← Chapters

အခန်း ၄၇

Vol. 4 Ch. 47

အခန်း ၄၇

Vol. 4 Ch. 47

အခန်း(၄၇) လျှိုယွင်ချုံ

နင်ချင်းက ခေါင်းခါ၍ ပြုံးလိုက်သည်။

"လာတဲ့သူတွေက လျှိုမိသားစုက ဖြစ်ဖို့များတယ်။ အရှေ့မြစ်မြို့ကနေ ထွက်လာပြီး မကြာခင်မှာပဲ လျှိုမိသားစုနဲ့ ပိုင်ယွင်အိမ်တော်က လူတွေ ဒီဘက်ကို ဦးတည်လာနေတယ်ဆိုတဲ့ သတင်းကြားရတာပဲ"

"သူတို့ မင်းရှိတဲ့နေရာကို ရှာတွေ့သွားပုံရတယ်"

"လျှိုမိသားစုက လာတဲ့သူကတော့ လျှိုကျွင်းရဲ့ ဝမ်းကွဲညီအစ်ကို လျှိုယွင်စုန့်ပဲ။ အစကတော့ လျှိုကျွင်းက မိသားစုခေါင်းဆောင်ရဲ့ သားဖြစ်ပြီး ပါရမီကောင်းတဲ့အတွက် လျှိုမိသားစုရဲ့ အနာဂတ် ခေါင်းဆောင် ဖြစ်လာမယ့်သူပေါ့။ ဒါပေမဲ့ အခုတော့ မင်းလက်ချက်နဲ့ သေသွားပြီဆိုတော့ လျှိုယွင်စုန့်က မင်းကို ကျေးဇူးတင်ရမှာပဲ။ လျှိုကျွင်းသာ မသေခဲ့ရင် သူက အနာဂတ်မှာ အဆင့်(၅) ကို ရောက်သွားရင်တောင် လျှိုမိသားစုရဲ့ အစွမ်းထက်တဲ့ အကြီးအကဲ တစ်ယောက်ပဲ ဖြစ်လာမှာ"

"တစ်စုံတစ်ရာ ထူးခြားတာ မရှိရင် သူက အနာဂတ် လျှိုမိသားစုခေါင်းဆောင် ဖြစ်လာဖို့ အလားအလာ အများဆုံးပဲ"

"သူတို့ နောက်ထပ် ဘယ်သူတွေကို ခေါ်လာလဲဆိုတာ မသိရသေးသလို ပိုင်ယွင်အိမ်တော်က အဆင့်(၅) ကျွမ်းကျင်သူ ပါလာမလားဆိုတာလည်း မသေချာဘူး။ ပညာရှိဆိုတာ ပြိုတော့မယ့် နံရံအောက်မှာ မနေသင့်ဘူး။ မင်း အရင်ထွက်သွားသင့်တယ်"

"မင်းအတွက် သူတို့ကို ငါ ခဏလောက် တားထားပေးမယ်"

ရှောင်ပီလီက ခေါင်းခါလိုက်သည်။

"ဒီတစ်ခါ လွတ်သွားရင်ရော ဘာဖြစ်မှာလဲ။ အရှေ့မြစ်မြို့ကနေ မထွက်သွားမချင်း သူတို့က ငါ့ကို နောက်ဆုံးမှာ ရှာတွေ့မှာပဲ"

"ဒီရက်ပိုင်းအတွင်းမှာ ဖြစ်ပျက်တာတွေက များလွန်းတယ်။ သိုင်းလောကဆိုတာ နောက်ဆုံးတော့လည်း အားကြီးသူက အားနည်းသူကို သားကောင်အဖြစ် ဖမ်းဆီးတာပဲ မဟုတ်လား"

"သိုင်းလောက ကိစ္စတွေကို သိုင်းလောကနည်းနဲ့ပဲ ဖြေရှင်းရမှာ"

"အရင်က ငါ သဘောထား ပျော့ညံ့ခဲ့တာ"

"ပြေးတာက အဖြေမဟုတ်ဘူး။ သူတို့ ကြောက်လန့်သွားတဲ့အထိ သတ်ပစ်မှပဲ ငါ့ကိုယ်ပေါ်က ဒုက္ခတွေ လျော့ပါးသွားမှာ"

ရှောင်ဟဲမြို့က တည်းခိုခန်းမှာ တည်းခိုခန်းပိုင်ရှင်အတွက် ဒုက္ခပေးမိပြီးသားမို့လို့ အခုတော့ လက်ဖက်ရည်ဆိုင်ပိုင်ရှင်ကို ထပ်ပြီး ဒုက္ခမပေးတော့ဘူး။ ရှောင်ပီလီ ထလိုက်ပြီး လက်ထဲမှာ အနီရောင်လက်စွပ်ဓား ကို ဆုပ်ကိုင်ကာ လက်ဖက်ရည်ဆိုင်ထဲကနေ လမ်းလျှောက် ထွက်လာခဲ့သည်။

ဆိုင်အစွန်းမှာ ရပ်နေတဲ့ လူသုံးယောက်ကို ကြည့်ပြီး အနည်းငယ် ပြုံးပြလိုက်သည်။ ထို့နောက် ဝါးရွက်စို ခမောက်ကို ဆောင်းကာ ကုန်ကြမ်းဖြင့် ရက်လုပ်ထားသည့် မိုးကာအင်္ကျီကို ဝတ်ပြီး မိုးထဲကို ခြေချလိုက်သည်။

ကျန့်ဖန်က ရှောင်ပီလီ မိုးထဲကို လမ်းလျှောက်ထွက်သွားတာကို မြင်တော့ အနည်းငယ် ထိတ်လန့်သွားသည်။ မြင်းခွာသံတွေက အလွန်နီးကပ်နေပြီ ဖြစ်သည်။ ရှောင်ပီလီက နင်မိသားစုနဲ့ ဆက်သွယ်မိထားတဲ့အတွက် နင်မိသားစုရဲ့ အရှိန်အဝါကို သုံးပြီး အရှေ့မြစ်မြို့က ဒီရွှံ့နွံထဲကနေ လွတ်မြောက်အောင် လုပ်လိမ့်မယ်လို့ သူ ထင်ထားခဲ့တာ။

ဒီလို လူသူကင်းမဲ့တဲ့ နေရာကို ဒီအချိန်မှာ လာတဲ့သူတွေက ရှောင်ပီလီကို ဒုက္ခပေးဖို့ လာတာ သေချာသည်။ ရှောင်ပီလီက ဒါကို ဘာသဘောနဲ့ လုပ်တာလဲ။ နောက်ယောင်ခံလိုက်သူတွေကို တစ်ယောက်တည်း ရင်ဆိုင်ဖို့ လုပ်နေတာလား။

ဒါကို မြင်တော့ ကျန့်ဖန်က လှည့်ပြီး လက်ဖက်ရည်ဆိုင်ထဲ ဝင်သွားကာ နင်ချင်းကို ကြည့်၍ ပြောလိုက်သည်။

"သခင်လေးနင်၊ ဘာမှ မလုပ်တော့ဘူးလား"

"ရှောင်ပီလီ စန်းမြို့မှာ ပြခဲ့တဲ့ စွမ်းအားတွေကို ကြည့်ရင် ဒီတစ်ခါ လာတဲ့သူတွေထဲမှာ အဆင့်(၅) ကျွမ်းကျင်သူ ပါဖို့များတယ်"

နင်ချင်းက ခေါင်းခါလိုက်သည်။

"သူက ငါ့ကို နောက်ယောင်ခံတွေကို တားခိုင်းဖို့ မလိုဘူးဆိုတော့လည်း ထားလိုက်ပါတော့"

"သူ့ကို သတ်ချင်နေတာက နဂါးနှင့်ကျားစာရင်း မှာ အဆင့်(၇) ရှိတဲ့ လေးဘက်အရပ်ဓား ကျောချင်းယွင်ပဲ။ လျှိုမိသားစုရဲ့ နောက်ယောင်ခံကိုတောင် မတားနိုင်ရင် ကျောချင်းယွင် လက်လွတ်လာတဲ့အခါ သူ သေမှာ သေချာတယ်"

"ထဲဝင်ပြီး လက်ဖက်ရည် သောက်ကြရအောင်။ မိုးတိတ်သွားရင် ငါတို့ ထွက်သွားကြမယ်"

နင်ချင်းရဲ့ စကားကို ကြားတဲ့အခါ တိန်းယွမ်နဲ့ ကျူးရှော့ တို့ရဲ့ အသက်ရှူသံတွေ ရပ်တန့်သွားမတတ် ဖြစ်သွားသည်။ ရှောင်ပီလီကို တိုက်ခိုက်ချင်နေသူက နဂါးနှင့်ကျားစာရင်း မှာ အဆင့်(၇) ရှိတဲ့ လေးဘက်အရပ်ဓား ကျောချင်းယွင် ဖြစ်တယ်လို့ နင်ချင်း အရင်က ပြောခဲ့တာကို သူတို့ အခုမှ ပြန်သတိရလိုက်သည်။

စန်းယွမ်ဓားဂိုဏ်း ရဲ့ အရှိန်အဝါက နင်မိသားစုထက်တောင် ပိုကြီးမားသည်။ အခု လာတဲ့သူတွေက သခင်လေးနင်ရဲ့ နင်မိသားစုဝင် ဖြစ်တဲ့အချက်ကြောင့် မလုပ်ရဲကြတာ ဖြစ်ရင်တောင် ကျောချင်းယွင်သာ တိုက်ခိုက်လာရင်တော့ ဘာအကြောင်းပြချက်မှ ရှိမှာ မဟုတ်ဘူး။

ဒါပေမဲ့ ရှောင်ပီလီက ဘယ်လောက်ပဲ ပါရမီရှင် ဖြစ်ပါစေ၊ သူက အဆင့်(၆) သာ ရှိသေးတာ။ အဆင့်(၅) ကျွမ်းကျင်သူနဲ့ တွေ့ရင်တော့ အန္တရာယ် များလှသည်။

...

ဖောက်၊ ဖောက်၊ ဖောက်၊ဖောက်၊ ဖောက်၊ ဖောက်။

မြင်းတစ်ဒါဇင်ကျော်က ရွှံ့ရေတွေကြားထဲကနေ လျင်မြန်စွာ ပြေးလွှားလာကြပြီး ရေတွေကို နေရာအနှံ့ ပက်ဖြန်းနေကြသည်။

"ဟီ"

"ဟီ"

လမ်းမကြီးပေါ်မှာ မိုးကာအင်္ကျီနဲ့ ဝါးရွက်စို ခမောက်ကို ဆောင်းပြီး ရပ်နေတဲ့သူကို မြင်တဲ့အခါ မြင်းစီးလာတဲ့သူတွေက မြင်းတွေကို ဆွဲတားလိုက်ပြီး ရှောင်ပီလီနဲ့ မီတာအနည်းငယ်အကွာမှာ ရပ်လိုက်ကြသည်။

ရှောင်ပီလီက အုပ်စုကို အကဲခတ်လိုက်သည်။ ခေါင်းဆောင်ဖြစ်သူက အသက်သုံးဆယ်ကျော်လောက်ပဲ ရှိဦးမည်။ ရုပ်ရည်က ရှောင်ပီလီ လက်ချက်နဲ့ သေသွားတဲ့ လျှိုကျွင်းနဲ့ သုံးပုံ၊ လေးပုံလောက် ဆင်တူသည်။ ဒါပေမဲ့ လျှိုကျွင်းနဲ့ ယှဉ်ရင်တော့ တည်ငြိမ်မှု အနည်းငယ် လိုနေသည်။ ဒီလူက နင်ချင်း ပြောတဲ့ လျှိုယွင်စုန့် ဖြစ်ဖို့များသည်။

လျှိုယွင်စုန့်ရဲ့ ဘေးက မြင်းပေါ်မှာတော့ အသက်ငါးဆယ်ကျော် လူအိုကြီး တစ်ယောက် ထိုင်နေသည်။ သူက ပိုးသားဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ပြုံးရွှင်နေတဲ့ မျက်နှာနဲ့မို့လို့ ကျေးလက်က အန္တရာယ်ကင်းတဲ့ မြေပိုင်ရှင်လို ဖြစ်နေသည်။

ဒါပေမဲ့ ရှောင်ပီလီကတော့ ထိုသို့ မထင်ပေ။ သိုင်းလောကသား တစ်ယောက်နဲ့တောင် မတူတဲ့ ဒီလူက သူ့ကို အပ်နဲ့ ထိုးသလို ခံစားချက်ကို ပေးနေသည်။

"ရှောင်ပီလီလား"

"မင်းမှာ သတ္တိ ရှိသားပဲ"

"ငါ့ရဲ့ လျှိုမိသားစုက လူကို သတ်ရဲတယ်ပေါ့လေ"

လျှိုယွင်စုန့်က ရှောင်ပီလီကို ကြည့်ပြီး ခေါင်းခါလိုက်သည်။ ပြောရရင် သူက ရှောင်ပီလီကို ကျေးဇူးတင်သင့်သည်။ ရှောင်ပီလီသာ လျှိုကျွင်းကို မသတ်ခဲ့ရင် လျှိုမိသားစုကို သိမ်းပိုက်ဖို့ အခွင့်အရေး ရမှာ မဟုတ်ဘူး။ အခုတော့ မိသားစုခေါင်းဆောင်ရဲ့ တစ်ဦးတည်းသော သား သေသွားပြီမို့ ရှောင်ပီလီရဲ့ ခေါင်းကို ယူလာနိုင်ရင် အနာဂတ် မိသားစုခေါင်းဆောင် ရာထူးကို သူ ရတော့မှာ။

နောက်ပြီး အရေးကြီးဆုံးက ရှောင်ပီလီရဲ့ ခေါင်းက သူ့ကို လေးဘက်အရပ်ဓား ကျောချင်းယွင်ရဲ့ ခင်မင်မှုကို ရစေမှာ ဖြစ်သည်။ ကျောချင်းယွင်ရဲ့ ထောက်ခံမှုသာ ရရင် မိသားစုခေါင်းဆောင်က အပြင်မှာ တရားမဝင်သား တစ်ယောက် ရှိနေလို့ပဲ ဖြစ်ဖြစ်၊ စကားပြန်ရုပ်သိမ်းချင်ရင်ပဲ ဖြစ်ဖြစ် သူ ဘာမှ ကြောက်စရာ မလိုတော့ဘူး။

ဒါကြောင့် ရှောင်ပီလီ သေကို သေရမယ်။ သူကိုယ်တိုင် သတ်မှပဲ ဖြစ်မယ်။

"လျှိုယွင်စုန့်လား"

ရှောင်ပီလီက မော့ကြည့်ပြီး လျှိုယွင်စုန့်ကို ပြုံးပြလိုက်သည်။

"ပြောရရင် လျှိုကျွင်းက ငါ့လက်နဲ့ သေသွားတာ။ မင်း မိသားစုခေါင်းဆောင် ဖြစ်လာဖို့ အခွင့်အရေးကို ငါ ပေးလိုက်တာမို့လို့ မင်း ငါ့ကို ကျေးဇူးတင်သင့်တယ်"

"ပြီးတော့ မင်းရဲ့ လျှိုမိသားစုခေါင်းဆောင် လျှိုကျုံးရွှမ်က သားသေသွားတာတောင် မန်ပြည်နယ် ကို ကိုယ်တိုင် မလာရဲဘူးလား။ သူက အပြင်မှာ တရားမဝင်သား တစ်ယောက်များ ရှိနေလို့ မင်းကိုပဲ သေဖို့ လွှတ်လိုက်တာလား"

ဟားဟားဟား။

လျှိုယွင်စုန့်က ခဏလောက် အံ့အားသင့်သွားပြီးမှ ရယ်မောလိုက်သည်။

"သွေးခွဲဖို့ ကြိုးစားနေတာလား"

"ကံမကောင်းတာက ဒီတစ်ခါတော့ ငါတို့ ဌာနခွဲက လူတွေကိုပဲ ခေါ်လာတာ၊ ပိုင်ယွင်အိမ်တော်က လူတစ်ယောက်မှ မပါဘူး၊ ဒါကြောင့် မင်းရဲ့ ကလေးကစားစရာ နည်းလမ်းတွေက အပြင်ကို ရောက်ဖို့ အကြောင်းမရှိဘူး"

"တကယ်တော့ မင်းကို ငါ အတော်လေး လေးစားတယ်။ ၁၇ နှစ်အရွယ်နဲ့ ဒီအဆင့်ထိ ရောက်လာတာကို"

"ဒါပေမဲ့ ကံမကောင်းစွာနဲ့ပဲ... မင်း ငါ့လက်နဲ့ပဲ သေရလိမ့်မယ်"

စကားပြောပြီးတဲ့ အချိန်မှာပဲ

ဘုန်း။

ကောင်းကင်ကနေ မိုးကြိုး တစ်ချက် ပစ်ချလိုက်သည်။

ချွင်။

လျှိုယွင်စုန့်ရဲ့ ဓားရှည်က ခါးမှာကနေ ထွက်လာပြီး မိုးကြိုးလိုပဲ ရှောင်ပီလီဆီကို ပြေးဝင်သွားသည်။ လျှိုယွင်စုန့်က ရန် နှင့် တုစွမ်းအင်လမ်းကြောင်းများ ကို ဖွင့်ထားပြီးသား ဖြစ်ကာ ချီစွမ်းအင်ကို အစိုင်အခဲ ဖြစ်အောင် လုပ်ပြီး အဆင့်(၅) ကို ဝင်ရောက်ဖို့ တစ်လှမ်းပဲ လိုတော့သည်။

ဓား မရောက်ခင်မှာတင် ထက်မြက်တဲ့ ဓားစိတ်ဆန္ဒ က ရှောင်ပီလီကို ချိတ်ဆက်ထားပြီး အရေပြားကို နာကျင်အောင် ထိုးစိုက်နေသည်။ ဒီ ဓားတစ်ချက်တည်းနဲ့ လျှိုယွင်စုန့်က အဆင့်(၆) အထွတ်ထိပ် မှာ ရှိတဲ့ ကျိုးချန် ကိုတောင် ဖိနှိပ်ထားနိုင်သည်။ လျှိုယွင်စုန့်နဲ့အတူ လိုက်လာတဲ့ လျှိုမိသားစုဝင်တွေ အားလုံးက အေးစက်စက် ပြုံးနေကြသည်။

သူတို့အားလုံး လျှိုယွင်စုန့်ရဲ့ ပါရမီနဲ့ စွမ်းအားကို သိကြသည်။ စန်းယွမ်ဓားဂိုဏ်း က အကြီးအကဲ တစ်ယောက်တောင် လျှိုမိသားစုကို လာတဲ့အခါ လျှိုယွင်စုန့်ရဲ့ ဓားသိုင်းကို ချီးကျူးတတ်သည်။ စန်းယွမ်ဓားဂိုဏ်း က ပြင်ပတပည့် အဆင့်(၆) နဲ့ ယှဉ်ရင် ဘာကွာခြားချက်မှ မရှိဘူး။

မြေပိုင်ရှင်အဝတ်အစား ဝတ်ထားတဲ့ အဘိုးကြီး တစ်ယောက်တည်းကသာ မျက်နှာမှာ သံသယ ဖြစ်တဲ့ အရိပ်အယောင် ပေါ်လာသည်။ ရှောင်ပီလီက အရှေ့မြစ်မြို့မှာ ဒီလောက် နာမည်ကြီးပြီး ဒီအရွယ်နဲ့ အဆင့်(၆) ကို ရောက်နေတာမို့လို့ သူက ကြောက်လန့်ပြီး အရူးဖြစ်မနေသင့်ဘူး။

ဒါပေမဲ့ လျှိုယွင်စုန့်ရဲ့ သိုင်းပညာကို တွေးမိပြီး ကိုယ်တိုင်လည်း ဘေးကနေ စောင့်ကြည့်နေမှာမို့လို့ လျှိုယွင်စုန့်သာ ဓားနဲ့ အရင် အပိုင်းပိုင်း အဖြတ်မခံရသရွေ့ ပြဿနာ ရှိမှာ မဟုတ်ဘူး။ ဒါကို တွေးပြီး မျက်မှောင်ကြုတ်တာတွေ ပြေလျော့သွားသည်။

ဓားက ရှောင်ပီလီကို ထိုးဖောက်တော့မယ့်အချိန်မှာပဲ ရှောင်ပီလီရဲ့ မျက်နှာမှာ မထီမဲ့မြင် ပြုံးရယ်ခြင်း ကို လျှိုယွင်စုန့် မြင်လိုက်ရတာမို့လို့ ဒေါသတွေ ထွက်လာသည်။ သူ့ရဲ့ လျှိုမိသားစုက လျှပ်တစ်ပြက် ငန်းဖြူဓားသိုင်း က ပြည့်စုံနေပြီးပြီမို့လို့ ဒီဓားချက်က ဘာမှ ချန်မထားဘူး။ ရှောင်ပီလီက ဘာကို ဟန်လုပ်နေတာလဲ။

ဒါပေမဲ့ သူ ဘာကြောင့်လဲဆိုတာ မကြာခင်မှာ သိသွားသည်။

ချွင်။

အနီရောင်ဓားက အိမ်ထဲကနေ ထွက်လာသည်။

ကျနေတဲ့ မိုးရေစက်တွေတောင် ဓားစိတ်ဆန္ဒ ရဲ့ အရိပ်အယောင်တွေ ပါနေသည်။

ဓားစိတ်ဆန္ဒ။

ဓားစိတ်ဆန္ဒ သေချာပေါက် ဖြစ်တယ်။

မြေပိုင်ရှင်အဝတ်အစား ဝတ်ထားတဲ့ စုန့်ခန်းက မျက်နှာ ပျက်သွားပြီး ရှောင်ပီလီဆီကို ရုတ်တရက် ပြေးသွားသည်။ ဒါပေမဲ့ တစ်လှမ်း နောက်ကျသွားပြီ ဖြစ်သည်။

မျက်စိကျိန်းမတတ် ဓားရောင် တစ်ချက် လင်းလက်သွားသည်။

ချွင်။

ကြည်လင်တဲ့ အသံ တစ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

လျှိုယွင်စုန့်ရဲ့ ဓားရှည်က တစ်ဝက် ကျိုးသွားပြီး သူက လေထဲကနေ ပြုတ်ကျလာသည်။

သွေးတွေက ရွှံ့မြေကြီးကို အနီရောင်အဖြစ် စွန်းထင်းသွားစေသည်။

【ကျင့်ကြံမှုအမှတ် + 2000】

All Chapters