အခန်း ၃၉

အခန်း(၃၉) အားလုံး ငါ့ဆီပဲ ပုံလိုက်ခဲ့ကြစမ်း

"အဆင့်(၆) ကျွမ်းကျင်သူတစ်ယောက်"

"သူက အဆင့်(၆) သိုင်းဆရာကြီးပဲ"

ဆယ့်နှစ်ခံတပ်ကွင်းဆက်မှ အဆင့်(၇) ကျွမ်းကျင်သူတစ်ယောက်က ဝူမင်ထွက်ပြေးမှာကို စောင့်ကြည့်နေရင်း ယုံကြည်နိုင်ဖွယ်မရှိစွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

ရှန်လန်က တကယ်ပဲ အဆင့်(၆) ကျွမ်းကျင်သူတစ်ယောက် ဖြစ်နေလိမ့်မယ်လို့ ဘယ်သူကများ ထင်ထားမိပါ့မလဲ။

ထိုအချိန်တွင် တည်းခိုခန်း အဓိကဝင်ပေါက်နားက ဆယ့်နှစ်ခံတပ်ကွင်းဆက်လူတစ်ယောက်က ခေါင်းပြူကြည့်လိုက်ရာ မြေပြင်ပေါ်မှာ နှစ်ပိုင်းပြတ်နေတဲ့ အလောင်းကို မြင်လိုက်ရပြီး ထိတ်လန့်တကြား အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"လျန်... လျန် သေသွားပြီ"

"ဘာလဲ"

အားလုံးပဲ တုန်လှုပ်သွားကြသည်။

ဘယ်လောက်တောင် ကြာသွားလို့လဲ။

လျန်က ရှန်လန်လက်ချက်နဲ့ သေသွားရတာလား။

လင်းရုံက မသိစိတ်ကြောင့် နောက်သို့ နှစ်လှမ်းဆုတ်လိုက်မိသည်။ သူမလက်တစ်ဖက်ကို ဖြတ်ပစ်ခဲ့တဲ့ရန်သူက သူမရှေ့မှာ ရှိနေတာကိုတောင် မဂရုစိုက်နိုင်တော့ပေ။ လျန်တောင်မှ ရှန်လန်လက်ချက်နဲ့ ခဏတောင် မခံလိုက်ရဘူးဆိုတော့ ကွမ်ယွင်ဖမ်းလည်း ရှန်လန်နဲ့ ယှဉ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူးဆိုတာ သေချာနေသည်။

ကွမ်ယွင်ဖမ်းရဲ့ မျက်နှာမှာလည်း အံ့သြမှုတွေ ပေါ်လာပြီး တိုက်ခိုက်တဲ့အရှိန်တွေလည်း လျော့ကျသွားသည်။ သူက ရှောင်ပီလီ ရုတ်တရက် လှုပ်ရှားလာမှာကို စိုးရိမ်ပြီး ရှောင်ပီလီဘက်ကို မကြာခဏဆိုသလို ကြည့်နေသည်။

ဝူမင်တစ်ယောက်သာ မျက်နှာမှာ အပြုံးတစ်ခုနဲ့ ပြောသည်။

"သူရဲကောင်းရှန်၊ လာခဲ့ကြစမ်း"

"ကွမ်ယွင်ဖမ်းကို အတူတူ ပူးပေါင်းပြီး ဖယ်ရှားပစ်ကြစို့။ အရှေ့မြစ်မြို့ကနေ လွတ်မြောက်သွားရင် သူတို့ ငါတို့ကို ရှာတွေ့နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး"

ကွမ်ယွင်ဖမ်းက ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"ငါ့ဖခင်က ဆယ့်နှစ်ခံတပ်ကွင်းဆက်ရဲ့ ခေါင်းဆောင်ပဲ"

"မင်းတို့ ငါ့ကို ထိရဲရင် အရှေ့မြစ်မြို့တစ်မြို့လုံးမှာ မင်းတို့အတွက် နေရာမရှိတော့ဘူး"

"မဟုတ်ဘူး၊ မင်းတို့ ငါ့ကို သတ်လိုက်ရင် အရှေ့မြစ်မြို့ကနေ ထွက်သွားဖို့ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်ဘူး"

"အခုချက်ချင်း ထွက်သွားရင် ဆယ့်နှစ်ခံတပ်ကွင်းဆက်က မင်းတို့ကို ဘာမှ မလုပ်ဘူးလို့ ငါ အာမခံတယ်"

ရှောင်ပီလီက ခေါင်းခါလိုက်သည်။

"အစကတော့ မင်းတို့ကိစ္စကို ဝင်မစွက်ဖက်ချင်ပါဘူး၊ ဒါပေမဲ့ မင်းက ငါ့ကို အရင်စတင် တိုက်ခိုက်လာတာလေ"

"ပြီးတော့ လျန်ရောက်လာပြီးနောက်မှာလည်း ငါ့ကို အလွတ်မပေးတော့သလိုမျိုး လုပ်ပြခဲ့တာပဲ"

"အခုတော့ အသာစီးရနေတဲ့အချိန်မှာ မင်းက ငါ့ကို ခြိမ်းခြောက်နေတာပေါ့"

"ငါ မင်းကို မသတ်ဘူးဆိုရင် ဆယ့်နှစ်ခံတပ်ကွင်းဆက်ကို ကြောက်နေတယ်လို့ ထင်စရာဖြစ်နေမှာပေါ့"

နောက်ဆုံးစကားသံ ပျောက်ကွယ်သွားချိန်တွင်၊

ရှောင်ပီလီက လျှပ်စီးတစ်စလို ပြေးထွက်သွားသည်။

"သူ့ကို တားကြ"

ကွမ်ယွင်ဖမ်းရဲ့ အမူအရာ လုံးဝပြောင်းလဲသွားပြီး ဝူမင်ကို လက်ညှိုးထိုးလိုက်သည်။

ဆယ့်နှစ်ခံတပ်ကွင်းဆက်မှ ကျွမ်းကျင်သူတွေက ဒါကိုကြားတော့ ရှောင်ပီလီဆီကို မကြောက်မရွံ့ ပြေးဝင်သွားကြသည်။

သူတို့အားလုံးက ကွမ်ထျန်းဝူရဲ့ လက်ရုံးတပည့်တွေ ဖြစ်ကြတဲ့အတွက် ကွမ်ယွင်ဖမ်းသာ တစ်ခုခုဖြစ်ခဲ့ရင် သူတို့ မိသားစုတွေအထိပါ အကျိုးဆက်တွေ ဘယ်လိုဖြစ်လာမလဲဆိုတာ ကောင်းကောင်းသိသည်။

ဝှီး။

ဓားရောင်တစ်ချက် လင်းလက်သွားပြီး၊

အလောင်းတွေ မြေပြင်ပေါ်မှာ ထပ်ပြီး ပြန့်ကျဲသွားသည်။

【ကျင့်ကြံမှုအမှတ် +500】

【ကျင့်ကြံမှုအမှတ် +100】

ရှောင်ပီလီက ခြေဖျားနဲ့ အသာလေး ကန်လိုက်ရာ ဓားရှည်တစ်ချောင်းက သူ့လက်ထဲ ရောက်လာသည်။ လက်ချောင်းလေးနဲ့ အသာလေး ခေါက်လိုက်တဲ့အခါ ဓားရှည်က ဆယ်ပိုင်းကျော် ကျိုးသွားပြီး ရှောင်ပီလီရဲ့ လက်ချောင်းနဲ့အတူ ကျန်ရှိနေတဲ့ လူတွေဆီကို လျင်မြန်စွာ ပြေးဝင်သွားသည်။

【ကျင့်ကြံမှုအမှတ် +1000】

【ကျင့်ကြံမှုအမှတ် +500】

【…】

"ထွက်သွားမလို့လား"

"ငါ သဘောတူမှပေါ့" ဝူမင်က သူ့ရဲ့ စစ်မှန်သော ချီစွမ်းအင်ကို စုစည်းပြီး လက်ဝါးချက်နဲ့ ပြန်လည် တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။

ဗုန်း။

ကြောက်မက်ဖွယ် ချီစွမ်းအင်လှိုင်းတွေ ပျံ့နှံ့သွားသည်။

ဖပ်။

ဝူမင်တစ်ယောက် သွေးတစ်လုပ် အန်ထုတ်လိုက်ပြီး နှစ်လှမ်းလောက် နောက်ဆုတ်သွားသည်။

ကွမ်ယွင်ဖမ်းကတော့ ပြန်ကန်ထွက်လာတဲ့ အားကို အသုံးချပြီး ရုတ်တရက် လှည့်ထွက်ကာ အလွန်လျင်မြန်စွာ ပြေးလွှားလိုက်ရာ ချက်ချင်းဆိုသလို မီတာ ဒါဇင်ချီ အကွာကို ရောက်သွားသည်။

ဝှီး။

ထိုအချိန်တွင်၊

ဝှီး၊ ဝှီး၊ ဝှီး။

ကွမ်ယွင်ဖမ်း နားထဲမှာ လေခွင်းသံတွေ ကြားလိုက်ရပြီး အသံတွေက ပိုပိုနီးလာသည်။ သူ မဆိုင်းမတွ လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ ဓားစ၊ ဓားနက်တွေ ဒါဇင်ချီပြီး သူ့ဆီကို လျင်မြန်စွာ ပြေးဝင်လာတာကို မြင်လိုက်ရသည်။

"ဟား"

ကွမ်ယွင်ဖမ်းက ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ပြီး ခန္ဓာကိုယ်ထဲက စစ်မှန်သော ချီစွမ်းအင်တွေကို စုစည်းကာ လက်ဝါးတစ်ဖက်လုံးကို ပျံ့နှံ့စေပြီး လက်ဝါးချက်နဲ့ ရိုက်ထုတ်လိုက်သည်။

ဗုန်း။

ရှေ့က လေထုတွေ ဖိသိပ်ခံရပြီး ပေါက်ကွဲသွားသည်။

ရှောင်ပီလီက မိုးရေထဲက မက်မွန်ပွင့်အပ်များ ပညာနဲ့ ကိုယ်ပိုင်အစွမ်းအစတွေကို ပေါင်းစပ်ပြီး ပစ်လွှတ်လိုက်တဲ့ ဓားစတွေက အဲဒီလက်ဝါးချက်ကြောင့် လေးဘက်လေးတန် လွင့်စင်သွားသည်။

ဒါပေမဲ့ ဒီအချိန်မှာ ရှောင်ပီလီက သူ့ရှေ့ သုံးပေအကွာမှာ ရောက်နေနှင့်ပြီ။

ဝူမင်လည်း နောက်ကနေ လိုက်လာခဲ့သည်။

လွတ်မြောက်ဖို့ လမ်းမရှိတော့ဘူးဆိုတာ သိလိုက်တဲ့ ကွမ်ယွင်ဖမ်းရဲ့ မျက်လုံးတွေထဲမှာ ရက်စက်မှုတွေ ပေါ်လာသည်။ သူက လက်ညှိုးနဲ့ လက်ခလယ်ကို ပူးလိုက်ပြီး ရှောင်ပီလီဆီကို ရုတ်တရက် ထိုးစိုက်လိုက်သည်။

ကွမ်ယွင်ဖမ်းရဲ့ လက်ချောင်းထိပ်မှာ စစ်မှန်သော ချီစွမ်းအင်တွေက ဝက်အူရစ်သဏ္ဌာန် ဖြစ်လာပြီး တူးစက်လို ဖြစ်နေသည်။

[ကြယ်ကြွေ လက်ချောင်းပညာ]

[ကြယ်ကြွေ တိုက်ကွက်]

ဒါက ကွမ်မိသားစုရဲ့ ဘိုးစဉ်ဘောင်ဆက် သိုင်းပညာဖြစ်ပြီး ကြယ်ကြွေ တိုက်ကွက်က သူတို့ရဲ့ လက်ချောင်းပညာမှာ အသေအချာကို အသက်ကို နှုတ်ယူနိုင်တဲ့ ပညာရပ်ဖြစ်သည်။

ဒီလက်ညှိုးတစ်ချက်သာ ရှန်လန်ကို ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရစေနိုင်ရင် သူ လွတ်မြောက်ဖို့ အခွင့်အရေး ရှိလာနိုင်သေးသည်။

ဒီလက်ညှိုးကို ရင်ဆိုင်တဲ့အခါ ရှောင်ပီလီရဲ့ အမူအရာက ဘာမှ ပြောင်းလဲမသွားပေ။ သူ့မျက်နှာမှာ ဝမ်းသာမှု၊ ဝမ်းနည်းမှု ဆိုတာမျိုး လုံးဝမရှိဘဲ သူ့လက်ညှိုးကိုလည်း ပြန်ထိုးထုတ်လိုက်သည်။

လက်ချောင်းနှစ်ချောင်း ထိပ်တိုက်တွေ့သွားသည်။

ဗုန်း။

မိုးခြိမ်းသံလို ကျယ်လောင်တဲ့ အသံ ထွက်ပေါ်လာပြီး ကြောက်မက်ဖွယ် ချီစွမ်းအင်တွေက ရှောင်ပီလီရဲ့ အင်္ကျီစတွေကို လွင့်ထွက်သွားစေသည်။

ကွမ်ယွင်ဖမ်းကတော့ ကြီးမားတဲ့ အားတစ်ခု ဝင်ရောက်လာတာကို ခံစားလိုက်ရပြီး သူ့လက်ချောင်းနှစ်ချောင်းက ထူးဆန်းတဲ့ ထောင့်ချိုးတစ်ခု ဖြစ်သွားသည်။ အဲဒီ လက်ချောင်းနှစ်ချောင်း ကျိုးသွားပြီဆိုတာ ထင်ရှားသည်။

ဖပ်။

ဖပ်။

ဖပ်။

သူ သုံးလှမ်းလောက် နောက်ဆုတ်သွားပြီး သွေးတွေ အန်ထုတ်လိုက်သည်။ မျက်နှာက ဖြူဖျော့သွားပြီး ခြေထောက်တွေလည်း အားမရှိတော့ဘဲ မြေပြင်ပေါ်မှာ တစ်ဒူးထောက် ကျသွားသည်။

ရှောင်ပီလီကတော့ တစ်လှမ်းပဲ နောက်ဆုတ်သွားသည်။

ထိုအချိန်တွင်၊

ဝူမင်က ရှောင်ပီလီရဲ့ နောက်ဘက် တစ်ပေအကွာအထိ ရောက်လာပြီး ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"သူရဲကောင်းရှန်၊ သူ့ကို ငါ့ကို သတ်ခိုင်းလိုက်စမ်းပါ"

ရှောင်ပီလီ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

ဒါပေမဲ့ ကွမ်ယွင်ဖမ်း ဆီကို ပြေးဝင်သွားတဲ့ ဝူမင်ရဲ့ ကိုယ်ဟန်က ရှောင်ပီလီအနားကို ရောက်တဲ့အချိန်မှာ ရုတ်တရက် ဘေးကို စောင်းသွားပြီး ရှောင်ပီလီရဲ့ ရင်ဘတ်ကို လက်ဝါးနဲ့ ရိုက်လိုက်သည်။

ဒါက အရမ်းကို ရုတ်တရက် ဖြစ်သွားတာမို့ ရှောင်ပီလီတောင် မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။

အခြားလှုပ်ရှားမှု လုပ်ဖို့ အချိန်မရှိတော့ပေမဲ့ သူ့ရဲ့ စစ်မှန်သော ချီစွမ်းအင်တွေက တဟုန်ထိုး တက်လာပြီး ရွှေရောင် တောက်ပနေတဲ့ ကြီးမားတဲ့ ချီစွမ်းအင်အိုးကြီးက သူ့ကို ကာကွယ်ထားသည်။

ဒုန်း။

ဝူမင်ရဲ့ အားကုန်သုံးထားတဲ့ လက်ဝါးချက်က ရှောင်ပီလီရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ပြင်ပမှာ ရှိနေတဲ့ ရွှေရောင်အကာအကွယ်ကို ရိုက်မိလိုက်ပြီး ရွှေခေါင်းလောင်းအကာအကွယ်ကို လှိုင်းထသွားစေသည်။

ဝူမင်ရဲ့ မျက်နှာမှာ မယုံကြည်နိုင်မှုတွေ ပြည့်နှက်သွားသည်။ သူ အမြန်နောက်ဆုတ်လိုက်ပေမဲ့ နောက်ကျသွားခဲ့ပြီ။

ရှောင်ပီလီက လက်သီးကို ဆုပ်လိုက်ပြီး လက်မကို ဆန့်ထုတ်ကာ ဝူမင်ဆီကို ဝဇီရလက်ချောင်းပညာနဲ့ ထိုးစိုက်လိုက်သည်။

အရေးထဲမှာ ဝူမင်က သူ့ရဲ့ စစ်မှန်သော ချီစွမ်းအင်တွေကို အတင်းစုစည်းပြီး လက်ဝါးထဲ ပျံ့နှံ့စေကာ လက်ဝါးချက်နဲ့ ပြန်လည် တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။

ဗုန်း။

ဝူမင်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်က နောက်ကို တရစပ် ဆုတ်သွားပြီး သူ့ဘယ်လက်နဲ့ ညာလက်ကို ကိုင်ထားလိုက်သည်။ လက်ဝါးထဲကနေ သွေးတွေ စီးကျလာသည်။

ရှောင်ပီလီက ဓားကို ကိုင်ထားရင်း ဝူမင်ကို ကြည့်ကာ စိတ်ရင်းမှန်နဲ့ မေးလိုက်သည်။

"မင်း အရူးလား"

ဘာလဲ။

ဝူမင် အံ့အားသင့်သွားသည်။ ရှောင်ပီလီရဲ့ ပါးစပ်က 'အရူး' ဆိုတဲ့ စကားလုံးက ဘာကို ဆိုလိုမှန်း မသိပေမဲ့ ကောင်းတဲ့စကားတော့ မဟုတ်ဘူးဆိုတာ သူ သိသည်။

ဒါပေမဲ့ ဝူမင်က အတင်းအကျပ် အပြုံးလေးနဲ့ ပြောလိုက်သည်။

"သူရဲကောင်းရှန်၊ ငါ ခုနက အရူးတစ်ယောက်လို ဖြစ်သွားတာပါ။ အဲဒီမိန်းမက ငါ့ကို ဖောက်ပြန်တယ်ဆိုတဲ့ သတင်းမျိုး မပြန့်သွားစေချင်လို့ မင်းကို တိုက်ခိုက်လိုက်မိတာပါ"

"သူရဲကောင်းရှန်၊ မင်း ခွင့်လွှတ်ပေးနိုင်ရင်..."

ဝူမင် စကား မဆုံးသေးခင်မှာပဲ သူ့ကို တုံ့ပြန်လိုက်တာကတော့ အနီရောင် ဓားရောင်တစ်ချက်ပဲ ဖြစ်သည်။

[ကျားငါးကောင် တံခါးဖြတ်ဓားသိုင်း]

[အဖြူရောင် ကျားတစ်ကောင် ချောက်ထဲ ခုန်ဆင်းခြင်း]

ဝူမင်က စစ်မှန်သော ချီစွမ်းအင်ကို အတင်းစုစည်းပြီး လက်နှစ်ဖက်ကို ကာလိုက်ဖို့ပဲ အချိန်ရလိုက်သည်။

နောက်တစ်စက္ကန့်မှာ၊

"အား..."

ဝူမင်ဆီက အော်ဟစ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူ့လက်နှစ်ဖက်က အနီရောင်လက်စွပ်ဓားရဲ့ အစွန်းကြောင့် ပြတ်တောက်သွားပြီး သူ့မျက်ခုံးကြားမှာလည်း သွေးစက်တစ်ခု ပေါ်လာကာ မြေပြင်ပေါ်ကို ပျော့ခွေကျသွားသည်။

【ကျင့်ကြံမှုအမှတ် +2000】

ထိုအချိန်တွင် ကွမ်ယွင်ဖမ်းက ရင်ထဲမှာ တုန်လှုပ်သွားပြီး အမြန်အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"မင်း ငါ့ကို မသတ်ရဘူး"

"မင်း စန်းကျန်းမဟာမိတ်အဖွဲ့ကို စော်ကားပြီးနေပြီ၊ ငါ့ကိုပါ သတ်လိုက်ရင် နယ်မြေနှစ်ခုလုံးမှာ မင်းအတွက် နေရာမရှိတော့ဘူး..."

ဖပ်။

ကွမ်ယွင်ဖမ်းရဲ့ ဦးခေါင်းက ကောင်းကင်ထဲကို လွင့်စင်သွားသည်။

【ကျင့်ကြံမှုအမှတ် +2000】

ရှောင်ပီလီက သူတို့နှစ်ယောက်ဆီက ပစ္စည်းတွေကို ရှာဖွေလိုက်သည်။ ကွမ်ယွင်ဖမ်းဆီမှာ ဘာမှ မပါပေမဲ့ ဝူမင်ဆီမှာတော့ ငွေစက္ကူတွေ အထပ်လိုက် ရှိနေပြီး တစ်ရာတန်၊ တစ်ထောင်တန် စုစုပေါင်း ခြောက်ထောင်၊ ခုနစ်ထောင်လောက် ရှိသည်။

သူ့ဆီမှာ ရွှေရွက်ငယ်လေးတွေ ပါတဲ့ အိတ်တစ်အိတ်နဲ့ 'လက်ဝါးချက် ပွတ်သပ်ခြင်း' ကျမ်းစာတစ်စောင်လည်း ရှိသေးသည်။

ရှောင်ပီလီက အကုန်လုံးကို သူ့အိတ်ထဲ ထည့်လိုက်ပြီး တည်းခိုခန်းဘက်ကို လမ်းလျှောက်သွားသည်။

ထိုအချိန်တွင်၊

တည်းခိုခန်းက ရှုပ်ပွနေပြီး ပိုင်ရှင်၊ စားပွဲထိုးနဲ့ ဝူရှန်သူရဲကောင်း သုံးယောက်လောက်ပဲ ကျန်တော့သည်။

ပိုင်ရှင်နဲ့ စားပွဲထိုးက စိုးရိမ်တကြီး ဖြစ်နေကြသည်။

ဝူရှန်သူရဲကောင်း သုံးယောက်ကလည်း တည်းခိုခန်းထဲမှာ ဟိုဘက်ဒီဘက် လမ်းလျှောက်နေကြပြီး တည်ငြိမ်မှု မရှိကြပေ။

ရှောင်ပီလီ လမ်းလျှောက်လာတာကို မြင်တော့၊

ဝူရှန်သူရဲကောင်း သုံးယောက်က သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး ဝူမုန့်က ပြောသည်။

"သူရဲကောင်းရှန်၊ မင်း အမြန် ထွက်သွားသင့်ပြီ"

"ဒီလောက် ကြီးမားတဲ့ကိစ္စ ဖြစ်သွားမှတော့ အရှေ့မြစ်မြို့တစ်မြို့လုံး မကြာခင်မှာပဲ ရှုပ်ထွေးသွားတော့မှာ"

ပိုင်ရှင်လည်း မြေပြင်ပေါ်ကို ထိုင်ကျသွားပြီး တတွတ်တွတ် ရေရွတ်နေသည်။

"ပြီးသွားပြီ"

"အကုန် ပြီးသွားပြီ"

ရှောင်ပီလီက အခန်းထဲကို တစ်ချက်ဝေ့ကြည့်လိုက်ပြီး ငွေတုံးအချို့ကို စားပွဲပေါ်တင်ကာ ပိုင်ရှင်ကို ပြောလိုက်သည်။

"မင်းတို့က ရိုးရိုးသာမန် လူတွေပဲလေ၊ ဆယ့်နှစ်ခံတပ်ကွင်းဆက်က လူသတ်သမားက ဘယ်သူလဲဆိုတာ သိရင် မင်းတို့ကို ဒုက္ခပေးမှာ မဟုတ်ဘူး"

ပိုင်ရှင်က ရှောင်ပီလီကို ကြည့်ပြီး ခါးသီးစွာ ပြုံးလိုက်သည်။

"သူရဲကောင်းရှန်၊ မင်းသာ မရှိရင် ငါ ဌာနခွဲမှူးငယ်ရဲ့ လက်ချက်နဲ့ သေသွားတာ ကြာပြီ"

"စိတ်မပူပါနဲ့၊ ငါ မင်းကို ဘယ်တော့မှ သစ္စာမဖောက်ဘူး"

ဝူရှန်သူရဲကောင်း သုံးယောက်ကလည်း ခေါင်းညိတ်ပြီး ပြောသည်။

"ဒီကိစ္စပြီးရင် ငါတို့ ဝူရှန်မြို့ကို ပြန်သွားပြီး လျှို့ဝှက်စွာ နေထိုင်တော့မယ်။ ဒီသိုင်းလောကက ငါတို့အတွက် အရမ်းကို အန္တရာယ်များလွန်းတယ်"

"သူရဲကောင်းရှန်၊ စိတ်ချပါ၊ ငါတို့ ဝူရှန်သူရဲကောင်း သုံးယောက်က သူရဲကောင်းကြီးတွေ မဟုတ်ပေမဲ့ ကျေးဇူးရှင်ကို သစ္စာဖောက်မယ့် အရူးတွေတော့ မဟုတ်ဘူး"

ရှောင်ပီလီက ခေါင်းခါလိုက်သည်။

"မင်းတို့ ငါပြောတာကို နားလည်မှားနေပြီ"

"ဆယ့်နှစ်ခံတပ်ကွင်းဆက်က လူတွေ ရောက်လာရင် ငါက လူသတ်သမားပဲဆိုတာ သူတို့ကို မှန်မှန်ပြောလိုက်"

"သူတို့ဆီမှာ ငါလုပ်ခဲ့တဲ့ အခြေအနေတွေ ရှိနေတာမို့ ဖုံးကွယ်ထားလို့ မရဘူး"

"မှတ်ထား၊ အားလုံးကို ငါ့ဆီပဲ ပုံလိုက်ခဲ့ကြစမ်း"

စကားပြောပြီးနောက် ရှောင်ပီလီက လှည့်ထွက်သွားသည်။

ဝူမုန့်က လက်ထဲမှာ လေးလံနေတာကို ခံစားလိုက်ရသည်။ ဘယ်အချိန်ကတည်းက ရောက်လာမှန်း မသိတဲ့ 'လက်ဝါးချက် ပွတ်သပ်ခြင်း' ကျမ်းစာတစ်စောင် သူ့လက်ထဲမှာ ရှိနေသည်။ သူ့မျက်နှာ ပြောင်းလဲသွားပြီး သူ့ညီနှစ်ယောက်ကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ ကျမ်းစာကို လက်စွပ်ထဲမှာ ဝှက်ထားလိုက်သည်။

တည်းခိုခန်းကနေ ထွက်လာပြီးနောက် ရှောင်ပီလီက ဆယ့်နှစ်ခံတပ်ကွင်းဆက်က လူတွေ ခေါ်လာတဲ့ မြင်းတစ်ကောင်ကို ဆွဲကာ အရှေ့မြစ်မြို့ဘက်ကို ဦးတည် ထွက်ခွာသွားသည်။