အခန်း ၁၀၇၁
Vol. 77 Ch. 1071
အခန်း ၁၀၇၁ အခု နားလည်ပြီ
လူအုပ်ကြားထဲတွင် ရပ်နေသော မာဖေးသည် သေးငယ်သွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရပြီး ကျောချမ်းသွားခဲ့သည်။ သူမသည် စုမင်အား အရှက်ရစေချင်သောကြောင့် တိုက်ခိုက်ခြင်းနယ်မြေ အကြောင်းကို တမင်တကာ မပြောပြခဲ့ခြင်းအား ဝန်ခံလိုက်သည်။ အကြောင်းမှာ သူမ၏ ဆရာဖြစ်သူက သူမအား စုမင်ဘေးတွင် ထားရှိခဲ့သဖြင့် သူငယ်ချင်းများနှင့် တတိယအဆင့် တိုက်ကြီးများသို့ ခရီးမသွားနိုင်သည့်အတွက် သူမ အလွန်အမင်း စိတ်ကျေနပ်မှု မရှိခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။
ရွှီဟွေ၏ စကားများကလည်း သူမ ဒေါသကို ပိုမိုမြင့်တက်စေခဲ့သဖြင့် သူမသည် ထိုအချက်အား ဖုံးကွယ်ထားခဲ့သည်။ သို့သော်လည်း စုမင်တွင် ရွှေရောင်သွေးမျိုးဆက် ရှိနေမည်ဟု သူမ မထင်မှတ်ထားခဲ့သလို ဂိုဏ်းချုပ် သုံးဦးပင်လျှင် သူ့ရှေ့တွင် ဦးညွှတ်ရမည်ဟု သူမ လုံးဝ မတွေးမိခဲ့ပေ။
သူမသည် စိုးရိမ်တကြီး ဖြစ်နေရင်းဖြင့် စုမင်နောက်သို့ တိုက်ကြီးဆီသို့ ပြန်လိုက်သွားခဲ့ပြီး တိုက်ခိုက်ခြင်းနယ်မြေ အကြောင်းကို ပြောပြရန် လုံးဝ မေ့လျော့သွားခဲ့သည်။
လူအုပ်ထဲမှ နားမခံသာသော လှောင်ရယ်သံများသည် ဝေဟင်တွင် ပဲ့တင်ထပ်နေဆဲပင်။ မင်းသား အလောင်းအလျာ တစ်ဦးကို လှောင်ပြောင်ရမည့် ရှားပါးအခွင့်အရေး ရရှိထားသဖြင့် လူများသည် ယင်းအား အလွတ်မပေးခဲ့ကြချေ။ သူတို့၏ ရယ်မောသံများမှာ ပိုမိုကျယ်လောင်လာခဲ့ပြီး သူတို့ စိတ်ထဲရှိ မနာလိုမှုနှင့် ငြူစူမှုများကို ဖော်ပြရန် အသုံးပြုခဲ့ကြသည်။
စုမင်မှာမူ တည်ငြိမ်နေဆဲ ဖြစ်ပြီး မျက်နှာတွင် မည်သည့် ပြောင်းလဲမှုမျှ မတွေ့ရချေ။ ပေပန်းနှင့် အခြားမင်းသားတို့၏ ရှင်းပြချက်ကို ကြားလိုက်ရသောအခါ သူသည် ဂရုမစိုက်ဟန်ဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
သို့သော်လည်း စုမင်ကို သိသူတိုင်းသာ ဤမြင်ကွင်းအား မြင်လိုက်ရပါက သူတို့၏ စိတ်နှလုံးထဲတွင် အေးစက်သော ခံစားချက်မျိုး ဝင်ရောက်လာပေမည်။ အကြောင်းမှာ စုမင်သည် ဘယ်သောအခါမျှ သဘောကောင်းသူ မဟုတ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ သူသည် လက်စားချေတတ်သူ ဖြစ်ပြီး စိတ်လိုက်မာန်ပါ ပြုမူတတ်ခြင်းသည် သူ့စရိုက်လက္ခဏာကို အကောင်းဆုံး ဖော်ပြခြင်းပင် ဖြစ်သည်။
စုမင်သည် အခြားမင်းသားများ၏ အထင်သေးသော အကြည့်များနှင့် ရှင်ခြင်းနယ်ပယ်မှ အဘိုးအို၏ လျစ်လျူရှုမှုကို သဘာဝကျကျပင် မြင်တွေ့ခဲ့ပြီး သူ့စိတ်ထဲတွင် မှတ်ထားလိုက်သည်။ ထိုနည်းတူပင် လူအုပ်ထဲတွင် အကျယ်လောင်ဆုံးနှင့် အပျော်ဆုံး ရယ်မောနေသူများကိုလည်း သူ မှတ်ထားလိုက်သည်။
"သဘောပေါက်ပါပြီ၊ အဲဒီလိုကိုး။ ကောင်းပြီလေ။ ကျွန်တော့်မှာ အနားယူဖို့ နှစ်နာရီ ရှိတယ်မဟုတ်လား။ ခွင့်ပြုပါဦး" စုမင်က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီးနောက် သူ့ပတ်ဝန်းကျင်မှ လှောင်ရယ်သံများကြားထဲမှပင် ခြေလှမ်းလှမ်းကာ အဝေးသို့ ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။
"သူ အရှက်ရသွားလို့ အလျင်အမြန် ထွက်သွားတာ ဖြစ်မယ် မဟုတ်လား"
"ဖြစ်ရမယ်။ ဒီ မင်းသား တာအိုခုန်းက ကြည့်ရတာ ဉာဏ်ကောင်းပေမဲ့ တကယ်တမ်းကျတော့ မိုက်မဲတဲ့ မေးခွန်းမျိုး မေးခဲ့တာ။ သူက အလှောင်ခံရဖို့ တမင်တကာ မေးလိုက်တာပဲ"
"သူ ဒေါသထွက်ပြီး သူ့ရဲ့ အရင် အဆင့်ကို ပြန်ရဖို့ ပထမဆုံး တိုက်ခိုက်ခြင်းနယ်မြေကို သွားတာလည်း ဖြစ်နိုင်တယ်။ ဒီလူက စိန်ခေါ်သူ တစ်ထောင်ကျော်ကို ဆက်တိုက် သတ်နိုင်တာဆိုတော့ သူ စွမ်းရည်ရှိတာ သေချာတယ်။ သူ အောင်မြင်နိုင်လောက်ပါတယ်"
"အောင်မြင်မယ် ဟုတ်လား။ သူမှာ နှစ်နာရီပဲ ရှိတာ။ သူသာ နေကပ်ဘေး နယ်ပယ်က အစွမ်းထက် သူရဲကောင်း မဟုတ်ရင် သူ အများဆုံး ဆဋ္ဌမအဆင့်ပဲ ဖြတ်ကျော်နိုင်မှာ။ သူ့ရဲ့ အရင် စံချိန်ဟောင်းကိုတောင် ပြန်မှီတော့မှာ မဟုတ်ဘူး"
လူပေါင်း သန်းဆယ်ဂဏန်း၏ စကားများနှင့် လှောင်ရယ်သံများ ဝေဟင်တွင် ပဲ့တင်ထပ်နေဆဲတွင် တစ်စုံတစ်ယောက်က ရုတ်တရက် အံ့သြတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။
"သူ တကယ်ပဲ ပထမဆုံး တိုက်ခိုက်ခြင်း နယ်မြေကို သွားတာပဲ။ သူက... အလွန်မြန်တယ်။ ဒီအရှိန်ကတော့..." ထိုအံ့သြသံ ဝေဟင်တွင် ပျံ့လွင့်သွားသည်နှင့် လူအုပ်ကြီးက လှည့်ကြည့်လိုက်ကြသည်။ လေကိုပင် ထက်ပိုင်းခြမ်းနိုင်သည့် အရှိန်ဖြင့် ရွေ့လျားသွားသော အလင်းတန်းရှည်ကြီးအား သူတို့ မြင်လိုက်ရသည်။ မျက်စိဖြင့်ပင် မမြင်နိုင်လောက်သည့် အရှိန်အဟုန်နှင့် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို တုန်ခါသွားစေသည့် ပေါက်ကွဲသံကြီးနှင့်အတူ သူသည် ပထမအဆင့် တိုက်ခိုက်ခြင်းနယ်မြေဆီသို့ အရောက်သွားခဲ့လေသည်။
"ဒီအရှိန်က... သူက ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့် ဘယ်လောက်တောင် ရှိတာလဲ"
"အရှိန်ပဲ မြန်တာ ဖြစ်မှာပေါ့။ နှစ်နာရီအတွင်း သူ ဘယ်နှစ်ဆင့်လောက် ဖြတ်ကျော်နိုင်မှာမို့လို့လဲ" စုမင်အား ယခင်က လှောင်ပြောင်ခဲ့သော မင်းသားများသည် အချင်းချင်း တစ်ယောက်ကို တစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြသည်။
သို့သော်လည်း သူတို့ စိတ်အာရုံများဖြင့် ဆက်သွယ်ပြီး လူပေါင်း သန်းဆယ်ဂဏန်းက ပထမဆုံး တိုက်ခိုက်ခြင်းနယ်မြေဆီသို့ အာရုံစိုက်လိုက်သည့် ထိုအခိုက်အတန့်တွင်ပင် စုမင်ဖြစ်သော ထိုအလင်းတန်းရှည်ကြီးသည် ပထမဆုံး တိုက်ခိုက်ခြင်းနယ်မြေပေါ်သို့ ဆင်းသက်ပြီး ဖြစ်နေခဲ့သည်။ ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ကမ္ဘာမြေကို တုန်ခါသွားစေသော ပေါက်ကွဲသံကြီးတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။
ဝုန်း...
ထိုအသံသည် အလွန်ကျယ်လောင်သဖြင့် လူပေါင်း သန်းဆယ်ဂဏန်း၏ နှလုံးသားများ တုန်ခါသွားခဲ့ရသည်။ ပထမဆုံးအဆင့် တိုက်ခိုက်ခြင်းနယ်မြေမှ ထိုအသံသည် ပထမဆုံးအဆင့်ကို ဖြတ်ကျော်ပြီးနောက် ထွက်ပေါ်လာသည့် ကျောက်တုံးပြိုကျသံနှင့် အဆင့်ကျော်ဖြတ်နိုင်သည့် အသံသာ ဖြစ်ကြောင်း သူတို့ သိရှိကြသဖြင့် သူတို့၏ မျက်နှာအမူအရာများမှာ လုံးဝ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ရသည်။
"တိုက်ခိုက်ခြင်း နယ်မြေကို စိန်ခေါ်တိုင်း အစကနေ စရမယ်ဆိုရင်တောင် ပထမအဆင့်ကို ဖြတ်ကျော်ဖို့ အမြန်ဆုံး အရှိန်က ဘယ်လောက်လဲ။ ငါမှတ်မိသလောက် အသက်ရှိုက်စာ ခုနစ်ကြိမ်ပဲ။ သူက ဘယ်လောက်ကြာသွားလဲ"
"သူက ဘယ်လိုလုပ် ဒီလောက်မြန်ရတာလဲ။ သူ ဘယ်လိုလုပ် ဖြတ်ကျော်သွားတာလဲ" လူအုပ်ကြီး၏ မျက်နှာအမူအရာများ ပြောင်းလဲသွားချိန်တွင် မင်းသားအချို့မှာမူ အေးစက်စွာ ရယ်မောလိုက်ကြသည်။ အချို့မှာ အံ့သြသွားကြသော်လည်း အလွန်အမင်း တုန်လှုပ်ခြင်း မရှိကြချေ။ အကြောင်းမှာ ၎င်းသည် ပထမဆုံး အဆင့်သာ ဖြစ်ပြီး သူတို့ထဲမှ မည်သူမဆို အလွယ်တကူ ဖြတ်ကျော်နိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။
သို့သော် သူတို့ အေးစက်စွာ ရယ်မောလိုက်သည့် ထိုအချိန်တွင်...
ဘုန်း...
ဘုန်း...
ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို တုန်ခါသွားစေသော ပေါက်ကွဲသံကြီး နှစ်သံသည် ပထမဆုံး တိုက်ခိုက်ခြင်းနယ်မြေမှ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြန်သည်။ ဖြစ်ပေါ်လာသော အသံလှိုင်းများသည် ကြမ်းတမ်းသည့် လေပြင်းမုန်တိုင်း တစ်စင်းကဲ့သို့ ပတ်ဝန်းကျင်ကို လွှမ်းခြုံသွားခဲ့သည်။
ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ပိုမိုများပြားသော လူတို့၏ မျက်နှာအမူအရာများ ပိုမိုပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။ ယခင်က လှောင်ပြောင်ခဲ့သော မင်းသားများ၏ မျက်နှာများမှာပင် လေးနက်သွားခဲ့သည်။
သို့သော် လူအုပ်ကြီးက တွေးတောရန်နှင့် ဆူညံရန် အချိန်မရမီမှာပင် ပိုမို တုန်လှုပ်ဖွယ်ကောင်းသော ပေါက်ကွဲသံ သုံးချက် ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြန်သည်။ ဤသည်မှာ ယခင် ပေါက်ကွဲသံနှစ်ချက်နှင့် ဆက်တိုက် ဖြစ်ပွားနေသကဲ့သို့ပင်။ ၎င်းတို့ ပေါင်းစပ်လိုက်သောအခါ ကမ္ဘာမြေ တုန်ခါသွားခဲ့ပြီး စုမင်ကို လှောင်ပြောင်ခဲ့ကြသော မင်းသားများမှာ နောက်ဆုံးတွင် တုန်လှုပ်သွားကြတော့သည်။
"ဘာ... ဘာအရှိန်မျိုးလဲ ဒါက"
"မဖြစ်နိုင်ဘူး၊ ဒါ တတိယမြောက် အဆင့်လေ။ တတိယမြောက် အဆင့်ကို စံချိန်တင် ဖြတ်ကျော်ခဲ့တဲ့သူတောင် အသက်ရှိုက်စာ နှစ်ဆယ်လောက် ကြာခဲ့တာ"
ရှုတ်ထွေးမှုများ ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။ လူပေါင်း သန်းဆယ်ဂဏန်းထဲမှ လူအများအပြား မတ်တတ်ထရပ်လိုက်ပြီး အံ့သြတကြီးဖြင့် ပထမဆုံး တိုက်ခိုက်ခြင်းနယ်မြေဆီသို့ ကြည့်လိုက်ကြသည်။ သူတို့၏ မျက်နှာအမူအရာများ ပြောင်းလဲသွားရင်း စုမင် အဆင့်များကို ဖြတ်ကျော်နေပုံအား ကိုယ်တိုင် မြင်တွေ့လိုစိတ် ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့ကြသည်။
ထိုအချိန်တွင် နောက်ထပ် ပေါက်ကွဲသံကြီး တစ်သံက လူအားလုံး၏ နှလုံးသားကို တုန်လှုပ်စေလိုက်ပြန်သည်။ သူတို့၏ ခန့်မှန်းချက်အရ ပေါက်ကွဲသံ လေးချက်သာ ထွက်ပေါ်လာရမည် ဖြစ်သော်လည်း တကယ်တမ်းတွင် လေးချက် မဟုတ်ဘဲ တစ်ဆယ့်ငါးချက် ဖြစ်နေခဲ့၏။
ပေါက်ကွဲသံ တစ်ဆယ့်ငါးချက်သည် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို တုန်ခါသွားစေပြီး ကမ္ဘာမြေအား တုန်လှုပ်စေသော အသံကြီးများကြောင့် ကျင့်ကြံသူများမှာ ကမ္ဘာကြီး ရပ်တန့်သွားတော့မည့်အလား၊ အချိန်များ ရပ်တန့်သွားတော့မည့်အလား ခံစားလိုက်ရသည်။ သူတို့၏ အတွေးများ ရပ်တန့်သွားခဲ့ပြီး ကြားနေရသမျှ အသံအားလုံးမှာ အောက်ခြေမှ ထွက်ပေါ်လာသော ထိုပေါက်ကွဲသံများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းသွားခဲ့ရသည်။
"ပေါက်ကွဲသံ တစ်ဆယ့်ငါးချက်၊ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ပေါက်ကွဲသံ တစ်ဆယ့်ငါးချက်က တစ်ပြိုင်တည်း ထွက်ပေါ်လာရတာလဲ"
"ဒါက စတုတ္ထ၊ ပဉ္စမနဲ့ ဆဋ္ဌမအဆင့်တွေကို တစ်ပြိုင်တည်း ဖြတ်ကျော်လိုက်တာပဲ။ ဒါ ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ"
"သူက စည်းကမ်းအတိုင်း မလုပ်ဘဲ အင်အားသက်သက်နဲ့ အဆင့်တွေကို ချိုးဖျက်နေတာ ဖြစ်ရမယ်"
ရှုတ်ထွေးမှုများသည် တစ်နေရာလုံးသို့ ပျံ့နှံ့သွားခဲ့ပြီး စုမင်ကို ယခင်က လှောင်ပြောင်ခဲ့သော မင်းသားများ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ ယခင်အတိုင်း မဟုတ်တော့ပေ။ အေးစက်သော လူငယ်နှင့် နူးညံ့သည့် လူလတ်ပိုင်း အမျိုးသားမှလွဲ၍ ကျန်သူအားလုံးမှာ အလွန်အမင်း လေးနက်သော မျက်နှာထားဖြင့် ကြည့်နေကြသည်။
လူပေါင်း သန်းဆယ်ဂဏန်းထဲမှ လူအများအပြားမှာ ပထမဆုံး တိုက်ခိုက်ခြင်းနယ်မြေဆီသို့ အမြန်ဆုံး ပျံသန်းသွားခဲ့ကြသည်။ စုမင် ဤမျှ လုပ်ဆောင်နိုင်စွမ်းကို အနီးကပ် မြင်တွေ့လိုသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
သို့သော် လူများ ပျံသန်းသွားသည့် ထိုအချိန်တွင်ပင် နောက်ထပ် ပေါက်ကွဲသံ တစ်ဆယ့်ငါးချက် ထွက်ပေါ်လာပြန်သည်။ ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ အေးစက်သော လူငယ်နှင့် နူးညံ့သည့် လူလတ်ပိုင်း အမျိုးသားတို့ပင် မတ်တတ်ထရပ်ကာ ပထမဆုံး တိုက်ခိုက်ခြင်း နယ်မြေဆီသို့ ကြည့်လိုက်ကြသည်။ ရှင်ခြင်းနယ်ပယ်မှ အဘိုးအို၏ မျက်ဝန်းများပင် ကျဉ်းမြောင်းသွားခဲ့သည်။ ဂိုဏ်းသခင် သုံးဦး၏ မျက်နှာအမူအရာများမှာလည်း အမျိုးမျိုး ပြောင်းလဲနေကြသည်။
ဒုတိယအကြိမ်မြောက် ပေါက်ကွဲသံ တစ်ဆယ့်ငါးချက်မှာ သတ္တမနှင့် အဋ္ဌမအဆင့်များကို ချက်ချင်း ဖြတ်ကျော်လိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ ထိုသည်က နံနက်ခင်း တာအိုဂိုဏ်းတွင် မကြုံဖူးသည့် အရာမဟုတ်သော်လည်း လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်း တစ်သောင်းကျော်အတွင်း ဖြစ်မလာခဲ့သည့် အရာဖြစ်သည်။
လူပေါင်း သန်းချီ၍ လူအုပ်ထဲမှ ပျံသန်းထွက်ခွာသွားကြသည်။ သူတို့ အတတ်နိုင်ဆုံး အရှိန်ဖြင့် ပထမဆုံး တိုက်ခိုက်ခြင်းနယ်မြေဆီသို့ ချီတက်သွားခဲ့ကြသည်။ သူတို့၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အံ့သြမှုများနှင့်အတူ စိတ်လှုပ်ရှားမှုများ ပါဝင်နေသည်။
သူတို့သည် စုမင်၏ အဆင့်ဆင့် ဖြတ်ကျော်မှု အရှိန်အဟုန်ကြောင့် အံ့သြသွားကြပြီး ဤကဲ့သို့သော ဖြစ်ရပ်မျိုးက သူတို့၏ စိတ်ထဲတွင် မျှော်လင့်ချက်များကို တိုးပွားစေခဲ့သည်။ တာအိုခုန်းသည် လုပ်ရပ်များဖြင့် သူသည် မည်သူမျှ မတားဆီးနိုင်သောသူ ဖြစ်ကြောင်း ပြသနေသဖြင့် သူ အဆင့်ပေါင်း မည်မျှအထိ ဖြတ်ကျော်နိုင်မည်ကို သူတို့ စိတ်ဝင်စားနေကြသည်။
"ပထမဆုံး တိုက်ခိုက်ခြင်းနယ်မြေကို ဖြတ်ကျော်နိုင်မယ့် နောက်ထပ် လူတစ်ယောက် ပေါ်လာတော့မှာလား"
"ဟားဟား... ကောင်းကင်ဘုံက နံနက်ခင်း တာအိုဂိုဏ်းကို ကောင်းချီးပေးနေတာပဲ။ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ပေါင်း တစ်ထောင်ကျော်က ပထမဆုံး တိုက်ခိုက်ခြင်းနယ်မြေကို ဖြတ်ကျော်နိုင်သူ တစ်ထောင် မပြည့်ခဲ့ပေမဲ့ ပြီးခဲ့တဲ့ နှစ်ပေါင်း တစ်ထောင်အတွင်းမှာပဲ ဒါကို ဖြတ်ကျော်နိုင်သူတွေ အများအပြား ရှိလာခဲ့တယ်"
လူပေါင်း သန်းချီသော အလင်းတန်းများ ပထမဆုံး တိုက်ခိုက်ခြင်း နယ်မြေဆီသို့ ချီတက်သွားချိန်တွင် စုမင်က တိုက်ကြီးရှိ ကောင်းကင်ကို မော့ကြည့်နေခဲ့သည်။ သူသည် ပေပေါင်း သိန်းချီ ကျယ်ဝန်းသော ကြီးမားသည့် စက်ဝိုင်းပုံ ပလ္လင်ပေါ်တွင် ရှိနေသည်။ ပလ္လင်ပေါ်တွင် နှစ်ပတ်လည် အကွင်းများကဲ့သို့ ထွင်းထုထားသော အကွင်းများ ရှိနေပြီး ယခုအခါတွင် ၎င်းတို့သည် အားကောင်းသော အလင်းတန်းများဖြင့် တောက်ပနေသည်။ သူ့ရှေ့တွင် စက်ဝိုင်းပုံ ပလ္လင်၏ ဗဟိုရှိပြီး ထိုနေရာမှ ကောင်းကင်သို့ ထိုးတက်နေသော ကြီးမားသည့် အလင်းတိုင်ကြီး တစ်တိုင် ရှိနေသည်။ ထိုအလင်းတိုင်ပေါ်တွင် အဆင့်ကျော်ဖြတ်နိုင်ခဲ့သူများ၏ အမည်များကို အလျားလိုက် ရေးသားထားပြီး တစ်ထောင်ကျော် ရှိနေသည်။
အလင်းတိုင်ကို ဝန်းရံထားသော နဂါးပုံသဏ္ဌာန် သတ္တဝါများ အမြောက်အမြား ရှိနေပြီး သူတို့အားလုံးမှာ စုမင်အား ကြည့်၍ ဟိန်းဟောက်နေကြသည်။
သို့သော် သူ့မျက်နှာမှာမူ ဂရုမစိုက်ဟန် ရှိနေသည်။ သူ အေးစက်သော အကြည့်ဖြင့် တစ်ချက် ကြည့်လိုက်သည့် အခိုက်အတန့်တွင် သူ့မျက်ဝန်းများမှ စူးရှသော အလင်းတန်းများ ပေါ်ထွက်လာခဲ့ပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ နဂါးပုံသဏ္ဌာန် သတ္တဝါများက ခေါင်းမော့ကာ ဟိန်းဟောက်လိုက်ကြသည်။ သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များသည် ချက်ချင်းပင် စုမင်ထံသို့ ကျရောက်လာသော ကြီးမားသည့် ဥက္ကာပျံများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။
ပထမအဆင့်တွင် ကျရောက်လာသော ဥက္ကာပျံမှာ တစ်ခဲတည်းသာ ရှိသည်။ ယခုအခါတွင်မူ ဥက္ကာပျံ အရေအတွက်မှာ ၉၉ ခဲအထိ တိုးပွားလာခဲ့သည်။ ၎င်းတို့ ကျရောက်လာသောအခါ ထိမှန်သည့် အားမှာ နေကပ်ဘေး နယ်ပယ်မှ ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦး၏ အစွမ်းကုန် တိုက်ခိုက်မှုနှင့် ညီမျှသည်။ ၎င်းသည် နေကပ်ဘေး နယ်ပယ်မှ အစွမ်းထက် ကျင့်ကြံသူ ၉၉ ဦး တစ်ပြိုင်တည်း တိုက်ခိုက်နေခြင်းနှင့် ညီမျှသည်။ ၎င်းသည် သာမန်လူ တစ်ယောက် တိုက်ခိုက်နိုင်သည့် အရာမဟုတ်ချေ။
အမှန်တကယ်တွင် လူများသည် ပထမဆုံး တိုက်ခိုက်ခြင်းနယ်မြေတွင် အင်အားသက်သက်ဖြင့် ဖြတ်ကျော်ရန် မဟုတ်ဘဲ ရှောင်တိမ်းခြင်းနှင့် အရှိန်ကို အားကိုးရန် ဖြစ်သည်။ သူတို့တွင် လုံလောက်သော အရှိန်နှင့် ရှောင်တိမ်းနိုင်စွမ်း ရှိမှသာ သူတို့၏ ပါရမီကို တိုင်းတာနိုင်မည် ဖြစ်သည်။ ဤပါရမီကို ရှာဖွေခြင်းသည် ပထမဆုံး တိုက်ခိုက်ခြင်းနယ်မြေ၏ အဓိက ရည်ရွယ်ချက် ဖြစ်သည်။
ဤစမ်းသပ်မှုသည် ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦး၏ အရှိန်ကို တိုးမြှင့်ပေးနိုင်သဖြင့် ရန်သူ၏ သေစေနိုင်သော တိုက်ခိုက်မှုကို ရှောင်တိမ်းရန် ပိုမို အခွင့်အရေး ရရှိစေနိုင်သည်။ အဆုံးစွန်၌ ရန်သူကို အင်အားသက်သက်ဖြင့် မတိုက်ခိုက်နိုင်သည့် အချိန်မျိုး ရှိနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ထိုကဲ့သို့သော အခြေအနေမျိုးတွင် လုံလောက်သော အရှိန်ရှိပါက သူတို့သည် ရန်သူကို ပတ်လည်ဝိုင်း၍ တိုက်ခိုက်နိုင်သေးသည်။
စုမင်၏ နှုတ်ခမ်းဖျားတွင် အေးစက်သော လှောင်ပြုံးတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်။ နဂါးပုံသဏ္ဌာန် သတ္တဝါ ၉၉ ကောင်ဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော ဥက္ကာပျံများ ကျရောက်လာသည့် အခိုက်အတန့်တွင် သူသည် ညာခြေကို မြှောက်ကာ စက်ဝိုင်းပုံ ပလ္လင်ပေါ်သို့ နင်းချလိုက်သည်။ ပေါက်ကွဲသံကြီးနှင့်အတူ သူ့ခြေထောက်မှ အားကောင်းသော ရိုက်ခတ်မှုလှိုင်းများ ပျံ့နှံ့သွားခဲ့သည်။ သူ့ခန္ဓာကိုယ် ပျံတက်သွားပြီး သူသည် ညာလက်ကို မြှောက်ကာ ကောင်းကင်ဘက်သို့ လက်သီးတစ်ချက် ထိုးလိုက်သည်။
ကမ္ဘာမြေ တုန်ဟည်းသွားပြီး စုမင်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ထွက်ပေါ်လာသော ကြီးမားသည့် လက်သီးပုံရိပ် တစ်ရိပ်မှာ ဟိန်းဟောက်ရင်း ကောင်းကင်သို့ တိုးဝင်သွားခဲ့သည်။ လက်သီး ထိမှန်သမျှ ဥက္ကာပျံ အားလုံးသည် ချက်ချင်း အပိုင်းပိုင်း ကွဲကြေသွားခဲ့သည်။
တစ်ချိန်တည်းပင် ဥက္ကာပျံအားလုံး ကွဲကြေသွားချိန်တွင် စုမင် အဆင့်ကို ဖြတ်ကျော်နိုင်ကြောင်း ပြသသည့် ပေါက်ကွဲသံ ကိုးချက်မှာ ဝေဟင်တွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားခဲ့သည်။
လူပေါင်း သန်းဆယ်ဂဏန်း ခန့်မှန်းထားသည့်အတိုင်းပင် စုမင်သည် စမ်းသပ်မှု၏ စည်းကမ်းချက်များကို လုံးဝ လျစ်လျူရှုထားခဲ့သည်။ သူသည် ဤနေရာကို အင်အားသက်သက်ဖြင့် ဖြတ်ကျော်ရန်သာ ဆုံးဖြတ်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
ကမ္ဘာမြေ တုန်ဟည်းနေပြီး ကျင့်ကြံသူများ လာရောက်ကြည့်ရှုနေချိန်တွင် စုမင်သည် ဒုတိယမြောက် တိုက်ခိုက်ခြင်းနယ်မြေသို့ ပြောင်းရွှေ့ရန် ခုန်တက်သွားခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။ သူ မတိုက်ခိုက်ဘဲ နေနိုင်သော်လည်း သူ တိုက်ခိုက်လိုက်သည့် အခိုက်အတန့်တွင်မူ တစ်ချက်တည်းဖြင့် ကမ္ဘာကို တုန်လှုပ်သွားစေတော့မည် ဖြစ်သည်။
သူ့နောက်ဘက်ရှိ ပလ္လင်ပေါ်မှ အလင်းတိုင်ပေါ်တွင် ထိုအခိုက်အတန့်၌ အမည်တစ်ခု တောက်ပစွာ ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။ ယင်းက တာအိုခုန်းပင် ဖြစ်သည်။