အခန်း ၄၅

အခန်း(၄၅) သွေးဝတ်ရုံခန်းမဆောင်

ရှောင်ပီလီက ဘာမှ မတုံ့ပြန်တာကို မြင်တော့ ဟန်ဝူယင်းက အလေးအနက်နဲ့ ပြောလိုက်သည်။ "ငါက မင်းကို ကျေးဇူးတင်စရာ ရှိနေတာ၊ အဲ့ဒီကျေးဇူးကို မဆပ်ရသေးခင်မှာ မင်းကို မသေစေချင်ဘူး"

"ဒါကြောင့် မင်း သတ်ချင်တဲ့သူ ရှိလား၊ သူတို့ကို သတ်ဖို့ ငါ ကူညီပေးနိုင်တယ်"

"မင်း ကွမ်ထျန်းဝူ ကို သတ်ချင်တယ်လို့ ပြောရင်တောင် အခုတော့ ငါ မသတ်နိုင်သေးဘူး၊ ဒါပေမဲ့ မင်း သေသွားရင်တောင် မင်း ပြောတဲ့သူကို မင်းအတွက် ငါ သတ်ပေးမယ်"

"အဆင့်(၅) ကျွမ်းကျင်သူ တစ်ယောက်... ငါ အသက်သုံးဆယ် မပြည့်ခင်မှာ သတ်နိုင်ရမယ်"

ရှောင်ပီလီက ခေါင်းခါလိုက်သည် ။"ငါ သတ်ချင်တဲ့သူ ရှိရင် ကိုယ်တိုင်ပဲ သတ်လိုက်မယ်"

"မင်း ငါ့ကို ကျေးဇူးတင်စရာ မလိုပါဘူး၊ စွင်းချန်ဟဲက ငါ့ကို သတ်ချင်နေတာ၊ သူက သေကြောင်းကြံနေတာပဲ၊ မင်း ရှိသည်ဖြစ်စေ မရှိသည်ဖြစ်စေ သူ သေရမှာပါပဲ"

ရှောင်ပီလီ၏ အမူအရာက အယောင်အဆောင် မဟုတ်မှန်း မြင်လိုက်ရတော့ ဟန်ဝူယင်းက ဘာပြောရမှန်း ခဏတာ ဝေခွဲမရ ဖြစ်သွားသည်။

လတ်တလော ရှောင်ပီလီ ပြသခဲ့တဲ့ သိုင်းပညာကို ကြည့်ရင် ရှောင်ပီလီ၏ သိုင်းပညာက သူ့ထက် ပိုသာနေသေးသည်။ ရှောင်ပီလီထက် သူ ပိုသာနေတဲ့ တစ်ခုတည်းသော အချက်က သူ့မှာ ရှောင်ပီလီလောက် ဒုက္ခတွေ မများတာပဲ ဖြစ်သည်။

"မင်း ငါ့ကို ဘယ်လိုရှာတွေ့လဲဆိုတာ မင်း မသိချင်ဘူးလား" ဟန်ဝူယင်းက ရှောင်ပီလီကို မော့ကြည့်ပြီး မေးလိုက်သည် - "မင်း သွေးဝတ်ရုံခန်းမဆောင်အကြောင်း ကြားဖူးလား"

သွေးဝတ်ရုံခန်းမဆောင်။

ဒီနာမည်ကို ကြားလိုက်တဲ့အခါ ရှောင်ပီလီ၏ ရင်ထဲမှာ တစ်ချက် ထိတ်ခနဲ ဖြစ်သွားသည်။ သူက ဒီလောကထဲ ရောက်တာ မကြာသေးပေမဲ့ မဟာချန်အင်ပါယာ အကြောင်း သိပ်မသိသေးပေမဲ့ သွေးဝတ်ရုံခန်းမဆောင် အကြောင်းကိုတော့ ကြားဖူးသည်။

သိုင်းလောကရဲ့ နံပါတ်(၁) လူသတ်သမား အဖွဲ့အစည်း။

ငွေသာ ပေးနိုင်ရင် သူတို့ မသတ်နိုင်တဲ့သူ မရှိဘူးလို့ ကြွေးကြော်ထားတဲ့ အဖွဲ့အစည်းပေါ့။

အရေးအကြီးဆုံးကတော့ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ပေါင်းကိုးဆယ်က အင်ပါယာဟောင်းဟာ သွေးဝတ်ရုံခန်းမဆောင်ရဲ့ လုပ်ကြံမှုကြောင့် သေဆုံးခဲ့ရတာ ဖြစ်သည်။

ဒီလောကက သူ အရင်နေခဲ့တဲ့ဘဝလို သေနတ်တစ်လက် ကိုင်ထားရင် အင်ပါယာကို သတ်နိုင်မယ့် လောကမျိုး မဟုတ်ပေ။

မဟာချန်အင်ပါယာက တည်ထောင်ခဲ့တာ နှစ်ပေါင်း တစ်ထောင်ကျော်ပြီ၊ နန်းတော်ထဲမှာ ကျွမ်းကျင်သူတွေ အများကြီး ရှိသည်။ အင်ပါယာဟောင်း ခရီးသွားတဲ့အခါ ပြိုင်ဘက်ကင်း ကျွမ်းကျင်သူတွေရဲ့ အကာအကွယ် အမြဲယူထားတာ ဖြစ်ပေမဲ့ သွေးဝတ်ရုံခန်းမဆောင်ရဲ့ လုပ်ကြံမှုအောက်မှာ သေခဲ့ရတာက သူတို့ရဲ့ စွမ်းအားကို ပြသနေတာပဲ။

လက်ရှိသွေးဝတ်ရုံခန်းမဆောင်ကတော့ အရင်လောက် ဂုဏ်သတင်း မကြီးတော့ပေ။ အင်ပါယာကို လုပ်ကြံခဲ့တာဆိုတော့ နန်းတော်က ပြန်ပြီး မတုံ့ပြန်ဘဲ နေပါ့မလား။

ဒါပေမဲ့ ကုလားအုပ်တစ်ကောင်က ပိန်သွားရင်တောင် မြင်းထက်တော့ ကြီးနေသေးတာပေါ့။ သွေးဝတ်ရုံခန်းမဆောင်က သူ့ကို ခြေမွပစ်နိုင်တဲ့ ဘီလူးကြီး ဖြစ်သည်။

"ကြားဖူးတာပေါ့" ရှောင်ပီလီက ခေါင်းညိတ်သည်။

ဟန်ဝူယင်း က"ငါက သွေးဝတ်ရုံခန်းမဆောင်က လူတစ်ယောက်ပဲ၊ ငါ့ရန်သူကို ကိုယ်တိုင် သတ်ချင်တာ မဟုတ်ရင် မန်ပြည်နယ်မှာ ဒီလောက်ကြာကြာ နေနေမှာ မဟုတ်ဘူး"

"မင်းကို သွေးဝတ်ရုံခန်းမဆောင်ထဲ ဝင်ဖို့ ငါ ထောက်ခံပေးနိုင်တယ်"

ရှောင်ပီလီက တည်ကြည်စွာ ပြောသည် - "အဲ့ထဲ ဝင်ရင် ဘာအကျိုးကျေးဇူး ရမှာလဲ"

"နန်းတော်က ငါ့အဖွဲ့အစည်းကို ဆယ်စုနှစ်ချီပြီး ပစ်မှတ်ထားနေတာ မှန်ပေမဲ့ မဟာချန်အင်ပါယာထဲမှာ သြဇာအာဏာ လျော့ကျသွားပေမဲ့ သွေးဝတ်ရုံခန်းမဆောင်မှာတော့ သာမန်လူတွေ ဘယ်တော့မှ မရနိုင်တဲ့ သတင်းအချက်အလက်တွေ ရှိတယ်"

"နောက်ပြီး မင်းက အဓိက အဖွဲ့ဝင် တစ်ယောက် ဖြစ်လာရင် အဆင့်(၄)၊ အဆင့်(၃) ဒါမှမဟုတ် အဆင့်(၂) သိုင်းပညာတွေတောင် လဲလှယ်ယူနိုင်တယ်"

ရှောင်ပီလီ "ငါလို လမ်းခုလတ်မှာ ဝင်လာတဲ့သူက အဓိက လူသတ်သမား ဖြစ်နိုင်ပါ့မလား"

ဟန်ဝူယင်းက ပြုံးပြီး "ဖြစ်နိုင်တာပေါ့"

"သာမန်အားဖြင့် သွေးဝတ်ရုံခန်းမဆောင်ထဲ လမ်းခုလတ်မှ ဝင်လာသူတွေက ငွေရောင်အဆင့် လူသတ်သမား ဖြစ်ရင်ကို တော်တော်တော်နေပြီ၊ ဒါပေမဲ့ မင်းက မတူဘူး၊ မင်းရဲ့ ပါရမီအရည်အသွေး နဲ့ မင်းက နဂါးနှင့်ကျားစာရင်း ထဲ ဝင်နိုင်တဲ့သူပဲ၊ မင်းက လမ်းခုလတ်က ဝင်လာရင်တောင် အဓိက အဖွဲ့ဝင် မဖြစ်နိုင်ရင်တောင် အဆင့်(၄) ရောက်သွားရင် ရွှေရောင်အဆင့် လူသတ်သမား ဖြစ်ဖို့ ပြဿနာ မရှိပါဘူး"

"ရွှေရောင်အဆင့် လူသတ်သမား ဖြစ်သွားရင် အရေးကြီးတဲ့ သတင်းအချက်အလက်နဲ့ သိုင်းပညာ အချို့ကလွဲရင် ကျန်တာ အကုန် လဲလှယ်နိုင်တယ်"

"အရေးအကြီးဆုံးကတော့ မင်းဆီမှာ သွေးဝတ်ရုံခန်းမဆောင်ရဲ့ သတင်းအချက်အလက် ရှိရင် ဆယ့်နှစ်ခံတပ်ကွင်းဆက်၊ ပိုင်ယွင်အိမ်တော်နဲ့ စန်းကျန်းမဟာမိတ်အဖွဲ့ တို့ကို ရန်စထားတဲ့ကြားက မန်ပြည်နယ်မှာ အသက်ရှင်ဖို့ အခွင့်အရေး ပိုများလာမှာ"

ရှောင်ပီလီလည်း စိတ်ဝင်စားသွားပြီး ပြန်မေးသည် "ဒါဆိုရင် ငါ သတ်ချင်တဲ့သူကို ငါ ရွေးလို့ ရလား"

ဟန်ဝူယင်းက ခေါင်းညိတ်သည် -"သွေးဝတ်ရုံခန်းမဆောင်ရဲ့ လူသတ်သမားတွေကို အဆင့် ငါးဆင့် ခွဲထားတယ် - သံ၊ ကြေးဝါ၊ ငွေ၊ ရွှေ နဲ့ အဓိက လူသတ်သမား"

"မင်း ရွှေရောင်အဆင့် လူသတ်သမား ဖြစ်သွားရင် မင်းရဲ့ ပစ်မှတ်ကို မင်း ကိုယ်တိုင် ရွေးလို့ ရပြီ"

"ရွှေရောင်အဆင့် မဖြစ်ခင်မှာတော့ အဖွဲ့အစည်းက လစဉ် တာဝန်ပေးတဲ့ လုပ်ငန်းတွေကို မဖြစ်မနေ လုပ်ပေးရမယ်"

ရှောင်ပီလီက ခေါင်းခါလိုက်သည် "သတ်တာထက်စာရင် သိုင်းလောကထဲမှာ လှည့်လည်ရတာကိုပဲ ငါ ပိုကြိုက်တယ်"

သွေးဝတ်ရုံခန်းမဆောင်က လုပ်ငန်းတွေကို သူ့ကို ရွေးခိုင်းပြီး ကျန်းဝူဆောင် ရဲ့ ဝရမ်းပြေးတရားခံ (ဆုကြေး) တွေလို မဖြစ်မနေ တာဝန်ပေးတာမျိုး မဟုတ်ရင် သူ ဝင်ဖြစ်မှာပါ။

"အင်း" ဟန်ဝူယင်း သက်ပြင်းချပြီး - "မင်း ငြင်းမယ်ဆိုတာ ငါ သိပြီးသားပါ၊ လမ်းခုလတ်မှ ဝင်လာတာဆိုတော့ ရွှေရောင်အဆင့် မဖြစ်ခင်မှာ ကန့်သတ်ချက်တွေ များတာတော့ မှန်ပါတယ်"

စကားပြောပြီးတဲ့နောက် ဟန်ဝူယင်းက သူ့လက်ထဲက စက္ကူအချို့ကို ထုတ်ပြီး ရှောင်ပီလီကို ပေးကာ ပြောသည်။"စန်းမြို့ သတင်း ပျံ့သွားပြီးတဲ့နောက် ဆယ့်နှစ်ခံတပ်ကွင်းဆက်က နှစ်ဂိုဏ်း ကွဲသွားပေမဲ့ ကွမ်ထျန်းဝူ ကတော့ မင်းကို ရှာနေတုန်းပဲ"

"လျှိုမိသားစု က လူတွေက ပိုင်ယွင်အိမ်တော်ကို ရောက်နေပြီ၊ စန်းကျန်းမဟာမိတ်အဖွဲ့ က 'ရွှေရောင် ကျား' ချန်ရှင်း တောင် ပိုင်ယွင်အိမ်တော်ကို ရောက်နေတယ်"

"ဒါပေမဲ့ ဒီကာလမှာတော့ အရှေ့မြစ်မြို့ကို အခြားနယ်မြေမှ ကျွမ်းကျင်သူတွေ အများကြီး ရောက်နေတယ်၊ သူတို့ထဲမှာ ကိုးဂိုဏ်း နဲ့ခြောက်ဂိုဏ်းစု က တပည့်တွေ အများကြီး ပါနေတယ်၊ သူတို့ကို ရှောင်နေတာ အကောင်းဆုံးပဲ၊ အဲ့ဒီ ကိုးဂိုဏ်း တပည့်တွေက မာနကြီးကြတယ်၊ မင်းက မန်ပြည်နယ်ရဲ့ လူငယ် ကျွမ်းကျင်သူတွေထဲမှာ ဂုဏ်သတင်း အကြီးဆုံးပဲ၊ သူတို့က မင်းကို အနိုင်ယူနိုင်ရင် ဒါမှမဟုတ် သတ်နိုင်ရင် သိုင်းလောကမှာ နာမည်ကြီးဖို့ လုံလောက်တယ်"

ရှောင်ပီလီက ဟန်ဝူယင်း ပေးတဲ့ စက္ကူပေါ်က သတင်းတွေကို ဖတ်ပြီးတဲ့အခါ မျက်ခုံးတွေ တွန့်ချိုးသွားသည် "ဒီလူတွေက အရှေ့မြစ်မြို့မှာ ဘာလုပ်နေကြတာလဲ"

ဟန်ဝူယင်းက ခေါင်းခါလိုက်သည် "အတိအကျတော့ မသိဘူး၊ ဒါပေမဲ့ တစ်ခုခုကို ရှာနေကြတာ ဖြစ်ရမယ်"

"နောက်ထပ် သတင်းထူး ရရင် ငါ လူလွှတ်ပြီး အသိပေးလိုက်မယ်"

"ဒါဆိုရင်တော့ သတိထားပါ"

"မင်း သေသွားရင်တော့ မင်းရဲ့ ကျေးဇူးဆပ်တဲ့အနေနဲ့ မင်းအတွက် လက်စားချေပေးဖို့ ကြိုးစားမယ်"

စကားပြောပြီးတဲ့နောက် ဟန်ဝူယင်းက သူ့ရှေ့က လက်ဖက်ရည်ကို တစ်ကျိုက်တည်း သောက်လိုက်ပြီး လမ်းမကြီးပေါ်ကနေ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

ရှောင်ပီလီက ဟန်ဝူယင်း ထွက်သွားတာကို ကြည့်ပြီး ရေရွတ်လိုက်သည်။ "ဒီလူသတ်သမားက လူကောင်းတစ်ယောက်ပါလား"

စကားပြောပြီးတဲ့နောက် ရှောင်ပီလီက သူ့လက်ထဲက မုန့်ပြားကို ဆက်စားနေသည်။ ဟန်ဝူယင်း ပြောသလို ဆယ့်နှစ်ခံတပ်ကွင်းဆက်က လူတွေက သူ့ကို ရှာတွေ့နိုင်ရင်တော့ ဗိုက်ဝထားတာက တိုက်ပွဲအတွက် ကောင်းတာပေါ့။

သူ မပြေးရတဲ့ အကြောင်းရင်းက ကျင့်ကြံမှုအမှတ် လိုအပ်လို့ပဲ ဖြစ်သည်။

နောက်ပြီး သူ့ဆီမှာ မိုးရေထဲက မက်မွန်ပွင့်အပ်များ တောင် ရှိသေးတယ်။

မိုးရေထဲက မက်မွန်ပွင့်အပ်များ က အဆင့်(၅) ကျွမ်းကျင်သူကို သတ်နိုင်မလား ဆိုတာ သူ သိချင်သည်။

ရှောင်ပီလီ မုန့်ပြား စားနေတုန်း။

ဗုန်း။

ကောင်းကင်မှာ လျှပ်စီးတွေ လက်ပြီး မိုးကြိုးသံတွေ ကျယ်လောင်စွာ ထွက်ပေါ်လာကာ မိုးဖွဲဖွဲတွေ စတင် ရွာကျလာသည်။

ဆိုင်ရှင်က ကောင်းကင်ကို ကြည့်ပြီး သက်ပြင်းချသည် "ဒီရာသီဥတုကို ကြည့်ရတာ မိုးက ခဏနဲ့ ရပ်မယ့်ပုံ မဟုတ်ဘူး"

ရှောင်ပီလီက ပြုံးပြီး "မြစ်ပေါ်က မိုးရေက နွေရာသီရဲ့ အေးမြခြင်းကို ယူဆောင်လာတယ်၊ တဲအိမ်လေးထဲမှာ တစ်ယောက်တည်း ထိုင်ပြီး လက်ဖက်ရည်ရဲ့ မွှေးရနံ့ကို ရှူရှိုက်ရတာပေါ့"

"ထူးခြားတဲ့ ခံစားချက်ပါပဲ"

ခွာသံ၊ ခွာသံ။

အဲ့ဒီအချိန်မှာပဲ၊

မြင်းခွာသံ မြန်မြန်ဆန်ဆန် ထွက်ပေါ်လာပြီး၊ကောက်ရိုး ဝတ်ရုံတွေကို ဝတ်ထားတဲ့ လူလေးယောက်က လက်ဖက်ရည်ဆိုင် ရှေ့မှာ ရပ်လိုက်ကြသည်။ သူတို့ မြင်းတွေကို ဆိုင်အပြင်မှာ ထားခဲ့ပြီး လူလေးယောက်က လက်ဖက်ရည်ဆိုင်ထဲ ဝင်လာကြသည်။

ရှောင်ပီလီ မော့ကြည့်လိုက်တော့ အံ့အားသင့်သွားသည်။

အဲ့ဒီ လူလေးယောက်ထဲမှာတော့ သူ သိတဲ့သူ တစ်ယောက် ပါလာတယ်၊ ကျန်းဝူဆောင် က ကျူးရှော့ ပဲ ဖြစ်သည်။