အခန်း ၂၇

အခန်း (၂၇) ငါ့ရဲ့ သားကောင်ကို လုယူဖို့ မတွေးနဲ့

လျှိုတာလီက လင်းထျန်တုန်၏ အကြည့်များ သူတို့ဘက်သို့ ရောက်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ အလွန်အမင်း ကြောက်လန့်ဖွယ်ကောင်းသော ရန်သူကို ရင်ဆိုင်နေရသလို ခံစားလိုက်ရသည်။

သူသည် အဆင့် (၇) ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦး ဖြစ်သော်လည်း အဆင့် (၇) အလယ်အဆင့်သာ ရှိသေးရာ လင်းထျန်တုန်နှင့် အတော်လေး ကွာဟနေသည်။ လင်းထျန်တုန်၏ လက်ထဲတွင် သူသည် အသက်ရှင်နိုင်ရန်ပင် အာမမခံနိုင်ဘဲ တာဝန်ခံ ချန်ကို ကာကွယ်ပေးရန်ဆိုသည်မှာ ဝေးစွ။

တာဝန်ခံ ချန်၏ မျက်နှာမှာလည်း ဖြူဖျော့သွားပြီး ခန္ဓာကိုယ်မှာ တုန်ယင်နေသည်။

ထိုအချိန်တွင်၊

ရှေ့သို့ ခြေတစ်လှမ်း တိုးထားသည့် လင်းထျန်တုန်မှာ ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားသည်။

သတ်ဖြတ်လိုစိတ်။

သူသည် လေထဲတွင် သတ်ဖြတ်လိုစိတ် တစ်စွန်းတစ်စကို အနံ့ခံမိလိုက်သော်လည်း သူ့ကို ဆူးပုံပေါ် ထိုင်နေရသလို ခံစားရစေသော ထိုသတ်ဖြတ်လိုစိတ်မှာ မည်သည့်နေရာမှ လာသည်ကို သူ နားမလည်ခဲ့ပေ။ အကြောင်းမှာ ရှောင်ပီလီမှာ ဂိုဏ်းချုပ်နှင့်အတူ ရှိနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း သူ မကြာမီပင် သိလိုက်ရသည်။

ဓားကို ကိုင်ဆောင်ထားသော အနက်ရောင် ဝတ်စုံနှင့် အရိပ်တစ်ခုမှာ အမိုးပေါ်မှ ပျံသန်းထွက်ပေါ်လာသည်။ လူနှင့် ဓားမှာ တစ်သားတည်း ဖြစ်နေသကဲ့သို့ ထက်မြက်ပြီး ဖိအားပေးလျက် ရှိသည်။

ထိုသူ၏ ပစ်မှတ်မှာ ရှောင်ပီလီနှင့် အပြန်အလှန် တိုက်ခိုက်နေသော 'လက်ချောင်းခုနစ်ချောင်း နတ်ဘုရားကျားသစ်' စွင်းချန်ဟဲပင် ဖြစ်သည်။

"ဟန်ဝူယင်း"

"မင်းလည်း အဆင့် (၆) ကျွမ်းကျင်သူပဲ။ မနေ့က မင်းရဲ့ စွမ်းအားတွေကို ဖျောက်ထားခဲ့တာလား"

လင်းထျန်တုန်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ တုန်ရီသွားပြီး သူ၏ မျက်နှာမှာ ဖြူဖျော့သွားသည်။

မနေ့က သူ တောင်ပိုင်းမြို့သို့ ရောက်ရှိလာစဉ် ဟန်ဝူယင်းနှင့် တိုက်ခိုက်ခဲ့ဖူးသည်။ တိုက်ကွက်ငါးကွက်သာ ဖြစ်သော်လည်း ဟန်ဝူယင်း ပြသခဲ့သော စွမ်းအားမှာ သူနှင့် ယှဉ်နိုင်ရုံမျှသာ ရှိခဲ့သည်။

ယခုမူ ဤဓားချက်မှာ ပြင်းထန်သော ဓားစွမ်းအင် ပါဝင်နေပြီး ဓားစွမ်းအင်မှာ ကိုယ်ခန္ဓာမှ လွတ်ထွက်နေရာ အဆင့် (၆) ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦးသာ လုပ်ဆောင်နိုင်သည့် အရာပင် ဖြစ်သည်။

ဓားမရောက်ခင်မှာပင် ထက်မြက်သော ဓားစွမ်းအင်မှာ စွင်းချန်ဟဲ၏ အရေပြားကို ထိုးစိုက်နေသဖြင့် သူ့ကို နာကျင်စေသည်။

"အား"

စွင်းချန်ဟဲက အော်ဟစ်လိုက်ပြီး သူ၏ လက်ယာဘက်မှာ လေထဲတွင် လက်သည်းအရိပ်များစွာကို ဆွဲထုတ်ကာ ရှောင်ပီလီကို နောက်ဆုတ်စေသည်။ ထို့နောက်တွင် သူသည် ရုတ်တရက် လှည့်၍ ဝင်ရောက်လာသော ဓားရှည်ဆီသို့ လက်သည်းဖြင့် ထိုးစိုက်လိုက်သည်။

"ခလွတ်၊ ခလွတ်၊ ခလွတ်"

လက်သည်းအရိပ်များစွာမှာ ဓားရှည်ပေါ်သို့ ကျရောက်ကာ ဓားချက်ကို နှစ်ချက်ခန့် လမ်းကြောင်းလွှဲလိုက်သည်။

ဖူး။

သွေးများ စင်ထွက်လာသည်။

စွင်းချန်ဟဲမှာ နောက်သို့ အကြိမ်ကြိမ် ဆုတ်သွားရသည်။ သူ၏ ရင်ဘတ်အောက် သုံးစင်တီမီတာခန့်တွင် သွေးပေါက်ကြီးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ ထိုဓားမှာ သူ၏ ဝမ်းဗိုက်ကို ဖောက်ထွက်သွားပြီး သွေးများက သူ၏ ခရမ်းရောင်ဝတ်ရုံကို အညိုရောင် ပြောင်းလဲသွားစေသည်။

ထိုအနက်ရောင်ဝတ်စုံနှင့် ဓားသမားမှာ ဓားတစ်ချက် အောင်မြင်ပြီးနောက်တွင် နောက်ထပ် ဓားချက်ပေါင်း တစ်ဒါဇင်ကျော်ကို ချက်ချင်း ထုတ်ဖော်လိုက်ပြီး ဓားရောင်ခြည်များက စွင်းချန်ဟဲ၏ ထွက်ပေါက်အားလုံးကို ပိတ်ဆို့လိုက်သည်။

"ခွေးကောင်"

စွင်းချန်ဟဲက မျက်လုံးများ နီရဲလျက် အော်ဟစ်လိုက်သည်။ လက်သည်းအရိပ်များ ပျံသန်းကာ ဓားရောင်ခြည်များနှင့် တိုက်မိကြသည်။ ခဏအတွင်းမှာပင် စွင်းချန်ဟဲ၏ လက်မောင်းတွင် ဓားဒဏ်ရာများစွာ ရရှိသွားသည်။

သေချာ ကြည့်ရှုသူ မည်သူမဆို စွင်းချန်ဟဲအနေဖြင့် ရုတ်တရက် ပေါ်လာသော အနက်ရောင်ဝတ်စုံနှင့် ဓားသမားကို မတားဆီးနိုင်တော့ကြောင်း သိမြင်နိုင်သည်။

ဤအချိန်တွင်၊

အနက်ရောင်ဝတ်စုံနှင့် ဓားသမားမှာ စွင်းချန်ဟဲ၏ ဘေးသို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်ပြီး သူ၏ ဓားရှည်မှာ ပြင်းထန်သော သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ ပါဝင်လျက် စွင်းချန်ဟဲ၏ ရင်ဘတ်ကို ထိုးစိုက်လိုက်သည်။

စွင်းချန်ဟဲ၏ မျက်လုံးများမှာ ပေါက်ထွက်မတတ် ဖြစ်နေသော်လည်း ဓားပိုမို နီးကပ်လာသည်ကိုသာ ကြည့်နေရသည်။

ဓားရှည်မှာ စွင်းချန်ဟဲ၏ နှလုံးသားကို ထိုးဖောက်တော့မည့် အချိန်တွင်၊

"ဟက်၊ တောက်"

"ငါ့ရဲ့ သားကောင်ကို လုယူဖို့ မတွေးနဲ့"

အနီရောင် ဓားရှည်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။

"ခလွတ်"

အနီရောင်လက်စွပ်ဓားမှာ အလွန်တိကျသော ထောင့်တစ်ခုဖြင့် ထိုသေစေနိုင်သော ဓားချက်ကို တားဆီးလိုက်သည်။ ထို့နောက် ရှောင်ပီလီက သူ၏ ဘယ်လက်ကို လက်သီးဆုပ်ကာ လက်မကို ဆန့်ထုတ်၍ စွင်းချန်ဟဲ၏ ရင်ဘတ်သို့ ဝဇီရလက်ချောင်းပညာဖြင့် ထိုးစိုက်လိုက်သည်။

"ဖူး"

စွင်းချန်ဟဲက သွေးတစ်လုပ် ထွေးထုတ်လိုက်ပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ဘေးသို့ လွင့်စင်သွားကာ သေရည်ဆိုင်၏ နံရံကို ပြင်းထန်စွာ တိုက်မိ၍ နံရံတွင် တွင်းနက်ကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်သွားသည်။

"ဖူး"

စွင်းချန်ဟဲ၏ ပါးစပ်မှ အတွင်းအင်္ဂါအပိုင်းအစများ ပါဝင်သော သွေးများ ထပ်မံ ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူ၏ ရင်ဘတ်မှာ ပိန်ဝင်သွားပြီး ရှောင်ပီလီ၏ လက်ချောင်းမှ ပြင်းထန်သော စွမ်းအားကို ပြသနေသည်။

စွင်းချန်ဟဲ၏ မျက်လုံးထဲတွင် မကျေနပ်မှုများ ရှိနေရင်း မြေပြင်ပေါ်သို့ ပျော့ခွေကျသွားသည်။

【ကျင့်ကြံမှုအမှတ် + ၂၀၀၀】

ရှောင်ပီလီက မြေပြင်ပေါ်တွင် လဲကျနေသော စွင်းချန်ဟဲကို တစ်ချက်မျှပင် မကြည့်ဘဲ ပျက်စီးနေသော နတ်ကွန်းတွင် တစ်ကြိမ်တွေ့ဖူးသည့် ဟန်ဝူယင်းကို ကြည့်၍ ပေါ့ပါးစွာ ပြောသည်။

"မိတ်ဆွေ၊ သားကောင် လုတာက မကောင်းတဲ့ အလေ့အကျင့်ပဲနော်"

ဟန်ဝူယင်းက ခေါင်းခါယမ်းပြီး စကားမပြောပေ။

'တဒုန်း' ဟု မြည်ကာ လင်းထျန်တုန်က မြေပြင်ပေါ်တွင် ဒူးထောက်လိုက်ပြီး ခေါင်းကို မြေကြီးပေါ်သို့ ငုံ့ထားသည်။

"သူရဲကောင်း ရှန်"

"ကျွန်တော်က ဂိုဏ်းချုပ်ရဲ့ အမိန့်အတိုင်း မင်းကို အနှောင့်အယှက်ပေးဖို့ လာခဲ့တာပါ။ ကျွန်တော့် မြေးက တစ်ချိန်က စန်းယွမ်ဓားဂိုဏ်းက တပည့်တစ်ယောက် ဖြစ်ခဲ့ပြီး သူရဲကောင်း လျှိုကျွင်းနဲ့ အလွန်ကောင်းမွန်တဲ့ ဆက်ဆံရေး ရှိခဲ့တယ်"

"အခု သူရဲကောင်း လျှိုက ပိုင်ယွင်အိမ်တော်မှာ ရှိနေတယ်။ သူရဲကောင်း လျှိုကို ငဲ့ညှာတဲ့အနေနဲ့ ဒီတစ်ခါတော့ ကျွန်တော့်ကို ခွင့်လွှတ်ပေးပါ"

တဒုန်း။

တဒုန်း။

လင်းထျန်တုန်နှင့်အတူ လိုက်ပါလာသော ချန်ဟဲဂိုဏ်းဝင်များ အားလုံး မြေပြင်ပေါ်တွင် ဒူးထောက်လိုက်ကြသည်။

ဂိုဏ်းချုပ်ပင် ရှန်လန် လက်ချက်ဖြင့် သေဆုံးခဲ့ရသည်ဖြစ်ရာ သူတို့အနေဖြင့် ရှန်လန်၏ ပြိုင်ဘက် ဖြစ်နိုင်ပါ့မလား။

အသနားခံခြင်းဖြင့်သာ အသက်ရှင်နိုင်မည့် အခွင့်အရေး ရှိမည် ဖြစ်သည်။

ရှောင်ပီလီက မြေပြင်တွင် ဒူးထောက်နေသော လင်းထျန်တုန်ကို ကြည့်ကာ ရယ်မောသည်။

"ခင်ဗျားက ကျွန်တော့်ကို ဖိအားပေးဖို့ လျှိုကျွင်းကို သုံးနေတာလား"

လင်းထျန်တုန်၏ စိတ်ထဲတွင် နစ်ဝင်သွားပြီး အမြန် ပြောသည်။

"မရဲပါဘူး၊ မရဲပါဘူး။ ခင်ဗျားနဲ့ သူရဲကောင်း လျှိုက ကောင်းကင်ဘုံကနေ အလေးပေးခံထားရသူတွေမို့လို့ ခင်ဗျားတို့နှစ်ယောက်ကို တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် သိကျွမ်းအောင် မိတ်ဆက်ပေးချင်ရုံ သက်သက်ပါ။ တူညီတဲ့ ခေါင်းစဉ်တွေ ရှိကောင်း ရှိနိုင်မှာပေါ့"

"ဟက်"

နူးညံ့သော ရယ်သံတစ်ခု လင်းထျန်တုန်၏ နားထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသည်။

"လျှိုကျွင်းက ဘာမို့လို့လဲ။ သူက ဘယ်လိုလုပ် ငါနဲ့ ယှဉ်နိုင်မှာလဲ"

"ခင်ဗျား သိုင်းလောကမှာ နှစ်ပေါင်းများစွာ နေခဲ့တာပဲ၊ ဒီလောက်တော့ အလွယ်တကူ ယုံကြည်နေဦးမှာလား။ တစ်ခုခု လုပ်ပြီးရင် အဆုံးထိ ရောက်အောင် လုပ်ရမယ်ဆိုတာ မသိဘူးလား"

'အဆုံးထိ' ဟူသော စကားလုံး ထွက်ပေါ်လာသည့်အခါ လင်းထျန်တုန်က အမြန် နောက်သို့ ဆုတ်သည်။

သို့သော်လည်း တစ်လှမ်း နောက်ကျသွားခဲ့ပြီ။

ဓားရောင်ခြည် တောက်ပလာသည်။

"ဖူး"

လင်းထျန်တုန်မှာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ပျော့ခွေကျသွားသည်။

【ကျင့်ကြံမှုအမှတ် + ၁၀၀၀】

"ဂိုဏ်းအကြီးအကဲ... ဂိုဏ်းအကြီးအကဲ သေပြီ"

"ထွက်ပြေးကြ"

...

ကျန်ရှိနေသော ချန်ဟဲဂိုဏ်းဝင်များမှာ ငှက်များနှင့် သားရဲများကဲ့သို့ အရပ်မျက်နှာ အသီးသီးသို့ ထွက်ပြေးသွားကြသည်။

တိမ်တိုက်တက်လှေကားပညာကို အပြည့်အဝ အသုံးပြုလျက် ရှောင်ပီလီ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ လျှပ်စီးကဲ့သို့ ပျံသန်းထွက်ပေါ်လာသည်။

ဖူး။

ချန်ဟဲဂိုဏ်းမှ အဆင့် (၈) ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦး၏ ခေါင်းမှာ ကောင်းကင်သို့ လွင့်စင်သွားသည်။

【ကျင့်ကြံမှုအမှတ် + ၅၀၀】

ထို့နောက် ရှောင်ပီလီက သေဆုံးသွားသော အဆင့် (၈) ကျွမ်းကျင်သူ၏ ဓားရှည်ကို ပေါ့ပါးစွာ ကန်ထုတ်လိုက်သည်။ စစ်မှန်သော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များက သူ၏ လက်ဝါးထဲတွင် ပျံ့နှံ့သွားပြီး ညင်သာစွာ ခါယမ်းလိုက်သည့်အခါ ဓားရှည်မှာ ချက်ချင်းဆိုသလို အပိုင်းပိုင်း ကွဲထွက်သွားသည်။

၎င်းတို့မှာ ထွက်ပြေးနေသော လူများဆီသို့ ပစ်ခတ်သွားသည်။

"ဖူး"

"ဖူး"

"ဖူး"

လူတစ်ဒါဇင်ကျော်မှာ ဓားရှည်အပိုင်းအစများ ထိုးစိုက်ခံရပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ ပျော့ခွေကျသွားသည်။

【ကျင့်ကြံမှုအမှတ် + ၁၀၀】

【ကျင့်ကြံမှုအမှတ် + ၅၀၀】

...

ကျန်ရှိနေသော လူများကိုမူ ရှောင်ပီလီက လိုက်လံ သတ်ဖြတ်ရန် အစီအစဉ် မရှိပေ။

သူတို့ကို ထွက်ပြေးခွင့် ပေးလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

...

တိတ်ဆိတ်ခြင်း။

လူစည်ကားသော လမ်းမကြီးပေါ်တွင် မည်သူမျှ စကားမပြောကြပေ။

လူတိုင်းမှာ နေရာ၌ပင် ရပ်တန့်နေကြပြီး လျှိုတာလီနှင့် တာဝန်ခံ ချန်တို့ပင် ချွင်းချက် မရှိပေ။

ဤတိုက်ပွဲတွင် ချန်ဟဲဂိုဏ်းချုပ် 'လက်ချောင်းခုနစ်ချောင်း နတ်ဘုရားကျားသစ်' စွင်းချန်ဟဲ သေဆုံးသွားသည်။

ဂိုဏ်းအကြီးအကဲ လင်းထျန်တုန်လည်း သေဆုံးသွားသည်။

ချန်ဟဲဂိုဏ်းတွင် အဆင့် (၇) ကျွမ်းကျင်သူ နှစ်ဦး သုံးဦး ကျန်ရှိနေသေးသော်လည်း ဤအခြေအနေတွင် ထိုအဆင့် (၇) ကျွမ်းကျင်သူများမှာ ခဏတာအတွင်း သူတို့၏ မျက်နှာကို ပြသရန် မဝံ့ရဲကြတော့ပေ။

ချန်ဟဲဂိုဏ်းမှာ ပြီးဆုံးသွားပြီ ဖြစ်သည်။

ချန်ဟဲဂိုဏ်းက မပြိုကွဲသွားခဲ့ရင်တောင် စန်းကျန်းမဟာမိတ်အဖွဲ့အတွင်း ၎င်း၏ အဆင့်အတန်းမှာ အကြီးအကျယ် ကျဆင်းသွားမည် ဖြစ်ပြီး စန်းကျန်းမဟာမိတ်အဖွဲ့မှပင် ထုတ်ပယ်ခံရနိုင်သည်။

လဲ့ချွမ်းမြို့၏ အာဏာဖွဲ့စည်းပုံမှာ အကြီးအကျယ် အပြောင်းအလဲ ဖြစ်ပေါ်နိုင်သည်။

သို့သော် ဤသူရဲကောင်း ရှန်၏ စစ်မှန်သော နောက်ခံကို မည်သူမျှ မသိကြပေ။ သူသည် အဆင့် (၇) သာ ရှိသေးသော်လည်း နှစ်ပေါင်းများစွာ ကျော်ကြားခဲ့သော စွင်းချန်ဟဲကို သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့သလော။

လျှိုတာလီကလည်း သတိပြန်ဝင်လာပြီး တာဝန်ခံ ချန်ကို ပြောသည်။

"ခင်ဗျား အရင် သွားပြီး ပစ္စည်းတွေ ပို့လိုက်ပါ။ ကျွန်တော်တို့ ဒီနေ့ လဲ့ချွမ်းမြို့ကနေ ထွက်ခွာကြမယ်"

"မဟုတ်ရင် အန္တရာယ် ရှိလိမ့်မယ်"

တာဝန်ခံ ချန်က ခေါင်းကို အကြိမ်ကြိမ် ညိတ်သည်။ သူက လမ်းမကြီးပေါ်တွင် ဟန်ဝူယင်းနှင့် မျက်နှာချင်းဆိုင် ရပ်နေသော ရှောင်ပီလီကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး ဘာပြောရမှန်း မသိတော့ပေ။ သူသည် ပစ္စည်းများ သိမ်းဆည်းထားသော တည်းခိုခန်းဘက်သို့ လှည့်ထွက်သွားသည်။

...

ခဏကြာပြီးနောက်၊

ဟန်ဝူယင်းက ရှောင်ပီလီကို ကြည့်၍ ပြောသည်။

"ကျွန်တော်က ဟန်မိသားစုဝင် (၇၃) ဦးရဲ့ သွေးကြွေးကို ဆပ်ဖို့ ပြန်လာခဲ့တာပါ။ ခင်ဗျားသာ မရှိရင် ကျွန်တော် စွင်းချန်ဟဲကို သတ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။ ခင်ဗျားကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။"

"နောင်အခါမှာ ဘယ်အချိန်မဆို ခင်ဗျား ကျွန်တော့်ဆီ လာခဲ့ရင် ခင်ဗျား ကိုင်တွယ်ဖို့ အဆင်မပြေတဲ့သူကို ကျွန်တော် သတ်ပေးနိုင်ပါတယ်"

စကားပြောပြီးနောက် ဟန်ဝူယင်းက သေရည်ဆိုင်ပိုင်ရှင်ထံသို့ လျှောက်သွားပြီး ပြောသည်။

"စာရွက်တစ်ရွက်လောက် ပေးလို့ရမလား"

"ရပါတယ်၊ ရပါတယ်" ပိုင်ရှင်က အလျင်အမြန် ခေါင်းညိတ်ကာ သေရည်ဆိုင်ထဲသို့ အမြန်ပြေးဝင်ပြီး ကောင်းမွန်သော ရှောင်စက္ကူတစ်ရွက်ကို ထုတ်ပေးသည်။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ်" ဟန်ဝူယင်းက ရှောင်စက္ကူကို ယူကာ စွင်းချန်ဟဲ၏ ဒဏ်ရာကို လက်ဖြင့် ထိတွေ့ပြီး သွေးဖြင့် ရှောင်စက္ကူပေါ်တွင် စာလုံးအနည်းငယ် ရေးသားကာ ရှောင်ပီလီထံသို့ ပေးအပ်ပြီး ပြောသည်။

"ဒါက ကျွန်တော့်ရဲ့ လိပ်စာပါ။ ခင်ဗျား သတ်ချင်တဲ့သူ ရှိပေမဲ့ ရှာဖို့ အဆင်မပြေရင် ကျွန်တော့်ဆီ လာခဲ့ပါ"

"ခင်ဗျားရဲ့ ကျေးဇူးကို ကျွန်တော် ပြန်ဆပ်ပါ့မယ်"

စကားပြောပြီးနောက် ဟန်ဝူယင်းမှာ နောက်ကို မကြည့်ဘဲ ထွက်ခွာသွားသည်။

'သိုင်းပညာရှင်တိုင်းမှာ ထူးဆန်းတဲ့ အကျင့်တွေ ရှိကြတာလား' လူသွေးဖြင့် ရေးထားသော စာလုံးများကို ကြည့်ရင်း ရှောင်ပီလီက ခေါင်းခါယမ်းလိုက်သည်။

စာရွက်ကို ပိုင်ရှင်ဆီက တောင်းတုန်းက စုတ်တံနဲ့ မှင်ကိုပါ တောင်းခဲ့ရင် မရဘူးလား။

ရှောင်ပီလီက ခေါင်းခါယမ်းပြီး လှမ်းခေါ်သည်။

"မင်းရဲ့ လိပ်စာကို စန်းကျန်းမဟာမိတ်အဖွဲ့ကို ငါ ဖော်ပြမှာ မကြောက်ဘူးလား"

ဟန်ဝူယင်းက ခေါင်းမလှည့်ဘဲ ပြောသည်။

"ခင်ဗျားက အဲဒီလို လူစားမျိုး မဟုတ်ပါဘူး"

ရှောင်ပီလီမှာ စကားမပြောနိုင်တော့ပေ။ သူက အဲဒီလို လူစားမျိုး မဟုတ်ကြောင်း သူ ဘယ်လို သိသလဲ။

သူ့တွင် အခြေခံမူလ ရှိသည်ဟု ခံစားရသော်လည်း တစ်စုံတစ်ယောက်က သူ့အသက်ကို တကယ် ခြိမ်းခြောက်လာပါက သူ တိတ်ဆိတ်နေလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။

အကြောင်းမှာ သူက ဟန်ဝူယင်းနှင့် မရင်းနှီးသောကြောင့် ဖြစ်သည်။