အခန်း ၅၅

အခန်း(၅၅)ယနေ့ ငါနှင့်တွေ့ရခြင်းမှာ မင်းနောက်ဆုံးခရီးစဉ်တွင် ငါကိုယ်တိုင် လိုက်ပါပို့ဆောင်ပေးဖို့အတွက်ပဲ

လင်းရွှေမြို့မှ သိုင်းလောကသားသည် မြေပြင်ပေါ်တွင် ဒူးထောက်လျက် အလျင်အမြန်ပင် ပြန်ပြောလိုက်သည်။

" ဟုတ်မှန်ပါ၏"

"ရှောင်ပီလီသည် ပြင်ပရှိ ကျွမ်းကျင်သူများကို သတ်ဖြတ်ခဲ့သည့်အတွက်ကြောင့်သာ ကျွန်တော်တို့ ဝင်ရောက်လာနိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။"

"ထို့အပြင် ကျွန်တော်တို့ကိုယ်တိုင် ရှောင်ပီလီ ဝင်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသော်လည်း လမ်းတစ်လျှောက်တွင် သူနှင့်မတွေ့ဆုံခဲ့ရပေ။"

"ကွမ်ထျန်းဝူသည် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ မင်းတို့ လမ်းတစ်လျှောက်မှာ တိုက်ခိုက်သံတွေ ဘာတစ်ခုမှ မကြားခဲ့ရဘူးလား"

ရွှယ်ကျိုးသည် ယွဲ့ကျီကို လိုဏ်ဂူထဲတွင် ထားခဲ့သည်ကို သူကိုယ်တိုင် မြင်ခဲ့ရသည်။ ရှောင်ပီလီမှာ အဆင့်(၅) ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦးနှင့် ရင်ဆိုင်နိုင်သည့် သိုင်းပညာရှိသည်ဆိုဦးတော့ ယွဲ့ကျီ၏ လျှို့ဝှက်တိုက်ခိုက်မှုကို ခံလိုက်ရလျှင် သေချာပေါက် ဒဏ်ရာရရှိသွားပေလိမ့်မည်။

အကယ်၍ အသက်မသေဘဲ အပြင်ဘက်သို့ ထွက်ပြေးသွားသည်ဆိုလျှင်လည်း ဤလူများမှာ သူ့နှင့် တွေ့ဆုံမိရပေမည်။

အထဲသို့ ဝင်လာစဉ်က သူတို့မတွေ့ခဲ့ရသည့် အခြား လိုဏ်ဂူလမ်းခွဲတစ်ခုများ ရှိနေသလား။

မြေပြင်တွင် ဒူးထောက်နေသည့် သိုင်းလောကသားသည် အလျင်အမြန်ပင် ပြန်ပြောလိုက်သည်။

"ကျွန်တော်တို့ တိုက်ခိုက်သံလည်း မကြားခဲ့ရသလို ရှောင်ပီလီကိုလည်း မတွေ့ခဲ့ရပါ၊ သို့သော် ကျွန်တော်တို့ လာခဲ့သည့်လမ်းတွင် သွေးနံ့ကို ရခဲ့ပြီး မည်သူက ချန်ထားခဲ့သည်ကိုတော့ မသိရပေ"

ကွမ်ထျန်းဝူက ဆိုသည်။ "ဒါဆို ရှောင်ပီလီ ဘယ်ရောက်သွားတာလဲ"

သွေးနံ့တဲ့လား။ ရှောင်ပီလီကို ယွဲ့ကျီကပဲ ရှင်းလိုက်တာလား သို့မဟုတ် ယွဲ့ကျီပဲ ဒဏ်ရာရသွားတာလား။

ရှောင်ပီလီအကြောင်းကိုတော့ ခဏထားလိုက်ပါတော့။ လျှပ်တစ်ပြက်ဓားကို ကျွန်တော် စွန့်လွှတ်ပေးနိုင်ပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ သစ်သားသေတ္တာထဲက ပစ္စည်းတွေကိုတော့ ကျွန်တော် ရှယ်ယာရချင်တယ်၊ ‘ဟစ်ဘစ်ကပ်ဓားသမား’ ချီလီသည် ကျောက်စင်ပေါ်ရှိ သစ်သားသေတ္တာကို ကြည့်လိုက်ပြီး သူ၏မျက်လုံးများတွင် တပ်မက်မှုအရိပ်အယောင်များ ဖြတ်ပြေးသွားသည်။

၎င်းတို့မှာ ‘လျှပ်တစ်ပြက်ဓားသမား’ လော့စု ကျန်ရစ်ခဲ့သည့် ပစ္စည်းများ ဖြစ်ပြီး အတွင်းတွင် သိုင်းဆရာကြီး၏ တစ်မူထူးခြားသော ပညာရပ်တစ်ခု ပါရှိနေရန် အလွန်ပင် ဖြစ်တန်ရာရှိသည်။

ရွှယ်ကျိုးသည် စန်းယွမ်ဓားဂိုဏ်းမှ တပည့်ရင်းတစ်ဦး ဖြစ်သည့်အတွက် သိုင်းဆရာကြီး၏ ပညာရပ် မလိုအပ်ပေ။

သူကိုယ်တိုင်မှာလည်း ဓားကိုသာ အသုံးပြုသည်ဖြစ်ရာ သိုင်းဆရာကြီး၏ ပညာရပ်ကို ရရှိခဲ့ပါက အနာဂတ်တွင် သိုင်းဆရာကြီးအဆင့်သို့ တက်လှမ်းနိုင်မည့် အခွင့်အရေး ရှိလာနိုင်သည်။

ထိုအခါတွင် သူသည် မန်ပြည်နယ် တစ်ခုလုံးတွင် အာဏာရှင်တစ်ဦး ဖြစ်လာနိုင်ပေလိမ့်မည်။

‘ရွှေရောင်လင်းယုန်’ ရှဲ့ယွင်ထောင်ကလည်း ဝင်ပြောသည်။ သူရဲကောင်းရွှယ်အနေနဲ့ ဓားသိုင်းပညာ မလိုအပ်ပါဘူး။ လျှပ်တစ်ပြက်ဓားဆိုတာ အဆင့်မြင့် နာမည်ကျော် လက်နက်တစ်ခု ဖြစ်လို့ အဲဒါကို ယူသွားနိုင်ပါတယ်။ အကယ်၍ သစ်သားသေတ္တာထဲမှာ ‘လျှပ်တစ်ပြက်ဓားသမား’ ရဲ့ ကျော်ကြားတဲ့ ဓားသိုင်းပညာ ပါနေခဲ့ရင်တော့ ကျွန်တော့်ကို မိတ္တူကူးခွင့်ပေးဖို့ သူရဲကောင်းရွှယ်ကို တောင်းဆိုချင်ပါတယ်။ မူရင်းကိုတော့ သူရဲကောင်းရွှယ်ပဲ ယူသွားပါ။

နဂါးနှင့်ကျားစာရင်းတွင် အဆင့်(၁၂) ရှိသည့် ရွှယ်ကျိုးကို စိုးရိမ်နေသော်လည်း သူ၏ စန်းကျန်းမဟာမိတ်အဖွဲ့တွင် သိုင်းဆရာကြီးအဆင့် ပညာရပ်ပင် မရှိသလို သိုင်းဆရာကြီးအဆင့်သို့ မည်သို့တက်လှမ်းရမည်ကိုပင် မသိရှိပေ။

ဓားကို မသုံးသည်ဆိုဦးတော့ သိုင်းဆရာကြီး၏ အမွေအနှစ်ကို ရရှိခဲ့ပါက အခြားနည်းလမ်းများဖြင့် အခွင့်အရေးအချို့ ထပ်မံရရှိလာနိုင်သည်။

ထို့အပြင် သူသည် အသက်ငါးဆယ်သာ ရှိသေးသည်ဖြစ်ရာ ယခုအချိန်တွင် ဓားသိုင်းကို သင်ယူရန် နောက်မကျသေးပေ။

ချီလီက ခေါင်းညိတ်သည်။ ဟုတ်တာပေါ့။ ကျွန်တော်တို့ ဒီလောက်ပင်ပန်းအောင် လုပ်ခဲ့တာ ဘာမှမရဘဲနဲ့တော့ ပြန်မသွားနိုင်ဘူးလေ။

ရွှယ်ကျိုးသည် ပြုံးလိုက်ပြီး ‘ရွှေရောင်လင်းယုန်’ ရှဲ့ယွင်ထောင်ကို အဓိပ္ပာယ်ပါပါ ကြည့်လိုက်သည်။ ထို့နောက် ကွမ်ထျန်းဝူနှင့် ဒုတိယမြောက်သခင် ဝေ့ယုံတို့ဘက်သို့ လှည့်ကာ အေးစက်စက် လေသံဖြင့် ဆိုသည်။ ခင်ဗျားတို့နှစ်ယောက်ရော အဲဒီလိုပဲ တွေးနေကြတာလား။

ဒုတိယမြောက်သခင် ဝေ့ယုံက အလျင်အမြန်ပင် ပြန်ပြောသည်။ ကျွန်တော့်ရဲ့ ပိုင်ယွင်အိမ်တော်ကတော့ သူရဲကောင်းရွှယ်ဘက်ကနေ ရပ်တည်ပေးမှာပါ။ ကျွန်တော့်ရဲ့ ပိုင်ယွင်အိမ်တော်မှာ ဒီသစ်သားသေတ္တာထဲက ပစ္စည်းတွေကို လိုချင်တဲ့ စိတ်ဆန္ဒ လုံးဝမရှိပါဘူး။

ကွမ်ထျန်းဝူကလည်း ခေါင်းညိတ်လျက် ပြောသည်။ ဆားဂိုဏ်းနဲ့ သူရဲကောင်းရွှယ်တို့ သဘောတူညီမှု ရထားပြီးသားပါ။ ကျွန်တော် ဒီတစ်ခါ လာတာ ရှောင်ပီလီကိုပဲ လိုချင်လို့ပါ။

ရှောင်ပီလီက ကျွန်တော့်သားကို သတ်ခဲ့တယ်၊ ဒီနေ့တော့ သူသေမှပဲ ဖြစ်မယ်။

ကွမ်ထျန်းဝူနှင့် ဒုတိယမြောက်သခင် ဝေ့ယုံတို့ စကားပြောပြီးသည်နှင့်၊

‘ရွှေရောင်လင်းယုန်’ ရှဲ့ယွင်ထောင်နှင့် ချီလီတို့၏ မျက်နှာအမူအရာများမှာ ပျက်ယွင်းသွားသည်။ ဒုတိယမြောက်သခင် ဝေ့ယုံနှင့် ကွမ်ထျန်းဝူတို့သည်လည်း သစ်သားသေတ္တာထဲက ပစ္စည်းများကို တစ်စုံတစ်ရာ စိတ်ကူးရှိကြလိမ့်မည်ဟု သူတို့ ထင်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ အဆုံးတွင်တော့ ၎င်းမှာ သိုင်းဆရာကြီးနှင့် ပတ်သက်နေသည် မဟုတ်ပါလား။

ယခုမူ ကွမ်ထျန်းဝူနှင့် ဒုတိယမြောက်သခင် ဝေ့ယုံတို့၏ လုပ်ရပ်မှာ သူတို့ကို အကျပ်ရိုက်စေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

ဟားဟား။

ရွှေရောင်လင်းယုန် ရှဲ့ယွင်ထောင်က ပြုံးလျက် ဆိုသည်။ ကျွန်တော့်အမြင်က သိပ်ကျဉ်းမြောင်းသွားတာပါ။

ညီအစ်ကိုကွမ်ပြောတာ မှန်ပါတယ်။ ကျွန်တော်လည်း သစ်သားသေတ္တာထဲက ပစ္စည်းတွေကို မလိုချင်တော့ပါဘူး။ ဒီနေ့ရဲ့ အဓိက ရည်ရွယ်ချက်က ရှောင်ပီလီကိုပဲ ရှင်းထုတ်ဖို့ပါ။

ချီလီ၏ မျက်နှာမှာ ပို၍ပင် ပျက်ယွင်းသွားသည်။

သူကိုယ်တိုင် ဓားကိုသုံးသူဖြစ်ရာ လျှပ်တစ်ပြက်ဓားသမား၏ အမွေအနှစ်ကို အမှန်တကယ် လိုချင်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

သို့သော် ယခုအခြေအနေမှာ ဤသို့ဖြစ်လာပြီဖြစ်ရာ ချီလီမှာ ဆိုလိုက်ရတော့သည်။ ကျွန်တော်လည်း ပစ္စည်းတွေကို မလိုချင်ပါဘူး။

သို့သော် ချီလီ စကားမဆုံးခင်မှာပင်၊

ဖတ်။

ရွှယ်ကျိုးသည် လက်ချောင်းများကို ဓားကဲ့သို့ ညွှန်ပြလိုက်သည်။ လက်ချောင်းထိပ်မှ ဓားရောင်စဉ် တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ ထိုဓားရောင်စဉ် ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် လေးပိုင်း ကွဲထွက်သွားသည်။

ချီလီ၏ မျက်နှာမှာ သရဲမြင်လိုက်ရသကဲ့သို့ အလွန်ပင် ပြောင်းလဲသွားသည်။ သူသည် အပေါ်သို့ ခုန်တက်ကာ လိုဏ်ဂူအပေါက်ဘက်သို့ ပြေးထွက်သွားပြီး တစ်ချိန်တည်းမှာပင် နောက်ပြန်ဓားချက်ဖြင့် ပြန်လည်တိုက်ခိုက်သည်။

ဓားစွမ်းအင်များ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ဗုန်း။

ချီလီ၏ လက်ခြေများမှာ ပြတ်ထွက်သွားပြီး သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှာ ရှောင်ပီလီတို့အနီးသို့ ပြင်းထန်စွာ ပြုတ်ကျသွားသည်။ သူ၏ ပါးစပ်မှ သွေးများ အဆက်မပြတ် ထွက်ကျလာသည်။

ဝူး—။

နေရာတစ်ခုလုံး ပွက်လောရိုက်သွားသည်။

လိုဏ်ဂူအတွင်းရှိ ဆယ့်နှစ်ခံတပ်ကွင်းဆက်မှ လူများမှာ ကံကောင်းသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။ အကြီးအကဲရှဲ့က အမြင်မြန်မြန် ပြောင်းလိုက်လို့သာပေါ့၊ မဟုတ်ရင် သူတို့လည်း ကံဆိုးကြရတော့မည်။

သူတို့ မသိလိုက်သည်မှာ၊

ရွှေရောင်လင်းယုန် ရှဲ့ယွင်ထောင်နှင့် ဒုတိယမြောက်သခင် ဝေ့ယုံတို့မှာ စိုးရိမ်ပူပန်နေကြသည်။ သူတို့သည် ‘ဟစ်ဘစ်ကပ်ဓားသမား’ ချီလီနှင့် အရင်က ဆက်ဆံဖူးကြပြီး ချီလီ၏ သိုင်းပညာကို သိရှိထားသည်။

ချီလီ၏ ဓားသိုင်းပညာမှာ ထူးဆန်းပြီး ရက်စက်လွန်းသည်။ သူတို့ကိုယ်တိုင်ပင် သတိမထားလျှင် ဒုက္ခရောက်နိုင်သည်။

ယခုမူ ရွှယ်ကျိုးက ဓားပင် မဆွဲဘဲ ချီလီ၏ လက်ခြေများကို ဖြတ်တောက်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဒီစွမ်းအားက ခန့်မှန်းရခက်လွန်းသည်။

နဂါးနှင့်ကျားစာရင်းဝင်များအချင်းချင်းကြားတွင် ဤမျှလောက်ထိ ကွာခြားချက် ရှိနေသလား။

ရွှယ်ကျိုးသည် လက်ကိုနောက်ပစ်၍ ရပ်နေသည်။ သူ၏အကြည့်များက လိုဏ်ဂူအတွင်းရှိ လူတိုင်းကို ဖြတ်ကျော်သွားပြီး အေးစက်စက် ဆိုသည်။ မလိုချင်သင့်တဲ့ ပစ္စည်းတွေကို မတပ်မက်ကြပါနဲ့။

လျှပ်တစ်ပြက်ဓားနဲ့ ဒီသစ်သားသေတ္တာထဲက ပစ္စည်းတွေအားလုံးက ဆရာကြီးကျောအတွက်ပါ။ မဟုတ်ရင် ဆားဂိုဏ်းက ကျွန်တော့်ကို ဘာကြောင့် ကူညီပေးမယ်လို့ ထင်နေကြတာလဲ။

ခင်ဗျားတို့ထဲက တစ်ယောက်ယောက်က ရှယ်ယာရချင်ရင် ဆရာကြီးကျောဆီကို ကိုယ်တိုင်သွားပြီး စကားပြောကြပါ။

လိုဏ်ဂူအတွင်းတွင် တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်သွားသည်။

ရွှယ်ကျိုး ပါးစပ်မှ ထွက်လာသည့် ဆရာကြီးကျောဆိုသူမှာ မည်သူဖြစ်သည်ကို သူတို့ ကောင်းကောင်းသိသည်။ လူငယ်မျိုးဆက်များထဲတွင် ကျောချင်းယွင်သာလျှင် ရွှယ်ကျိုး၏ ဆရာကြီးခေါ်ခြင်းကို ခံရသူ ဖြစ်သည်။

ဤအချိန်တွင်၊

ချီလီ၏ ပါးစပ်မှ သွေးများ အဆက်မပြတ် ထွက်ကျနေသည်။ သူသည် လမ်းကြားတွင် ပုန်းအောင်းနေသည့် ရှောင်ပီလီနှင့် နင်ဝမ်ချင်းတို့ကို ကြည့်လိုက်သည်။ သူ၏ ပါးစပ်မှာ အနည်းငယ် ပွင့်သွားသည်။

ကျွန်တော့်ကို သတ်ပေးပါ။

ကျွန်တော့်ကို သတ်ပေးပါ။

သူ့မျက်လုံးများတွင် အသက်ရှင်လိုသည့် ဆန္ဒ မရှိတော့ပေ။

ဟာ။

ရှောင်ပီလီသည် စိတ်ထဲမှ တိတ်ဆိတ်စွာ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ ရွှယ်ကျိုး၏ ဓားချက်မှာ ချီလီ၏ လက်ခြေများကို ဖြတ်တောက်လိုက်ရုံသာမက နှလုံးသားစွမ်းအင်လမ်းကြောင်းကိုလည်း ထိခိုက်စေခဲ့သည်။ သွေးတိတ်သွားလျှင်တောင် သူ နောက်ထပ် ရက်အနည်းငယ်ထက် ပိုအသက်မရှည်နိုင်တော့ပေ။

တကယ်ပါပဲ၊ သိုင်းလောကဆိုတာ အားနည်းသူကို အားကြီးသူက အနိုင်ကျင့်တဲ့နေရာပဲ။

သို့သော်လည်း သိုင်းလောကတွင် ညီအစ်ကိုအချင်းချင်း ရိုသေလေးစားရုံဖြင့်သာ နေမည်ဆိုလျှင် သူလည်း ယခုကဲ့သို့ စွမ်းဆောင်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

သူသည် လက်ချောင်းကို ဖျတ်ခနဲ လှုပ်ရှားလိုက်သည်။

စွမ်းအင်တစ်ခုက ချီလီ၏ နှလုံးသားကို ထိမှန်သွားသည်။ ချီလီ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် စိတ်သက်သာရာရသွားသည့် အမူအရာ ပေါ်လာသည်။

【ကျင့်ကြံမှုအမှတ် + 4000】

ဘယ်သူလဲ။

ကွမ်ထျန်းဝူသည် ရုတ်တရက် ခေါင်းလှည့်လိုက်ပြီး လိုဏ်ဂူအပေါက်ဘက်သို့ ကြည့်ကာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

ရွှေရောင်လင်းယုန် ရှဲ့ယွင်ထောင်နှင့် ဒုတိယမြောက်သခင် ဝေ့ယုံတို့သည် တစ်ယောက်နှင့်တစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြပြီး ခုန်တက်ကာ ချီလီ၏ အလောင်းအနီးသို့ ဆင်းသက်လိုက်ကြသည်။

လိုဏ်ဂူလမ်းကြားတွင် ရပ်နေသည့် ရုပ်ပုံနှစ်ခုကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ သူတို့နှစ်ဦးစလုံး၏ မျက်နှာတွင် အံ့ဩမှုများ ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

ရှောင်ပီလီ၊ မင်း တကယ်ပဲ လာရဲတာလား။

ရှောင်ပီလီသည် လမ်းကြားထဲမှ ထွက်လာပြီး အေးစက်စက် ဆိုသည်။ ဘာလို့ လူတိုင်းက ကျွန်တော့်ကို မြင်ရင် အဲဒီလိုပဲ ပြောနေကြတာလဲ။

မင်းတို့ ငါ့ကို လာစေချင်တာ မဟုတ်ဘူးလား။

ရွှေရောင်လင်းယုန် ရှဲ့ယွင်ထောင်က ရှောင်ပီလီ၏ နောက်ဘက်ကို ကြည့်ကာ မေးသည်။ ယွဲ့ကျီ ဘယ်မှာလဲ။

ရှောင်ပီလီသည် ရွှေရောင်လင်းယုန် ရှဲ့ယွင်ထောင်ကိုပင် မကြည့်ဘဲ ရွှယ်ကျိုးကို ကြည့်လိုက်ပြီး အေးစက်စက် ဆိုသည်။ မင်းတို့က ယွဲ့ကျီကို လမ်းမှာ ချောင်းမြောင်းခိုင်းခဲ့တာပဲ။ ငါ ဒီကို ရောက်လာပြီဆိုတော့ သူကတော့ သေသွားပြီပေါ့။

ဒါပေမဲ့ စိတ်မပူကြပါနဲ့၊ ဒီနေ့ မင်းတို့နဲ့ တွေ့ရခြင်းမှာ မင်းတို့အားလုံးရဲ့ သေဆုံးခြင်း ခရီးစဉ်မှာ ငါကိုယ်တိုင် လိုက်ပါပို့ဆောင်ပေးပြီး မရဏလမ်းမှာ အဖော်လုပ်ပေးပါမယ်။