အခန်း ၃၅

အခန်း(၃၅) အတိတ်ဟောင်းကို ပြန်လည်လည်ပတ်ခြင်း

【ရွှေခေါင်းလောင်းအကာအကွယ် (၅၀/၁၀၀)】

ဘုန်း။

ရွှေခေါင်းလောင်းအကာအကွယ်ကို လေ့ကျင့်ထားသည့် အတွေ့အကြုံ အမြောက်အမြားသည် ရှောင်ပီလီ၏ ဦးနှောက်ထဲသို့ စီးဝင်လာသည်။ သူကိုယ်တိုင် ရွှေခေါင်းလောင်းအကာအကွယ်ကို ဆယ်စုနှစ်များစွာ ကျင့်ကြံခဲ့ရသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။

ခဏအကြာတွင် ရှောင်ပီလီ မျက်လုံးကို ဖွင့်လိုက်သည်။

ဖျတ်။

ရွှေခေါင်းလောင်းအကာအကွယ်ကို လည်ပတ်လိုက်သည့်အခါ ရွှေရောင်အလင်းတန်းဖြင့် တောက်ပနေသော စစ်မှန်သော ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ခေါင်းလောင်းတစ်ခုသည် ရှောင်ပီလီ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို လွှမ်းခြုံထားလိုက်သည်။

"ကျွမ်းကျင်မှု အဆင့်(၅၀) ရှိတဲ့ ရွှေခေါင်းလောင်းအကာအကွယ်က ကျိုးချန်လိုမျိုး အဆင့်(၆) အထွတ်အထိပ် ကျွမ်းကျင်သူတစ်ယောက်ရဲ့ လက်ဝါးချက်ကို ခုခံဖို့ လုံလောက်ပါတယ်။ ပြီးတော့ ရွှေခေါင်းလောင်းအကာအကွယ်၊ သံအင်္ကျီပညာနဲ့ ကိုယ်ရံတော်ဆယ့်သုံးပါး၏ ကိုယ်ခန္ဓာကြံ့ခိုင်မှု လေ့ကျင့်ခန်းတွေနဲ့ မတူဘဲ သူက ငါ့ရဲ့ စစ်မှန်သော ဝိညာဉ်စွမ်းအင် အားကောင်းလာတာနဲ့အမျှ ကာကွယ်မှုစွမ်းအားကလည်း တိုးတက်လာမှာပဲ"

ရွှေခေါင်းလောင်းအကာအကွယ်သည် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

"မိုးရေထဲက မက်မွန်ပွင့်အပ်များ လျှို့ဝှက်လက်နက်ပညာကတော့ ကျွမ်းကျင်မှု အဆင့်(၅၀) ဒါမှမဟုတ် (၆၀) လောက်ထိ ရောက်ရင် လုံလောက်ပါပြီ"

"ငါ့ရဲ့ ခွန်အားက ဒီလောက်တောင် ကြီးမားနေမှတော့ လျှို့ဝှက်လက်နက်တွေကို ဘာလို့ လိုအပ်ဦးမှာလဲ"

ထိုသို့ တွေးလိုက်ရင်း ရှောင်ပီလီ လမ်းကြောင်းတစ်ခုကို ရွေးချယ်ကာ လျင်မြန်စွာ ထွက်ခွာသွားသည်။

အရုဏ်တက်ချိန်တွင်၊

လှေငယ်တစ်စင်းသည် မြစ်ပြင်ပေါ်သို့ တိတ်ဆိတ်စွာ ရောက်ရှိလာသည်။

ဆယ့်နှစ်ခံတပ်ကွင်းဆက်နှင့် စန်းကျန်းမဟာမိတ်အဖွဲ့တို့သည် မကြာသေးမီက ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခိုက်နေကြသော်လည်း သူတို့၏ ပစ်မှတ်များမှာ ယွမ်မြစ်ပေါ်တွင် ကုန်ပစ္စည်းတင်ဆောင်လာသော ကုန်သည်လှေများသာ ဖြစ်သည်။ လှေငယ်များကိုမူ မည်သည့်ကန့်သတ်ချက်မှ ထားရှိခြင်း မရှိပေ။

အဘိုးကြီးလျှိုသည် ယွမ်မြစ်ပေါ်တွင် တစ်သက်လုံး ငါးဖမ်းလာသူဖြစ်သည်။ နေ့စဉ်နေ့တိုင်း အရုဏ်မတက်မီ ထွက်ခွာလေ့ရှိပြီး အလင်းရောင် ရလာသည့်အခါ သူဖမ်းမိသော ငါးလတ်ဆတ်များကို ဆိပ်ကမ်းသို့ သယ်သွား၍ ရောင်းချသည်။

အဆင့်မြင့် အရာရှိများနှင့် လူကြီးလူကောင်းများသည် ငါးလတ်ဆတ်များကို စားသုံးရန် နှစ်သက်ကြသည်။ ငါးသေသွားသည်နှင့် ဈေးနှုန်းမှာ သိသိသာသာ ကျဆင်းသွားတတ်သည်။

"ဒီနေရာပဲ"

လှေပေါ်တွင် ရပ်လျက် အဘိုးကြီးလျှိုသည် ငါးဖမ်းပိုက်ကို ကျွမ်းကျင်စွာ ထုတ်လိုက်ပြီး မြစ်ထဲသို့ ပစ်ချလိုက်သည်။

ပထမဆုံး ပိုက်မှာ ငါးသေးသေးလေး သုံးလေးကောင်သာ ပါလာသည်။

သို့သော် အဘိုးကြီးလျှို ဂရုမစိုက်ပါ။ သူလို ဝါရင့် ငါးဖမ်းသမားတောင် နေ့တိုင်း ကံကောင်းလိမ့်မည်ဟု အာမခံနိုင်သည်မဟုတ်ပေ။

ထို့အပြင် ဒါက ပထမဆုံးအကြိမ် ပိုက်ပစ်ခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

နောက်ထပ် ပိုက်တစ်ခု ထပ်ပစ်လိုက်သည်။

ဆွဲလိုက်သည့်အခါ အတော်လေး လေးလံနေသည်။ ဆွဲတင်ရန်ပင် အနည်းငယ် အားစိုက်ရသည်။

အဘိုးကြီးလျှို၏ မျက်နှာတွင် ဝမ်းသာမှုများ ပေါ်လာသော်လည်း ငါးဖမ်းပိုက်ကို ဆွဲတင်လိုက်သည့်အခါ ပိုက်ကိုပင် လွှတ်ချလုနီးပါး ဖြစ်သွားသည်။

ငါးဖမ်းပိုက်ထဲတွင် အံ့ဩဖွယ်ကောင်းစွာပင် အလောင်းတစ်လောင်း ပါလာသည်။

ဤနေရာမှာ မြစ်ကွေ့တစ်ခု ဖြစ်သည်။ ပုံမှန်အားဖြင့် ငါးဖမ်းသည့်အခါ မြစ်ရေစီးကြောင်းနှင့်အတူ ပါလာသော အရာများကို တစ်ခါတစ်ရံ ဆွဲမိတတ်သော်လည်း ဆယ်စုနှစ်များစွာ ငါးဖမ်းလာသည့်ထဲတွင် အလောင်းကို ပထမဆုံးအကြိမ် ဆွဲမိခြင်းဖြစ်သည်။

အဘိုးကြီးလျှို၏ နှလုံးသားမှာ ဒိတ်ဒိတ်ခုန်သွားသည်။ သူ မော့ကြည့်လိုက်သည့်အခါ မလှမ်းမကမ်းတွင် လှေပျဉ်စများစွာနှင့် အလောင်းအချို့ ရေပေါ်တွင် ပေါ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

အဘိုးကြီးလျှို နောက်ထပ် မနှောင့်နှေးရဲတော့ပါ။ ငါးဖမ်းပိုက်ကို လှေပေါ်တင်လိုက်ပြီး ဈေးဘက်သို့ အမြန်လှော်သွားသည်။

---

နာရီဝက်ခန့်အကြာတွင်၊

ဆယ့်နှစ်ခံတပ်ကွင်းဆက်၏ လှေတစ်စင်းသည် ထိုမြစ်ကွေ့ဆီသို့ ဦးတည်သွားသည်။

လှေပေါ်တွင် အစိမ်းရောင် ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားသော အလတ်စား အရွယ်ရှိသူတစ်ယောက် ရပ်နေသည်။ သူ၏ လက်နှစ်ဖက်ကို နောက်ပစ်ထားသည်။ သူ၏ မျက်နှာမှာ အနည်းငယ် ဖြူဖျော့နေပြီး ညာဘက်ပါးပြင်တွင် အမာရွတ် အတိမ်အနက်တစ်ခု ရှိသည်။

သူ၏ ရုပ်ရည်မှာ ချောမောခြင်း မရှိသော်လည်း ထူးခြားသော ဆွဲဆောင်မှု တစ်ခု ရှိသည်။ သိုင်းလောက၏ အတွေ့အကြုံများနှင့် အချိန်ကာလက ပေးအပ်ထားသည့် ထိုကိုယ်ရည်ကိုယ်သွေးသည် သူတစ်ပါးကို ကြောက်ရွံ့လေးစားစေသည်။

ဤသူမှာ ဆယ့်နှစ်ခံတပ်ကွင်းဆက်၏ တတိယမြောက် အကြီးအကဲ ချွီပူးဖန် ဖြစ်သည်။

အဘိုးကြီးလျှိုသည် ချွီပူးဖန်ဘေးတွင် ရပ်နေပြီး အနီးနားရှိ မြစ်ကွေ့ကို လက်ညှိုးထိုးပြကာ ဂရုတစိုက် ပြောလိုက်သည်။

"အကြီးအကဲ၊ ဒီနေရာပါ"

သူသည် နှစ်ပေါင်းများစွာ ငါးဖမ်းလာသူ ဖြစ်သည်။ သူငါးရောင်းသည့် ဆိပ်ကမ်းသည် ဆယ့်နှစ်ခံတပ်ကွင်းဆက်ပိုင် ဖြစ်သည့်အတွက် ချွီပူးဖန်ကို သိထားပြီး ဖြစ်သည်။

အလောင်းတစ်လောင်းကို ပြန်ယူလာမိရုံဖြင့် အကြီးအကဲ ချွီပူးဖန် ကိုယ်တိုင် လာလိမ့်မည်ဟု သူ မထင်ထားခဲ့ပါ။ ငွေနှစ်ဆယ်တုံးပင် ပေးအပ်ခဲ့သည်။

သူ ငါးဖမ်း၍ တစ်နှစ်လုံးမှ ငွေတစ်ဆယ်တုံးကျော်သာ ရှာနိုင်သည်။

ချွီပူးဖန် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

နောက်တွင် ရပ်နေသော ဆယ့်နှစ်ခံတပ်ကွင်းဆက်မှ ကျွမ်းကျင်သူ ချန်ယွမ်က ကျယ်လောင်စွာ အော်လိုက်သည်။

"မြန်မြန်လုပ်"

ခဏအကြာတွင် မြစ်ကွေ့သို့ ရောက်ရှိလာသည်။

စောစောက စကားပြောလိုက်သည့် ချန်ယွမ်သည် လှေပျဉ်စပေါ်သို့ ပေါ့ပါးစွာ ခုန်တက်လိုက်ပြီး ရေပြင်ပေါ်သို့ ဆင်းသက်လိုက်သည်။ ဆက်တိုက်ဆိုသလို ခုန်လိုက်သည့်အခါ ရေပေါ်ပေါ်နေသော လှေပျဉ်စပေါ် ရောက်သွားပြီး လှေပျဉ်စမှာ ရှေ့သို့ အရှိန်ဖြင့် ရောက်သွားသည်။

ချန်ယွမ် လှေပျဉ်စပေါ်တွင် ငြိမ်သက်စွာ ရပ်နေသည်။ အလောင်းများ အနီးသို့ ရောက်သည့်အခါ လက်ကို ရေထဲသို့ ထိုးထည့်လိုက်ပြီး မြစ်ကွေ့ထဲတွင် ပေါ်နေသော အလောင်းနှစ်လောင်းကို ဆွဲတင်လိုက်သည်။ ထို့နောက် လှေပျဉ်စပေါ်ကို ပြန်ခုန်တက်လိုက်ပြီး အနည်းငယ် ခုန်လိုက်သည့်အခါ လှေကြီးပေါ်သို့ ပြန်ရောက်သွားသည်။

အလောင်းများကို အဘိုးကြီးလျှို ကယ်တင်ထားသော အလောင်းနှင့်အတူ စုစည်းလိုက်သည့်အခါ ချန်ယွမ်၏ အမူအရာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားပြီး တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။

"သူတို့ သေဆုံးတာ နှစ်နာရီ မပြည့်သေးဘူး။ ဒီနှစ်ယောက်ကို ငါအရင်က မမြင်ဖူးဘူး။ ဒါပေမဲ့ ဒီအလောင်းက ပိုင်ယွင်အိမ်တော်က ဖြစ်ရမယ်"

"ဒီနေရာက အခြေအနေကို ကြည့်ရင် သူတို့ကို အထက်ပိုင်းကနေ ရေစီးနဲ့ မျှောချလာတာပဲ။ ဒီသုံးလောင်းထက် ပိုများဦးမယ်လို့ ထင်တယ်"

"ငါတို့ရဲ့ ညီအစ်ကိုတွေ မနေ့က မြစ်ပေါ်မှာ ပြဿနာတက်တယ်ဆိုတဲ့ သတင်းလည်း မကြားရသေးဘူး"

"ဒီပိုင်ယွင်အိမ်တော်က လူတွေ မြစ်ပေါ်မှာ ဘာလုပ်နေတာလဲ"

ပြီးခဲ့သည့် နှစ်များအတွင်း ဆယ့်နှစ်ခံတပ်ကွင်းဆက်သည် အရှေ့မြစ်မြို့ရှိ မြစ်ပေါ်က စီးပွားရေးလုပ်ငန်းများကို ထိန်းချုပ်ထားခဲ့သည်။ ပိုင်ယွင်အိမ်တော်က ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ရန် ရည်ရွယ်ထားတာများလား။

ချွီပူးဖန် အေးစက်စွာ ပြောသည်။

"ငါးဖမ်းသမားတွေကို သွားစုပြီး ယွမ်မြစ်တစ်လျှောက်မှာ လိုက်ရှာခိုင်းလိုက်ပါ။ အလောင်းတစ်လောင်း ရရင် ငွေနှစ်တုံး ဆုပေးမယ်"

ချန်ယွမ် ခေါင်းညိတ်သည်။

"ဟုတ်ကဲ့"

အဘိုးကြီးလျှို အမြန် ပြောလိုက်သည်။

"အကြီးအကဲ၊ ဒီအဘိုးကြီးလည်း ကူပေးပါ့မယ်။ ယွမ်မြစ်ပေါ်မှာ ကျွန်တော်ထက် ပိုက်ကောင်းကောင်း ပစ်နိုင်တဲ့သူ နည်းပါတယ်"

ငွေနှစ်တုံးဆိုတာများ။

ငါးဖမ်းရုံဖြင့် တစ်လအတွင်း ငွေနှစ်တုံး မရှာနိုင်ပါ။

အခု အကြီးအကဲ ချွီပူးဖန် ပေးလိုက်သည့် ငွေနှစ်ဆယ်တုံးနှင့် သူစုထားသည့် ငွေများ ပေါင်းလိုက်လျှင် သူ၏ သားသုံးယောက်မြောက်အတွက် မိန်းမယူပေးနိုင်ပြီ။

"သွား"

---

နာရီဝက်အကြာတွင်၊

ယွမ်မြစ်ကမ်းနားတွင် ယာယီဆောက်လုပ်ထားသည့် ကောက်ရိုးတဲထဲ၌ အလောင်းနှစ်ဆယ်ကျော်ကို စနစ်တကျ စီထားသည်။

"ကျိုးချန်ပဲ" ချန်ယွမ်သည် ပြန်ဆက်ထားသော ကျိုးချန်၏ ခေါင်းနှင့် ခန္ဓာကိုယ်ကို ကြည့်လိုက်ပြီး အမူအရာမှာ လေးနက်နေသည်။

"ဘယ်သူကများ ကျိုးချန်ကို တစ်ချက်တည်းနဲ့ ခေါင်းဖြတ်နိုင်မှာလဲ"

"ပြီးတော့ စန်းကျန်းမဟာမိတ်အဖွဲ့က အလောင်းတွေလည်း ပါနေတယ်။ ပိုင်ယွင်အိမ်တော်က စန်းကျန်းမဟာမိတ်အဖွဲ့နဲ့ တကယ်ပဲ မဟာမိတ်ဖွဲ့လိုက်တာများလား"

သူသည် ချွီပူးဖန်၏ ယုံကြည်ရသူ ဖြစ်ပြီး အဆင့်(၆) နှောင်းပိုင်းအဆင့် ရှိသော်လည်း ကျိုးချန်နှင့် ယှဉ်လျှင် အများကြီး လိုသေးကြောင်း သူ ဝန်ခံသည်။

ကျိုးချန်၏ သိုင်းပညာမှာ အရှေ့မြစ်မြို့ရှိ အဆင့်(၆) ကျွမ်းကျင်သူအားလုံးထဲတွင် ထိပ်ဆုံးငါးယောက်ထဲ၌ ပါဝင်သည်။

ဒါပေမဲ့ အခုတော့ အလောင်း ဖြစ်သွားခဲ့ပြီ။

သို့သော် ဤအလောင်းများထဲတွင် စန်းကျန်းမဟာမိတ်အဖွဲ့၏ အဝတ်အစားများကို ဝတ်ဆင်ထားသူများလည်း ရှိနေသည်။ ပိုင်ယွင်အိမ်တော်က စန်းကျန်းမဟာမိတ်အဖွဲ့နှင့် အမှန်တကယ် မဟာမိတ်ဖွဲ့လိုက်လျှင် ဆယ့်နှစ်ခံတပ်ကွင်းဆက်မှာ အနည်းငယ် အခြေအနေဆိုးသွားနိုင်သည်။

"ခေါင်းဖြတ်ခံရတာ တစ်ချက်တည်းနဲ့ မဟုတ်ဘူး"

ချွီပူးဖန် လက်ကို မြှောက်လိုက်ပြီး ကျိုးချန်၏ ကော်လာကို ဆွဲချလိုက်ကာ ပြောသည်။

"သူ့ခန္ဓာကိုယ်မှာ တခြား ဒဏ်ရာနှစ်ခု ရှိသေးတယ်။ ဒါပေမဲ့ သေစေလောက်တဲ့ ဒဏ်ရာတွေတော့ မဟုတ်ဘူး"

"သူ တစ်ယောက်ယောက်နဲ့ တိုက်ခိုက်နေရင်း လျှို့ဝှက်လက်နက်နဲ့ ချုံခိုတိုက်ခိုက်ခံရပြီး အဆိပ်သင့်သွားတယ်။ ပြီးမှ တစ်ချက်တည်းနဲ့ ခေါင်းဖြတ်ခံလိုက်ရတာပဲ"

"ပိုင်ယွင်အိမ်တော်ကို သွားအကြောင်းကြားပြီး သူတို့ကိုယ်တိုင် စုံစမ်းခိုင်းလိုက်"

"ငါ ခံတပ်ကို ပြန်မယ်။ ဒီကိစ္စကို ခံတပ်အကြီးအကဲဆီ အစီရင်ခံရမယ်"

---

အရှေ့မြစ်မြို့။

စန်းမြို့။

မြို့ပြင် အပြင်ဘက် လီခုနစ်ဆယ်တွင် ရှိသော ရှောင်ဟဲမြို့။

ရှောင်ပီလီသည် ဟန်လုံကို သတ်ခဲ့သည့် တည်းခိုခန်းထဲသို့ လမ်းလျှောက်ဝင်သွားသည်။

ဤအချိန်တွင် တည်းခိုခန်းမှ အလုပ်သမားမှာ အစားထိုးခံထားရပြီး ဖြစ်သည်။

သို့သော် တည်းခိုခန်းပိုင်ရှင်မှာ ရှောင်ပီလီကို ချက်ချင်း မှတ်မိသွားပြီး သူ၏ မျက်နှာမှာ ပြင်းထန်စွာ ပြောင်းလဲသွားသည်။

"ဧည့်သည်၊ ဘာများ သုံးဆောင်မလဲ" တည်းခိုခန်းပိုင်ရှင်က ရှောင်ပီလီဘေးသို့ လာကာ တိုးတိုးလေး မေးလိုက်သည်။

သူ၏ တည်းခိုခန်းမှာ နှစ်ပေါင်းသုံးဆယ်ကျော် ဖွင့်လှစ်ခဲ့ပြီး ဖခင်လက်ထက်ကတည်းက သူ့ဆီ အမွေရခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သူသည် ဤတည်းခိုခန်းမှာပင် ကြီးပြင်းလာခဲ့ပြီး သိုင်းလောကသားတို့၏ ရန်ပွဲများကို အကြိမ်နှစ်ဆယ်ထက်မနည်း မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်။ လူပေါင်းများစွာလည်း သူ၏ တည်းခိုခန်းထဲတွင် သေဆုံးခဲ့သည်။

သို့သော် ဤသူရဲကောင်းလေးက ဟန်လုံကို သတ်ခဲ့သည့် အချိန်လောက်ထိ သူ့ကို စွဲမှတ်စေသည့် ဖြစ်ရပ်မျိုး မရှိခဲ့ဖူးပါ။

ဓားကို တစ်ချက်ယမ်းလိုက်သည်နှင့် ခေါင်းမှာ မြေပြင်သို့ ပြုတ်ကျသွားခဲ့သည်။

မူလက အလုပ်သမားမှာ အလွန်ကြောက်လွန်း၍ တည်းခိုခန်းတွင်ပင် မနေရဲတော့ပေ။

သူတို့တည်းခိုခန်း၏ စီးပွားရေးမှာလည်း သိသိသာသာ ထိခိုက်ခဲ့ရသည်။ ကံကောင်းသည်မှာ ဤသူ ထွက်သွားသည့်အခါ ငွေအတော်များများ ကျန်ခဲ့ပြီး ရှောင်ဟဲမြို့တွင် ဤတည်းခိုခန်းတစ်ခုသာ ရှိသောကြောင့်၊

တည်းခိုခန်း၏ စီးပွားရေးမှာ တဖြည်းဖြည်း ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာခဲ့သည်။

ဤသူ ပြန်လာလိမ့်မည်ဟု သူ မထင်ထားခဲ့ပေ။

"အမြဲစားနေကျအတိုင်းပဲ။ အမဲသားချက်တစ်ပိဿာ၊ ဟင်းပွဲငယ် နှစ်ပွဲနဲ့ အရက်တစ်အိုး" ရှောင်ပီလီ ညင်သာစွာ ပြုံး၍ ပြောလိုက်သည်။

တည်းခိုခန်းပိုင်ရှင် ခေါင်းကို အကြိမ်ကြိမ် ငြိမ့်လိုက်ပြီး အလုပ်သမားကို မှာလိုက်သည်။

"မြန်မြန်ပြင်"

အလုပ်သမား ထွက်သွားပြီးနောက် တည်းခိုခန်းပိုင်ရှင်သည် ရှောင်ပီလီကို လက်ယှက်၍ ပြောသည်။

"သူရဲကောင်း၊ အကယ်၍ ဒီနေ့ မကောင်းဆိုးဝါးတွေကို အပြစ်ပေးချင်တယ်ဆိုရင် ကျွန်တော့်ရဲ့ အိမ်လေး အပြင်ဘက်မှာ လုပ်ပေးလို့ ရမလား"

"ဒါက အသေးစား စီးပွားရေးလေးပါ။ တကယ်ကို အနှောင့်အယှက် မခံနိုင်တော့ပါဘူး"