အခန်း ၂၆

အခန်း (၂၆) အဆင့် (၆) ဆိုတာ ဘာမှမဟုတ်ပါလား

"ဘာလဲ"

တည်းခိုခန်းမှ အပြေးအလွှား ထွက်လာကြသူအားလုံးမှာ ရှောင်ပီလီ၏ စကားကြောင့် ထိတ်လန့်သွားကြသည်။

ချန်ဟဲဂိုဏ်း၏ ဂိုဏ်းချုပ် စွင်းချန်ဟဲ ကိုယ်တိုင် ရောက်လာတာတဲ့လား။

သူသည် လင်းရွှေမြို့တစ်ခွင်တွင် ကျော်ကြားလှသည့် အဆင့် (၆) ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦး ဖြစ်သည်။

လျှိုတာလီက ခါးတွင်ချိတ်ထားသည့် ဓားရှည်ကြီးကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ဆုပ်ကိုင်ရင်း သက်ပြင်းရှည်ကြီး တစ်ချက် ချလိုက်သည်။

အကယ်၍ ယခင်ကလူများသာ ဖြစ်ပါက သူရဲကောင်း ရှန်အတွက် ကာကွယ်ပေးနိုင်မည်ဟု ယုံကြည်ချက် ရှိသော်လည်း ယခုမူ 'လက်ချောင်းခုနစ်ချောင်း နတ်ဘုရားကျားသစ်' စွင်းချန်ဟဲ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ရာ သူဝင်ပါခဲ့သော်လည်း အချည်းနှီးသာ ဖြစ်မည့်အပြင် ဝေ့ရှင်း ပို့ဆောင်ရေးဌာနမှ သူ၏ညီအစ်ကိုများကိုပါ ဆွဲထည့်သလို ဖြစ်သွားပေလိမ့်မည်။

"မူလကတော့ ဒီကိစ္စကို ရှင်းလင်းဖို့အတွက် သူရဲကောင်း ရှန်ကို ကျွန်တော့် ချန်ဟဲဂိုဏ်းကို ဖိတ်ခေါ်ချင်ရုံ သက်သက်ပါ"

'လက်ချောင်းခုနစ်ချောင်း နတ်ဘုရားကျားသစ်' စွင်းချန်ဟဲသည် လမ်းတစ်ဖက်စွန်းမှ ထွက်လာပြီး ရှောင်ပီလီကို ကြည့်ကာ ခေါင်းခါယမ်းလျက် ဆိုသည်။

"ဒါပေမဲ့ အခုတော့ ရှန်လန်၊ မင်းက ငါ့ရဲ့ ချန်ဟဲဂိုဏ်းက အကြီးအကဲ လျန်ကျုံးရှင်းကို သတ်ပစ်လိုက်ပြီ"

"ဒီအတွက် မင်း ငါ့ကို ရှင်းပြရလိမ့်မယ်"

"ပြီးတော့ မင်း ငါ့ရဲ့ ချန်ဟဲဂိုဏ်းကိုလည်း ရှင်းပြရလိမ့်မယ်"

စွင်းချန်ဟဲသည် ခရမ်းရောင်ဝတ်ရုံရှည်ကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ၎င်း၏ ဘယ်ဘက်လက်တွင် လက်မနှင့် လက်ညှိုးသာ ကျန်ရှိတော့သည်။ သူသည် 'လက်ချောင်းခုနစ်ချောင်း နတ်ဘုရားကျားသစ်' ဟု အမည်တွင်ပြီး 'လင်းယုန်လက်သည်း' သိုင်းပညာကို ကျင့်ကြံထားသူ ဖြစ်သည်။

သူ၏ ညာလက်မှာ အနက်ရောင် သန်းနေပြီး ၎င်းမှာ လင်းယုန်လက်သည်း သိုင်းပညာသည် အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားနေသည်။

ဟားဟားဟား။

ရှောင်ပီလီက ရယ်မောလိုက်သည်။

"စွင်းချန်ဟဲ၊ မင်းသာ အစကတည်းက တိုက်ခိုက်ပြီး ငါ့ကို ဖမ်းဆီးခဲ့မယ်ဆိုရင် ငါ မင်းကို အထင်ကြီးမိမှာပါ။ သိုင်းလောကမှာ အကြောင်းပြချက်တွေ အများကြီး ပြောနေစရာ မလိုပါဘူး"

"မင်း ငါ့ကို သတ်ချင်ရင် တိုက်ရိုက်သာ လုပ်လိုက်စမ်းပါ။ ငါသာ မင်းလက်ချက်နဲ့ သေသွားခဲ့ရင်တောင် ဘယ်သူကများ ငါ့အတွက် စကားပြောပေးမှာတဲ့လဲ"

"မင်း ဟန်မိသားစုကို အမြစ်ပြတ်ချေမှုန်းခဲ့တုန်းကလိုမျိုးပဲ မင်းရဲ့ ချန်ဟဲဂိုဏ်းက တော်တော်လေး ကြီးပွားလာခဲ့တာ မဟုတ်လား"

"မင်းက ပြည့်တန်ဆာမ လုပ်ချင်ပြီး ဂုဏ်ကျက်သရေရှိတဲ့ မိန်းမကောင်းမလေးလိုမျိုးတော့ မလုပ်ပါနဲ့"

မနေ့ညက သူ ရှောင်မိသားစုအိမ်တော်သို့ သွားရောက်ခဲ့စဉ် လျန်ကျုံးရှင်းက လင်းထျန်တုန်သည် အရှေ့မြစ်မြို့မှ ပြန်ရောက်လာပြီး သူ့ကို ရှာတွေ့မည့်နည်းလမ်းကို သိရှိသွားပြီဟု ပြောဆိုသည်ကို ကြားခဲ့ရသည်။

"မင်းက သေချင်လှချည်လား၊ ဒါဆိုရင် မင်းဆန္ဒကို ငါ ဖြည့်ဆည်းပေးလိုက်မယ်"

စွင်းချန်ဟဲ၏ မျက်နှာမှာ မည်းမှောင်သွားပြီး လေပြင်းကဲ့သို့ မြန်ဆန်သော လက်ချောင်းဖြင့် ထိုးနှက်လိုက်သည်။

ပြတ်သားလှသည့် လက်ချောင်းစွမ်းအင်သည် လေကို ဖောက်ထွက်သွားကာ ရှောင်ပီလီထံသို့ ဦးတည်သွားသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူသည် လျှပ်စီးကဲ့သို့ ရှောင်ပီလီထံသို့ ပြေးဝင်သွားပြီး စစ်မှန်သော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ ပြည့်နှက်နေသည့် လက်ဝါးဖြင့် ရှောင်ပီလီ၏ မျက်နှာကို ဖမ်းဆုပ်ရန် ကြိုးပမ်းသည်။

"ကောင်းပြီ"

"အဆင့် (၆) ကျွမ်းကျင်သူတစ်ယောက်နဲ့ ငါနဲ့ကြားက ကွာဟချက်က ဘယ်လောက်ရှိလဲဆိုတာကိုလည်း စမ်းသပ်ကြည့်ချင်သေးတယ်"

ဘုန်း။

သံအင်္ကျီပညာနှင့် ကိုယ်ရံတော်ဆယ့်သုံးပါး၏ ကိုယ်ခန္ဓာကြံ့ခိုင်မှု လေ့ကျင့်ခန်းကို အစွမ်းကုန် အသုံးပြုလိုက်သည်။

ရှောင်ပီလီသည် ပို၍ အရပ်ရှည်လာသကဲ့သို့ ရှိပြီး ကြွက်သားများမှာလည်း တင်းမာနေသည်။ သူသည် အတွင်းအားများ ပြည့်နှက်နေသော လက်ချောင်းငါးချောင်းကို ဖြန့်ကာ လက်မဖြင့် လာသမျှ လက်ချောင်းစွမ်းအင်ကို တည့်တည့်ဆန့်ကျင် တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။

ဝဇီရလက်ချောင်းပညာ။

ရှောင်ပီလီ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ တုန်ခါသွားပြီး နှစ်လှမ်းခန့် နောက်သို့ ဆုတ်လိုက်ရသည်။

ထိုအချိန်တွင် စွင်းချန်ဟဲသည် ရှောင်ပီလီ၏ ရှေ့သို့ ရောက်ရှိလာပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အစွမ်းဖြင့် လက်သည်းဖြင့် ဖမ်းဆုပ်လိုက်သည်။

ရှောင်ပီလီမှာ မည်သို့မျှ ကြောက်ရွံ့ခြင်း မရှိပေ။

သူသည် ဝဇီရလက်ချောင်းပညာဖြင့် စွင်းချန်ဟဲ၏ လက်သည်းကို ထိုးနှက်လိုက်သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူ၏ အနီရောင်လက်စွပ်ဓားဖြင့် စွင်းချန်ဟဲ၏ ညာလက်ကို ခုတ်ပိုင်းလိုက်သည်။

"ဖြန်း"

ဝဇီရလက်ချောင်းပညာနှင့် လင်းယုန်လက်သည်း သိုင်းပညာတို့ တိုက်မိကြသည်။ စွင်းချန်ဟဲ၏ မျက်နှာတွင် အံ့အားသင့်မှုများ ပြည့်နှက်နေသော်လည်း စဉ်းစားရန် အချိန်မရှိတော့ပေ။

နောက်ထပ် ဓားရောင်ခြည်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

"ခလွတ်၊ ခလွတ်၊ ခလွတ်"

ချက်ချင်းပင် စွင်းချန်ဟဲ၏ ညာလက်သည်းနှင့် အနီရောင်လက်စွပ်ဓားတို့ ဆယ်ကြိမ်ကျော်ခန့် ထိတွေ့လိုက်ကြသည်။

စွင်းချန်ဟဲသည် တိုက်ပွဲအတွေ့အကြုံ ကြွယ်ဝသူ ဖြစ်သည်။ အနီရောင်လက်စွပ်ဓားမှာ ကျော်ကြားသော လက်နက်တစ်ခု ဖြစ်သော်လည်း စွင်းချန်ဟဲ၏ ညာလက်ကိုမူ ခုတ်ဖြတ်နိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။

'ဒီအတိုင်း ဆက်လုပ်လို့ မဖြစ်တော့ဘူး'

ရုတ်တရက် စွင်းချန်ဟဲ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ စွမ်းအင်များ တဟုန်ထိုး တက်လာသည်။ သူ၏ ဘယ်ဘက်လက်မှ ကျန်ရှိနေသော လက်ချောင်းနှစ်ချောင်းမှာ ရှောင်ပီလီ၏ ရင်ဘတ်ကို ထိုးနှက်လိုက်သည်။

စွမ်းအားများ ဝီစီမှုတ်သံကဲ့သို့ ထွက်ပေါ်လာပြီး လူသတ်လိုစိတ်များ အပြည့်အဝ ပေါ်လွင်နေသည်။

နှစ်ယောက်သားမှာ အလွန်နီးကပ်နေသည်။ စွင်းချန်ဟဲ၏ လင်းယုန်လက်သည်း သိုင်းပညာမှာ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီး ရှောင်ပီလီကို ဖိအားပေးထားနိုင်သည်။

ယခုအခါ စွင်းချန်ဟဲက လက်ချောင်းဖြင့် ရုတ်တရက် တိုက်ခိုက်လိုက်ရာ ရှောင်ပီလီအနေဖြင့် တစ်ဖက်လှည့်နှင့်သာ ခုခံနိုင်တော့သည်။

သို့သော် လက်ချောင်းနှစ်ချောင်း ထိတွေ့ခါနီးတွင် စွင်းချန်ဟဲ၏ ဘယ်ဘက်လက်ချောင်းများသည် မြွေတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ရှောင်ပီလီ၏ လက်မောင်းကို ပွတ်သပ်သွားကာ ပြင်းထန်သော စစ်မှန်သော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ဖြင့် ရှောင်ပီလီ၏ ရင်ဘတ်ကို ထိုးနှက်လိုက်သည်။

သို့သော် သူမျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်း ရှောင်ပီလီ၏ ရင်ဘတ်မှာ ပေါက်ထွက်သွားခြင်း မရှိခဲ့ပေ။

ဤလက်ချောင်းမှာ သံပြားကို ထိုးလိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်သွားသည်။

ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ပြန်ကန်မှုစွမ်းအားကြောင့် စွင်းချန်ဟဲသည် နောက်သို့ အတော်လေး ဆုတ်သွားရပြီး လက်ချောင်းများမှာလည်း တုန်ယင်နေသည်။

ရှောင်ပီလီလည်း သက်သောင့်သက်သာ မရှိဘဲ သုံးလှမ်းခန့် နောက်သို့ ဆုတ်လိုက်ရသည်။

ထွေး။

သူသည် သွေးလုတ်တစ်ချက် ထွေးထုတ်လိုက်သည်။

သူသည် အင်္ကျီကော်လာကို လှပ်ကြည့်လိုက်ရာ ထိုလက်ချောင်းချက်မှာ သူ၏ ရင်ဘတ်တွင် အစိမ်းရင့်ရောင် အမှတ်အသားတစ်ခု ချန်ထားခဲ့သည်။

"မင်းက တကယ်ပဲ ကိုယ်ခန္ဓာကြံ့ခိုင်မှု လေ့ကျင့်သူတစ်ယောက်လား"

"မဟုတ်ဘူး... မင်းက တကယ်ပဲ ကိုယ်ခန္ဓာကြံ့ခိုင်မှု သိုင်းပညာကို အထွတ်အထိပ်ထိ ကျင့်ကြံထားတာလား"

စွင်းချန်ဟဲ၏ မျက်နှာမှာ ယုံကြည်နိုင်ဖွယ် မရှိအောင် ဖြစ်သွားသည်။

သိုင်းလောကသား အများစုမှာ ကိုယ်ခန္ဓာကြံ့ခိုင်မှု သိုင်းပညာနှင့် လက်သီးလက်ဝါး ပညာများကိုသာ ထိတွေ့ဖူးကြသည်။ အတွင်းအား ကျင့်စဉ်များမှာမူ ဂိုဏ်းငယ်လေးများ၏ လျှို့ဝှက်ချက်များသာ ဖြစ်သည်။

သူ၏ ချန်ဟဲဂိုဏ်းကဲ့သို့ မြို့တစ်မြို့ကို အုပ်စိုးထားသော ဂိုဏ်းတွင်ပင် ပြည့်စုံသော အတွင်းအား ကျင့်စဉ်ခုနစ်ခုသာ ရှိပြီး တစ်ခုသာလျှင် ရန် နှင့် တုစွမ်းအင်လမ်းကြောင်းများကို ဖွင့်လှစ်ပေးနိုင်သည်။

ထို့ကြောင့် ကိုယ်ခန္ဓာကြံ့ခိုင်မှု သိုင်းပညာများသည် သိုင်းသမားများအတွက် ရွေးချယ်စရာ ဖြစ်လာသည်။

သဘောတရားအရ ပြောရလျှင် ဒုက္ခခံနိုင်သရွေ့ ကိုယ်ခန္ဓာကြံ့ခိုင်မှု သိုင်းပညာကို ကျွမ်းကျင်အောင် သင်ယူနိုင်ပြီး သိုင်းလောကတွင် အားကိုးရာတစ်ခု ဖြစ်လာနိုင်သည်။

သို့သော် အထွတ်အထိပ်ထိ ကျင့်ကြံနိုင်သူမှာ အလွန်နည်းပါးသည်။ အကြောင်းမှာ ကိုယ်ခန္ဓာကြံ့ခိုင်မှု သိုင်းပညာသည် ခန္ဓာကိုယ်၏ သွေးကြောစွမ်းအင်ကို စားသုံးပြီး ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း လျှို့ဝှက်ဒဏ်ရာများစွာ ဖြစ်ပေါ်စေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ငယ်ရွယ်စဉ်တွင် မသိသာသော်လည်း အသက်ကြီးလာသည့်အခါ အများစုမှာ ဆိုးရွားစွာ သေဆုံးတတ်ကြသည်။

သို့သော် အခြေခံကျသော ကိုယ်ခန္ဓာကြံ့ခိုင်မှု သိုင်းပညာတစ်ခုကိုပင် အထွတ်အထိပ်ထိ ကျင့်ကြံထားပါက အဆင့် (၈) အထွတ်အထိပ် ကျွမ်းကျင်သူနှင့် ယှဉ်နိုင်ပေသည်။

ရှန်လန်သည် ထိုကဲ့သို့သော ဓားသိုင်းပညာများကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည့်အတွက် ဆရာကောင်းတစ်ဦးထံမှ အမွေဆက်ခံထားရမည်မှာ သေချာပြီး သူကျင့်ကြံထားသော ကိုယ်ခန္ဓာကြံ့ခိုင်မှု သိုင်းပညာမှာလည်း ညံ့ဖျင်းသည့် အမျိုးအစား မဟုတ်နိုင်ပေ။

ရှန်လန်ဆိုသူမှာ မည်သူများလဲ။

ယခုအခါ သူသည် အနည်းငယ် နောင်တရမိသည်။ ရှန်လန်နှင့် ဘာရန်ငြိုးမှ မရှိဘဲ လျှိုမိသားစု၏ မိတ်ဆွေဖွဲ့မှုကို တန်ဖိုးထားမိသဖြင့် ဤမျှကြီးမားသော ရန်သူမျိုးကို ဖန်တီးမိခြင်းမှာ တန်ဖိုးမရှိပေ။

"အဆင်မပြေဘူး"

ဒီနေ့မှာတော့ အန္တရာယ်များလွန်းသည်။

အဆင့် (၆) သို့ မရောက်မီတွင် အဆင့် (၆) ကျွမ်းကျင်သူများနှင့် မတိုက်ခိုက်ခြင်းမှာ အကောင်းဆုံးပင်။ အကယ်၍ ထိုလက်ချောင်းချက်မှာ (၅၀) ရာခိုင်နှုန်း ပိုမိုပြင်းထန်ပါက သံအင်္ကျီမှာ ပျက်စီးသွားပေလိမ့်မည်။ နှစ်ဆပိုပြင်းထန်ပါက ကိုယ်ရံတော်ဆယ့်သုံးပါး၏ ကိုယ်ခန္ဓာကြံ့ခိုင်မှု လေ့ကျင့်ခန်းမှာလည်း ထိုစစ်မှန်သော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို ခံနိုင်ရည်ရှိတော့မည် မဟုတ်ပေ။

သူ မသိလိုက်သည်မှာ၊

လမ်းမကြီးပေါ်တွင် ကြည့်ရှုနေသူများမှာ ပါးစပ်အဟောင်းသား ဖြစ်နေကြသည်။

ကျော်ကြားလှသော အဆင့် (၆) ကျွမ်းကျင်သူနှင့် ထွန်းသစ်စကြယ်ပွင့်တို့ တိုက်ခိုက်နေကြရာ အဆင့် (၆) ကျွမ်းကျင်သူပင် အသာမရနိုင်သလို ဖြစ်နေသည်။

တာဝန်ခံ ချန်မှာလည်း မေးခွန်းထုတ်စရာ ဖြစ်လာသည်။

"အဘိုးကြီးလျှို၊ သူရဲကောင်း ရှန်ရဲ့ သိုင်းပညာက ဘယ်လောက်ထိ မြင့်မားတာလဲ"

လျှိုတာလီက ခေါင်းခါယမ်း၍၊

"အဆင့် (၇) ... ဒါပေမဲ့ သူက အဆင့် (၆) ထက်တောင် ပိုကြောက်စရာ ကောင်းနေတယ်"

---

"သတ်စမ်း"

နောင်တရသော်လည်း တိုက်ခိုက်ပြီးသွားပြီဖြစ်ပြီး ရှန်လန်ကိုလည်း ပြစ်မှားမိပြီးဖြစ်ရာ နောက်ပြန်လှည့်စရာ မရှိတော့ပေ။

ရှန်လန်သာ အသက်ရှင်နေပါက အနာဂတ်တွင် သူ စိတ်အေးချမ်းစွာ အိပ်စက်နိုင်တော့မည် မဟုတ်ပေ။

စွင်းချန်ဟဲသည် လျှပ်စီးကဲ့သို့ ပြန်လည် တိုက်ခိုက်လာသည်။ သူ၏ ညာလက်မှာ လက်သည်းကဲ့သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး ရှောင်ပီလီ၏ လည်ပင်း၊ ခန္ဓာကိုယ်အောက်ပိုင်း၊ မျက်လုံးနှင့် အခြား အားနည်းချက်များကို အလွန်ရက်စက်စွာ ဖမ်းဆုပ်ရန် ကြိုးပမ်းသည်။

ရှန်လန်၏ ကိုယ်ခန္ဓာကြံ့ခိုင်မှု သိုင်းပညာတွင် အားနည်းချက် မရှိဟု သူ မယုံကြည်ပေ။

"ဟားဟားဟား" ရှောင်ပီလီက ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။

"မင်းရဲ့ စွမ်းအားက မလုံလောက်သေးရင် ငါ့မှာ စိတ်ကူးတစ်ခု ရှိတယ်"

မူလကတော့ အဆင့် (၆) ကျွမ်းကျင်သူတစ်ယောက်၏ စွမ်းအားကို စမ်းသပ်လိုရုံသာ ဖြစ်သော်လည်း ယခုအခါ စွင်းချန်ဟဲက သူ့၏ ခုခံမှုကို မဖျက်ဆီးနိုင်သည့်အပြင် နောက်ဆုံးလက်ချောင်းချက်မှာလည်း အနည်းငယ်သာ ဒဏ်ရာရစေသည့်အတွက် အဆင့် (၆) ကျွမ်းကျင်သူတစ်ယောက်ကို သူ အမှန်တကယ်ပင် သတ်ဖြတ်နိုင်တော့မည် ဖြစ်သည်။

"ခလွတ်၊ ခလွတ်၊ ခလွတ်"

ချက်ချင်းပင် နှစ်ယောက်သား တိုက်ကွက်များစွာ ဖလှယ်လိုက်ကြသည်။

ယခုအခါ ရှောင်ပီလီမှာ ခုခံနေရုံသာ မဟုတ်တော့ပေ။ "ကျားဖြူ လှိုင်းထန်ကို ခုန်ကျော်ခြင်း"၊ "လေကို လှုပ်ခတ်စေသော အော်ဟစ်သံ"၊ "စိတ်ကြိုက် ဖမ်းဆုပ်ဖျက်ဆီးခြင်း"၊ "လေပြင်းနှင့် မိုးသည်းထန်စွာ ရွာသွန်းခြင်း" စသည့် ကျားငါးကောင် တံခါးဖြတ်ဓားသိုင်းနှင့် လေမုန်တိုင်းဓားသိုင်းပညာတို့မှ တိုက်ကွက်များကို အသုံးပြုလိုက်သည်။

ခဏတာအတွင်းမှာရှောင်ပီလီသည် စွင်းချန်ဟဲကို ဖိအားပေးထားနိုင်သည့် ပုံစံမျိုး ဖြစ်နေသည်။

ဘေးမှ စောင့်ကြည့်နေသော လင်းထျန်တုန်မှာ မျက်မှောင်ကြုတ်သွားသည်။ နောက်ဆုံးတွင် သူသည် လျှိုတာလီနှင့် တာဝန်ခံ ချန်တို့ဘက်သို့ အကြည့်လှည့်ကာ အေးစက်စွာ အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

"ဒီနှစ်ယောက်ကို ဖမ်းလိုက်"

"ရှောင်ပီလီက သူ့ရဲ့ မိတ်ဆွေတွေရဲ့ အသက်ကို ဂရုစိုက်မစိုက် ငါကြည့်ချင်တယ်"