အခန်း ၂၉
Vol. 3 Ch. 29
အခန်း(၂၉) အဆင့်(၆)
"ဟွန်း"
လျှိုကျွင်း အေးစက်စက် နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။
"ချန်ဟဲဂိုဏ်းက တကယ်ကို အသုံးမကျတဲ့သူတွေပါပဲ။ လဲ့ချွမ်းမြို့မှာ ပုန်းအောင်းနေတဲ့ ရှောင်ပီလီကိုတောင် သူတို့ မရှာနိုင်ကြဘူးလား"
ကျိုးချန် တိတ်ဆိတ်နေသည်။
ပုန်းအောင်းနေတဲ့သူတစ်ယောက်ကို ရှာရတာ လွယ်ကူမယ်ဆိုရင် လျှိုကျွင်း လဲ့ချွမ်းမြို့ကနေ ထွက်သွားမှာ မဟုတ်ပေ။
ခြေရာခံပိုးကောင်ကို ကိုင်ထားသည့် လျှိုမိသားစုမှ အဆင့်(၆) ကျွမ်းကျင်သူ တိန်းကိုင်ရှန်းက ရယ်မောလိုက်သည်။
"မန်ပြည်နယ်ဆိုတာက နယ်စပ်ဒေသ ဖြစ်နေတော့ သိုင်းလောကသားတွေက အားနည်းပြီး နာမည်ကြီး ကျွမ်းကျင်သူဆိုတာမျိုးလည်း မရှိသလောက်ပါပဲ။ သူတို့ရဲ့ လူရှာတဲ့ နည်းလမ်းတွေကအစ အားနည်းလွန်းနေတာပေါ့"
ကျိုးချန် နောက်ကွယ်မှ ပိုင်ယွင်အိမ်တော်မှ တပည့်များအားလုံး မကျေနပ်သည့် အရိပ်အယောင်များ ပြသလာပြီး ကျိုးချန်၏ မျက်နှာမှာလည်း တင်းမာသွားသည်။
လျှိုကျွင်း ကျိုးချန်ဘက်ကို လက်ယှက်နှုတ်ဆက်ကာ ပြုံး၍ ပြောသည်။
"တိန်းကိုင်ရှန်းက စကားကို တည့်တည့်ပြောတတ်သူပါ။ တတိယမြောက် သခင်လေး စိတ်မရှိပါနဲ့"
ထိုအချိန်တွင်၊
သေတ္တာထဲရှိ ခြေရာခံပိုးကောင် ညွှန်ပြနေသည့် ဦးတည်ရာ ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားသည်ကို လျှိုကျွင်း သတိပြုမိလိုက်သည်။
"ဟင်"
"ရှောင်ပီလီ ဒီဘက်ကို ထွက်သွားတာလား"
"ဒီဘက်က ဘယ်ကိုသွားတာလဲ"
ကျိုးချန် မြေပုံကို ထုတ်ကြည့်ပြီးနောက် နှိုင်းယှဉ်၍ ပြောသည်။
"လဲ့ချွမ်းမြို့ကနေ လင်းရွှေမြို့ကို သွားတဲ့ လမ်းကြောင်းလိုပဲ"
လျှိုကျွင်း မြေပုံကို ယူကာ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး မြေပုံပေါ်ရှိ မြစ်တစ်စင်းကို လက်ညှိုးထိုး၍ ပြောလိုက်သည်။
"မကောင်းတော့ဘူး။ ယွမ်မြစ်ပါလား၊ ရှောင်ပီလီက ယွမ်မြစ်ကို အသုံးပြုပြီး အရှေ့မြစ်မြို့ကို သွားဖို့ ကြံစည်နေတာလား"
ကျိုးချန်က -
"အရင်တစ်ခေါက်တုန်းက ရှောင်ပီလီ ယွမ်မြစ်ထဲမှာ ပျောက်သွားပြီးမှ လဲ့ချွမ်းမြို့ကို တိတ်တဆိတ် ပြန်ရောက်လာတာလေ။ အခုလည်း အဲ့ဒီအတိုင်း ပြန်လုပ်ဖို့ ကြိုးစားနေတာများလား"
"ဟက်"
လျှိုကျွင်း ဟက်ခနဲ ရယ်မောလိုက်သည်။
"အခု ခြေရာခံပိုးကောင် ရှိနေပြီပဲ၊ သူ ဘယ်လောက်ပဲ ပုန်းနေပုန်းနေ ငါတို့ ရှာတွေ့မှာပါ။ ခြေရာခံပိုးကောင်တစ်ကောင် သုံးလိုက်ရင် တစ်လပဲ အသက်ရှင်တော့တာ။ ခြေရာခံပိုးကောင်တစ်ကောင်ကို ငွေတုံးအတော်များများနဲ့ ဝယ်ရတာ၊ ငါတို့ လျှိုမိသားစုမှာ နှစ်ကောင်ပဲ ရှိပြီး တစ်ကောင်ကို သုံးလိုက်ပြီ။ ရှောင်ပီလီကြောင့် ငါတို့ရဲ့ နောက်ဆုံးကျန်တဲ့ ခြေရာခံပိုးကောင်ကို သုံးလိုက်ရတာ၊ ငါ့အမုန်းတွေ ပြေပျောက်ဖို့ သူ့ကို အပိုင်းပိုင်း ခုတ်ထစ်ပစ်မယ်"
"သွားကြမယ်"
လျှိုကျွင်းနှင့် သူ၏အဖွဲ့ မြင်းများကို အရှိန်ပြင်းပြင်းနှင်ကာ လင်းရွှေမြို့ဆီသို့ အပြေးသွားကြသည်။
---
တစ်ချိန်တည်းမှာပင်။
ရှောင်ပီလီ လင်းရွှေမြို့ဆီသို့ မြင်းဖြင့် အမြန်သွားနေသည်။
လဲ့ချွမ်းမြို့ကနေ အရှေ့မြစ်မြို့ကိုသွားရတဲ့ ခရီးက လင်းရွှေမြို့ကနေ အရှေ့မြစ်မြို့ကိုသွားရတဲ့ ခရီးထက် ပိုဝေးပြီး အခုဆိုရင် သတင်းက စန်းကျန်းမဟာမိတ်အဖွဲ့ဆီ ရောက်လောက်ပြီ ဖြစ်သည်။
လမ်းမကြီးအတိုင်းသာ သွားမည်ဆိုလျှင် စန်းကျန်းမဟာမိတ်အဖွဲ့၏ ပစ်မှတ် ဖြစ်လာနိုင်သည်။
ဒါကြောင့် သူသည် လမ်းဟောင်းကိုသာ ရွေးချယ်ခဲ့သည်။
သူ မထွက်ခွာမီ လျှိုတာလီက လင်းရွှေမြို့မှာရှိတဲ့ လှေအမည်းတန်းတွေနဲ့ ဆက်သွယ်ရမည့် အချက်အလက်တွေကို ပြောပြထားသည်။
လက်ရှိတွင် ဆယ့်နှစ်ခံတပ်ကွင်းဆက်နှင့် စန်းကျန်းမဟာမိတ်အဖွဲ့တို့ အပြင်းအထန် တိုက်ခိုက်နေကြသဖြင့် ခရီးသည်တင်လှေများ မပြေးဆွဲရဲကြပေ။ သို့သော် ထိုလှေအမည်းတန်းများသည် တရားမဝင်ကုန်ပစ္စည်းများကို ပို့ဆောင်လေ့ရှိပြီး ငွေပေးမည်ဆိုလျှင် မည်သူ့ကိုမဆို ပို့ဆောင်ပေးရန် ဝန်လေးမည်မဟုတ်ပေ။
"အချိန်က စောသေးတာပဲ၊ မှောင်ဖို့ တစ်နာရီလောက် လိုသေးတယ်။ လှေအမည်းတန်းတွေက ညဘက်မှပဲ လှုပ်ရှားတာ... အဲ့ဒီအချိန်အတွင်းမှာ ငါ့ကိုယ်ပိုင်စွမ်းအားကို နည်းနည်းလောက် မြှင့်တင်ထားလိုက်ဦးမယ်"
ရှောင်ပီလီ သူ့မြင်းကို လျှို့ဝှက်သည့် တောအုပ်တစ်ခုထဲ ခေါ်သွားပြီး သစ်ပင်မှာ ကြိုးချည်ထားကာ စနစ်မျက်နှာပြင်ကို ကြည့်လိုက်သည်။
【အရှင်သခင်: ရှောင်ပီလီ။】
【သိုင်းပညာ အဆင့်: အဆင့်(၇) အထွတ်ထိပ်။】
【သိုင်းပညာ: ကိုယ်ခန္ဓာ အသွင်ပြောင်း ကျင့်စဉ်(၂၁/၁၀၀)၊ လေမုန်တိုင်းဓားသိုင်းပညာ (အထွတ်ထိပ်)၊ ကိုယ်ရံတော်ဆယ့်သုံးပါး၏ ကိုယ်ခန္ဓာကြံ့ခိုင်မှု လေ့ကျင့်ခန်း (အထွတ်ထိပ်)၊ သံအင်္ကျီပညာ (အထွတ်ထိပ်)၊ တိမ်တိုက်တက်လှေကားပညာ (အထွတ်ထိပ်) ... ကျားငါးကောင် တံခါးဖြတ်ဓားသိုင်း(၃၇/၁၀၀)၊ ဝဇီရလက်ချောင်းပညာ(၁၀/၁၀၀)၊ တိုက်ကွက်များကို အသေးစိတ် အကဲခတ်နိုင်ခြင်း၊ ကြေးရောင်အရေပြား၊ ပေါ့ပါးမှု သိုင်းပညာ။】
【ကျင့်ကြံမှုအမှတ်: ၆၄၅၀】
"ကျင့်ကြံမှုအမှတ် ခြောက်ထောင်ကျော်တော့ အဆင့်(၆) ကို ရောက်ဖို့ လုံလောက်လောက်ပါပြီ"
ရှောင်ပီလီ တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။
"အရင်ဆုံး ကိုယ်ခန္ဓာ အသွင်ပြောင်း ကျင့်စဉ်ကို မြှင့်တင်ဖို့ ကျင့်ကြံမှုအမှတ် ငါးထောင် သုံးလိုက်မယ်"
【ကိုယ်ခန္ဓာ အသွင်ပြောင်း ကျင့်စဉ်(၂၆/၁၀၀)】
အခြေခံစွမ်းရည် မျက်နှာပြင် ပြောင်းလဲသွားသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက်၊
"ဗုန်း"
ကိုယ်ခန္ဓာ အသွင်ပြောင်း ကျင့်စဉ်ကို ကျင့်ကြံရသည့် အတွေ့အကြုံများစွာသည် သူ့စိတ်ထဲသို့ စီးဝင်လာပြီး တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဝိညာဉ်ပင်လယ်မှ စစ်မှန်သော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ စီးဆင်းလာကာ သူ၏ အရိုးအဆစ်များထဲသို့ ပျံ့နှံ့သွားပြီး ရန် နှင့် တု စွမ်းအင်လမ်းကြောင်းများကို အဆက်မပြတ် တိုက်ခတ်နေသည်။
ကျင့်ကြံမှုအမှတ် ငါးထောင်ဖြင့် အဆင့်(၆) သို့ ကူးပြောင်းနိုင်မည် မဟုတ်ဟု ရှောင်ပီလီ ထင်နေချိန်တွင်။
"ဖျတ်"
ရန် စွမ်းအင်လမ်းကြောင်း ပွင့်သွားပြီး၊
တစ်ခဏချင်းမှာပင် ရှောင်ပီလီ၏ အတွင်းအားများ စစ်မှန်သော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကာ အရည်အသွေးမှာလည်း အဆပေါင်းများစွာ တိုးတက်လာသည်။
"ဝူး"
ဓားစွမ်းအင်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။
"ဒုန်း"
သုံးပေအကွာရှိ ပေါင်တလုံးစာလောက်ရှိသည့် သစ်ပင်တစ်ပင်သည် ဓားစွမ်းအင်ကြောင့် နှစ်ပိုင်းပြတ်သွားသည်။
"ကျွမ်းကျင်မှု ငါးရာခိုင်နှုန်းက ရန် စွမ်းအင်လမ်းကြောင်းကို ပွင့်စေပြီး အဆင့်(၆) အစောပိုင်းအဆင့်ကို ရောက်ဖို့ လုံလောက်တာပဲ"
ရှောင်ပီလီ တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။ "ဒါက အဆင့်(၆) ရဲ့ ခံစားချက်လား"
"ယုတ္တိအရဆိုရင် သာမန် အဆင့်(၆) အစောပိုင်းအဆင့်ရဲ့ စစ်မှန်သော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်က ခန္ဓာကိုယ်ပြင်ပကို တစ်ပေလောက်ပဲ ထွက်နိုင်တာ။"
"ဒါပေမဲ့ လူတိုင်း လေ့ကျင့်တဲ့ အတွင်းအား ကျင့်စဉ်တွေက မတူကြဘူး။ ငါ့ရဲ့ ကိုယ်ခန္ဓာ အသွင်ပြောင်း စစ်မှန်သော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်က အဆင့်(၆) အစောပိုင်းအဆင့်မှာတင် သုံးပေအထိ ထွက်နိုင်တာ ဘယ်လောက်အထိ အဆင့်မြင့်မလဲ"
"အမြဲတမ်း ကိုယ့်ထက်တော်တဲ့သူ ရှိနေမှာပဲ။ ဒီလောကကြီးက ရိုးရှင်းတာ မဟုတ်ဘူး။ ဓားတစ်ချက်တည်းနဲ့ မြစ်ကို ပိတ်ဆို့နိုင်တဲ့သူ၊ ဓားတစ်ချက်တည်းနဲ့ တောင်ကို ခွဲနိုင်တဲ့သူတွေရဲ့ ဒဏ္ဍာရီတွေ ရှိနေတာ။ ဘယ်တော့မှ မာနမကြီးမိဖို့ သတိထားရမယ်"
"ဒါပေမဲ့ ငါ့မှာ စနစ်မျက်နှာပြင် ရှိနေတာပဲ။ ဒီလောကထဲ ရောက်လာမှတော့ အနည်းဆုံးတော့ သိုင်းလောကရဲ့ ထိပ်ဆုံးကို ရောက်အောင် လျှောက်လှမ်းရမယ်"
သူ ဓားကို အိမ်ထဲသို့ ပြန်ထည့်လိုက်သည်။
"ကျန်တဲ့ ကျင့်ကြံမှုအမှတ်အားလုံးကို ကျားငါးကောင် တံခါးဖြတ်ဓားသိုင်းအတွက် သုံးမယ်"
လေမုန်တိုင်းဓားသိုင်းပညာက အားနည်းသည်မဟုတ်သော်လည်း ကျားငါးကောင် တံခါးဖြတ်ဓားသိုင်းက စွမ်းအားကို ပိုမိုအသားပေးပြီး အသေအချာ သတ်ဖြတ်နိုင်မှုမှာ လေမုန်တိုင်းဓားသိုင်းပညာထက် အဆပေါင်းများစွာ သာလွန်သည်။
ကိုယ်ရံတော်ဆယ့်သုံးပါး၏ ကိုယ်ခန္ဓာကြံ့ခိုင်မှု လေ့ကျင့်ခန်းနှင့် သံအင်္ကျီပညာတို့နှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်လျှင် အသတ်အဖြတ်စွမ်းအားမှာ ပိုမိုအားကောင်းလာမည်ဖြစ်သည်။
ဒါကြောင့် ၎င်းကို အမြင့်ဆုံးအထိ မြှင့်တင်ရန် လိုအပ်သည်။
【ကျားငါးကောင် တံခါးဖြတ်ဓားသိုင်း(၅၁/၁၀၀)】
ကျားငါးကောင် တံခါးဖြတ်ဓားသိုင်းကို လေ့ကျင့်ရသည့် အတွေ့အကြုံများစွာသည် ရှောင်ပီလီ၏ စိတ်ထဲသို့ လှိုင်းလုံးများပမာ စီးဝင်လာပြီး လအတော်ကြာအောင် ကြိုးစားလေ့ကျင့်ထားသည့်အတိုင်း ခံစားလိုက်ရသည်။
အရာအားလုံးကို ပြီးဆုံးသွားပြီးနောက်၊
ရှောင်ပီလီ မြင်းကို စီးကာ လင်းရွှေမြို့ဆီသို့ တန်းတန်းမတ်မတ် သွားလိုက်သည်။
မြို့ထဲကို ရောက်လျှင် ရှောင်ပီလီ လျှိုတာလီ ပေးထားသည့် လိပ်စာအတိုင်း တန်းသွားလိုက်သည်။
၎င်းသည် လင်းရွှေမြို့ အနောက်ဘက်က မြေကွက်လပ်တစ်ခုတွင် တည်ရှိသည်။
ရှောင်ပီလီ အရှေ့ကို ရောက်လျှင် အထဲမှာ လူတွေ ပြောဆိုနေသံကို ကြားရသည်။
"တောက် တောက်"
သူ တံခါးကို ညင်သာစွာ ခေါက်လိုက်သည်။
"ခရစ်"
တံခါးမှာ အထဲကနေ ပွင့်လာပြီး အင်္ကျီမပါသည့် လူသန်ကြီးတစ်ယောက် ထွက်လာသည်။ မရင်းနှီးသည့် မျက်နှာကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် ထိုသူမှာ သတိထားကာ မေးလိုက်သည်။
"မင်းက ဘယ်သူလဲ"
"ဘယ်သူ့ကို ရှာနေတာလဲ"
ရှောင်ပီလီ ပြုံးပြီး ပြောလိုက်သည်။
"ဝေ့ရှင်း ပို့ဆောင်ရေးဌာနက လျှိုတာလီ မိတ်ဆက်ပေးလိုက်တာပါ။ ကျွန်တော် အရှေ့မြစ်မြို့ကို လှေနဲ့ သွားချင်လို့"
လျှိုတာလီ၏ နာမည်ကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် ထိုလူ၏ သတိထားမှုမှာ အနည်းငယ် လျော့ပါးသွားပြီး တိုးတိုးလေး ပြောသည်။
"ဝင်ခဲ့"
ရှောင်ပီလီ ထိုလူသန်ကြီးနောက်ကို လိုက်၍ ဝင်သွားရာ တံခါးထဲမှာ လူသန်ဆယ်ယောက်ကျော် ပစ္စည်းတွေကို သိမ်းဆည်းနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သို့သော် နေဝင်ခါနီးအချိန် ဖြစ်နေသဖြင့် ပစ္စည်းများမှာ သိမ်းဆည်းပြီးလုနီးပါး ဖြစ်နေပြီး ဘာတွေဖြစ်မှန်း မမြင်ရပေ။
"သခင်လေး လီယိုပတ်၊ ဒီလူကို ဝေ့ရှင်း ပို့ဆောင်ရေးဌာနက လျှိုတာလီက မိတ်ဆက်ပေးလိုက်တာပါ၊ လှေစီးချင်လို့တဲ့"
ထိုလူသန်ကြီးက အတွင်းခန်းကို လှမ်းအော်လိုက်သည်။
ခဏအကြာတွင် အသက်လေးဆယ်ကျော် လူသန်ကြီးတစ်ယောက် အတွင်းခန်းကနေ ထွက်လာပြီး ရှောင်ပီလီကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ အပြုံးတစ်ခုကို ဖန်တီး၍ ပြောသည်။
"အဘိုးကြီး လျှို မိတ်ဆက်ပေးလိုက်တာဆိုတော့လည်း ဒီည အရှေ့မြစ်မြို့ကို သွားမယ့် ကုန်တင်လှေ ရှိပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ စည်းကမ်းတွေကို နားလည်ရဲ့လား"
ရှောင်ပီလီ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး အင်္ကျီလက်ထဲကနေ ငွေတုံး ဆယ်တုံး ပါသည့် ငွေအိတ်ကို ထုတ်ကာ လီယိုပတ်ကို ပစ်ပေးလိုက်ပြီး ပြောသည်။
"ငွေသုံးဆယ်တုံး၊ လုံလောက်ရဲ့လား"
လီယိုပတ် လက်ထဲက ငွေတုံးကို ကစားလိုက်ပြီး ခေါင်းခါ၍ ပြောသည်။
"သာမန်စျေးက ငွေသုံးဆယ်တုံးပါ၊ ဒါပေမဲ့ အခု ဆယ့်နှစ်ခံတပ်ကွင်းဆက်နဲ့ စန်းကျန်းမဟာမိတ်အဖွဲ့တို့ အပြင်းအထန် တိုက်ခိုက်နေကြတော့ အန္တရာယ်က နှစ်ဆဖြစ်နေတယ်၊ ဒါကြောင့် ငွေတစ်ရာတုံး ဖြစ်သွားပြီ"
ရှောင်ပီလီ တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ ငွေစက္ကူ တစ်ရာတုံးကို လီယိုပတ်ကို ပစ်ပေးလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။
"ငွေတစ်ရာ့သုံးဆယ်တုံး၊ ဘယ်တော့ ထွက်ခွာမှာလဲ"
လီယိုပတ် ငွေစက္ကူကို ကြည့်ပြီး မျက်နှာမှာ တောက်ပသည့် အပြုံးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။
"နောက်ထပ် နာရီဝက်လောက်နေရင် ထွက်ခွာတော့မယ်"