ပိုင်း အားလုံး ရင်းနှီးသွားတော့လည်း ဘာမှ မဖြစ်တော့ပါဘူး"

ဝက်ဝံမည်း ရှိသည်ဟု ကြားလိုက်ရသဖြင့် သူတို့နှစ်ယောက်လုံး မျက်လုံးပြူး မျက်ဆန်ပြူး ဖြစ်သွားကြပြီး အံ့ဩတကြီးဖြင့် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ကြသည်။

"တစ်ခါတလေ ကျားသစ် လည်း ဝင်လာတတ်တယ်... သွားမနှောင့်ယှက်ရင် ရပါပြီ... ကျားသစ်က ခင်ဗျားတို့ကို အဖက်လုပ်မှာ မဟုတ်ဘူး... သူက ကျွန်တော့် ခြံထဲကိုပဲ တိုက်ရိုက် သွားတာ"

ရွှီယန်က ထပ်မံ ဖြည့်စွက် ပြောဆိုလိုက်သည်။

သူတို့နှစ်ယောက်မှာ ခေါင်းကို ပတ်ယပ်ကဲ့သို့ အဆက်မပြတ် ညိတ်ပြနေကြပြီး ဦးနှောက်ထဲတွင်ပင် အနည်းငယ် ရှုပ်ထွေးသွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရပေသည်။

"ဒါ့အပြင် မြေခွေးတွေ ဝင်လာရင်လည်း ဘာမှ မလုပ်နဲ့... မမြင်ဘူးလို့ပဲ သဘောထားလိုက်... မြေခွေးလေးတွေက တော်တော် သွက်လက်တယ်"

ရွှီယန်က ဆက်လက်၍ မှာကြားလိုက်သည်။

"ပြီးတော့ တစ်ခါတလေ သိမ်းငှက် တွေ ပျံကျလာပြီး နံရံပေါ် ဒါမှမဟုတ် ခေါင်မိုးပေါ် နားနေတတ်တယ်... အဲဒါလည်း မကြောက်နဲ့... အဲဒီ သိမ်းငှက်က လယ်ယာခြံဝင်းက ကြက်တွေ ဘဲတွေကို ရန်မမူဘူး... လာလည်ရုံ သက်သက်ပဲ... မမြင်ဘူးလို့ပဲ သဘောထားလိုက်ရင် ရပါပြီ"

ရွှီယန်က တစ်ခုချင်းစီ ပြောပြနေတိုင်း သူတို့နှစ်ယောက်မှာ အံ့ဩမှင်တက်နေရတော့သည်။ ဝက်ဝံမည်း ကျားသစ် မြေခွေး သိမ်းငှက် ဤသည်က လယ်ယာခြံဝင်းလား တိရစ္ဆာန်ရုံလားပင်။

"တခြား ဘာမှတော့ သိပ်မရှိပါဘူး... ခင်ဗျားတို့ နောက်တန်း ကိစ္စတွေကို ရင်းနှီးအောင် လုပ်ထားကြပေါ့"

ရွှီယန်က သူတို့နှစ်ယောက်ကို အလုပ်ကိစ္စများနှင့် ပတ်သက်၍ ရှင်းပြ မှာကြားလိုက်သည်။

"ပြီးတော့ မီးဖို တွေ ဘာတွေလည်း ကျွန်တော် အကုန် ဝယ်ထားပြီးပြီ... စားသောက်ဆောင် ဘေးက တစ်ထပ်တိုက် နှစ်လုံးမှာပဲ လူခေါ်ပြီး ပြင်ဆင်လိုက်မယ်... ရိုးရိုးရှင်းရှင်း လက်လုပ် အလုပ်ရုံလေး တစ်ခု လုပ်ဖို့ ရည်ရွယ်ထားတယ်... နောက်ပိုင်း ဈေးထွက်ရောင်းရင် လယ်ယာခြံဝင်း ဘက်ကနေပဲ စထွက်မယ်... ပစ္စည်းတွေကို ကျွန်တော် စီစဉ်ပေးမယ်... အဲဒီအခါကျရင် ချန်ကျွမ် က မုန့်လုပ်တဲ့ တာဝန်ယူပေါ့... ကျွန်တော် အပြင်ထွက်ရောင်းတဲ့ အခါတိုင်း လူတစ်ယောက် နှစ်ယောက်လောက် ခင်ဗျားနဲ့ အတူတူ လိုက်သွားခိုင်းမယ်လေ"

"ဟုတ်ကဲ့ပါ သူဌေး... ပြဿနာ မရှိပါဘူး"

သူတို့နှစ်ယောက်က အလျင်အမြန်ပင် ပြန်လည် ဖြေကြားလိုက်ကြသည်။

ကိစ္စများ အားလုံးကို ဤသို့ပင် အတည်ပြုလိုက်တော့သည်။ သူတို့နှစ်ယောက်လည်း အလျင်အမြန်ပင် အလုပ်ထဲသို့ အာရုံရောက်သွားကြသည်။

ထိုနေ့ မွန်းလွဲပိုင်းတွင် နျိုကျွမ်းက ညစာ ချက်ပြုတ်ရန် တာဝန်ယူပြီး ချန်ကျွမ်ကတော့ ကိတ်မုန့် ပြုလုပ်နေခဲ့သည်။ နျိုကျွမ်းက မူလကတည်းက စားဖိုမှူး တစ်ယောက် ဖြစ်ပြီး အရင်က စားသောက်ဆိုင်ငယ်လေးများတွင် ဟင်းချက်ခဲ့ဖူးရာ ဈေးနှုန်း သိပ်မကြီးသော်လည်း နာမည်ကောင်း ရရှိခဲ့သူ ဖြစ်သည်။ ချန်ကျွမ်ကတော့ ကိုယ်ပိုင် ကိတ်မုန့်ဆိုင် ဖွင့်ခဲ့ဖူးသူ ဖြစ်ကာ စေတနာပါပါ ပြုလုပ်တတ်သော်လည်း ဝမ်းနည်းစရာ ကောင်းသည်မှာ ငွေမရှာနိုင်ခဲ့ခြင်းပင်။ ဘာကြောင့်မှန်းတော့ မသိချေ။

လယ်ယာခြံဝင်းဘက်တွင် ကိတ်မုန့် ပြုလုပ်ရာ၌ အလှအပများကို အရမ်း အာရုံစိုက်နေရန် မလိုဘဲ မုန့်နှစ်ကို သေချာ ဖျော်စပ်ကာ ကိတ်မုန့်ကို နူးညံ့အိစက်နေအောင် ဖုတ်ပေးနိုင်လျှင် ရပြီ ဖြစ်သည်။ ရွှီယန်လည်း ကိတ်မုန့် ပြုလုပ်ရာတွင် အတူတကွ ဝင်ရောက် ကူညီပေးရင်း အခြေအနေကို လေ့လာနေလိုက်သည်။ သူက ချန်ကျွမ် ပြုလုပ်ထားသော ကိတ်မုန့်ကို မြည်းစမ်းကြည့်ရာ လက်ရာ အတော်လေး ကောင်းမွန်ကြောင်း တွေ့လိုက်ရသည်။

"သကြား အရမ်း အများကြီး ထည့်စရာ မလိုဘူး... ကိတ်မုန့်က နည်းနည်းလေး ချိုရင် ရပြီ... အီလွန်းနေလို့ မရဘူး"

ရွှီယန်က ဟင်းချက်ပညာ နှင့် ပတ်သက်၍လည်း နားလည်ထားပေသည်။

"ကျွန်တော်တို့က လတ်လတ်ဆတ်ဆတ် လုပ်တဲ့ ကိတ်မုန့် တွေဆိုတော့ အဓိကက စားလို့ကောင်းဖို့ပဲ လိုတယ်... သကြား အရမ်းများသွားရင် ကိတ်မုန့်က မွမွအိအိလေး မဖြစ်တော့ဘူး... သကြား နည်းနည်း လျှော့ပြီး စမ်းကြည့်လိုက်ပါ"

သူ ထိုသို့ ပြောပြလိုက်သဖြင့် ချန်ကျွမ်လည်း လိုက်လုပ်ကြည့်ရာ ထွက်လာသော ကိတ်မုန့်က တကယ်ပင် စား၍ ပိုကောင်းသွားတော့သည်။

ချန်ကျွမ်က ကိတ်မုန့် ပြုလုပ်တတ်ရုံသာမက ဘီစကွတ်နှင့် အခြား မုန့်အချိုပွဲ အမျိုးမျိုးကိုပါ ပြုလုပ်တတ်သေးသည်။ သာမန်ရက်များတွင် ထမင်းစားချိန်၌ မုန့်အချို့ကို ပြုလုပ်ပေးပြီး ထမင်းစားပြီးနောက် အချိုတည်းစရာ အဖြစ် စားသုံးနိုင်ပေသည်။ လယ်ယာခြံဝင်း၏ အစားအသောက် အဆင့်အတန်းက တစ်မုဟုတ်ချင်း မြင့်တက်သွားတော့သည်။

ယခင်က အန်တီကျန်း ချက်ပြုတ်သည်က မကောင်း၍တော့ မဟုတ်ချေ။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ အန်တီကျန်း၏ ဟင်းချက်လက်ရာကို အားလုံးက အသိအမှတ် ပြုထားကြသည်သာ ဖြစ်သည်။ ယခုအခါ လူပိုများလာပြီး မုန့်ဖုတ်သမား အသစ်ပါ ရောက်ရှိလာသဖြင့် နောက်တန်း ကိစ္စများ ပိုမို ကောင်းမွန်သွားခြင်းပင်။

နျိုကျွမ်းက သာမန်ရက်များတွင် ထမင်းချက်ရုံသာမက မွေးမြူရေး ကိစ္စများကိုပါ လွှဲပြောင်း ယူထားလိုက်သည်။ ယခုအခါ သူနှင့် မာဝန်တို့က လယ်ယာခြံဝင်းရှိ ကြက် ငန်း ဝက် နှင့် နို့စားနွားမများကို ပူးတွဲ စီမံခန့်ခွဲနေကြသည်။

မာဝန်ကတော့ ရွှီယန်၏ အပြင်ထွက် ခရီးစဉ်များကို တာဝန်ယူရပြီး ကိုယ်ပိုင် ယာဉ်မောင်း တစ်ယောက်ဟု ဆိုရမည် ဖြစ်သည်။ သူတို့နှစ်ယောက်၏ ဆက်ဆံရေးကလည်း မဆိုးလှချေ။ နှစ်ယောက်လုံး အရက်သောက်ရသည်ကို သဘောကျကြသဖြင့် ဝန်ထမ်းများက သူတို့နှစ်ယောက်ကို နွားနှင့် မြင်း တွဲဖက် ဟု နောက်ပြောင် ခေါ်ဆိုကြလေသည်။

လယ်ယာခြံဝင်းက တက်ကြွလန်းဆန်းနေဆဲပင်။ အားလုံး၏ ပူးပေါင်းလုပ်ဆောင်မှုကလည်း အလွန် ကောင်းမွန်ပြီး ယေဘုယျ ပတ်ဝန်းကျင် အနေအထားကလည်း အလွန် ကောင်းမွန်လှသည်။ ရွှီယန်က ဖျော်ဖြေရေး အစီအစဉ် တစ်ခုတွင် သူ မြင်ဖူးခဲ့သော စာအုပ်တစ်အုပ်ကို သွားသတိရလိုက်မိသည်။ ထိုစာအုပ်အမည်မှာ အဖွဲ့အစည်းကို မဦးဆောင်တတ်ရင် ကိုယ့်ဘာသာ သေတဲ့အထိ အလုပ်လုပ်ရမယ် ဟူ၍ ဖြစ်သည်။

သူက ထိုစာအုပ်ကို မဖတ်ဖူးသော်လည်း ဤစကားက အလွန် ယုတ္တိရှိသည်ဟု ခံစားရသည်။ ကောင်းမွန်သော အဖွဲ့အစည်း တစ်ခု ရှိပါက သူ အများကြီး ပိုမို သက်သောင့်သက်သာ ရှိလာနိုင်သည် မဟုတ်ပါလား။

နောက်တစ်နေ့တွင် လယ်ယာခြံဝင်းမှ ဝန်ထမ်းများ အားလုံး အတူတကွ ကိတ်မုန့် ကုန်ကြမ်းများကို စတင် ပြုလုပ်ကြတော့သည်။ လတ်လတ်ဆတ်ဆတ် ဖုတ်သည့် ကိတ်မုန့် ပြုလုပ်နည်းက မခက်ခဲလှဘဲ ချန်ကျွမ်ကလည်း မူလကတည်းက တတ်ကျွမ်းပြီး ဖြစ်သည်။ အားလုံး အလုပ်ရှုပ်စွာဖြင့် ပြင်ဆင်ပြီးသောအခါ မွန်းတည့်ချိန်သို့ ရောက်ရှိသွားပြီး ဝမ်ဝူ လီဆန်းနှင့် ချန်ကျွမ်တို့ အတူတကွ မြို့နယ်လေးထဲသို့ သွားရောက်ကာ ကိတ်မုန့် သွားရောင်းကြတော့သည်။

သူတို့ကဲ့သို့ ဝေးလံခေါင်ဖျားသော ခရိုင်မြို့လေးတွင် ဈေးရောင်းရာ၌ အစားအသောက် အရည်အသွေး ထောက်ခံချက် လက်မှတ်များ ဘာများ လိုအပ်သည်ဟု မရှိချေ။ ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောရလျှင် ကိုယ့်လိပ်ပြာ ကိုယ်လုံဖို့သာ ဖြစ်သည်။ သို့သော် ဖောက်သည်များကလည်း မအကြပေ။ မည်သည့် ပစ္စည်းက ကောင်း၍ မည်သည့် ပစ္စည်းက မကောင်းဘူး ဆိုသည်ကို သူတို့က သေချာ ခွဲခြား သိမြင်နိုင်စွမ်း ရှိကြပေသည်။

ဥပမာအားဖြင့် လတ်လတ်ဆတ်ဆတ် ပြုလုပ်ထားသော ကိတ်မုန့်မျိုးပင်။ နွားနို့ ကြက်ဥ များကို ချက်ချင်း ဖျော်စပ်ပြီး မီးဖိုထဲတွင် တိုက်ရိုက် ဖုတ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်ရာ အပြစ်ပြောစရာ တစ်ကွက်လေးမျှပင် မရှိနိုင်ချေ။ ယနေ့ ရွှီယန်လည်း ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ သူက ဟက်စကီကိုပါ ခေါ်ဆောင်လာခဲ့သည်။

မာလီနွိုက်ခွေး ယွမ်ပေါင်ကတော့ လယ်ယာခြံဝင်းတွင် အိမ်စောင့်ရသည်။ သူက လူအလွန် များပြားသည့် နေရာများသို့ သွားရန် သိပ်မသင့်တော်လှဘဲ ကလေးငယ်များကို လန့်သွားစေနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ရှောင်ဟေးကတော့ ရွာထဲသို့ ဆော့ကစားရန် အစောကြီးကတည်းက ပြေးသွားပြီ ဖြစ်ပြီး ယခုအခါ တောခွေးဂိုဏ်း၏ ဒုတိယ ခေါင်းဆောင်ပင် ဖြစ်နေလောက်ပြီ ဖြစ်သည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ ရာထူးက တော်တော်လေး မြင့်မားနေပြီး နေ့တိုင်း ပျော်ရွှင်စွာ ဆော့ကစားနေလေသည်။

တစ်ခါက တောခွေးဂိုဏ်းလေးက ရွှီယန်တို့ အိမ်ရှိ ကုန်စုံဆိုင် အရှေ့မှ ဖြတ်သွားရာ တာ့ဟွမ်က တံခါးဝတွင် ဝပ်နေရင်း ရှောင်ဟေးကို မြင်သော်လည်း မမှတ်မိရဲသကဲ့သို့ ဖြစ်နေခဲ့သည်။ တာ့ဟွမ်က ရှောင်ဟေး၏ အဖေအရင်း ဖြစ်ပြီး တာ့ဟွမ်က သူ၏သားမှာ လယ်ယာခြံဝင်းတွင် နေရာတစ်ခု ရထားပြီး တကယ့်ကို တရားဝင် အစိုးရဝန်ထမ်း တစ်ကောင် ဖြစ်နေပြီဟု အမြဲတမ်း ထင်မှတ်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဘယ်သူ ထင်မှာလဲ တကယ်တမ်း တွေ့လိုက်ရချိန်တွင်တော့ လူမိုက်လေး ဖြစ်နေပြီး အဆင့်မြင့် လူမိုက်လေးပင် ဖြစ်နေသေးသည်။ ထိုမြင်ကွင်းကြောင့် တာ့ဟွမ်က ချက်ချင်း မတ်တပ်ရပ်လိုက်ပြီး ရှောင်ဟေးကို နှစ်ခွန်းခန့် လှမ်းဟောင်လိုက်တော့သည်။

ထိုအသံက

'မင်း ဘာလုပ်နေတာလဲ... မင်းက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး လူမိုက် ဖြစ်သွားရတာလဲ'

ဟု မေးနေသည့် အလားပင်။

တာ့ဟွမ်၏ ဟောင်သံကို ကြားသောအခါ ရှောင်ဟေးက မမြင်ယောင်ဆောင်ကာ ခြေဝါးတွင် ဆီသုတ်ထားသည့်အလား အလွန် လျင်မြန်စွာ လစ်ထွက်သွားတော့သည်။ တိုက်ရိုက်ပင် အဝေးသို့ ပြေးထွက်သွားရာ တပည့်လေးများမှာပင် အရှိန်မြှင့်မှသာ အမီ လိုက်နိုင်တော့သည်။ ရှောင်ဟေးကလည်း တကယ်ကို စိတ်ဝင်စားဖို့ ကောင်းလှပေသည်။

ဈေးဘက်တွင်တော့ ရွှီယန်၏ လယ်ယာခြံဝင်း ဆိုသည့် နာမည်က ကျော်ကြားနေပြီ ဖြစ်သည်။ သူတို့၏ ကား လာသည်ကို မြင်သည်နှင့် လူများက ချက်ချင်းပင် လှမ်းကြည့်ကြတော့သည်။

"ရှောင်ဝမ်... ဒီနေ့က ဘာရောင်းမလို့လဲ"

ဟင်းသီးဟင်းရွက် ခြင်းတောင်း ဆွဲလာသော အဒေါ်ကြီး တစ်ယောက်က ကားပေါ်ရှိ ဝမ်ဝူကို လှမ်းမေးလိုက်သည်။

"လတ်လတ်ဆတ်ဆတ် ဖုတ်တဲ့ ကိတ်မုန့် တွေပါဗျာ... မီးဖို တွေ ဥမွှေစက် တွေ အကုန်လုံး ကျွန်တော်တို့ သယ်လာတယ်လေ... ကိတ်မုန့် လုပ်ဖို့အတွက်ချည်းပဲ"

ဝမ်ဝူက ရယ်မောရင်း ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"လတ်လတ်ဆတ်ဆတ် လုပ်တာလား"

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ အဒေါ်ကြီး၏ ခြေလှမ်းများက အလိုအလျောက်ပင် လိုက်ပါသွားတော့သည်။ အစားအသောက် ကားလေး အရှေ့သို့ ဆက်သွားနေသည်ကို မြင်သောအခါ အဒေါ်ကြီးက လွတ်သွားမည် စိုးသဖြင့် သူမ၏ ခြေလှမ်းများကိုပင် အလိုအလျောက် အရှိန်မြှင့်လိုက်တော့သည်။ ဈေးဆိုင်လေး ခင်းကျင်းပြီးသွားသောအခါ လူအများအပြား ဝိုင်းအုံနေကြပြီ ဖြစ်သည်။

"ရွှီယန် လယ်ယာခြံဝင်း က ကားပဲ"

"သူ့ရဲ့ အဲဒီ လယ်ယာခြံဝင်း ထဲမှာ ပစ္စည်းကောင်းတွေချည်းပဲ ရှိတာ"

"လတ်ဆတ်တဲ့ ကြက်ဥတွေ နွားနို့တွေလေ... အပြင်မှာဆိုရင် ဘယ်လောက်တောင် ပေးရမလဲ မသိဘူး"

"အပြင်မှာ ဝယ်လို့တောင် မရနိုင်ဘူး"

လူများက အသီးသီး ပြောဆိုနေကြသည်။

ဝမ်ဝူက အသံချဲ့စက် ကိုင်ကာ အကျယ်ကြီး အော်လိုက်သည်။

"လတ်လတ်ဆတ်ဆတ် ဖုတ်တဲ့ ကိတ်မုန့် တွေပါဗျာ... လယ်ယာခြံဝင်း ထွက် နွားနို့ နဲ့ ကြက်ဥ တွေ သုံးထားတာမို့ လတ်ဆတ်မှု နဲ့ အရသာ ကို အပြည့်အဝ အာမခံပါတယ်"

အသံချဲ့စက်၏ အသံက အလွန် အဝေးအထိ ပျံ့နှံ့သွားလေသည်။ ချန်ကျွမ်က လူဤမျှ များပြားလိမ့်မည်ဟု မထင်မှတ်ထားခဲ့သဖြင့် ချက်ချင်းပင် ကိတ်မုန့်များကို စတင် ဖုတ်တော့သည်။ စတင်လိုက်သည်နှင့် လုံးဝ ရပ်တန့်၍ မရတော့ချေ။ လက်ထောက် နှစ်ယောက်ခန့် ကူညီရန် လိုအပ်ပေမည်။ တကယ်ကို အလုပ်များလွန်းလှသည်။

ရွှီယန်ကတော့ ခွေးကြိုးဖြင့် ဟက်စကီကို ဆွဲကာ ဈေးထဲတွင် လျှောက်လည်နေပြီး မြင်သမျှကို ဝယ်ချင်နေမိသည်။ ဈေးသည်များက သူ့ကို မြင်သောအခါ ခေါင်းညိတ်၍ အပြုံးဖြင့် အသိအမှတ်ပြု နှုတ်ဆက်ကြသည်။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ရွှီယန်၏ နာမည်ကျော်ကြားမှုက အတော်လေး ကြီးမားနေပြီဖြစ်ရာ အားလုံး၏ အပြောအရဆိုလျှင် ရွှီယန်က အစိုးရပိုင်းရော စီးပွားရေးပိုင်းမှာပါ အဆက်အသွယ် ရှိသည်ဟု ဆိုကြသည်။ တကယ်တမ်းတွင် ရွှီယန်က ရဲစခန်းမှ ရဲအနည်းငယ်ကိုသာ သိကျွမ်းပြီး အပန်းဖြေစခန်း ခရီးသွား ဧရိယာများနှင့် သစ်သီးဝလံ အာလူး စီးပွားရေး လုပ်ကိုင်ခြင်းသာ ဖြစ်သည်။ သို့သော် အားလုံးက ပြောဆိုနေကြသည်မှာ အနည်းငယ် လွန်ကဲနေ၏။ နေရာငယ်လေးများတွင်တော့ ဤသို့ပင် ဖြစ်တတ်ရာ မည်သည့် ကိစ္စကိုမဆို လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သည့် အရောင်အသွေးများ ဖုံးလွှမ်းထားချင်ကြသည် မဟုတ်ပါလား။

ရွှီယန်က အသားစိမ်းဆိုင်သို့ သွားရောက်ကာ အသားစိမ်း အနည်းငယ် ဝယ်ယူခဲ့ပြီး အဓိကအားဖြင့် ကျားသစ်ကို ကျွေးရန် ဖြစ်သည်။ ကျားသစ်များက ယေဘုယျအားဖြင့် ကိုယ်ဝန် သုံးလ လွယ်ပြီးနောက် မွေးဖွားတတ်ရာ အချိန် တွက်ချက်ကြည့်ပါက ဇွန်လ ကုန်ပိုင်းခန့်တွင် ဖြစ်ပေမည်။ ရွှီယန်က ကျားသစ်ပေါက်လေးများကို ပွတ်သပ်ချင်နေပြီ ဖြစ်သည်။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ကျားသစ်ပေါက်လေးများ ကျားပေါက်လေးများ စသည်တို့က အလွန်ကို ချစ်စရာ ကောင်းသည် မဟုတ်ပါလား။ ဝမ်းနည်းစရာ ကောင်းသည်မှာ အရှေ့မြောက် ကျားကြီး တောင်တန်းနတ်ဘုရားလေးက ကျားအထီး ဖြစ်နေခြင်းပင်။ သို့မဟုတ်ပါက နောင်တွင် ရွှီယန်က သူ့ကို မွေးမြူပြီး ကျားပေါက်လေးများကိုပါ ပွတ်သပ်ချင်သေး၏။

"သူဌေးရွှီ... မင်းရဲ့ လယ်ယာခြံဝင်း က လူလိုသေးလား... ငါ့မှာ ညီဝမ်းကွဲ တစ်ယောက် ရှိတယ်... ဘာမဆို လုပ်နိုင်တယ်... ခွန်အားတွေ အပြည့်ပဲ"

အသားရောင်းသည့် ဆိုင်ရှင်က သူ၏ ညီဝမ်းကွဲ အတွက် အလုပ်ရှာပေးရန် မေ့မနေချေ။

သူ၏ ညီဝမ်းကွဲကို ရွှီယန် မှတ်မိနေသေးသည်။ ယခင်က ဆိုင်စောင့်ဖူးပုံရပြီး ထိုနေရာတွင် ထိုင်ကာ ဖုန်းကိုသာ တစ်ချိန်လုံး သုံးနေတတ်ပြီး လူဝင်လာသည်ကိုပင် ဂရုမစိုက်တတ်ချေ။

"လောလောဆယ် လူအသစ် ခေါ်ထားလို့... မကြာခင်မှာတော့ ထပ်မခေါ်တော့ဘူး... နောက်ပိုင်း လိုအပ်လာရင် ပြောပါ့မယ်ဗျာ"

ရွှီယန်က ယဉ်ကျေးစွာပင် ပြန်လည် တုံ့ပြန်လိုက်သည်။

ဟက်စကီက ကောင်တာ အောက်တွင် ဝပ်နေပြီး မှန်ဗီရိုထဲရှိ အသားစိမ်းများကိုသာ မမှိတ်မသုန် စိုက်ကြည့်ကာ လုံးဝ မလှုပ်ရှားချေ။ ရွှီယန် တံခါးအပြင်သို့ ထွက်သွားသည်အထိ သူက ထွက်မလာသဖြင့် ရွှီယန်က သူ့ကို တစ်ပွေ့တည်း ချီကာ အပြင်ဘက် မြေပြင်ပေါ်သို့ ချပေးလိုက်ရသည်။

ဤဟက်စကီလေးက သိပ်မဉာဏ်ကောင်းသည့် ပုံစံမျိုး ပေါက်နေ၏။ တကယ်တမ်းတွင် သူက တော်တော်လေး ဉာဏ်ကောင်းသော်လည်း အချိန်အတော်များများတွင် သူ၏ ဦးနှောက် အလုပ်လုပ်ပုံကို နားလည်၍ မရခြင်းသာ ဖြစ်သည်။ သူက ရွှီယန်၏ စကားများကို နားလည်သော်လည်း နားထောင်ခြင်း မထောင်ခြင်းကတော့ သူ၏ စိတ်အခြေအနေ အပေါ်တွင်သာ မူတည်ပေသည်။

ရွှီယန်က အပြင်ဘက်တွင် ဆက်လက် လျှောက်လည်နေ၏။ ရှောင်ဟားက ခုနက အသားစိမ်းဆိုင်ကို မမေ့နိုင်သေးသဖြင့် သုံးလှမ်းလျှောက်တိုင်း တစ်ခါ နောက်လှည့်ကြည့်ကာ တမင်တကာ နှေးနှေး လျှောက်နေတော့သည်။ မတတ်နိုင်သဖြင့် ဝက်အူချောင်းကင် ရောင်းသည့် နေရာကို မြင်သောအခါ ရွှီယန်က ရှောင်ဟားအတွက် တစ်ချောင်း ဝယ်ပေးလိုက်ရ၏။ ဤကောင်လေးက ဝက်အူချောင်းကင် စားလိုက်ရမှ အနည်းငယ် ငြိမ်ကျသွားပြီး ချက်ချင်းပင် ခုန်ပေါက်ကာ စတင် လမ်းလျှောက်တော့သည်။

ရွှီယန်က အပြင်ဘက်တွင် တစ်ပတ်ခန့် လျှောက်လည်ပြီးနောက် မီရွှယ်သို့ သွားရောက်ကာ လိမ္မော်သီး ဖျော်ရည် အချို့ ဝယ်ယူခဲ့သည်။ သူက လယ်ယာခြံဝင်း၏ ဈေးဆိုင်လေး ရှိရာသို့ ရောက်ရှိလာသောအခါ ဆိုင်ပတ်ပတ်လည်တွင် လူများ ပြည့်ကျပ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရ၏။ အားလုံးက လတ်လတ်ဆတ်ဆတ် ပြုလုပ်ထားသော ကိတ်မုန့်များကို လုဝယ်နေကြသည်။ ဤမြင်ကွင်းမျိုးက ရွှီယန်၏ ငယ်ဘဝ မှတ်ဉာဏ်များထဲမှ အတိုင်းပင် ဖြစ်သည်။ ထိုအချိန်ကလည်း ဤသို့ပင် ဖြစ်ပြီး နည်းပညာ ထုတ်ကုန်များ သိပ်မရှိသေးဘဲ အားလုံးက လယ်သမားများ ကိုယ်တိုင် ထုတ်လုပ်သည့် ကြက်ဥ နွားနို့များဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော ကိတ်မုန့်များသာ ဖြစ်၏။ အရသာက ထူးကဲစွာ မွှေးပျံ့လှသည်။

ရွှီယန်က လျှောက်သွားကာ လိမ္မော်သီး ဖျော်ရည်များကို အစားအသောက် ကားလေးပေါ်သို့ တင်ပေးလိုက်သည်။

"ခြံပိုင်ရှင်"

လူအနည်းငယ်က ရွှီယန်ကို နှုတ်ဆက်လိုက်ကြ၏။

"ရပါတယ်... ခင်ဗျားတို့ အလုပ်လုပ်ကြပါ"

ရွှီယန်က လက်တစ်ဖက်မှ လိမ္မော်သီး ဖျော်ရည်ကို သောက်ရင်း အခြား လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ခွေးကြိုးကို ကိုင်ကာ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"ကျွန်တော် အရင် ပြန်တော့မယ်"

ရွှီယန်က ခွေးလေးကို ဆွဲကာ ထွက်ခွာသွားခဲ့၏။ ဖောက်သည် အချို့က ဖုန်းများကို ထုတ်ယူကာ ရွှီယန်ကို ဓာတ်ပုံရိုက်ကြသည်။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ မြို့နယ်၏ နာမည်ကြီး ပုဂ္ဂိုလ် ဖြစ်ရာ မြင်တွေ့ရလျှင် အမြဲတမ်း ဓာတ်ပုံရိုက်ချင်ကြသည်သာ ဖြစ်၏။ ရွှီယန် တစ်နေ့တစ်နေ့ ဖြတ်သန်းရသည်ကလည်း အလွန် လွတ်လပ်ပေါ့ပါးလှပေသည်။

သူက ဈေးထဲတွင် တစ်ပတ်ခန့် လျှောက်လည်ပြီးနောက် လယ်ယာခြံဝင်းသို့ ပြန်လာခဲ့ပြီး မနက်ဖြန်တွင် ကျားသစ်များကို ထပ်မံ သွားရောက် ကြည့်ရှုရန် ရည်ရွယ်ထား၏။ လူးနား ကလေးမွေးမည့် အချိန်ကိုသာ စောင့်ဆိုင်းနေရတော့သည်။ လူးနားက ရွှီယန်ကို ပိုပိုပြီး ယုံကြည်လာပြီဖြစ်ရာ ယခုအခါ ရွှီယန်၏ အရှေ့တွင်ပင် ချွဲနွဲ့တတ်နေပြီ ဖြစ်သည်။ ထင်သည့်အတိုင်းပင် ယုံကြည်မှု တစ်ခု တည်ဆောက်ပြီးသွားပါက ပိုပိုပြီး ခိုင်မာလာတော့၏။ ရွှီယန်က သူ့ကို ပွတ်သပ်လျှင်လည်း မရုန်းကန်တော့ချေ။

မတတ်နိုင်ပေ မည်သည့် တောရိုင်း တိရစ္ဆာန် မဆို ရွှီယန်၏ ဤမျှ ဂရုတစိုက် ဆက်ဆံခြင်းကို ခံရပါက ချစ်ခင်မှု မဖြစ်ပေါ်လာရန် ခက်ခဲလှပေသည်။ ထို့အပြင် ရှောင်ဟွာ၏ အကူအညီလည်း ပါဝင်နေသဖြင့် ဤကိစ္စက သဘာဝကျကျပင် အောင်မြင်သွားတော့သည်။