အခန်း ၃၁

အခန်း(၃၁) ကျားငါးကောင် တံခါးဖြတ်ဓားသိုင်း အထွတ်အထိပ်

【ကျားငါးကောင် တံခါးဖြတ်ဓားသိုင်း (၉၂/၁၀၀)】

"ဘုန်း"

ကျားငါးကောင် တံခါးဖြတ်ဓားသိုင်းအတွက် ကျင့်ကြံမှုအတွေ့အကြုံ အမြောက်အမြားသည် ရှောင်ပီလီ၏ စိတ်ထဲသို့ စီးဝင်လာပြီး ကျားငါးကောင် တံခါးဖြတ်ဓားသိုင်းကို နှစ်အတော်ကြာ ကြိုးစားလေ့ကျင့်ထားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။

ခဏအကြာတွင် ရှောင်ပီလီ မျက်လုံးဖွင့်လိုက်သည်။

"အထွတ်အထိပ်အဆင့် ရောက်ဖို့ ကျင့်ကြံမှုအမှတ် ၈၀၀ ပဲ လိုတော့တယ်။ ကျားငါးကောင် တံခါးဖြတ်ဓားသိုင်းက အထွတ်အထိပ် ရောက်ရင် ထူးခြားတာ တစ်ခုခုများ ရလာမလား"

သူ လှေခန်းထဲကနေ ထွက်လာသည်။

လှေခုံပေါ်ရှိ လှေဦးစီးများမှာ ရှောင်ပီလီကို မြင်လျှင် ကြောက်ရွံ့သည့် အရိပ်အယောင်များ ပြသကြသည်။

ရှောင်ပီလီ သူတို့ကို ဒုက္ခမပေးပါ၊ သူ မေးလိုက်သည်။

"အရှေ့မြစ်မြို့ နယ်နိမိတ်ထဲကို ရောက်ဖို့ ဘယ်လောက် လိုသေးလဲ"

လှေဦးစီးတစ်ယောက် အမြန် ပြန်ဖြေသည်။

"အများဆုံး တစ်နာရီလောက်ဆိုရင် အရှေ့မြစ်မြို့ နယ်နိမိတ်ထဲ ရောက်ပါပြီ"

ရှောင်ပီလီ ခေါင်းညိတ်သည်။

လှေငယ်သည် ချောမွေ့စွာ ရွက်လွှင့်နေပြီး သုံးမိုင်ဆိပ်ကမ်းမှ ထွက်လာချိန်တွင် ရေစီးမှာ အနည်းငယ် တည်ငြိမ်သွားသည်။

အရာအားလုံး ချောမွေ့နေပြီး လှေငယ်သည် အရှေ့မြစ်မြို့ နယ်နိမိတ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်တော့မည့်အချိန်တွင်၊

"ဝူး၊ ဝူး"

နောက်ဘက်မှ ခရာသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဟစ်အော်သံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

"ရှေ့မှာ လှေတစ်စင်း ရှိတယ်"

"ညဉ့်နက်သန်းခေါင်အချိန်မှာ ခိုးကြောင်ခိုးဝှက်နဲ့ သွားနေတာ၊ ပြဿနာ ရှိနေမှာပဲ"

"သူတို့ဆီ ချဉ်းကပ်ကြ"

မီးရောင်များ ပါရှိသည့် လှေငယ်ခြောက်စင်းမှာ လေးထဲက ပစ်လွှတ်လိုက်သည့် မြှားများကဲ့သို့ မြစ်ရေပြင်ကို ဖြတ်ကျော်ကာ ရှောင်ပီလီ၏ လှေဆီသို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ကပ်လာသည်။

"ဘယ်လို လုပ်ကြမလဲ"

"စန်းကျန်းမဟာမိတ်အဖွဲ့ရဲ့ လှေတွေနဲ့ တူတယ်"

"လီယိုပတ်က သေသွားပြီ... သူက စန်းကျန်းမဟာမိတ်အဖွဲ့က ကျွမ်းကျင်သူတွေကို သိတာကိုး..."

လှေခုံပေါ်ရှိ လှေဦးစီးများအားလုံး မျက်နှာပျက်သွားကြသည်။

စန်းကျန်းမဟာမိတ်အဖွဲ့မှာ လင်းရွှေမြို့၏ အစိုးရတပ်ဖွဲ့များနှင့် ဆက်ဆံရေး ကောင်းမွန်ပြီး လင်းရွှေမြို့၏ ဆားမှောင်ခို လုပ်ငန်းကို စန်းကျန်းမဟာမိတ်အဖွဲ့ကသာ တစ်ဦးတည်း လက်ဝါးကြီးအုပ် ကိုင်တွယ်ထားသည်။ အကယ်၍ သူတို့သာ အဖမ်းခံရလျှင် သေချာပေါက် သေရလိမ့်မည်။

သူတို့မှာ ရေကူးကောင်းသော်လည်း ဤလှေများတွင် ကျွမ်းကျင်သူများ ပါရှိပြီး လှေများမှာလည်း အလွန်မြန်သည်။ သူတို့ ဘယ်လောက်ပဲ ရေကူးကောင်းပါစေ၊ လွတ်မြောက်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

ရှောင်ပီလီ ထိုလှေဦးစီးများကို လျစ်လျူရှုလိုက်ပြီး လရောင်အောက်တွင် အဝေးကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

ထိုလှေငယ်ခြောက်စင်း၏ နောက်ကွယ်တွင် ကြီးမားသည့် လှေကြီးတစ်စင်းလည်း ရှိနေသည်။

လှေကြီး၏ အရှိန်မှာ လှေငယ်များလောက် မမြန်သော်လည်း သူတို့စီးသည့် လှေထက် ပိုမြန်နေသည်။ အခုတော့ လှေနှစ်စင်းမှာ မီတာ လေးငါးရာလောက်သာ ကွာတော့ပြီး ခဏအကြာတွင် အမီခံရတော့မည် ဖြစ်သည်။

...

လျှိုကျွင်း သူ့လက်ထဲရှိ 'ခြေရာခံပိုးကောင်' ကို ကြည့်လိုက်သည်။ ဤလှေဆီသို့ ချဉ်းကပ်လာပြီးနောက် 'ခြေရာခံပိုးကောင်' မှာ ထူးထူးခြားခြား လှုပ်ရှားနေပြီး သူ တစ်လလုံး ရှာဖွေနေသည့် ရှောင်ပီလီမှာ ရှေ့ကလှေပေါ်တွင် ရှိနေကြောင်း သေချာနေသည်။

"ကပ်လိုက်ကြ"

လျှိုကျွင်း လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။

"ဒီနေ့တော့ သူ့ကို လွတ်မပေးရဘူး"

လျှိုကျွင်း၏ နောက်ကွယ်တွင် ရပ်နေသည့် တိန်းကိုင်ရှန်း တိုးတက်စွာ ပြောသည်။

"သခင်လေး၊ ဒီကိစ္စကို ကျွန်တော့်ဆီ လွှဲထားလိုက်ပါ"

"သခင်လေး ရောက်လာတဲ့အချိန်ဆိုရင် ကျွန်တော်က အဲ့ဒီ ရှောင်ပီလီကို ဖမ်းမိပြီး သခင်လေး အဆုံးအဖြတ်ကို စောင့်နေလောက်ပြီ"

လျှိုကျွင်း ခေါင်းညိတ်သည်။

"ဒါဆိုရင်လည်း တိန်းကိုင်ရှန်းကိုပဲ အားကိုးရမှာပေါ့"

ထိုစကားကြားလျှင် တိန်းကိုင်ရှန်း လှေခုံကို ပြင်းပြင်းနင်းလိုက်ပြီး ရေပြင်ပေါ်သို့ ဆင်းသက်လိုက်သည်။ သူသည် ရေပြင်ပေါ်တွင် လမ်းလျှောက်နေသည့် ပုစဉ်းရင်ကွဲသကဲ့သို့ ရေပြင်ကို ဖြတ်ကျော်လာပြီး ခဏအကြာတွင် ရှေ့ကလှေဆီသို့ ရောက်သွားတော့သည်။

"ဘယ်လောက်တောင် အံ့ဩဖို့ကောင်းတဲ့ ပေါ့ပါးမှု သိုင်းပညာလဲ" ကျိုးချန် စိတ်ရင်းဖြင့် ချီးကျူးလိုက်သည်။

သူသည် အဆင့်(၆) အထွတ်အထိပ်တွင် ရှိနေသော်လည်း ပေါ့ပါးမှု သိုင်းပညာတွင် တိန်းကိုင်ရှန်း၏ ပညာရပ်မှာ သူထက် အများကြီး သာလွန်သည်။ တိန်းကိုင်ရှန်း၏ သိုင်းပညာမှာ သူလောက် မကောင်းလျှင်တောင် တိန်းကိုင်ရှန်းကို သတ်ဖို့က လွယ်ကူမှာ မဟုတ်ပေ။

လျှိုကျွင်း ပြုံးသည်။

"တိန်းကိုင်ရှန်း ကျွန်တော့် လျှိုမိသားစုရဲ့ သခင်လေး မဖြစ်ခင်က သိုင်းလောကမှာ အချိန်အတန်ကြာ နေခဲ့ဖူးတယ်။ သူ့ရဲ့ ပေါ့ပါးမှု သိုင်းပညာသာ မကောင်းရင် သူ ဒီအချိန်အထိ အသက်ရှင်မှာ မဟုတ်ဘူး"

"ရှောင်ပီလီတစ်ယောက်တည်းဆိုရင် တိန်းကိုင်ရှန်းတစ်ယောက်နဲ့ပဲ လုံလောက်ပါတယ်"

...

လှေခုံပေါ်တွင်၊

ရှောင်ပီလီလည်း လေးထဲက ပစ်လွှတ်လိုက်သည့် မြှားတစ်စင်းကဲ့သို့ သူတို့ဆီ ပြေးလာသည့် လူကို မြင်လိုက်သည်။ သူသည် လှေခုံပေါ်တွင် ကြက်သေသေနေသည့် လှေဦးစီးများကို အေးဆေးစွာ ပြောလိုက်သည်။

"ဒီနေရာက ရေစီး ငြိမ်နေတယ်။ အခု ခုန်ချလိုက်ရင် အသက်ရှင်ဖို့ လမ်းစ နည်းနည်းတော့ ရှိသေးတယ်"

ထိုစကားကြားလျှင် လှေဦးစီးများ အိပ်မက်ထဲက နိုးလာသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားကြသည်။

"ဒုန်း"

"ဒုန်း"

တွန့်ဆုတ်ခြင်း မရှိဘဲ လှေဦးစီးများအားလုံး လှေပေါ်ကနေ ခုန်ချသွားကြသည်။

ဤအချိန်တွင်၊

လှေငယ်ပေါ်ရှိ စန်းကျန်းမဟာမိတ်အဖွဲ့မှ တပည့်များမှာ လှေငယ်ဘေးသို့ ရောက်နေကြပြီ။ လှေဦးတွင် ရပ်နေသည့် လူတစ်ယောက်ကို မြင်လျှင် ဦးဆောင်သူ စန်းကျန်းမဟာမိတ်အဖွဲ့မှ ခေါင်းဆောင်က ဟစ်အော်သည်။

"ထွက်ပြေးသွားတဲ့လူတွေကို ဖမ်းဖို့ လှေနှစ်စင်း လွှတ်လိုက်"

"ကျန်တဲ့လူတွေက ငါ့နောက်လိုက်ခဲ့၊ ဒီလူကို အရင် ဖမ်းမယ်"

စကားပြောပြီးနောက် လူတစ်ဒါဇင်ကျော် ခုန်တက်ကာ လှေခုံပေါ်သို့ ဆင်းသက်လိုက်သည်။

"ကလေး၊ ပထမဆုံး ဂုဏ်ပြုဆုက ငါ့အပိုင်ပဲ..."

စန်းကျန်းမဟာမိတ်အဖွဲ့ ခေါင်းဆောင်၏ မျက်လုံးများတွင် ဝမ်းမြောက်မှု ရှိနေသည်။ သူ့ဓားရှည်ကို ထုတ်ပြီး ရှောင်ပီလီ၏ လက်မောင်းကို ခုတ်လိုက်သည်။

ထိုသူရဲကောင်း လျှိုက ဒီလှေပေါ်က လူကို ဘာကြောင့် ရှာနေမှန်း သူ မသိသော်လည်း လူတိုင်းကို ဖမ်းမိလိုက်လျှင် ဆုလာဘ်များမှာ လျော့နည်းသွားမည် မဟုတ်ပေ။

သူနှင့်အတူ လိုက်ပါလာသည့် စန်းကျန်းမဟာမိတ်အဖွဲ့မှ အခြား ကျွမ်းကျင်သူများလည်း တစ်ပြိုင်နက်တည်း ရှောင်ပီလီကို တိုက်ခိုက်ကြသည်။

"ဘာမှ မသိဘဲနဲ့ အရင်ဆုံး သေဖို့ လာတာလား" ရှောင်ပီလီ လှောင်ပြုံး ပြုံးလိုက်သည်။

သိုင်းလောကတွင် ကိုယ့်အစွမ်းအစကိုယ် မသိတာက အကြောက်ရဆုံး အရာပဲ။

"ခလောက်"

အနီရောင် လက်စွပ်ဓား ထွက်ပေါ်လာသည်။

ရှောင်ပီလီ စစ်မှန်သော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကိုတောင် မသုံးဘဲ ဓားအလင်းတန်းဖြင့် ခုတ်လိုက်သည်။

စန်းကျန်းမဟာမိတ်အဖွဲ့ ခေါင်းဆောင်မှာ လွင့်စင်သွားပြီး အသံမထွက်ဘဲ မြေပေါ်သို့ ပြိုလဲသွားသည်။

【ကျင့်ကြံမှုအမှတ် + ၅၀၀】

ဤအချိန်တွင်၊

ခေါင်းဆောင်နှင့်အတူ လိုက်လာသည့် စန်းကျန်းမဟာမိတ်အဖွဲ့မှ အခြားတပည့်များမှာ နောက်ဆုတ်စရာ လမ်းမရှိတော့ပေ။

"ရှူး၊ ရှူး၊ ရှူး"

ခဏအကြာတွင် ရှောင်ပီလီမှာ ကိုယ်ခန္ဓာ၏ စွမ်းအားကိုသာ အသုံးပြု၍ ဓားချက်ပေါင်း တစ်ဒါဇင်ကျော် ခုတ်လိုက်သည်။ ဓားအလင်းတန်း ရောက်သည့်နေရာတိုင်းတွင် လူတိုင်းမှာ ဓားဒဏ်ရာ ရသွားကြပြီး လွင့်စင်သွားကာ ဘယ်တော့မှ မလှုပ်ရှားနိုင်တော့ပေ။

【ကျင့်ကြံမှုအမှတ် + ၁၀】

【ကျင့်ကြံမှုအမှတ် + ၁၀】

【ကျင့်ကြံမှုအမှတ် + ၁၀၀】

【ကျင့်ကြံမှုအမှတ် + ၅၀၀】

【…】

ခဏအကြာတွင် ရှောင်ပီလီ၏ စနစ်မျက်နှာပြင်တွင် ကျင့်ကြံမှုအမှတ် တစ်ထောင်ကျော် ပြန်ပေါ်လာသည်။

ရေပြင်ပေါ်တွင် လမ်းလျှောက်နေသည့် လူကို မြင်လျှင် ရှောင်ပီလီ တွန့်ဆုတ်မနေဘဲ တိတ်တဆိတ် တွေးလိုက်သည်။ "ကျင့်ကြံမှုအမှတ် ၈၀၀ သုံးပြီး ကျားငါးကောင် တံခါးဖြတ်ဓားသိုင်းကို မြှင့်တင်မယ်"

【ကျားငါးကောင် တံခါးဖြတ်ဓားသိုင်း (အထွတ်အထိပ်)】

ခဏအကြာတွင် ကျားငါးကောင် တံခါးဖြတ်ဓားသိုင်း၏ ကျွမ်းကျင်မှုမှာ အထွတ်အထိပ် ရောက်သွားပြီး ကျားငါးကောင် တံခါးဖြတ်ဓားသိုင်းဆိုင်ရာ အသိပညာ အမြောက်အမြား စိတ်ထဲသို့ စီးဝင်လာသည်။

ဤအချိန်တွင်၊

တိန်းကိုင်ရှန်း လှေငယ်ပေါ်တွင် တည်ငြိမ်စွာ ဆင်းသက်လိုက်သည်။ အလောင်းများ ပြည့်နှက်နေသည့် လှေခုံကို ကြည့်ပြီး တိန်းကိုင်ရှန်း၏ အမူအရာ ပြောင်းလဲခြင်း မရှိသော်လည်း ရှောင်ပီလီကို ကြည့်သည့် မျက်လုံးများတွင် အံ့ဩမှု အရိပ်အယောင် ရှိနေသည်။

"ကလေး၊ မင်း မပြေးဘူးလား"

ရှောင်ပီလီ ခေါင်းခါသည်။

"ပြေးစရာ မလိုဘူး"

သူသည် အဆင့်(၆) ရောက်နေပြီ ဖြစ်ပြီး လက်ရှည်ထဲတွင် မိုးရေထဲက မက်မွန်ပွင့်အပ်များ ရှိနေသဖြင့် လာမည့်လူမှာ အဆင့်(၅) ဖြစ်လျှင်တောင် မိုးရေထဲက မက်မွန်ပွင့်အပ်များဖြင့် ပြန်လည် တိုက်ခိုက်နိုင်သေးသည်။

ထို့အပြင် စန်းကျန်းမဟာမိတ်အဖွဲ့က အဆင့်(၆)နှင့် ယှဉ်ပြိုင်နိုင်သည့် အဆင့်(၇) အထွတ်အထိပ် ကျွမ်းကျင်သူကို ကိုင်တွယ်ရန် အဆင့်(၅) ကျွမ်းကျင်သူကို ပို့မှာ မဟုတ်လောက်ပါဘူး။

"ကောင်းတယ်၊ ကောင်းတယ်၊ ကောင်းတယ်" တိန်းကိုင်ရှန်း ရှောင်ပီလီကို ကြည့်ပြီး ပြုံးသည်။

"မင်း သတ္တိရှိသားပဲ၊ မန်ပြည်နယ်က သိုင်းလောကသားတွေထက် ပိုသတ္တိကောင်းတယ်"

"ရှောင်ပီလီ ဘယ်မှာလဲ"

"သူ့ကို အပ်လိုက်ရင် သခင်လေးကို မင်း အသက်ချမ်းသာပေးဖို့ ငါ တောင်းဆိုပေးမယ်"

ရှောင်ပီလီ၏ အမူအရာ ထူးဆန်းလာပြီး မေးလိုက်သည်။

"ခင်ဗျားက ရှောင်ပီလီအတွက် လာတာလား"

တိန်းကိုင်ရှန်း ခေါင်းညိတ်သည်။

"ဟုတ်တယ်။ အဲ့ဒီကလေးက ပုန်းတာ တော်တယ်၊ ဒါပေမဲ့ ငါ့လျှိုမိသားစုကို ထိမိတဲ့အတွက် သူ ကမ္ဘာ့အဆုံးထိ ပုန်းနေရင်တောင် သေရမယ်"

ရုတ်တရက် တိန်းကိုင်ရှန်း၏ မျက်နှာတွင် သံသယဖြစ်သည့် အရိပ်အယောင် ပေါ်လာသည်။ သူ ရှောင်ပီလီကို သေချာ ကြည့်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"ငါ မင်းကို ဘယ်နေရာမှာများ မြင်ဖူးသလဲ... မဟုတ်ဘူး... မင်းက ရှန်လန်လား"

"ချန်ဟဲဂိုဏ်းက မင်းကို မကိုင်တွယ်နိုင်တာ အံ့ဩစရာပဲ။ မန်ပြည်နယ် သိုင်းလောကက အဆင့်(၆) သိုင်းပညာရှင်တွေကတော့ ဒီလောက်ပဲလား။ တကယ်ကြည့်မကောင်းဘူး။ အဆင့်(၇)ကိုတောင် မနိုင်ကြဘူး"

"ထားပါတော့၊ ထားလိုက်ပါတော့"

"ငါ့ သခင်လေးကို အကြိမ်ကြိမ် မျက်နှာပျက်အောင် လုပ်ရဲတဲ့ မင်းက ငါနဲ့တွေ့တော့ ကံဆိုးတာပဲပေါ့"

စကားဆုံးသည်နှင့်၊

"ရှူး"

တိန်းကိုင်ရှန်း၏ လက်ရှည်ထဲကနေ လျှို့ဝှက်လက်နက်နှစ်ခု ပစ်လွှတ်လိုက်ပြီး ရှောင်ပီလီ၏ မျက်နှာကို တိုက်ရိုက် ဦးတည်သွားကာ ရှေ့သို့ ခုန်တက်ပြီး ရှောင်ပီလီ၏ ရင်ဘတ်ကို လက်ညှိုးဖြင့် ထိုးလိုက်သည်။

သူသည် ထိုသို့ ပြောသော်လည်း သိုင်းလောကတွင် နှစ်ပေါင်းများစွာ နေခဲ့ပြီး ဖြစ်သဖြင့် ယုန်တစ်ကောင်ကို တိုက်ခိုက်လျှင်တောင် ခြင်္သေ့က အစွမ်းကုန် တိုက်ခိုက်ရမည် ဆိုသည့် နိယာမကို ကောင်းကောင်း နားလည်သည်။

ပြိုင်ဘက်ကို အထင်သေးမိလို့ အသက်ဆုံးရှုံးရသည့် ကျွမ်းကျင်သူ ဘယ်လောက်တောင် များလိုက်မလဲ။

ရှေ့ကလူမှာ အဆင့်(၇) အထွတ်အထိပ်သာ ဖြစ်နေပါစေ၊ သူ ဘယ်အခွင့်အရေးမှ ပေးမည် မဟုတ်ပေ။

ရှောင်ပီလီ သူ၏ ဘယ်ဘက်လက်ရှည်ကို ညင်သာစွာ ဝှေ့လိုက်ပြီး စစ်မှန်သော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များဖြင့် လက်ရှည်ကို ဖုံးအုပ်ကာ လျှို့ဝှက်လက်နက် နှစ်ခုကို တံမြက်စည်းဖြင့် လှဲသကဲ့သို့ ဖယ်ရှားလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူ၏ ညာလက်ကို လက်သီးဆုပ်လိုက်ပြီး လက်မကို ဆန့်တန်း၍ တိန်းကိုင်ရှန်း၏ လက်ညှိုးကို သူ၏ လက်ညှိုးဖြင့် တုံ့ပြန်လိုက်သည်။

"ဘုန်း"

သူတို့နှစ်ယောက်လုံး၏ ကိုယ်ခန္ဓာ တုန်ခါသွားပြီး လှေခုံတွင် တွင်းနက်ကြီး နှစ်ခု ဖြစ်ပေါ်သွားသည်အထိ ပြင်းပြင်းနင်းလိုက်ကြသည်။

ထို့နောက် နှစ်ယောက်စလုံး တစ်ပြိုင်နက်တည်း လက်ညှိုးထိုးကြပြီး ထပ်မံ ထိမိကြသည်။

"ဘုန်း"

ဒီတစ်ခေါက်တွင်၊

"မင်းရဲ့ ဓားသိုင်းက အံ့ဩဖို့ကောင်းတယ်လို့ အရင်က ကြားဖူးတယ်၊ ဒါပေမဲ့ မင်းမှာ ခန္ဓာကိုယ်ကြံ့ခိုင်မှု ပညာရပ် ပါလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားဘူး"

"ပြီးတော့ ဒီ လက်ချောင်းပညာက..."

တိန်းကိုင်ရှန်း သုံးလှမ်း နောက်ဆုတ်လိုက်ပြီး လက်ချောင်းများ တုန်ခါလျက် အံ့ဩတကြီး ဖြစ်နေသည်။

တိန်းကိုင်ရှန်း စကားပြောလိုက်သည့်အချိန်တွင် ရှောင်ပီလီ တိုးတိတ်စွာ သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး ကိုယ်ခန္ဓာအတွင်း စစ်မှန်သော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ စီးဆင်းလာကာ လက်ညှိုးတစ်ချောင်း ထိုးလိုက်သည်။

[ဝဇီရလက်ချောင်းပညာ]

ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည့် လက်ချောင်းစွမ်းအားသည် လေကို ထိုးဖောက်သွားပြီး သံကို ဖောက်ထွင်းကာ ကျောက်တုံးကို ကွဲအက်စေသည့် အစွမ်းဖြင့် တိန်းကိုင်ရှန်းဆီသို့ ဦးတည်သွားသည်။

"စစ်မှန်သော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို အပြင်ထုတ်တာ၊ မင်းက တကယ်ပဲ အဆင့်(၆)လား"

"ခွေးကောင်"

တိန်းကိုင်ရှန်း၏ မျက်နှာမှာ အလွန် တည်ကြည်သွားသည်။ သူ၏ စစ်မှန်သော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို အစွမ်းကုန် စုစည်းပြီး လက်ညှိုးတစ်ချောင်း ထိုးလိုက်သည်။

ပြင်းထန်သည့် လက်ချောင်းစွမ်းအား နှစ်ခု လေထဲတွင် ထိမိသွားသည်။

စွမ်းအင်များ လေးဘက်လေးတန် ပျံ့နှံ့သွားပြီး လှေခုံတွင် အပေါက်သေးသေးလေး တစ်ဒါဇင်ကျော် ဖြစ်ပေါ်သွားသည်။

တိန်းကိုင်ရှန်း တွန့်ဆုတ်မနေဘဲ လှေခုံကို ပြင်းပြင်းနင်းကာ ခုန်တက်ပြီး လှေငယ်၏ အခြားတစ်ဖက်ဆီသို့ ထွက်ပြေးသွားသည်။

ဒီ ရှန်လန်မှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည့် ခန္ဓာကိုယ်ကြံ့ခိုင်မှု ပညာရပ် ရှိသည်။ အစွမ်းကုန် တိုက်ခိုက်လျှင်တောင် သူ ရှန်လန်ကို မနိုင်နိုင်ပေ။ အခုတော့ ပိုင်ယွင်အိမ်တော်မှ ကျွမ်းကျင်သူများ ရောက်လာသည်အထိပဲ စောင့်နိုင်တော့မည်။

သူတို့နှစ်ယောက် ပူးပေါင်းမှသာ ရှန်လန်ကို ဖမ်းနိုင်မည်။

အခုသာ သူ ဒဏ်ရာရသွားပြီး နောက်ပိုင်းတွင် ကျိုးချန်နှင့် အတူ မတိုက်ခိုက်နိုင်လျှင် ကျိုးချန်တစ်ယောက်တည်းဆို ရှန်လန်ကို လွတ်သွားစေနိုင်သည်။