အခန်း ၃၆

အခန်း(၃၆) လမ်းခရီးတွင် တွေ့ဆုံခြင်း

"ဆိုင်ရှင်၊ စိတ်မပူပါနဲ့၊ ဒီနေ့ ခဏပဲ ဖြတ်သန်းသွားမှာပါ။ ရိုးရိုးရှင်းရှင်းလေးပဲ စားပြီးရင် ထွက်သွားမှာပါ"

ရှောင်ပီလီက ပြုံး၍ ပြောလိုက်သည်။

ဆိုင်ရှင်မှာ ထိုစကားကို ကြားရ၍ စိတ်သက်သာရာ ရသွားပြီးနောက် အရောင်းကောင်တာသို့ ပြန်သွားသော်လည်း ရှောင်ပီလီရှိရာဘက်သို့ ရံဖန်ရံခါ ငေးကြည့်နေဆဲဖြစ်သည်။

ရှောင်ပီလီကမူ ဂရုမစိုက်ပါ။

စားပွဲထိုးက အစားအစာများကို လာချပေးသည့်အခါ ရှောင်ပီလီက အားရပါးရ စတင်စားသုံးသည်။

ရှောင်ပီလီ စားသောက်နေစဉ်မှာပင်၊

တည်းခိုခန်း အဝင်ဝတွင် လူသုံးယောက် ရောက်ရှိလာသည်။ ၎င်းတို့မှာ ရှောင်ပီလီ အရင်က တစ်ကြိမ်တွေ့ဖူးသော ဝူရှန်သူရဲကောင်း သုံးယောက် ဖြစ်သည်။

ဝူရှန်သူရဲကောင်း သုံးယောက် တည်းခိုခန်းထဲ ဝင်လာသည်နှင့် ရှောင်ပီလီကို ချက်ချင်း မြင်လိုက်ကြသည်။

'တိုက်ဆိုင်လွန်းတာပဲ'

ဝူရှန်သူရဲကောင်း သုံးယောက်၏ ခေါင်းဆောင်က စိတ်ထဲတွင် တွေးလိုက်သည်။

သူတို့သည် ဝူရှန်မြို့မှ ထွက်ခွာစဉ်က ဆယ့်နှစ်ခံတပ်ကွင်းဆက်သို့ ဝင်ရောက်ရန် ရည်ရွယ်ခဲ့သော်လည်း ဤတည်းခိုခန်း၌ပင် သူရဲကောင်းရှန်က ဟန်လုံ၏ အဖွဲ့ကို တစ်ဦးတည်းနှင့် အမြစ်ဖြတ်သုတ်သင်လိုက်သည်ကို မြင်ခဲ့ရသည်။

ခဏတာ ပြန်လည်စဉ်းစားပြီးနောက် ဆယ့်နှစ်ခံတပ်ကွင်းဆက်သို့ သွားရောက်၍ နာမည်ကောင်းယူရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့ကြသည်။

မျှော်လင့်မထားဘဲ လမ်းတစ်ဝက်တွင်ပင်၊

ဤသူရဲကောင်းနှင့် ထပ်မံဆုံတွေ့ရပြန်သည်။

ဤသူရဲကောင်းက ဝရမ်းပြေးတရားခံကို လိုက်ဖမ်းနေတာများလား။

တွေဝေနေသော်လည်း ဝူရှန်သူရဲကောင်း သုံးယောက်၏ ခေါင်းဆောင်က ရှောင်ပီလီထံသို့ လျှောက်သွားကာ လက်ယှက်၍ အရိုအသေပေး ပြောလိုက်သည်။

"သူရဲကောင်းရှန်"

ရှောင်ပီလီ မော့ကြည့်လိုက်ရာ ဝူရှန်သူရဲကောင်း သုံးယောက်ကို တွေ့လိုက်ရပြီး အံ့ဩဟန်ဖြင့် ပြုံး၍ ပြောလိုက်သည်။

"တော်တော်လေး တိုက်ဆိုင်တာပဲ"

ဝူရှန်သူရဲကောင်း သုံးယောက်၏ ခေါင်းဆောင်ကလည်း ပြုံး၍ ပြောသည်။

"တကယ်ကို တိုက်ဆိုင်လွန်းပါတယ်။ ကျွန်တော်တို့ ညီအစ်ကို သုံးယောက် ဆယ့်နှစ်ခံတပ်ကွင်းဆက်ကို သွားတဲ့လမ်းမှာ သူရဲကောင်းရှန်နဲ့ နှစ်ကြိမ်တိုင်တိုင် ဆုံမိနေပြီ"

ရှန်လန်က ဟန်လုံကို သတ်ပြီးနောက် သူတို့သည် ရှန်လန်၏ အထောက်အထားကို သိရှိသွားကြသည်။ အရှေ့မြစ်မြို့၏ အဆင့်(၆) ကျွမ်းကျင်သူ 'ဝိညာဉ်ရိတ်သိမ်းလက်' ချန်ယွမ်က ထျန်းလန်ခံတပ်တွင် ပျောက်ကွယ်သွားသည့် သတင်းမှာ အရှေ့မြစ်မြို့၏ တစ်ဝက်ခန့်အထိ ပျံ့နှံ့သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်ရာ သူတို့လည်း ထိုသတင်းကို ကြားသိထားပြီး ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် သူရဲကောင်းရှန်သည် ထျန်းလန်ခံတပ်မှ အသက်ရှင်လျက် ပြန်လည်လွတ်မြောက်လာသူ လေးယောက်ထဲမှ တစ်ယောက်ဖြစ်ကြောင်းလည်း သိထားသည်။

"ဖိတ်ခေါ်တာထက် အလိုအလျောက် ဆုံတာက ပိုကောင်းတာပေါ့။ ဆုံမိပြီဆိုတော့ အတူတူ စားကြမလား" ရှောင်ပီလီက ကမ်းလှမ်းလိုက်သည်။

ဝူရှန်သူရဲကောင်း သုံးယောက် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်လိုက်ကြပြီး ခေါင်းဆောင်က ပြောသည်။

"ကျွန်တော်တို့ သူရဲကောင်းရှန်ကို အလွန်လေးစားပါတယ်။ ဒီနေ့အတွက် ကျွန်တော်တို့ ရှင်းပါ့မယ်၊ ခွင့်ပြုပေးပါ သူရဲကောင်းရှန်"

ဝူရှန်သူရဲကောင်း သုံးယောက် ထိုင်ချလိုက်ပြီး ဟင်းပွဲနှင့် သေရည်များကို ထပ်မံမှာယူလိုက်သည်။

ထိုအချိန်တွင်၊

နောက်ထပ် လူတစ်စု တည်းခိုခန်းသို့ ရောက်ရှိလာကြသည်။ ၎င်းတို့အဖွဲ့ကို အမျိုးသားတစ်ယောက်နှင့် အမျိုးသမီးတစ်ယောက်က ဦးဆောင်ထားသည်။

အမျိုးသားမှာ အသက်လေးဆယ်ကျော်အရွယ်ဖြစ်ပြီး ကြမ်းတမ်းသော လျှော်ထည် ဝတ်ဆင်ထားသည်။ အမျိုးသမီးမှာ အသက်သုံးဆယ်ကျော်အရွယ်ဖြစ်ပြီး အဖြူရောင် နန်းတွင်းဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားကာ လှပတင့်တယ်သော အသွင်ရှိသည်။

သူတို့နောက်တွင် လက်နက်များကို ကိုင်ဆောင်ထားသည့် သိုင်းလောကသား လေးယောက် ပါလာသည်။

ရှောင်ပီလီက လူခြောက်ယောက်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး အကြည့်ကို ပြန်ရုပ်သိမ်းလိုက်သည်။

ဤနှစ်ယောက်မှာ သာမန်မဟုတ်ကြပါ။ နောက်လိုက်လေးယောက်စလုံးမှာ အဆင့်(၇) ကျွမ်းကျင်သူများ ဖြစ်သည်။

ထိုအမျိုးသား၏ သိုင်းပညာမှာ ကျိုးချန်နှင့် မလျှော့လှပေ။

သူတို့ဆီမှ သွေးနံ့ကို ရှောင်ပီလီ အနည်းငယ် ရလိုက်သည်။ သူတို့သည် မကြာသေးမီက တိုက်ပွဲဖြစ်ထားပြီး သွေးများဖြင့် စိုရွှဲနေခဲ့သည်။ အဝတ်အစားများကိုသာ လဲလှယ်ထားပြီး ရေချိုးရန်ပင် အချိန်မရခဲ့ကြပေ။

"ဒီဆိုင်မှာ အကောင်းဆုံး ဟင်းပွဲတွေကို မြန်မြန်ပြင်ပေး"

"စားပြီးရင် ခရီးဆက်ရဦးမယ်"

စားပွဲထိုး ထွက်သွားပြီးနောက် အသက်လတ်ပိုင်း အမျိုးသား၏ အကြည့်မှာ တည်းခိုခန်းထဲရှိ လူများကို တစ်ချက်ဝေ့ကြည့်လိုက်ပြီး ရှောင်ပီလီဆီတွင် စက္ကန့်အနည်းငယ် ရပ်တန့်သွားကာ ပြန်ရုပ်သွားသည်။

"မြန်မြန်စားကြ။ အရှေ့မြစ်မြို့ကနေ လွတ်သွားရင် ဘာမှ စိတ်ပူစရာ မလိုတော့ဘူး"

…

ဝူရှန်သူရဲကောင်း သုံးယောက်လည်း ထိုအုပ်စုကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ကြသည်။ သူတို့သည် ဤမျှ လှပသော အမျိုးသမီးကို တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးသော်လည်း ဤမျှ လှပသော အမျိုးသမီးနှင့်အတူ ခရီးသွားဝံ့သူများမှာ သာမန်မဟုတ်ကြောင်း သိထားကြသည်။

သို့သော် သူတို့လည်း အကြည့်ကို ချက်ချင်း ပြန်ရုပ်သိမ်းလိုက်သည်။

ထိုကဲ့သို့သော အမျိုးသမီးမျိုးမှာ သူတို့နှင့် မဆိုင်ပေ။

တည်းခိုခန်းတွင် ဧည့်သည် နည်းပါးသဖြင့် အစားအစာများမှာ မြန်မြန်ဆန်ဆန်ပင် ရောက်ရှိလာသည်။

ခဏအကြာတွင် စားပွဲတစ်လုံးပြည့် ဟင်းပွဲများ ရောက်ရှိလာသည်။

"ဒီရက်ပိုင်းအတွင်းမှာ ကျွန်တော်တို့ ညီအစ်ကိုတွေ သူရဲကောင်းရှန်ရဲ့ ဂုဏ်သတင်းကို အမြဲ ကြားနေရပါတယ်"

"ထျန်းလန်ခံတပ်က စန်းကျန်းမဟာမိတ်အဖွဲ့နဲ့ ပူးပေါင်းထားပြီး 'ဝိညာဉ်ရိတ်သိမ်းလက်' ချန်းယွမ်တောင် ထျန်းလန်ခံတပ်မှာ ကျဆုံးခဲ့ရတာပါ။ သူရဲကောင်းရှန်ကတော့ ထိခိုက်မှုမရှိဘဲ လွတ်မြောက်လာနိုင်တာ တကယ်ကို လေးစားဖို့ကောင်းပါတယ်"

"ဟုတ်ပါတယ်၊ ဟန်လုံကို သူရဲကောင်းရှန် လက်ချက်နဲ့ သေဆုံးခဲ့ရတာကြောင့် စန်းမြို့က သိုင်းပညာရှင်တွေအားလုံး ဝမ်းသာနေကြတာပါ"

"ဒါပေမဲ့ ဒီနေ့ခေတ် သိုင်းလောကမှာ သူရဲကောင်းရှန်လိုမျိုး စိတ်သဘောထားကောင်းတဲ့ သိုင်းပညာရှင်တွေ မရှိသလောက် ရှားပါးသွားပြီ"

သေရည်နှစ်ခွက် သောက်ပြီးနောက် ဝူရှန်သူရဲကောင်း သုံးယောက်မှာ စိတ်မလုံမလဲ ဖြစ်မှုများ လျော့နည်းသွားသည်။

သူတို့၏ အမွှန်းတင်စကားများကို နားထောင်ရင်း ရှောင်ပီလီက ပြုံး၍ မေးလိုက်သည်။

"ခင်ဗျားတို့ သုံးယောက် ဆယ့်နှစ်ခံတပ်ကွင်းဆက်ကို ထပ်သွားဦးမှာလား"

ဝူရှန်သူရဲကောင်း သုံးယောက်၏ ခေါင်းဆောင် ဝူမုန့်က ခေါင်းညိတ်သည်။

"ဟုတ်ပါတယ်"

"အရင်တစ်ခေါက်က သူရဲကောင်းရှန်နဲ့ တွေ့တုန်းကလည်း သွားဖို့ စီစဉ်ထားခဲ့တာပါ၊ ဒါပေမဲ့ သူရဲကောင်းရှန်ရဲ့ သိုင်းပညာကြောင့် စိတ်ဓာတ်ကျသွားခဲ့မိတယ်"

"ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော်က အသက်သုံးဆယ်သုံးနှစ် ရှိနေပြီ။ သင်ထားသမျှကလည်း မိရိုးဖလာ သိုင်းပညာတွေပဲ။ ဒီလောက်အဆင့်ထိ ရောက်တာကိုပဲ အများဆုံးလို့ ယူဆရမယ်"

"ဆယ့်နှစ်ခံတပ်ကွင်းဆက်မှာ ကံစမ်းပြီး စွမ်းဆောင်ရည်ပြနိုင်ရင် တစ်ခုခု သင်ယူခွင့် ရမလားလို့ပါ။ ဘဝက ဒီအတိုင်းပဲ ဖြစ်နေဦးရင်တောင် နောက်မျိုးဆက်ကို လက်ဆင့်ကမ်းပေးနိုင်ရင်၊ နောင်တစ်ချိန် သူ့ကို သိုင်းလောကမှာ နာမည်ကောင်းရစေချင်လို့ပါ"

ရှောင်ပီလီ ခေါင်းခါ၍ ပြောလိုက်သည်။

"လောကဓံက ရေစီးကြောင်းနဲ့တူပြီး လူတွေက ရေနဲ့တူတယ်၊ သိုင်းလောကကနေ ပြန်လာနိုင်သူ ဘယ်နှစ်ယောက်များ ရှိလို့လဲ"

"တစ်ခါတလေ သာမန်လူတစ်ယောက် ဖြစ်နေတာကပဲ ပိုကောင်းကောင်းကောင်း ဖြစ်နိုင်ပါတယ်"

ဤလောကမှာ အားနည်းသူက အားကြီးသူကို အနိုင်ကျင့်သည့် ပုံစံဖြစ်သော်လည်း မဟာချန်အင်ပါယာမှာ အင်အားကြီးမားပြီး နေရာအနှံ့တွင် ကျန်းဝူဆောင် ရှိနေသဖြင့် သာမန် သိုင်းလောက ပဋိပက္ခများမှာ သာမန်လူထုကို ထိခိုက်မှု မရှိပေ။

"'သိုင်းလောကကနေ ပြန်လာနိုင်သူ ဘယ်နှစ်ယောက်များ ရှိလို့လဲ' တဲ့၊ တကယ်ကို ထိမိတဲ့ စကားပဲ"

"တချို့လူတွေက ဒီအမှန်တရားကို နားမလည်ကြတာ ဝမ်းနည်းဖို့ကောင်းတယ်"

ထိုအချိန်တွင်၊

အပြင်ဘက်မှ အားကောင်းသော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

အနက်ရောင် ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး လက်နက်များကို ကိုင်ဆောင်ထားသည့် လူဆယ်ယောက်ကျော် တည်းခိုခန်းထဲသို့ ဝင်လာကြသည်။ ခေါင်းဆောင်မှာ အသက်သုံးဆယ်ကျော်အရွယ် ရုပ်ရည်ချောမောသူတစ်ဦး ဖြစ်သည်။

သူသည် ရှောင်ပီလီတို့အဖွဲ့ နောက်မှ ဝင်လာသော လူခြောက်ယောက်ကို ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် အသက်လတ်ပိုင်း အမျိုးသားဆီသို့ အကြည့်ရောက်သွားကာ ခေါင်းခါ၍ ပြောသည်။

"တတိယဘကြီး၊ ကျွန်တော် တကယ်ကို နားမလည်နိုင်ဘူး"

"ကျွန်တော့်ရဲ့ ဆယ့်နှစ်ခံတပ်ကွင်းဆက်က တတိယဘကြီးကို ကောင်းကောင်းမွန်မွန် ဆက်ဆံထားပါလျက်နဲ့ ဘာလို့ သစ္စာဖောက်ရတာလဲ"

ဝူမုန့် ထိုသူကို မြင်လိုက်သည်နှင့် မျက်နှာပျက်သွားကာ တိုးတိုးလေး ရေရွတ်သည်။

"ဒါ... ဒါက ဌာနခွဲမှူးငယ်လား"

ဌာနခွဲမှူးငယ်။

စားပွဲဝိုင်းတွင် ရှိနေသူအားလုံး ကြက်သေသေသွားကြသည်။

အရှေ့မြစ်မြို့တွင် ဌာနခွဲမှူးငယ်ဆိုလျှင် တစ်ယောက်သာ ရှိသည်။ ၎င်းမှာ ဆယ့်နှစ်ခံတပ်ကွင်းဆက်၏ ဌာနခွဲမှူးငယ် ကွမ်ယွင်ဖမ်း ဖြစ်သည်။

ရှောင်ပီလီ၏ မျက်လုံးထဲတွင်ပင် အံ့ဩမှု အရိပ်အယောင်လေး ပေါ်လာသည်။

ဤကွမ်ယွင်ဖမ်းမှာ အကြည့်စူးရှပြီး အားအင်ပြည့်ဝကာ အဆင့်(၆) ကျွမ်းကျင်သူ ဖြစ်တန်ရာသည်။

သို့သော် သူမှာ အတန်ငယ် ဟန်လုပ်လွန်းနေသည်။

အဆင့်(၇) သိုင်းပညာရှင်ပင်လျှင် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ထိန်းချုပ်ပြီး သာမန်လူနှင့် မခြားနားသလို နေနိုင်စွမ်းရှိသည်။

ကွမ်ယွင်ဖမ်းမှာ သူ အားကောင်းကြောင်း လူတိုင်းသိစေချင်နေပုံရသည်။

ဒါကို ဟန်လုပ်သည်ဟု မခေါ်လျှင် ဘာကို ခေါ်ရမလဲ။

"စားကြ၊ ပြီးရင် မြန်မြန်ထွက်သွားကြ"

ရှောင်ပီလီက ဝူရှန်သူရဲကောင်း သုံးယောက်ကို ကြည့်၍ သတိပေးလိုက်သည်။

သူသည် သေရည်သာ သောက်နေရသေးပြီး ဟင်းများကို အနည်းငယ်သာ စားရသေးသည်။ နှစ်ဖက် တိုက်ပွဲဖြစ်ကြလျှင် မစားရသေးသော ဟင်းပွဲများမှာ အလကား ဖြစ်ကုန်လိမ့်မည်။

ဝူရှန်သူရဲကောင်း သုံးယောက် အချင်းချင်း ကြည့်လိုက်ကြပြီး ရှောင်ပီလီကို ကြည့်လိုက်သည်။

ဒီလို အခြေအနေမျိုးမှာ၊

ဘယ်လိုလုပ်ပြီး စားနိုင်ပါ့မလဲ။

"ဟားဟားဟား"

အသက်လတ်ပိုင်း အမျိုးသားက ရယ်မောလိုက်ပြီး မတ်တပ်ရပ်ကာ ဂွမ်ယွင်ဖုန်းကို ကြည့်၍ အေးစက်စွာ ပြောသည်။

"သစ္စာဖောက်တယ် ဟုတ်လား"

"ဆယ့်နှစ်ခံတပ်ကွင်းဆက်ကို ကွမ်မိသားစုနဲ့ ဝူမိသားစုက ပူးတွဲတည်ထောင်ခဲ့တာပါ။ သေးငယ်တဲ့ ဂိုဏ်းငယ်လေးကနေ ဒီလိုဖြစ်လာတာ၊ နှစ်ပေါင်းများစွာ ဘာလို့ကွမ်မိသားစုကပဲ အမြဲတမ်း ဦးစီးနေရတာလဲဆိုတာကို ကျွန်တော် တကယ်ကို နားမလည်နိုင်ဘူး"

"အစ်ကို့အဖေက ကျွန်တော်တို့ကို အမြဲတမ်း ပစ်မှတ်ထားမနေရင်၊ ဝူမိသားစုမှာ လူတစ်ဒါဇင်လောက်ပဲ ကျန်ခဲ့ပါ့မလား"

"ကြယ်ခုနစ်ပွင့် ဟိုင်ထန် ပန်းမှာ အရောင်နဲ့ အနံ့ မရှိဘူး။ အဆင့်(၅) အထွတ်အထိပ် ကျွမ်းကျင်သူတောင် စားမိရင် သုံးရက်အတွင်း ရုတ်တရက် သေဆုံးနိုင်တယ်။ အစ်ကို့အဖေ စားတာကို ကျွန်တော် ကိုယ်တိုင် မြင်ခဲ့တာပဲ၊ ဘာလို့ ဘာမှမဖြစ်ရတာလဲ"

ကွမ်ယွင်ဖမ်းပြုံးလိုက်သည်။

"တတိယဘကြီး၊ နှစ်ရက်လုံး ဘယ်လောက်ပဲ ထွက်ပြေးပါစေ၊ ကျွန်တော်တို့က ဘာလို့ အမြဲတမ်း ရှာတွေ့နေတာလဲဆိုတာ စိတ်မဝင်စားဘူးလား"

ဝူမင် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

ရုတ်တရက်၊ နူးညံ့လှပသော လက်တစ်စုံက ဝူမင်၏ ဗိုက်ကို ဖိထားလိုက်သည်။

ဖတ်။

ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော လက်ဝါးချက်မှာ ဝူမင်၏ ဗိုက်ကို ထိမှန်သွားသဖြင့် ဝူမင်မှာ သွေးတစ်လုပ်ကို အန်ထုတ်လိုက်ပြီး ကိုယ်မှာ နောက်သို့ ယိုင်သွားသည်။

ဝူမင်က သူ့ရင်ခွင်ထဲတွင် အနီးကပ် ရှိနေသော လင်းရုံကို ကြည့်လိုက်ရာ ယုံကြည်နိုင်စွမ်း မရှိသော မျက်နှာဖြင့် ပြောသည်။

"မင်းက ကွမ်ထျန်းဝူရဲ့ လူလား"

သူသည် လင်းရုံကို တောင်ပေါ်ဓားပြအဖွဲ့ထံမှ လွန်ခဲ့သော ဆယ့်တစ်နှစ်က ကယ်တင်ခဲ့ပြီး၊ သူ့ဘေးတွင် ထားကာ သိုင်းပညာများ သင်ပေးခဲ့သည်။

"ကွမ်ထျန်းဝူက လွန်ခဲ့တဲ့ ဆယ့်တစ်နှစ်ကတည်းက ကျွန်တော့်ကို ရှင်းထုတ်ဖို့ ကြံစည်ထားတာလား"