အခန်း ၁၀၆၁
Vol. 77 Ch. 1061
အခန်း ၁၀၆၁ ငါရဲ့ မိတ်ဆွေဟောင်း ဟောင်ကွေ့
ကြီးမားခမ်းနားသော ဧရာမ စစ်သင်္ဘောကြီး၏ အစိတ်အပိုင်းများသည် နေရာကူးပြောင်းခြင်း မဟာအစီအရင် အတွင်းမှ ဖြည်းညှင်းစွာ ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့် မြင့်မြတ်သည့် ကြယ်တာရာ ဝတ်ရုံအား ဆင်မြန်းထားပြီး လက်နှစ်ဖက်ကို နောက်ပစ်ကာ သင်္ဘောဦးခေါင်းတွင် ရပ်နေသော စုမင်၏ ဆံပင်ရှည်ကြီးများက လေထဲတွင် လွင့်ဝဲနေခဲ့သည်။ သူ ပေါ်ထွက်လာသည့် အခိုက်အတန့်တွင် လူအားလုံး၏ အကြည့်များက သူ့ထံသို့ စူးစိုက်ကျရောက်သွားခဲ့တော့သည်။
"အရှင်မင်းသား... ဂိုဏ်းကို ပြန်ရောက်လာတာကို ကြိုဆိုပါတယ်" ထိုအခိုက်အတန့်တွင် စုမင်ပိုင်ဆိုင်သော အနက်ရောင် သံချပ်ကာ ဝတ်စုံများအား ဝတ်ဆင်ထားသည့် ကျင့်ကြံသူများက တစ်ပြိုင်နက်တည်း ကြွေးကြော်လိုက်ကြရာ သူတို့၏ အသံများက ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကိုပါမက ဘေးပတ်လည်ရှိ လူအားလုံးကိုပါ တုန်လှုပ်သွားစေခဲ့သည်။
အပြာရောင် ကောင်းကင်ယံတွင် တိမ်ဖြူများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး ကောင်းကင်ကြီးမှာ ငြိမ်းချမ်းမှုများ ပြည့်နှက်နေသည့်အလား ထင်ရသည်။ မည်သူမဆို အဝေးသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်ပါက အဆုံးအစမဲ့ ကျယ်ပြန့်သော နယ်မြေကြီးကို တွေ့မြင်ရပေမည်။ ဤသည်ကား မဟာနံနက်ခင်း တာအိုဂိုဏ်းကြီးပင် ဖြစ်သည်။
ဤနေရာတွင် မည်သည့် နဂါးငွေ့တန်းမှ မရှိဘဲ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးသာ ရှိသည်။ သို့သော် ၎င်းတို့သည် အလွန်တရာ ကျယ်ပြန့်လွန်းလှသဖြင့် စုမင်၏ နတ်ဘုရားအာရုံ ဖြင့်ပင် အပြည့်အဝ လွှမ်းခြုံနိုင်စွမ်း မရှိချေ။
ထိုကျယ်ပြန့်သော နယ်မြေကြီးထဲတွင် တိမ်တိုက်များထံသို့ ထိုးဖောက်တက်နေသော တောင်တန်းပေါင်း ကိုးဆယ့်ကိုးလုံး ရှိသည်။ ၎င်းတို့သည် မားမားမတ်မတ် ရပ်တည်နေပြီး နယ်မြေကြီးကို ကာကွယ်ပေးနေသည့်အလား ကြီးမားသော ဖိအားလှိုင်းများအား ထုတ်လွှတ်နေကာ မြင်တွေ့ရသူတိုင်းကို ဤနေရာ မည်မျှ ကြီးကျယ် ခမ်းနားကြောင်း လက်ခံလာစေရန် စွမ်းဆောင်နေကြသည်။
ထိုတောင်တန်းပေါင်း ကိုးဆယ့်ကိုးလုံး၏ အထက်တွင် ကောင်းကင်ယံ၌ လွင့်မျောနေသော စက်ဝိုင်းပုံသဏ္ဌာန် တိုက်ကြီး ကိုးတိုက် ရှိသည်။ ၎င်းတို့သည် အလွန်ဝေးကွာသော နေရာတွင် တည်ရှိပြီး အကယ်၍ တစ်စုံတစ်ယောက်က လှမ်းကြည့်လိုက်ပါက စက်ဝိုင်းပုံ အမှတ်အသားတစ်ခုကိုသာ မြင်တွေ့ရမည်ဖြစ်ပြီး ကောင်းကင်ယံသို့ တက်လှမ်းသွားခြင်း မရှိလျှင် ထိုတိုက်ကြီးများအား မြင်တွေ့နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။ ထိုသို့မဟုတ်ပါက ယင်းတို့၏ အပြည့်အစုံကို မြင်တွေ့ရန် ခဲယဉ်းသည်။
ထိုတိုက်ကြီး ကိုးတိုက်၏ အထက်တွင် တခြားသော တိုက်ကြီးများ ရှိနေသေးပုံရသော်လည်း ၎င်းတို့မှာ အလွန် ဝေးကွာလွန်းသဖြင့် ရှင်းလင်းစွာ ခွဲခြားမမြင်နိုင်ပေ။
ထိုသို့သာဆိုလျှင် နံနက်ခင်း တာအိုဂိုဏ်းကြီးသည် ဧရာမ ကြီးမား ကျယ်ပြန့်သော်လည်း နံနက်ခင်း တာအို မဟာလောက၏ အင်အားအကြီးမားဆုံး ဂိုဏ်းကြီးဟူသော ပုံရိပ်နှင့် သိပ်ပြီး ကိုက်ညီမှု မရှိပေ။ ထိုသည်က ကြီးမားကောင်း ကြီးမားနိုင်သော်လည်း လုံလောက်မှု မရှိသေးပေ။
သို့သော် စုမင်၏ ခေါင်းထဲရှိ တာအိုခုန်း၏ မှတ်ဉာဏ်များက သူ့ကို နားလည်သဘောပေါက်စေခဲ့သည်မှာ ယခု သူ မတ်တပ်ရပ်နေသော အဆုံးအစမဲ့ ကျယ်ပြန့်ပုံရသည့် တိုက်ကြီးသည် အမှန်တကယ်တွင် ဟင်းလင်းပြင်ထဲ၌ လွင့်မျောနေခြင်းဖြစ်ပြီး နံနက်ခင်း တာအိုဂိုဏ်းတွင် ထိုကဲ့သို့သော တိုက်ကြီးပေါင်း ကိုးရာကိုးဆယ့်ကိုးတိုက် ရှိနေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။
ထိုတိုက်ကြီး အားလုံးသည် ဟင်းလင်းပြင်ထဲတွင် လွင့်မျောနေကာ ဧရာမ ကွင်းကြီး တစ်ကွင်းအား ဖွဲ့စည်းထားပြီး ၎င်းတို့ အောက်ဘက်တွင်မူ ပို၍ ကြီးမားသော ကွင်းကြီးတစ်ကွင်းကို ဖွဲ့စည်းထားသည့် တိုက်ကြီးပေါင်း ကိုးထောင်ကိုးရာကိုးဆယ့်ကိုးတိုက် ရှိနေသည်။ ထိုအရာ အားလုံးသည် ကောင်းကင်ယံတွင် လွင့်မျောနေကြခြင်း ဖြစ်သည်။
အောက်ဆုံးအပိုင်းတွင်မူ သမုဒ္ဒရာတစ်စင်း ရှိသည်။ ယင်းသည် တာအို သမုဒ္ဒရာဟု လူသိများသော လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သည့် နယ်မြေတစ်ခု ဖြစ်သည်။ ယင်းသည် တားမြစ်နယ်မြေတစ်ခု ဖြစ်သော်လည်း ထိုနေရာအား ထိုကဲ့သို့ တမင်တကာ သတ်မှတ်ထားရန် မလိုအပ်ပေ။ ထိုနေရာအား တာအို သမုဒ္ဒရာသို့ သွားလိုသော နံနက်ခင်း တာအိုဂိုဏ်းမှ တပည့်များအားလုံးကို အလွန် အန္တရာယ်များကြောင်း သတိပေးရန်အတွက်သာ ထိုသို့ ခေါ်ဆိုထားခြင်း ဖြစ်သည်။
အမှန်တကယ်တွင် ရေတွက်၍မရသော နှစ်ပေါင်းများစွာ တစ်လျှောက်လုံး တာအို သမုဒ္ဒရာ အတွင်းသို့ ခြေချမိသူတိုင်း တစ်ယောက်မျှ ပြန်မလာနိုင်ခဲ့ကြပေ။ သူတို့အားလုံး သေဆုံးသွားခဲ့ကြသည်။ ၎င်းသည် သက်ရှိများအတွက် တားမြစ်ထားသော နယ်မြေတစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။
နံနက်ခင်း တာအိုလောက အတွင်း၌ ထိုကမ္ဘာကြီးကို တာအို သမုဒ္ဒရာမှ အမှန်တကယ် ဖန်တီးခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး ပထမဆုံးသော တာအိုချန်သည် သူ့ကိုယ်ပွားတစ်ခုသာ ဖြစ်ကြောင်း ကောလာဟလများ ရှိခဲ့သည်။
သို့သော် ကောလာဟလများသည် ကောလာဟလများသာ ဖြစ်သည်။ ၎င်းက အမှန်တကယ် ဟုတ်မဟုတ်ကို မည်သူမျှ မသိကြပေ။ မွေးဖွားလာခဲ့သမျှသော တာအိုချန်တိုင်းသာလျှင် ထိုကောလာဟလက အမှန် ဟုတ် မဟုတ်ကို သိရှိနိုင်ပေမည်။
စုမင်က ကောင်းကင်ယံမှ အကြည့်ကို လွှဲဖယ်လိုက်သည်။ သူ့အကြည့်များက ထိုနယ်မြေ တစ်ခုလုံးကို ဖြတ်သန်းသွားပြီး ခြေအောက်ရှိ စစ်သင်္ဘောကြီးက တဖြည်းဖြည်း ပိုမို ပြည့်စုံသော ပုံသဏ္ဌာန် ရရှိလာသောအခါ ထိုအခိုက်အတန့်တွင် သူ့ထံသို့ ကြည့်နေကြသော ကျင့်ကြံသူ တစ်သောင်းနီးပါးအား သူ မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။
သူက သူတို့အပေါ်သို့ အကြည့်တစ်ချက် ဝေ့ဝဲလိုက်ရာ သူနှင့် အကြည့်ချင်းဆုံမိသူတိုင်း၏ နှလုံးသားများ တုန်ရီသွားသည်ကို တွေ့ရပေမည်။ စုမင်က သူတို့ကို ကြည့်လိုက်ချိန်တွင် သူ့မျက်လုံးများက သူတို့၏ နှလုံးသားများအား ထိုးဖောက်သွားသည့် ထက်မြက်သော မြားတံများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသကဲ့သို့ ပြင်းထန်သည့် ခံစားချက်ကို သူတို့ ခံစားလိုက်ရပြီး သူတို့၏ ကျင့်ကြံခြင်း အခြေခံများ ဖရိုဖရဲ ဖြစ်သွားကာ သူတို့၏ စိတ်အတွင်း၌ ကျယ်လောင်သော ပေါက်ကွဲသံများ မြည်ဟည်းသွားစေခဲ့သည်။
ထိုအခိုက်အတန့်တွင် လူအားလုံး တစ်ပြိုင်တည်း နောက်ဆုတ်သွားခဲ့ကြသည်။ မြင့်မားသော ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့် ရှိသူများမှာ အခြေအနေ ပိုကောင်းမွန်ပြီး သူတို့၏ နှလုံးသားများသာ တုန်လှုပ်သွားခဲ့သော်လည်း ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့် နိမ့်ကျသူများမှာမူ သူတို့ ခေါင်းထဲတွင် အူသံများ ကြားလိုက်ရသည်။ သူတို့၏ စိတ်အာရုံများ ဗလာဟင်းလင်း ဖြစ်သွားပြီး စုမင်ကို ကိုးကွယ်လိုသော ပြင်းပြသည့် ဆန္ဒကြီးတစ်ခု သူတို့ စိတ်အတွင်း၌ ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။ သူနှင့် အကြည့်ချင်းဆုံမိချိန်တွင် အကယ်၍ သူ့ကို အရိုအသေ မပေးပါက သူတို့၏ နှလုံးသားများ အပိုင်းပိုင်းအစစ ဆုတ်ဖြဲခံရကာ ပြိုလဲသွားမည်ဟု သူတို့ ခံစားလိုက်ကြရသည်။
သူတို့၏ ခေါင်းထဲမှ ကျယ်လောင်သော ပေါက်ကွဲသံများနှင့်အတူ ကျင့်ကြံသူများသည် အတင်းအကြပ် နောက်ဆုတ်သွားရပြီးနောက် လက်သီးဆုပ်ကာ စုမင်ရှိရာသို့ အတူတကွ အရိုအသေပေးလိုက်ကြသည်။
"အရှင်မင်းသား... ဂိုဏ်းကို ပြန်ရောက်လာတာကို ကြိုဆိုတယ်"
အသံများက မြင့်တက်လိုက် ကျဆင်းလိုက် ဖြစ်နေပြီးနောက် တဖြည်းဖြည်းနှင့် ထိုနယ်မြေ တစ်ခုလုံးကို တုန်ခါသွားစေသော အသံလှိုင်းကြီး တစ်လှိုင်းအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။ လူအုပ်ကြီးထဲတွင် မင်းသား သုံးပါးကို ကိုယ်စားပြုသော သက်လတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားသုံးယောက်သည် ဖြူရော်နေသော မျက်နှာများဖြင့် ရပ်နေခဲ့ကြသည်။ သူတို့ နောက်ဆုတ်သွားချိန်တွင် သူတို့၏ မျက်လုံးများထဲ၌ ကြီးမားသော တုန်လှုပ်ခြောက်ခြားမှုများ ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။
စစ်သင်္ဘောများ အားလုံး နေရာကူးပြောင်းခြင်း မဟာအစီအရင်ကို ဖြတ်သန်းသွားပြီး ၎င်းထံမှ အလင်းရောင်များ ပျောက်ကွယ်သွားသောအခါ အမှောင် အစောင့်အရှောက် အဘိုးအို ကိုးဦး၊ ရွှီဟွေ၊ မီးလျှံမိစ္ဆာ မျိုးနွယ်စုဘိုးဘေးနှင့် ကျူးယိုချိုက်တို့လည်း ထွက်ပေါ်လာခဲ့ကြသည်။ စုမင် ဘေးတွင် လွတ်မြောက်လာခဲ့ပြီး ထိုအခိုက်အတန့်၌ အဝါရောင် ခွေးကြီးတစ်ကောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသော အသူရာ နဂါးကြီး ရှိနေပြီး သူနှင့်အတူ ထိပ်ပြောင်ကြိုးကြာလည်း ရှိနေသည်။ ထိုအခိုက်အတန့်တွင် သူတို့သည် မိစ္ဆာ နှစ်ပါးအဖြစ် ပေါ်ထွက်လာခဲ့ကြသည်။
ထို့နောက်တွင် ကြောင်အမျိုးသမီး ရှိသည်။ ရှေးဟောင်းဝူ မျိုးနွယ်စု သွေးမျိုးဆက်ရှိသော လုလင်က သူမ၏ သွေးနှင့် အနှစ်သာရများစွာကို စုပ်ယူသွားခဲ့သောကြောင့် သူမသည် အလွန် ခက်ခဲစွာဖြင့် အနည်းငယ်မျှသာ ပြန်လည်သက်သာလာခဲ့သော်လည်း စုမင် နေရာကူးပြောင်းခြင်း မဟာအစီအရင်ထဲသို့ မဝင်ရောက်မီ သူမအား လွှတ်ပေးခဲ့သည်။ ထိုအခိုက်အတန့်တွင် သူမက သူ့ဘေး၌ ရပ်နေခဲ့သည်။ သူမ၏ မျက်နှာက အနည်းငယ် ဖြူရော်နေသော်လည်း စုမင်ဆီသို့ ကြည့်လိုက်ချိန်တွင် သူမ အကြည့်များက ယခင်နှင့် များစွာ ကွာခြားနေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
ထိုအဖွဲ့တစ်ဖွဲ့လုံး၏ ပေါ်ထွက်လာမှု၊ ကောင်းကင်ယံရှိ ရာနှင့်ချီသော စစ်သင်္ဘောများနှင့် စုမင်၏ အကြည့်များကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော ခမ်းနားကြီးကျယ်သည့် ဖိအားများ ပေါင်းစပ်သွားကာ အလွန်တရာ အစွမ်းထက်ပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအားတစ်ခုကို ဖန်တီးပေးလိုက်သည်။
စုမင်၏ မျက်နှာအမူအရာက တည်ငြိမ်နေသည်။ သူ့အကြည့်များက ထိုနယ်မြေပေါ်သို့ ဖြတ်သန်းသွားသောအခါ တိုက်ရိုက်မျိုးဆက် သုံးယောက်အပေါ်သို့ အကြည့်ရောက်သွားခဲ့သည်။ သူတို့ ရပ်နေသည့် နေရာတွင် နောက်လိုက်များနှင့် သက်တော်စောင့် များစွာ ရှိနေသောကြောင့် လူအုပ်ကြီးထဲတွင် အလွန် ထင်ရှားနေခဲ့သည်။
"ငါ နောက်လိုက်တစ်ယောက် လိုတယ်။ မင်းက တိုက်ရိုက်မျိုးဆက်ပဲ ဖြစ်ဖြစ် တခြားမျိုးနွယ်စုကပဲ ဖြစ်ဖြစ် အရေးမကြီးဘူး။ ငါ ထွက်သွားခဲ့တဲ့ နှစ်ပေါင်း တစ်ထောင်ကျော်အတွင်း လွတ်သွားခဲ့တဲ့ ကွက်လပ်တွေကို ဖြည့်ဆည်းနိုင်ဖို့ နံနက်ခင်း တာအိုဂိုဏ်းနဲ့ ပတ်သက်ပြီး အလွန် ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်တဲ့ လူတစ်ယောက် ငါ လိုတယ်"
"မင်းတို့အားလုံးက ငါ ပြန်လာတာကို ကြိုဆိုဖို့ ရောက်လာကြတာဆိုတော့ မင်းတို့ထဲမှာ ဒီနေရာကို ယူဖို့ လိုလိုလားလား ရှိတဲ့သူ ရှိလား" စုမင်က ခပ်တိုးတိုး မေးလိုက်သည်။ သူ့အသံက မကျယ်လောင်သော်လည်း လူတိုင်း၏ နှလုံးသားထဲသို့ ထိုးဖောက်ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။
လူပေါင်း တစ်သောင်းမှာ ချက်ချင်းပင် တိတ်ဆိတ်သွားကြသည်။ သူတို့ထဲတွင် တွေဝေနေသူ အတော်များများ ရှိနေသည်။ ၎င်းက အခွင့်အရေးကောင်းတစ်ခုဟု သူတို့ ခံစားရသော်လည်း စုမင်က ယခုမှ ရောက်ရှိလာခြင်း ဖြစ်သည်။ သူ၌ ဒီရေလှိုင်းကြီးတစ်လှိုင်းကဲ့သို့ ကြီးမားသော အရှိန်အဝါ ရှိကောင်းရှိနိုင်သော်လည်း မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ တခြားသော မင်းသား ကိုးပါးသည်လည်း ပါရမီရှင်များပင် ဖြစ်ကြသည်။ အနာဂတ်တွင် သူတို့ ဆယ်ယောက်လုံးကြား၌ ဆိုးရွားပြင်းထန်သော ယှဉ်ပြိုင်မှုတစ်ခု သေချာပေါက် ရှိလာပေမည်။ ထို့ကြောင့် သေချာစဉ်းစားချင့်ချိန်မှု မရှိဘဲ ဝင်ရောက်သွားပါက တစ်စုံတစ်ရာ မှားယွင်းသွားလျှင် ထာဝရ ပျက်စီးခြင်းသို့ ရောက်ရှိသွားနိုင်သည့် ရလဒ်မျိုး ကြုံတွေ့ရနိုင်ပေသည်။
ထို့ကြောင့် တွေဝေနေသူများမှာ ဆုံးဖြတ်ချက်ချရန် ခက်ခဲနေကြခြင်း ဖြစ်သည်။
"ဒါ မင်းဆိုတာ ငါ သိသားပဲ။ မီးလျှံမိစ္ဆာ အိုကြီး"
အဝေးမှ မလှမ်းမကမ်းတွင် ရှိနေသော ဘိုးဘေး တိုက်ရှန်ထံမှ အေးစက်သော နှာခေါင်းရှုံ့သံ တစ်သံ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ ထိုစကားလုံးများနှင့် အေးစက်သော နှာခေါင်းရှုံ့သံက တွေဝေနေသူများအား စုမင်နှင့် ပူးပေါင်းမည့် အတွေးများ အားလုံးကို ချက်ချင်းပင် ပျောက်ကွယ်သွားစေခဲ့သည်။ တစ်ခုခု မှားယွင်းနေကြောင်း သူတို့အားလုံး သတိပြုမိလိုက်ကြသည်။
ဆံပင်ဖြူများနှင့် တိုက်ရှန်သည် စုမင်၏ နောက်ကျောဘက်ရှိ မီးလျှံမိစ္ဆာ မျိုးနွယ်စု ဘိုးဘေး ထံသို့ အကြည့်များကို ပို့လွှတ်လိုက်သည်။ မီးလျှံမိစ္ဆာ မျိုးနွယ်စုဘိုးဘေး၏ ခေါင်းတွင် အုပ်ဆောင်းတစ်ခု ဆောင်းထားသော်လည်း သူက တန်ခိုးရှင် တစ်ယောက် ဖြစ်နေဆဲပင်။ ဟောင်ကွေ့သည် ထိုနေရာရှိ တခြားလူများ အားလုံးကို လှည့်စားနိုင်သော်လည်း အပြင်ဘက်တွင် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သော ကိစ္စအချို့အား သိရှိထားသည့် ဘိုးဘေး တိုက်ရှန်ကိုမူ သူ လိမ်ညာ၍ မရနိုင်ပေ။
"ဟဲဟဲ၊ ဒီနေရာမှာ မင်းနဲ့ ဆုံရမယ်ဆိုတာ ငါ သိသားပဲ။ အဘိုးအို တိုက်ရှန်... တိုက်ရှန်... မင်းက တောင်တစ်လုံးကို မ, ပြီး မင်းကိုယ်မင်း ပိသေအောင် ဘာလို့ မလုပ်လိုက်တာလဲ" မီးလျှံမိစ္ဆာ မျိုးနွယ်စုဘိုးဘေးက အသံတိုးတိုးဖြင့် ရယ်မောလိုက်သည်။ သူ ခေါင်းမော့လိုက်သောအခါ အုပ်ဆောင်းကို ဆွဲချွတ်လိုက်ပြီး ရုပ်ဆိုးအကျည်းတန်သော သူ့မျက်နှာအား ဖော်ပြလိုက်ကာ အနီရောင် မျက်လုံးများဖြင့် ဘိုးဘေး တိုက်ရှန်ထံသို့ စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။
"မင်းတောင် မီးလောင်မသေသေးတာ။ ငါက ဘယ်လိုလုပ် တောင်ပိပြီး သေရမှာလဲ"
ဘိုးဘေး တိုက်ရှန်က ထပ်မံ၍ အေးစက်စွာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြန်သည်။ သူ ခြေလှမ်းတစ်လှမ်း လှမ်းလိုက်သောအခါ စုမင်၏ စစ်သင်္ဘောဆီသို့ ပြေးဝင်သွားခဲ့သည်။ သူ ရောက်ရှိလာခြင်းက ထိုနေရာရှိ ကျင့်ကြံသူများကို ချက်ချင်းပင် အာရုံစိုက်သွားစေခဲ့ပြီး အထူးသဖြင့် စုမင်သည် ကောလာဟလများအတိုင်း အမှန်တကယ် ဟုတ်မဟုတ် စစ်ဆေးရန် မိမိတို့၏ မင်းသားများအား ကိုယ်စားပြုလာသော သက်လတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသား သုံးယောက်ထံမှ ဖြစ်သည်။ ထိုအခိုက်အတန့်တွင် သူတို့၏ မျက်လုံးများထဲ၌ ဝမ်းသာအားရ ဖြစ်မှုများ ပေါ်လာခဲ့သည်။
စုမင် ဘေးတွင် ရပ်နေကြသော အမှောင် အစောင့်အရှောက် အဘိုးအို ကိုးဦး၏ မျက်နှာအမူအရာများ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။ ရွှီဟွေ၏ မျက်လုံးအိမ်များပင် ကျုံ့သွားခဲ့သည်။ ထိပ်ပြောင်ကြိုးကြာနှင့် အသူရာ နဂါး ခွေးကြီးတို့မှာမူ သက်ရောက်မှု မရှိကြပေ။ သူတို့က ခေါင်းများကို ဟိုဘက်ဒီဘက် ရမ်းကာ တံတွေးမြိုချရင်း တောက်ပနေသော မျက်လုံးများဖြင့် ထိုနေရာတစ်ဝိုက်သို့ ရံဖန်ရံခါ စိုက်ကြည့်နေကြသည်။
ကျူးယိုချိုက်မှာမူ မျက်လုံးများ မှိတ်ထားပြီး သူ့ဘေးပတ်လည်ရှိ အရာအားလုံးကို လုံးဝ လျစ်လျူရှုထားသည်။ သို့သော် သူ၏ ဧရာမ ခန္ဓာကိုယ်ကြီးကို တခြားလူများက လွန်ခဲ့သည့် အချိန်အတော်ကြာ ကတည်းက သတိပြုမိခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။
စုမင်၏ မျက်နှာအမူအရာက ယခင်ကဲ့သို့ တည်ငြိမ်နေဆဲဖြစ်သည်။ သူက ဘိုးဘေး တိုက်ရှန် သူတို့ထံ ချဉ်းကပ်လာသည်ကို ကြည့်နေပြီး ပဲ့တင်ထပ်နေသော စကားလုံးများကို နားထောင်ရင်း ဟောင်ကွေ့နှင့် ကျူးယိုချိုက်တို့အား ပထမဆုံးအကြိမ် တွေ့ဆုံခဲ့စဉ်က အချိန်ကို ရုတ်တရက် သတိရသွားခဲ့သည်။ ဟောင်ကွေ့သည် ကျူးယိုချိုက် အပေါ်တွင်လည်း အလားတူ ခနဲ့တဲ့တဲ့ စကားလုံးများကို သုံးနှုန်းခဲ့ဖူးသော်လည်း အမှန်တကယ်တွင် သူတို့၏ ဆက်ဆံရေးက အတော်လေး ကောင်းမွန်ခဲ့သည်။
ဘိုးဘေး တိုက်ရှန် ရှည်လျားသော အလင်းတန်းတစ်တန်းအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ သူတို့ထံသို့ နီးကပ်လာသည့် အခိုက်အတန့်တွင် မီးလျှံမိစ္ဆာ မျိုးနွယ်စုဘိုးဘေးက ရှည်လျားသော အူသံကြီးတစ်သံ ဟစ်အော်ကာ အပြင်သို့ ထွက်လာပြီး သူ့ထံသို့ ပြေးဝင်သွားခဲ့သည်။ သူတို့နှစ်ယောက် ဟင်းလင်းပြင်ထဲတွင် အချင်းချင်း နီးကပ်သွားကြပြီး သူတို့၏ လက်ဝါးများက ကျယ်လောင်သော ပေါက်ကွဲသံကြီး တစ်သံနှင့်အတူ တစ်ယောက်ကို တစ်ယောက် ရိုက်ခတ်သွားကြသည်။ သူတို့ နောက်ဆုတ်သွားရပြီး မီးလျှံမိစ္ဆာ မျိုးနွယ်စု ဘိုးဘေးက ခြေရှစ်လှမ်း နောက်ဆုတ်သွားရချိန်တွင် ဘိုးဘေး တိုက်ရှန်က ခြေလေးလှမ်းသာ နောက်ဆုတ်သွားခဲ့ရသည်။
"မင်း သဘောဆန္ဒအလျောက် လုပ်ခဲ့တာလား" ဘိုးဘေးကြီးက ရုတ်တရက် မေးလိုက်သည်။
စုမင်၏ မျက်နှာပေါ်တွင် တည်ငြိမ်သော အမူအရာ ရှိနေသည်။ ဘိုးဘေး တိုက်ရှန်၏ ရိုက်ချက်သည် တိုက်ခိုက်မှု တစ်ခု မဟုတ်ဘဲ မီးလျှံမိစ္ဆာ မျိုးနွယ်စုဘိုးဘေး၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင် တံဆိပ်ခတ်နှိပ်မှု တစ်ခုခု ရှိမရှိ စမ်းသပ်ရန် ရည်ရွယ်ခြင်းဖြစ်ကြောင်း တစ်ချက်ကြည့်ရုံဖြင့် သူ သိနိုင်သည်။ အလားတူပင် မီးလျှံမိစ္ဆာ မျိုးနွယ်စုဘိုးဘေး ထံမှ လက်ဝါးရိုက်ချက်သည် သူ တိုက်ခိုက်လိုက်သကဲ့သို့ ထင်ရနိုင်သော်လည်း အမှန်တကယ်တွင် သူတို့ ရိုက်ခတ်သွားသည့် အခိုက်အတန့်၌ တိုက်ရှန် ထံသို့ သူ ပို့လွှတ်လိုက်သော နတ်ဘုရား အသိစိတ်ကို ဖုံးကွယ်ရန်အတွက် အသုံးပြုခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
"အဓိပ္ပာယ်မရှိတာ။ ငါသာ ဆန္ဒမရှိရင် ဘယ်သူက ငါ့ကို ငါ့အသိုက်ထဲကနေ ထွက်လာအောင် လုပ်နိုင်မှာလဲ" မီးလျှံမိစ္ဆာ မျိုးနွယ်စု ဘိုးဘေးက ပြုံးဖြီးဖြီးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
တိုက်ရှန်၏ မျက်နှာပေါ်တွင်လည်း အပြုံးတစ်ခု တဖြည်းဖြည်း ပေါ်လာခဲ့သည်။ သူ့အကြည့်များက စုမင်ပေါ်သို့ ကျရောက်သွားပြီး ခဏတာမျှ စူးစမ်းကြည့်ရှုပြီးနောက် မျက်လုံးများကို မှေးစင်းကာ စုမင်ထံသို့ လက်သီးဆုပ်၍ အရိုအသေပေးလိုက်သည်။
"ကျုပ်က တိုက်ရှန်ပါ။ အရှင်မင်းသားကို ဂါရဝပြုပါတယ်။ ဒီမီးလျှံမိစ္ဆာ အိုကြီးနဲ့ ကျုပ်က ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်သူတွေဖြစ်ပြီး သူ့ကို အသက်အကြွေး တင်ထားတာ ရှိပါတယ်။ နတ်ဘုရား အနှစ်သာရ ကြယ်ပင်လယ်ထဲက ပဉ္စမမြောက် မီးဖိုထဲမှာ ကျုပ်တို့ ရှိနေတုန်းကသာ သူ ကူညီပေးမသွားခဲ့ရင် ကျုပ် သေသွားခဲ့လောက်ပါပြီ"
"ခုနက သူ့ကို တိုက်ခိုက်ခဲ့တာက စမ်းသပ်ကြည့်တာပါ။ အရှင်မင်းသား စိတ်မရှိဖို့ မျှော်လင့်ပါတယ်။ အရှင်မင်းသား လိုအပ်နေတဲ့ နောက်လိုက်နဲ့ ပတ်သက်လို့တော့ တခြား ပြင်ပလူတွေကို ရှာနေစရာ မလိုပါဘူး။ ဒီတာဝန်ကို အပြည့်အဝ ထမ်းဆောင်နိုင်တဲ့ တပည့်တစ်ယောက် ကျုပ်ဆီမှာ ရှိပါတယ်"
"ဖေးအာ... မြန်မြန်လာပြီး အရှင်မင်းသားကို အရိုအသေပေးလိုက်ဦး" ဘိုးဘေး တိုက်ရှန်က ပြုံးလျက် အဝေးတွင် ခေါင်းငုံ့ထားသော ပိန်လှီပြီး အားနည်းသည့် လူငယ်လေးကို ခေါ်လိုက်သည်။ ထိုမိန်းကလေးကို သူ ကြည့်လိုက်ချိန်တွင် သူ့မျက်လုံးများထဲ၌ ချစ်ခင်မြတ်နိုးမှုများသာ ရှိနေခဲ့သည်။
ထိုလူငယ်လေးသည် သေချာပေါက် မိန်းကလေးတစ်ယောက် ဖြစ်သည်။ သူမက အလွန်တရာ တွန့်ဆုတ်စွာဖြင့် ရွေ့လျားလာပြီး အဘိုးအို ဘေးတွင် ရပ်လိုက်သည်။ စုမင်ကို တစ်ချက်လှမ်းကြည့်ပြီးနောက် သူမက ပျင်းရိလေးတွဲသော ဟန်ပန်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "ကျွန်မက မာဖေးပါ။ အရှင်မင်းသားကို ဂါရဝပြုပါတယ်"
"အိုး.. ဒီကလေးမလေးတော့..." ဘိုးဘေး တိုက်ရှန်က မိန်းကလေးကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ စုမင်ဆီသို့ သူ ခေါင်းပြန်လှည့်လာသောအခါ ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။ "သူမက ကျုပ်ရဲ့ တစ်ဦးတည်းသော တပည့်ပါ။ ငယ်ငယ်ကတည်းက ခန္ဓာကိုယ် အားနည်းပေမယ့် သူက အရမ်း ဉာဏ်ကောင်းပါတယ်။ နံနက်ခင်း တာအိုဂိုဏ်းကြီးမှာ သူ မသိတဲ့အရာဆိုတာ မရှိပါဘူး။ အရှင်မင်းသား နားမလည်တာ ရှိရင် မေးနိုင်ပါတယ်။ သူက မလိမ္မာရင် အရှင်မင်းသား သဘောအတိုင်း ဆုံးမနိုင်ပါတယ်"
"ဒီလူမိုက်မလေးကို အရှင်မင်းသားဆီ အပ်ပါရစေ။ သူ့ဘဝမှာ အတွေ့အကြုံတွေ ပိုရလာအောင် ကျေးဇူးပြုပြီး သေချာ သွန်သင်ပေးပါ" ဘိုးဘေး တိုက်ရှန်၏ မျက်နှာအမူအရာက လေးနက်သွားသည်။ သူက စုမင်ထံသို့ လက်သီးဆုပ်ကာ အရိုအသေပေးရင်း အလွန် ရိုကျိုးစွာ ဦးညွှတ်လိုက်သည်။
စုမင်က တိုက်ရှန်ကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်သည်။ ဟောင်ကွေ့က သူ့ထံသို့ မည်သို့သော သတင်းစကားမျိုး ပေးပို့ခဲ့သည်ကို သူ မသိနိုင်သော်လည်း ထိုသတင်းစကားက အဘိုးအိုအား သူ့တပည့်ကို စုမင်ထံသို့ ထိုးအပ်လာစေရန် ဖြစ်စေခဲ့ကြောင်း ထင်ရှားပြီး စောစောက သူ ပြောသွားသည့် အပြင်လူဆိုသည့် စကားလုံး၌ နောက်ကွယ်က အဓိပ္ပာယ်များစွာ ပါဝင်နေခဲ့သည်။ အကယ်၍ စုမင်က သူ ဆိုလိုသည့် အဓိပ္ပာယ်ကို နားမလည်သေးပါက သူသည် စုမင် ဖြစ်နေမည် မဟုတ်တော့ပေ။
သူက ဤစေတနာကောင်းဖြင့် လုပ်ဆောင်မှုများကို လက်ခံလိုသော ဆန္ဒဖြင့် ခပ်ဖွဖွ ပြုံးလိုက်သည်။ သူ့အကြည့်များက ပိန်လှီပြီး အားနည်းနေသော မိန်းကလေး အပေါ်သို့ ဖြတ်သန်းသွားသော်လည်း သူ စကားပြောရန် ဟန်ပြင်လိုက်ချိန်တွင် ရုတ်တရက် ခေါင်းလှည့်ကာ ဝေးကွာသော ကောင်းကင်ယံဆီသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။
"တာအိုခုန်း... မင်း ငါ့အစ်ကိုကို သတ်ခဲ့တယ်။ အခု မင်း ငါ့ကို တစ်ယောက်ချင်း ထွက်တိုက်ရဲလား" ဒေါသတကြီး ဟစ်အော်သံ တစ်သံ အဝေးမှ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ ထိုအသံနှင့်အတူ ဓားတစ်လက်က စစ်သင်္ဘောများရှိရာဆီသို့ လေထုကို ခွဲထုတ်ကာ ပြေးဝင်လာခဲ့တော့သည်။