အခန်း ၂၆၀

အခန်း (၂၆၀) ဒရယ်ပြောက်လေး - သူ့နောက်လိုက်ရင် အစားအသောက်ကောင်းတွေ ရတယ်

လယ်ယာခြံဝင်း၏ လက်မှုအလုပ်ရုံလေးမှာ အတည်တကျဖြစ်သွားပြီဖြစ်သည်။ အလုပ်သမားခ မတွက်လျှင် တစ်လကို ဝင်ငွေ ယွမ်တစ်သောင်းမှ နှစ်သောင်းအထိ ရှိရာ မဆိုးလှပေ။

ချက်ချင်းဖုတ်သည့် ကိတ်မုန့်များက အလွန် လူကြိုက်များလှသည်။

အခြေခံအားဖြင့် ရောက်သွားသည်နှင့် လူများက ဝိုင်းဝယ်ကြပြီး အရောင်းအဝယ်က အလွန် စည်ကားလှသည်။ လယ်ယာခြံဝင်း ထွက်ကုန်များကို အားလုံးက အလွန် စိတ်ချယုံကြည်ကြပေသည်။

ရွှီယန်က လယ်ယာခြံဝင်းတွင် အနားယူနေရင်း မည်သည့် တောင်ကြီးဆီသို့ သွားရမည်ကို စဉ်းစားနေလိုက်၏။ ယခုအချိန်က ပန်းမန်များ ဖူးပွင့်နေပြီး တောင်ပေါ်သို့ တက်ကာ ရှုခင်းကြည့်ရန် အကောင်းဆုံး ရာသီပင် ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ဇွန်လ ရောက်သွားပါက ရာသီဥတု ပူပြင်းသွားမည်ဖြစ်ပြီး တောင်ထဲဝင်လျှင် အနည်းငယ် နေပူလွန်းလှပေမည်။

'သွားချင်တဲ့ နေရာတွေက အရမ်းများတယ်... ချန်ပိုင်တောင်တန်း ကိုတောင် အကုန် မပတ်ရသေးဘူး... ချင်လင် တောင်တန်း ကိုလည်း နည်းနည်းလေးပဲ ရောက်ရသေးတယ်... ပြည်တွင်းမှာ နာမည်ကြီး တောင်တန်းတွေ အများကြီး ရှိသေးတာပဲ'

ရွှီယန်က မြေပုံကို ထုတ်ကြည့်လိုက်ရာ သွားချင်သည့် နေရာများ အများအပြား ရှိနေသည်။

မည်သည့် နေရာကို ရွေးချယ်သည်ဖြစ်စေ သူ့ကို စောင့်ကြိုနေမည့် ထူးဆန်းသော ရတနာရှာဖွေရေး တာဝန်များ ရှိနေပြီး မျိုးစုံသော တောရိုင်း တိရစ္ဆာန်များနှင့်လည်း တွေ့ဆုံရနိုင်သေးသည်။ တွေးကြည့်ရုံနှင့်ပင် စိတ်လှုပ်ရှားစရာ ကောင်းလှပေသည်။

သို့သော် လယ်ယာခြံဝင်းတွင် လောလောဆယ် အလုပ်ကိစ္စ အနည်းငယ် ရှိနေသဖြင့် ခရီးထွက်ရန် အဆင်မပြေသေးချေ။ ရွှီယန်က နောက်တစ်ကြိမ်မှသာ အပြင်သို့ သွားရန် ရည်ရွယ်လိုက်ပြီး ဤတစ်ကြိမ်တွင်တော့ ချန်ပိုင်တောင်တန်း ထဲသို့သာ ထပ်မံ ဝင်ရောက်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်၏။

နောက်တစ်နေ့တွင် ရာသီဥတုက သာယာနေပြီး လေပြေလေညင်းလေးများ တိုက်ခတ်ကာ တိမ်တိုက်များကလည်း ရှင်းလင်းနေသည်။

ရွှီယန်က တောင်ထဲသို့ နောက်တစ်ကြိမ် ဝင်ရောက်ခဲ့ပြန်၏။ ဤတစ်ကြိမ်တွင် သူက ဝါးခြင်းတောင်း တစ်လုံးကို လွယ်ထားပြီး တောတောင်ရှာဖွေသူ တစ်ယောက်၏ ပုံစံမျိုး ပြင်ဆင်ထားသည်။

လိုက်ဖ်ကို ပုံမှန်အတိုင်း ဖွင့်ထားလိုက်ရာ အင်တာနက်သုံးစွဲသူများက သိပ်မကြာခင်မှာပင် လိုက်ဖ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်လာကြတော့သည်။

ရွှီယန်က ဤတစ်ကြိမ်တွင် လယ်ယာခြံဝင်း၏ အနောက်ဘက် တောင်သို့ မသွားတော့ဘဲ ဘေးနားရှိ တောင်ကြီး တစ်လုံးဆီသို့ သွားခဲ့သည်။ ဤတောင်ကြီးသို့ ရွာသားများ မကြာခဏ သွားရောက်လေ့ရှိပြီး ထွက်ကုန်များ အလွန် ပေါကြွယ်ဝလှပေသည်။ ထိုအထဲတွင် ရွှီယန် မှတ်သားထားသော နေရာအချို့လည်း ပါဝင်သည်။

"ချန်ပိုင်တောင်တန်း ရဲ့ နွေဦးရာသီမှာ တစ်တောင်လုံး ရှားပါးတဲ့ အရာတွေချည်းပဲ... မျိုးစုံတဲ့ တောဟင်းရွက်တွေ ဆိုတာ စားလို့တောင် မကုန်နိုင်ဘူး... ဒီအချိန်ဆိုရင် အားလုံးက တောင်ထဲကို ဟင်းရှာထွက်ကြတယ်လေ"

"ဥပမာ လည်ပင်းရှည်ရွက်... အရှေ့မြောက် နာနတ်ကြီး... မျောက်ခြေထောက်... ကြောင်လက်သည်း... တောင်ငရုတ်ပင် စတာတွေပေါ့"

"အရသာက အကုန် ကောင်းတယ်"

"ဒီနေ့ တောဟင်းရွက် နည်းနည်း ထွက်ခူးမလို့... မစားရတာလည်း ကြာပြီဆိုတော့ တော်တော်လေး စားချင်နေပြီ"

ရွှီယန်က တောအုပ်ထဲတွင် လမ်းလျှောက်ရင်း ပြောလိုက်သည်။ ယနေ့ ဘာအလုပ်မှ မရှိသဖြင့် တောင်ပေါ်တက်ကာ တောဟင်းရွက်များ လာခူးခြင်း ဖြစ်သည်။

အင်တာနက်သုံးစွဲသူများမှာ သူ၏စကားကို ကြားသောအခါ ကြောင်အမ်းသွားကြတော့၏။

[မင်း ဘာတွေ ပြောနေတာလဲ]

[လည်ပင်းရှည်ရွက်... အရှေ့မြောက် နာနတ်ကြီး... မျောက်ခြေထောက်... ကြောင်လက်သည်း ဟုတ်လား]

[ဒါတွေက လူတွေ ပေးထားတဲ့ နာမည်တွေရော ဟုတ်ရဲ့လား]

လက်တွေ့တွင်တော့ တောဟင်းရွက် အများစုက ထိုအမည်များသာ ခေါ်တွင်ကြ၏။ အလွန်ကို ရိုးရာဆန်လှပေသည်။

လည်ပင်းရှည်ရွက် ဆိုသည်မှာ အနည်းငယ် ရှည်လျားသော တောဟင်းရွက် တစ်မျိုးဖြစ်ပြီး ရေဓာတ် အလွန် ပြည့်ဝကာ နုတ်ပြီး တိုက်ရိုက်ပင် စားသုံးနိုင်ပေသည်။ ၎င်း၏ သိပ္ပံအမည်မှာ တောင်ကြာရွက် ဟု ခေါ်သည်။ အရှေ့မြောက် နာနတ်ကြီး ဆိုသည်မှာ ထင်းရှူးသီး ကို ခေါ်ဆိုခြင်းဖြစ်ပြီး သစ်ပင်ပေါ်တွင် ပေါက်ကာ အထဲတွင် ထင်းရှူးစေ့များ ပါဝင်၏။

မျောက်ခြေထောက် ကတော့ ဖန်ခါးရွက် တစ်မျိုးဖြစ်ပြီး ချန်ပိုင်တောင်တန်းတွင် အများအပြား ပေါက်ရောက်ပေသည်။ ကြောင်လက်သည်း ဆိုသည်မှာလည်း သိပ္ပံအမည်ပင် ဖြစ်ပြီး ဆေးဘက်ဝင် အပင်တစ်မျိုး ဖြစ်သည်။

ချန်ပိုင်တောင်တန်းတွင် တောဟင်းရွက်များ အလွန် ပေါများလှပြီး တစ်တောင်လုံး အနှံ့အပြား ပေါက်ရောက်နေတတ်ရာ လူအတော်များများက နွေဦးရာသီတွင် တောဟင်းရွက်များကိုသာ စားသုံးကြပေသည်။

အသုပ်ပဲ လုပ်စားစား ကြော်ပဲ စားစား အရသာက ထူးကဲစွာ ကောင်းမွန်လှ၏။ အလွန်ကို လတ်ဆတ်ပြီး နူးညံ့လှသည်။

ရွှီယန်က တောင်ထဲတွင် လမ်းလျှောက်ရင်း တောဟင်းရွက်များကို ရှာဖွေနေ၏။ လမ်းခရီးတွင် အခြား ရွာသားများ တောဟင်းရွက် တူးနေသည်ကိုလည်း တွေ့မြင်နိုင်ပေသည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ တစ်တောင်လုံး ပြည့်နှက်နေသည် မဟုတ်ပါလား။

ဤကဲ့သို့သော နေရာမျိုးတွင် လူများ၏ လှုပ်ရှားမှုက များပြားသဖြင့် တောရိုင်း တိရစ္ဆာန် အရေအတွက်က နှိုင်းယှဉ်ကြည့်ပါက အနည်းငယ် နည်းပါးပေသည်။ သို့သော် ငှက်များနှင့် အင်းဆက် ပိုးမွှားများ ကတော့ အတော်လေး များပြားလှ၏။

ရွှီယန်က ခဏခန့် လျှောက်လည်ပြီးနောက် သိပ်မကြာခင်မှာပင် မျောက်ခြေထောက် ဖန်ခါးရွက် အခင်းကြီး တစ်ခုကို ရှာတွေ့သွားတော့သည်။ သူက ထိုင်ချလိုက်ပြီး တောဟင်းရွက်များကို ချက်ချင်း စတင် ခူးယူတော့၏။

သူက အမြဲတမ်းလိုပင် ရိုးရိုးရှင်းရှင်း နေထိုင်တတ်ပြီး လိုက်ဖ်လွှင့်သည့် အချိန်တွင်လည်း ဟန်ဆောင်မှု အလျဉ်းမရှိဘဲ လုပ်စရာ ရှိသည်ကိုသာ လုပ်ဆောင်လေ့ ရှိ၏။ တောဟင်းရွက် ခူးသည့် အချိန်တွင်လည်း စကား အများကြီး မပြောတော့ချေ။

"ဒီဘက်ကို ကြည့်... မျောက်ခြေထောက် ရွက်တွေ အများကြီးပဲ"

"ကျွန်တော် နည်းနည်း ပိုခူးလိုက်ဦးမယ်... အဲဒီအခါကျရင် အိမ်ကိုလည်း နည်းနည်း သွားပို့ပေးလို့ ရတာပေါ့"

"တောဟင်းရွက် မစားရတာ တော်တော် ကြာပြီဆိုတော့ တော်တော်လေး စားချင်နေပြီ"

ရွှီယန်က မြေပြင်ပေါ်မှ တောဟင်းရွက်များကို ဆက်လက် ခူးယူနေလိုက်သည်။ ထိုအချိန်မှာပင် ရွှီယန်၏ အနောက်ဘက်တွင် ရိုးအသော ဒရယ်ပြောက် တစ်ကောင် ပေါ်လာခဲ့၏။

ဒရယ်ပြောက်များက အမြဲတမ်း သိချင်စိတ် ပြင်းပြတတ်ကြသည်။ ဤအကောင်က လူကို မကြောက်သည့် အမျိုးအစား ဖြစ်၏။ သို့မဟုတ်ပါက ဤတောင်ပေါ်တွင် လှုပ်ရှားသွားလာနေမည် မဟုတ်ချေ။

ဒရယ်ပြောက် အတော်များများက လူကို မကြောက်ကြဘဲ ဆောင်းရာသီတွင် ရွာထဲသို့ပင် ဝင်ပြေးကာ အစားအသောက်များကို ရဲတင်းစွာ လာရောက် တောင်းရမ်းတတ်ကြပေသည်။ ဆောင်းရာသီက ဒရယ်ပြောက် အချို့ဆိုလျှင် ရွှီယန်၏ လယ်ယာခြံဝင်း ထဲသို့ပင် ရောက်လာကြသေး၏။

ဒရယ်ပြောက် အနားကပ်လာသည်ကို ရွှီယန် သတိမထားမိလိုက်သော်လည်း ဒရုန်းက ပထမဆုံး အနေဖြင့် တွေ့ရှိသွားခဲ့သည်။

ကင်မရာက ထိုဘက်သို့ လှည့်သွားပြီး ဒရယ်ပြောက်၏ ပုံရိပ်ကို ရိုက်ကူးလိုက်၏။

[ဟိုမှာ ဒရယ်ပြောက် တစ်ကောင်ဟ]

[အရှေ့မြောက် နတ်ဘုရားတိရစ္ဆာန် ကြီး ရောက်လာပြီဟေ့]

[ဟားဟားဟား... ဒီကောင်လေးက ဘယ်လိုဖြစ်လို့ ခိုးကြောင်ခိုးဝှက် လာလုပ်နေတာလဲ]

လိုက်ဖ်ထဲတွင် ချက်ချင်းပင် စည်ကားသွားတော့သည်။

ဒရယ်ပြောက်လေးက ရွှီယန် ရှိရာသို့ တစ်လှမ်းချင်း တိုးလာပြီး အနားသို့ ရောက်သောအခါ သူ၏ ခေါင်းကြီးကိုပင် တိုးဝှေ့လာကာ ရွှီယန် ဘာလုပ်နေသလဲ ဆိုသည်ကို လာကြည့်နေတော့၏။

ရွှီယန်က မျောက်ခြေထောက်ရွက် များကို ခူးယူနေစဉ် ရုတ်တရက် ခေါင်းကြီး တစ်လုံး တိုးဝင်လာသဖြင့် အနည်းငယ် လန့်သွားတော့သည်။ ရွှီယန်၏ ခန္ဓာကိုယ်က တွန့်သွားပြီး ဘေးဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်၏။

ဒရယ်ပြောက် ဖြစ်နေသည်ကို မြင်သောအခါ သူက ပြောလိုက်သည်။

"လခွမ်း... လန့်သွားတာပဲ"

"ဒီကောင်လေး ဘယ်ကနေ ထွက်လာတာလဲ"

ရွှီယန်၏ အပြုအမူကို မြင်သောအခါ အင်တာနက်သုံးစွဲသူများ ချက်ချင်းပင် ဟားတိုက် ရယ်မောလိုက်ကြတော့၏။ မြင်ကွင်းက တကယ်ကို ရယ်စရာ ကောင်းလှပေသည်။ ရွှီယန် တစ်ယောက် ဤမျှလောက် တည်ငြိမ်မှု ပျက်သွားသည်ကို မြင်တွေ့ရခဲလှသည် မဟုတ်ပါလား။

ဒရယ်ပြောက်လေးက ဘာမှမသိနားမလည်သည့်ပုံစံ ဖြစ်နေဆဲပင်။ ၎င်းက ရွှီယန် ဘာခူးနေသလဲ ဆိုသည်ကို ကြည့်ရန် ရွှီယန်၏ လက်အနားသို့ တိုက်ရိုက် ခေါင်းတိုးလာခဲ့၏။

မျောက်ခြေထောက်ရွက် က အရသာ ရှိသည်ဟု ထင်သွားသဖြင့် သူက ခေါင်းငုံ့ကာ မျောက်ခြေထောက်ရွက် တစ်ပင်ကို တမင်တကာ ရွေးချယ်ပြီး စတင် မြည်းစမ်းတော့သည်။

"မင်းကောင်လေး... နယ်နိမိတ် စည်းမျဉ်းလေး ဘာလေး နားလည်ဦးလေ"

"မင်းနဲ့ ငါ အဲဒီလောက် ရင်းနှီးလို့လား"

ရွှီယန်က ဒရယ်ပြောက်၏ လည်ပင်းကို တွန်းဖယ်ကာ ပြုံးရင်း ဆူပူလိုက်သည်။

ဒီအကောင်လေး၏ အားက တော်တော်လေး ပြင်းလှ၏။ လူကို မကြောက်သော ဒရယ်ပြောက်များက တကယ်ကို သတ္တိကောင်းလှပေသည်။ သူတို့ကိုယ်သူတို့ ကာကွယ်ရမည့် တိရစ္ဆာန်များ ဖြစ်မှန်း သိနေသည့် အလားပင်။

တစ်ခါတရံ ရွာ၏ လမ်းမများပေါ်တွင် သူတို့ကို တွေ့ရလျှင် သူတို့က လူများကို ရဲရဲဝင့်ဝင့်ပင် စိုက်ကြည့်နေတတ်၏။ ထို့နောက်မှသာ ဖြည်းဖြည်းချင်း လမ်းလျှောက် ထွက်သွားတတ်ကြသည်။

ဒရယ်ပြောက်လေးက မျောက်ခြေထောက်ရွက် ၏ အရသာ မဆိုးဘူးဟု ခံစားလိုက်ရသဖြင့် တစ်ပင် စားပြီးနောက် နောက်တစ်ပင် ထပ်စားချင်နေပြန်၏။

"သွား သွား သွား... ဟိုဘက်မှာ အများကြီး ရှိတယ်... အဲဒီမှာ သွားစား"

ရွှီယန်က သူ၏ လည်ပင်းကို ထပ်မံ တွန်းဖယ်လိုက်ပြန်သည်။ ဒရယ်ပြောက်လေး ကလည်း တကယ်ကို အူကြောင်ကြောင် နိုင်လှပေသည်။ ဘေးနားတွင် မျောက်ခြေထောက်ရွက် အများအပြား ရှိနေသည်ကို မစားဘဲ ရွှီယန်၏ အရှေ့မှ အပင်များကိုသာ လုစားချင်နေ၏။

အင်တာနက်သုံးစွဲသူများမှာ ချက်ချင်းပင် ရယ်မောလိုက်ကြတော့သည်။

[ဟားဟားဟား... ဒီဒရယ်ပြောက် က အရမ်း စိတ်ဝင်စားဖို့ ကောင်းတာပဲ... လောင်ရွှီ့ ဟာကို တမင် လုစားနေတာ]

[နယ်နိမိတ် စည်းမျဉ်းကို နားမလည်တဲ့ ဒရယ်ပြောက် တွေကို မုန်းတယ်ကွာ]

[ဒရယ်ပြောက် က ချစ်စရာတော့ ကောင်းပါတယ်... တစ်ခါတလေ အရမ်း ရစ်လွန်းလို့ သူ့ကို တစ်ချက်လောက် ထုချင်စိတ်တောင် ပေါက်လာတယ်]

[ဒီကောင်လေးက တော်တော် ဟာသပဲ]

ဒရယ်ပြောက်လေးက မသွားဘဲ ရွှီယန်၏ ဘေးနားတွင်သာ ဆက်နေလိုက်၏။ ရွှီယန်လည်း မတတ်နိုင်တော့သဖြင့် နေရာပြောင်းကာ ဆက်လက် ခူးယူလိုက်ရသည်။

သူ ခူးယူ၍ စက္ကန့်အနည်းငယ်မျှ မကြာသေးမီမှာပင် ဒရယ်ပြောက်လေးက ထပ်မံ ရောက်ရှိလာပြန်၏။ ကြည့်ရသည်မှာ ဤကောင်လေးက ရွှီယန်ကို အတင်း တွယ်ကပ်နေတော့မည့် ပုံပင်။

ရွှီယန်လည်း မတတ်နိုင်သဖြင့် အိတ်ကပ်ထဲကို စမ်းကြည့်လိုက်ရာ အိတ်ကပ်ထဲတွင် ဝမ်ဝမ် ဆန်မုန့်ကြွပ် အနည်းငယ် ပါလာသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သူက တစ်ထုပ်ကို ဖောက်ပြီး ဒရယ်ပြောက်ထံသို့ ကမ်းပေးလိုက်၏။

ရွှီယန်၏ အိတ်ကပ်ထဲတွင် အမြဲတမ်း မုန့်များ ပါလာတတ်သဖြင့် ဤမြင်ကွင်းကို အင်တာနက်သုံးစွဲသူများလည်း အသားကျနေကြပြီ ဖြစ်သည်။

"သွား သွား သွား... ဟိုဘက် သွားဆော့တော့"

ဆန်မုန့်ကြွပ် ကျွေးပြီးနောက် ရွှီယန်က လက်ကာပြကာ တောဟင်းရွက်များကို ဆက်လက် ခူးယူနေလိုက်သည်။

ဤတစ်ကြိမ်တွင်တော့ ဒရယ်ပြောက်လေးက စကားနားထောင်စွာဖြင့် ဘေးသို့ ထွက်သွားပြီး ရွှီယန်ကို အနှောင့်အယှက် မပေးတော့ချေ။ သိပ်မကြာခင်မှာပင် တောဟင်းရွက်များက ဝါးခြင်းတောင်း တစ်ဝက်ခန့် ပြည့်သွားတော့သည်။

ရွှီယန်က လက်အိတ်ပေါ်မှ မြေကြီးများကို ခါထုတ်လိုက်ပြီး ဝါးခြင်းတောင်းကို လွယ်ကာ ဆက်လက် ထွက်ခွာလာခဲ့၏။ ဤဘက်မှ လမ်းများက သွားရ အလွန် လွယ်ကူပေသည်။ ကြမ်းတမ်းသော နေရာများလည်း သိပ်မရှိချေ။

ရွာတစ်ရွာကို တောင်ခြေတွင် တည်ဆောက်ထားနိုင်သည် ဆိုကတည်းက သေချာပေါက် တွက်ချက်ထားပြီး ဖြစ်ရာ ပထဝီ အနေအထားကလည်း မဆိုးလှပေ။ တောင်ထဲဝင်၍ ဟင်းရှာထွက်ရန်လည်း အဆင်ပြေလှ၏။

ယနေ့ လာရောက်ခြင်းက တောဟင်းရွက် ခူးရန်နှင့် အကြုံကြုံသဖြင့် လိုက်ဖ်လွှင့်ရန်သာ ဖြစ်ပြီး မူလက သိပ်ပြီး စိတ်ဝင်စားစရာ မကောင်းလှသော်လည်း ဒရယ်ပြောက်လေး ရုတ်တရက် ပေါ်လာသဖြင့် လိုက်ဖ်အတွက် ရယ်စရာ အချို့ကို ယူဆောင်လာပေးခဲ့သည်။

ဤကောင်လေးက ရွှီယန် ထွက်သွားမည်ကို မြင်သောအခါ ထပ်မံ လိုက်ပါလာပြန်၏။ သိချင်စိတ်က တကယ်ကို ပြင်းပြလှပေသည်။

ရွှီယန်က သူ့ကို ဂရုမစိုက်တော့ချေ။ ဤဒရယ်ပြောက်က အနည်းငယ် နယ်နိမိတ် စည်းမျဉ်းကို နားမလည်ဟု သူ ခံစားရသဖြင့် ဖြစ်သည်။

ဒရယ်ပြောက်လေးက ဆန်မုန့်ကြွပ် ထပ်စားချင်ပုံရ၏။ ရွှီယန် အချိန်အတော်ကြာသည် အထိ မကျွေးသည်ကို မြင်သောအခါ ရွှီယန်၏ ဘေးသို့ အမြန် လျှောက်လာပြီး ခေါင်းဖြင့် လာတိုက်လေသည်။

ရွှီယန်က အနောက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ ဒရယ်ပြောက်လေးက သူ့ကို ကြည့်ကာ ခေါင်းကို အကြိမ်အနည်းငယ် ညိတ်ပြလိုက်၏။

"ဘာဖြစ်တာလဲ... အစားအသောက် ထပ်တောင်းနေတာလား"

ရွှီယန်က မေးလိုက်သည်။

ဒရယ်ပြောက်လေးက သူ့ကို အူကြောင်ကြောင်ဖြင့် စိုက်ကြည့်နေပြီး မျက်လုံးများထဲတွင် ကြည်လင်မှုနှင့် တုံးအမှု အချို့ ရောယှက်နေပေသည်။

၎င်း၏ ပုံစံကို မြင်သောအခါ ရွှီယန်က မနေနိုင်ဘဲ ရယ်မောလိုက်မိ၏။ သူက ဆန်မုန့်ကြွပ် နောက်တစ်ထုပ်ကို ထပ်ထုတ်လိုက်ပြီး အခွံကို ဖောက်ကာ ကိုယ်တိုင် တစ်ခု စားလိုက်ပြီး ဒရယ်ပြောက်လေး ကိုလည်း တစ်ခု ကျွေးလိုက်သည်။

ဒရယ်ပြောက်လေး က ချက်ချင်းပင် ပျော်ရွှင်စွာ စားသောက်တော့၏။ မြင်ကွင်းက အလွန် စိတ်ဝင်စားစရာ ကောင်းနေပြီး ဤမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ အင်တာနက်သုံးစွဲသူများလည်း မနေနိုင်ဘဲ သဘောကျစွာ ရယ်မောလိုက်ကြလေသည်။

တောအုပ်ထဲမှ တိရစ္ဆာန်များက တကယ်ကို ချစ်စရာ ကောင်းပြီး အူကြောင်ကြောင် နိုင်လှပေသည်။ ရွှီယန်က သူ့ကို ဆက်လက် ဂရုမစိုက်တော့ဘဲ တောဟင်းရွက်များကို ဆက်လက် ရှာဖွေနေလိုက်၏။ တောင်ထဲတွင် တောဟင်းရွက်များက အလွန် များပြားလှသည်။

သိပ်မကြာခင်မှာပင် သူက မာဝန် နှင့် ဝမ်ဝူ တို့ကို တွေ့လိုက်ရ၏။ သူတို့နှစ်ယောက်က ယနေ့ ရွှီယန်နှင့် အတူတူ ထွက်လာကြခြင်း ဖြစ်သော်လည်း ရွှီယန်က လိုက်ဖ်လွှင့်မည် ဖြစ်ရာ ကင်မရာ အရှေ့တွင် မပေါ်ချင်သဖြင့် ကိုယ်ပိုင် တောဟင်းရွက် တူးရန် အပြင်ဘက်သို့ ထွက်သွားခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။

သူတို့နှစ်ယောက်ကလည်း အတော်လေး ကျွမ်းကျင်လှပြီး ဝါးခြင်းတောင်း တစ်ဝက်ကျော်ခန့်ပင် ရရှိနေပြီ ဖြစ်၏။

"ခြံပိုင်ရှင်... တူးလို့ အဆင်ပြေရဲ့လား"

မာဝန်က အရှေ့သို့ လျှောက်လာပြီး နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

"အဆင်ပြေပါတယ်... မျောက်ခြေထောက်ရွက် နည်းနည်း ရတယ်လေ... ခင်ဗျားတို့လည်း မဆိုးပါလား"

ရွှီယန်က ပြုံး၍ ပြန်ဖြေလိုက်၏။

ဝမ်ဝူက ရွှီယန်၏ အနောက်မှ ဒရယ်ပြောက်လေး ကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"ခြံပိုင်ရှင်... အိမ်မွေး တိရစ္ဆာန် အသစ် ထပ်ရပြန်ပြီလား"

သူ၏စကားကို ကြားသောအခါ ရွှီယန်က ဒရယ်ပြောက်လေး ကို ကြည့်လိုက်၏။

"ဒီကောင်လေးက အကြောင်းပြချက် မရှိဘဲ လိုက်လာတာ... အဲဒါနဲ့ လိုက်ချင်လည်း လိုက်ပါစေတော့လို့ လွှတ်ထားလိုက်တာ"

သူတို့သုံးယောက် စကားအနည်းငယ် ပြောဆိုပြီးနောက် အသီးသီး တောဟင်းရွက် တူးရန် အခြား နေရာများသို့ ထွက်သွားကြသည်။ ယနေ့က သာမန် တောဟင်းရွက် ရှာဖွေသည့် လိုက်ဖ်လွှင့်ခြင်း တစ်ခုသာ ဖြစ်၏။

တောဟင်းရွက် တူးနေသော ရွာသားများကိုလည်း တစ်ခါတရံ တွေ့မြင်နိုင်ပေသည်။ တောင်ကို မှီခို၍ တောင်မှ အသီးအပွင့်များကို စားသုံးခြင်း ဖြစ်ရာ သဘာဝတရား၏ လက်ဆောင်ကို ကျေးဇူးတင်ရမည် ဖြစ်၏။

သို့သော် မြင်ကွင်းက ကြည့်ရသည်မှာ အလွန် သက်သောင့်သက်သာ ရှိလှပေသည်။

ဒရယ်ပြောက်လေးက ရွှီယန်၏ နောက်မှ အချိန်အနည်းငယ်ခန့် လိုက်ပါလာပြီးနောက် ထိုအချိန်မှာပင် နောက်ထပ် ဒရယ်ပြောက် နှစ်ကောင်က ဤဘက်မှ အခြေအနေကို သတိထားမိသွားကြ၏။

သူတို့က ပြေးလာပြီး ပထမ ဒရယ်ပြောက်လေး နှင့် အချင်းချင်း ရိုးရှင်းစွာ ဆက်သွယ်လိုက်ကြသည်။

'မင်းက သူ့နောက်ကို လိုက်ပြီး ဘာလုပ်နေတာလဲ'

'သူ့နောက်လိုက်ရင် အစားအသောက်ကောင်းတွေ စားရတယ်ကွ'

'တကယ်ကြီးလား'

ဒရယ်ပြောက် သုံးကောင်က အချင်းချင်း ဆက်သွယ်ပြီးနောက် အားလုံး ရွှီယန်၏ နောက်သို့ လိုက်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ကြတော့သည်။ ရွှီယန်က အနောက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ ဒရယ်ပြောက် နှစ်ကောင် ထပ်တိုးလာသည်ကို မြင်သောအခါ မနေနိုင်ဘဲ ရယ်မောလိုက်မိ၏။

"ဟင်... ဘယ်လိုဖြစ်လို့ အကုန်လုံး ငါ့နောက် လိုက်လာကြတာလဲ"

ဤမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ အင်တာနက်သုံးစွဲသူများလည်း အလွန် စည်ကားသွားကြတော့သည်။

[လောင်ရွှီ့ ရဲ့ ကိုယ်ခံစွမ်းအားကတော့ တကယ် ပြောစရာ မလိုတော့ဘူး... အရမ်း အားကျဖို့ ကောင်းတာပဲ]

[ဘယ်တိရစ္ဆာန်မဆို သူ့ကို ခင်တွယ်နေတာပဲ ဟုတ်လား]

[ချန်ပိုင်တောင်တန်း ရဲ့ ခေါင်းဆောင်ကြီး ပီသပါပေတယ်]

[အစ်ကိုယန်ရေ... ဘယ်လိုလုပ်ရလဲဆိုတာ ကျွန်တော့်ကိုလည်း သင်ပေးပါဦး]

လက်တွေ့တွင်တော့ ဤဒရယ်ပြောက် သုံးကောင်၏ ကိစ္စကို ရွှီယန် ကိုယ်တိုင်လည်း ရှင်းပြ၍ မရနိုင်ချေ။

ပန်ဒါများက သူ့ကို ခင်တွယ်သည် ဆိုပါက အကြောင်းရင်းကို သူ သိထား၏။ ဒရယ်ပြောက်များ သူ့ကို ခင်တွယ်လာခြင်းကတော့ လုံးဝ တိုက်ဆိုင်မှု တစ်ခုသာ ဖြစ်ပေမည်။

ရွှီယန် တွင် ဆန်မုန့်ကြွပ် အနည်းငယ် ကျန်သေးသဖြင့် အားလုံးကို သူတို့ကို ကျွေးလိုက်တော့သည်။

ဤတစ်ကြိမ် တောတောင်ရှာဖွေရေး ခရီးစဉ်လေးက တကယ်ကို ပေါ့ပါးပျော်ရွှင်စရာ ကောင်းလှပေသည်။