အခန်း ၂၅
Vol. 3 Ch. 25
အခန်း (၂၅) အကြီးအကဲ လျန်က မင်းနဲ့ ဘယ်လိုယှဉ်နိုင်မလဲ
"အကြီးအကဲ လင်း၊ သူရဲကောင်း ရှန်ကို ကျွန်တော်တို့ ဝေ့ရှင်း ပို့ဆောင်ရေးဌာနက ဖိတ်ခေါ်ထားတာပါ။ ခင်ဗျား သူ့ကို ထိလို့ မရဘူး" လျှိုတာလီက ရှောင်ပီလီကို ကာကွယ်ရင်း အေးစက်စက် လေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
အကယ်၍ သူရဲကောင်း ရှန်သာ လမ်းခရီးမှာ ဝင်ရောက်မကူညီခဲ့ပါက သူတို့မှာ ပျက်စီးနေသော နတ်ကွန်း၌ ဆိုးရွားသည့် ဆုံးရှုံးမှုများနှင့် ရင်ဆိုင်ခဲ့ရပေလိမ့်မည်။
အကယ်၍သာ ချန်ဟဲဂိုဏ်းက သူရဲကောင်း ရှန်ကို ဖမ်းဆီးခေါ်ဆောင်သွားသည်ကို သူက ရပ်ကြည့်နေမည်ဆိုပါက သူ့ကိုယ်သူ သစ္စာဖောက်သလို ခံစားရုံသာမက နောင်တွင်လည်း ဝေ့ရှင်း ပို့ဆောင်ရေးဌာနအနေဖြင့် မည်သူ့ကိုမျှ အကူအညီတောင်းခံရဲတော့မည် မဟုတ်ပေ။ဖ
တာဝန်ခံ ချန်ကလည်း လျော်ကြေးပေးသလို ပြုံးပြရင်း -
"အကြီးအကဲ လင်း၊ ဒီကိစ္စမှာ နားလည်မှု လွဲတာတစ်ခုခု ရှိနေမှာပါ" ဟု ပြောသည်။
လင်းထျန်တုန်က တာဝန်ခံ ချန်ကို လျစ်လျူရှုကာ လျှိုတာလီကိုသာ စိုက်ကြည့်ရင်း အေးဆေးတည်ငြိမ်စွာ ဆိုသည်။
"ဒီကောင်လေးက ငါ့ရဲ့ ချန်ဟဲဂိုဏ်းက အကြီးအကဲတစ်ယောက်ကို သတ်ခဲ့တာ။ လျှိုတာလီ၊ ဒီကိစ္စမှာ မင်း ဝင်မပါတာ အကောင်းဆုံးပဲ"
"မဟုတ်ရင် နောင်အခါမှာ ဝေ့ရှင်း ပို့ဆောင်ရေးဌာနအနေနဲ့ လင်းရွှေမြို့မှာ ပို့ဆောင်ရေး တာဝန်တွေကို လုပ်ဖို့ ခက်ခဲသွားလိမ့်မယ်"
လျှိုတာလီ၏ မျက်နှာမှာ ဒေါသကြောင့် နီရဲလာပြီး စိတ်ထဲတွင် နာကျည်းနေရသလို စိုးရိမ်စိတ်များလည်း ဖြစ်ပေါ်လာသည်။
သူက ဝေ့ရှင်း ပို့ဆောင်ရေးဌာန၏ ပို့ဆောင်ရေးဌာန ခေါင်းဆောင်တစ်ဦးသာ ဖြစ်သည်။ သူ့ကြောင့်သာ ဝေ့ရှင်း ပို့ဆောင်ရေးဌာနက လင်းရွှေမြို့တွင် ပို့ဆောင်ရေးလုပ်ငန်း ဆက်မလုပ်နိုင်တော့ပါက သူ့အပြစ်မှာ ကြီးမားလှပေမည်။
အမှန်စင်စစ် ဝေ့ရှင်း ပို့ဆောင်ရေးဌာနတွင် ညီအစ်ကိုများစွာ ရှိပြီး သူတို့အားလုံးမှာ ပစ္စည်းပို့ဆောင်ခြင်းဖြင့်သာ အသက်မွေးဝမ်းကြောင်း ပြုနေကြရခြင်း ဖြစ်သည်။
ရှောင်ပီလီလည်း လျှိုတာလီ၏ အခက်အခဲကို မြင်သဖြင့် ရှေ့သို့တိုးကာ လင်းထျန်တုန်ကို ကြည့်၍ အနည်းငယ် ပြုံးလျက် ဆိုသည်။
"အကြီးအကဲ လင်း၊ ခင်ဗျားရဲ့ ဂိုဏ်းက လျန်ကျုံးရှင်းက ကျွန်တော့်ရဲ့ ဓားသိုင်းပညာကြောင့် သေသွားတာလို့ ပြောချင်တာလား"
လင်းထျန်တုန်က ခေါင်းညိတ်သည်။
"ဟုတ်တယ်။ ဟန်ဝူယင်းရဲ့ သိုင်းပညာက ကောင်းပေမဲ့ သူက ဓားကိုပဲ သုံးတာလေ"
"ပြီးတော့ လျန်ကျုံးရှင်းရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်က ဓားဒဏ်ရာတွေက မင်း အရှေ့မြစ်မြို့မှာ လူတစ်ယောက်ကို သတ်ခဲ့တုန်းက ချန်ခဲ့တဲ့ ဓားဒဏ်ရာတွေနဲ့ တစ်ထပ်တည်း ကျနေတယ်"
"ဓားရှည်ကို အိမ်မှ ဆွဲထုတ်လိုက်တာက လေမုန်တိုင်းနဲ့ မိုးသည်းထန်စွာ ရွာသွန်းနေသလိုပဲ၊ ဒါကြောင့်လည်း လျန်ကျုံးရှင်းရဲ့ ကိုယ်ပေါ်မှာ ဓားဒဏ်ရာ ဒါဇင်နဲ့ချီ ကျန်ရစ်ခဲ့တာပေါ့"
ရှောင်ပီလီက "ဓားဒဏ်ရာ ဒါဇင်နဲ့ချီ ရှိတယ်ဆိုတာ အမှန်ပဲလား" ဟု မေးသည်။
လင်းထျန်တုန်က "အမှန်ပဲ" ဟု ခေါင်းညိတ်သည်။
လင်းထျန်တုန်၏ နောက်တွင် ရပ်နေသော မုတ်ဆိတ်အပြည့်နှင့် လူကြီးမင်းက စိတ်မရှည်စွာ ပြောသည်။
"ဂိုဏ်းအကြီးအကဲ၊ သူ့ကို စကားတွေ ပြောနေဖို့ ဘာလိုလဲ"
"သူက ကျွန်တော်တို့နဲ့အတူ လိုက်မလာချင်ဘူးဆိုရင် သူ့လက်တွေ ခြေတွေကို ချိုးပြီး ခေါ်သွားလိုက်စမ်းပါ"
ရှောင်ပီလီက လှည့်ကြည့်ကာ မုတ်ဆိတ်နှင့် လူကြီးမင်းကို ကြည့်၍ ပြောသည်။
"ဒါကလည်း ချန်ဟဲဂိုဏ်းရဲ့ အကြီးအကဲ၊ အဆင့် (၇) ကျွမ်းကျင်သူပဲလား"
"သူ့ရဲ့ စွမ်းအားက လျန်ကျုံးရှင်းထက် ပိုသာနေမလား"
မုတ်ဆိတ်နှင့် လူကြီးမင်းက မောက်မာစွာ ပြောသည်။
"ငါက ချန်ဟဲဂိုဏ်းရဲ့ အဓိကလက်ရုံးပဲ"
"အမှန်ပဲ၊ ငါက အဆင့် (၇) ကျွမ်းကျင်သူပဲ"
"ငါ့ရဲ့ စွမ်းအားက လျန်ကျုံးရှင်းထက် ပိုသာမသာဆိုတာတော့ စမ်းကြည့်မှ သိမှာပေါ့"
မုတ်ဆိတ်နှင့် လူကြီးမင်း၏ စကား မဆုံးခင်မှာပင်၊
ခလွတ်။
အနီရောင်လက်စွပ်ဓားမှာ အိမ်မှ ထွက်လာသည်။
စိတ်လှုပ်ရှားဖွယ် ဓားသံတစ်ချက် ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသည်။
ကျားငါးကောင် တံခါးဖြတ်ဓားသိုင်း။
တောင်တန်းများကို အုပ်စိုးခြင်း။
ရှောင်ပီလီ ဓားဆွဲလိုက်သည်ကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ မုတ်ဆိတ်နှင့် လူကြီးမင်း၏ စိတ်ထဲတွင် ပြင်းထန်သော သတိပေးချက်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။ သို့သော် နှစ်ယောက်သားမှာ အလွန်နီးကပ်နေပြီး ရှောင်ပီလီ၏ တိုက်ကွက်မှာလည်း ရုတ်တရက်ဆန်လှသဖြင့် ရှောင်တိမ်းရန် အချိန်မရှိတော့ဘဲ တိုက်ရိုက် ရင်ဆိုင်လိုက်ရသည်။
သူ၏ လက်မောင်းရိုးများမှာ တဖျစ်ဖျစ် မြည်လာပြီး လက်မောင်းများမှာလည်း ဖောင်းကားလာသည်။ အတွင်းအားများကို ပေါင်းစပ်ကာ သူ၏ လက်ဝါးများဖြင့် အနီရောင်ဓားသွားကို ရိုက်ချလိုက်သည်။
ဖူး။
မုတ်ဆိတ်နှင့် လူကြီးမင်းမှာ လွင့်စင်သွားပြီး စားသောက်ဆိုင်၏ တံခါးကို အပိုင်းပိုင်း ဖြစ်သွားစေကာ လမ်းမပေါ်သို့ ပြုတ်ကျသွားသည်။
【ကျင့်ကြံမှုအမှတ် + ၁၀၀၀!】
ရှူး။
မုတ်ဆိတ်နှင့် လူကြီးမင်း လွင့်စင်သွားချိန်တွင် ဓားရောင်ခြည်တစ်ခု ပေါ်လာပြီး ရှောင်ပီလီ၏ လည်ပင်းကို တည့်တည့်ချိန်ရွယ်လိုက်သည်။
တိုက်ခိုက်သူမှာ လင်းထျန်တုန်ပင် ဖြစ်သည်။ ရှောင်ပီလီ၏ ဓားချက်မှာ ရုတ်တရက်ဆန်လှသည်။ သူသည် ဓားကို ချက်ချင်း ဆွဲထုတ်သော်လည်း တစ်လှမ်း နောက်ကျသွားသည်။
သူ၏ မျက်လုံးထဲတွင် ရက်စက်သော အငွေ့အသက်များ ရှိနေပြီး အဆင့် (၇) ကျွမ်းကျင်သူတစ်ယောက်ကို ဆုံးရှုံးရသည်တိုင် ရှောင်ပီလီကို သတ်လိုက်ရမည်ဆိုပါက မဆုံးရှုံးသင့်ပေ။
သို့သော် ရှောင်ပီလီက ဘာလှုပ်ရှားမှုမှ ထပ်မလုပ်ပေ။ သူသည် ဓားရှည်ဖြင့် ပေါ့ပါးစွာ ကာကွယ်လိုက်ပြီး ဓားချက်ကို လွှဲဖယ်လိုက်သည်။
"အဓိကလက်ရုံး မာ... အဓိကလက်ရုံး မာ သေသွားပြီ"
လမ်းမပေါ်မှ ချန်ဟဲဂိုဏ်းဝင်များ၏ အော်သံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။
စားသောက်ဆိုင်ပြင်ပကို လူတိုင်း ကြည့်လိုက်ကြရာ မုတ်ဆိတ်နှင့် လူကြီးမင်း၏ လက်ဝါးများမှာ ပျောက်ဆုံးနေပြီ ဖြစ်သည်။ သူသည် မြေပြင်ပေါ်တွင် လဲလျောင်းနေပြီး ရင်ဘတ်တွင် ပခုံးမှ ဝမ်းဗိုက်အထိ ဓားဒဏ်ရာကြီးတစ်ခု ရှိနေကာ သူ၏ သွေးများက လမ်းမကြီးကို အနီရောင် ဆိုးပေးလိုက်သည်။
ရှူး။
စားသောက်ဆိုင်အတွင်းရှိသူများ အားလုံး အံ့အားသင့်သွားကြသည်။
ထိုသူမှာ အဆင့် (၇) ကျွမ်းကျင်သူ ဖြစ်ပါလျက် ဓားတစ်ချက်တည်းနှင့်ပင် မခံနိုင်ဘဲ ဖြစ်နေရသည်။
ဒါဆိုလျှင် လျန်ကျုံးရှင်းက တကယ်ပဲ ဒီလူငယ်လေး လက်ချက်ဖြင့် သေဆုံးခဲ့တာလား။
ဓားကို ပြန်သိမ်းလိုက်သည်။
ရှောင်ပီလီက လင်းထျန်တုန်ကို ကြည့်၍ ပြုံးသည်။
"အကြီးအကဲ လင်း၊ လျန်ကျုံးရှင်းရဲ့ သိုင်းပညာက ဒီ အဓိကလက်ရုံး မာနဲ့ ဘယ်လို ယှဉ်နိုင်မလဲ"
"ဓားတစ်ချက်တည်းနဲ့ သေနိုင်တဲ့လူအတွက် ငါ ဘာလို့ ဓားဒဏ်ရာတွေ အများကြီး သုံးနေရမှာလဲ"
လင်းထျန်တုန်က ရှောင်ပီလီကို ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ မျက်နှာမှာ သွေးမရှိတော့ပေ။ ကြာမြင့်စွာ တိတ်ဆိတ်နေပြီးနောက်မှ သူ စကားဆိုသည်။
"မင်းက အဓိကလက်ရုံး မာကို သတ်လိုက်တာက လျန်ကျုံးရှင်းကို သတ်ဖို့ ဓားဒဏ်ရာတွေ အများကြီး မလိုဘူးဆိုတာ သက်သေပြဖို့သက်သက်လား"
ရှောင်ပီလီက ခေါင်းညိတ်သည်။
"အမှန်ပေါ့၊ သက်သေရှာတာက အရမ်း ခက်ခဲလွန်းတယ်"
"အဆင့် (၇) လျန်ကျုံးရှင်းကို သတ်ဖို့ ဓားဒဏ်ရာတွေ အများကြီး မလိုဘူးဆိုတာကိုပဲ သက်သေပြလိုက်ရင် ကျွန်တော့်အပေါ် သံသယတွေ ကင်းစင်သွားမှာ မဟုတ်လား"
"ဒါမှမဟုတ် အကြီးအကဲ လင်း၊ ခင်ဗျားက အဓိကလက်ရုံး မာ တစ်ယောက်တည်းနဲ့ မလုံလောက်ဘူးထင်လို့ ကျွန်တော့်ဓားကို ကိုယ်တိုင် စမ်းသပ်ချင်နေတာလား"
လျှိုတာလီက သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်သည်။
ယခင်က ညှိနှိုင်းနိုင်သည့် အခွင့်အရေး ရှိသေးသော်လည်း ယခုအခါ သူရဲကောင်း ရှန်က ချန်ဟဲဂိုဏ်း၏ အဆင့် (၇) ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦးကို သတ်လိုက်ပြီဖြစ်ရာ ချန်ဟဲဂိုဏ်းနှင့် လုံးဝ ရန်သူဖြစ်သွားပြီ ဖြစ်သည်။
သူက တာဝန်ခံ ချန်အနားသို့ တိုးကပ်သွားပြီး တိုးတိုးလေး ပြောသည်။
"နောက်မှ တိုက်ပွဲ ဖြစ်လာရင် တာဝန်ခံ ချန်၊ ခင်ဗျား အရင် ထွက်သွားပါ။ ပစ္စည်းတွေကို အမြန် ရှင်းပြီး အရှေ့မြစ်မြို့ကို ပြန်သွားပါ"
"ညီအစ်ကို ရှန်က လုပ်ဆောင်လိုက်ပြီ၊ ကျွန်တော် အဘိုးကြီးလျှိုအနေနဲ့ ဘေးကနေ ရပ်ကြည့်မနေနိုင်တော့ဘူး"
တာဝန်ခံ ချန်က လျှိုတာလီကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ ခေါင်းသာ ညိတ်ပြီး ဘာမှ မပြောပေ။
သူသည် လဲ့ချွမ်းမြို့ရှိ ကုန်သည်အသင်းနှင့် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှု များစွာ ရှိသည်။ အကယ်၍သာ သူတို့ကို လုံးဝ စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စေပါက ဤစီးပွားရေးမှာ လုပ်ကိုင်ရန် မဖြစ်နိုင်တော့ပေ။
စားသောက်ဆိုင်ရှိ သိုင်းလောကသားများလည်း ယခုအခါ တုံ့ပြန်လာကြသည်။ ဒါက လဲ့ချွမ်းမြို့ ဖြစ်သည်။ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သက်သေပြချင်လျှင်တောင် အဓိကလက်ရုံး မာကို သတ်ဖို့ လိုအပ်သလား။
နောက်ပြီး သူရဲကောင်း ရှန်၏ စကားအရ သူက လင်းထျန်တုန်နဲ့တောင် ယှဉ်တိုက်ချင်နေသေးသည်။
ချန်ဟဲဂိုဏ်း၏ ဂိုဏ်းချုပ် 'လက်ချောင်းခုနစ်ချောင်း နတ်ဘုရားကျားသစ်' စွင်းချန်ဟဲမှာ အဆင့် (၆) ကျွမ်းကျင်သူ ဖြစ်သည်မဟုတ်ပါလား။
လင်းထျန်တုန်ကို သတ်လိုက်ရင်တောင် သူ လဲ့ချွမ်းမြို့ကနေ လွတ်မြောက်နိုင်ပါ့မလား။
လင်းထျန်တုန်က ခေါင်းခါသည်။
"အနည်းငယ်မျှ သဘောထားကွဲလွဲရုံနဲ့ လူသတ်တယ်ပေါ့"
"မင်း လျန်ကျုံးရှင်းကို မသတ်ခဲ့ရင်တောင် မင်းက နတ်ဆိုးလမ်းစဉ်က လူတစ်ယောက်ဆိုတာ သေချာတယ်"
"မင်း ငါ့ရဲ့ ချန်ဟဲဂိုဏ်းက လူကို သတ်ခဲ့တယ်၊ နောက်နှစ် ဒီနေ့ဟာ မင်းရဲ့ နှစ်လည်ပူဇော်ပွဲ ဖြစ်လိမ့်မယ်"
ရှူး။
လင်းထျန်တုန်၏ လက်ထဲမှ ဓားရောင်ခြည်တစ်ခု ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။ ဤဓားချက်မှာ ယခင်က သူ အလျင်စလို ထိုးခဲ့သည့် ဓားချက်ထက် ပိုမို မြန်ဆန်လှသည်။ ဤဓားချက်မှာ သစ်ပင်ပေါ်တွင် ချိတ်ဆွဲထားသော သမင်ဦးချိုကဲ့သို့ပင် ဖြစ်ပြီး သဲလွန်စ မကျန်ရစ်ဘဲ ချက်ချင်းဆိုသလိုပင်၊
ဓားအရိပ်များက ရှောင်ပီလီ၏ အသက်မှတ်များအားလုံးကို ဝိုင်းရံထားသည်။
"ခင်ဗျားက တကယ်ပဲ အရင်က အသုံးမကျတဲ့လူထက် ပိုတော်သားပဲ"
"ဒါပေမဲ့ အနည်းငယ်လောက်ပဲ ပိုတော်တာပါ"
ခလွတ်။
ရှောင်ပီလီမှာ ရှောင်တိမ်းခြင်း မရှိပေ။ ဓားရောင်ခြည် နီးကပ်လာသည့်အခါ အနီရောင်လက်စွပ်ဓားမှာ အိမ်မှ ထွက်လာသည်။
ခလွတ်။
ဓားနှင့် ဓားတို့ ထိတွေ့ပြီး မီးပွားများ ထွက်ပေါ်လာသည်။
ပြတ်သားသော အသံနှင့်အတူ လင်းထျန်တုန်၏ လက်ထဲတွင် ရှိသောအကြိမ်တစ်ရာ သန့်စင်သံမဏိဓားရှည်မှာ လက်ကိုင်အထိ နှစ်ပိုင်း ဖြစ်သွားသည်။
"ကျော်ကြားတဲ့ လက်နက်ပဲ"
လင်းထျန်တုန်၏ စိတ်ထဲတွင် တုန်လှုပ်သွားပြီး အမြန် နောက်သို့ ဆုတ်လိုက်သည်။
ရှန်လန်က အဓိကလက်ရုံး မာကို ဓားတစ်ချက်တည်းဖြင့် သတ်လိုက်ပြီးနောက် ရှန်လန်၏ သိုင်းပညာမှာ သူနှင့် မယှဉ်သာဟု သိလိုက်သည်။ ကျော်ကြားသော ဓားရှည်၏ စွမ်းအားနှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်ပါက သူ အခွင့်အရေး မရှိတော့ပေ။
ထို့ကြောင့် လင်းထျန်တုန်က မဆိုင်းမတွပင် လှည့်ထွက်ကာ လမ်းမကြီးဆီသို့ ပြေးသွားသည်။
"ထွက်ပြေးမလို့လား"
ရှောင်ပီလီက နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြီး သူ၏ ခြေလှမ်းများမှာ လေကဲ့သို့ မြန်ဆန်ကာ လင်းထျန်တုန်ဆီသို့ ချက်ချင်း ရောက်ရှိသွားသည်။ သူ တိုက်ခိုက်ရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင်၊"ဝူး"ကျောက်စရစ်ခဲတစ်ခုမှာ ပြင်းထန်သော စွမ်းအင်လှိုင်းများဖြင့် ရှောင်ပီလီထံသို့ ပစ်ခတ်လာသည်။
"ရှူး"
ရှောင်ပီလီမှာ ရုတ်တရက် လက်ကို မြှောက်ကာ ဓားဖြင့် ခုတ်လိုက်သည်။
"ဘုန်း"
ကျောက်စရစ်ခဲမှာ ကွဲကြေသွားသည်။
ရှောင်ပီလီ လမ်းမကြီးပေါ်သို့ ဆင်းသက်ကာ ကျောက်စရစ်ခဲ ပစ်လွှတ်လာသည့် ဦးတည်ရာကို ကြည့်၍ အေးစက်စက် လေသံဖြင့် ဆိုသည်။
"ဂိုဏ်းချုပ် စွင်း ရောက်နေပြီဆိုတော့ ဘာလို့ ပုန်းကွယ်နေရတာလဲ"