အခန်း ၁၀၆၂
Vol. 77 Ch. 1062
အခန်း ၁၀၆၂ လျစ်လျူရှုခြင်း
ဓားသည် အစိမ်းရောင် အလင်းတန်းဖြင့် တောက်ပနေသည်။ ဓားက ရှေ့သို့ ပြေးဝင်လာစဉ် ထိုနေရာသို့ ချက်ချင်းပင် နီးကပ်လာခဲ့သည်။ ရပ်တန့်မည့် အရိပ်အယောင် အနည်းငယ်မျှ မပြဘဲ စုမင်ဆီသို့ အပြေးအလွှား ဝင်ရောက်လာကာ ၎င်း၏ အမြန်နှုန်းမှာ ဟင်းလင်းပြင်ကြီးကိုပင် ခွဲထုတ်ပြီး သူ့ရှေ့တွင် ပေါ်လာတော့မည့်အလား ထင်ရသည်။
ထိုအစိမ်းရောင် ပျံသန်းနေသော ဓားပေါ်တွင် မည်သူမျှ မရှိသော်လည်း တစ်စုံတစ်ယောက်က ကိုင်ဆောင်ထားသည့်အလား ထင်ရသည်။ ထိုဓားသည် မယုံနိုင်လောက်အောင် လျင်မြန်စွာဖြင့် စုမင်၏ မျက်ခုံးနှစ်ခုကြားဆီသို့ ပြေးဝင်လာခဲ့သည်။
သတ်ဖြတ်ခြင်း အငွေ့အသက်များက ဓားထံမှ ချက်ချင်း ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး ထိုနေရာတစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံသွားသော အဆုံးမဲ့ အေးစက်မှုကြီးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ အစိမ်းရောင် အရှိန်အဝါ လှိုင်းများကလည်း ပျံသန်းနေသော ဓားထံမှ ပြန့်နှံ့ထွက်ပေါ်လာသည်။ ဓားက ချိုမြိန်သော အနံ့ရှိသော်လည်း တစ်စုံတစ်ယောက်က ရှူရှိုက်မိလိုက်သည်နှင့် လျှာပေါ်တွင် အရသာကျန်ရစ်စေမည့် ထူးဆန်းသော ခါးသက်သက် အရသာအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားမည် ဖြစ်သည်။
"တာအိုဖေးရှန်း"
"ဒါ တာအိုဖေးရှန်းရဲ့ ဓားဆန္ဒပဲ"
လူအုပ်ကြီးထံမှ အံ့သြတုန်လှုပ်စွာ အော်ဟစ်သံများ ချက်ချင်းပင် လေထုထဲသို့ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ ဝင်ရောက်လာသော အစိမ်းရောင် ပျံသန်းနေသည့် ဓားကို ကြည့်နေစဉ် စုမင်၏ မျက်နှာအမူအရာက တည်ငြိမ်နေသည်။ သူက ရှောင်တိမ်းရန် မည်သည့်လှုပ်ရှားမှုမျှ မလုပ်ဘဲ ပိန်လှီသော မိန်းကလေးဆီသို့ ခေါင်းလှည့်ကာ သူပြောလိုသည်များကို ဆက်ပြောလိုက်သည်။
"ဒါဆိုရင် နောက်ရက်အတွင်း နံနက်ခင်း တာအိုဂိုဏ်း အကြောင်းကို အသေးစိတ် မိတ်ဆက်ပေးဖို့ မင်းကို ငါ အကူအညီတောင်းမယ်၊ သခင်မလေး မာဖေး"
စုမင် ထိုစကားများကို ပြောလိုက်သည့် အခိုက်အတန့်တွင် သူတို့ဘေး၌ ရပ်နေသော ဘိုးဘေး တိုက်ရှန်၏ မျက်လုံးများထဲ၌ အေးစက်သော အလင်းရောင်တစ်ချက် တောက်ပသွားခဲ့သည်။ သူက အေးစက်စွာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြီးနောက် ညာဘက်လက်မောင်းကို မြှောက်ကာ ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။ ချက်ချင်းပင် မျက်စိဖြင့်မမြင်နိုင်သော လေပြင်းတစ်ရပ်က ဝင်ရောက်လာသော ပျံသန်းနေသည့် ဓားကို တိုက်ခတ်သွားရာ ၎င်းမှာ တုန်ခါသွားပြီး ချက်ချင်း နောက်သို့ လွင့်စင်သွားခဲ့သည်။
"ဒီနေရာမှာ ငါ့ရဲ့ မိတ်ဆွေဟောင်းနဲ့ တွေ့နေတာ။ ဘယ်သူက ငါ့ကို နှောင့်ယှက်ရဲတာလဲ"
တိုက်ရှန်က ရက်စက်မှု မရှိခြင်းကြောင့်သာ ဖြစ်သည်။ ထိုသို့မဟုတ်ပါက သူ့အနေဖြင့် ဓားကို ချိုးဖျက်ပြီး ပိုင်ရှင်၏ ဝိညာဉ်အား ဒဏ်ရာရစေရန်မှာ အလွန် လွယ်ကူသည်။
စုမင်က ဝင်ရောက်လာသော ဓားကို အာရုံစိုက်ခဲ့ခြင်း မရှိသော်လည်း သူ့လက်မောင်းအား ဝှေ့ယမ်းစဉ်အတွင်း ဘိုးဘေး တိုက်ရှန် ပြုလုပ်ခဲ့သော တိုက်ခိုက်မှုကိုမူ သတိပြုမိခဲ့သည်။
'ကံကြမ္မာ အဆင့်ကို ရောက်လုနီးပါးပဲ။ ပြီးတော့ သူ့ဘေးပတ်လည်က ကံကြမ္မာ နည်းနည်းကိုတောင် ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်း ရှိတယ်။ ဒီတိုက်ရှန်မှာ သာမန်မဟုတ်တဲ့ စွမ်းအားတွေ ရှိတယ်။ အတိတ်က ဝတ်ရုံနက်နဲ့လူကို တိုက်ခိုက်တုန်းက သူ အပြင်းအထန် ဒဏ်ရာရခဲ့တယ်။ ဒါနဲ့ အိုရန်ခုန်းရဲ့ စကားတွေအရဆိုရင် စစ်မြေပြင်မှာ ဝတ်ရုံနက်နဲ့လူကို တိုက်ခိုက်ခဲ့တုန်းက သူဟာ အခုလက်ရှိထက် နည်းနည်းလောက် ပိုပြီး အားနည်းနေခဲ့လောက်တယ်'
'ဝတ်ရုံနက်...'
အိုရန်ခုန်းထံမှ စစ်မြေပြင်တွင် ဝတ်ရုံနက်နှင့်လူ တစ်ယောက် ပေါ်လာခဲ့ကြောင်း စုမင် ကြားသိခဲ့ရချိန်က သူ့စိတ်ထဲတွင် အချို့သော အရာများကို ဆက်စပ်တွေးတောမိခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။ စကြဝဠာထဲတွင် အနက်ရောင် ဝတ်ဆင်ရသည်ကို နှစ်သက်သော ကျင့်ကြံသူများစွာ ရှိနိုင်သော်လည်း စုမင်၏ မှတ်ဉာဏ်ထဲတွင် သူ့အား အနက်ရှိုင်းဆုံး စွဲထင်ကျန်ရစ်စေခဲ့သူမှာ နက်မှောင်တောင်တန်းတွင် ရှိနေစဉ်က သူ့အကြီးအကဲကို တိုက်ခိုက်ခဲ့သော ဝတ်ရုံနက်နှင့်လူသာ ဖြစ်နေဆဲပင်။
ထိုအချိန်က ဝတ်ရုံနက်နှင့်လူ ပြောဆိုခဲ့သော လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သည့် အဖွဲ့အစည်းတစ်ခု အကြောင်းနှင့် ပတ်သက်၍လည်း စကားလုံးများ ရှိခဲ့သည်။ ထိုစကားလုံးများထဲတွင် အဓိပ္ပာယ်တစ်ခု ပါဝင်နေခဲ့သည်။ သူ့အကြီးအကဲသည် တစ်ချိန်က ထိုအဖွဲ့အစည်း၏ အဖွဲ့ဝင်တစ်ဦး ဖြစ်ခဲ့သည် ဟူ၍ပင်။
ထိုအချိန်မှစ၍ နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာမြင့်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သော်လည်း စုမင်က ထိုဝတ်ရုံနက်နှင့်လူကို မသိစိတ်မှ အမှတ်ရနေခဲ့သည်။
ဘိုးဘေး တိုက်ရှန်က အစိမ်းရောင် ဓားကို ရိုက်ထုတ်လိုက်ပြီး ၎င်းမှာ နောက်သို့ လွင့်စဉ်သွားစဉ် ကောင်းကင်ယံရှိ ဓားဘေးမှ ဟင်းလင်းပြင်က ပုံပျက်သွားကာ အစိမ်းရောင် ဝတ်ရုံနှင့် လူငယ်တစ်ယောက် ပေါ်လာခဲ့သည်။ သူ့မျက်နှာတွင် ဝက်ခြံများ ပြည့်နှက်နေပြီး အလွန်တရာ ရုပ်ဆိုးအကျည်းတန်သည်။ သူ ပေါ်လာသည်နှင့် ပျံသန်းနေသော ဓားကို ဖမ်းဆုပ်ကာ စုမင်အား စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။
"စီနီယာ တိုက်ရှန်... တိုက်ပွဲတစ်ပွဲမှာ ဝတ်ရုံနက်နဲ့လူ တစ်ယောက်နဲ့ ဆုံခဲ့တယ်လို့ ကျွန်တော် ကြားဖူးတယ်" စုမင်က ဘိုးဘေး တိုက်ရှန်ကို ကြည့်ကာ ရုတ်တရက် မေးလိုက်သည်။
အဘိုးအိုက ထိုအကြောင်းကို ကြားသောအခါ သူ့မျက်နှာ အမူအရာက ချက်ချင်းပင် လေးနက်သွားပြီး ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
"သူ သေသွားလား" စုမင်က ပျင်းရိလေးတွဲသော ဟန်ပန်ဖြင့် စကားပြောနေစဉ် ဘိုးဘေး တိုက်ရှန်ကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။
ဘိုးဘေး တိုက်ရှန်က ခဏတာမျှ တိတ်ဆိတ်နေပြီးနောက် သူ့မျက်လုံးများထဲတွင် အတိတ်ကို လွမ်းဆွတ်သတိရနေသည့် အရိပ်အယောင်တစ်ခု ပေါ်လာခဲ့သည်။ "ကျုပ် အသက်ရှင်နေသေးမှတော့ အဲဒီဝတ်ရုံနက်နဲ့လူလည်း သဘာဝကျကျ အသက်ရှင်နေဦးမှာပေါ့။ သူ့ရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်း နည်းလမ်းက အလွန် ထူးဆန်းတယ်။ သူက လကပ်ဘေး အဆင့် မှာပဲ ရှိနေတာ ထင်ရှားပေမယ့် သူ ပြသခဲ့တဲ့ စွမ်းအားက ကံကြမ္မာ နိယာမတွေရဲ့ စွမ်းအားပဲ"
"သူ့ရဲ့ နတ်ဘုရား စွမ်းရည်ကို ကျုပ် အခုထိ မမေ့နိုင်သေးဘူး။ သူက စကြဝဠာကြီးကို မြေပြင်အဖြစ်၊ ဟင်းလင်းပြင်ကို ရေတွင်းအောက်ခြေအဖြစ် ပြောင်းလဲနိုင်ပြီး လုံးဝန်းတဲ့ ကောင်းကင်နဲ့ စတုရန်းပုံ မြေကြီးကို ဧရာမ ရေတွင်းကြီး တစ်တွင်းလို ဖြစ်သွားအောင် လုပ်နိုင်စွမ်း ရှိတယ်။ သောင်းနဲ့ချီတဲ့ ကျင့်ကြံသူတွေကို လတွေ ဖွဲ့စည်းဖို့ ဆွဲယူခဲ့ပြီး သူက ရေတွင်းထဲကနေ လတစ်စင်းကို ဆွဲထုတ်လိုက်သလိုမျိုး သူတို့ရဲ့ ဝိညာဉ်တွေကို ဆွဲထုတ်ခဲ့တယ်။ ဒါပေမယ့် အဲဒီသိုင်းပညာက မပြည့်စုံသေးဘူးဆိုတာ ကျုပ်တောင် ခံစားလို့ရတယ်။ သူ့ရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့်ကြောင့် သူက အဲဒီရဲ့ စွမ်းအားကို အပြည့်အဝ မထုတ်ဖော်နိုင်သေးတာ ထင်ရှားတယ်"
သူတို့နှစ်ယောက်က လေထဲတွင် ရှိနေသော အစိမ်းရောင်ဝတ် လူငယ်ကို လျစ်လျူရှုကာ အချင်းချင်း ဆက်လက် စကားပြောနေခဲ့ကြသည်။ သူ့မျက်လုံးများထဲမှ အမုန်းတရားများက ပိုမို အားကောင်းလာခဲ့သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူ၏ တည်ရှိနေမှုကို စုမင်က လုံးဝ ဂရုမစိုက်ကြောင်း သူ ရှင်းလင်းစွာ ခံစားသိရှိနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ဤကဲ့သို့ လျစ်လျူရှုခံရမှုက သူ့မျက်လုံးများထဲရှိ သတ်ဖြတ်ခြင်း အငွေ့အသက်များကို ပိုမို အားကောင်းလာစေခဲ့သည်။
"တာအိုခုန်း... မင်းက မင်းဘေးက လူတွေရဲ့ ကာကွယ်မှုကို ခံယူဖို့ပဲ တတ်နိုင်တာလား။ ယောက်ျားတစ်ယောက်လို ငါ့ကို ထွက်မတိုက်ရဲဘူးလား" အစိမ်းရောင်ဝတ် အမျိုးသား၏ အသံက အရပ်မျက်နှာ အနှံ့အပြားသို့ ပြန့်နှံ့သွားစဉ် နားထဲတွင် စူးရှစွာ ဝင်ရောက်လာခဲ့သည်။
"မင်း ငါ့ကို တိုက်ရဲလား" အစိမ်းရောင်ဝတ် အမျိုးသား၏ အော်ဟစ်သံများက ထိုနေရာတွင် ပဲ့တင်ထပ်နေစဉ် သူ့မျက်လုံးများထဲမှ မကျေနပ်မှုများက ဆက်လက် ကြီးထွားလာခဲ့သည်။
စုမင်၏ မျက်နှာအမူအရာက နဂိုအတိုင်းပင် ဖြစ်သည်။ သူက တိုက်ရှန်၏ ယခင်စကားများကို စဉ်းစားနေခဲ့သည်။ အတန်ကြာပြီးနောက် သူက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
"အရှင်မင်းသား... အရှင်မင်းသားကို ဂိုဏ်းသခင် သုံးပါးနဲ့ တွေ့ဆုံဖို့ ဂိုဏ်းအကြီးအကဲများ ခန်းမဆီ ခေါ်သွားပေးဖို့ ကျုပ်ရဲ့ လူမိုက်တပည့်ကို ခွင့်ပြုပေးပါ။ မဟာမင်းသား ဆယ်ပါးလုံး ရောက်ရှိနေပြီး နောက်ရက်ပိုင်းအတွင်း ကြီးကျယ်ခမ်းနားတဲ့ အခမ်းအနားကို သေချာပေါက် ကျင်းပတော့မှာ ဖြစ်ပါတယ်" တိုက်ရှန်က ပြုံးလိုက်သည်။ သူက စုမင်ကို စကားပြောနေစဉ် မီးလျှံမိစ္ဆာ မျိုးနွယ်စုဘိုးဘေးအား တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။
"ဟောင်ကွေ့ အပေါ်ကို ပိုပြီး သည်းခံခွင့်လွှတ်ပေးဖို့ အရှင်မင်းသားကို ကျုပ် တောင်းဆိုရလိမ့်မယ်။ ဒီအဘိုးအိုက ဒေါသကြီးတဲ့ အမျိုးအစားဖြစ်ပြီး သူ လုပ်တဲ့ အရာတွေမှာ ဘယ်တော့မှ ကန့်သတ်ချက် မရှိဘူး။ ဒီလို အကျင့်စရိုက်မျိုးနဲ့ နတ်ဘုရား အနှစ်သာရ ကြယ်ပင်လယ်ထဲမှာ သူ အသက်ရှင်သန်နိုင်ခဲ့ပေမယ့် မဟာလောကကြီး လေးခု ထဲမှာတော့ နည်းနည်း မသင့်လျော်ပါဘူး"
မီးလျှံမိစ္ဆာ မျိုးနွယ်စုဘိုးဘေးက သူ့ကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ သူက နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သော်လည်း မည်သည်မျှ မပြောပေ။ လွန်ခဲ့သည့် ရက်အနည်းငယ်အတွင်း မဟာလောကကြီး လေးခုတွင် အခြေအနေများ ပြောင်းလဲနေကြောင်း သူ မြင်တွေ့နိုင်နေပြီ ဖြစ်သော်လည်း သူ့အမြင်တွင်မူ သူက စုမင်နောက်သို့ လိုက်နေသမျှ ကာလပတ်လုံး မည်သည့်အရာကမျှ အချိန်ကြာမြင့်စွာ ပြဿနာတစ်ခု ဖြစ်လာမည် မဟုတ်ပေ။
"ကောင်းပါပြီ။ ဟောင်ကွေ့.. မင်းရဲ့ မိတ်ဆွေဟောင်းနဲ့ ဆုံနေပြီဆိုတော့ ငါ့နောက်ကို အချိန်အတိုင်းအတာ တစ်ခုအထိ လိုက်ဖို့ မလိုတော့ပါဘူး" စုမင်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူက မီးလျှံမိစ္ဆာ မျိုးနွယ်စုဘိုးဘေးကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ရာ တစ်ဖက်လူက ပြုံးဖြီးဖြီး လုပ်ပြလိုက်သည်။
"အဘိုးအို တိုက်ရှန်.. မင်းရဲ့ ဂူထဲမှာ ဖွက်ထားတဲ့ အရက်တွေ အများကြီး ရှိသေးတယ်လို့ ပြောခဲ့တယ်နော်။ သွားမယ်... သွားမယ်။ ငါ အဲဒါကို ကြည့်ချင်တယ်"
တိုက်ရှန်၏ မျက်နှာအမူအရာက မည်းမှောင်သွားပြီးနောက် သူက ခေါင်းခါမ်းကာ ရှည်လျားသော အလင်းတန်း တစ်တန်းအဖြစ် ပြောင်းလဲ၍ အဝေးသို့ ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။ မီးလျှံမိစ္ဆာ မျိုးနွယ်စု ဘိုးဘေးက ရယ်မောလိုက်ပြီး သူနှင့်အတူ ထွက်ခွာသွားကာ အဝေးရှိ မိုးကုတ်စက်ဝိုင်းထဲသို့ ပျောက်ကွယ်သွားကြတော့သည်။
"ဖေးအာ... အရှင်မင်းသား အနားမှာ ဆက်ပြီး မလိမ္မာတာတွေ မလုပ်နဲ့။ မင်းကို ဂရုစိုက်ဖို့နဲ့ သွန်သင်ပေးဖို့ ငါက အရှင်မင်းသားဆီ အပ်နှံခဲ့တာ"
ဘိုးဘေး တိုက်ရှန်၏ အသံက ပိန်လှီသော မိန်းကလေး၏ နားထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားသော်လည်း ထိုစကားလုံးများက လိုချင်သော အကျိုးသက်ရောက်မှု၏ ဆန့်ကျင်ဘက်ကိုသာ ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။ သူမ၏ မျက်နှာအမူအရာက မကျေနပ်မှု တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး သူ့ဆုံးဖြတ်ချက်အား လက်ခံရန် ရှင်းလင်းစွာ ငြင်းဆန်နေခဲ့သည်။ စုမင်၏ စစ်သင်္ဘောပေါ်တွင် ရပ်နေစဉ် သူမက သူ့ကို မျက်စောင်းထိုး ကြည့်လိုက်သည်။ သူမ၏ နှလုံးသားထဲတွင် အနည်းငယ် လှောင်ပြောင်မှု ရှိနေသော်လည်း ၎င်းကို မျက်နှာပေါ်တွင် မပြသဘဲ ခံစားချက်မဲ့သော မျက်နှာဖုံး တစ်ခုအား တပ်ဆင်ထားရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။
"ဂိုဏ်းအကြီးအကဲများ ခန်းမက ဒီနေရာက တာအို အပိုင်းအစထဲမှာ မရှိဘူး။ အထက်ကမ္ဘာက ပထမဆုံး တိုက်ကြီးပေါ်မှာ ရှိတာ။ စစ်သင်္ဘောတွေက အဲဒီနေရာကို ဝင်ခွင့်မရှိဘူး။ အရှင်မင်းသားရဲ့ နောက်လိုက်တွေကို နေရာချထားပေးပြီးတာနဲ့ ကျွန်မ အဲဒီကို ခေါ်သွားပေးပါ့မယ်"
"ဒါ့အပြင် အရှင်မင်းသားက နှစ်ပေါင်းများစွာ ပြန်မလာခဲ့ပေမယ့် ဂိုဏ်းအကြီးအကဲများ ခန်းမ ဘယ်မှာရှိတယ်။ အရှင်မင်းသား ဘယ်မှာနေတယ် ဆိုတာကို သေချာပေါက် မေ့နေမှာတော့ မဟုတ်ပါဘူးနော်" ပိန်လှီသော မိန်းကလေးက ခပ်ပြတ်ပြတ် ပြောလိုက်သည်။
စုမင်က စကားမပြောခဲ့ပေ။ သူ့ခြေအောက်ရှိ စစ်သင်္ဘောက ရှေ့သို့ ရွေ့လျားသွားပြီး ချက်ချင်းပင် အဝေးရှိ ကောင်းကင်ယံသို့ ပြေးဝင်သွားသော ရှည်လျားသည့် အလင်းတန်း တစ်တန်းအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။ ဘေးဘက်ရှိ ရာနှင့်ချီသော စစ်သင်္ဘောများကလည်း ကျယ်လောင်သော အူသံကြီးနှင့်အတူ နယ်မြေကြီးကို ဖြတ်သန်းသွားသော ကြီးမားပြင်းထန်သည့် အရှိန်အဝါဖြင့် နောက်မှ လိုက်ပါသွားခဲ့ကြသည်။
စုမင်၏ ဘေးတွင် ရွှီဟွေက ပြုံးလျက် မာဖေးကို စိုက်ကြည့်ကာ တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။ "နင်က တော်တော် အပြောအဆို ရိုင်းပျတာပဲ ကောင်မလေး။ အရင်က နင့်လို အစေခံ မိန်းကလေး အတော်များများ ငါ့ဆီမှာ ရှိခဲ့ဖူးတယ်။ သူတို့က စကားအရမ်းများလွန်းလို့ သူတို့ဘဝမှာ ထပ်ပြီး စကားမပြောနိုင်တော့အောင် သူတို့ရဲ့ ပါးစပ်တွေကို ငါ ပိတ်ပစ်ခဲ့တယ်"
"စီနီယာ ပြောတာ မှန်တယ်။ အခုတော့ စီနီယာရဲ့ ဂျူနီယာလေး နားလည်သွားပါပြီ" ပိန်လှီသော မိန်းကလေးက ရွှီဟွေကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်သည်။
"ဖုံးကွယ်ပြီး လှောင်ပြောင်တာလား ဟမ်... အဲဒါက ပိုတောင် ဆိုးသေးတယ်။ နင် ဒဏ္ဍာရီတစ်ခု အကြောင်း ကြားဖူးလား မသိဘူး။ အဲဒီဒဏ္ဍာရီထဲမှာ စကားနားမထောင်တဲ့ မိန်းကလေး တစ်ယောက် ရှိတယ်။ ဒုတိယမြောက်နေ့မှာတော့ သူက ယောက်ျားတစ်ယောက် အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားတယ်။ သူက ဆက်ပြီး စကားနားမထောင်တဲ့အတွက် သူ့ကို မိန်းမတစ်ယောက် အဖြစ် ပြန်ပြောင်းခဲ့တယ်။ ဒါပေမယ့် ပြောင်းလဲနေတဲ့ အချိန်အတွင်းမှာ အကြောင်းရင်း တစ်စုံတစ်ရာကြောင့် တချို့အစိတ်အပိုင်းတွေကို မေ့ကျန်ခဲ့လို့ သူက ယောက်ျားလည်းမဟုတ် မိန်းမလည်းမဟုတ်တဲ့ လူတစ်ယောက်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့တယ်" ရွှီဟွေက ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။
စုမင်က ထိုအကြောင်း ကြားသောအခါ အတွေးထဲ နစ်မြုပ်နေပြီး မည်သူ့စကားကိုမျှ နားမထောင်နေသည့်အလား ချက်ချင်းပင် တခြားသို့ အကြည့်လွှဲလိုက်သည်။
မာဖေးက ရွှီဟွေကို စိုက်ကြည့်နေပြီး အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက် ရုတ်တရက် အာမေဍိတ်သံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "ရှင်က ကင်းမြီးကောက် အမျိုးသမီး ရွှီဟွေပဲ"
"ဟင်... နင်က ငါ့နာမည်ကိုလည်း ကြားဖူးတာလား။ ဒါပေမယ့် ငါ့ကို ဒီလို ဗြောင်ကျကျ ခေါ်လိုက်တာက တော်တော်လေး ရိုင်းစိုင်းတာပဲ။ အကျင့်စာရိတ္တ မကောင်းတဲ့ ကလေးတွေ အကြောင်း ဒဏ္ဍာရီ တစ်ခုလည်း ရှိသေးတယ်။ နင် အရင်က ကြားဖူးလား မသိဘူး..."
သူ့နောက်ဘက်ရှိ ရွှီဟွေ၏ တိုးညှင်းသော စကားလုံးများကို လျစ်လျူရှုရန် စုမင်က မသိစိတ်မှ ရှေ့သို့ ခြေလှမ်းအနည်းငယ် လှမ်းလိုက်သည်။
"တာအိုခုန်း၊ မင်း အရမ်း လွန်လွန်းနေပြီ"
နောက်ဘက်မှ ဒေါသတကြီး ဟစ်အော်သံ တစ်သံ ထွက်ပေါ်လာပြီး အစိမ်းရောင် အလင်းတန်း ရှည်တစ်တန်းက စစ်သင်္ဘောဆီသို့ အလွန် လျင်မြန်သော အမြန်နှုန်းဖြင့် ပြေးဝင်လာခဲ့သည်။
ထိုအတွင်း၌ ယခင်က အစိမ်းရောင်ဝတ် အမျိုးသား ရှိနေသည်။ စုမင်က သူ့ကို စော်ကားနေသည်ဟု သူ ခံစားရသည်။ ယခင်က မြင်ကွင်းသည် လူတိုင်းက သူ့ကို လေကဲ့သို့၊ သူ မရှိနေသကဲ့သို့ ဆက်ဆံနေကြသည်ဟု ခံစားရစေခဲ့သည်။ သူ စကားပြောတိုင်း သူ့ကိုယ်သူ စကားပြောနေရသကဲ့သို့ ခံစားရပြီး ဤကဲ့သို့ လျစ်လျူရှုခံရခြင်းက သူ လက်မခံနိုင်သော အရာတစ်ခု ဖြစ်သည်။
သူသည် မင်းသား တစ်ပါး မဟုတ်သော်လည်း တိုက်ရိုက်မျိုးဆက်များ ကြားတွင် အတော်လေး မြင့်မားသော ဂုဏ်သတင်း ရှိနေဆဲ ဖြစ်သည်။ သူ၏ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော နည်းလမ်းများနှင့် သူ သတ်ဖြတ်ခဲ့သော လူများအားလုံးကြောင့် ထိုဂုဏ်သတင်း တည်ဆောက်ခံခဲ့ရပြီး ပြန့်နှံ့သွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ အမှန်တကယ်မူ သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့်သည်လည်း အစ်ကိုဖြစ်သူ တာအိုဖေးဖန်း ထက် အနည်းငယ် ပိုမြင့်သည်။
သို့သော် သူ၏ ဒေါသတကြီး ဟစ်အော်သံက စုမင်အတွင်း၌ မည်သည့် စိတ်ဝင်စားမှုမျိုးကိုမျှ နှိုးဆွနိုင်ခြင်း မရှိသေးပေ။ သူ့စစ်သင်္ဘောက ရှေ့သို့ ဆက်လက် ရွေ့လျားနေဆဲဖြစ်ပြီး လူငယ်၏ ပျံသန်းနေသော ဓားအမြန်နှုန်းက စစ်သင်္ဘောကို မမီနိုင်ပေ။ သူတို့ကြားရှိ အကွာအဝေး အနည်းငယ် ကျယ်လာသောအခါ အစိမ်းရောင်ဝတ် အမျိုးသားက ကောင်းကင်သို့ မော့ကာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။
"တာအိုခုန်း... မင်း..."
အစိမ်းရောင်ဝတ် လူငယ်က အံကို ကြိတ်ကာ ညာဘက်လက်အား မြှောက်လိုက်သည်။ သူ့လက်ဖဝါးပေါ်တွင် ဆေးလုံးတစ်လုံး ချက်ချင်း ပေါ်လာခဲ့သည်။ သူ ဆေးလုံးကို မျိုချလိုက်သောအခါ ညာဘက်လက်ဖြင့် မျက်ခုံးနှစ်ခုကြားသို့ ရိုက်ချလိုက်သည်။ ယင်းနှင့်အတူ သူ့တစ်ကိုယ်လုံး ချက်ချင်းပင် နီရဲသွားခဲ့သည်။ သူ့မျက်လုံးများထဲတွင် သတ်ဖြတ်ခြင်း အငွေ့အသက်များ တောက်ပနေပြီး ရှေ့သို့ ရွေ့လျားသွားခဲ့သည်။ သူ့အမြန်နှုန်းက ချက်ချင်းပင် အဆပေါင်းများစွာ တိုးလာပြီး ကျယ်လောင်သော လေချွန်သံနှင့်အတူ စုမင်၏ စစ်သင်္ဘောဆီသို့ ပြေးဝင်သွားခဲ့သည်။ မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း သူ စစ်သင်္ဘောကို မီသွားခဲ့သည်။ ပျံသန်းနေသော ဓားက သူ့လက်ထဲတွင် တောက်ပနေပြီး ပစ်မှတ်ကို ခုတ်ပိုင်းလိုက်သည်။
စုမင်၏ မျက်နှာအမူအရာက နဂိုအတိုင်းပင် ဖြစ်သည်။ အစိမ်းရောင်ဝတ် လူငယ် သူ့ထံ ရောက်လာသည့် အခိုက်အတန့်တွင် သူ လှည့်ကာ အေးစက်စွာ တစ်ချက် ကြည့်လိုက်သည်။ သူ ရှေ့သို့ ခြေတစ်လှမ်း လှမ်းလိုက်ရာ သူ့ခန္ဓာကိုယ် ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။ သူ ပြန်ပေါ်လာချိန်တွင် လူငယ်၏ လက်ထဲရှိ ပျံသန်းနေသော ဓားနှင့် ထိတွေ့နေပြီ ဖြစ်သည်။ လက်ချောင်းနှစ်ချောင်းဖြင့် သူ ဓားကို ဖမ်းဆုပ်လိုက်ရာ ကျယ်လောင်သော ပေါက်ကွဲသံကြီး တစ်သံ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ ပျံသန်းနေသော ဓားက မည်မျှပင် ရုန်းကန်နေပါစေ စုမင်၏ ဖမ်းဆုပ်မှုမှ မလွတ်မြောက်နိုင်ပေ။
တစ်ချိန်တည်းပင် စုမင်က ရှေ့သို့ ခြေတစ်လှမ်း လှမ်းလိုက်သည်။ သူက အစိမ်းရောင်ဝတ် လူငယ် ဘေးတွင် ကပ်လျက် ပေါ်လာခဲ့သည်။ လူငယ်၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားသည့် အခိုက်အတန့်တွင် စုမင်က ဘယ်ဘက်လက်ကို မြှောက်လိုက်ပြီး မည်သည့် အခက်အခဲမျှမရှိဘဲ လူငယ်၏ လည်ပင်းအား ဖမ်းဆုပ်လိုက်သည်။
လူငယ်၏ မျက်နှာအမူအရာက အပြင်းအထန် ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။ သူ့ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ ကြယ်တာရာ ဝတ်ရုံက ဖောင်းကားလာခဲ့သည်။ အက်ကွဲသံများ လေထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားပြီး ကျောက်စိမ်း အဆောင်များစွာ ကွဲကြေသွားကာ သူ့ဘေးပတ်လည်တွင် အလင်းတန်း မျက်နှာပြင်တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသော်လည်း ထိုအလင်းတန်း မျက်နှာပြင်က စုမင်၏ ဘယ်ဘက်လက်နှင့် ဝင်တိုက်မိသည့် အခိုက်အတန့်တွင် ကွဲကြေသွားခဲ့သည်။ ယင်းနှင့်အတူ လူငယ် ဝတ်ဆင်ထားသော အစိမ်းရောင် ကြယ်တာရာ ဝတ်ရုံလည်း ကွဲကြေသွားခဲ့သည်။
စုမင်က သူ့လမ်းကြောင်းတွင် မည်သည့် ခုခံမှုမျိုးမျှ မရှိဘဲ လူငယ်၏ လည်ပင်းကို ဘယ်ဘက်လက်ဖြင့် ဖမ်းဆုပ်လိုက်သည်။ သူ လူငယ်ကို အပေါ်သို့ မြှောက်လိုက်သောအခါ လူငယ်၏ လည်ပင်းအား လက်ချောင်းများဖြင့် ချိတ်ပိတ်လိုက်ပြီး ဖျက်ဆီးနိုင်စွမ်းရှိသော အင်အားတစ်ခုက လူငယ်၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ပြေးဝင်သွားကာ အတွင်းရှိ သွေးကြော လမ်းကြောင်းများ အားလုံးကို ချက်ချင်း ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်သည်။
ဤအရာ အားလုံးက အသက်ရှိုက်စာ အနည်းငယ်မျှ အချိန်အတွင်း ဖြစ်ပျက်သွားခဲ့ပြီး ၎င်းက အလွန်မြန်ဆန်လွန်းသဖြင့် ထိုနေရာရှိ ကျင့်ကြံသူ တစ်သောင်းနီးပါး တုံ့ပြန်မှု မပေးနိုင်မီမှာပင် ပြီးဆုံးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ဤသည်က အလွန် လျင်မြန်လွန်းသဖြင့် ပိန်လှီသော မိန်းကလေးပင်လျှင် မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားကာ လေကို ပြင်းပြင်းရှူသွင်းလိုက်မိသည်။
"မင်းကို ဘယ်သူ လွှတ်လိုက်တာလဲဆိုတာ ပြောဖို့ အသက်သုံးရှိုက်စာ အချိန်ပေးမယ်" တုန်လှုပ်မှု၊ ကြောက်ရွံ့မှုနှင့် မယုံကြည်နိုင်မှုများ ပြည့်နှက်နေသော လူငယ်၏ မျက်လုံးများထဲသို့ စိုက်ကြည့်ရင်း စုမင်က ခပ်ပြတ်ပြတ် ပြောလိုက်သည်။