အခန်း ၁၃၄၃
Vol. 118 Ch. 1343
အခန်း ၁၃၄၃
“သူဌေးရဲ့ မှန်က တကယ်ပဲ အဲဒီလောက်တောင် ကြံ့ခိုင်တာလား။ ငါတော့ တစ်ချပ်မှ လုမရသေးဘူး။ သူဌေးက နောက်ထပ် ထပ်ထုတ်ပေးဦးမလား မသိဘူး။”
“ငါ့ရဲ့ လေ့လာချက်အရတော့ ထပ်ရှိဦးမှာပါ။ လွန်ခဲ့တဲ့ နာရီပိုင်းလောက်ကပဲ သူဌေး ကုန်ကြမ်းအချို့ စုဆောင်းမိထားတာ သေချာတယ်။”
“သူဌေးက ဘာလို့ ဒီမှန်တွေကို ကန့်သတ်ချက်မရှိဘဲ တိုက်ရိုက် ဝယ်ခွင့်မပေးရတာလဲ။ အနက်ရောင်ရွှေပဲ မဟုတ်လား။ ဒီအစ်ကိုကြီးဆီမှာ အများကြီး ရှိတယ်။”
“အမှန်ပဲ။ သူဌေးသာ အဝယ်မကန့်သတ်ထားရင် ငါ့အာကာသယာဉ် တစ်ခုလုံးကို မှန်တွေနဲ့ပဲ ပြောင်းပစ်လိုက်မယ်။”
“ဟင်... မင်း အဲဒီလိုလုပ်တာ မကြောက်ဘူးလား။ ပတ်ပတ်လည် ဘယ်ဘက်ကြည့်ကြည့် အဆုံးမဲ့တဲ့ ဟင်းလင်းပြင်ကြီးလေကွာ။ အခန်းနံရံတွေ ရှိနေရင်တော့ အနည်းဆုံးတော့ မှီထားလို့ဖြစ်ဖြစ်၊ တစ်ခုခုကို လှမ်းကိုင်ထားလို့ဖြစ်ဖြစ် ရသေးတယ်။”
“ဟုတ်သားပဲ။ အားလုံးသာ မှန်တွေချည်းပဲဆိုရင် အဲဒီ လက်ရန်းတွေကို ဘယ်နား သွားတပ်ရမလဲ။”
“ဒါက ဥပမာပေးပြီး စကားအဖြစ် ပြောလိုက်တာပါကွာ။ မင်းတို့ကလည်း ဘာလို့ အဲဒီလောက်တောင် အတည်ကြီး လိုက်တွေးနေကြတာလဲ။”
၎င်းကို မြင်သောအခါ ရှောင်းယီက တိုက်ရိုက်ပင် စာပို့လိုက်သည်။
“နောက်ဆုံး အချပ်ရေ ၁၀၀၀၀၀ ကျန်ပါသေးတယ်။ ဈေးကွပ်ခန်းမမှာ အခု ချက်ချင်း စာရင်းတင်ပေးပါ့မယ်။ လိုအပ်တဲ့သူတွေ ကိုယ့်ဘာသာကိုယ် ဝယ်ယူကြပါ။”
“တွေ့လား...ငါပြောသားပဲ နောက်ထပ် ရှိဦးမယ်ဆိုတာ။ ညီအစ်ကိုတို့... ဓားတွေကို အိတ်ထဲက ထုတ်ကြတော့ဟေ့။”
“ငါတော့ မင်းတို့နဲ့ ဓားချင်းမယှဉ်ဘူး။ လက်အမြန်နှုန်းချင်းပဲ ပြိုင်မယ်။ စကားမပြောတော့ဘူး။ ငါ ဈေးကွက်ခန်းမမှာ သွားစောင့်နေပြီ။”
“ဟားဟား...ငါ တစ်ချပ် လုလို့ရသွားပြီဟေ့။ ကံကောင်းလိုက်တာ။”
“သေစမ်း... ငါ နောက်တစ်ခါ ထပ်လွဲသွားပြန်ပြီ။ မင်းတို့ တိရစ္ဆာန်တစ်အုပ်လုံးက ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် လက်မြန်ခြေမြန် ရှိကြရတာလဲ။”
“သူဌေး... ဝယ်ယူမှု ကန့်သတ်ချက်ကို ပယ်ဖျက်ပေးလို့ မရဘူးလား။ ကျုပ် တကယ် နောက်ထပ် အများကြီး ဝယ်ချင်လို့ပါ။”
“ငါလည်း တူတူပဲ။”
ရှောင်းယီသည် ၎င်းတို့၏ မက်ဆေ့ခ်ျများကို မြင်သောအခါ
“အခု ငါ့လက်ထဲမှာ ကုန်ကြမ်းတွေလည်း မရှိတော့သလို မှန်လည်း မရှိတော့ဘူး။”
“အခုတော့ သွားပြီ။ ငါ တကယ်ပဲ ဘာမှ ထပ်ရတော့မှာ မဟုတ်ဘူး။”
“ဟူး... ငါလည်း ပိုပြီး ဝယ်ချင်ပေမဲ့ သူဌေးရဲ့ လုပ်ဆောင်ပုံကိုတော့ အပြည့်အဝ ထောက်ခံပါတယ်။ ဒီလိုလုပ်မှပဲ လူအများကြီး ပိုပြီး အသက်ရှင်နိုင်မှာ။ နောင်ကျရင် ငါတို့ ပစ္စည်းတွေ ထုတ်လုပ်တာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ကုန်ကြမ်းတွေ စုဆောင်းတာပဲဖြစ်ဖြစ် ပိုပြီး လွယ်ကူလာလိမ့်မယ်။”
“မှန်တယ်။ သူဌေး ဒီလိုလုပ်ပေးတာက ငါတို့ ဂလက်ဆီရဲ့ ရှင်သန်ရမယ့် အခက်အခဲအဆင့်ကို လျှော့ချပေးနေတာနဲ့ အတူတူပဲ။ ကျေးဇူးပါ သူဌေး။”
“အမှန်ပဲ။ ထားလိုက်ပါတော့...ငါတော့ သွားအိပ်တော့မယ်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဥက္ကာခဲကလည်း ဖြတ်ကျော်သွားပြီဆိုတော့ ဒီညတော့ ကောင်းကောင်း အိပ်စက်နိုင်ပြီ။”
ဤကာလအတွင်း လူတိုင်း၏ သုံးသပ်ချက်များအရ ၎င်းတို့သည် ညစဉ်ညတိုင်း ဥက္ကာခဲတိုက်ခတ်မှုနှင့် တစ်ကြိမ်သာ ကြုံတွေ့ရလေ့ရှိပြီး နေ့ဘက်တွင်မူ ကြုံတွေ့ရမည့် အကြိမ်ရေကို အတိအကျ မသိနိုင်ပေ။
နောက်ထပ် အချက်တစ်ခုမှာ နေ့ဘက်တွင် တိုက်ခတ်သော အရှိန်သည် အနည်းငယ် ပို၍ ညင်သာတတ်ခြင်း ဖြစ်သည်။
ထို့ကြောင့် လူအများအပြားသည် ၎င်းတို့၏ အချိန်ဇယားများကို ပြောင်းလဲကာ နေ့ည လွှဲပြောင်း၍ အိပ်စက်နေကြပြီ ဖြစ်သည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ နေ့နှင့်ည ဆိုသည်မှာ ပထမအဆင့်တုန်းက စွဲမြဲခဲ့သည့် အကျင့်တစ်ခုသာဖြစ်ပြီး ဤနေရာတွင်မူ မိမိစိတ်ကြိုက် နေ့နှင့်ညကို သတ်မှတ်၍ ရနေသည်မဟုတ်ပါလော။
“အားကျလိုက်တာ။ ငါ့ဘက်ကိုတော့ အခုထိ ရောက်မလာသေးဘူး။ ချီး... အေးအေးဆေးဆေးတောင် အိပ်လို့မရဘူး။ အတူတူ စောင့်ကြည့်ပေးမယ့် အဖော်တစ်ယောက်လောက် ရှာနေပါတယ်။”
“ဒါ အကြံကောင်းပဲ။ ကယ်ဆယ်ရေးယာဉ် နှစ်စီးသာ အနီးအနားကို ရောက်အောင် ကပ်ထားနိုင်ရင် လူတစ်ယောက်က ပတ်ဝန်းကျင်ကို စောင့်ကြည့်ပေးပြီး အားလုံး အလှည့်ကျ အနားယူလို့ရတာပေါ့။ တစ်ညလုံး အိပ်ရေးပျက်ခံပြီး စောင့်နေစရာ မလိုတော့ဘူး။”
“အကြံကတော့ ကောင်းပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ငါတို့တွေက တော်တော်လေး ဝေးကွာနေကြပုံပဲ။”
“ပုံပဲ ဆိုတဲ့ စကားလုံးကို ဖြုတ်လိုက်စမ်းပါကွာ။ ငါတို့က တကယ်ကို အဝေးကြီး ဝေးနေကြတာပဲ။ အခု ငါတို့ ကယ်ဆယ်ရေးယာဉ်တွေရဲ့ အရှိန်နဲ့ဆိုရင် ဆုံတွေ့ဖို့အတွက် အချိန်အတော်ကြာ ယူရလိမ့်မယ်။”
“ပြီးတော့ အဲဒီအချိန်အတွင်းမှာ ဘာမတော်တဆမှုမှ မရှိဖို့လည်း လိုသေးတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒီအာကာသထဲမှာက မတော်တဆမှုတွေနဲ့ ပြည့်နှက်နေတာလေ။ အားလုံး ချောချောမွေ့မွေ့ ဆုံတွေ့ဖို့ဆိုတာ ဘယ်လိုမှ မဖြစ်နိုင်ဘူး။”
“ဟူး... အချိန်နည်းနည်း ထပ်စောင့်ရုံပဲ ရှိတာပေါ့။ အာကာသယာဉ်အဖြစ် အဆင့်မြှင့်တင်ပြီးသွားရင်တော့ ဖြစ်နိုင်လောက်ပြီ မဟုတ်လား။”
“အဲဒါဆိုရင်တော့ ရနိုင်ပါတယ်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် အာကာသယာဉ်ဆိုတာ ဂြိုဟ်အချင်းချင်းကြား ခရီးသွားဖို့အတွက် လုပ်ထားတာပဲလေ။”
ထိုအချိန်တွင် ရှောင်းယီသည် ယနေ့ရရှိသော ရလဒ်များကို စာရင်းတွက်ချက်နေပြီဖြစ်သည်။
သူသည် အုတ်မြစ်ကျောက် သန်း ၁၀၀ နှင့် အနက်ရောင်ရွှေ ၂၁၀ သန်း စုဆောင်းရရှိခဲ့ပြီး ထိုအထဲမှ အုတ်မြစ်ကျောက် ၁၀ သန်းနှင့် အနက်ရောင်ရွှေ ၁၀ သန်းကို ကျူးဝူအား ပေးအပ်ခဲ့သည်။
လက်ရှိတွင် ရှောင်းယီ၌ အုတ်မြစ်ကျောက် သန်း ၉၀ နှင့် အနက်ရောင်ရွှေ သန်း ၂၀၀ လက်ကျန်ရှိနေသေးသည်။ ဤမျှများပြားသော ပစ္စည်းအရင်းအမြစ်များဖြင့်ဆိုလျှင် လာမည့်ကာလအတွက် လုံလောက်မည်မှာ သေချာသည်။
ရှောင်းယီသည် သန်းခေါင်ယံအထိ စောင့်ကြည့်ခဲ့ပြီး အရောင်းအဝယ်ကိစ္စအားလုံး ပြီးဆုံးသွားသည့်အခါ ဈေးကွက်ခန်းမရှိ ပစ္စည်းများအားလုံး၏ ဈေးနှုန်းကို မူလဈေးအတိုင်း ပြန်လည်ပြင်ဆင်လိုက်သည်။
“သူ တကယ်ပဲ ဈေးနှုန်းတွေကို မူလအတိုင်း ပြန်ပြင်လိုက်ပြီ။ သူဌေးကတော့ အရမ်း ရိုးသားလွန်းတာပဲ။ တစ်စက္ကန့်တောင် နောက်မကျဘူး။”
“ဟုတ်တယ်။ ကံကောင်းလို့ ငါ အရင်းအမြစ်တွေ အလုံအလောက် စုထားလိုက်ရတယ်။ သူဌေးရဲ့ ပစ္စည်းတွေကတော့ အချိန်အတော်ကြာတဲ့အထိ ရောင်းစရာရှိတော့မှာ မဟုတ်လောက်ဘူး။”
“သာမန်အခြေအနေမှာဆိုရင်တော့ ဟုတ်တာပေါ့။ ဒါပေမဲ့ ဒီနေရာမှာက ဘယ်အရာကမှ သာမန်မှ မဟုတ်ဘူး။”
“မှန်တယ်။ တစ်ခုခု မတော်တဆဖြစ်လာပြီဆိုရင်ပဲ အရင်းအမြစ်မျိုးစုံကို အလျင်အမြန်စွာ သုံးစွဲရတော့မှာ။”
“ဟူး... ခက်ခဲလိုက်တာ။”
“ပူဆွေးနေတာ ရပ်လိုက်ကြပါတော့။ တခြား ဂလက်ဆီတွေအကြောင်းကိုသာ စဉ်းစားကြည့်လိုက်။ ငါတို့ ဂလက်ဆီက ဘယ်လောက်တောင် ရိုးရှင်းနေသလဲဆိုတာ သိလာလိမ့်မယ်။”
“ဟုတ်တယ်။ အစ်ကိုကျူး ပြောပြတာတော့ တခြားဂလက်ဆီတွေက အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူတွေ တော်တော်များများက အောက်ဆီဂျင် ပြတ်လပ်မှုကြောင့် အသက်ရှူကျပ်ပြီး သေဆုံးကုန်ကြပြီတဲ့။”
“ငါ့ရဲ့ အဖော်ကတော့ အဲဒီထဲမှာ မပါဝင်ပါစေနဲ့လို့ ဆုတောင်းရမှာပဲ။”
“ဟူး... ဘယ်သူကများ အဲဒီလို မဆုတောင်းဘဲ ရှိပါ့မလဲ။”
“အစ်ကိုကျူးသာ ငါ့ရဲ့ စကားတွေကို ငါ့အဖော်ဆီ ရောက်အောင် ပို့ပေးနိုင်ရင် ကောင်းမှာပဲ။”
“အခု ပြန်စဉ်းစားကြည့်ရင် အောက်ဆီဂျင် ထောက်ပံ့ပေးနိုင်တဲ့ သူဌေးသာ မရှိရင် ဒီအာကာသထဲမှာ အသက်ရှင်ဖို့ဆိုတာ လမ်းဆုံးပဲ။”
“မသေချာပါဘူးလေ။ အဲဒီလိုအခြေအနေမျိုးမှာဆိုရင် ကမ္ဘာ့စည်းမျဉ်းတွေအရ ရိက္ခာသေတ္တာတွေထဲမှာ အောက်ဆီဂျင် ပိုပြီး ထွက်လာတာမျိုး ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်တာပဲ။”
“ဖြစ်နိုင်တာပေါ့။ ဒါပေမဲ့ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် အဲဒီစည်းမျဉ်းတွေကို ငါတို့ အခုလောလောဆယ် သိနိုင်ဖို့ နည်းလမ်းမရှိသေးဘူး။”
ရှောင်းယီသည် အနားယူရန်အတွက် လူနေခန်းထဲရှိ အိပ်စက်ခြင်းအိတ်ထဲသို့ ပြန်လည်ဝင်ရောက်သွားခဲ့သည်။ ညအချိန်မှာ ငြိမ်းချမ်းစွာ ကုန်လွန်သွား၏။ ရှောင်းယီသည် နံနက် ၅ နာရီတွင် အချိန်မှန် နိုးလာပြီး အိပ်စက်ခြင်းအိတ်ထဲမှ တွားသွား၍ ထွက်လာခဲ့သည်။
သူသည် ရေလုံးကလေးဖြင့် မျက်နှာသစ်လိုက်ပြီးနောက် နံပါတ်နှစ် အပူပေးထားသော နံနက်စာကို ယူကာ ထိန်းချုပ်ခန်းသို့ သွားလိုက်သည်။
“နံပါတ်တစ် မနေ့ညက ထူးခြားတာ ဘာမှမဖြစ်ခဲ့ဘူးလား။”
ရှောင်းယီက မနက်စာစားရင်း မေးလိုက်သည်။
“ဘာမှမရှိပါဘူး။ ဥက္ကာခဲပျံသန်းလာတာကို တွေ့လို့ ကျွန်တော် ရှောင်လိုက်ရုံပဲ။ တခြား ထူးခြားတာ ဘာမှမတွေ့ရပါဘူး။”
နံပါတ်တစ်က ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ ရှောင်းယီ ခေါင်းငြိမ့်လိုက်၏။
“စနစ် လက်မှတ်ထိုးဝင်မယ်။”
[ ဝင်ရောက်မှတ်သားမှု အောင်မြင်ပါသည်။ ရရှိသောဆုလာဘ် - ဒြပ်စင်အာဟာရဖျော်ရည် ထုတ်လုပ်စက် (SSS အဆင့်) ၁။]
“ဒီစနစ်ကတော့ ငါ့စိတ်ကို နားလည်လာပြန်ပြီ။”
ရှောင်းယီက မှတ်ချက်ပြုကာ မနက်စာကို စားရင်း စိုက်ပျိုးရေးအခန်းသို့ လွင့်မျောသွားလိုက်သည်။
စိုက်ပျိုးရေးအခန်းသို့ ရောက်သောအခါ ရှောင်းယီသည် စနစ်၏ အာကာသထဲမှ ဒြပ်စင်အာဟာရဖျော်ရည် ထုတ်လုပ်စက်ကို ချက်ချင်းထုတ်ယူကာ အခန်း၏ ထောင့်တစ်နေရာတွင် ထားလိုက်သည်။ စက်ပေါ်ရှိ ညွှန်ကြားချက်များကို ကြည့်ပြီးနောက် ရှောင်းယီသည် ဤစက်၏ လည်ပတ်ပုံကို အခြေခံအားဖြင့် နားလည်သွားခဲ့သည်။
ရှောင်းယီသည် သက်ဆိုင်ရာ အာဟာရဖျော်ရည်ကို ထုတ်လုပ်နိုင်ရန်အတွက် ခြေရာခံဒြပ်စင်များ အမျိုးမျိုးကို စက်ထဲသို့ ထည့်သွင်းပေးရန် လိုအပ်သည်။ ထိုဒြပ်စင်များကို ရှာဖွေရန်မှာ အလွန်ခက်ခဲပုံပင်။
ကံကောင်းသည်မှာ ဤစက်သည် စိုက်ပျိုးထားသော သီးနှံပင်များ၏ ပင်စည်များကို ပြန်လည်အသုံးပြုနိုင်သဖြင့် အနည်းဆုံးတော့ ခြေရာခံဒြပ်စင်အချို့ကို ပြန်လည်ရရှိနိုင်သည်။
ရှောင်းယီသည် စိတ်ပျက်စွာ ခေါင်းခါလိုက်ပြီး မနေ့က သူနှုတ်လိုက်သော ခရမ်းချဉ်သီးပင်များအားလုံးကို စက်ထဲသို့ ထည့်လိုက်ရာ မပြည့်စုံသေးသော အာဟာရဖျော်ရည်တစ်မျိုးကို ရရှိလာခဲ့သည်။
အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ခြေရာခံဒြပ်စင်အချို့သည် အသီးထဲတွင်သာ ရှိနေသောကြောင့်ပင်။ အသီးများကိုပါ ပြန်မသုံးသရွေ့တော့ ၎င်းသည် မပြည့်စုံသော အာဟာရဖျော်ရည်သာ ဖြစ်နေဦးမည်ဖြစ်သည်။
ရှောင်းယီသည် တခြားနည်းလမ်းမရှိတော့သဖြင့် ကျွန်းအထိမ်းအမှတ်ကျောက်တိုင်ဆီသို့ ပြန်သွားပြီး အုတ်မြစ်ကျောက်နှင့် အနက်ရောင်ရွှေအချို့ကို သုံးစွဲကာ ဒြပ်စင်အာဟာရဖျော်ရည် ထုတ်လုပ်စက်ကို စိုက်ပျိုးရေးအခန်းထဲတွင် ခိုင်မြဲစွာ တပ်ဆင်လိုက်သည်။
ထို့နောက် သူ၏ ဆက်သွယ်ရန်စာရင်းကို ကြည့်လိုက်သည်။ ကျူးဝူ၏ အမည်မှာ မီးလင်းနေဆဲဖြစ်ရာ သူသည် ဤဂလက်ဆီထဲတွင် ရှိနေသေးပုံပင်။
ထို့နောက် အများသုံးချန်နယ်သို့ ပြောင်းကာ စာပို့လိုက်သည်။
“ခြေရာခံဒြပ်စင်တွေနဲ့ ပတ်သက်တဲ့ ပစ္စည်းတွေ ဘယ်သူ့ဆီမှာ ရှိလဲ။”