← Chapters

အခန်း ၁၃၄၉

Vol. 118 Ch. 1349

အခန်း ၁၃၄၉

Vol. 118 Ch. 1349

အခန်း ၁၃၄၉

“သူဌေး... ပြန်ပြီး စဉ်းစားကြည့်ပါဦး။ ဒီပစ္စည်းကို သိမ်းထားဖို့ တကယ်ကို မလိုပါဘူး။”

“အခုလောလောဆယ် အောက်ဆီဂျင်ဈေးကလည်း တအားတည်ငြိမ်နေတာ။ သူဌေးလက်ထဲမှာ ဒီလိုစက်ကိရိယာမျိုးကို ဆက်သိမ်းထားဖို့ တကယ် မလိုအပ်ပါဘူးဗျာ။”

“သူဌေးက အောက်ဆီဂျင်ရောင်းတဲ့ လုပ်ငန်းမှာ သားရဲကြီးတစ်ကောင် ဖြစ်နေပြီပဲ။ ဒါကို ကုန်သွယ်မှုလုပ်ပြီး ရောင်းလိုက်ရင်တောင်မှ သူဌေးရဲ့ သူဌေးကြီးနေရာကို ထိခိုက်မှာ မဟုတ်ပါဘူး။”

အများသုံးချန်နယ်ရှိ လူအများအပြားက ရှောင်းယီကို ရေလျှပ်ခွဲစက် ရောင်းချရန် ဝိုင်းဝန်းဖျောင်းဖျနေကြသည်ကို မြင်သောအခါ ကျူးဝူ ဆက်ပြီး ကြည့်မနေနိုင်တော့ဘဲ အဖွဲ့ထဲတွင် တိုက်ရိုက်ပင် ဝင်ပြောလိုက်သည်။

“အားလုံးပဲ သူဌေးကို လာမရှုပ်ကြနဲ့တော့။ အဲဒီ ရေလျှပ်ခွဲစက်က ငါ့ဆီမှာ ရှိနေတယ်။ ရေလျှပ်ခွဲစက် (B အဆင့်) ၁။”

ကျူးဝူ တင်လိုက်သောစာကို မြင်သောအခါ လူတိုင်း ဆွံ့အသွားကြပြီးနောက် ချက်ချင်းပင် ဝိုင်းဝန်းဆွေးနွေးလာကြတော့သည်။

“သေစမ်း... တကယ်ကြီး (B အဆင့်) စက်ကိရိယာကြီးဟ။”

“သူဌေးနောက်ကို လိုက်ရတဲ့ အကျိုးကျေးဇူးက ဒီလောက်တောင် ကောင်းတာလား။ (B အဆင့်) စက်ကြီးကို ဒီအတိုင်း ပေးပစ်လိုက်တယ်ပေါ့။”

“သူဌေးရဲ့ ခြေထောက်ကို ဖက်တွယ်မယ့် လူလိုသေးလား။ ငါ အဲဒီအလုပ်ကို လုပ်ဖို့ အဆင်သင့်ပဲ။”

“ခုနက မင်းတို့က ဒီစက်ကို အနက်ရောင်ရွှေ တစ်ထောင်နဲ့ ဝယ်ချင်နေကြတာက နည်းနည်းလေး ပေါ့ပျက်ပျက် တွေးလိုက်မိသလို ဖြစ်မနေဘူးလား။”

“ငါလည်း ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ပြန်တွေးမိသွားတယ်။ လက်ရှိအခြေအနေအရဆိုရင် အနက်ရောင်ရွှေ တစ်ထောင် မပြောနဲ့...ဒီစက်ကို အနက်ရောင်ရွှေ တစ်သောင်းနဲ့ ဝယ်နိုင်ရင်တောင်မှ လုံးဝ မရှုံးဘူး။”

“ဟုတ်တယ်...ဒါပေမဲ့ သူဌေးရဲ့ ရက်ရောမှုကတော့ တကယ်ကို အံ့ဩမှင်သက်စရာပဲလို့ ချီးကျူးရဦးမယ်။”

“ဒီလိုပစ္စည်းမျိုးကိုတောင် ပေးပစ်နိုင်တာလား။ ဆရာကြီးနဲ့ အစ်ကိုကျူးတို့က ပထမအဆင့်တုန်းကတည်းက သိခဲ့ကြတာလားလို့တောင် ငါ သံသယအကြီးအကျယ် ဖြစ်မိတယ်။”

“သောက်ကျိုးနည်း...သူတို့ သုံးတဲ့ ဘာသာစကားနဲ့ စာအရေးအသားတွေမှ မတူတာ။ မင်း အဲဒါကို မမြင်ဘူးလား။”

“မှန်တယ်။ မင်းကို မျက်စိဆရာဝန် သွားပြဖို့ ငါ အကြံပြုချင်တယ်။”

“ဟွမ့်... ဂြိုဟ်တစ်လုံးပေါ်မှာ ဘာသာစကားနဲ့ စာအရေးအသား တစ်မျိုးတည်းပဲ ရှိရမယ်လို့ ဥပဒေရှိလို့လား။”

ထိုလူက အနည်းငယ် မကျေမနပ်ဖြင့် ပြန်လည်ချေပလိုက်သည်။ ထိုစကားတစ်ခွန်းက အစောပိုင်းက လူနှစ်ယောက်ကို ဆွံ့အသွားစေခဲ့သည်။

အမှန်တကယ် ဂြိုဟ်တစ်လုံးပေါ်တွင် ယဉ်ကျေးမှု နှစ်ခု သို့မဟုတ် နှစ်ခုထက်မက ပေါ်ထွန်းလာနိုင်ခြေ ရှိပြီး ထိုသို့ဖြစ်လျှင် ဘာသာစကားနှင့် စာအရေးအသား နှစ်မျိုး သို့မဟုတ် နှစ်မျိုးထက်မက ရှိလာနိုင်ပေသည်။

“ငါ တကယ် စကားလုံး ပျောက်သွားပြီ။ အစ်ကိုကျူးနဲ့ ဆရာကြီးက တကယ်ကြီး ဂြိုဟ်တစ်လုံးတည်းက လာတဲ့ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူတွေ ဖြစ်နေတာလား မသိဘူး။”

“အဲဒီလိုတော့ မဟုတ်လောက်ပါဘူး။ သူတို့ ဒုတိယအဆင့်ကို စရောက်ချင်းတုန်းက နှစ်ယောက်လုံး ကိုယ့်မဟာမိတ်တွေကိုယ် လိုက်ရှာနေကြတာ ငါမှတ်မိသေးတယ်။ သူတို့က ဂြိုဟ်တစ်လုံးတည်းက လာတဲ့ပုံစံမျိုး မဟုတ်ပါဘူး။”

“မှန်တယ်။ အကယ်၍ သူတို့က ဂြိုဟ်တစ်လုံးတည်းက လူသားတွေ တကယ်ဖြစ်ခဲ့ရင် ဘာသာစကားချင်း မတူရင်တောင်မှ အချင်းချင်း သိနေကြတာ ကြာလှပြီပေါ့။”

“အစ်ကိုကျူးနဲ့ ဆရာကြီးတို့ တိတ်တဆိတ် အချင်းချင်း မသိကြဘူးလို့ မင်းက ဘယ်လိုလုပ် သေချာပြောနိုင်မှာလဲ။”

“အာ... အိုကေ...အဲဒါကလည်း ဖြစ်နိုင်ခြေတစ်ခုပဲပေါ့လေ။”

ကျူးဝူ ရယ်မောလိုက်မိသည်။

“မင်းတို့ရဲ့ စိတ်ကူးယဉ်မှုကတော့ တကယ် အဆင့်မြင့်လွန်းတာပဲ။ ငါ အမှန်အတိုင်းပဲ ပြောပြပါ့မယ်။ ဆရာကြီးနဲ့ ငါက ဂြိုဟ်တစ်လုံးတည်းက လာတဲ့ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူတွေ မဟုတ်ကြပါဘူး။”

“မဟုတ်ဘူးဟုတ်လား။ ဒါဆို ဆရာကြီးက မင်းကို ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် ယုံကြည်နေရတာလဲ။”

ကျူးဝူက ဆက်ပြောလိုက်သည်။

“ဖြစ်နိုင်တာကတော့ ငါ့ရဲ့ စရိုက်လက္ခဏာက ပိုပြီး ကောင်းမွန်လို့နေမှာပေါ့။”

“ချီး... ဒီနေရာမှာ စရိုက်လက္ခဏာကောင်းတာက အလကားပဲ။ သူဌေးက မင်းရဲ့ စရိုက်လက္ခဏာကောင်းတာကို ဒီလောက်အထိ မြန်မြန်ဆန်ဆန်ကြီး သိသွားလိမ့်မယ်လို့ ငါတော့ မယုံဘူး။”

“မှန်တယ်။ အဲဒီလိုဆို ငါလည်း ငါ့စရိုက်လက္ခဏာကောင်းတယ်လို့ ပြောမယ်။ ဒါဆို သူဌေးက ငါ့ကို ဘာလို့ (B အဆင့်) စက်ကိရိယာမျိုး လာမပေးတာလဲ။”

“ဒီဆင်ခြေက တကယ့်ကို အတုအယောင်ကြီးပဲ။”

၎င်းကို မြင်သောအခါ ရှောင်းယီသည် သူ ကျူးဝူကို အဘယ်ကြောင့် ဤမျှလောက်အထိ ယုံကြည်ရသနည်းဟူသော အကြောင်းရင်းကို ခဏမျှ တွေးတောမိသွားခဲ့သည်။

ဖြစ်နိုင်သည်မှာ ကျူးဝူသည် သူ၏ ရပ်တည်ချက်ကို အမြဲတမ်း အောက်ကျို့စွာ ထားရှိပြီး မိမိကိုယ်ကိုယ် မည်သည့်နေရာတွင် ရှိသည်ကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း သိနားလည်သောကြောင့် ဖြစ်လိမ့်မည်။

သို့မဟုတ် ဖြစ်နိုင်သည်မှာ ကျူးဝူသည် ကျန်းယွင်ထျန်းကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့ပြီး ကျန်းယွင်ထျန်း၏ အသက်ကို ကယ်တင်ပေးခဲ့သောကြောင့်လည်း ဖြစ်နိုင်၏။

သို့မဟုတ် ဖြစ်နိုင်သည်မှာ ကျူးဝူသည် ကုန်သွယ်မှုတိုင်းတွင် အမြဲတမ်း ပွင့်လင်းပြတ်သားပြီး ရေအရင်းအမြစ် အမြောက်အမြား ထောက်ပံ့ပေးထားသည်ကို အကြောင်းပြ၍ မည်သည့်အခါမျှ ဘောင်ကျော်ကာ အခွင့်အရေး မတောင်းဆိုခဲ့သောကြောင့်လည်း ဖြစ်နိုင်သေးသည်။

ရှောင်းယီအနေဖြင့် သူ ကျူးဝူအပေါ် ထားရှိသော ယုံကြည်မှုသည် ဖြစ်ရပ်တစ်ခုတည်းကြောင့် မဟုတ်ဘဲ သူ့အပေါ် ကောင်းမွန်သော အမြင်များ ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည့် ကိစ္စရပ်များစွာ စုစည်းမှုကြောင့် ဖြစ်ရမည်ကို ကောင်းစွာ သိရှိနေပေသည်။

ထိုသို့တွေးမိပြီးနောက် ရှောင်းယီသည် အသာအယာပြုံးလိုက်ကာ ကုန်းပတ်ဘက်သို့ မျှောလွင့်သွားလိုက်သည်။ ယခုအခါ ည ၉ နာရီကျော်နေပြီဖြစ်၍ သူ အနားယူသင့်နေပြီဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း ကျူးဝူကမူ လုံးဝအိပ်ချင်စိတ်မရှိသေးပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် အစောပိုင်းက ပန်းသီးပွင့်လေးရှိရာ ဂလက်ဆီမှအပြန် သေမင်းတမျှတိတ်ဆိတ်သော ဇုန်ကို ဖြတ်သန်းစဉ်ကတည်းက သူသည် ခုနစ်နာရီ၊ ရှစ်နာရီခန့် ဝအောင်အိပ်ထားခဲ့ပြီးဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

“မင်းတို့ ကြိုက်သလိုသာ ပြောပါကွာ။ အဓိကရလဒ်ကတော့ သူဌေးက ငါ့ကိုယုံကြည်ပြီး B အဆင့် စက်ကြီး ပေးလိုက်တာပဲ။ အဲဒါကပဲ မင်းတို့ကို ရင်ပူစေတာမဟုတ်ဘူးလား။”

ကျူးဝူက အနည်းငယ် ရန်စသည့်လေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

“အစ်ကိုကျူး... ငါ့ကိုလည်း လမ်းညွှန်ပေးပါဦး။ ငါလည်း သူဌေးရဲ့ လက်အောက်ငယ်သား လုပ်ချင်လို့ပါ။ ငါ အကြွင်းမဲ့ သစ္စာရှိပါ့မယ်။”

“ဟုတ်တယ်။ ငါလည်း လုပ်ချင်တယ်။ အစ်ကိုကျူး... ငါတို့အတွက် စကားကောင်းလေး နည်းနည်းလောက် ပါးပေးပါဦး။”

“မင်းတို့ဘာသာ သူဌေးကို ဘာလို့ တိုက်ရိုက်သွားမရှာကြတာလဲ။”

ကျူးဝူက ပြုံးကာ ပြန်မေးလိုက်သည်။

“ငါက ရဲဘော်အဆင့်ပဲ ရှိသေးတယ်။ သူဌေးရဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်တွေကို ငါက လွှမ်းမိုးနိုင်မယ်လို့ မင်းတို့ ထင်နေတာလား။ သူဌေးက ငါ့ကို ယုံကြည်တယ်ဆိုပေမဲ့ ငါ သူနဲ့ အဲဒီလောက်အထိတော့ စကားမပြောနိုင်သေးဘူး။”

ကျူးဝူသည် မိမိကိုယ်ကိုယ် မည်သည့်နေရာတွင်ရှိသည်ကို အလွန်ရှင်းရှင်းလင်းလင်း သိထားပေသည်။

“ဟူး... ငါတို့တော့ သူဌေးရဲ့ သင်္ဘောကြီးပေါ် တက်ခွင့်မရတော့ဘူး ထင်တယ်။”

ကျူးဝူက ဆက်ပြောလိုက်သည်။

“မင်းတို့ သူဌေးနောက်ကို လိုက်ချင်ရင်တော့ ပထမဆုံးအချက်အနေနဲ့ စိတ်ရင်းမှန်ရမယ်။ သူဌေးဆီကနေ အမြတ်ထုတ်ဖို့ပဲ တွေးနေတဲ့ကောင်တွေကတော့ လာမရှုပ်တာ အကောင်းဆုံးပဲ။ ဘာမှထူးမှာမဟုတ်ဘူး။ ကောင်းပြီ... အဓိကအကြောင်းအရာဆီ ပြန်သွားကြရအောင်။ မင်းတို့အားလုံးက သူဌေးနဲ့ငါက ပထမအဆင့်တုန်းကတည်းက သိခဲ့ကြတယ်လို့ ပြောနေပေမဲ့ ဒါက ဘယ်လိုမှမဖြစ်နိုင်ဘူးဆိုတာကို တခြားအချက်တွေကနေ သက်သေပြလို့ရတယ်။”

“တခြားအချက်တွေ ဟုတ်လား။ ဘယ်လို သက်သေပြမှာလဲ။”

တခြားအသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများက စူးစမ်းလိုစိတ်ဖြင့် မေးလာကြသည်။

“လူတိုင်း ဒီဒုတိယအဆင့်ကို ရောက်ရောက်ချင်းမှာ ပထမဆုံးလုပ်တဲ့အလုပ်က ကိုယ့်အဖော်တွေကို လိုက်ရှာတာပဲ ဟုတ်တယ်မလား။”

ကျူးဝူက ဆိုသည်။

“သေချာတာပေါ့။ လူတိုင်း လိုက်ရှာနေကြတာပဲ။ ဒါပေမဲ့ ဘယ်သူမှ ရှာမတွေ့ကြသေးတဲ့ပုံပဲ။”

“ဟုတ်တယ်။ ငါတို့ဂြိုဟ်က လာတဲ့ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူတစ်ယောက်မှ ဒီနေရာမှာ မရှိဘူးဆိုတာ ငါ အသေအချာ ပြောရဲတယ်။”

ကျူးဝူ အနည်းငယ် ခေါင်းငြိမ့်လိုက်ပြီး ဆက်ပြောသည်။

“ဒါက ဒီဂလက်ဆီထဲမှာ ဂြိုဟ်တစ်လုံးတည်းက လာတဲ့ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူတွေ အတူတူရှိမနေနိုင်ဘူးဆိုတာကို ပြနေတာပဲ။”

“အာ... ဒီကောက်ချက်က နည်းနည်းတော့ စိတ်ကူးတည့်သလို ဆုံးဖြတ်လိုက်ရာ မကျလွန်းဘူးလား။”

“ငါတို့ ဂလက်ဆီတစ်ခုတည်းကိုပဲ ကြည့်ရင်တော့ စိတ်ကူးတည့်သလို ဖြစ်နေလိမ့်မယ်။ ဒါပေမဲ့ ငါက တခြားဂလက်ဆီ နှစ်ခုဆီကိုပါ ရောက်ဖူးတဲ့လူပဲ။”

ကျူးဝူက ဆက်ပြောလိုက်သည်။

“တခြား ဂလက်ဆီနှစ်ခုမှာလည်း ငါ လူတိုင်းကို မေးကြည့်ခဲ့ဖူးတယ်။ အဲဒီမှာလည်း ဘယ်သူမှ ဂြိုဟ်တစ်လုံးတည်းက လာတဲ့ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူကို ရှာမတွေ့ခဲ့ကြဘူး။ ဂလက်ဆီ သုံးခုလုံးမှာ ဒီလိုပဲဖြစ်နေတယ်ဆိုရင်တော့ ဒါက ဒီအချက်ကို သက်သေပြနေတာ မဟုတ်ဘူးလား။”

“အဲဒီလို ပြောရင်တော့ ဒီကောက်ချက်ကို တကယ်ဆွဲလို့ရတယ်။”

“ဒါဆိုရင် အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူအားလုံးကို သီးခြားစီ ခွဲထုတ်ပစ်ဖို့အတွက် လက်မည်းကြီးက ဒီလိုဂလက်ဆီမျိုး ဘယ်လောက်တောင် ရှာဖွေထားရမလဲ မသိဘူး။”

“ဘုရားပဲသိလိမ့်မယ်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် အများကြီးဖြစ်မှာတော့ သေချာတယ်။”

“ဂြိုဟ်တစ်လုံးတည်းက လာတဲ့ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူတွေကို သီးခြားစီ ခွဲထုတ်လိုက်ခြင်းအားဖြင့် သူတို့က လူတိုင်းရဲ့ ရှင်သန်နိုင်စွမ်းကို နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်ပြီး စိစစ်နေတာပဲ။ ဒါက ပထမအဆင့်တုန်းက ကိုယ်တိုင်မသန်မာဘဲ သူဌေးတစ်ယောက်ယောက်ကို ဖက်တွယ်ပြီး ကပ်ရှင်သန်ခဲ့တဲ့ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူတွေကို စစ်ထုတ်ပစ်တာပေါ့။”

“အဲဒါတော့ ဟုတ်တယ်။ ဒါပေမဲ့ နည်းနည်းတော့ ရက်စက်လွန်းတယ်။ ပထမအဆင့်ရဲ့ နှောင်းပိုင်းတုန်းက လူအများစုက ဆရာကြီးတစ်ယောက်ယောက်ကို အမှီပြုပြီးမှပဲ အသက်ရှင်နိုင်ခဲ့ကြတာ။ မဟုတ်ရင် သူတို့က မသေမျိုး မျိုးနွယ်စုတွေရဲ့ ကျူးကျော်မှုကို ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ခုခံနိုင်ပါ့မလဲ။”

“ဟုတ်တယ်။ အဲဒီဖုတ်ကောင်တွေက တကယ့်ကို အဆုံးမရှိဘူး။ သတ်လို့ကို မကုန်နိုင်တာ။ ငါတို့ မဟာမိတ်အဖွဲ့ဆိုရင် နောက်ဆုံးကျတော့ တခြား မဟာမိတ်အဖွဲ့ကြီးတစ်ခုထဲကို တိုက်ရိုက် ပေါင်းထည့်လိုက်ရတယ်။”

ဤနေရာသို့ ရောက်သောအခါ ကျူးဝူတစ်ယောက် စကားမပြောဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။

“လူတိုင်း ပထမအဆင့်ရဲ့ နှောင်းပိုင်းမှာ မသေမျိူးမျိုးနွယ်စုတွေကို အဆက်မပြတ် ခုခံနေခဲ့ရတာပေါ့။”

“သေချာတာပေါ့။ မင်းကော မခုခံခဲ့ရဘူးလား။”

တစ်စုံတစ်ယောက်က ပြန်မေးလိုက်သည်။

“ငါလည်း ခုခံခဲ့ရတာပေါ့။ ဒါပေမဲ့ ဆရာကြီးကတော့ မဟုတ်ဘူး။”

ကျူးဝူက ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။

“ယီရန်ပင်းက မဟုတ်ဘူးဟုတ်လား။ ဒါဆို သူက ဘာလုပ်နေလို့လဲ။”

“သူက ပထမအဆင့် ပြီးဆုံးသွားမယ့်အချိန်ကို အေးအေးဆေးဆေး ထိုင်စောင့်နေခဲ့တာပဲ။”

ကျူးဝူက ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

“ဒါက ဘယ်လို ဖြစ်နိုင်မှာလဲ။”

“ဘာလို့လဲဆိုတော့ သူက ပထမအဆင့်မှာရှိတဲ့ မသေမျိုးတွေအားလုံးကို အပြတ်ရှင်းပစ်ခဲ့လို့လေ။”

ကျူးဝူက ထပ်လောင်း ပြောကြားလိုက်သည်။

“ထင်တဲ့အတိုင်းပဲ။ မင်း အရင်တုန်းက လျှောက်ပြောနေတဲ့ စကားတွေအတိုင်းပဲ။ ဒါက တကယ်ကို အတုအယောင်ကြီးပဲကွ။”

All Chapters