အခန်း ၃၂

အခန်း(၃၂)ရှန်လန်ဆိုတာ ရှောင်ပီလီလား

"ဘယ်ကို ထွက်သွားမလို့လဲ"

တိန်းကိုင်ရှန်း လှေဦးဆီသို့ ပျံသန်းသွားရန် မကြံစည်ရသေးမီမှာပင် ကျယ်လောင်သည့် ဟစ်အော်သံနှင့်အတူ လေကို ခွင်းသွားသည့် အသံကို ကြားလိုက်ရသည်။

သူ ခေါင်းလှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

အနီရောင် လက်စွပ်ဓားအလင်းတန်းမှာ သူ့ဆီသို့ ဖြတ်ခုတ်လာပြီး ရှန်လန်၏ ပုံရိပ်မှာလည်း ဓားအလင်းတန်းနောက်မှ ကပ်ပါလာသည်။ သူ၏ အရှိန်မှာ တိန်းကိုင်ရှန်းထက် မနှေးပေ။

သူ ဘယ်လောက်ပဲ မြန်မြန် ဓားအလင်းတန်းလောက်တော့ မြန်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

"မင်း အလွန်အကျွံ လုပ်နေပြီ"

တိန်းကိုင်ရှန်း ဒေါသတကြီး ဟစ်အော်လိုက်ပြီး ရုတ်တရက် လှည့်ကာ လက်ချောင်းများကို အကြိမ်ကြိမ် ခါယမ်းလိုက်သည်။

လက်ချောင်းစွမ်းအားများ ပစ်လွှတ်လိုက်ပြီး ဓားကို တားဆီးရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။

"ခလောက်"

"ဘုန်း ဘုန်း ဘုန်း"

ဓားအလင်းတန်းမှာ ကွဲအက်သွားသော်လည်း တိန်းကိုင်ရှန်း၏ လက်မောင်းတွင် အရိုးထိအောင် နက်သည့် တစ်လက်မအရွယ် ဓားဒဏ်ရာကို စူးရှသည့် ဓားအလင်းတန်းက ဖောက်ဝင်သွားသည်။

ယင်းအချိန်တွင်၊

ရှောင်ပီလီ အခွင့်ကောင်းကို အသုံးချကာ အနီရောင် လက်စွပ်ဓားဖြင့် တိန်းကိုင်ရှန်းဆီသို့ တိုက်ရိုက် ခုတ်ပိုင်းလိုက်သည်။

"ကျားငါးကောင် တံခါးဖြတ်ဓားသိုင်း၏ အထွတ်အထိပ် အတိုက်အခိုက်"

ကျားငါးကောင် တံခါးဖြတ်ဓားသိုင်း၏ အစွမ်းအထက်ဆုံး တိုက်ကွက်မှာ ရှောင်ပီလီ၏ လက်ထဲမှ ထွက်ပေါ်လာသည်။

တိန်းကိုင်ရှန်း၏ မျက်နှာမှာ အကြီးအကျယ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

သူ လက်မောင်းများကို အမြန်ပြန်ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး လက်ဝါးနှစ်ဖက်ကို ပူးကာ အားပြင်းပြင်းဖြင့် ရိုက်ထုတ်လိုက်သည်။

"တောင်ကြီးကိုခွဲသည့် ဝိညာဉ်လက်ဝါးချက်"

၎င်းမှာ လျှိုမိသားစု၏ ထူးခြားသည့် ပညာရပ် ဖြစ်သည်။ လျှိုမိသားစုတွင် ငါးနှစ်တာ အမှုထမ်းပြီးမှသာ ဤလက်ဝါးချက်ကို သင်ယူခွင့် ရခဲ့သည်။

ပြီးခဲ့သည့် ခုနစ်နှစ်တာကာလအတွင်း ဤလက်ဝါးချက်ကို ကြိုးစားလေ့ကျင့်ခဲ့သဖြင့် ကျွမ်းကျင်မှုမှာ အတော်ပင် နက်နဲနေပြီဖြစ်သည်။

"ဗြုန်း"

လေထုမှာ တုန်ခါသွားပြီး ပေါက်ကွဲသံတစ်ချက် ထွက်ပေါ်လာသည်။

စစ်မှန်သော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ဖြင့် ဖုံးလွှမ်းထားသည့် လက်ဝါးတစ်စုံမှာ အနီရောင် လက်စွပ်ဓားဆီသို့ ရိုက်ခတ်သွားသည်။

သို့သော်လည်း အနီရောင် လက်စွပ်ဓားနှင့် လက်ဝါးနှစ်ခု ထိတွေ့မိသည့်အခိုက် ရှောင်ပီလီ၏ လက်မောင်းများမှာ ထူးဆန်းစွာဖြင့် ပိုမိုကြီးထွားလာသည်။

ဓားချက်၏ အရှိန်နှင့် အားမှာ ငါးဆယ်ရာခိုင်နှုန်း ပိုမိုမြင့်တက်သွားသည်။

"ဖျတ်"

သွေးများ လွင့်စင်ကုန်သည်။

"အား..."

တိန်းကိုင်ရှန်း၏ ပါးစပ်မှ အလွန်အမင်း နာကျင်သည့် အော်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူ၏ လက်ဝါးမှာ တစ်ဝက်သာ ကျန်ရှိတော့ပြီး အရိုးဖြူများပင် ပေါ်ထွက်လာသည်။

"မင်းရဲတင်းလိုက်တာ"

"ရပ်လိုက်"

ကျယ်လောင်သည့် ဟစ်အော်သံနှစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

သို့သော်လည်း အနီရောင် လက်စွပ်ဓားမှာ မည်သို့မျှ တွန့်ဆုတ်ခြင်းမရှိဘဲ တိုက်ရိုက် ခုတ်ပိုင်းလိုက်သည်။

တိန်းကိုင်ရှန်း၏ ခေါင်းမှာ ကောင်းကင်သို့ လွင့်စင်သွားပြီး ခေါင်းမရှိတော့သည့် အလောင်းမှာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြိုလဲကျသွားသည်။

【ကျင့်ကြံမှုအမှတ် + 2000】

ဓားကို ပြန်သွင်းလိုက်ပြီးနောက် ရှောင်ပီလီ မလှမ်းမကမ်းတွင်ရှိသည့် လှေကြီးကို ကြည့်ကာ ခပ်အေးအေး ပြောလိုက်သည်။

"မင်းတို့ ဘာပြောလိုက်တယ်"

"ငါ သေချာ မကြားလိုက်ရဘူး"

ယင်းအချိန်တွင် ရှောင်ပီလီ လှေပေါ်ရှိလူများ၏ မျက်နှာကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်လိုက်ရသည်။ အသက်နှစ်ဆယ်ကျော်အရွယ် သခင်လေးတစ်ဦးနှင့် ထိတ်လန့်နေသည့် သိုင်းပညာရှင်အုပ်စုတစ်စုဖြစ်သည်။

သူ့ကို တွေဝေသည့် မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်နေသည့် အသက်ငါးဆယ်နီးပါးအရွယ် လူတစ်ယောက်လည်း ရှိသည်။

"ရှန်လန်" လျှိုကျွင်း ရှောင်ပီလီကို ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ မျက်လုံးများတွင် ဒေါသအမျက်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

"ရှောင်ပီလီ ဘယ်မှာလဲ"

ထိုစဉ်က လင်းဟိုင်ကို ရှောင်မိသားစုဆီသို့ မလိုက်ခဲ့မိသဖြင့် ရှောင်ပီလီ လွတ်မြောက်သွားခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ ယခုအခါ လူတစ်ဦးကိုမျှ အနိုင်မရသည့်အပြင် လျှိုမိသားစုမှာ အဆင့်(၆) ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦးနှင့် 'ခြေရာခံပိုးကောင်' ကိုပါ ဆုံးရှုံးလိုက်ရသည်။

ရှောင်ပီလီကို သုတ်သင်နိုင်လျှင်တောင်မှ လျှိုမိသားစုဆီ ပြန်ရောက်သည့်အခါ အဆူခံရဦးမည်ဖြစ်သည်။

"ခွေးကောင်"

"မင်း တကယ်ကို သေသင့်တယ်"

ကျိုးချန် ရှောင်ပီလီကို ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ရှောင်ပီလီ စီးနင်းထားသည့် လှေငယ်ကို ကြည့်ကာ သံသယဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"ရှန်လန်ကလွဲရင် လှေပေါ်မှာ တခြား အသက်ရှင်တဲ့လူ မရှိတော့ဘူး"

"သခင်လေးလျှို ရှောင်ပီလီ လှေပေါ်မှာပဲ ရှိနေတာ သေချာရဲ့လား"

လျှိုကျွင်း ခြေရာခံပိုးကောင်ကို ထုတ်ယူလိုက်ပြီး အေးစက်စက် ပြောလိုက်သည်။

"တတိယမြောက် သခင်လေး ကြည့်နိုင်ပါတယ်။ ခြေရာခံပိုးကောင်က အရမ်းကို တက်ကြွနေတာကို ကြည့်ရင် ရှောင်ပီလီ ငါတို့ဆီကနေ ဆယ်မီတာအတွင်းမှာပဲ ရှိနေတာပါ။ ဒီလှေကလွဲရင် သူ ဘယ်မှာ ပုန်းနေနိုင်မှာလဲ"

ကျိုးချန် ခေါင်းခါလိုက်ပြီးနောက် ရုတ်တရက် ရှောင်ပီလီကို မော့ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"ဒဏ္ဍာရီအရ ရှောင်ပီလီက အဆင့်(၈)ပဲ ရှိသေးတယ်လို့ ဆိုတယ်။ အဆင့်(၈)သာ ဒီလိုလှေငယ်လေးမှာ ပုန်းနေရင် ငါ့မျက်လုံးကို လွတ်အောင် မပုန်းနိုင်ဘူး"

"အရှေ့မြစ်မြို့မှာ ကျော်ကြားတဲ့ သူရဲကောင်း ရှန်လန်က လင်းရွှေမြို့မှာ အဖေကိုသတ် ၊ မိန်းမကို လိမ်လည်သည့် နာမည်ဆိုးနှင့် ကျော်ကြားသည့် ရှောင်ပီလီ ဖြစ်နေလိမ့်မယ်လို့ ဘယ်သူက ထင်မှာလဲ"

"ဘာလဲ"

လှေကြီးပေါ်ရှိ လူအားလုံး မယုံကြည်နိုင် ဖြစ်သွားကြသည်။

လောလောလတ်လတ် တိန်းကိုင်ရှန်းကို သတ်လိုက်သည့် သူရဲကောင်း ရှန်လန်နှင့် အဖေကိုသတ် ၊ မိန်းမကို လိမ်လည်သည့် လူဆိုးကြီးကို သူတို့ မည်သို့မျှ မဆက်စပ်နိုင်ကြပေ။

"ထိုမျှသော အစွမ်းအစဖြင့် သူ ဘာကြောင့်..."

"မင်းက ရှောင်ပီလီလား" လျှိုကျွင်းလည်း မယုံကြည်နိုင် ဖြစ်နေသည်။ အဆင့်(၈)မှ လူတစ်ယောက်သည် တိန်းကိုင်ရှန်းကိုပင် သတ်နိုင်သည့် ကျွမ်းကျင်သူ ဖြစ်သွားသည်ဆိုသည်မှာ မည်သို့ ဖြစ်နိုင်မည်နည်း။

"အဖေကိုသတ် ၊ မိန်းမကို လိမ်လည်တယ် ဟုတ်လား"

ရှောင်ပီလီ မျက်နှာဖုံးကို ချွတ်လိုက်ပြီး လှောင်ပြုံး ပြုံးလိုက်သည်။

"ဒီအကြောင်းသာ ပျံ့နှံ့သွားရင် လူတွေက ယုံမလား"

ရှောင်ပီလီ လျှိုကျွင်းဘက်သို့ အကြည့်ပြန်လှည့်လိုက်ပြီး အေးစက်စက် ပြောလိုက်သည်။

"တကယ်တော့ ငါ နည်းနည်းတော့ တွေဝေနေတယ်။ လင်းချင်းယွမ်ကပဲ စေ့စပ်ကြောင်းလမ်းမှုကို ဖျက်သိမ်းချင်ရင် စာတစ်စောင်လောက် ပို့လိုက်ရုံပါပဲ"

"ရှောင်မိသားစုက 'မဖြစ်နိုင်ဘူး' လို့ ပြောရဲပါ့မလား"

လျှိုကျွင်း ဘာမျှ မရှင်းပြဘဲ ရှောင်ပီလီ၏ နုပျိုသည့် မျက်နှာကိုသာ ကြည့်နေမိသည်။ သူသည် စန်းယွမ်ဓားဂိုဏ်းမှ တပည့်ရင်း လင်းချင်းယွမ်နှင့် အရွယ်တူ ဖြစ်ကြောင်း သူ သတိရလိုက်သည်။ လင်းချင်းယွမ်၏ ပါရမီမှာ ကျောချင်းယွင်ထက်ပင် သာလွန်သည်။

ထိုညီမငယ် လင်းမှာ လက်ရှိတွင် အဆင့်(၆)သာ ရှိသေးသည်။

ရှောင်ပီလီ၏ အဖေမှာ သူတို့ကြောင့် သေဆုံးရသည်ဟု တွေးမိသဖြင့် လျှိုကျွင်း၏ နှလုံးသားထဲတွင် စိုးရိမ်စိတ်များ ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

ဤသို့သော နက်ရှိုင်းသည့် အငြိုးအတေးမှာ ပြေလည်နိုင်စရာ အကြောင်းမရှိပေ။

ဤကလေးသာ မသေလျှင် နောက်ပိုင်းတွင် ကြီးမားသည့် ပြဿနာ ဖြစ်လာမည်မှာ အသေအချာပင်။

လျှိုမိသားစုတစ်ခုလုံးကိုပင် အန္တရာယ် ဖြစ်စေနိုင်သည်။

ထိုသို့ တွေးမိပြီးနောက် လျှိုကျွင်း ကျိုးချန်ကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"တတိယမြောက် သခင်လေး ဒီတစ်ခါတော့ ဒီကလေးကို ဖမ်းဆီးပေးဖို့ အကူအညီ လိုအပ်ပါလိမ့်မယ်"

"ဒီကလေးသာ သေဆုံးသွားရင် ကျွန်တော်တို့ လျှိုမိသားစုက 'အပေါက်ဖွင့်ဆေးလုံး' တစ်လုံး ပေးပါ့မယ်"

"အပေါက်ဖွင့်ဆေးလုံး"

ကျိုးချန်၏ နှလုံးသား တုန်လှုပ်သွားသည်။

သူ၏ ရန် နှင့် တု စွမ်းအင်လမ်းကြောင်းများမှာ ပွင့်နေသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်ပြီး သိုင်းပညာမှာလည်း အဆင့်(၆) အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်နေသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သည်။ သို့သော် အဆင့်(၆)မှ အဆင့်(၅)သို့ တက်လှမ်းရန် စွမ်းအင်လမ်းကြောင်း ရှစ်ခုကို ဖွင့်လှစ်ရမည် ဖြစ်သည်။

တစ်ခုချင်းစီကို စစ်မှန်သော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ဖြင့် လှုံ့ဆော်ပြီး ဖွင့်လှစ်ရမည် ဖြစ်သော်လည်း သူ ကြိုးစားခဲ့သည်မှာ နှစ်ပေါင်းများစွာ ရှိပြီ ဖြစ်သော်လည်း တစ်ခုမျှ မဖွင့်လှစ်နိုင်သေးပေ။

အပေါက်ဖွင့်ဆေးလုံးမှာ နာမည်အတိုင်းပင် စွမ်းအင်လမ်းကြောင်းများကို ဖွင့်လှစ်ပေးနိုင်သည့် ဆေးလုံး ဖြစ်သည်။

အပေါက်ဖွင့်ဆေးလုံးတစ်လုံးမှာ ရွှေဒင်္ဂါးထောင်ပေါင်းများစွာနှင့် ညီမျှသည်။

အရေးကြီးဆုံးမှာ အပေါက်ဖွင့်ဆေးလုံးကို ဖော်စပ်ရန် ဆေးပစ္စည်းများမှာ အလွန်ရှားပါးပြီး အတွေ့အကြုံရှိသည့် ဆေးဆရာကြီးမှသာ ဖော်စပ်နိုင်သည်။ ဈေးကွက်တွင် အပေါက်ဖွင့်ဆေးလုံး အနည်းငယ်သာ ရှိပြီး တန်ဖိုးဖြတ်၍ မရနိုင်ပေ။

"အချိန်ဆွဲမနေနဲ့"

လှေငယ်ပေါ်ရှိ ရှောင်ပီလီ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး လှေကို ပြင်းပြင်းနင်းကာ ကျိုးချန်နှင့် အခြားလူများ ရှိရာ လှေကြီးဆီသို့ တိုက်ရိုက် ပြေးဝင်သွားသည်။

လျှိုကျွင်း ပြောပြရန် မဆန္ဒရှိသဖြင့် လျှိုကျွင်းကို ဖမ်းဆီးပြီးမှသာ စစ်ဆေးတော့မည်။

သူလိုက်လံဖမ်းဆီးခံရသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သည်။ ဤအရာ၏ နောက်ကွယ်တွင် မည်သူရှိသည်၊ လင်းမိသားစု ဟုတ်မဟုတ်ကို သိချင်လှပြီ။

"ဗြုန်း"

ရှောင်ပီလီ လှေကြီးပေါ်သို့ ခုန်တက်လိုက်ရာ လှေကြီးတစ်ခုလုံး တုန်ခါသွားသည်။

သိုင်းပညာ အားနည်းသည့် စန်းကျန်းမဟာမိတ်အဖွဲ့မှ တပည့်အချို့မှာ ယိမ်းယိုင်ကုန်ကြသည်။

ရှောင်ပီလီ လျှိုကျွင်းဆီသို့ မြင်းတစ်ကောင်ကဲ့သို့ အရှိန်ဖြင့် ပြေးဝင်သွားသည်။

လျှိုကျွင်း၏ အမိန့်ကို မစောင့်တော့ဘဲ တိန်းကိုင်ရှန်းနှင့်အတူ လိုက်ပါလာသည့် လျှိုမိသားစုမှ အဆင့်(၇) ကျွမ်းကျင်သူ လေးယောက်မှာ တစ်ပြိုင်နက်တည်း တိုက်ခိုက်လိုက်ကြသည်။

"ခလောက်"

"ခလောက်"

ဓားနှစ်လက်နှင့် ဓားမနှစ်လက်မှာ ရှောင်ပီလီကို သတ်ရန် တစ်ပြိုင်နက်တည်း ရိုက်ခတ်လိုက်သည်။

သူတို့သည် ရှောင်ပီလီကို မနိုင်နိုင်ဟု မတွေးခဲ့ဘဲ သခင်လေးဆီသို့ ပြေးဝင်လာသည့် ရှောင်ပီလီ၏ အရှိန်ကိုသာ လျှော့ချရန် ကြိုးစားလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

"မင်းတို့ ကိုယ့်အစွမ်းအစကိုယ် မသိကြဘူး"

လေးယောက်လုံး၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် ရှောင်ပီလီ ဓားထုတ်ရန်ပင် မလိုဘဲ လက်ချောင်းငါးချောင်းကို ဖြန့်ကာ ဓားနှစ်လက်နှင့် ဓားမနှစ်လက်ကို တိုက်ရိုက် ဖမ်းဆုပ်လိုက်သည်။

လေးယောက်လုံး၏ မျက်နှာတွင် ဝမ်းသာမှုများ ပေါ်လာသည်။

ရှောင်ပီလီမှာ အဆင့်(၆) ဖြစ်သော်လည်း ဤသို့ပြုလုပ်ခြင်းမှာ... အလွန် အန္တရာယ်များလွန်းသည်။

"ဘုန်း"

ရှောင်ပီလီ၏ လက်ကြီးမှာ နွားလျှာကဲ့သို့ ဓားများနှင့် ဓားမများကို ဖမ်းဆုပ်လိုက်သည်။

လေးယောက်လုံးမှာ သူတို့၏ ဓားများနှင့် ဓားမများကို ထိမိသည့်အချိန်တွင် ရှောင်ပီလီ၏ လက်ဝါးများကို ဖြတ်တောက်ရန် ကြိုးစားလိုက်ကြသည်။ တိန်းကိုင်ရှန်းကို သတ်လိုက်သည်ကို မြင်ခဲ့ရသော်လည်း သူတို့မှာ ကိုယ့်အစွမ်းအစကိုယ် အထင်ကြီးလွန်းနေကြသည်။

"ဘုန်း"

သူတို့မှာ ကြီးမားသည့် စွမ်းအားကိုသာ ခံစားလိုက်ရပြီး လက်ထဲရှိ ဓားများနှင့် ဓားမများမှာ အပိုင်းပိုင်း ကွဲအက်သွားသည်။ လက်နှင့် ထိမိသည့် ဓားရိုးများကြောင့် လက်ခုံများမှာလည်း အသားစများ လန်သွားကြသည်။

နာကျင်မှုများမှာ သူတို့ဆီသို့ ရောက်ရှိလာသည်။

သို့သော်လည်း မအော်လိုက်ရမီမှာပင် ကွဲအက်နေသည့် ဓားအပိုင်းအစများမှာ ပျံသန်းသွားကြသည်။ နောက်ပြန်ဆုတ်ရန်ပင် အချိန်မရလိုက်မီမှာပင် သူတို့၏ ကိုယ်ခန္ဓာမှာ ဓားအပိုင်းအစများဖြင့် ဖောက်ဝင်သွားသည်။

အပိုင်းအစများမှာ အရပ်မျက်နှာ အသီးသီးသို့ ပျံသန်းသွားကြသည်။

"ဖျတ်"

"ဖျတ်"

"အား..."

"ငါ့ကို ကယ်ကြ"

"..."

ရှောင်ပီလီနှင့် အနီးဆုံးရှိ လေးယောက်အပြင် လှေကြီးပေါ်ရှိ အခြားသူများမှာလည်း ထိခိုက်ကုန်ပြီး ခဏတာမျှ အော်ဟစ်သံများဖြင့် ဆူညံသွားသည်။

【ကျင့်ကြံမှုအမှတ် + 1000】

【ကျင့်ကြံမှုအမှတ် + 1000】

【မိုးရေထဲက မက်မွန်ပွင့်အပ်များ + 1】

【ကျင့်ကြံမှုအမှတ် + 100】

【ကျင့်ကြံမှုအမှတ် + 10】

【...】

"လုံလောက်ပြီ"

ကျိုးချန် ဟစ်အော်လိုက်ပြီး လက်ဝါးချက်တစ်ချက် ရိုက်ထုတ်လိုက်သည်။

"ဘုန်း"

သူနှင့် လျှိုကျွင်းဆီသို့ ဦးတည်လာသည့် လျှို့ဝှက်လက်နက်များမှာ ရိုက်ခတ် ဖယ်ရှားခံလိုက်ရသည်။

ကျိုးချန် မြေပြင်ပေါ်တွင် သေဆုံးနေသည့် ပိုင်ယွင်အိမ်တော်မှ တပည့်များကို ကြည့်ကာ မျက်လုံးများ အေးစက်သွားသည်။

"ရှောင်ပီလီ မင်းရဲ့နောက်ကွယ်မှာ ဘယ်သူရှိတယ်ဆိုတာ ငါ ဂရုမစိုက်ဘူး"

"ဒါပေမဲ့ မင်း ငါ့ပိုင်ယွင်အိမ်တော်မှ တပည့်တွေကို သတ်လိုက်ပြီ"

"ဒီတစ်ခါတော့ မင်း အလွန်အကျွံ လုပ်နေပြီ"

"ဟားဟားဟား"

ရှောင်ပီလီ အကြိမ်ကြိမ် လှောင်ပြုံး ပြုံးလိုက်သည်။

"မင်းတို့က ဂိုဇီတောင်ကြားမှ လူနှစ်ယောက်ကို အသုံးပြုပြီး ငါ့ကို အရင် တိုက်ခိုက်ခိုင်းခဲ့တာပဲ၊ အခုတော့ ငါ့ရှေ့မှာ သရုပ်ဆောင်နေတာလား"

"မင်းတို့ ရှင်းပြချက် မလိုချင်ဘူးလား"

"အခုတော့ ငါက မင်းတို့ကိုပါ သေစေချင်နေတာပဲ"