အခန်း ၃၀

အခန်း(၃၀) ပွင့်ဖူးနေသော မက်မွန်ပွင့်များ မိုးရေထဲတွင်

လရောင်သည် တောက်ပလျက်ရှိပြီး ရေပြင်သည်လည်း တဖျတ်ဖျတ်လက်နေသည်။

လူနှစ်ဆယ်ခန့် စီးနင်းနိုင်သည့် လှေငယ်တစ်စင်းသည် ယွမ်မြစ်အတိုင်း ဖြည်းညင်းစွာ ရွေ့လျားနေသည်။

ရှောင်ပီလီအပြင် လီယိုပတ်၏ လူများသာ ပါဝင်ပြီး ဤတစ်ခေါက်တွင် လီယိုပတ်ကိုယ်တိုင်လည်း လှေပေါ်တွင် ပါလာသည်။

ကုန်ပစ္စည်းများကို လှေခန်းထဲတွင် သိမ်းဆည်းထားသည်။ ရှောင်ပီလီနှင့် လီယိုပတ်၏ လက်အောက်ခံ လှေဦးစီးအချို့မှာ လှေခုံပေါ်တွင် ထိုင်နေကြပြီး လီယိုပတ်မှာမူ ယုံကြည်ရသည့် လက်ပါးစေအချို့နှင့်အတူ လှေခန်းအတွင်းတွင် ရှိနေသည်။

လှေခုံပေါ်တွင်၊ ရှောင်ပီလီမှာ ဓားကို ကိုင်လျက် လှေခုံအစွန်းတွင် ထိုင်နေပြီး လီယိုပတ်၏ လက်အောက်ခံ လှေဦးစီးတစ်စုမှာမူ အလကားစကားများ ပြောဆိုနေကြသည်။

"ဟေ့ လူငယ်လေး၊ မင်းကို ကြည့်ရတာ အသားအရေ လှပနုနယ်နေတာပဲ။ မင်းက ဘယ်သူ့ကို သွားထိခိုက်မိလို့ အရှေ့မြစ်မြို့ကို ထွက်ပြေးရတာလဲ" ဟု လူသန်ကြီးတစ်ယောက်က ရှောင်ပီလီကို မေးလိုက်သည်။

ထိုစကားကြောင့် လှေခုံပေါ်ရှိ လူအားလုံး ရှောင်ပီလီကို ဝိုင်းကြည့်လာကြသည်။

ရှောင်ပီလီ ပြုံး၍ ပြောသည်။

"စန်းကျန်းမဟာမိတ်အဖွဲ့ကို သွားထိမိလို့ ထွက်ပြေးရတာပေါ့"

"အို"

ထိုစကားကြားလျှင် လှေဦးစီးများအားလုံး အံ့ဩသွားကြသည်။

လင်းရွှေမြို့တွင် စန်းကျန်းမဟာမိတ်အဖွဲ့၏ နာမည်ကို မကြားဖူးသူ မရှိပေ။

နယ်မြေအသီးသီးရှိ အစိုးရတပ်ဖွဲ့များပင် စန်းကျန်းမဟာမိတ်အဖွဲ့နှင့် ပူးပေါင်းထားကြသည်။ စန်းကျန်းမဟာမိတ်အဖွဲ့မှာ လင်းရွှေမြို့၏ ကောင်းကင်ဘုံပမာ ဖြစ်နေသည်ဟု ဆိုနိုင်သည်။

ဒီကလေးက စန်းကျန်းမဟာမိတ်အဖွဲ့ကို သွားထိမိပြီး သူတို့ဆီ ထွက်ပြေးလာတာလား။

သူ့မှာ အစွမ်းအစ အနည်းငယ် ရှိပုံရသည်။

"မင်းက စန်းကျန်းမဟာမိတ်အဖွဲ့က အကြီးအကဲတစ်ယောက်ယောက်ရဲ့ လူကို သွားထိတာလား ဒါမှမဟုတ် စန်းကျန်းမဟာမိတ်အဖွဲ့ ရုံးချုပ်ကို သွားထိတာလား" ဟု တစ်ယောက်က တိုးတိုးလေး မေးသည်။

ရှောင်ပီလီ မထူးခြားစွာ ပြောသည်။

"ချန်ဟဲဂိုဏ်း"

"ချန်ဟဲဂိုဏ်းကို သွားထိမိလို့ ထွက်ပြေးရတာ"

"ဟားဟား"

ထိုစကားကြားလျှင် လူအားလုံး ရယ်မောကြသည်။

"ချန်ဟဲဂိုဏ်းကိုး"

"စန်းကျန်းမဟာမိတ်အဖွဲ့ ရုံးချုပ်ကို ထိမိတယ် ထင်နေတာ။ ချန်ဟဲဂိုဏ်းဆိုရင်တော့ ကိစ္စမရှိပါဘူး။ အရင်က လဲ့ချွမ်းမြို့က ရှောင်ပီလီဆိုတဲ့လူလည်း ချန်ဟဲဂိုဏ်းရဲ့ လိုက်လံဖမ်းဆီးခြင်း ခံရလို့ ယွမ်မြစ်ကနေတဆင့် အရှေ့မြစ်မြို့ကို ထွက်ပြေးသွားတာလေ"

"အဲ့ဒီအကြောင်း ပြောရရင်... အဲ့ဒီ ရှောင်ပီလီဆိုတဲ့လူက ငယ်ငယ်ရွယ်ရွယ်နဲ့ သိုင်းပညာ အတော်ကောင်းတာ။ 'ဝိညာဉ်ရိတ်သိမ်းလက်' ကျန်းယွမ်တောင် သူ့လက်ချက်နဲ့ ဆုံးသွားတာလေ"

"ချန်ဟဲဂိုဏ်းက အကြီးအကဲ လင်းထျန်တုန်တောင် အရှေ့မြစ်မြို့အထိ လိုက်ရှာတာ ရှောင်ပီလီကို မတွေ့ဘူးလို့ ကြားတယ်"

...

ရှောင်ပီလီမှာ လှေဦးစီးများ၏ စကားကို နားထောင်ရင်း ပြုံးရုံသာ ပြုံးနေသည်။

...

လှေခန်းအတွင်းတွင်။

ရှောင်ပီလီကို တံခါးဝမှ ကြိုဆိုခဲ့သည့် လူသန်ကြီးမှာ အပြင်ဘက်မှ ဆူညံသံကို ကြားလျှင် လီယိုပတ်အနားသို့ သွားပြီး တိုးတိုးလေး ပြောသည်။

"သခင်လေး လီယိုပတ်၊ အဲ့ဒီကလေးက အဆီထူတဲ့ သိုးပဲ။ အခု သူ့ကို မလုပ်တော့ဘူးလား"

ခုနကတင် ထိုကလေးက ငွေတစ်ရာကျော် သုံးသွားသည်။ ဒီခရီးအတွက် အန္တရာယ်ခံရတာ ငွေသုံးလေးရာလောက်ပဲ ရမှာ။ လီယိုပတ်က အများဆုံး ယူမှာဆိုတော့ သူတို့တစ်ယောက်ချင်းစီမှာ ငွေတစ်ဆယ် သို့မဟုတ် နှစ်ဆယ်လောက်ပဲ ရမှာ။

အကယ်၍ အပြင်မှာ ထိုကလေးကို သတ်ပြီး ငွေအနည်းငယ် လုယူနိုင်မယ်ဆိုရင် တစ်ယောက်ချင်းစီမှာ ငွေသုံးဆယ်လောက် ထပ်ရနိုင်သည်။

သူတို့ကိုယ်တိုင် ရှာထားသည့်ငွေကို အိမ်မှာ စောင့်သည့် ညီအစ်ကိုတွေနဲ့ ဝေရပေမဲ့ လမ်းမှာ ကောက်ရတဲ့ငွေက ဝေစရာ မလိုပေ။

လီယိုပတ် စကားမပြောသည်ကို မြင်လျှင် လူသန်ကြီးက ဆက်ပြောသည်။

"အခု စန်းကျန်းမဟာမိတ်အဖွဲ့နဲ့ ဆယ့်နှစ်ခံတပ်ကွင်းဆက်တို့ အပြင်းအထန် တိုက်နေကြတော့ ကုန်ပို့ရတာ အန္တရာယ် ပိုများလာပြီ"

"ခုနက အဲ့ဒီကလေးရဲ့ လှုပ်ရှားမှုကို ကြည့်ရတာ ငွေအများကြီး ပါလာမှာ သေချာတယ်။ ဒီငွေရရင် လအတော်ကြာအောင် ဘာမှ လုပ်စရာ မလိုတော့ဘူး"

လီယိုပတ် လက်ဖက်ရည်ကို တစ်ငုံသောက်ပြီး မထူးခြားစွာ ပြောသည်။

"ဒီကလေးကို မကိုင်တွယ်ရင် ငါ ဘာလို့ လိုက်ပါလာမှာလဲ"

"စိတ်မပူပါနဲ့၊ သုံးမိုင်ဆိပ်ကမ်း ကျော်သွားရင် ငါတို့ လှုပ်ရှားမယ်"

"သုံးမိုင်ဆိပ်ကမ်းက ရေစီးသန်တယ်။ အဲ့ဒီကလေးက အသက်ရှူလမ်းကြောင်း ပွင့်ထားတဲ့ အဆင့်(၇) သိုင်းပညာရှင် ဖြစ်ရင်တောင် သုံးမိုင်ဆိပ်ကမ်းမှာ လှေမရှိရင် အသက်ရှင်ဖို့ လမ်းစ နည်းတယ်"

"ဒီလိုဆိုရင် ငါ မှားပြီး လွတ်သွားရင်တောင် ပြဿနာ ရှိမှာ မဟုတ်ဘူး"

...

လမင်းမှာ တောက်ပပြီး ကြယ်တာရာတို့မှာ နည်းပါးသည်။

လင်းရွှေမြို့ကနေ အရှေ့မြစ်မြို့ကို သွားရသည်မှာ ရေစီးအတိုင်း ဖြစ်သဖြင့် ကျောက်ဆောင် သို့မဟုတ် ရေမြုပ်နေသော ကျောက်တုံးများနှင့် မတိုက်မိအောင် ထိန်းရုံသာ ရှိသည်။

လှေပေါ်တွင် ဖျော်ဖြေရေး မရှိသဖြင့် လူတိုင်းမှာ အိပ်ငိုက်နေကြသည်။

လှေမှာ သုံးမိုင်ဆိပ်ကမ်းသို့ ရောက်သောအခါ၊

လီယိုပတ်မှာ ယုံကြည်ရသည့် လူငါးယောက်နှင့်အတူ လှေခန်းထဲက ထွက်လာသည်။

အိပ်ငိုက်နေသည့် လှေဦးစီးများမှာ လီယိုပတ် ထွက်လာသည်ကို မြင်လျှင် အမြန် ထရပ်လိုက်ကြသည်။

"သခင်လေး လီယိုပတ်"

"သခင်လေး လီယိုပတ်"

သာမန်ဆိုလျှင် ကုန်တင်သည့်အခါ လီယိုပတ်မှာ လှေခန်းထဲမှာပဲ အရက်သောက်နေကျ ဖြစ်သည်။ ဒီနေ့မှ ဘာလို့ ထွက်လာတာလဲ။

"သခင်လေး လီယိုပတ် ဆိုလိုတာက ဘာလဲ" ရှောင်ပီလီ မျက်လုံးကို မှေးကြည့်လိုက်သည်။

လက်ရှိ သိုင်းပညာနှင့်ဆိုလျှင် မီတာတစ်ရာအတွင်း မည်သည့်အသံကိုမဆို သူ ကြားနိုင်သည်။ လီယိုပတ်တို့ အဖွဲ့ တိုးတိုးလေး ပြောသည်ကို သူ အကုန် ကြားလိုက်ရသည်။

ရှောင်ပီလီကို ကြည့်ရင်း လီယိုပတ် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

"မြစ်ပေါ်မှာ စီးပွားရေး လုပ်ရတာ ပိုခက်လာပြီ၊ ဒါကြောင့် တခြား စီးပွားရေးလေး လုပ်ရတော့မယ်"

"မင်းရဲ့ ငွေတွေ၊ ငွေစက္ကူတွေ၊ တန်ဖိုးရှိတဲ့ပစ္စည်းတွေ အကုန်ထုတ်ပေး၊ ပြီးရင် ဒီနေရာကနေ ထွက်သွားခွင့် ပေးမယ်"

"ဒီနေရာကလား" ရှောင်ပီလီ ခေါင်းခါလိုက်သည်။

"ဒါက သုံးမိုင်ဆိပ်ကမ်းပဲ။ အဆင့်(၇) သိုင်းပညာရှင် ကျသွားရင်တောင် အသက်ရှင်ဖို့ လမ်းစ နည်းတယ်"

"ခုန်ချဖို့က ကောင်းတဲ့ ရွေးချယ်မှု မဟုတ်ဘူး"

လီယိုပတ် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

"ငါတို့ ပြောတာကို မင်း ကြားလိုက်တာလား"

သို့သော် ချက်ချင်းပင် မျက်ခုံးပွင့်သွားသည်။

"ထားပါတော့၊ ငါက လမ်းကြောင်း ပေးပြီးသားကို မင်း မယူချင်တာပဲ... အကုန်လုံး၊ တိုက်ခိုက်ကြ"

လီယိုပတ် စကားဆုံးသည်နှင့်၊

ယုံကြည်ရသည့် လူငါးယောက်မှာ မျက်နှာတွင် ရက်စက်သည့် အပြုံးများဖြင့် လက်နက်များကို ဆွဲထုတ်ကာ ရှောင်ပီလီကို အပြင်းအထန် ဝင်တိုက်ကြသည်။

"ငါ့ဆီက ငွေလိုချင်ရင် ကိုယ်တိုင် ဘာလို့ မလာတာလဲ... ဘာလို့ အသုံးမကျတဲ့လူတွေကို သေခိုင်းနေတာလဲ"

ရှောင်ပီလီ ခေါင်းခါလိုက်သည်။

"ဝူး"

အနီရောင် ဓားအလင်းတန်းတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

"အား..."

အော်သံငါးခု တစ်ပြိုင်နက် ထွက်ပေါ်လာပြီး ရုတ်တရက် တိတ်ဆိတ်သွားသည်။

"ဖျတ်"

ခေါင်းငါးလုံးမှာ လေထဲသို့ ပျံတက်သွားပြီး လှေခုံပေါ်သို့ လိမ့်ကျသွားသည်။ ခေါင်းပြတ် ကိုယ်များမှာ မြေပေါ်သို့ ပြိုလဲကျသွားသည်။

"သွေးများမှာ နေရာအနှံ့ ပန်းထွက်ကုန်သည်"

【ကျင့်ကြံမှုအမှတ် + ၁၀၀】

【ကျင့်ကြံမှုအမှတ် + ၅၀၀】

【ကျင့်ကြံမှုအမှတ် + ၅၀၀】

【...】

ခေါင်းငါးလုံး ပျံတက်သွားသည့်အချိန်တွင် လီယိုပတ်မှာ လှေခုံကို နင်း၍ လေထဲသို့ ခုန်တက်ကာ ရေထဲသို့ ခုန်ချလိုက်သည်။

"အား... ဒါ..."

အံ့ဩသည့် အသံတစ်ခု သူ့နားထဲသို့ ရောက်လာသည်။ သူ သတိမထားမိဘဲ ခေါင်းလှည့်ကြည့်လိုက်ရာ ခန္ဓာကိုယ်၏ တစ်ဝက်မှာ လှေခုံပေါ်တွင် ကျန်နေခဲ့သည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။ ထို့နောက် အောက်သို့ ကြည့်လိုက်ရာ ခန္ဓာကိုယ်မှာ တစ်ဝက်သာ ကျန်တော့သည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

"ဒုန်း"

ကိုယ်တစ်ဝက် ရေထဲသို့ ကျသွားသည့် အသံမှာ လှေပေါ်ရှိ လူအားလုံး၏ နားထဲသို့ ရောက်သွားသည်။

【ကျင့်ကြံမှုအမှတ် + ၁၀၀၀】

【မိုးရေထဲက မက်မွန်ပွင့်အပ်များ (အဆင့်-၅ လျှို့ဝှက်လက်နက်) + ၁】

"ဝိုး"

ရှောင်ပီလီ၏ မျက်နှာတွင် အပြုံးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ မိုးရေထဲက မက်မွန်ပွင့်အပ်များ ဆိုသည့် နာမည်ကို သူ၏ ယခင်ဘဝက အကြိမ်ပေါင်းများစွာ ကြားဖူးသည်။ လျှို့ဝှက်လက်နက်များတွင် အဆင့်အတော်မြင့်သည်။ ဒီလောကမှာ အဆင့်-၅ လျှို့ဝှက်လက်နက်ပဲ ဖြစ်နေတာလား။

မိုးရေထဲက မက်မွန်ပွင့်အပ်များက အဆင့်-၅ ကျွမ်းကျင်သူတွေကို သတ်နိုင်မလား မသိဘူး။

ပြီးတော့ ဒီစနစ်က ပစ္စည်းတွေကို ကျပန်း ချပေးတာလား။

အဆင့်-၆ ကျွမ်းကျင်သူကို သတ်တုန်းက ဘာမှ မရဘဲ အဆင့်-၇ အစောပိုင်း လီယိုပတ်ကို သတ်တော့မှ မိုးရေထဲက မက်မွန်ပွင့်အပ်များ ရတာလား။

"ဒုန်း" ဟု အသံမြည်လျက် လှေဦးစီးအချို့ တစ်ပြိုင်တည်း ဒူးထောက်လိုက်ကြသည်။

"သူရဲကောင်းကြီး၊ ကျွန်တော်တို့ကို အသက်ချမ်းသာပေးပါ"

"လီယိုပတ်က သခင်လေးကို မတရား လုပ်မယ်လို့ ကျွန်တော်တို့ မသိခဲ့ဘူး"

...

"လီယိုပတ်က လှေပေါ်ပါလာတဲ့သူတွေကို မလုပ်တာ တစ်နှစ် သို့မဟုတ် နှစ်နှစ်လောက် ရှိပြီ... ကျွန်တော်တို့ တကယ် မသိခဲ့တာပါ"

သူတို့မှာ ကြက်သွန်ဖြူ ထုသကဲ့သို့ ခေါင်းကို တရစပ် ဦးညွှတ်နေကြသည်။

သူတို့ တကယ် ကြောက်နေကြပြီ။

လီယိုပတ်မှာ အဆင့်-၇ ကျွမ်းကျင်သူ တစ်ယောက်၊ ဒါပေမဲ့ ခုနက သူရဲကောင်းကြီး ဘယ်လို ဓားထုတ်လိုက်မှန်းတောင် မသိလိုက်ရဘဲ လီယိုပတ်မှာ ခါးပိုင်းမှ ပြတ်ထွက်သွားသည်။

ဒီသူရဲကောင်းကြီးက မလှုပ်မယှက် ရပ်နေတာကို လီယိုပတ်မှာ ခါးပိုင်းမှ ပြတ်ထွက်သွားသည်။

"ထကြ"

"ငါ အရှေ့မြစ်မြို့ကို ရောက်ဖို့ မင်းတို့ လိုသေးတယ်"

ရှောင်ပီလီ မထူးခြားစွာ ပြောသည်။

ဒီလူတွေမှာ သာမန်လူတွေထက် ပိုသန်မာပြီး အခြေခံ သိုင်းပညာ အနည်းငယ်သာ တတ်မြောက်ထားသူများ ဖြစ်သည်။ သူတို့ကို အကုန် သတ်ပစ်လျှင်တောင် ကျင့်ကြံမှုအမှတ် နည်းနည်းသာ ရမည်။

သူတို့ကို အကုန် သတ်ပစ်လျှင် လှေကို ကိုယ်တိုင် မောင်းရမှာပေါ့။

သူ တကယ် မမောင်းတတ်ဘူးလေ။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် သူရဲကောင်းကြီး"

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ်..."

ထိုစကားကြားလျှင် လှေဦးစီးများ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

ရှောင်ပီလီ လှေခုံပေါ်ရှိ အလောင်းများကို ကြည့်ပြီး မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

"အလောင်းတွေကို မြစ်ထဲ ပစ်ချလိုက်ကြ"

လှေဦးစီးအချို့ အလောင်းများကို အမြန် ပစ်ချလိုက်ပြီး ရှောင်ပီလီ၏ နောက်ထပ် အမိန့်ကို စောင့်နေကြသည်။

ရှောင်ပီလီ မထူးခြားစွာ ပြောသည်။

"ရတယ်၊ စိတ်မပူကြနဲ့"

"ကိုယ့်အလုပ် ကိုယ်လုပ်ကြ။ အရှေ့မြစ်မြို့ကို ရောက်တာနဲ့ ငါ မင်းတို့ကို လွှတ်ပေးမယ်"

စကားပြောပြီးနောက် ရှောင်ပီလီ လှေခန်းထဲသို့ ဝင်သွားသည်။

"ရှပ်"

သူ့ဓားဖြင့် ကုန်ပစ္စည်းအိတ်ကို လှီးလိုက်ရာ အိတ်ထဲကနေ အဖြူရောင် ဆားသန့်များ စီးကျလာသည်။

ရှောင်ပီလီ ကျန်သည့် သစ်သားသေတ္တာများကို ဖွင့်ကြည့်ရာ သိပ်တန်ဖိုးမရှိသည့် ပစ္စည်းများသာ ဖြစ်သည်။

"တခြားအရာတွေကတော့ ဘေးထွက်ပစ္စည်းပါ။ ဒီ ဆားမှောင်ခိုတွေတင် အမြတ်ငွေ အနည်းငယ် ရနိုင်တယ်"

"ဒါပေမဲ့... အစိုးရ သို့မဟုတ် ကျန်းဝူဆောင် သိသွားရင်တော့ ခေါင်းပြတ်မယ့် ကိစ္စပဲ... သာမန် အဆင့်-၇ သိုင်းပညာရှင်က ဒီလောက် ဆားသန့်တွေကို ဘယ်လိုများ ရနိုင်မှာလဲ"

"ဒီနောက်ကွယ်မှာ နောက်ထပ်လူ ရှိနိုင်တယ်၊ အစိုးရထဲက လူတောင် ဖြစ်နိုင်တယ်"

ရှောင်ပီလီ ခေါင်းခါလိုက်သည်။

သူ့မှာ ငွေ မရှားတော့သလို ဆက်သွယ်မှုလည်း မရှိတော့ ဒီ ဆားမှောင်ခိုတွေနဲ့ ပတ်သက်ဖို့က ရှုပ်ထွေးနေသည်။

သူ့မှာ ပြဿနာတွေ အများကြီး ရှိနေပြီးသား။

"မိုးရေထဲက မက်မွန်ပွင့်အပ်များ ထုတ်ယူမယ်"

ရှောင်ပီလီ၏ လက်ထဲတွင် သေတ္တာကဲ့သို့ ကြေးဝါပစ္စည်းတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ ပုံမှန်အတိုင်း ဖြစ်သော်လည်း ထိပ်တွင် ရွေ့လျားနိုင်သည့် အစိတ်အပိုင်းတစ်ခု ပါရှိသည်။ ညင်သာစွာ တွန်းလိုက်လျှင် မိုးရေထဲက မက်မွန်ပွင့်အပ်များ လည်ပတ်လာမည်။

"ဒါက မိုးရေထဲက မက်မွန်ပွင့်အပ်များလား"

"သယ်ဆောင်ရ လွယ်တယ်၊ လက်ရှည်ထဲမှာ ဝှက်ထားလို့ ရတယ်၊ ဘယ်သူမှ မတွေ့နိုင်ဘူး"

"တကယ်ကိုပဲ သတ်ဖြတ်လုယူဖို့နဲ့ ခရီးသွားဖို့ မရှိမဖြစ် ပစ္စည်းပဲ"

【အရှင်သခင်: ရှောင်ပီလီ။】

【သိုင်းပညာ အဆင့်: အဆင့်(၆) အစောပိုင်းအဆင့်။】

【သိုင်းပညာ: ကိုယ်ခန္ဓာ အသွင်ပြောင်း ကျင့်စဉ်(၂၆/၁၀၀)၊ လေမုန်တိုင်းဓားသိုင်းပညာ (အထွတ်အထိပ်)၊ ကိုယ်ရံတော်ဆယ့်သုံးပါး၏ ကိုယ်ခန္ဓာကြံ့ခိုင်မှု လေ့ကျင့်ခန်း (အထွတ်အထိပ်)၊ သံအင်္ကျီပညာ (အထွတ်အထိပ်)၊ တိမ်တိုက်တက်လှေကားပညာ (အထွတ်အထိပ်) ... ကျားငါးကောင် တံခါးဖြတ်ဓားသိုင်း(၅၁/၁၀၀)၊ ဝဇီရလက်ချောင်းပညာ(၁၀/၁၀၀)၊ တိုက်ကွက်များကို အသေးစိတ် အကဲခတ်နိုင်ခြင်း၊ ကြေးရောင်အရေပြား၊ ပေါ့ပါးမှု သိုင်းပညာ။】

【ကျင့်ကြံမှုအမှတ်: ၄၁၅၀】

"နောက်ထပ် ကျင့်ကြံမှုအမှတ် လေးထောင်"

"အကုန်သုံးပြီး ကျားငါးကောင် တံခါးဖြတ်ဓားသိုင်းကို မြှင့်တင်မယ်"