အခန်း ၅၁
Vol. 4 Ch. 51
အခန်း(၅၁) နဂါးနှင့်ကျားစာရင်းဝင် (၆၂) ရွှယ်ကျိုး
“ဒီရက်ပိုင်းအတွင်းမှာပဲ အရှေ့မြစ်မြို့ဆီကို အရေးပါတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်တွေ အများကြီး ရောက်လာကြတယ်”
“ဘယ်လို အရေးပါတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်တွေလဲ”
“ဆားဂိုဏ်းက တပည့်ရင်း ချိုးရွှင်းလီ ဖြစ်မယ်ထင်တယ်။ ဆားဂိုဏ်းက ကျွမ်းကျင်သူတွေကို ခေါ်ပြီး ဆယ့်နှစ်ခံတပ်ကွင်းဆက်ဆီ သွားတယ်လို့ ကြားမိတယ်”
“ဆားဂိုဏ်းတင်မကဘူး။ စန်းယွမ်ဓားဂိုဏ်းနဲ့ လျှိုမိသားစုက ကျွမ်းကျင်သူတွေလည်း ရောက်လာကြတယ်လို့ ကြားတယ်။ ဒီတစ်ခါတော့ သူရဲကောင်း ရှောင်ပီလီ ဒုက္ခတွေ့တော့မှာပဲ။ လျှိုမိသားစု ခေါင်းဆောင် လျှိုဖူးရှန့် ကိုယ်တိုင် အရှေ့မြစ်မြို့ကို ရောက်လာတာ။ သူ့သားက သူရဲကောင်း ရှောင်ပီလီလက်ချက်နဲ့ သေခဲ့ရတာမို့လို့ ဒီတစ်ခါတော့ လက်စားချေဖို့ လာတာဖြစ်မှာပဲ”
“ဟက်ဟက် လျှိုဖူးရှန့်က အဆင့်(၅) ကျွမ်းကျင်သူသက်သက်ပဲလေ။ အရင်ကလည်း လျှိုမိသားစုက အဆင့်(၅) ကျွမ်းကျင်သူတစ်ယောက် သူရဲကောင်း ရှောင်ပီလီလက်ချက်နဲ့ သေခဲ့ဖူးတာပဲ မဟုတ်လား”
“လျှိုဖူးရှန့်က မတူဘူး။ သူက အဆင့်(၅) အထွတ်အထိပ် ရောက်နေပြီလို့ ကြားတယ်။ ငယ်ငယ်တုန်းက စွမ်းအင်လမ်းကြောင်းတွေ ထိခိုက်မထားခဲ့ရင် အခုဆိုရင် အဆင့်(၄) သိုင်းဆရာကြီး ဖြစ်နေလောက်ပြီ။ ဒါတင်မကသေးဘူး၊ သူက စန်းယွမ်ဓားဂိုဏ်းက တတိယမြောက် တပည့်ရင်း ရွှယ်ကျိုးနဲ့အတူ ပါလာတာ။ ရွှယ်ကျိုးဆိုတာ နဂါးနှင့်ကျားစာရင်းမှာ (၆၃) နေရာမှာ ရှိနေတဲ့သူလေ”
ရှူး။
ဒီစကားသံ ထွက်ပေါ်လာတာနဲ့ တစ်ပြိုင်နက်၊
လူအုပ်ကြီးဆီမှာ ရုန်းရင်းဆန်ခတ် ဖြစ်သွားတော့သည်။
ရာစုနှစ်ပေါင်းများစွာအတွင်း အရှေ့မြစ်မြို့မှာ နဂါးနှင့်ကျားစာရင်းဝင်တဲ့ ကျွမ်းကျင်သူ တစ်ယောက်မှ မရှိခဲ့ဖူးဘူး။ မဟာချန်အင်ပါယာမှာ ကျယ်ပြောလွန်းလှတာကြောင့် နဂါးနှင့်ကျားစာရင်းဝင်တယ်ဆိုတာ သန်းနဲ့ချီတဲ့လူတွေထဲမှာ တစ်ယောက်လောက်ပဲ ရှိတတ်တဲ့ ပါရမီရှင်တွေ ဖြစ်နေမှာပေါ့။
အရင်က သူရဲကောင်း ရှောင်ပီလီအပေါ် ယုံကြည်မှုရှိခဲ့တဲ့သူတွေတောင် စိတ်ထဲမှာ မသေချာမရေရာ ဖြစ်လာကြသည်။
ရှောင်ပီလီက သိုင်းပညာ ထက်မြက်ပြီး ပါရမီရှိပေမဲ့၊
သူက အရမ်းကို ငယ်ရွယ်နေသေးတယ် မဟုတ်လား။
နဂါးနှင့်ကျားစာရင်းဝင် ရွှယ်ကျိုးနဲ့ ယှဉ်လိုက်ရင်တော့ အနည်းငယ် လိုအပ်နေဦးမှာပဲ။
သူရဲကောင်း ရှောင်ပီလီရဲ့ စွဲလမ်းတဲ့ ပရိသတ်တစ်ယောက်က တိုးညင်းစွာ ရေရွတ်လိုက်သည်။
“သူရဲကောင်း ရှောင်ပီလီရဲ့ ပါရမီအရဆိုရင် နောင်တစ်ချိန်မှာ နဂါးနှင့်ကျားစာရင်းဝင်လာမှာ သေချာပါတယ်။ အဲဒီ ရွှယ်ကျိုးဆိုတာက သူထက် အနည်းငယ် ပိုကြီးရုံသက်သက်ပါ”
… …
ဒီအချိန်မှာတော့၊
နင်ချင်းရဲ့ ပုံရိပ်က ပိုင်ရှန်းစားသောက်ဆိုင်ထဲ ပေါ်လာသည်။
သူမရဲ့ အကြည့်တွေက စားသောက်ဆိုင် ဒုတိယထပ်ကို ဝေ့ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ရှောင်ပီလီဆီမှာ ရပ်တန့်သွားသည်။
ရှောင်ပီလီက သူရဲ့ မျက်နှာသွင်ပြင်ကို အနည်းငယ်သာ ပြောင်းလဲထားတာမို့ သူမအတွက် မှတ်မိရတာ လွယ်ကူနေသည်။
နင်ချင်းကတော့ ယဉ်ကျေးမနေဘဲ ရှောင်ပီလီရဲ့ တစ်ဖက်မှာ ထိုင်ချလိုက်သည်။
ရှောင်ပီလီက အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားပြီး မေးလိုက်သည်။
“နင်နဲ့အတူ ပါလာတဲ့ တံခါးစောင့်တွေက ဘယ်ရောက်သွားကြတာလဲ”
အရင်က နင်ချင်းကို တွေ့တုန်းက သူမဘေးမှာ ကျူးရှော့တင်မကဘဲ စန်းယွီဂိုဏ်းက တပည့်ရင်းနှစ်ယောက်ပါ ပါလာခဲ့တာ။
အခုတော့ နင်ချင်း တစ်ယောက်တည်း ဖြစ်နေသည်။
ဒါပေမဲ့ နင်ချင်းကို မြင်လိုက်တဲ့ အချိန်ကစပြီး အမျိုးသားအသွင် ဖုံးကွယ်ထားတဲ့ သူမရဲ့ သိုင်းပညာဟာ စန်းယွီဂိုဏ်းက တပည့်ရင်း ကျန့်ဖန်ထက်တောင် သာလွန်နေကြောင်း ရှောင်ပီလီ သိလိုက်သည်။ သူမက အဆင့်(၅) ကို မရောက်သေးရင်တောင် အဝေးကြီးတော့ မဟုတ်လောက်ဘူး။
ဒါပေမဲ့ အဆင့်(၅) ထဲ ဝင်ရောက်ပြီးနောက်မှာတော့ ရှောင်ပီလီ ပိုပြီး ရှင်းရှင်းလင်းလင်း သိလာသည်။
နင်ချင်းက အဆင့်(၆) အထွတ်အထိပ် ရောက်နေပြီး ရန် နှင့် တုစွမ်းအင်လမ်းကြောင်းတွေကို ဖွင့်လှစ်ပြီးသား ဖြစ်သည်။
သူမက မျက်လုံးအသက်မှတ်တွေကို ဖွင့်လှစ်ပြီး အဆင့်(၅) ထဲ ဝင်ရောက်ဖို့ တစ်လှမ်းပဲ လိုတော့တာ။
ထို့အပြင် နင်ချင်းရဲ့ အသက်အရွယ်ကလည်း သိပ်ကြီးမှာ မဟုတ်ဘဲ သူ့ထက် တစ်နှစ် သို့မဟုတ် နှစ်နှစ်လောက်ပဲ ပိုကြီးမယ်ဆိုတာ သူ ခန့်မှန်းမိသည်။
ဒီလိုမျိုး ငယ်ရွယ်တဲ့ အဆင့်(၆) အထွတ်အထိပ်ဆိုတာ အရှေ့မြစ်မြို့မှာ သူမှလွဲရင် တစ်ယောက်မှ မရှိတဲ့ အဆင့်အတန်းမျိုး ဖြစ်သည်။
နင်ချင်းက ရှောင်ပီလီရဲ့ တူဖြင့် ထိုးထားတဲ့ ဟင်းတွေကို ဂရုမစိုက်ဘဲ သေရည်ကိုသာ ခွက်ထဲ ထည့်လိုက်သည်။ သူမက ကြက်သားတစ်စကို ကောက်ယူပြီး ပါးစပ်ထဲ ထည့်လိုက်ကာ ခေါင်းခါလိုက်သည်။
“စန်းယွီဂိုဏ်းက လူတွေကို နေရောင်ခြည်တောင်ကို အရင်သွားဖို့ ငါ စေခိုင်းလိုက်တယ်”
“ရွှယ်ကျိုးက အခု နေရောင်ခြည်တောင်မှာ ရှိနေတာမို့လို့ နင် နေရောင်ခြည်တောင်ကို သွားမလားလို့ လာမေးတာပါ”
ရွှယ်ကျိုးအကြောင်း ပြောလိုက်တဲ့အခါ နင်ချင်းရဲ့ မျက်လုံးတွေထဲမှာ အလေးအနက်ထားမှုတွေ ပေါ်လာသည်။
“ရွှယ်ကျိုးက ကျောချင်းယွင်လောက် မသန်မာပေမဲ့ နဂါးနှင့်ကျားစာရင်းဝင်တဲ့သူတွေထဲမှာ ရိုးရှင်းတဲ့သူ တစ်ယောက်မှ မရှိဘူး”
“သိုင်းဆရာကြီးအဆင့်တွေကို လက်မပါစေဖို့ အစောကတည်းက သဘောတူထားခဲ့ပေမဲ့ ရွှယ်ကျိုးက အဆင့်(၅) နှောင်းပိုင်းအဆင့် ရောက်နေပြီး ဓားစိတ်ဆန္ဒကိုတောင် နားလည်ထားပြီးသား ဖြစ်နေတယ်”
“ဒီတစ်ခါတော့ အဲဒီ အမွေအနှစ်က ရွှယ်ကျိုးလက်ထဲ ရောက်သွားမှာကို ငါ စိုးရိမ်နေတာ”
ရှောင်ပီလီက မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။
“နင်မိသားစုမှာ ကျွမ်းကျင်သူတွေ မရှိဘူးလား”
နင်ချင်းက ခေါင်းခါလိုက်သည်။
“နင်မိသားစုက စန်းယွမ်ဓားဂိုဏ်းနဲ့ ရန်သူဖြစ်ဖို့ ဝန်လေးနေတာ”
ရှောင်ပီလီက“ဆားဂိုဏ်းကကော ဘယ်လိုလဲ”
“ဆားဂိုဏ်းက ကမ္ဘာပေါ်က ဂိုဏ်းကြီး ခြောက်ခုထဲက တစ်ခုဖြစ်ပေမဲ့ လူငယ်မျိုးဆက်တွေက စန်းယွမ်ဓားဂိုဏ်းလောက် မတော်ကြဘူး။ သိုင်းဆရာကြီးတွေ မရှိဘဲနဲ့ စန်းယွမ်ဓားဂိုဏ်းကို ယှဉ်ဖို့ဆိုတာ ခက်ခဲလွန်းတယ်”
“အရင်က ရွှယ်ကျိုးက တိတ်တဆိတ် ကျင့်ကြံနေပြီး ကျောချင်းယွင်ကလည်း ချင်းကျိုးနယ်မှာ အလုပ်ရှုပ်နေတာမို့လို့ ခဏတာ မလာနိုင်သေးတာ။ ဒါကြောင့်လည်း နင့်ကို ငါ ဖိတ်ခေါ်ခဲ့တာ”
“သာမန် အဆင့်(၅) သိုင်းပညာရှင်တွေကိုတော့ ငါ ယှဉ်နိုင်တယ်လို့ ယုံကြည်ထားတယ်”
“ဒါပေမဲ့ ရွှယ်ကျိုးလို ကျွမ်းကျင်သူမျိုးကိုတော့... ငါ မယှဉ်နိုင်ဘူးဆိုတာ ဝန်ခံရမယ်”
“ဒါတင်မကသေးဘူး၊ ရွှယ်ကျိုးက ငါ့ရဲ့ မျိုးရိုးကို ဂရုစိုက်မှာ မဟုတ်ဘူး။ သူသာ လက်စွမ်းပြလိုက်ရင် အန္တရာယ်က အရမ်းများတယ်”
ရှောင်ပီလီက မေးလိုက်သည်။
“နဂါးနှင့်ကျားစာရင်းဝင် အဆင့်(၅) နဲ့ သာမန် အဆင့်(၅) ကျွမ်းကျင်သူတွေကြားမှာ ဘာကွာခြားချက်တွေ ရှိလို့လဲ”
နင်ချင်းက လေးနက်စွာ ပြောလိုက်သည်။
“နဂါးနှင့်ကျားစာရင်းကို ကျန်းဝူဆောင်က စုစည်းထားတာ။ ဒီစာရင်းမှာ အသက် (၃၅) နှစ်အောက် လူငယ်ကျွမ်းကျင်သူ (၇၂) ယောက် ပါဝင်တယ်။ အဆင့်(၄) သိုင်းဆရာကြီးအဆင့်ကို ရောက်တာနဲ့ စာရင်းထဲကနေ အလိုလို ပယ်ဖျက်ခံရတာပဲ”
“နဂါးနှင့်ကျားစာရင်းဝင်တဲ့ သူတိုင်းက သိုင်းဆရာကြီး ဖြစ်လာနိုင်တဲ့ ပါရမီတွေ ရှိကြတယ်”
“သူတို့က အဆင့်(၅) ပဲ ဖြစ်နေရင်တောင် အလွန်နက်နဲတဲ့ သိုင်းပညာ တစ်ခု သို့မဟုတ် နှစ်ခုကို အထွတ်အထိပ်အထိ ကျင့်ကြံထားတတ်ကြတယ်။ အဆင့်(၅) အဆင့်တူတွေထဲမှာဆိုရင် သူတို့က လူ (၁၀) ယောက်စာကို ယှဉ်နိုင်စွမ်း ရှိတယ်”
“လွန်ခဲ့တဲ့ သုံးနှစ်က ရွှယ်ကျိုးက မြွေစိမ်းဂိုဏ်းရဲ့ ခေါင်းဆောင်၊ အဆင့်(၅) အထွတ်အထိပ် ‘ပျံလွှားလင်းယုန်’ ချိုးကျိုးကို သတ်ခဲ့တယ်”
“ရွှယ်ကျိုးက အကွက် (၁၀) တောင် မသုံးလိုက်ရဘဲ သူ့ကို သတ်လိုက်တာလို့ ပြောကြတယ်”
“ဒါတင်မကဘူး၊ ပိုင်ယွင်အိမ်တော်နဲ့ စန်းကျန်းမဟာမိတ်အဖွဲ့ကလည်း အခု ရွှယ်ကျိုးဘက်မှာ ရှိနေကြတယ်။ နေရောင်ခြည်တောင်မှာ အဆင့်(၅) ကျွမ်းကျင်သူတွေ အများကြီး ရှိနေလိမ့်မယ်”
ဒါကို ကြားလိုက်တဲ့အခါ ရှောင်ပီလီရဲ့ မျက်လုံးတွေ အရောင်လက်သွားပြီး ထပ်မေးလိုက်သည်။
“ဒါဆိုရင် နေရောင်ခြည်တောင်မှာ အခု ကျွမ်းကျင်သူတွေ အများကြီး ရှိနေတာပေါ့”
အခုအချိန်မှာ သူက အတွေ့အကြုံ အလိုရှိနေတာ။ သူက အပြစ်မဲ့သူတွေကို မသတ်ချင်ပေမဲ့ စန်းကျန်းမဟာမိတ်အဖွဲ့နဲ့ ပိုင်ယွင်အိမ်တော်က ရန်သူတွေ ဖြစ်တာကြောင့် အပြစ်မဲ့သူတွေကို သတ်မိမှာကို စိုးရိမ်စရာ မလိုတော့ဘူး။
နင်ချင်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
“မှန်တယ်”
“အခု ပိုင်ယွင်အိမ်တော်၊ စန်းကျန်းမဟာမိတ်အဖွဲ့နဲ့ ဆယ့်နှစ်ခံတပ်ကွင်းဆက်တွေက အသာစီးရတဲ့ နေရာတွေကို သိမ်းပိုက်ထားပြီးပြီ။ မြေပုံမှာ ဖော်ပြထားတဲ့ သိုင်းဆရာကြီး အမွေအနှစ် ရှိတဲ့နေရာမှာဆိုရင် ခြင်တစ်ကောင်တောင် ဝင်လို့မရဘူး”
“စန်းယွီဂိုဏ်းရဲ့ ဂိုဏ်းအကြီးအကဲသခင်ကြီး စန်းစုန့်က ဘာမှ မလုပ်ဘဲ ငြိမ်နေတာ ကြာပြီ။ စန်းယွမ်ဓားဂိုဏ်းနဲ့ ရန်သူမဖြစ်ချင်လို့ ဖြစ်မယ်။ စန်းယွီဂိုဏ်းကို အားကိုးလို့ မရဘူး”
ရှောင်ပီလီက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
“ခြင်တစ်ကောင်တောင် ဝင်လို့မရဘူးဆိုရင်လည်း ငါတို့က သတ်ဖြတ်ပြီးပဲ ဝင်သွားလိုက်မယ်”
---
နေရောင်ခြည်တောင်၊ နူထုန်တောင်ကြား။
စန်းကျန်းမဟာမိတ်အဖွဲ့နဲ့ ပိုင်ယွင်အိမ်တော်က တပည့်အုပ်စုတွေဟာ နူထုန်တောင်ကြားမှာ အသေးစိတ် ရှာဖွေနေကြသည်။
ဒါပေမဲ့ နူထုန်တောင်ကြားက အရမ်းကျယ်ပြီး ရွှယ်ကျိုးပေးထားတဲ့ နေရာက နူထုန်တောင်ကြားအပြင် ပတ်ဝန်းကျင်က တောင်ကုန်းတွေပါ ပါဝင်နေတာ။
အချိန်တိုအတွင်းမှာ ရှာဖွေရေးတာဝန်ကို ပြီးမြောက်ဖို့ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်ဘူး။
ဒီအချိန်မှာတော့။
ရွှယ်ကျိုးက အဖြူရောင် ဝတ်ရုံရှည်ကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး နူထုန်တောင်ကြားရဲ့ အမြင့်ဆုံးနေရာမှာ ရပ်နေကာ နောက်ကျောမှာ ဓားရှည်တစ်လက်ကို လွယ်ထားရင်း အောက်ဘက်က နေရောင်ခြည်တောင်တန်းတွေကို ငေးကြည့်နေသည်။
ရွှယ်ကျိုးရဲ့ နောက်ကွယ်မှာတော့ ပိုင်ယွင်အိမ်တော်ရဲ့ ဒုတိယမြောက်သခင်လေး ဝေ့ယုံနဲ့ စန်းယွီဂိုဏ်းရဲ့ ဂိုဏ်းအကြီးအကဲသခင်ကြီးစန်းစုန့်တို့ ရပ်နေကြသည်။
သူတို့နှစ်ယောက်က ရွှယ်ကျိုးရဲ့ နောက်မှာ တုပ်တုပ်မျှ မလှုပ်ဘဲ ရပ်နေကြသည်။
ကြာမြင့်စွာ ကြာပြီးနောက် ရွှယ်ကျိုးက ဂိုဏ်းအကြီးအကဲသခင်ကြီး စန်းစုန့်ဘက်ကို လှည့်ကြည့်ကာ အေးစက်စက် ပြောလိုက်သည်။
“နင်ဝမ်ချင်းက မင်းဆီကို အခုထိ အကြောင်းမကြားသေးဘူးလား”
ဂိုဏ်းအကြီးအကဲသခင်ကြီး စန်းစုန့်က ခေါင်းခါလိုက်သည်။
“ကျန့်ဖန်နဲ့ တခြားသူတွေ ပြန်ရောက်လာကတည်းက နင်ဝမ်ချင်းက ကျန်းဝူဆောင်ကိုပဲ စာလွှာပို့ခိုင်းပြီး လင်းရွှေမြို့မှာ သတင်းစောင့်ဖို့ ပြောထားတာပဲ”
“ပြီးတော့ ဘာအဆက်အသွယ်မှ မရှိတော့ဘူး”
ရွှယ်ကျိုးက မထီမဲ့မြင် ရယ်မောလိုက်သည်။
“အရင်တုန်းက နင်ကျစ်ယွမ်တောင် ငါ့ရဲ့အစ်ကို ကျောချင်းယွင်ကို မယှဉ်နိုင်ခဲ့ဘူးလေ။ သူက အစ်ကို ကျောချင်းယွင်လက်ချက်နဲ့ လက်ယာလက် ပြတ်တောက်သွားခဲ့ရပြီး ဒီဘဝမှာ ဓားကို ဘယ်တော့မှ မကိုင်နိုင်တော့ဘူး”
“နင်ဝမ်ချင်းဆိုတဲ့ မိန်းကလေးက အစ်ကို ကျောချင်းယွင်ကို ရန်သူဖြစ်ဖို့တောင် စိတ်ကူးယဉ်နေရဲတယ်ပေါ့”
“တကယ်ကို သေကြောင်းကြံတာပဲ”
ဂိုဏ်းအကြီးအကဲသခင်ကြီး စန်းစုန့်က လေးနက်စွာ ပြောလိုက်သည်။
“ဒါပေမဲ့ သူမက နင်မိသားစုကလေ။ သူမ ဒီနေရာမှာ တစ်ခုခု ဖြစ်သွားရင် ငါတို့အတွက် တာဝန်ယူရမှာ စိုးရိမ်ရတယ်”
"ဟားဟား"
ရွှယ်ကျိုးက နှစ်ခါလောက် ရယ်မောပြီး အေးစက်စက် ပြောလိုက်သည်။
“သူမက နင်မိသားစုက ဖြစ်နေရင်ရော ဘာဖြစ်လဲ”
“နင်မိသားစုရဲ့ အဲဒီ အဘိုးအိုက သက်တမ်းကုန်ခါနီးနေပြီ။ သူက ငါ့ရဲ့ စန်းယွမ်ဓားဂိုဏ်းကို ရန်သူလုပ်ရဲမလား”
“နင်မိသားစုသာ တကယ်သတ္တိရှိရင် အစ်ကို ကျောချင်းယွင်က နင်ကျစ်ယွမ်ရဲ့ လက်ကို ဖြတ်လိုက်ကတည်းက ငါ့ရဲ့ စန်းယွမ်ဓားဂိုဏ်းနဲ့ ရန်သူဖြစ်သွားလောက်ပြီလေ”
“ဒါပေမဲ့ သူတို့ မလုပ်ရဲဘူး”
“နင်ကျစ်ယွမ် လက်ပြတ်သွားပြီးတဲ့အထိ ရန်သူမဖြစ်ရဲခဲ့တဲ့သူတွေက နင်ဝမ်ချင်းအတွက်နဲ့တော့ ရန်သူဖြစ်ရဲမှာ မဟုတ်ဘူး”
ပိုင်ယွင်အိမ်တော်ရဲ့ ဒုတိယမြောက်သခင်လေး ဝေ့ယုံက ရေရွတ်လိုက်သည်။
“ရှောင်ပီလီ ဆိုတဲ့သူ ရောက်လာမလားဆိုတာပဲ မသိဘူး”
ရွှယ်ကျိုးက အေးစက်စက် ပြောလိုက်သည်။
“ရှောင်ပီလီက အစ်ကို ကျောချင်းယွင်ရဲ့ လမ်းကို ပိတ်ဆို့ခဲ့တာမို့လို့ သူ သေရမှာပဲ”
“သူ ရောက်လာရင် ပိုတောင် ကောင်းသေးတယ်”
“သူ မလာရင်တောင် ငါပဲ သွားရှာလိုက်မယ်”